[นิยายแปล] Spirit Hotel

ตอนที่ 2 : คำเชิญจากนรก Part 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,018
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 708 ครั้ง
    22 ธ.ค. 63

ตอนที่ 2 คำเชิญจากนรก [II]

 

ถ้าติดกำดักแล้วคุณจะทำยังไง?

.

 

“ขอผมแนะนำตัวเองก่อนนะครับ ผมชื่อ ฮิวจ์ เป็นผู้จัดการดูแลเกี่ยวกับห้องพักในโรงแรมครับ” เขาหยุดพูดแล้วยิ้มอย่างนุ่มนวลก่อนจะพูดต่อว่า


“ผมเป็นมนุษย์ล่องหน”

 

เฟยเซี่ยขมวดคิ้วกับประโยคสุดท้าย วันนี้เป็นวันโกหกหรือยังไง?

 

“ถ้ามีการซ่อนกล้องอยู่ ผมบอกเลยว่าไม่หลงกลคุณง่ายๆหรอกนะ แม้ว่าวันนี้คือวันโกหกก็ตาม” เขาไม่เชื่อในสิ่งที่ฮิวจ์บอกเลยสักนิด


“ผมเข้าใจ ผมจะเพิ่มเรื่องอาหารอร่อยๆเข้าไปในโปรไฟล์ของคุณให้นะ แล้วคุณพร้อมที่จะทำงานตอนนี้เลยไหมครับ?” ฮิวจ์เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

 

“ผมยังไม่ได้ตกลงว่าจะทำงานที่นี่เลยนะ” เฟยเซี่ยพูดสวน โรงแรมนี้น่าสงสัยมากเกินไป มีแต่คนผิดปกติเท่านั้นแหละที่จะทำงานที่นี่ หรือบางทีนี่อาจจะเป็นสถานที่ประวัติศาสตร์เกี่ยวกับจิตเวชก็ได้


“น่าเสียดาย..ที่มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณ” ฮิวจ์ยังคงพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลน่าฟัง


“หมายความว่ายังไง?” เฟยเซี่ยจ้องเขาอย่างระแวง


“รอซักครู่นะครับ” ฮิวจ์หันหลังกลับไปก่อนตะโกนเรียกใครสักคน


“อาซา!


เสียงฝีเท้าราวกับเสียงฟ้าร้องดังขึ้นก่อนเฟยเซี่ยจะเบิกตากว้างอ้าปากค้าง เมื่อเห็นร่างสูงราวสามเมตรเหมือนยักษ์เดินออกมา เขานึกว่าเหยาหมิง [1] สูงอย่างกับยักษ์แล้ว แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเหยาหมิงเป็นมนุษย์จริงๆ อย่างน้อยตอนที่เขานั่งก็ไม่ได้ดูสูงกว่าคนอื่นเท่าไหร่


“ผมจะแนะนำให้รู้จักกับ อาซาคริโตส เขาเป็นเผ่าไททันและเป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของที่นี่” ฮิวจ์กล่าว เฟยเซี่ยมองอีกฝ่ายตาค้างขณะที่คนตัวใหญ่อย่างกับยักษ์ก้มหัวลงมามองเขาด้วยดวงตาที่ใหญ่เท่ากับกำปั้น แล้วยื่นมือออกมา


“สวัสดี ฉันอาซาคริโตส แต่เรียกว่าอาซาก็พอ” พอไททันพูดทีก็เหมือนมีลมพายุที่หอบเอาน้ำจำนวนมากมาด้วย มันกระเด็นเปรอะเปื้อนไปตามตัวของเฟยเซี่ยเขารีบพุ่งไปที่ประตูทั้งทุบทั้งข่วนตามรอยแยกหวังจะให้มันเปิดออก


“ฉันจะกลับบ้าน! นี่มันปราสาทผีสิงชัด! ปล่อยฉันออกไป ฉันจะกลับบ้าน กลับบ้านนนนนน”


ถึงจะทำอย่างนั้นประตูก็เปิดไม่ออก

 

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

 

เฟยเซี่ยทิ้งตัวลงบนพื้นและเงยหน้ามองฮิวจ์ที่ยังคงยิ้มอยู่

 

“ลาออกได้ไหม?”

 

“ผมคิดว่าคุณจะเห็นข้างนอกนั่นก่อนตัดสินใจนะครับ อาซา เปิดประตูให้ที”


“ทำไมฉันต้องทำอะไรแบบนี้อยู่เรื่อยเลย” อาซาบ่นพึมพำก่อนจะเดินไปที่ประตูและเปิดมันอย่างช้าๆ เฟยเซี่ยมองข้ามเรื่องอาซาไปก่อนเพราะตอนนี้เขาต้องการเพียงอิสระภาพเท่านั้น

 

“โฮลี่ชิท! ที่นี่ที่ไหน? ถนน ถนนละ? อาคาร? เมืองของฉัน!?” สิ่งที่เขามองเห็นเป็นเพียงความมืดมิด เขาหายใจหนักหน่วงด้วยความกระวนกระวายและตื่นตระหนก


“ที่จริงแค่วันโกหกไม่เห็นต้องขโมยเมืองทั้งเมืองเลยนี่?”


“เราไม่ได้ขโมยเมือง..ไม่ต้องห่วง เมืองของคุณยังอยู่ที่เดิม” ฮิวจ์ตอบเบาๆ


“ถ้าอย่างนั้น...สิ่งที่ถูกขโมยมาคือฉัน?” เฟยเซี่ยหันกลับไปมองด้านนอกอีกครั้ง


“เราเป็นนายจ้างคุณ”


“ฉันจะลาออก”


“คุณจะต้องออกอยู่แล้วหลังจากทำงานครบ 1 ปี”


“แต่โทนี่อยู่แค่อาทิตย์เดียวเอง”


“ไม่ใช่ครับ โทนี่อยู่ครบหนึ่งปี เพียงแต่เวลาของที่นี่แตกต่างจากโลกของคุณ”


“ช่วงเวลาที่บิดเบี้ยวงั้นหรอ?” เฟยเซี่ยถามออกไปด้วยความตกใจ


“ผมรู้สึกประทับใจมนุษย์มาก ที่สามารถหาคำอธิบายเกี่ยวกับปัญหาที่กำลังเจอได้”


“แต่ไม่ใช่กับ โนอาร์อาร์ค”


“ใช่ครับ ที่นี่ถูกบันทึกไว้ในใบเบิ้ล” ฮิวจ์โค้งให้เล็กน้อยก่อนจะเอ่ยต่อ


“ถ้าคุณไม่รังเกียจ ให้ผมได้พาคุณเยี่ยมชมโรงแรมของเรา และเรามีกาแฟคุณภาพดีให้คุณได้ลิ้มลองด้วย”

 

“ฉันไม่มีทางเลือกอยู่แล้วนี่” เฟยเซี่ยถอนหายใจ


“ไม่หรอกครับ คุณสามารถเลือกจะไปที่ห้องอาหารเลยก็ได้” ฮิวจ์เหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือก่อนจะพูดต่อ


“เพียงแต่ว่าตอนนี้เป็นเวลาของพวกดูดเลือดกับพวกกินเนื้อดิบครับ”


“หวังเป็นอย่างยิ่งว่ามันเป็นเพียงกิจกรรมของวันโกหกที่ถูกจัดขึ้นอย่างละเอียด แต่ถ้าเป็นการเต้นเปลื้องผ้าคงจะดีกว่านี้”


“ผมเต้นแบบเปลือยกายได้นะ แต่คุณคงจะมองไม่เห็นผม” เมื่อเฟยเซี่ยหันกลับมาเขาก็พบว่าคนที่ยืนยิ้มให้เมื่อกี้หายไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงเสื้อผ้าที่อยู่บนพื้น

 

“บางครั้งฮิวจ์ก็มักจะหายตัวแบบไม่ทันรู้ตัวน่ะ” อาซาอธิบายให้กับเฟยเซี่ยที่ตกใจอยู่


“นายอย่าพ่นมันออกมาตอนที่พูดได้ไหม?”


“อืม..ก็มีคนบอกแบบนี้เยอะเหมือนกัน แต่สิบปีมานี้ไม่ว่าพยายามเท่าไหร่ก็ล้มเหลวน่ะ”


“ถ้าอย่างนั้นมีร่มไหม?”

 

....

 

เขาถูกพามาที่ห้องอาหาร มันเป็นรูปครึ่งวงกลมที่อัดแน่นไปด้วยโต๊ะและเก้าอี้ มุมหนึ่งด้านตรงข้ามกับประตูทางเข้ามีบาร์เครื่องดื่มอยู่ ด้านหลังเป็นตู้กระจกที่เต็มไปด้วยขวดเครื่องดื่มหลายชนิดหลากสีสัน จนเขาไม่คิดว่ามันจะดื่มได้จริง ส่วนที่แขวานอยู่เหนือเคาน์เตอร์เป็นแก้วและถ้วยที่แปลกตาคละสี เฟยเซี่ยเก็บข้อมูลไว้ในใจเงียบๆ


บาร์นี้มีทุกอย่างครบครันแม้ว่าพนักงานจะแปลกๆไปหน่อย

 

“ผมขอโทษ บางครั้งผมก็ลืมรักษารูปลักษณ์ของมนุษย์ไว้” ฮิวจ์ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เสื้อผ้าที่สวมใส่เป็นชุดเดิม เขาทิ้งตัวลงนั่งไม่หากจากเฟยเซี่ยเท่าไหร่ ชายร่างสูงมีเส้นผมสีบลอนด์หน้าตาค่อนข้างดีเดินตรงมาทางพวกเขา มือข้างหนึ่งถูกวางลงบนไหล่ของฮิวจ์ ส่วนอีกข้างมีแก้วทรงสูงบรรจุน้ำสีแดงใส


“อืม..ฉันชินแล้วละ บางครั้งมันก็แย่นิดหน่อยนะ มันเหมือนกับว่าฉันต้องคอยจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง” เขาพูดขึ้นขณะที่นั่งลงลูบคลำเส้นผมของฮิวจ์อย่างสนิทสนม เฟยเซี่ยมองไปที่เขาและฮิวจ์สลับกัน แม้แต่มนุษย์ล่องหนก็เป็นแบบนั้นด้วยหรือ?


“นายคงไม่ได้แอบด่าเราในใจหรอกใช่ไหม?” ชายหนุ่มผมสีบลอนด์หันมาเลิกคิ้วมองเฟยเซี่ยด้วยแววตาที่มีประกายแปลกๆ จนเจ้าตัวรู้สึกขนลุกขึ้นมา

 

“ม...ไม่ใช่”

 

“เป็นเกย์หรือเปล่า?”

 

“ไม่ได้ใช่” เขารู้สึกร้อนไปทั้งหน้า

 

“งั้นชีวิตต่อจากนี้ของนาย ที่นี่คงจะน่าเบื่อมาก” ชายคนนั้นยกยิ้มมุมปาก

 

“ทำไมละ?”

 

“เพราะที่นี่ไม่มีผู้หญิงไงละ” ฮิวจ์ได้ยินอย่างนั้นก็ขมวดคิ้ว

 

“จิน อย่าทำให้เขากลัวได้ไหม?”

 

“ฉันแค่บอกความจริงเฉยๆ” จินยักไหล่แล้วขยับตัวเข้าไปใกล้ เขาวางมือบนต้นขาของฮิวจ์


“แค่ปีเดียวไม่จำเป็นต้องมีคู่” ฮิวจ์หันมองและพูดขึ้น


“โอ้? แน่ใจหรือว่าไม่จำเป็น?” จินพูดพร้อมเลียริมฝีปาก


“หยุดเล่นสักที ไม่เห็นหรือไงว่ามีคนอยู่เยอะแยะ” ฮิวจ์ดันหัวอีกคนออกแต่จินฝืนไว้พร้อมกับเลื่อนหน้าไปเลียที่ใบหูของเขา


“ไม่ต้องห่วง รอบนี้ฉันไม่ได้เล่น แต่เอาจริง”


“มีคนดูอยู่” แม้ฮิวจ์จะดูตัวเล็กและอ่อนแอกว่า แต่เสียงที่เปล่งออกมานั้นเคร่งขรึมเหมือนเดิม


“ฉันชอบนะ ยิ่งมีคนดูยิ่งตื่นเต้น” มือของจินโอบรอบเอวฮิวจ์ไว้ เอนตัวเข้าสูดดมตามซอกหู


อาซาหันมองเฟยเซี่ยอย่างเห็นใจ ใบหน้าที่แสดงออกมามีแต่ความแตกตื่นทำให้คาดเดาได้ว่าอีกฝ่ายไม่คุ้นชินกับเรื่องแบบนี้


“อีกหน่อยนายจะชิน”

 

เฟยเซี่ยรีบลุกออกจากโต๊ะและวิ่งหนีไปที่ประตู เขามันบ้าเองที่คิดว่าที่นี่จะช่วยประหยัดค่าใช้จ่าย ไม่ว่าจะเป็นอาหารหรือที่พักในหนึ่งปี ทั้งไททันที่มาจากเทพนิยายกรีก มนุษย์ล่องหนที่มาจากนวนิยายวิทยาศาสตร์ ทั้งสองอย่างนี้มันปกติหรอ? เขาไม่สามารถมองให้มันปกติได้

 

เขาอยากกลับบ้าน ไม่อยากอยู่กับพวกประหลาดพวกนี้ หรือที่นี่เป็นห้องวิจัยของพวกนักวิทยาศาสตร์บางคน? ถ้าเขารู้ว่ามันเป็นอย่างนี้เขาคงไม่ไปต่อว่าเฉียนเจี่ย และจะไม่ยุ่งเรื่องของยายแก่นั่น คงดีกว่าถ้าเขาต้องอยู่อย่างทนทุกข์อย่างนั้นแทนที่จะเป็นบ้าที่นี่

 

ประตูยังคงเปิดกว้างอยู่และเฟยเซี่ยไม่อยากจะสนใจอะไรอีกแล้ว เขาอยากลิ้มลองอิสรภาพสักครั้ง

 

“อะไรก็ตามถ้าหลุดออกไปข้างนอกแล้วจะแตกสลาย ยิ่งเป็นมนุษย์ละก็จะถูกฉีกให้กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย” เสียงเย็นๆดังขึ้นข้างหลังเขา เฟยเซี่ยชะงักขาและหันกลับมามองคนพูดด้วยความสงสัย

 

“คุณคิดว่าผมจะเชื่อคุณหร...” คำพูดของเขาหายไปเมื่อเห็นชายคนหนึ่งสวมเสื้อสีดำทับด้วยแจ็คเก็ตสีขาวกำลังเดินลงมาจากบันได เส้นผมสีดำยาวถูกปล่อยสยายอยู่ด้านหลังและพลิ้วไหวตามจังหวะการเดิน ใบหน้าดูนุ่มนวลให้กลิ่นอายของเทพบุตร เขาไม่สามารถอธิบายอะไรออกมาได้อีกนอกจากคำว่า สมบูรณ์แบบ

 

เฟยเซี่ยสบตาเข้ากับอีกฝ่าย มันคล้ายกับลูกแก้วรัตติกาล ลำคอเขาแห้งผาดพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรง ร่างโปร่งหยุดอยู่ตรงหน้าเขาห่างกันประมาณสามก้าว ถ้าเขามองไม่ผิด.. ต่างหูทับทิมนั่น..กระพริบตา?

 

“คุณ..เป็นมนุษย์เหมือนผมหรือเปล่า?” เฟยเซี่ยเพิ่งสังเกตว่าทุกคนที่นี่ไม่มีใครพูดภาษาต่างดาว

 

“ไม่ใช่” เสียงของเขานิ่งเรียบแต่กลับน่าฟัง

 

“คุณถูกลักพาตัวมาหรือเปล่า?”


“ไม่ใช่”


“แล้วคุณคืออะไร?” เฟยเซี่ยถามเสียงแผ่ว คนตรงหน้าหรี่ตามองเขาก่อนเริ่มถอดแจ็คเก็ตของตัวเอง เฟยเซี่ยถอยหลังอย่างไม่รู้ตัวแล้วพูดขึ้นว่า

 

“ถ้า..ถ้านาย นายทำเรื่องบ้าๆ รับรองว่าได้เจ็บตัวแน่ ฉันเคยเรียนกังฟูนะ รู้จักไหม กงเล็บขาวอะ? ไหนจะมีดบิน มันจะแทงเข้าไปในหัวของนายแบบไม่ทันตั้งตัวเลย!” อีกคนมองมาที่เขาด้วยสีหน้าว่างเปล่า ทันใดนั้นปีสีดำขนาดใหญ่ก็สยายกากออกมาคล้ายกับม่านขนาดใหญ่ จนเฟยเซี่ยมองไม่เห็นอย่างอื่นที่ด้านหลังเขา

 

“ฉันชื่อ อิเซเฟล เจ้าของ โนอาร์อาร์ค” เสียงของเขาเย็นชาเสียจนเฟยเซี่ยรู้สึกสั่นสะท้าน แต่ตายังคงจับจ้องอยู่ที่ปีกสีดำเงางามไม่วางตา

 

“มนุษย์นก?”

 

 

......................... 

[1] เหยาหมิงเป็นนักกีฬาบาสเก็ตบอลที่มีส่วนสูงถึง 2.29 เมตร


ปรับภาษาการแปล : 29/12/62

Cr.

Translators: Rook and Satellite 

Editor: Addis

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 708 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #415 beBBule (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 14:50

    สงสารพ่อรูปหล่อ เป็นนกซะแล้ว5555

    #415
    0
  2. #390 DARKyuki❄❄ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 23:47
    เอ็นดูววว555
    #390
    0
  3. #388 Makkham (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 00:13
    เปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่อย่างกับลูซิเฟอร์ กลายเป็นนกซะงั้นเป็นเส้าาาาา55555555
    #388
    0
  4. #384 AsClub (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 11:31
    อ่า....เขาทำฉันสำลักกับมนุษย์นก
    #384
    0
  5. #382 Aonsung1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 01:00
    มนุษย์นกบ้านนายสิ พับผ่าเอ้ยยยยย
    #382
    0
  6. #376 graceTR (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 02:12
    ม ม มนุษย์นก55555 น้องคะน้องต้องตั้งสติก่อนนะคะ5555
    #376
    0
  7. #360 Byunpulloy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 23:41
    555555555 อันนี้จริงจังหรือมุก555555
    #360
    0
  8. #330 你我 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:27

    นนว้แงเขาแาจจะเป็นซาตานก็ได้ที่ไม่ใช่มนุษย์นกอะลูก

    #330
    0
  9. #270 Lormielis (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 21:44
    OMGGGGG!!!
    #270
    0
  10. วันที่ 22 มกราคม 2563 / 17:33
    อันนี้ไม่ได้ มีปีกก็จริงแต่เรียกมนุษย์นกไม่ได้ ลูก 555555
    #265
    0
  11. #227 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 11:53
    มนุษย์นก 5555555 โอ้ยมันบ่ได้เด้อลูก ให้เกียรติปีกสีดำใหญ่ๆพี่เค้าด้วย
    #227
    0
  12. #224 KYLM_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 02:22
    มยุษย์นก 5555555 มันบ่ได่เลยลูกก
    #224
    0
  13. #209 SoraUnnieSama❄ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 01:38
    อยากด่าเลยอะตอนเห็นคำว่ามนุษย์นก55555 น้องว้อยยย ขอหรูกว่สนี้!!
    #209
    0
  14. #195 pronatchaleerach (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 04:59
    สนุกมาก55มนุษย์นก หนูลูก กร้ากกก
    #195
    0
  15. #191 namtan1911 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 23:15
    ทำไมฉันพึ่งจะมาเจอเรื่องนี้!!

    มันสนุกมากT-T
    #191
    1
    • #191-1 จื่อลู่.(จากตอนที่ 2)
      1 มกราคม 2563 / 13:24
      ข้าน้อยได้ทำการเกลาตัวหนังสือตอนเก่าๆ ในตอนนี้ถึง ตอน 5 พาร์ทแรกแล้ว หลังจากตอนที่ 5 อาจจะไม่ค่อยลื่นเท่าใดนักต้องขออภัยไว้ล่วงหน้าด้วยนะขอรับ แล้วก็ขอบพระคุณที่ติดตามขอรับ!!
      #191-1
  16. #186 lills (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 01:01
    เทพบุตรสิ5555555
    #186
    0
  17. #174 F9tiss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 12:17
    "มนุษย์นก?" เรานี่หัวเราะลั่นเลย
    #174
    0
  18. #165 aom apple (ออม) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 22:11
    ฮาอันหลังสุดท้าย มนุษย์นกบ้านนายสิ โอ้ยยยย 555555
    #165
    0
  19. #162 อิอิ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 15:13

    เรื่องดำเนินเร็วมาก​ ปรัยอารมณ์ไม่ได้เลย

    #162
    0
  20. #161 พู่_กัน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 23:21
    โอ๊ยขำ มนุษย์นก 5555น้องงง
    #161
    0
  21. #159 TttIiiMmm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 09:43
    ทำไมลั่นตรง 'มนุษย์นก'
    #159
    0
  22. #141 ตื่นสายใต้สะพานลอย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 09:00
    ชอบบบบ
    #141
    0
  23. #66 RyomasU (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 12:29
    การแข่งขันของไททัน? น่าจะเป็นเผ่าพันธ์ไททันมากกว่าค่ะ

    ปล. ในบริบทนี้ race. แปลว่าเผ่าพันธ์ค่ะ
    #66
    1
    • #66-1 Hakuja.(จากตอนที่ 2)
      7 กันยายน 2561 / 12:35

      อ่อ ขอบคุณมากขอรับ ช่วยได้มากเลย ตอนแรกก็งงๆอยู่เหมือนกันขอรับว่า มันมีการแข่งกันด้วยหรือ
      #66-1
  24. #56 MaliLa 111 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 03:14
    มนุษย์นก เปิดตัวมีปีกอย่างเท่55555
    #56
    0
  25. #34 minggg- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 00:32

    อ้าววว นึกว่าผีดูดเลือดดดด 555555

    #34
    0