{EXO FIC} ขอนไม้ END

ตอนที่ 8 : SP I - การพบเจอ {SHxBH}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    28 ก.พ. 60


 


SP I - การพบเจอ {SHxBH}



เซฮุนได้เจอแบคฮยอนครั้งแรกในงานประกวดดาวเดือน เพราะเอ็มซีที่พูดในงานคือแบคฮยอนเด็กนิเทศปีสอง ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกถูกชะตา คอยลอบมองการกระทำของอีกฝ่ายยามที่ว่างตลอด


 “มองอะไรวะ เซฮุน” เขารีบเบนสายตากลับมาทำเป็นมองโทรศัพท์ของตัวเองก่อนปฏิเสธเพื่อนตัวเองไป ไม่อยากให้รู้เพราะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายรับได้แค่ไหน ที่เขาจะชอบผู้ชาย


 ทุกการกระทำของแบคฮยอนต้องบอกว่าน่ามองสำหรับเขาเสมอ เสียงหัวเราะ รอยยิ้ม เซฮุนไม่เคยได้มีโอกาสได้คุยกับแบคฮยอนแม้จะเก็บตัวสำหรับการประกวดดาวเดือนของมหาลัยมาแล้วร่วมเดือน มีเพียงส่งยิ้มให้กันบ้าง ยิ้มกว้างจนเห็นฟันเกือบทุกซี่ทำใจเขากระตุกได้ทุกครั้ง 


ให้ตายสิ ผู้ชายคนนี้มีอิทธิพลต่อใจเขามากเกินไปแล้ว 



วันก่อนประกวดดาวเดือน


“เซฮุน ไปกินข้าวแล้วเดี๋ยวไปที่กองกันวะ พี่เขานัดรวมซ้อมครั้งสุดท้าย” เซฮุนไม่เคยสนใจการประกวดอะไรพวกนี้เลยตั้งแต่เข้ามหาลัยมา เพียงแต่ทนลูกตื้อจากหลายๆฝ่ายไม่ไหวเขาเลยรับไปอย่างเสียไม่ได้ ดีว่าเพื่อนที่สนิทกันช่วยมาดูแลเขากลายๆอาจเพราะมันว่างเหมือนกัน ... มั้ง

“จงอิน เบื่อหรือเปล่า” เขาอดถามไม่ได้จริงๆ ตลอดหลายเดือนมานี้มันต้องคอยตามเขาไปต้อยๆ

“ไม่อะ ชอบ ได้เจอของสวยๆงามๆเยอะดี” จงอินพูดจบก็ยักคิ้วจึกๆจนเขาอดหัวเราะไม่ได้ ไม่ต้องบอกก็รู้หน้าตาสื่อขนาดนั้น หูดำจริงๆ 


เขาให้จงอินไปซื้อข้าวก่อน ส่วนตัวเองกลับมานั่งเฝ้าโต๊ะที่ติดชิดกับสวนหลังตึก บริเวณนี้ไม่ค่อยมีคนมานั่งเท่าไหร่เพราะไกลจากร้านข้าว แต่เขาว่าบรรยากาศมันดีกิ่งก้านต้นไม้ก็ใหญ่พอจะสร้างร่มเงาให้กับเขา ยิ่งช่วงเย็นๆจะมีลมพัดมาทำให้สมองปลอดโปร่งดีเหมือนกัน

 

“บอกว่าไม่มีอะไรไง!” เสียงคล้ายคนตะคอกดังแว่วมาทำให้เซฮุนต้องชะงักมือเงยหน้าขึ้นจากเกมส์โทรศัพท์เพื่อมองหาต้นเสียง

“ทำไมต้องขึ้นเสียงด้วยชาน แค่ถาม” เขาได้ยินคล้ายเสียงคนถอนหายใจเฮือกใหญ่

“ถ้าใช่จริงๆ คิดจะหึงจะหวงกันบ้างไหม”

“เราไว้ใจชาน”

“เหอะ คำนี้คำเดิม แค่แสดงออกมาให้มากกว่านี้มันจะตายหรือไง น่าเบื่อ” เสียงสวบสาบคล้ายคนใดคนนึงเดินไปแล้ว ซักพักเขาก็ได้ยินเสียงสะอื้นไห้ของใครซักคน เซฮุนทนไม่ไหวลุกออกจากโต๊ะเพื่อไปดู ไม่ได้อยากยุ่งเรื่องของเขาหรอกแต่มันไม่สบายใจที่จะอยู่เฉยๆ แบบนี้


ร่างเล็กนั่งคู้เข่าร้องไห้จนตัวโยนไม่ได้สังเกตซักนิดว่าเขามายืนใกล้ขนาดนี้แล้ว เซฮุนก้มลงส่งผ้าเช็ดหน้าที่เพิ่งหยิบออกจากกระเป๋าเสื้อให้ คนตัวเล็กเงยหน้ามองคนที่ยื่นผ้ามาหน้าตาตื่น เซฮุนก็ตกใจเช่นกัน ไม่คิดว่าจะเป็น 


แบคฮยอน ...


“เอ่อ... ขอบใจ” ความกระอักกระอ่วนทำให้เขาเลือกที่จะหันไปทางอื่นแทนที่จะมองแบคฮยอนตรงๆ ตอนนั้นใจเขาก็เต้นตึกตักราวกลับจะหลุดทะลุออกมา ไม่เคยอยู่ใกล้ขนาดนี้มาก่อน ทั้งใบหน้าอาบน้ำตาเมื่อครู่ต้องยอมรับว่า น่ารังแกสุด ๆ

“พี่โอเคหรือเปล่า?”

“อ..อืม..” ได้ยินเสียงอีกฝ่ายอ้อมแอ้มเซฮุนเลยเหล่ตามอง แบคฮยอนหันข้างใช้ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาบนหน้าตัวเองอยู่ แต่คงจะอายเขาไม่น้อยเพราะหูเล็กนั่นแดงแจ๋

“หึ..” เซฮุนหลุดหัวเราะจนทำให้คนตัวเล็กหันควับมามองค้อน เขารีบโบกมือโบกไม้เชิงปฏิเสธว่าไม่ได้หัวเราะแบคฮยอน แต่ดูอีกฝ่ายจะไม่เชื่อ

“พี่เป็นแฟนกับคนนั้นหรอ” เซฮุนพาเปลี่ยนเรื่องทั้งๆที่เขาก็รู้นั่นละแต่อยากถามเพื่อความชัวร์ หัวเล็กๆผงกขึ้นลงเป็นการยอมรับ

“เรื่องวันนี้.. อย่าบอกใครได้ไหม”

“อืม.. พี่ต้องมีอะไรแลกเปลี่ยนนะ”

ถ้าจะกลายเป็นแค่คนที่แอบรัก..

“อะไรละ?”

“พี่ต้องเลี้ยงไอติมผมสองถ้วยใหญ่”

ก็ขอให้ได้ใกล้ชิดกว่านี้..

“โห ... ถ้วยเดียวไม่ได้หรอ”

“ไม่ได้ครับ เรื่องใหญ่เลยนะเนี่ย พี่ร้องไห้อะ”

“ไม่ต้องพูดได้ไหมเล่า ตกลง!

อีกนิด ... แล้วกัน  


END  SP I




ตอนพิเศษแสนสั้น 555555  

แค่อยากให้ทุกคนได้รู้ว่าเซฮุนได้เจอกับแบคฮยอนตอนไหน 

เริ่มรักตอนไหน 

ในตอนนี้แบคฮยอนอยู่ปีสอง เซฮุนเพิ่งเข้าปีหนึ่งนาจา 

ตอนต่อไปจะเป็นฉาก...... ไม่บอกดีกว่า ลุ้นกันเอาเองนาจา 

ฝากตอนพิเศษแสนกุดนี้ไว้ด้วยนะขอรับ!!


ทิศเหนือ.

Twitter : @atishneua

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #11 ZOSAITY_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:44
    แบค...แม้ร้องไห้ยังจะน่ารักในสายตาเซฮุน.. เหมือนจะดราม่าแต่น่ารักนะ 
    #11
    0