คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
MINHO X NEWT

WARNING: เรื่องนี้ ชายรักชายนะคะ ไม่ชอบกด[X]เลยค่

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 10 ต.ค. 58 / 21:59

บันทึกเป็น Favorite


Minewt:Demons

MinhoxNewt

*******************************************************&********

When the day are cold and the cards all fold ant the saints we ree are all made of gold.

เขามักจะรู้สึกเหมือนสะดุ้งตื่นจากความฝันบ่อยๆ แต่เขากลับรู้สึกเหมือนว่าเขาไม่ได้หลับ และความทรงจำบางส่วนขาดหายไป ความทรงจำที่ตัวเขาเองก็นึกไม่ออก 

When your dreams all fail
And the ones we hail
Are the worst of all
And the blood’s run stale

เขามีคนรักชื่อนิวท์ คนที่เขารักมาก จนยอมทุกอย่าง เราต่างรู้จักกันมาเกือบ 7 ปี และคบกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม จนตอนนี้พวกเขาเรียนจบและทำงาน เขาเองเป็นคณะกรรมการในบริษัทส่งออกแห่งหนึ่ง และนิวท์เป็นนักเขียนชีวิตคู่ของพวกเขาก็ราบรื่น เหมือนกับคู่อื่นๆ แต่ไม่รู้ทำไม ลึกๆแล้วมีบางอย่างที่นิวท์ไม่บอกเขา

I wanna hide the truth
I wanna shelter you
But with the beast inside
There’s nowhere we can hide

เขามีคนรักชื่อมินโฮ และกีฮง ใช่ ไม่ผิดหรอก เขามีคนรักสองคน ที่เป็นคนเดียวกัน ใครๆต่างบอกว่าถ้าเราจะรักใครคนหนึ่งเราควรจะรักทุกอย่างที่คนคนนั้นเป็น ดังนั้นเขาจึงรักทุกอย่างที่มินโฮเป็นไม่ว่าจะเป็น"แบบไหน"ก็ตาม

มินโฮมีอีกตัวตนหนึ่งคือกีฮง ทั้งๆที่เป็นคนๆเดียวกันแท้ๆ แต่กลับต่างกันอย่างไม่น่าเชื่อขณะที่มินโฮเป็นคนที่น่ารัก ใจเย็นและยอมทำตามทุกอย่างที่เขาบอก แต่กีฮงกลับเป็นครใจร้อน และขี้บังคับ ในแบบที่ใครๆก็นึกไม่ถึง และทุกครั้งที่กีฮงออกมา เขามักจะเจ็บตัวเสมอ

No matter what we breed
We still are made of greed
This is my kingdom come
This is my kingdom come

มินโฮเคยเล่าให้เขาฟังว่าตอนเด็กๆ พ่อกับแม่ชอบบังคับทุกๆอย่างที่มินโฮเป็น อยากให้เป็นนู่น เป็นนี่ ทำนู่น ทำนี่จนไม่มีชีวิตเป็นของตัวเอง จนกระทั่งพวกเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็สายไป เพราะทางเลือกทุกอย่างของมินโฮ ก็ทุกกำหนดอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว และเขาคิดว่านั่นคือเหตุผลของกีฮง

** When you feel my heat
Look into my eyes
It’s where my demons hide
It’s where my demons hide
Don’t get too close
It’s dark inside
It’s where my demons hide
It’s where my demons hide **

"นิวท์"เสียงทุ้มดังขึ้นจากทางด้านหลังจนทำให้หนุ่มผมทองสะดุ้งเบาๆ แล้วหันไปมองคนที่มาทักด้วยสายตาตำหนิเล็กน้อย

"ขวัญอ่อนจริงที่รัก"ร่างบางลุกขึ้นไปหาหนุ่มเอชียที่ยืนอยู่ด่านหลัง ก่อนยื่นมือไปปลดเนกไทด์ให้คนตัวหนากว่าตามความเคยชิน

"ก็นายเล่นโผล่มาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง ฉันก็ตกใจหมดสิ"นิวท์ตอบกลับ แล้วเอื้อมมือไปหยิกพุงของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยความหมั่นเขี้ยว เรียกเสียงหัวเราะจากคนโดนกระทำได้อย่างดี

"คิดพล็อตนิยายเรื่องใหม่อยู่หรือไง?"มินโฮถาม  ก่อนจะเอื้อมมือมารวมเอวเขาเอาไว้ในกอด แล้วกดจมูกลงบนแก้มตามปกติ ซึ่งตัวเขาก็ไม่ได้คัดค้านอะไร

"อืม แล้วนายล่ะ วันนี้เป็นไง"นิวท์พยักหน้าตอบ และถามกลับคนตรงหน้า ก่อนจะเงยหน้าไปสบตาตี่ๆของมินโฮ สายตาที่ส่งกลับมาก็ทำให้เขาเขินได้ไม่ยาก

"ก็ปกติดี ไม่มีปัญหาอะไร"มินโฮตอบกลับ เขาพยักหน้ารับก่อนที่คนตรงหน้าจะขอตัวไปอาบน้ำทำความสะอาดร่างกาย 

When the curtain’s call
Is the last of all
When the lights fade out
All the sinners crawl

"เฮ้ คนสวย"เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นอีกครั้งหลังจากมินโฮอาบน้ำเสร็จ แต่มันช่างต่างกันมากนัก

"มินโฮ"เขาเรียกคนที่ยืนอยู่เบาๆ แต่เขารู้ว่านั่นไม่ใช่ ไม่ใช่มินโฮที่เขารู้จัก แต่เป็นอีกคนนึงที่เขา"พยายาม"จะทำความรู้จัก

"นายเรียกชื่อมันอีกแล้ว มันคือใคร ทำไมนายเรียกแต่มัน"คนที่ยืนอยู่ขยับเข้ามาใกล้เขา และกระชากมืออย่างรุนแรง โดยไม่สนใจเสียงร้องโอดโอยของเขาด้วยซ้ำ

มือแกร่งบีบคางเขาอย่างรุนแรง ก่อนจะจูบอย่างหนักหน่วง จนรู้สึกได้ถึงกลิ่นคาวเลือด เขามั่นใจว่านี่คือกีฮง ไม่ใช่มินโฮ

"ปะ เปล่า ปล่อยฉันก่อนฉันเจ็บ"เขาบอกเสียงสั่น แต่กลับเปล่าประโยชน์ เมื่อคนตรงหน้าประกบจูบลงมาอีกครั้ง และหนักหน่วงกว่าเดิม จนเขาแทบทนไม่ไหว 

"หึ อะไร นึกถึงไอ้มินโฮอะไรนั่นรึไงฮะ!!!"กีฮงออกแรงบีบคางเขาแรงกว่าเดิม และสะบัดจนเขาหน้าหัน เขาเลือกที่จะเงียบ เพราะเขารู้ว่ายิ่งเขาร้องไห้ ทุกอย่างจะแย่ลงกว่าเดิม

เขาต้องคอยย้ำตัวเองเสมอว่านี่คือกีฮง ไม่ใช่มินโฮ

So they dug your grave
And the masquerade
Will come calling out
At the mess you've made

"นิวท์"เขาสะดุ้งขึ้นอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงเรียก ตอนนี้เป็นเวลาราวๆ 3ทุ่ม เขากำลังนั่งดูรายการโทรทัศน์เรื่อยเปื่อย และรอให้คนที่หลับอยู่ตื่นมาทานอาหารเย็น

"ฉันเผลอหลับอีกแล้วเหรอเนี่ย"ร่างหนาบ่นงึมงำๆ แต่นั่นอดทำเขายิ้มไม่ได้ เขาลุกขึ้นไปหาคนที่ยืนบ่นเป็นหมีกินผึ้ง ก่อนจะยิ้มให้เบาๆ

"หิวรึยัง ไปทานอาหารเถอะ นี่ฉันนั่งรอนายจนไส้กิ่วแล้วเนี่ย"คนที่ยืนบ่นอยู่พนักหน้ารับ แล้วเดินโอบเอวเขาลงไปด้านล่างเพื่อทานอาหารเย็นร่วมกัน

"นี่ข้อมือนายไปโดนอะไรมาอีกแล้วเนี่ย ปากอีก"มินโฮเอื้อมมือมาลูบรอยช้ำที่ข้อมือและมุมปากเขาเบาๆ สายตาที่มองมาเต็ใไปด้วยความห่วงใย มืออุ่นจับใบหน้าของเขาเพื่อเช็คให้แน่ใจว่าไม่มีจุดอื่นอีก

"อุบัติเหตุน่ะ"เขาตอบปัดๆไป คนตรงข้ามมองเขาด้วยสายตาเคลือบแคลง แต่เลือกที่จะไม่ถามอะไรต่อ พวกเขานั่งทานอาหารเย็นกันเรียบร้อย ก่อนจะขึ้นห้องนอนเพื่อพักผ่อน

Don’t want to let you down
But I am hell bound
Though this is all for you
Don’t want to hide the truth

มินโฮรู้ว่าเขามีบางอย่างที่ต่างจากคนทั่วไป อันที่จริงเขาเพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้ เมื่อเขาบังเอิญเจอเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันมานาน ชื่อโทมัส ซึ่งเป็นจิตแพทย์ แล้วย้ายมาทำงานที่นี่ พวกเขาคุยกันไปเรื่อยเปื่อยเกี่ยวกับความหลัง เรื่องราวต่างๆ และออกมาดื่มด้วยกัน

 ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติ เขาไปนอนค้างบ้านอีกฝ่าย เหมือนเมื่อก่อน แต่เมื่อตื่นขึ้นมาเขาพบว่ามีแผลและรอยช้ำตามตัวเขาอยู่ เขาเลยลุกไปถามเพื่อนของเขา และคำตอบที่กลับมากลับทำให้เขาพูดอะไรไม่ออก

"นายเป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้ นายบอกว่านายคือกีฮง และนายก็โวยวายบ้าบออะไรก็ไม่รู้"โทมัส เพื่อนของเขาบ่นด้วยท่าทางหัวเสียเล็กน้อย แต่ก็ถอนหายใจเมื่อหน้าเขาแสดงเครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด

"นายโวยวายว่าใครคือมินโฮ บอกว่านิวท์ก็เรียกแต่ชื่อนี้ แถมนายจะฆ่าฉันให้ได้ เพราะหาว่าฉันเกี่ยวข้องกับชู้ของนิวท์"โทมัสบ่นก่อนจะมองเขาด้วยสายตาที่เขาอ่านไม่ออก แต่นั่นยังไม่เท่ากับสิ่งที่เขาเป็นอยู่ คำถามที่วิ่งวนมากมายจนเขาสับสน

"ฉันเป็นจิตแพทย์ นายก็รู้ใช่ไหม? และฉันว่าฉันรู้ว่านายเป็นอะไร"โทมัสบอกเขาก่อนจะเริ่มอธิบายเขาก้วนศัพท์ทางวิทยาศาสตร์สารพัด รวมถึงเคสของคนที่คล้ายๆเขา และเขาพบว่ามันใกล้เคียงกับสิ่งที่เขาเป็น

"สรุปง่ายๆ คือนายเหมือนมีคนสองคนอยู่ในตัวนาย ตัวนายไม่รู้จักคนในนั้น และคนในนั้นก็ไม่รู้จักนาย เมื่อคนในนั้นออกมานายจะไม่รู้สึกตัว แล้วนายจะจำอะไรไม่ได้ แต่เมื่อคนนนั้นออกมา เขาก็ไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับตัวนายเช่นกัน"โทมัสสรุปให้เขาฟังอีกทีอย่างง่ายๆ

"ตัวนายตอนนี้เป็นแบบนี้ แต่ตัวนายอีกคนนึงอาจจะเปลี่ยนกลับจากหน้ามือเป็นหลังมือ นายอาจจะเผลอทำร้ายใคร หรือฆ่าใครโดยที่ตัวนายเองไม่รู้ และจำอะไรไม่ได้เลยด้วยซ้ำไป"เขารู้สึกเหมือนโดนของแข็งตีที่ศีรษะอย่างแรงทุกอย่างมันตื้อไปหมด

แล้วที่จริงแล้วเขาคือใครล่ะ? ที่เขาเป็นตอนนี้มันใช่เขาจริงๆรึเปล่า? แล้วอีกคนในนั้นทำอะไรไปบ้าง? แล้วสักวันหนึ่งตัวตนไหนจะเป็นตัวเขาจริงๆ? อีกคนข้างในนั้นจะกลืนกินตัวตนจริงๆของเขารึเปล่า.... และคนในนั้นได้ทำอะไรนิวท์ไปรึเปล่า

No matter what we breed
We still are made of greed
This is my kingdom come
This is my kingdom come

เมื่อเขากลับไปถึงบ้าน นิวท์อยู่ในครัว กำลังเคี่ยวซุปอะไรสักอย่างอยู่ เขาเดินไปกอดคนตัวบางจากด้านหลัง แล้วซุกหน้าลงกับผมสีทองเบาๆ ก่อนจะสำรวจสายตาไปตามตัวของคนรัก และพบว่าในวันนี้ไม่มีแผลอะไรเพิ่มเติมจากเดิม....

ทั้งที่ปกติคนรักของเขามักจะมีแผลมาตลอด นิวท์มักจะบอกปัดว่าเป็นอุบัติเหตุบ้าง ชนนี่ชนนั่นบ้าง แต่เขารู้ว่าไม่ใช่ แต่นิวท์ก็ไม่เคยบอก 

แต่ตอนนี้เขาว่าเขาพอจะรู้ว่าแผลนั่นไม่ได้มาจากอุบัติเหตุ แต่มันมาจากใครอีกคนนึงในตัวเขาต่างหาก

โทมัสเล่าว่าตอนเขาเป็นอีกคน เขากลายเป็นคนที่โมโหร้าย และพยายามจะทำร้ายโทมัสตลอดเวลา และหึงหวงมาก ยิ่งทำให้เขาแน่ใจว่าแผลนั่นเป็นฝีมือเขา แล้วแนะนำให้เขาไปหาจิตแพทย์อย่างจริงจัง

"วันนี้ไม่มีแผลใช่ไหม?"เขาถาม นิวท์สะอึกเบาๆ ก่อนจะส่ายหัวแล้วหันหน้ามาหาเขา ก่อนจะยิ้มอย่างขบขัน

"คนอะไรจะมีแผลทุกวัน"คนที่อยู่ในอ้อมกอดตอบกลับมาอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะหันไปสนใจซุปในหม้อต่อ เขาเลือกที่จะไม่ถามอะไรต่อ เขาไม่อยากให้นิวท์คิดมาก

**
They say it's what you make
I say it's up to fate
It's woven in my soul
I need to let you go

ช่วงนี้เขากลับดึกทุกวัน เขาเลือกที่จะเช่าอพาร์ทเมนท์ไกลๆอยู่ในช่วงเวลาเย็นๆ ช่วงที่เขาคิดว่าอีกคนในตัวเอาออกมา เขาไม่รู้หรอกว่าระหว่างนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่เขาพยายามล็อคห้องให้แน่นหนาที่สุด และเลือกห้องที่ห่างไกลคนมากที่สุด

พอเขารู้สึกตัวเขาพบว่าตัวเองมีแผลเต็มไปหมด ซึ่งเป็นแผลจากการที่เขาทำตัวเองทั้งนั้น ทั้งมือ ทั้งแขน เขากลับไปราวๆ4ทุ่ม นิวท์รอเขาและถามเขาทุกวัน แต่เขาเลือกที่จะไม่ตอบ ก่อนจะซ่อนทุกอย่างด้วยการแสร้งเป็นเหนื่อย และต้องการจะพัก จนนิวท์ยอมแพ้

"นายเป็นบ้าอะไรของนายมินโฮ"เช้าวันหนึ่งนิวท์มาทักทายเขาปกติ แต่ที่ไม่ปกติก็สิ่งที่ทักนี่แหละ เขารู้ว่ามันบ้าที่ทำแบบนั้น แต่เขาไม่อยากทำร้ายนิวท์

"ฉันทำให้นายเจ็บมากไหม?"เขาถาม นิวท์มองเขาด้วยสายตาไม่เข้าใจ แล้วส่ายหัว ใช่ตัวเขาไม่ได้ทำ แต่อีกคนในนั้นล่ะ

"แล้วอีกคนในตัวฉันล่ะ?"เขาถามต่อ นิงท์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ตากลมๆเต็มไปด้วยความตระหนก และเขาพบว่าสิ่งที่เขาคิดมามันถูกทั้งหมด

"นาย...รู้?"นิวท์ถามเขาด้วยเสียงสั่นๆ สายตาสะท้อนความไม่มั่นใจ และความกลัวลึกๆออกมาอย่างชัดเจน เขาพยักหน้าตอบคำถามนั้น

"นานแค่ไหนแล้ว"นิวท์ถามเขาอีกครั้ง แล้วเดินเข้ามาใกล้ๆเขา มือเล็กแตะใบหน้าของเค้าเบาๆ น้ำตาหยดเล็กๆเริ่มไหลลงมาจากหนุ่มผมทองตรงหน้า

"ตั้งแต่วันที่ฉันไปหาเพื่อน เพื่อนฉันเป็นจิตแพทย์ เขาบอกฉันทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้"นิวท์พยักหน้า น้ำตายังคงไหลมาไม่หยุด สายตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เขารู้ว่าทุกอย่างที่นิวท์ทำก็เพื่อเขา แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็รู้สึกแย่อยู่ดีที่นิวท์ปิดบังเขา

"ทำไมนายไม่บอกฉัน"นิวท์ถาม ก่อนจะโถมตัวมากอดเขา ใบหน้าเล็กๆซบกับไหล่ และสะอื้นจนตัวสั่น เขาลูบมือไปตามหลังของคนรักเบาๆ แต่นั่นยิ่งทำให้นิวท์ร้องไห้หนักกว่าเดิม

"ฉันไม่อยากให้นายรู้สึกแย่"นิวท์ตอบเบาๆ แล้วกอดเขาแน่นกว่าเดิม 

"แล้วนายล่ะ ทำไมไม่บอกฉัน?"เขาถามกลับ นิวท์พยายามตั้งสติก่อนจะตอบคำถามของเขา

"เหมือนที่นายบอกแหละ นายไม่รู้อะไรด้วย มันแค่อีกคนในตัวนาย.... ฉันไม่อยากให้นายคิดมาก เพราะฉันรู้ว่านายจะทำแบบนี้ แบบที่นายทำอยู่ตอนนี้"ใช่ นิวท์พูดถูกหากเขารู้ เขาก็เลือกที่จะแบบนี้เพื่อปกป้องนิวท์จากสิ่งที่อีกคนนั้นทำ ไม่มีคำพูดใดๆออกมาจากเขาทั้งคู่ นอกจากเสียงสะอื้น 

เขาอธิบายความรู้สึกตอนนี้ไม่ถูก มันแย่ และมันโล่งในเวลาเดียวกัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ต้องทำะไรสักอย่างเพื่อปกป้องนิวท์จากอีกคนที่เขาเป็น

Your eyes, they shine so bright
I want to save that light
I can't escape this now
Unless you show me how

"เราควรแยกกันอยู่สักพักไหมนิวท์?"เขาถามนิวท์ นิวท์เบิกตากว้างแล้วส่ายหัว อันที่จริงนี่ไม่ใช่คำถามหรอก มันควรจะเป็นประโยคบอกเล่ามากกว่า เพราะสุดท้ายเขาก็จะทำมันอยู่ดี

เขารักนิวท์มาก นั่นคือเหตุผลเดียวที่เขาเลือกจะทำแบบนั้น แค่แยกไปอยู่สักพักระหว่างการรักษาจนมั่นใจว่าตนเองหายดีจึงกลับมา

เขาไม่อยากให้ตัวเขาอีกคนมาทำร้ายนิวท์อีก นิวท์น่ารัก นิวท์สดใส และเขาอยากเก็บรอยยิ้มแบบนี้ไว้ตลอดไป เขาไม่อยากให้คนตรงหน้าเจ็บเพราะเขาอีก

แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีคำพูดอะไรต่อจากนั้น

*****************************************************************

นิวท์ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าและพบว่าคนข้างๆเขาหายไปแล้ว เขารู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ จึงลองโทรหามินโฮดูและพบว่าปิดเครื่อง 

เขาเดินไปดูตู้เสื้อผ้า ที่เหลือแต่เสื้อผ้าของเขา ไม่มีของมินโฮ และเขารู้ว่าสิ่งที่เขาคิดไว้มันเป็นจริง เขาได้แต่ร้องไห้ 

เขาลงไปด้านล่าง ด้วยความหวังลมๆแล้งๆว่ามินโฮอาจจะโผล่มาเซอไพรซ์เขา หรือตอนนี้จะเป็นกีฮงก็ได้ เขายอม แต่เขาไม่เจออะไรอีกเลย นอกจากกระดาษใบหนึ่งที่ว่างไว้บนโต๊ะห้องนั่งเล่น

'ที่รัก อย่าร้องไห้นะ ฉันจะหายไปสักพัก ฉันแค่จะไปรักษาไอ้โรคบ้าๆนี่ แต่ระหว่างนั้นฉันแค่อยากแน่ใจว่าอีกคนในตัวฉันจะไม่มาทำร้ายนายอีก นายคงเข้าใจ ฉันสัญญาว่าฉันจะกลับมาเมื่อฉันดีขึ้นมากแล้ว หรือหายไปจากโรคบ้าๆนี่ ไม่นานหรอกที่รัก ฉันสัญญา แต่ถ้านายคิดถึง หรือเป็นห่วง นายโทรไปหาเบอร์ที่ชื่อโทมัสนะ ฉันเมมไว้ในเครื่องนายแล้ว เขาจะเป็นคนรายงานความเป็นอยู่ของฉันให้นายฟัง หรือถ้าดีขึ้นกว่านี้นิดหน่อย ฉันอาจจะมาคุยกับนายเอง ไม่ต้องห่วงนะที่รัก ฉันจะกลับมาให้เร็วที่สุด รอฉันนะ'
                                                                                                                                                                                         รัก
                                                                                                                                                                                        มินโฮ

เขาขึ้นไปหยิบโทรศัพท์มา แล้วกดหารายชื่อที่ชื่อโทมัส และพบว่ามีอยู่จริงๆ แต่เขาเลือกที่จะยังไม่กดโทรไป เพราะเขามั่นใจว่ามินโฮตัดสินใจถูก และเขาก็เชื่อว่าคนรักของเขาจะกลับมาหา ไม่ว่านานเท่าไหร่ก็ตาม

และเขาก็จะรอคนรักของเขาอยู่ที่เดิม ไม่ว่าคนที่กลับมาจะเป็นมินโฮ หรือกีฮง เขาก็ยินดี....

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ImeginatepenZ จากทั้งหมด 11 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 Catfish (@catfish) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 22:52
    อ่านแล้วทั้งซึ้งทั้งเศร้าเลยค่ะ
    สงสารทั้งมินโฮ และนิวท์
    ซึ้งที่นิวท์จะรอแม้คนที่กลับมาจะเป็นกิฮงก็ตาม
    #2
    0
  2. วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 23:45
    โอ้ยย ชอบอ่ะ เศร้าแต่อบอุ่น ชอบมาก ร้องไห้ตามม สงสารนิวท์อ่ะ สงสารมินโฮด้วย ฮวือออ เศร้าT^T
    #1
    0