เจ้าสาวจอมมารยา (เจ้าสาวของเพลย์บอย)

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7 พุงกาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 462
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 พ.ย. 55

มาถึงจุดเปลี่ยน ของเรื่องแล้วคร้า ใกล้เข้าสู่ ตอแหลอย่างมีมาด มารยาอย่างเด็ดขาดแระ

(ไม่รู้จะเขียนเข้าถึงบทหรือเปล่า 555)

ตอนที่
7 พุงกาง

 

(ตัดออกช่วงหนึ่ง นะคะ ฉากรักต่อเนื่อง ไม่เหมาะแก่เด็กคร้า)

 

ความอบอุ่นอ่อนหวานที่เนวินรู้สึกว่าได้รับจนอิ่มเอมในหัวอกมาตลอดคืน มันห่างหายไปในตอนเช้า เขาเฝ้าควาญมือออกไปหาทั้งที่หลับตาอยู่บนเตียงยับยุ่ง หวังจะได้ความรู้สึกดีๆ นั้นกลับมาอีกหน แต่ก็คว้ามาได้เพียงแค่ความว่างเปล่า มันช่างอ้างว้างจนเขาไม่อยากหลับตาต่อ ต้องปรือตาตื่นขึ้นมาช้า ๆ กวาดสายตางัวเงียมองรอบๆ ห้องสี่เหลี่ยมที่ชินตา และที่นอนที่เขาแสนจะคุ้นเคย แต่ความสงสัยใคร่รู้นั่นก็ถูกกลบไปด้วยอาการปวดตุ๊บๆ ที่หัว จนเขาไม่อยากจะรับรู้อะไรอีก ระหว่างที่ร่างหนากำยำนั้นปล่อยตัวเองให้ค่อยซาผ่านความปวดตุ๊บๆ ตรงขมับ อาการคล้ายจะงุนงงกับเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อคืน มันพร่าเลือนอยู่ในความทรงจำก่อนจะค่อยๆ แจ่มชัดขึ้นทีนิดๆ จนเนวินถึงกับชะงักงันไปกับที่ เมื่อจดจำภาพของเพลงพิณที่กำลังบิดพริ้วไปตามอารมณ์รักที่เขาพาเธอไป และภาพต่อมา เป็นภาพที่เธอร้องให้เมื่อเขาสอดกายประสานเป็นหนึ่งเดียวกับเธอ

เวรละ!’

ร่างสูงแทบถลาลงจากเตียงทันทีเมื่อทบทวนทุกอย่างจนกระจ่างชัด ยิ่งหลักฐานบนเตียงกว้างเป็นหยดเลือดความบริสุทธิ์แสนผุดผ่อง เขาก็มั่นใจอย่างไม่มีทางปฏิเสธ สิ่งที่เขาคิดว่ามันเป็นความฝัน คงเป็นเรื่องจริงอย่างแน่แท้

บ้าแล้วไอ้เนวิน นายดันไปเขมือบไก่วัดเข้าซะแล้ว

ชายหนุ่มสบถด่าลั่นกับเหตุการณ์ที่ผ่านพ้น เขายกมือขึ้นเสยพวงผมยุ่งๆ ของตนเองเหมือนว่ามันจะแก้ไขอะไรที่ผิดพลาดได้บ้าง ก่อนจะหมุนกายคว้างไปตามเสียงเปิดของประตูห้อง เพลงพิณยืนอยู่ตรงนั้นเธอหลุบสายตาลงต่ำไม่กล้าสบสายตากับเขา พวงแก้มนวลปลั่งนั้นแดงระเรื่อ มีรอยยิ้มเล็กๆ ผุดอยู่ตรงมุมปาก ท่าทีแบบนั้นยิ่งยืนยันหนักแน่นว่างานนี้เขาดิ้นไม่หลุดแน่ๆ ก็ได้เลขาเป็นเมียไปเรียบร้อยโรงเรียนนายเนวินเสียแล้ว

ความตึงเครียดในห้องนอนนั้น ทำเอาเพลงพิณต้องใช้กำลังใจอย่างมากที่จะบังคับตนเองให้ก้าวเดินอย่างมั่นคงเข้ามาในห้อง พร้อมกาแฟชนิดขมจัดแก้อาการเมาค้างได้ชะงัด ตรงไปวางไว้ที่โต๊ะเล็กๆ กั้นระหว่างเธอกับเนวิน ทุกย่างที่ก้าวเดินก็มีสายตาขุ่นจัดจับจ้องอยู่ตลอด

ไม่ต้องพูดแล้วคุณเพลง ไม่ต้องพูดอะไรเลย ผมมาทำบ้าอะไรที่นี่ แล้วเราสองคนทำอะไรกัน

แม้หลักฐานทุกอย่างจะเด่นชัดมัดตัวเขาแน่นถึงเพียงนั้น แต่เนวินก็เอ่ยถามเพื่อความแน่ใจ เผื่อจะมีเหตุการณ์อะไรพลิกผันให้เขาหลุดโผจากความผิดครั้งนี้ได้บ้าง

คะ? หญิงสาวหลุดปากออกมาอย่างไม่รู้จะเอ่ยอะไรดี คนตัวโตแลดูหงุดหงิดงุ่นง่านอย่างเห็นได้ชัด ทั้งคำถามและท่าทีจากเขา ทำให้คนที่หลับตาลงพร้อมความสุข ตื่นมาพร้อมความอบอุ่นอย่างเธอนั้นหน้าซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด

ไม่ต้องตอบก็ได้เนวินเอ่ยออกมาก่อนจะได้รับคำตอบ ความไม่พอใจในตัวของเนวิน ปลุกให้หญิงสาวตื่นจากโลกแห่งเทพนิยายหอมหวาน ดวงตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขกลายเป็นตื่นตระหนก หูเธออื้ออึงต่อคำถามของเนวิน อดสงสัยไม่ได้ว่าแล้วเรื่องเมื่อคืนมันคืออะไรกัน เขาไม่ได้รักเธอหรอกหรือ หญิงสาวถามตนเองอย่างงุนงง อกเธอกำลังสั่นสะเทือนเลือดลั่นด้วยความผิดหวังรุนแรง

แล้วนี่เป็นครั้งแรกของคุณอีก บ้าเอ้ย! ผมเมาไม่รู้เรื่องห่า! อะไรเลย

เจ้านายหนุ่มสบถด่าออกมาอย่างหัวเสีย หมุนกายไปรอบๆ ห้องก่อนที่จะยกกาแฟขมปี๋ขึ้นมาดื่มรวดเดียวหมดแก้ว แล้วทิ้งกายลงนั่งที่เตียงแรงๆ อีกครั้ง ทุกอย่างมันเป็นความจริงไม่ใช่ความฝัน เขาจำได้ว่าเมื่อวานหลังจากที่ออกไปหาสาวสักคน แล้วก็ไปปาร์ตี้เหล่าชายหนุ่มในตระกูลรัชเยนน์น์ ซึ่งก็พ่วงเพื่อนรักและอีกหนึ่งตำแหน่งคือน้องเขยของเขาไปด้วย นั่งดื่มกันจนหัวราน้ำแล้วก็มีประเด็นท้าทายการหาเมีย โดยการเอาเพลงพิณเป็นเมียขึ้นมาเป็นข้อสนทนา

เมื่อคืนผมเอ่อ ผม ผมป่าเถื่อนกับคุณหรือเปล่า

เมื่อสงบสติสักพักใหญ่ คำถามห่วงใยก็เอ่ยดังออกมาจากปากเข้ม แต่มันไม่ใช่อย่างคนรักกัน มันเหมือนเจ้านายที่ต้องรับผิดชอบต่อลูกน้องที่ตนล่วงละเมิด ความรักที่เธอเฝ้าถามหามันอยู่แห่งหนไหนในตัวเขาหนอ หญิงสาวก้มหน้าครุ่นคิดอย่างหนัก ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ

ให้ตายเถอะคุณเพลง เรื่องบ้านี่ไม่น่าเกิดกับเราเลยเสียงเข้มนั้นเอ่ยความไม่พอใจปะปนกับเสียใจแว่วออกมาก่อนจะสารภาพในเกมเดิมพันโง่ๆ ที่คนเมาอย่างเขาอยากเอาชนะ

เมื่อคืนผมออกไปดื่มกับอลัน  ไอ้ฝรั่งนะคุณจำได้ใช่ไหม แล้วก็พวกน้องๆ ของผม เรามีการเดิมพนันกันเรื่องคุณประมาณว่าเอ่อ…” เขาแลดูหมกมุ่นเมื่อพยายามจะสารภาพเรื่องเกมเดิมพัน แต่มันก็ไม่เท่าคนเสียใจที่ปั้นหน้าให้นิ่งเป็นเลขาสาวน้ำแข็งขั้วโลก ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยเสียงอันเบาและเครือ

จะเอาฉันขึ้นเตียง

ใช่! อย่างนั้นแหละ พวกมันลงขันในเกมสนุกๆ นี่ สามพันหนึ่งร้อยบาทท้าทายผม ผมก็เลยคว้าเอาไว้และก็อย่างที่เห็นนี่แหละ

เนวินลูบใบหน้าหล่ออย่างคนที่รู้สึกผิด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนที่ยืนแข็งทื่อ เพลงพิณในสายตาเขาวันนี้ดูแปลกตากว่าทุกครั้ง ผมที่ยาวสลวยนั้นถูกปล่อยให้เหยียดตรงเป็นอิสระ ใบหน้าสะสวยที่เขาเห็นเต็มตาไม่มีเครื่องสำอางมาฉาบไว้ แต่ว่าเธอก็สวยจนเขาลืมเรื่องที่จะพูดไปเลย เธอราวกับนางฟ้าลงมาจุติตรงหน้า ไม่รู้เลยว่าเขามองข้ามไปได้อย่างไรเป็นปีๆ

ดูดีๆ นะ คุณเพลงปกปิดความสวยเอาไว้นะนั่น ลองถ้าเธอปล่อยผมลงมาหน่อย แล้วถอดแว่นป้าๆ ออก มีชุดปลุกใจเสือป่าสักชุด รับรองพี่ต้องมองตาค้างแน่ๆ เลย หุ่นเธอก็ดี รูปหน้าก็สวย

            อยู่ๆ เสียงของน้องชายก็ตามมาย้ำในสมองของเขาอีกระลอก และมันก็ช่างจริงอย่างที่น้องชายเขาพูด เพลงพิณสวย สวยมากจริงๆ ชนิดที่ตอนนี้เขามีอาการตาค้างได้เลยทีเดียว เนวินคิดว่าเมื่อคืนเขาได้กกกอดร่างนี้มาแล้ว คนสวยราวนางฟ้าคนนี้เป็นของเขาแล้ว

            ผมไม่อยากถูกดูถูก แม้จะแค่เงินสามพันหนึ่งร้อยบาท แต่มันก็คือศักดิ์ศรีของผม

            ไม่รู้ว่ามันเป็นข้ออ้างหรือข้อแก้ตัว แต่ว่าเหตุผลมันดูฟังไม่ขึ้นเลยสักนิดเดียวในความรู้สึกของเพลงพิณ ตอนนี้เธอกำลังช็อกได้เพียงแค่ยืนนิ่งรับฟังถึงเกมการเดิมพันของคนที่เธอรู้จักทุกคน เนวิน วีรัชย์ นาคิน อลันลาม ทำไมทุกคนต้องทำกับเธอถึงขนาดนี้ ล้อเล่นกับหัวใจเธอด้วยเงินแค่ไม่กี่พันบาท เมื่อคืนเธอยังรู้สึกเหมือนเหยียบโลกทั้งโลกเอาไว้แทบเท้า แต่ตอนนี้เหมือนถูกธรณีสูบตกเข้าไปในหลุมดำที่ไม่มีแสงไม่มีอากาศให้หายใจ

            คุณไม่รู้สึกอะไรเลยหรือไงที่ผมพูดมา ไม่โกรธหรือโมโหผมบ้างหรือ

คนถูกถามได้เพียงแค่ยืนบื้อเหมือนหุ่น ไร้ชีวิต ไร้หัวใจ แปลกที่เธอไม่มีน้ำตาสักหยด มันคงไหลย้อนเข้าไปท่วมท้นอยู่ในอกก็เป็นได้ เธอเคยเห็นผู้หญิงหลายคนตกเป็นของเล่นชั่วครั้งชั่วยามของเนวิน แล้วถูกเขาสลัดทิ้งเหมือนกระดาษชำระ ตอนนี้เธอกำลังตกอยู่ในภาวะนั้น มันคงเป็นเรื่องที่ทนได้ยาก อกสาวแน่นอัดถูกสาดเทด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งความเสียใจ ผิดหวัง โกรธ หญิงสาวรักเนวินมาก มากจนไม่รู้ว่าเท่าไหร่หรือแค่ไหน เธอชอบครอบครัวของเขาที่มีแต่ความสุขสนุกสนาน เคารพรักทุกคนในฐานะครอบครัวของนายจ้าง จนเผลอคิดว่าคนเองเป็นสมาชิกคนหนึ่งในนั้น จนเมื่อตอนที่ถูกทุกคนดัดหลังด้วยเงินเพียงสามพันหนึ่งร้อยบาท ค่าปาหี่พาเธอขึ้นเตียงกับเดิมพันสนุกๆ นั่น

เพลงพิณยังคงยืนนิ่ง อาการนั้นทำให้เนวินตีความไปเองว่าเธอไม่รู้สึกรู้สาสมเป็นสาวน้ำแข็งขั้วโลกอย่างที่เขาเคยปรามาส แต่สาวน้ำแข็งคนนี้ยามเมื่ออยู่ในอ้อมกอดกลับร้อนเร่าเติมเต็มเขาจนล้นปรี่ สิ่งที่เนวินคาดหวังว่าเธอจะเป็นอย่างที่ผู้หญิงคนอื่นกลับไม่มี ไม่มีน้ำตาหรือเสียงต่อว่า มีเพียงความว่างเปล่า สายตาของเขามองไล่ลงมาตามลาดเนินอกอิ่มและเอวบาง ลงมาที่ตะโพกที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดเรียบร้อยของเธอ เขาไม่คิดว่าเขาจะได้เห็นมันมาหมดแล้ว ภาพหลายภาพแล่นปราดเข้าในสมอง ใบหน้าสวยยามที่บิดเบี้ยว ครวญครางเกาะเกี่ยวให้เขานำพาไปจนพบความสุข

บ้าน่า นี่เราต้องการเธออีกแล้วละซิ

เนวินต้องหยุดความคิดของตัวเองไว้เมื่อมองใบหน้าสวยตรงหน้า ตอนนี้เพลงพิณไม่มีเหตุผลดีๆ ที่จะกล่าวออกมา ได้เพียงแต่เอ่ยเหมือนละเมอออกไป

เพลงเต็มใจนอนกับคุณเอง

โพล่งออกมาดื้อๆ ทำเอาคนที่เฝ้าโทษตัวเองอยู่นับพันหนอย่างเนวินงงเป็นไก่ตาแตก นี่เลขาของเขากำลังรับสารภาพว่าอยากนอนกับเขา เลยยินยอมกระโจนขึ้นเตียงคนเมามานี่หรือ     

หมายความว่าไง ที่ว่าคุณเต็มใจ

ชายหนุ่มเอ่ยรุกไล่เสียงห้วนนิดๆ มองจ้องดวงหน้าที่ซีดแล้วซีดอีกของคนเอ่ย ตลอดร่างหนาดูเหมือนเกร็งยะเยือกไปหมด ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้เสียหายขึ้นมาตะหงิดๆ แล้ว เพลงพิณอาจจะวางแผนมานานเพื่อจะขึ้นเตียงแบล็คเมย์เขาก็เป็นไปได้

นี่เป็นฝีมือคุณหรือไงเพลงพิณ ต้องการอะไรจากผมกันแน่ อย่าบอกนะว่ารักผม ทำทุกอย่างเพื่อผม เพราะผมจะไม่เชื่อเด็ดขาด

คนที่ช็อกกับการผกผันหลายๆ อย่าง เอาแต่ยืนฟังทุกถ้อยประโยคที่เขากลั่นออกมา เขายังจะพยายามโยนความผิดให้เธอได้ละอายอีกหรือ สิ่งที่เธอจะตอบก็ได้ตอบมันออกไปหมดแล้ว แต่เขากลับไม่ยอมเชื่อ แล้วเธอจะมีอะไรต้องพูดอีกล่ะ ดวงตาคู่สวยได้แต่ช้อนมองเขาอย่างไหวหวั่น ด้วยสีหน้าผิดหวังรุนแรง อาการไม่พอใจของเนวินมันสะกัดกลั้นทุกคำว่ารักของเธอลงไปในหุบเหว เขาล้อเล่นเพื่อนชัยชนะในเกมเดิมพันสนุกๆ ตอนนี้ก็มากล่าวหาเธออีก

หญิงสาวได้เพียงแต่มองค้นเข้าไปในดวงตาคมกริบที่อัดสุมไปด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะเมินสายตาออกไปที่อื่นที่ไม่ใช่เขาแทน จบเรื่องความรักของเธอลงเสีย การได้รักเขานั้นมันเป็นเรื่องที่ดี แต่การที่ได้รับรู้ว่าถึงอย่างไรเสีย เนวินก็ไม่มีเคยมีหัวใจให้ผู้หญิงเลย นั่นเป็นเรื่องที่เจ็บปวดมากมาย

อาการเมินหนีของสาวเจ้า ทำให้คนที่ยืนหน้ายุ่งอยู่ที่กลางห้องเริ่มรู้ตัวว่าตนเองมายืนโทงเทง ปล่อยให้ตลอดกายหนุ่มแน่นนั้นไร้ซึ่งอาภรณ์มาห่อหุ้ม แถมตอนนี้มันก็กำลังแสดงความต้องการเธอออกมาโจ่งแจ้ง ไม่มีครั้งไหนอีกแล้วที่เนวินจะกระดากอายได้เท่าครั้งนี้

บ้าเอ้ย

เนวินมองหาเสื้อผ้าของเขาก่อนจะเห็นมันพับเป็นระเบียบที่เก้าขี้ข้างๆ ร่างสูงคว้ากางเกงมาสวม ไม่สนใจเจ้าความต้องการไม่เลือกที่ของตัวเอง เขาดึงมันอย่างกระแทกกระทั้น และสวมเสื้อตามอย่างหงุดหงิดราวกับว่ามันจะบรรเทาความทรมานที่เขาเป็นอยู่ได้

นี่เขาต้องการเธอแต่เธอกลับยืนนิ่งมองเขาอีก นี่คงหัวเราะเยาะเขาอยู่ในใจละซิสบถอยู่ในอกอย่างไม่เชื่อ ก่อนจะคาดคั้นเอาคำตอบจากเลขาแม่สาวน้ำแข็งขั้วโลกของเขา

หมายความว่าไงคุณเพลง

ไม่มีอะไรคะ เพลงแค่อยากลองและคุณเนวินก็สบายใจได้ เพลงจะไม่ถือสาเรื่องที่เกิดขึ้น ในเมื่อคุณก็ทำลงไปเพราะเรื่องที่พนันเล่นสนุก เพลงก็แค่อยากลองเมื่อทุกอย่างลงตัวเราก็จบ เพลงไม่เรียกร้องอะไรทั้งนั้น

ความเสียใจรุนแรงที่กัดเซาะอกสาว ทำให้เธออยากให้เรื่องน่าอายวิมานสีเทาๆ นี่จบลงซะ จะจบแบบที่เธอเป็นคนผิดหญิงสาวก็ยอม เธอยากไปซุกกายร้องไห้คนเดียวอยากดื่มดำกับความผิดหวัง สูญเสีย และรับรู้โลกความจริงอันโหดร้ายนี้ให้หนำใจ     

ฝ่ายเนวินนั้นเอาแต่เลิกคิ้วมองเพลงพิณอย่างคนที่ไม่รู้จัก เขาสงสัยอยู่เต็มอกว่านี่ใช่เลขาที่ทำงานให้เขาอย่างนิ่งเงียบและเต็มใจคนนั้นหรือเปล่า ทำไมเธอเอ่ยออกมาได้อย่างหน้าไม่อายที่สุดแบบนี้

ผมพึ่งรู้ว่าคุณเพลง เป็นพวกอยากลองนะ มันไม่ง่ายอย่างที่คิดนะซิ

บ้าเอ๊ย! นี่เราถูกผู้หญิงใช้เป็นเครื่องมือหรือนี่ น่าหัวเราะเป็นบ้าชายหนุ่มร้องบอกตนเองในอก ด่าทอว่าตนเองโง่ดักดานขนาดไหน ราวกับพลัดเสียท่าแก่สาวตรงหน้า

แต่ผมทนทำงานกับคนที่พึ่งขย่มกันมาหยกๆ ไม่ได้หรอกนะคุณเพลง ยิ่งกับเลขามือดีด้วยแล้ว ผมยิ่งไม่กล้ามองหน้าด้วย

ชายหนุ่มรับสารภาพออกมาตรงๆ และรู้สึกว่าตนเองตามไม่ทันผู้หญิงเอาเสียเลย เขายังไม่ได้เสนออะไร เธอก็หยิบยื่นหลักการหนทางออกมาให้เป็นฉากๆ สมแล้วที่ทำงานเป็นเลขาของเขา เพลงพิณหันกลับมามองเขาเต็มตาเมื่อเขาเคลื่อนมาอยู่ตรงหน้าเธอ และตอนนี้เขาก็กลายเป็นเจ้านายคนเดิมของเธอที่มุ่งมั่นและพร้อมลุยเต็มที่

ถ้างั้นเพลงจะลาออกเองค่ะ คุณเนวินจะได้ไม่ต้องลำบากใจ

ทางออกไหนจะดีที่สุดต่อความรักที่พลั้งพลาด ที่มันทำลายเส้นแบ่งระหว่างเจ้านายกับลูกน้องไปจนหมดสิ้น หญิงสาวก็อยากทำให้ ตอนนี้เพลงพิณเอาแต่ก้มหน้าไม่กล้าสบสายตาเขา หญิงสาวพยายามอย่างที่สุดให้ตนเองนิ่งสุขุมอย่างทุกที แต่ว่ามันก็ช่างยากลำบากเหลือเกิน กระบอกตาเธอมันร้อนผ่านแทบจะร้องไห้ออกมาอยู่แล้ว ทั้งที่ตอนแรกเหมือนเนวินจะยอมรับผิดทุกอย่างกับเธอ แต่ว่ามาตอนนี้เธอกลับเป็นคนมารับผิดทุกอย่างกับเขาแทน

มันไม่ง่ายอย่างที่คิดนะซิเพลง ผมกับคุณเราทำงานกันมานานผมจะให้คุณออกง่าย ๆ มันก็เกินไป แล้วผมเองก็ชอบที่คุณทำงานดี และอย่าเอาเรื่องของเรามาเป็นปัญหาเรื่องงานเลยได้ไหม

มันเป็นเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้นแต่ว่าเขาก็ยกมันขึ้นมาพูดทั้งที่ไม่รู้ว่า เขาจะเอายังไงกับเลขาคนสวยของเขาดี เป็นเพราะลูกยุของน้องและเพื่อนตัวดีเลยที่เดียวที่เขาต้องมานั่งอยู่ที่ห้องนี้ โรงแรมของเขาเองพร้อมกับเพลงพิณ เขาก้มมองคนที่ซ่อนใบหน้าคล้ายจะร้องไห้เอาไว้

แล้วคุณจะให้เพลงทำยังไง

ไม่รู้ ผมไม่รู้ แต่จะให้ทำเหมือนไม่เคยมีอะไรกัน ผมก็ไม่แน่ใจว่าจะทนได้ เพราะคุณใกล้มือผม และที่สำคัญคุณเป็นครั้งแรกอีกต่างหากผมอาจจะติดใจคุณอยู่ก็ได้

ติดใจหรือ ทำไมค่าของผู้หญิง สำหรับคุณมันน้อยนิดนักนะคุณเนวิน ฉันหลงรักผู้ชายแบบนี้มาได้ตั้งนานสองนาน เพลงพิณเธอสมควรตื่นสักที เขาน่าจะได้รับบทเรียนในเกมเดิมพันงี่เง่า การไม่เห็นค่าของผู้หญิง การเหยียบย่ำความรักของเธอเสียบ้างเพลงพิณครุ่นคิดจนกลายเป็นมองเหม่อ สะกดกลั้นความเสียใจเอาไว้ในห้วงลึก ก็ในเมื่อเนวินกล้าที่จะไม่ถนอมน้ำใจเธอ ทำไมเธอต้องถนอมน้ำใจของเขาด้วย เขาเล่นตลกกับเธอ ทำไมเธอจะเล่นตลกกับเขาบ้างไม่ได้

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #21 แฟนเก่า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 เมษายน 2557 / 19:57
    ปากคอเราะร้ายยน๊าาา ขยงขย่มอาร๊ายยยยยยยยย
    #21
    0
  2. #19 Bugs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2555 / 10:08
    ใจร้ายมากเลยเจ้านายขา
    #19
    0
  3. #15 Bugs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 10:10
    ตกลงจะเอายังไงกับน้องเพลงค่ะเนี่ย นู๋นก็ไม่เอานี่ก็ไม่เอา
    #15
    0
  4. #14 นัควัต (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 07:10
    กรี๊ดดดดดดด พระเอกใจร้ายมากกก สงสารน้องเพลงอะ
    #14
    0