เจ้าสาวจอมมารยา (เจ้าสาวของเพลย์บอย)

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 5 ใส่พานถวาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    4 พ.ย. 55

ตอนที่ 5

 

ตื้ด ตื้ด…” เสียงโทรศัพท์ของเพลงพิณดังแว่วมาจากห้องนอน ทำเอาเจ้าแมวน้อยร้องเสียงดังหง่าวออกมาอย่างตกใจ ชั่วขณะนั้นเองเพลงพิณรู้สึกเบาใจขึ้นมาหน่อยที่จะได้หาเหตุหลบเจ้านายเข้าไปรับโทรศัพท์ในห้องเสีย การมีเขาอยู่ในห้องด้วย มันทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมาข้างนอกอยู่แล้ว

เอ่อเพลงขอตัวไปรับโทรศัพท์ก่อนนะคะ

หน้าที่เป็นเลขาทำให้หญิงสาวอดเอ่ยขออนุญาตเนวินไม่ได้ แม้จะอยู่ที่บ้านตนเองที่ตนสามารถตัดสินใจได้เองแท้ๆ

ตามสบายเลยครับ

เนวินพยักหน้ารับ แต่สายตาคมนั้นไม่อาจถอนไปจากร่างบอบบางของเลขาสาวได้เลย เมื่อเธอตรงเข้าไปในห้องนอนทั้งเปิดประตูแง้มเอาไว้หน่อยๆ ชายหนุ่มก็ถึงกับสบถด่าออกมากับความไม่ระวังตัวของเธอ

พี่เพลงครับ ผมไม่เจอเจ้านายที่โรงแรมเลย นี่รอมานานแล้วนะครับ ติดต่อเจ้านายก็ไม่ได้ด้วย

ทิมผู้ช่วยเลขานั้นเองที่โทรเข้ามารายงาน เพราะว่าทนแม่สาวที่เพลงพิณให้พามาบนอู้จนหูแทบชาไม่ไหว เขาไม่มีทางไม่รู้เลยว่าเจ้านายร่างหนานั้น ตอนนี้กำลังเดินหยิบดูข้าวของในห้องนอนของคนที่เขากำลังเจรจาด้วยอยู่

เอาเป็นว่าส่งเขากลับไปก่อนก็ได้ เจ้านายคงไม่ไปที่นั่นหรอกวันนี้บอกเธอคนนั้นด้วยว่าเดี๋ยวคุณเนวินส่งของไปขอโทษ

แน่นอนว่าเพลงพิณนั้นตัดสินใจเรื่องสาวๆ ของเจ้านายได้อย่างเฉียบขาดไม่มีลังเล ไม่เคยปล่อยให้รถไฟหลายขบวนชนกันด้วย เนวินแอบฟังเงียบๆ เขาคิดไม่ออกเลยว่าแม่สาวน้ำแข็งขั้วโลกของเขานั้นทำหน้าแบบไหนเมื่อต้องเจรจาเรื่องสาวๆ ที่เขาหิ้วมาแล้วถีบหัวส่งผลัดกันอยู่แบบนี้

ผมไม่มีอารมณ์ไปนะ ฉุนไอ้อลันลามที่มันมาลากผมไปทิ้งไว้ให้สาวๆ รุมทึ้งซ้ายทึ้งขวา ส่วนตัวมันหนีกลับบ้านไปกกเมียหน้าตาย

ใจของเพลงพิณเหมือนหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อหันกลับมาเห็นเจ้านายหนุ่มของเธอยืนกอดอกอยู่ในห้องนอนด้วย หญิงสาวแทบกระโจนหนีจากตรงนั้น ไม่คิดไม่ฝันว่าเจ้านายจะช่างเป็นคนชอบล่วงล้ำเข้ามาแม้แต่ในห้องนอนของคนอื่นแบบนี้  ท่าทีเงอะงะของเธอทำให้เนวินรีบคว้าเอวบางเอาไว้เพราะเข้าใจว่าเธอจะล้ม แต่กลับเป็นว่าเสียหลักลงไปนอนบนเตียงด้วยกันทั้งคู่

คะคุณเนวิน

คุณเพลงเป็นอะไรหรือเปล่ามีท่าทีแปลกๆ อยู่เรื่อยเลย ผมนึกว่าคุณจะเป็นลมซะอีก เห็นยืนโงนเงนไม่มั่นคง หรือว่าถูกผมใช้แรงงานหนักไปจนไม่มีเรี่ยวไม่มีแรง

ตำหนิเธอทั้งนอนตระกองกอดร่างที่สั่นเทาเอาไว้ สายตาดุๆ จ้องมองเลขาคนสวยที่ทำหน้าไม่ถูก ท่าทีเงอะงะอย่างนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเลยในตัวเธอคนนี้ มันช่างแปลกมากๆ ไม่มีสาวน้ำแข็งขั้วโลกที่หน้านิ่งสุขุมคนเดิมเลยเมื่อเขามาเยือนที่บ้านแบบนี้ เขาเจอแค่สาวน้อยธรรมดาที่สดใส มีชีวิตมีชีวา และสวยมากๆ คนหนึ่งเท่านั้น

ดวงตากลมโตสีดำเอาแต่จ้องเขา ผมยาวที่หลุดรุยร่ายตอนนี้มันรุ่ยลงมาล้อมกรอบดวงหน้างาม ดวงตาซื่อใสนั้นตื่นไหวอย่างน่ามอง เนวินอยากเห็นว่าเมื่อยามที่คลายผมยาวสลวยออกจากมวย ดวงหน้าเธอนั้นจะเป็นแบบไหน จะยังเหมือนป้าอยู่หรือไม่ เร็วเท่าความคิดมือแกร่งเอื้อมปลดพวงผมสาวสยายมันออกให้ยาวสุดเหยียด พาเอากลิ่นหอมอ่อนที่เขาปักใจเชื่อว่าเป็นกลิ่นน้ำหอมโชยขึ้นมาติดจมูก

คุณคุณเนวินคะเสียงไม่มั่นคงยามเมื่อถูกกอดด้วยอ้อมแขนชายในดวงใจ เพลงพิณไม่เคยเป็นสาวมั่นได้เลยสักครั้ง ยิ่งเมื่ออยู่ใช้ชิดกับเนวินแบบนี้

ผมรู้ว่าทำอะไรอยู่น่าคุณเพลง ผมแค่อยากมองเท่านั้น มันเปลกตา ไม่คิดว่าเลขาของผมจะสวยบาดตาแบบนี้ นี่ถ้าคุณไม่เชื่อคำสั่งสอนของเลขาคนก่อนละก็ ป่านนี้บริษัทผมคงวุ่นวายกันยกใหญ่ คงมีแต่หนุ่มๆ แวะเวียนมาหา พร้อมข้ออ้างเพื่อเจอหน้าคุณแน่ๆ

เปรยโดยไม่ละสายตาจากดวงหน้างามเลย เนวินไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังรุกรานและไม่ให้เกียรติเนื้อตัวของเจ้าของห้องอยู่ยามนี้ เพียงจ้องเข้าไปในดวงตาคู่หวานนั่น เขาก็เหมือนถูกดูดลงต่ำ หลงเข้าไปในความสวยของเธอจนสิ้น

ปากเรียวระเรือด้วยสีชมพูที่ธรรมชาติรังสรรค์ขึ้นมาช่างน่าจูบ วันก่อนเขาจำได้ว่าเธอทาลิป ตอนนั้นเขาก็ยังสนใจเจ้าปากอิ่มๆ นี่ ยิ่งวันนี้ตอนนี้สายตาเข้มละไปไหนไม่ได้เลย ปลายนิ้วเกร่งกรีดไล้ลงที่กลีบปากเบาบาง เนวินกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอเฮือกใหญ่เพราะว่าอยากลิ้มรสสาวตรงหน้าเหลือเกิน กลิ่นหอมที่เขาจำได้แม่นนี่ไม่น่าจะใช่น้ำหอมแล้วยามนี้ มันเป็นกลิ่นสาปสาวแสนสวยต่างหาก อึดใจต่อมาเขาก็ไม่อาจทานทนความสงสัยได้อีกต่อไป ค่อยๆ โน้มใบหน้าหล่อลงต่ำหวังพิชิตเรียวปากตรงหน้า แต่ก็สะดุ้งตื่นจากพวัง

เมี๊ยว!”

เมื่อเสียงร้องของยาหยีแมวที่ถูกลืมนั้นขู่ออกมาดังๆ ทำเอาทั้งคู่ชะงักนั้น ร่างหนาได้สติก่อน เขาพลิกกลับไปยืนห่างจากเตียง ด้วยอาการลนลานพอสมควรที่รู้ตัวว่าเมื่อครู่นี้เกือบปล้ำเลขาตัวเองไปแล้วแท้ๆ ถ้าไม่มีแมวนั่น ป่านนี้เพลิงพิณเสร็จเขาไปแล้ว

เพลงพิณเองก็ขยับกายขึ้นนั่งด้วยอาการเงอะงะ หัวใจหญิงสาวเหมือนจะกระเด็นกระดอนออกมานอกอกเลยทีเดียว เธอคว้าเอาเจ้าแมวเหมียวเข้ามากอดแน่นราวกับจะให้มันเตือนสติ ว่าตอนนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่กันแน่ อย่าได้หลงลืมตัวไปมากกว่านี้เลยเชียว

โทษที่ผมท่าจะเมา ทำอะไรบ้าๆ กับเลขาตัวเอง เอาหละผมกลับก่อนนะ ขอบคุณมากที่เป็นเพื่อนทานข้าวต้ม แต่ที่จริงผมอยากได้กาแฟมากกว่า

ความตั้งใจแรกที่หวังจะได้กาแฟรสมือที่ชอบจากเธอ เขากลับเกือบเผลอปล้ำเลขาจอมเนี๊ยบแม่สาวที่เขาเรียกติดปากว่าแม่สาวน้ำแข็งขั้วโลกคนนี้เข้าซะแล้ว

คุณเนวินจะทานไหมละคะ เพลงจะจะไปชงให้ลมหายใจอันร้อนผ่าวนั้นสะดุดเป็นห้วงๆ จนเอ่ยอะไรขาดๆ หายๆ ดวงหน้าสวยก็แดงซ่านไปหมดทุกอณู

โอ๊ว! ไม่หละคงไม่เหมาะแล้ว ขอตัวกลับเลยแล้วกัน

เนวินถอยกรูดออกจากห้องนอนสาวด้วยท่าทีแบบไหนจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ดวงหน้าสวยหวานนั้นยังอยู่ในความทรงจำ แม้เมื่อตอนที่เข้ามาอยู่ในรถแล้วก็ยังหลงในดวงตากลมโตใสซื่อคู่นั่นอยู่เลย มันคนละมาดกับเลขาที่ทำงานให้เขาแบบหัวไม่วางหางไม่เว้นเลย

และในคืนนั้นดูเหมือนจะมีคนสองคนที่ไม่สามารถข่มตาหลับลงได้ เพียงเพราะอุบัติเหตุที่เกือบทำให้ข้ามเส้นแบ่งระหว่างเจ้านายกับลูกน้องในคืนนั้นไป

 

การทำงานในเช้าวันต่อมากันเลยกลายเป็นสิ่งที่ดูอึดอัดระหว่างเจ้านายกับลูกน้องสาวสวย ทั้งคู่คุยกันแค่เรื่องงานและไม่เกินความจำเป็นอะไรเลย เพลงพิณถอนหายใจออกมาบ่อยๆ หาทางเลี่ยงออกไปสั่งงานผู้ช่วยเลขาข้างนอก ทั้งสอนงานเด็กใหม่อยู่นานนับหลายชั่วโมงเพื่อเลี้ยงเนวิน อกเธอจะระเบิดเพราะว่าหลงรักเจ้านายอยู่แล้วตอนนี้

คุณเพลงคะ เจ้านายให้มาตามค่ะ มีงานจะสั่งเอาไว้ค่ะ

เลขาหน้าห้อง มาตามเพลงพิณที่เทรนน้องใหม่ทำงานอยู่ข้างนอก หญิงสาวจึงสามารถเข้ามาหาเนวินในห้องทำงานได้ การทำงานอยู่ในห้องเดียวกับเขามันเริ่มจะอึดอัดมากขึ้นทุกขณะๆ

คุณเพลงวันนี้ผมมีนัดนะ จะออกไปเลย ถ้ามีงานด่วนก็ตัดสินใจไปก่อนได้เลย ผมไว้ใจคุณ

ทันทีที่หญิงสาวก้าวเข้ามาในห้องทำงาน ร่างหนานั้นกำลังสาระวนอยู่กับเสื้อสูทที่ดึงมาสวมทับเสื้อเชิ้ต

ถ้าอลันลามโทรมาที่นี่บอกว่าผมออกไปแล้ว ตอนเย็นๆ จะแวะเข้าไป

ใบหน้าหล่อนั้นนิ่งสงบ ไม่มีท่าทีของเจ้านายคนที่เธอเจอเมื่อคืนอีกแล้ว ชายหนุ่มเปิดลิ้นชักเอากล่องของขวัญออกมา เพลงพิณก็รู้ว่ามันเป็นของขวัญสำหรับสาวสักนาง แต่วันนี้เธอไม่รู้ว่าเจ้านายนัดใครที่ไหนไว้ รู้เพียงว่าหัวอกเธอนั้นแสนจะปวดแปลบเหลือเกิน เธอจะทานทนไม่ไหวอยู่แล้ว อยากละทิ้งความเจ็บปวดนี้หนีไปให้ไกลๆ เสียที

เนวินรีบร้อนออกจากออฟฟิศไป เพลงพิณก็ทิ้งกายลงนั่งที่เก้าอี้ พยายามทำงานที่ค้างต่อ แต่เธอไม่ค่อยมีสมาธิเลย ดูเหมือนว่าความรักที่เธอเก็บกดเอาไว้มันคอยแต่จะผุดขึ้นมาในอก เธอทนได้อย่างไรนะ ที่อยู่เป็นแค่เพียงคนที่เขาเคารพ แต่ไม่ใช่คนที่เขารัก มันเหมือนมีแรงฮึดมากมายที่จะถาโถมเข้าใส่ การถูกเขารักมันจะวิเศษและสมหวังแบบไหนหนอ

 

แสงขมุกขมัวในสโมสรที่ค่อนข้างเงียบและเป็นส่วนตัว เหมาะกับบรรดาเศรษฐีที่จะมาพบปะสังสรรกัน มีบริกรที่มีมารยาท ผู้คนที่เข้ามาที่สโมสรนี่ก็เป็นคนมีระดับที่เสียเงินให้ที่นี่เพื่อให้ได้รับบริการที่ดีและเหมาะสม ไม่มีพวกเกกมะเหรกเกเรปะปนเข้ามา

พี่ล่ะ

นาคินทิ้งกายลงนั่งที่โซฟา กวาดสายตามองหาคนที่หายหัวจากปาร์ตี้ทุกเย็นวันเสาร์ อย่างเนวิน

คุณเพลงบอกว่ามีงานที่ไหนไม่รู้ เห็นเร่งรีบออกมา ฝากบอกว่าจะตามมา

อลันลามเป็นคนที่ตอบคำถามแทนวีรัชย์ที่นั่งหนาเหม็นบูด เบื่อที่ต้องออกมาดื่มที่สโมสรในเย็นวันเสาร์แบบนี้ แทนที่จะได้ไปนอนกอดเมียสบายๆ บนเตียง ทั้งหมดนี่ก็เพราะว่าพี่ชายคนโตอย่างเนวินไม่ยอมมีครอบครัวเสียทีนี่แหละ พวกเขาทุกคนเลยต้องให้ความสำคัญมากๆ เสียหน่อย

ไอ้วีอย่าทำหน้าเบื่อแบบนี้สิ เอาน่าอดทนหน่อย วันนี้เท่านั้นที่เราทุกคนจะกล่อมพี่ชายใหญ่ของรัชเยนน์ให้มีเมียเสียทีหนุ่มลูกครึ่งต่างชาติเอ่ย ทั้งชูแก้วให้สองหนุ่ม เพื่อคลายหน้ายุ่งๆ ลง

ใช่เราจะได้ไม่ต้องออกมาข้างนอก ให้เมียงอนอีก แล้วถูกเนรเทศออกมานอกห้อง

สามหนุ่มเห็นตรงกันที่สุดเพราะว่าตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน ต่างยกแก้วขึ้นชนแล้วยกกระดกจนหมดในรวดเดียว ภาระยิ่งใหญ่ของสามหนุ่มที่แบกอยู่บนบ่าคือการหาเมียให้เนวิน ชายโสดที่ไม่รู้จักความสุขของการมีเมียมีลูก ทุกคนลงความเห็นว่าเพลย์บอยหนุ่มโสดมากๆ คนนี้ จะต้องลงหลักปักฐานยังสถานที่ที่เขานั้นจะไม่กล้าหือ และเคารพจนไม่กล้าแม้แต่จะกระดิกตัวหนีไปไหน จะได้ปิดตำนานเพลย์บอยนี่ลงเสียที

พี่อลันแน่ใจนะว่าแผนนี้เจ๋งจริงนาคินยังกังวลอยู่ กลัวว่าไม่สำเร็จจะต้องเสียเวลากล่อมพี่ชายอีกนานเพื่อให้มีเมีย จะว่าไปเนวินไม่มีเมียก็ไม่ได้ทำให้พวกเขาเดือดร้อนอะไร นอกจากได้เห็นข่าวพาดหัวตลอดว่าเนวินเปลี่ยนสาวบ่อยมากขนาดไหน แถมยังคงตำนานหนุ่มฮอตของรัชเยนน์เอาไว้อย่างแน่นเหนียว ทรมานใจคนมีลูกมีเมียอย่างสามหนุ่ม งานนี้ก็เลยต้องมีการโค่นบรรลังค์กันลงบ้าง จะได้ไม่มีใครเกินหน้าใคร

โทษทีๆ ถึงไหนกันแล้ว ทำไมหน้าตาแต่ละคนเหม็นเบื่อกันแบบนั้นวะ

คนที่ตกเป็นหัวข้อสนทนานั้นยิ้มหน้าบานเข้ามาพร้อมทิ้งกายลงนั่งที่โซฟา หลังจากออกไปคั่วสาวจนสายเลทมากขนาดนี้

พี่ไปไหนมาพี่เนวิน นี่นัดกันไว้สองทุ่ม แต่นี่ปาเข้าไปจะสี่ทุ่มแล้ว รู้ไหมว่าผมต้องเอาหลานเข้านอนวีรัชย์เล่นงานพี่ชายก่อนใครเพื่อนเลย

เฮ๊ยอะไรกันวะ พวกนายยังมีเมียให้กลับไปกอด ฉันเลยฉิ่งไปกอดสาวก่อนจะมาไม่ได้หรือไง

ทุกคนอดหันมามองหน้ากันไม่ได้ กับไอ้ความมักมากตามแบบฉบับเพลย์บอยของเนวินไม่ได้

อย่ามาโม้เลยเกลอ นายไม่มีปัญญาหาเมียเลยมาทำประชด แกล้งให้เราเลิกปาร์ตี้ช้าแบบนี้ละสิใช่ไหม

อลันลามเปิดฉากบทสนทนาเพื่อหวังตะล่อมเพื่อนสุดหล่อให้ลงจากคาน ส่วนสองหนุ่มที่เหลือก็กระวีกระวาดกวักมือให้บริกรเข้ามาเสิร์ฟเหล้าตัวเสริมในการยุยงส่งเสริมให้พี่ชายมีเมียไปเสียที และเนวินก็ไม่ได้ผิดสังเกตุอะไรเลยสักนิด กลับยกแก้วขึ้นกระดกอย่างสบายใจ

ไอ้ปัญญานะมีแน่ๆ อย่าลืมนะเพื่อน ว่าใครที่ที่รั้งตำแหน่งที่หนึ่งมาหลายปีซ้อน เป็นหนุ่มในฝันที่สาวๆ อยากกอดและอยากแต่งงานด้วยมากที่สุด ถ้าไม่ใช่นายเนวินคนนี้

นั่นมันก็แค่คำโฆษณาของสาวๆ แต่ชีวิตของพี่นะหาเมียไม่ได้เด็ดขาด เอาแต่เงินหวานซื้อเขามานอนด้วยละไม่ว่า

นาคินเอ่ยเสริมทัพหลักให้แข็งแกร่งขึ้น ทั้งพยักหน้าให้บริกรรินเหล้าให้พี่ชายเรื่อยๆ คนที่ตกเป็นเป้าหมายได้เพียงวางมือพาดไปตามขอบโซฟานุ่มๆ ที่นั่ง กวาดสายตามองรอบสโมสรที่นั่งอยู่ยามนี้ ชื่มชมสาวๆ หลายนางที่ลอบมองเขา บางคนก็ส่งยิ้มเปิดเผยให้

ฉันอยากได้คนไหนก็ต้องได้น่า แต่มันยังไม่ถึงเวลาที่จะมีเมียเท่านั้น ยังไงซะก็มีหลานตัวเล็กๆ มาสืบทอดตระกูลรัชเยนน์แล้วนี่หว่า

ไอ้มีก็ใช่นะพี่ แต่ว่าจะคว้าใครมาเป็นเมียอย่างที่โม้นี่ วีรัชย์คนนี้ขอค้านหัวชนฝาเลย หนึ่งหละคุณเพลงเลขาคนขยันของเราเขาไม่คว้าพี่แน่ๆ เชื่อไหม

วีรัชย์โพลงออกมาชนิดไม่มีการอารัมภบท จนอลันลามกับนาคินสะดุ่งโหยง รีบถลึงตาใส่ในความไม่แนบเนียนนั่น

อยากมาปาร์ตี้ทุกเย็นวันเสาร์หรือไงไอ้วี เสือกพูดโพล่งออกไปแบบนั้นเดี๋ยวก็ถูกจับไต๋ได้หรอก

งานล่มนี่เราทั้งหมดนี่ต้องนอนนอกห้องไปอีกหลายเสาร์เลยนะสองหนุ่มกระซิบกระซาบตำหนิวีรัชย์เป็นการใหญ่ที่เกือบพาแผนเสีย วีรัชย์จึงรีบกระแอมไอออกมาแรงๆ กลบเกลือนไปเสีย ก็เขาอยากกลับบ้านไปหาลูกชายที่รักแล้วนะสิ เวลามันก็ดึกขนาดนี้แล้ว

เมื่อเฉียดฉิวเกือบงานล่มทุกคนเลยรีบเฉไปคุยเรื่องอื่นทันที ระหว่างนั้นก็มอมเหล้าเนวินไปด้วยพลางๆ ธรรมดาแต่ก่อนนั้นหนุ่มๆ ทั้งหมดก็เมาหัวราน้ำกัน มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะดื่มหนักๆ แต่วันนี้เนวินไม่รู้หรอกว่าทุกคนระวังการดื่มมากขนาดไหน มีแต่เขาเท่านั้นที่ดื่มหนัก หลังจากออกแรงมาพอสมควรกับสาวนางหนึ่ง เมื่อฤทธิ์เหล้าเริ่มกรึ่มๆ ในกระแสเลือด อลันลามก็เริ่มกล่อมเพื่อนรักอีกหน

ฉันก็เชื่ออย่างที่วีรัชย์มันว่า นายนะโม้ไปเท่านั้นเอง ว่าจะคว้าเอาใครที่ไหนมาทำเมียก็ได้ รับรองพนันลงขันกันเลยก็ได้ ว่าคุณเพลงเขาไม่มีทางตกลงมาเป็นเมียนายแน่ๆ เขารู้ไส้รู้พุงนายหมดแล้ว เสียงอ้อแอ้ แกล้งเมาของเพื่อนเกลอคนสนิทดังติดๆ ขัดๆ ทั้งชี้ไม้ชี้เมาแสดงอาการคนเมาคนดูโอเวอร์ ก็กลัวเนวินจะไม่เชื่อเอานะสิ

งั้นขอลงขันด้วยเลยหนึ่งพันบาทวีรัชย์เริ่มผสมโรง พร้อมควักเงินวางที่โต๊ะ

งั้นฉันขอลงขันด้วยสองพัน นาคินเสริมทั้งควักเงินขึ้นวางที่โต๊ะหนุนให้พี่ชายฮึกเฮิมมากเท่านั้น ทั้งหมดลงความเห็นและผ่านการโหวตลงคะแนนเสียงอย่างเป็นเอกฉันท์ ว่ามีเพียงเพลงพิณเท่านั้นที่สามารถหยุดนักรักอย่างเนวินเอาไว้ในกำมือได้ เธอเป็นคนดีมีระเบียบวินัยในตนเองและสวย แถมเข้ากับครอบครัวได้

อย่าๆอลันลามยกนิ้วชี้ขึ้นมาส่ายนิ้ว วางท่าทีเหมือนคนเมามายเสียประดา ทั้งที่จริงดื่มไปแค่นิดเดียวเท่านั้น

แค่ร้อยเดียวก็พอน่า ไม่ต้องเดิมพันสูงอะไรหรอก ยังไงไอ้เนวินมันก็ไม่กล้าหรอก ปอดแหกก็เท่านั้น ถึงมันจะกล้าคุณเพลงคนดีก็ไม่มีทางยอมเชื่อไหมละเอ่ยท้าทายและดูถูกฝีมือนักรักของเพื่อนอย่างเปิดเผย

แกอย่ามาดูถูกฉันนะไอ้อลัน

คนที่ถูกมอมเมาด้วยแอลกฮออล์เหมือนมีแรงกระตุ้นมหาศาล บวกกับความอัดสุมในสิ่งที่เขาเผชิญเมื่อวันก่อน ปากสวยของเพลงพิณที่เขาอยากจูบนักหนานั่นกำลังเรียกร้องเลือดหนุ่มให้คุไปด้วยเปลวสวาท มือแกรงคว้าเงินบนโต๊ะยัดใส่กระเป๋ากางเกง พลางยืดกายขึ้นด้วยท่าทีไม่มั่นคงเท่าไหร่

ไอ้น้องเอ๊ย พี่จะบอกให้ว่างานนี้หมูมาก ง่ายเหมือนปลอกกล้วยเข้าปากเลยหละ

ร่างหนาเดินโซเซจากที่นั่งจนสามหนุ่มแทบลุกตามไม่ทัน ไม่คิดเลยว่าจะยุได้ง่ายแบบนี้ ทั้งที่พยายามเกลี้ยกล่อมเท่าไหร่เนวินก็ไม่เคยคล้อยตามได้สักหน เอาแต่ยึดมั่นในอุดมการณ์ที่ว่าจะไม่กินไก่วัดมาเนินนาน สามหนุ่มเร่งรีบตามเนวินออกมาจากสโมสรแทบไม่ทัน เกรงว่าเขาจะพารถวิ่งออกไปเสยท้ายใครเข้าก่อนจะได้เมียให้สมใจทุกคนในที่นี่

อย่าว่าอย่างโน้นอย่างนี้นะพี่ ผมอยากตามไปดูไอ้กล้วยๆ ของพี่หน่อย อยากรู้ว่าเขาปลอกกันแบบไหน

นาคินเร่งตรงไปโอบบ่าพี่ชายลากขึ้นรถ ยัดร่างคนเมาเข้าไปในเบาะด้านหน้า ก่อนจะหันมายกมือส่งสัญญาโอเคกับสองหนุ่มที่หยุดรออยู่หน้าร้าน แล้วเร่งอ้อมมาด้านคนขับพารถของเนวินตรงไปยังที่พักของเพลงพิณทันที

แบบนี้เราไม่ทำเกินไปนะ เอาคนเมาไปส่งที่ห้องคุณเพลงอย่างนี้วีรัชย์เอ่ยอย่างสำนึกผิดเต็มที แต่เขารู้สึกมานานแล้วว่า ลึกๆ แล้วบางทีเนวินอาจจะหลงรักเพลงพิณมาตั้งแต่ต้น แต่ไม่รู้ตัวก็เป็นได้ เพราะทุกงานเลี้ยงของครอบครัว ไม่ว่าจะงานไหน เนวินจะลากพาเอาเพลงพิณมาที่งานด้วย และแนะนำให้คนที่บ้านรู้จัก จนมักคุ้นกันเป็นอย่างดี

ให้ตอบตามตรงนะนายวี มันก็ค่อนข้างเกินไปอยู่มากทีเดียว เพราะว่าอยากให้ไอ้เนวินมันมีเมียเลยเข็ญมันไปประเคนให้เขาแบบนี้ แต่ก็อย่างว่าหละนะ เราก็ย่อมต้องเลือกคนที่จะมาเกี่ยวพันธ์ทางครอบครัวด้วยเป็นธรรมดา อย่างคุณเพลงนี่แหละลงตัวที่สุด ไปเถอะขึ้นรถไปรับนาคินกลับกันดีกว่า

สองหนุ่มขึ้นรถแยกย้ายกันกลับ และเป็นภาระของวีรัชย์ที่ต้องวนรถไปรับนาคินที่ละแวกบ้านของเพลงพิณ เมื่อนาคินขับรถของพี่ใหญ่แห่งรัชเยนน์บรรทุกคนเมาเอาไปทิ้งไว้หน้าหอพักของเพลงพิณตามแผนการ นอกจากนั้นทั้งหมดก็รอให้ตกเป็นหน้าที่ของน้ำเมาดำเนินต่อไป คนเมามักมากและอยากเอาชนะในเรื่องพนันก็คงจับพลัดจับผลูไปเอง แต่ถ้ายังไม่ได้อย่างที่ตั้งใจ สามหนุ่มก็มีแผนสำรองรอท่าอยู่อีก ยังไงซะทั้งสามก็จะโค่นบัลลังค์หนุ่มหน้ากอดและน่าแต่งงานด้วยอย่าง เนวิน รัชเยนน์ลงให้จงได้

ยังไงซะ สะใภ้ของ รัชเยนน์อีกคนก็ต้องเป็นเพลงพิณเท่านั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #16 นัควัต (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 22:54
    มารอตอนต่อไปค่าาา
    #16
    0
  2. #12 นัควัต (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 20:45
    วู้ๆๆ ลุ้นๆๆ อิอิ
    #12
    0