เจ้าสาวจอมมารยา (เจ้าสาวของเพลย์บอย)

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3 จับตาดู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 421
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    3 พ.ย. 55



ตอนที่ 3

 

ผมว่าคุณไม่สบายจริงๆ นั่นแหละคุณเพลง ท่าทางคุณดูแปลกๆ นะวันนี้

อาการสับสนรุนแรงของเพลงพิณฉายชัดจนผิดสังเกตุ เจ้านายหนุ่มมองแล้วก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เพลงพิณไม่เคยควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่นี่เธอแลดูตื่นๆ ตกใจและพยายามควบคุมตัวเองอย่างไรไม่รู้ ความเป็นห่วงกลัวว่าเลขาคนเก่งจะเจ็บป่วยก็เพิ่มมากขึ้นในอกแกร่ง เขาไม่ใช่เจ้านายใจยักษ์ใจมารขนาดต้องบังคับลูกน้องให้ทำงานจนต้องห้ามเข้าโรงพยาบาล  และยิ่งไม่อยากให้เป็นกับเลขาคนดีด้วย เกรงว่างานจะยุ่งกันทั้งบริษัท ชายหนุ่มเร่งสืบเท้าเข้าไปใกล้เธอพร้อมพิจารณาแก้มแดงปลั่งนั่นอย่างจริงจัง

คุณป่วยแน่ๆ เลย ไหนขอผมดูหน่อย

ไม่ไม่ไม่ต้องก็ได้ค่ะ

เสียงปรามนั้นช้าไปเสียแล้ว ฝ่ามือแกร่งวางนาบลงที่หน้าผากมน ก่อนจะเลื่อนลงที่แก้มปลั่ง แตะเบาๆไปตลอดสองพวงแก้ม ใบหน้าคมเข้มที่หล่อเหลาราวกับเทพบุตรก็ยิ่งโน้มเข้ามาใกล้ชนิดที่ลมหายใจรินรดกัน เพลงพิณรับรู้ถึงกลิ่นน้ำยาโกนหนวด ทั้งกลิ่นกายอย่างบุรุษเพศ มันทำเอาจิตใจของเลขาสาวเปิดเปิงไปหมด ยิ่งดวงหน้าที่จ้องตรงมาที่เธออย่างแน่วแน่แบบนั้นเธอก็แทบระทวย ต้องเบี่ยงใบหน้าน้อยหลบพร้อมหันหลังให้เจ้านายซะดื้อๆ ตอนนี้ร่างเธอเหมือนมีกระแสไฟแรงสูงวิ่งแปลบปลาบไปหมด ทั้งตื่นเต้นและดีใจปนเขินอาย หญิงสาวต้องใช้กำลังใจอย่างมากระงับอารมณ์ทุกอย่างลง ซ่อนมันเอาไว้ใต้ดวงหน้าเย็นชา เพียงเพราะมัวแต่คิดดีใจตัวลอยไปกับคำพูดของเจ้านาย เธอเลยไม่ทันระวังปล่อยให้เจ้านายเห็นสีหน้าเอียงอายนี้เข้า

เมื่อระงับอาการณ์ที่เป็นลงได้ก็หันมาเผชิญหน้ากับเนวินอย่างเดิม แถมไม่มีร่องรอยน่าสงสัยที่เนวินเฝ้าถามหานั่นอีก ตอนนี้เธอสวมวิญญานเป็นเลขาสาวมือฉกาจไปเสียแล้ว

ไม่มีอะไรจริงๆ คุณเนวินทำงานเถอะค่ะ เดี๋ยวเดี๋ยวช้า

คุณแน่ใจจริงๆ นะคุณเพลงว่าไม่เป็นอะไร ท่าทางคุณดูไม่ดีเลย ไปพักก่อนไหม

ไม่ค่ะดิฉันไม่เป็นอะไรแล้ว สงสัยคิดอะไรเพลินๆ อยู่เลยไม่ระวังนะคะ อย่าใส่ใจเลย

เนวินอยากรู้จริงเชียวว่าอะไรที่เพลงพิณคิดเพลินๆ เสียจนหน้าแดงตัวสั่น ท่าทีไม่เหมือนเลขาสาวแสนมั่นคนนั้นของเขา ชายหนุ่มวาดวิมานในห้วงความคิดไปว่า เลขาสาวน้ำแข็งขั้วโลกอาจจะกำลังคิดซุกซนอยู่ และมันคงเป็นเรื่องซุกซนระหว่างชายหญิงแน่นอนถึงได้หน้าแดงออกมา เมื่อคิดได้อย่างนั้นเนวินก็คลายความห่วงใยลง และเดาเอาเองต่อไปว่า สาเหตุที่วันนี้เธออารมณ์ดีอาจจะเพราะว่ามีนัดกับหนุ่มที่ไหนก็ได้ วันนี้ตัวถึงได้หอมกรุ่น เป็นน้ำหอมที่เขาไม่เคยได้กลิ่นจากเธอมาก่อน มันร้อนรุ่มยามสูดดม กลิ่นหอมอ่อนๆ แต่ว่าจดจำได้เนินนาน ยิ่งบวกกับเนื้อตัวอวบอุ่นนุ่มนิ่มเมื่อครู่ด้วยแล้ว สมองเจ้าบงการกลับคิดถึงเรื่องที่น้องชายพูดขึ้นมาอีกจนต้องย้อนกลับไปนั่งที่เก้าอี้ทำงานตัวเดิม

มีนัดกับแฟนสินะ วันนี้ถึงใช้น้ำหอมฉุย ทุกทีผมไม่เห็นคุณเพลงใช้น้ำหอมเลยนิ แต่ว่าหอมดีนะน้ำหอมยี่ห้อนี้ ทำไมสาวๆ รอบข้างผมไม่ใช้ยี่ห้อนี้บ้างนะ มันหอมเย็นสบายใจยังไงไม่รู้

ใบหน้าหล่อเหลานั้นแหงนเงยขึ้นนิดๆ ก่อนจะก้มหน้าทำงานต่อ เพลงพิณอดที่จะยกแขนเสื้อขึ้นมาดมไม่ได้ เธอไม่ได้ใช้น้ำหอมที่ไหนเลยด้วยซ้ำ จะว่าไปเธอกับเครื่องสำอางไม่ค่อยถูกโรคกันเท่าไหร่ นานครั้งจะได้แต่งตัวเต็มยศเสียที

ขอให้เที่ยวให้สนุกนะครับคุณเพลง แล้วผู้ชายก็ดูดีๆ ด้วย ถ้าเจออย่างผมก็รีบหนีให้เร็วเลยนะครับ ผู้ชายประเภทนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอก ฟันธงได้เลย

ค่ะ

เพลงพิณรับปากอย่างงงๆ ก่อนจะถอยออกมาตั้งหลักอยู่ที่ห้องครัว ทั้งยังสงสัยว่าเธอจะไปเที่ยวกับแฟนที่ไหน แล้วน้ำหอมอะไรกัน แต่ก็ไม่เข้าใจที่เจ้านายพูด เลยจำต้องปล่อยเลยผ่านไปก่อนจะชงกาแฟเอาเข้ามาให้เจ้านาย ส่วนตัวเธอก็ไปร่างจดหมายติดต่อเรื่องงานให้เนวินที่โต๊ะทำงานต่อ

ในตอนเที่ยงเอกสารก็เสร็จอย่างที่เพลงพิณสั่ง เนวินยืดกายสบายใจเพราะมีเวลาเกเรอีกเยอะเลยพองานเสร็จท้องก็ร้องขึ้นมาทันควัน

คุณเพลงทานข้าวเที่ยงกันไหมครับวันนี้

ไม่ดีกว่าค่ะเพลงมีนัดแล้วค่ะ นี่ก็สายมาแล้ว เชิญเจ้านายตามสบายเถะค่ะ

ตอนนี้เพลงพิณกำลังวุ่นกับการตรวจทานจดหมายรอบสุดท้ายก่อนจะปริ้นให้เจ้านายของเธอก็เป็นอันว่าเสร็จสิ้น ใบหน้าเรียบร้อยใต้แว่นกรอบโตกำลังขมักเขม้นอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ก่อนจะสั่งปริ้นงานแล้วตรงเข้ามารวบรวมเอกสารแฟ้มงานที่โต๊ะเจ้านาย

มีนัดกับหนุ่มจริงๆ ด้วย ใครนะคือหนุ่มที่โชคดีคนนั้น ที่ดึงเลขาของผมไปทานข้าวด้วยแบบนี้

สายตาซอกแซกของเจ้านายเริ่มจับผิดเลขาของตัวเอง แต่เธอก็เพียงยิ้มบางๆ ตามแบบฉบับสาวน้ำแข็งขั้วโลกสมญานามที่เนวินตั้งให้ พร้อมวางจดหมายที่พิมพ์เมื่อครู่ให้เขา แล้วจัดแฟ้มส่งผู้ช่วยด้านนอกให้แจกจ่ายแฟ้มงานออกไปอีกทอด ก่อนจะตรงเข้ามาเก็บกระเป๋าปิดคอมพิวเตอร์ที่เปิดค้างไว้ จัดเรียงข้าวของทุกอย่างให้เป็นระเบียบบนโต๊ะทำงานก่อนออกไป รีบพาตัวออกไปให้พ้นจากดวงไฟวิบวับในดวงตาคมของคนหล่อ เพลงพิณแพ้หัวใจตนเองไปหมดแล้ว การรักเนวินมากมันก็ทำร้ายเธอเหมือนกัน บางทีเธอก็อยากถอยออกไปตั้งหลักที่ไหนไกลๆ แล้วหันกลับมาดูเขา แต่เธอก็ไม่มีความกล้ามากพอ ทุกอย่างในชีวิตเธอนอกจากยาหยี ก็มีเพียงเนวินเท่านั้น

 

เรียบร้อยทุกอย่าง ช่างเป็นเลขาที่สมบูรณ์แบบเสียจริง ใครนะเป็นแฟนเธอ

เนวินอดคิดไม่ได้และยิ่งอยากรู้มากขึ้นๆ จะตามไปก็ไม่สมควรเพราะตนเป็นถึงเจ้านาย แถมเจ้าตัวเขาก็ไม่เอ่ยปากชวนสักคำ ถ้าไม่เพราะว่าได้ดมกลิ่นหอมอ่อนๆ นั่นละก็ เขาก็คงไม่คิดอยากตามไปดูหรอก อยากรู้ว่าเลขาของเขานั้นชอบคนแบบไหน ผู้ชายคนไหนกันที่ทำให้เลขามือดีต้องพรมน้ำหอมมาทำงาน ทั้งที่ทุกทีเอาแต่นั่งหน้าเครียดอยู่หน้าคอมพิวเตอร์

พรมแต่น้ำหอมแต่ไม่ยอมแต่งหน้า มันหมายความว่าไงกันนะ อย่างนี้จะจับผู้ชายคนนั้นได้หรือคุณเพลง

กลิ่นหอมที่เนวินได้สูดดมมันอยู่แถวซอกคอไล่ลงไปจนถึงข้างใน คิ้วเข้มที่ได้รูปขมวดยุ่งพันกันเมื่อคิดไปไกลว่าเพลงพิณอาจออกไปทำอะไรซุกซนข้างนอกนั่น

พรมน้ำหอมที่ซอกคอก็คงหวังอยากให้เขาดมตรงคอละสิ นี่เลขาเราไม่ได้อ่อนหัดหรือวะ เห็นแต่งตัวเชยๆ แต่บางทีอาจซ่อนไม้เด็ดเอาไว้มัดใจผู้ชายก็เป็นได้ ออกไปตอนเที่ยงครึ่ง แล้วกลับมาทำงานบ่ายโมงมันจะทันได้ไงแค่สามสิบนาที นี่เธอจะไม่ยอมให้มีอารัมภบทก่อนหรือไง หรือว่าเจอกันฟัดกันแล้วก็แยกทาง

ยิ่งวิเคราะห์เนวินก็ยิ่งสงสัยพลางคิดลามกไปไกล เขาไม่เคยรู้เลยว่าเวลาพักเมื่อตอนที่เพลงพิณไปต่างประเทศกับเขา เธอทำอะไรบ้าง เขากับผู้ช่วยเลขาผู้ชายก็พอจะรู้ใจกัน เพราะว่าออกไปเที่ยวด้วยกัน เลือกสาวมาสักคน แต่ว่าเพลงพิณล่ะเธอทำอะไรในวันหยุด

เธอก็ไม่ใช่เด็กแล้วนี่หว่าจะเป็นห่วงทำไมกัน

เนวินสะบัดหัวแรงๆ ไล่ภาพในสมองมากมายที่เอาแต่วาดวิมานบัดสีของเพลงพิณ ที่เขาเป็นอย่างนี้ก็ต้องไปโทษน้องชายตัวดีทั้งสองคนที่ยัดเยียดความคิดไม่ดีใส่สมองเขาเข้า เลยทำให้มองเพลงพิณผิดๆ เพี้ยนๆ แบบนี้

เพราะเอาแต่คิดเรื่องเพลงพิณจนไม่เป็นอันทำอะไร ไม่ได้ออกไปทานข้าวข้างนอก เอาแต่เฝ้ารอดูว่าเมื่อไหร่ที่เลขาสาวจะกลับมา แล้วหน้าตาจะเป็นอย่างไร แต่ว่ารอแล้วรอเล่า จนตอนนี้มันบ่ายสามเข้าไปแล้ว อารมณ์ขุ่นจัดอย่างเจ้านายเจ้าระเบียบก็เดือดพล่านข้างในอก

จะทำบ้าอะไรไม่ดูเวลาเลยหรือไง นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว หรือคิดว่าตัวเองเป็นเลขาคนสนิท อยากทำอะไรก็เลยทำ

เสียงบ่นพรึมด้วยความกรุ่นโกรธ ตามด้วยแรงสบถที่หยาบช้าตามมาอีกหลายครั้ง นาฬิกาข้อมือนั้นบอกเวลาบ่ายจวนเจียนจะเย็นย่ำ ร่างหนาก็ทนนั่งรอไม่ไหว

คุณปิ่น ถ้าคุณเพลงกลับมาช่วยบอกให้เขาทำรายงานเรื่องวันนี้สรุปไปให้ผมอ่านด้วย

คำสั่งที่ทำเอาเลขาหน้าห้องหน้าเปลี่ยนสี ดวงตาดุของเจ้านายตวัดเลยผ่านตรงไปที่ลิฟท์ก่อนจะพาร่างกายสูงทรงเสน่ห์ออกจากออฟฟิศ พกพาความไม่พอใจมากมายท่วมท้นในกระเป๋าออกไปด้วย รถหรูราพาแพงแล่นลิ่วออกจากตึกเมื่อแน่ใจว่าเลขาของเขานั้นเถลไถลจริงๆ แม้จะพยายามคิดว่าเธออาจจะไม่สบายแต่กระนั้นก็น่าจะโทรมาบอกเขาหน่อย สรุปทั้งวันเขาก็เสียเวลาค่อนวันเพื่อนนั่งจับผิดเลขาสาวสมญานามสาวน้ำแข็งขั้วโลกไปเปล่าๆ

 

บ้านรัชเยนน์ที่แสนเงียบเหงาในค่ำคืนนี้ มีเพียงเนวินเท่านั้นที่กลับมานอนพักที่นี่เป็นครั้งคราว เขากำลังหงุดหงิดเรื่องเลขาที่ทำอะไรไร้ความรับผิดแบบนี้ อดกระแทกกล่องของขวัญที่ซื้อติดมือมาลงโต๊ะแรงๆ ไม่ได้ ในกล่องของขวัญที่เขาเพียรพยายามเลือกมันมากับมือเป็นนาฬิการาคาแพงที่จะให้เป็นของขวัญเลขาขี้เกียจที่หนีงานไปเสียดื้อๆ ร่วมหลายชั่วโมง

คราวนี้จะได้มีเวลาเอาไว้ดู พอมีแฟนก็เสียงานอย่างนี้ ผู้หญิงทำไมไม่รู้จักแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวบ้างนะสบถอย่างหัวเสีย ก่อนหน้านั้นเขาไม่เคยรับรู้เรื่องอะไรของเพลงพิณเลยจริงๆ ไม่รับรู้เพราะว่าไว้ใจเธอมาตลอด จนตอนนี้ที่เหมือนถูกน้องชายร่ายมนต์ปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมานี่แหละ

ใครทำให้อารมณ์เสียมาอีกละเกลออลันลามเพื่อนรักพวงตำแหน่งน้องเขย ร้องทักมาพร้อมกระแทกแก้วเหล้าลงใส่มือเพื่อนเสีย เผื่อหน้ายุ่งๆ จะหายไปจากหน้าบ้าง

เปล่า! แค่ผู้หญิงคนหนึ่งนะ อย่างนี้แหละเอาผู้หญิงมาทำงานด้วย

ความร้อนของแอลกอออล์ไหลอาบลงคอ เมื่อเนวินกระดกกรอกหมดแก้วแล้วกระแทกมันลงที่เดิม อารมณ์หงุดหงิดดูเหมือนว่าจะไม่ลดลงอย่างที่อลันลามคิดเอาไว้เลย ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า ผู้หญิงที่เนวินเก็บเอามาคิดถึงที่บ้านนี่ใครกัน มั่นใจว่าไม่ใช่เลขาที่น่ารักของเพื่อนอย่างแน่นอน เพราะเขารู้จักเพลงพิณดี เธอเป็นคนขยันขันแข็งรับมือเพื่อนจอมบงการผู้นี้ได้ดีทีเดียว

เกลียดผู้หญิง แกขึ้นเตียงกับผู้หญิงทำไมเพื่อน เอาน่า ในเมื่อเขามีข้อดีก็ย่อมต้องมีข้อเสียบ้างแหละ คนเราไม่เลิศเลอเพอร์เฟกไปซะหมดหรอกนะ

วะ! ฉันมันพวกเกลียดตัวกินไข่เกลียดปลาไหลกินน้ำแกงนี่หว่า ไม่ชอบทำงานกับผู้กับผู้หญิง แต่ว่าชอบนอนด้วยมีอะไรไหมพวก แล้วนี่นายมาบ้านนี้ทำไม หรือว่าถูกน้องสาวฉันเฉดหัวมา

โน้ว! ไม่มีทางเรารักกันดี แต่ฉันมาดูเพื่อนรักอย่างนายว่าเหงาตายไปหรือยัง ไปหาที่ออฟฟิศ เลขาก็บอกว่าหน้าบึ้งออกมาแล้ว ไปหาที่งานวันเกิดสาวที่นายเล็งก็ดันไม่เห็นเลยต้องมาดูที่บ้านนี่

เพราะว่าเนวินยังไม่ยอมลงเอยกับใครสักที มันเลยกลายเป็นหน้าที่ของเพื่อนรักอย่างอลันลาม ที่ต้องเป็นธุระจัดหาเมียให้ ไม่อย่างนั้นจะไม่สบายใจที่เพื่อนไม่ยอมขึ้นเขียงกับเขาสักที อลันลามอยากให้เพื่อนรู้ว่าการมีครอบครัว มันดีกว่าตลอนไปสามย่านเจ็ดย่านเหมือนเขาเมื่อก่อน

มีธุระอะไรกับฉันทำไมไม่โทรเข้ามือถือ นายจะวิ่งรอกหาฉันไปทั่วกรุงเทพเลยหรือไง เดี๋ยวมัวแต่วิ่งหาฉันแบบนี้ แล้วน้องสาวฉันคลอดออกมาก่อนละแย่แน่ๆ

หน้าที่สามีฉันไม่บกพร่องหรอกน่า และหน้าที่เพื่อนก็ไม่บกพร่องด้วย อยากมาเตือนว่าเสาร์นี้นายห้ามเบี้ยว จับกลุ่มกันทีไรหนีหน้าทุกทีเลยช่วงหลังมาเนี่ย

หนุ่มบ้านรัชเยนน์มักมีปาร์ตีทุกเสาร์ เพื่อเป็นการกระชับความสัมพันธ์ไว้ ไม่ให้ห่างเหินกันจนเกินไป ในกลุ่มปาร์ตีมีเพื่อนของเขาคนนี้และน้องชายสองคนนั่น ซึ่งในจำนวนกลุ่มชายหนุ่มหล่อนั่น จะมีเขาเท่านั้นที่โสดอยู่ เนวินเลยไม่อยากจะไปรวมกลุ่มด้วยนัก เพราะว่าแต่ละคนเอาแต่เล่าเรื่องภรรยาและลูก หัวใจคนที่ยังไม่มีครอบครัว มันก็เบาโหวง แม้เขาจะปฏิญานเอาไว้ว่าอยู่แบบนี้มันดีแล้ว แต่ก็แอบคิดไม่ได้ว่าถ้ามีเรื่องเมียเรื่องลูกไปโม้ทับถมทั้งสามคนบ้างจะเป็นอย่างไร

มันน่าเบื่อนี่หว่า จะเรียกหญิงมานั่งก็ไม่ได้ ดั้นมีครอบครัวกันหมดฉันไม่อยากถูกพวกเมียๆ นายมาแหกอกเอานี่หว่า ข้อหาที่พาพวกนายออกนอกลู่นอกทางประชดเพื่อน

พูดเหมือนอิจฉาเลยนะพวก ถ้าเจ็บใจก็รีบมีสิวะ ไม่มีคนห้ามนะ

พักหลังมานี่ทั้งเพื่อนและน้องชายต่างมาเร่งเร้าให้เขามีครอบครัวมันชักจะยังไงๆ เนวินมองสีหน้าเพื่อนว่ามีแผนการอะไรหรือเปล่า แต่เพื่อนก็ตีหน้านิ่งไร้พิรุธเสียเหลือเกิน

นายดูแปลกนะอลันลาม แล้วไอ้น้องชายเจ้าสองคนของฉันนั่นก็ด้วย ช่วงนี้ทำไมขยันหาแต่เรื่องผู้หญิงมาเล่าให้ฉันฟัง ทั้งเรื่องมีครอบครัวอีกเฮ้อ! เจอกันวันเสาร์ก็แล้วกัน ฉันจะไปนอนแล้ว มองหน้านายก็เหมือนมองเห็นครอบครัวยังไงไม่รู้ นายเองก็รีบกลับบ้านซะเดี๋ยวน้องสาวฉันจะโทรมาด่าฉันอีก ที่กักตัวสามีเอาไว้นานเกินไป

บ่นว่าเพื่อนก่อนจะชันกายขึ้นจากเก้าอี้ หาทางหลีกลี้หนีไปที่อื่นแทน ก่อนจะถูกต้อนให้มีเมียอีก

คร้าบพี่เมีย

อลันลามแกล้งตะโกนเย้าหยอกไล่ตามหลังเพื่อนรักไปไม่ได้ พักหลังมานี่เนวินจู้จี้ยิ่งกว่าเมียของเขาเสียอีก เมียเขายังไม่ดุเท่าพี่เมียคนนี้เลยสิน่า ดีว่าหลังวันเสาร์นี้ไปเพื่อนของเขาจะเปลี่ยนเป็นคนใหม่แล้ว เพาะว่าเขาได้วางแผนกันสามคนแล้วว่ายังไงเสีย ต้องหาเป้าหมายให้เนวินหันไปสนใจมากกว่ามานั่งบ่นเหมือนตาเฒ่าอยู่แต่ที่บ้านแบบนี้

 

เช้าวันใหม่เนวินมาที่ออฟฟิศแต่เช้า พร้อมความตั้งใจในการจับผิดเลขาของตนเองที่ล้นปรี่ ซึ่งเธอก็ยังคงนั่งทำหน้าเย็นชาอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เช่นเคย พร้อมชุดสีทะมึนทึนทึกเหมือนสาวแก่ จะว่าไปเขาก็คาดเดาอายุเธอไม่ถูกเสียด้วยสิว่าเท่าไหร่ ไม่เคยดูใบสมัครเธออย่างจริงจังเลยสักครั้ง ดูแต่ผลงานที่เธอทำมากกว่า

ผมมีของขวัญมาให้

กล่องกำมะยี่ยาวๆ สีน้ำเงินถูกวางลงตรงหน้าทำให้เพลงพิณละสายตาจากงานตรงหน้าขึ้นมองเจ้านายก่อนจะประนมมือไว้ขอบคุณเขา เจ้านายหน้าดุจอมบงการดูเหมือนอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่ สังเกตุได้จากใบหน้าที่บึ้งตึงแต่เช้า

ขอบคุณค่ะ แต่วันนี้ไม่ใช่วันพิเศษอะไรนี่คะ

เรียวปากหนามีรอยยิ้มยกขึ้นตรงมุมปากนิดหนึ่ง ก่อนจะเดินเลยผ่านโต๊ะทำงานของเลขามาที่โต๊ะตัวใหญ่ ทิ้งกายลงนั่งประจำตำแหน่งซีอีโอใหญ่ของบริษัท

เปล่าผมตั้งใจจะเอาทิ้งแต่เสียดายมันเลยเอามาให้คุณ เผื่อจะได้มีเวลาเป็นของตัวเองบ้าง

ประโยคแรกที่เปิดฉากขึ้นมาหวังเชือดเฉียน แต่เพลงพิณไม่ได้ใส่ใจนัก เธอหยิบกล่องนั้นยัดใส่ในลิ้นชัก วางท่าทีสาวน้ำแข็งขั้วโลกอย่างเดิม กลบความโกรธกรุ่นไม่พอใจของเนวินด้วยเสียงรัวแป้นพิมพ์ที่ดังอย่างคล่องแคล่ว เนวินไม่รู้ว่าเธอเอางานที่ไหนมาทำ ทั้งที่เขานั้นยังไม่ได้มอบหมายงานให้ทำเลย วันนี้เขาหงุดหงิดที่เรียกร้องความสนใจไม่ได้

ใบหน้าที่ไร้เครื่องสำอางแต่ว่าเกลี้ยงเกลานวลเนียนยังคงหมกมุ่นอยู่กับเอกสารมากมายก่อนที่จะเงียบเสียงรัวแป้นพิมพ์ลง ไม่นานเธอก็ผุดกายขึ้นพาร่างบอบบางที่เนวินจำได้ว่านุ่มนิ่มมาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขา พร้อมแฟ้มสรุปการทำงานเมื่อวานวางลงตรงหน้า

เมื่อวานคุณไปไหนมาคุณเพลง ผมจำไม่ได้ว่าสั่งงานอะไรคุณไว้ แถมคุณก็ไม่ได้บอกเจ้านายอย่างผมสักคำว่าออกไปทำอะไร

คำพูดวางอำนาจที่เก็บกดมาตั้งแต่เมื่อวานเอ่ยโพล่งออกมา พร้อมสายตาคาดโทษที่จ้องมาอย่างดุๆ แต่กระนั้นก็ไม่เจอะเข้าถึงอาการนิ่งสุขุมของเธอเลย เนวินอยากชักดิ้นชักงอมันเสียตรงนั้น ที่เขาไม่สามารถควบคุมอะไรเธอได้เลย เธอนิ่งและใจเย็น วางท่าทีสงบจนเขาเหมือนคนพาลหาเรื่องไปทั่วเสียแบบนี้

ดวงตาของเธอมองจ้องมาที่เขานิ่ง เรียวปากที่วันนี้เป็นมันวาวเพราะว่าเครือบทับด้วยลิปมัน เป็นอีกอย่างที่เนวินพึ่งสังเกตุเห็นนอกจากน้ำหอมในตัวเธอ เธอทาลิป! มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อที่สุดเลยสำหรับเขา ความคิดที่ว่าเธอมีแฟนแล้วทำให้เสียงานนั้นเริ่มเข้าเค้ามากขึ้น

ปากเรียวของเพลงพิณที่เขาไม่เคยสนใจมองมาก่อน ตอนนี้มันกำลังถูกพินิจพิจารณาอย่างถี่ถ้วน ปากเธอได้รูปสวยดีแท้ยิ่งมันวาวแบบนี้ยิ่งมีเสน่ห์ เมื่อวานเป็นน้ำหอมเพราะอยากให้ผู้ชายคนไหนก็ช่างหัวมันมาซุกซบ วันนี้ท่าลิปความหมายของมันก็คงอยากถูกจูบ นี่นับวันเลขาของเขาจะบ้าผู้ชายคนนั้นขึ้นเรื่อยๆ เสียแล้ว

ไปโคราชมาค่ะ ไปดูเรื่องบ้านพักส่วนตัวของเจ้านายที่ถูกกล่าวหาว่าตั้งอยู่บนพื้นที่ผิดกฎหมาย ที่เจ้านายสั่งเอาไว้ตอนกลับจากอิตาลีไงคะ แถมวันที่ไปค้างที่บ้านรัชเยนน์เจ้านายยังย้ำกับดิฉันเลยนี่คะว่าให้รีบไปจัดการก่อนที่นักข่าวจะตามไปทำข่าว

เมื่อฟังเหตุผลเนวินก็สรุปได้ว่า เมื่ออยู่ต่อหน้าเลขาสาวคนนี้เขากลายเป็นเด็กพาลหาเรื่องเสียจริง เขาลืมไปเสียสนิทเลยว่าย้ำเธอนักย้ำเธอหนาเรื่องบ้านพักที่เขาใหญ่ ตอนนี้เขามีข่าวไม่ดีมากพออยู่แล้ว เลยไม่อยากมีข่าวพาดหัวเรื่องบ้านพักส่วนตัวอีก

เมื่อวานดิฉันเลยนัดนักกฎหมายของบริษัทกับคุณทินผู้ช่วยเลขาออกไปด้วยเพื่อถ่ายรูปแล้วเอาหลักฐานไปยื่นมา มันเป็นการกล่าวหาลอยๆ เท่านั้นค่ะ อาจมาจากผู้ไม่หวังดี แล้วรายละเอียดอื่นดิฉันก็สรุปเอาไว้ในรายงานเรียบร้อยแล้วค่ะ

แต่อย่างน้อยคุณก็น่าจะบอกผมบ้าง แถมติดต่อคุณไม่ได้อีก นึกว่าเป็นลมเป็นแล้งอยู่ที่ไหน เจ้านายคุณยังนั่งทนโท่อยู่ในห้องนี้แท้ๆ ต่อไปจะไปไหนกรุณารายงานผมก่อนทุกเรื่อง

ขอโทษด้วยค่ะ เมื่อวานดิฉันรีบมากจริงๆ นัดทีมงานกฎหมายกับน้องๆ เอาไว้ แถมมันก็สายมากแล้วเลยออกไปไม่ได้บอก คราวหลังดิฉันจะรายงานเจ้านายให้ละเอียดกว่านี้ค่ะ

ใบหน้าสาวน้ำแข็งนั้นไม่ได้บ่งบอกความรู้สึกเลยสักนิดก่อนที่เธอจะถอยออกกลับไปทำงานของเธอต่อ เนวินรู้สึกไม่สบายใจที่หาเรื่องต่อว่าเพลงพิณไปแบบนั้น เขานี่เหมือนจะย่างเข้าสู่วัยทองเข้าไปทุกที่แล้ว สมองคิดแต่เรื่องเพลงพิณอยู่ตลอดเลยเอาแต่เฝ้าจับผิดและหาเรื่องเธอแบบนี้

ระหว่างที่อ่านรายงานที่เธอสรุปมาละเอียดยิบแม้แต่เวลาเดินทางไปกลับ ก็อดลอบมองร่างที่นั่งตรงอยู่ที่เก้าอี้ไม่ได้ เขาอดที่จะค้นประวัติเลขาตัวเองจากรายชื่อพนักงานในเวปไซค์ของบริษัทธิ์ ดูเหมือนว่าจะบ้าเข้าไปเรื่อยๆ แล้ว และเนวินก็ตกใจเมื่อรู้ว่าเลขาหน้านิ่งนี่ยังเยาว์วัยอยู่อายุแค่ 25 ปีเท่านั้นเอง เธอวางตัวราวกับป้าแก่ๆ ที่อายุสักสี่สิบเห็นจะได้ แล้วอารมณ์ขุ่นมัวของตัวเองก็เหือดหาย กลายเป็นรอยยิ้มขำขันต่อเลขาสาวน้ำแข็งของตน

คุณเพลงขอกาแฟผมด้วย

ค่ะ

ขานรับเสียงอ่อยทั้งออกไปชงกาแฟให้เขา ไม่ช้ากาแฟหอมกรุ่นก็ถูกวางตรงหน้าทั้งของว่างเป็นขนมปังร้านโปรดที่แม้ไม่ได้ชิมเขาก็รู้ เพลงพิณซื้อมาให้เขาประจำๆ

ดิฉันซื้อของฝากจากปากช่องมาให้ด้วยค่ะเมื่อวาน แต่ว่าแมวที่บ้านมันแอบกินไปหมด เลยต้องซื้อขนมปังมาฝากเจ้านายแทนค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ

รอยยิ้มบางๆ อย่างทุกครั้งส่งมาให้เขา ไม่ว่าจะหาเรื่องด่าเลขาด้วยเรื่องไหนเขาก็ถูกกำหราบด้วยรอยยิ้มบางข่มให้เชื่องลง จนเขาอดยิ้มตามไม่ได้ แปลกนะตลอดหลายปีมานี่ที่เขาหายเหนื่อยได้เป็นเพราะว่ารอยยิ้มของเลขานี่หรือเปล่าหนอ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #10 นัควัต (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 19:51
    พระเอกใจร้ายยย ชอบทำร้ายจิตใจหนูเพลง เชอะๆๆ ควงคนอื่นเย้ยไปเลยยย
    #10
    0
  2. #3 Bugs (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 12:01
    แอบมีใจให้เพลงพิณลึกละสินะค่ะ คุณเจ้านายขา
    #3
    0