ดวงใจสั่งรัก

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 2-3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,044
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    23 เม.ย. 61

Ebook 179 บาท เท่านั้นค่ะ

               คุณภูผาแจ้งมาแล้วว่าจะกลับถึงเมืองไทยภายในสองสัปดาห์นี้และมีเพื่อนชายหญิงตามมาเที่ยวอีกราวห้าถึงหกคน ทันทีที่คุณท่านบอกข่าวคุณแม่บ้านก็เตรียมการต้อนรับล่วงหน้า ทิพย์รวีเป็นหนึ่งในเด็กสาวห้าคนที่ช่วยกันเก็บกวาดทำความสะอาดตึกใหญ่ที่คุณภูผาจะมาพักผ่อนพร้อมกับเพื่อนฝูง และในอนาคตจะเป็นที่พักของเขาอย่างถาวร


แน่นอนว่าพิมพ์นิภาก็ต้องรีบกลับมาตามคำสั่งของมารดาด้วยเช่นกัน ทิพย์รวีได้เห็นหล่อนแค่ครั้งเดียวเมื่อนิภาแนะนำให้รู้จัก หลังจากนั้นก็ไม่ได้คุยกันอีก เพียงแต่เห็นจากที่ไกล ๆ ก็เห็นว่าปีนี้บุตรสาวของคุณแม่บ้านเติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมา พิมพ์นิภาเป็นสาวสวยปราดเปรียวแต่โครงร่างออกจะใหญ่อยู่บ้างจึงให้ภาพลักษณ์เป็นผู้หญิงทำงานเคียงบ่าเคียงไหล่ผู้ชาย มากกว่าจะเป็นสาวน้อยบอบบางอ่อนหวาน


ทิพย์รวีไม่ได้คุยกับหล่อนจึงไม่รู้จักนิสัยใจคอ แต่ดูไปแล้วก็ไม่ใช่คนเรื่องมากอะไร พิมพ์นิภามีงานทำทั้งวัน หล่อนมีกล้องถ่ายรูปตัวหนึ่งก็ถ่ายรูปสลับกับขีดเขียนอะไรของหล่อนไปตามเรื่อง ในช่วงแรกหล่อนนำงานที่ว่าเป็นผลงานสำหรับจบการศึกษามาทำด้วย แต่ผ่านไปสักพักก็ดูเหมือนจะชื่นชอบการใช้ชีวิตอิสระในไร่มากกว่า พิมพ์นิภาไม่ต้องทำงานประจำเช่นทิพย์รวีหรือสาว ๆ บนเรือน หล่อนเข้าไปสำรวจตึกใหญ่และสั่งให้ย้ายโต๊ะตู้ตามใจชอบ ได้ยินว่าจะทำให้แลดูสบายตาไม่รกทึบจนเกินไป


                 ตึกใหญ่นี้อยู่เยื้องไปด้านหลังเรือนไทยของคุณผู้หญิง ออกจะเงียบสงบและเป็นส่วนตัวกว่ามาก ทิพย์รวีมักเดินลัดจากหลังเรือนตัดผ่านเหล่าต้นไม้ที่ขึ้นเป็นพุ่มหนาตา มายังสวนกุหลาบด้านข้างของตัวตึกเป็นประจำเพราะต้องตัดกุหลาบให้ท่านทุกสองวัน เด็กสาวทำแค่เลือกกุหลาบดอกที่ชอบที่สวยที่สุดหนึ่งดอกเท่านั้น ไม่ได้ถึงกับต้องดูแลรดน้ำพรวนดินกำจัดแมลงอะไรเนื่องจากมีคนสวนดูแลประจำอยู่แล้ว


ถึงอย่างนั้นกิจวัตรที่ต้องทำมาหลายปีสร้างความคุ้นเคยให้กับทิพย์รวีเสียจนบางครั้งก็เผลอลืมไป คิดว่าที่นี่คือสวนกุหลาบของหล่อน ยามเช้าอากาศแสนสดชื่นทิพย์รวีที่เพิ่งล้างหน้าแปรงฟันจะต้องเดินแกมวิ่งมาพร้อมกับกรรไกรในมือเลือกดอกไม้ที่ถูกใจ ซึ่งก็สร้างความละลานตาแทบทุกครั้ง กุหลาบหลากสีสันต่างทั้งขนาดและกลิ่นหอม แม้ไม่ได้ออกดอกทุกต้นทุกวันแต่ก็มีให้หล่อนเลือกชมและสูดดมกลิ่นหอมหวานอยู่เสมอ ความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้ทำให้หล่อนมีความสุขไปทั้งวัน


ครั้นคุณภูผาจะกลับมาพักที่ตึกใหญ่เด็กสาวก็อดรู้สึกไม่พอใจไม่ได้ ราวกับว่าเขาจะมายึดเอาพื้นที่ส่วนตัวของหล่อนไป ยิ่งได้เข้ามาทำความสะอาดห้องนอนใหญ่ที่บริเวณชั้นสองนั้นหล่อนก็อิจฉาจนแทบคลั่ง ทั้งที่รู้ว่าไม่มีสิทธิ์ ห้องนอนนี้ได้มุมที่ดีนักมองออกไปผ่านกรอบหน้าต่างกว้างมองเห็นทิวเขาสลับซับซ้อนให้ความรู้สึกสบายตาและมั่นคง ครั้นเหลือบตาลงมองด้านล่าง แปลงกุหลาบของทิพย์รวีก็เห็นได้ชัดเจนดอกไม้น้อยใหญ่ต่างเบ่งบานท้าทายสายตาคล้ายจะอวดความงามแข่งกัน


แม่ทิพย์รีบทำความสะอาดเข้าสิ มัวแต่ชักช้าจะเสร็จไม่ทันกันพอดี


นิภาหันมาเห็นทิพย์รวีเกาะขอบหน้าต่างดูทิวทัศน์ก็แหวเอา เด็กสาวสะดุ้งขึ้นสุดตัวก่อนจะก้มหน้าซ่อนยิ้มและเริ่มลงมือทำงานตามคำสั่ง คุณแม่บ้านสั่งการแล้วก็ออกไปดูการทำความสะอาดที่ห้องอื่น ทิพย์รวีจึงค่อยลอบระบายลมหายใจ


หล่อนเริ่มจากกวาดหยากไย่ตามเพดานห้อง ตึกฝรั่งนี้เน้นความโล่งโปร่งสบาย เพดานห้องทำไว้สูงอากาศถ่ายเทได้ดี ที่ชั้นสองนี้ห้องนอนใหญ่มีเพียงสองห้องแต่ก็มีห้องน้ำในตัว ยิ่งห้องพักของคุณภูผานี้ด้วยแล้ว ห้องน้ำกว้างเกือบจะครึ่งหนึ่งของห้องนอน แยกส่วนเปียกส่วนแห้งออกจากกัน นอกจากเครื่องสุขภัณฑ์ที่จำเป็นยังมีอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่อยู่ด้วย ตั้งติดกับผนังด้านหนึ่งซึ่งกรุกระจกมองออกไปเห็นทิวทัศน์ของไร่ชาและไร่ผลไม้ที่ด้านหลังได้เต็มความกว้าง ได้ยินว่าคุณท่านสามีของคุณธิดาออกแบบตกแต่งไว้เมื่อราวสิบปีก่อน สมัยที่การคมนาคมขนส่งยังทำได้ล่าช้า ก็อดทึ่งไม่ได้ ท่านต้องรักภรรยามากทีเดียวจึงสรรหาของแพงหายากมาสร้างเป็นวิมานย่อม ๆ สำหรับคนในครอบครัว


ทิพย์รวีใช้ผ้าขี้ริ้วเช็ดตามขอบหน้าต่างเป็นลำดับต่อไป จากนั้นจึงกวาดพื้นห้องครั้งหนึ่งก่อนจะถูด้วยผ้าเปียก รอให้แห้งแล้วจึงกวาดฝุ่นสกปรกอีกรอบ เช็ดซ้ำด้วยผ้าหมาดก็เป็นอันเสร็จสิ้นขั้นตอน อันที่จริงตึกใหญ่ได้รับการดูแลอยู่เสมอราวสองอาทิตย์ก็เกณฑ์คนมาปัดกวาดครั้งหนึ่งไม่ได้ปล่อยร้างจนสกปรก แต่คุณแม่บ้านต้องการสร้างความประทับใจให้กับท่านจึงทำความสะอาดขนานใหญ่


ทิพย์รวีเสร็จงานในส่วนของตนเองก็หันไปช่วยหญิงสาวคนอื่นซึ่งก็เป็นพี่ ๆ น้อง ๆ ที่ทำงานด้วยกันที่เรือนคุณธิดา เมื่ออยู่ในสายตาของนิภาทุกคนต่างก้มหน้าก้มตาทำงานไม่ได้พูดคุยเล่นหัวกันเหมือนเช่นเคย นิภาดูแลการเก็บกวาดที่ชั้นหนึ่งเนื่องจากเป็นห้องที่มีเฟอร์นิเจอร์อยู่มากทั้งชุดรับแขก ห้องเตรียมอาหาร และโต๊ะอาหาร การทำความสะอาดต้องพิถีพิถันตรวจสอบทุกซอกมุม


ยกโต๊ะออกสิแม่คุณ โอ จะมากวาดถูกันแต่รอบ ๆ เครื่องเรือนได้ยังไง ใครสั่งใครสอน


หล่อนตะโกนแว้ด ๆ อยู่ที่ด้านล่างเสียงดังขึ้นมาถึงข้างบน ตึกใหญ่นี้ทำส่วนกลางให้โล่งทะลุถึงกันหมด โดยมีระเบียงวนรอบแต่ละชั้นและทำบันไดอยู่ที่มุมหนึ่งของตัวบ้าน ทิพย์รวีทำความสะอาดห้องนอนเสร็จ แค่เดินออกมาที่ทางเดินก็มองเห็นนิภาง่วนอยู่กับการสั่งการที่ชั้นล่างเสียงเอะอะโวยวายนั้นดังมาถึงชั้นบน เด็กสาวจึงเลี่ยงขึ้นบันไดไปชั้นบน


พี่สา ทำอะไรอยู่หล่อนร้องทัก สารภีหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่กับการปัดฝุ่นชั้นหนังสือ


ที่ชั้นสามนี้ออกแบบให้เป็นห้องทำงานของท่านเจ้าของ กลางห้องกว้างมีเพียงโต๊ะทำงานตัวใหญ่เป็นเครื่องเรือนชิ้นเดียว นอกนั้นเป็นตู้หนังสือยาวเต็มผนังห้อง ทำจากไม้แท้สีน้ำตาลเข้มแน่นอนว่าอัดแน่นด้วยหนังสือมากมาย


โอ้โห หนังสือเยอะจริงทิพย์รวีร้องอุทานด้วยความตื่นตาตื่นใจ คุณท่านผู้ชายชื่นชอบการอ่านหนังสือเช่นเดียวกับคุณผู้หญิงแน่ ๆ จึงลงทุนกับการสรรหาและเก็บหนังสือมากมายขนาดนี้


เด็กสาววิ่งเข้าหาชั้นหนังสือราวกับพบขุมทรัพย์ หลายปีที่รับใช้คุณธิดาด้วยการรับหน้าที่อ่านหนังสือให้ท่านฟัง สิ่งหนึ่งที่ค่อยสะสมทีละเล็กน้อยคือนิสัยรักการอ่าน วรรณคดีไทยหลายยุคสมัยทั้งยาว สั้น ร้อยแก้ว ร้อยกรองล้วนผ่านตาทิพย์รวีมาหมดแล้วแทบทุกเรื่อง


หนังสือแปลทั้งนั้นทิพย์รวีตาโตห่อปากมองอย่างตื่นเต้น วรรณกรรมเยาวชนที่มีชื่อเสียงฉบับแปลภาษาไทยวางเรียงรายแน่นขนัดอยู่ในนั้น หล่อนหยิบเล่มนั้นเล่มนี้เปิดอ่านอย่างทะนุถนอมได้สองสามหน้าก็เก็บเข้าชั้นเพื่อดูเล่มต่อไป


เมืองในตู้เสื้อผ้าครบชุด อลิซ อิน วันเดอร์แลนด์ โอ ทิพย์อยากอ่านทั้งวันเลย


สารภีถึงกับหัวเราะคิกขณะมองเด็กสาวรุ่นน้อง ท่าทางหล่อนน่าขันนัก ลนลานเปิดหนังสืออ่านอย่างสนใจ ตาจับตัวหนังสือไล่กวาดปราด ๆ ริมฝีปากอิ่มบางเผยอค้างจนแทบเรียกได้ว่าอ้าปากจนน้ำลายหยด


น้ำลายหกแล้วนั่น ตัวก็สกปรกมอมแมม รีบกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไป ทิพย์น่ะ เหงื่อออกมาก เจอฝุ่นได้เสียที่ไหน เดี๋ยวก็ได้คันคะเยอไปทั้งตัว


ทิพย์รวีแพ้เหงื่อจริง ๆ หลังจากใช้แรงทำงานหรือออกกำลังต้องรีบอาบน้ำทำความสะอาดหรืออย่างน้อยใช้ผ้าชุบน้ำลูบตามแขนขา ไม่เช่นนั้นหากเหงื่อออกมากจะรู้สึกคันยิบไปทั้งตัวและอาการจะยิ่งทวีความรุนแรงหากยังอยู่ในที่มีฝุ่นสกปรก


เดี๋ยวมาใหม่นะพี่สาเด็กสาวบอกอย่างแสนเสียดาย แต่ก็ยอมวางมือเริ่มเกาตามข้อพับและลำคอ


สารภีหัวเราะขันโบกมือไล่ ทิพย์รวีเร่งฝีเท้าหมายใจว่าจะรีบกลับบ้านไปอาบน้ำแล้วกลับมาอ่านหนังสือต่อ ครั้นลงมาชั้นสองได้ยินเสียงนิภาแว่ว ๆ


ห้องนอนนี้ทำเสร็จแล้วใช่ไหมแม่แก้ว หล่อนล้างขัดห้องน้ำสะอาดดีหรือยังคุณแม่บ้านไล่เบี้ยเอากับแก้วสาวอีกคนที่ถูกเกณฑ์มาร่วมทีมทำความสะอาด ทิพย์รวีชะงักเท้าย่อกายนั่งบนขั้นบันได เกรงว่าวิ่งออกไปตอนนี้จะถูกนิภาเห็นเข้าจึงงอตัวตั้งใจว่าให้เล็กลีบที่สุด อีกครู่ใหญ่ถัดมานิภาจึงออกจากห้องนอน


เอาละใช้ได้แล้ว ไว้ใกล้ท่านจะกลับค่อยมาทำความสะอาดอีกรอบหล่อนพยักหน้า


แก้วที่เพิ่งจะระบายลมหายใจโล่งอกถึงกับทำตาโตปาดเหงื่อ ทิพย์รวีแอบดูอยู่ที่ระเบียงรีบเอามือปิดปากเกือบหลุดเสียงหัวเราะออกไป ในขณะนั้นเองที่ความคิดหนึ่งวิ่งปราดเข้ามาในหัว ทิพย์รวียื่นหน้าขึ้นเหนือราวบันได สบตาแก้วที่กำลังจะกดล็อกประตูห้องนอน เด็กสาวทำปากขยับโดยไม่มีเสียง


อย่าเพิ่งปิดทิพย์รวีชี้ที่ตนเองสลับกับห้องนอน ลงทุนทำท่าเกาแขนขาสลับกับท่าทางใช้ขันน้ำตักน้ำอาบ แก้วขมวดคิ้วก่อนจะพยักหน้า แม้ไม่เข้าใจนักแต่ก็พอเดาได้ว่าเด็กสาวจะเข้าไปในห้อง ทิพย์รวีอาศัยจังหวะที่คุณแม่บ้านหันหลังเดินไปตรวจห้องนอนเล็กที่อยู่ถัดไปวิ่งปรู๊ดเดียวไปถึงหน้าห้อง


ขอทิพย์อาบน้ำหน่อยนะพี่แก้ว คันไปทั้งตัวแล้ว เดี๋ยวล้างห้องน้ำให้สะอาดเหมือนเดิมจ้ะแก้วหัวเราะคิก รีบดึงบานประตูงับปิดให้พร้อมกับกระซิบ


ผ้าขนหนูผืนใหม่อยู่ในตู้เสื้อผ้านะน้องทิพย์ ใช้แล้วเอากลับไปซักเสียด้วย ว่าแต่จะเอาเสื้อเปลี่ยนด้วยไหม เสื้อสกปรกแบบนี้จะใส่กลับเข้าไปอีกหรือ


ได้ก็ดีจ้ะพี่แก้ว แต่จะลำบากพี่แก้วไหมสาวน้อยยิ้มแหยผ่านช่องประตู


ไม่ลำบากวิ่งไปหยิบที่เรือนเดี๋ยวเดียว งั้นไม่ต้องล็อกห้องนะ เดี๋ยวพี่จะเอามาวางไว้ให้ที่เตียง


รักพี่แก้วที่สุดเลยทิพย์รวียิ้มให้จนตาหยี แก้วพยักหน้ารัวแล้วรีบดึงประตูปิด จากนั้นเดินเร็ว ๆ ตามคุณแม่บ้านไป


หญิงสาวรุ่นพี่พลอยนึกสนุก สาว ๆ ทั้งหลายที่เรือนไทยต่างก็ไม่ชอบความเข้มงวดของคุณแม่บ้าน แม้ต่อหน้าทำสงบเสงี่ยมอยู่ในโอวาท แต่ลับหลังก็นินทาและแอบขัดคำสั่งเล็ก ๆ น้อย ๆ พอให้สนุกผ่อนคลาย หากต้องอยู่ในกฎระเบียบเคร่งเครียดที่ตั้งขึ้นเองตามใจทุกวันคงเครียดจนปวดหัว


อัพเดทข่าวทางเฟส ฝากกด ถูกใจแฟนเพจไว้เพื่อรับข่าวสารได้รวดเร็วค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

24 ความคิดเห็น