ดวงใจสั่งรัก

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 1-3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    13 เม.ย. 61

 Ebook 179 บาท เท่านั้นค่ะ

              ทิพย์รวีใช้ชีวิตในไร่เทพธิดาอย่างมีความสุขอยู่หลายปีกระทั่งอายุย่างเข้าสิบแปดปีก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างเกิดขึ้น เพียงแค่มีข่าวว่าภูผาจะกลับมารับงานต่อจากมารดาหลายคนมีสีหน้ายินดี ในบางครั้งยังรู้สึกว่าดีใจยิ่งกว่าคุณธิดาที่เป็นมารดาของคุณภูผาเสียอีก ที่น่าแปลกใจกว่าคือแม้แต่นิภาซึ่งมักหน้าตาบูดบึ้งเคร่งเครียดอยู่เป็นนิตย์ยังพลอยอารมณ์ดีและกระตือรือร้นมากกว่าปกติ


                หลายปีมานี้ทิพย์รวีรู้จักนางดีขึ้น แม้ไม่ได้กลัวเหมือนเมื่อแรกเจอแต่ก็ยังเกรงนางอยู่มาก ด้านวารีนั้นยิ่งแล้วใหญ่แทบจะไม่กล้าสบตากับนิภาเลยทีเดียว ยังดีที่วารีไม่ใช่คนมีปากเสียงหรือชอบทำตัวเด่นจึงไม่เป็นที่ขัดหูขัดตาของนิภา คุณธิดาเองก็รู้ดีจึงไม่ใคร่ชมวารีและบุตรสาวต่อหน้านิภาแต่จะเอ่ยชมเมื่ออยู่ตามลำพังเท่านั้น


                ดิฉันว่าจะเกณฑ์คนทำความสะอาดตึกใหญ่อย่างจริงจังเสียที ไหน ๆ คุณภูผาก็จะกลับมาแล้ว


                แล้วแต่นิภาเถอะจ้ะคุณธิดาจิบชาร้อนบอกอย่างอารมณ์ดี สำหรับหล่อนแล้วแค่บุตรชายกลับมาก็นับเป็นความสุขอย่างที่สุดแล้ว


                คุณท่านจะขึ้นไปอยู่ที่ตึกใหญ่ไหมเจ้าคะคราวนี้แม้แต่แม่บ้านใหญ่ยังลังเล เนื่องด้วยความทรงจำเกี่ยวกับตึกหลังงามเป็นสิ่งที่ไม่สมควรแตะต้อง


                เห็นจะไม่ละจ้ะ จะยกให้ภู ฉันไม่ยุ่ง เผื่อว่ามารอบนี้เขามีแขกพิเศษมาด้วยจะได้มีที่อยู่สะดวกคุณธิดายิ้มอ่อน ผ่านมาหลายปีเต็มทีความห่วงหาอาลัยในสามีผู้เป็นที่รักจางลงจากใจไปบ้างแล้ว หล่อนไม่คร่ำครวญเจ็บปวดอีกต่อไปเหลือเพียงความทรงจำที่ยังคงงดงามอยู่เสมอ และในวันนี้ความสุขจากความสำเร็จของบุตรชายก็ทำให้หัวใจพองคับอกจนเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังใหม่ในชีวิต


คุณภู มีคนรักแล้วหรือเจ้าคะนิภาย้อนถามเสียงแข็งอย่างเห็นได้ชัด แม้แต่ทิพย์รวีที่กำลังจัดเก็บหนังสือให้คุณธิดายังสะกิดใจจนต้องเหลือบมอง คุณแม่บ้านดูร้อนใจพิกลแถมยังมาถามคาดคั้นเอาราวกับคุณท่านเป็นผู้ต้องหา แต่อาการของนางกลับทำให้คุณธิดายิ้มมากว่าเดิม ยิ้มแบบนี้ทิพย์รวีที่รับใช้มานานรู้ความหมายดี ...มีบางอย่างทำให้ท่านนึกสนุก


                เปล่าหรอกจ้ะ ฉันพูดรวม ๆ เรื่องคนรักอะไรนั่นภูไม่เคยบอกฉันหรอก แต่เห็นว่ากลับมาเที่ยวนี้มีเพื่อนกลับมาพร้อมกันอีกหลายคน อาจตามมาเที่ยวก่อนจะแยกย้ายกันไปทำงาน เพื่อนคนไทยของภูที่เรียนด้วยกันส่วนใหญ่เป็นคนกรุงเทพฯ กลับมาเมืองไทยแล้วจะมีก็แต่ภูที่มาทำงานอยู่ไกลเพื่อนฝูงขนาดนี้ เขาก็เลยอยากมาเห็น


                นิภาถึงกับระบายลมหายใจอย่างโล่งอกและนั่นก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาของทิพย์รวีไปได้เช่นกัน เป็นเรื่องแปลกที่คุณแม่บ้านใหญ่ดูสนใจกับเรื่องของภูผาเป็นพิเศษแทบจะเกินขอบเขตเสียด้วยซ้ำ จะว่าเป็นความจงรักภักดีอย่างยิ่งจนถึงกับห่วงหวงลูกของเจ้านาย ก็ไม่น่าใช่ อย่างไรก็ตามความที่เป็นคนช่างสังเกตแต่ไม่ช่างพูด ทำให้เด็กสาวเก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ


                คิดถึงภูเหลือเกิน ปีนี้เป็นหนุ่มใหญ่แล้วเผลอเดี๋ยวเดียวอายุยี่สิบเก้าเข้ามาแล้วนี่ ฉันเองก็แก่ลงมาก อยากให้ลูกหลานมาอยู่ใกล้ ๆ มันอิ่มอกอิ่มใจบอกไม่ถูก


                ท่านคิดเรื่องคู่ครองของคุณภูไว้แล้วหรือยังเจ้าคะครั้งนี้เป็นนิภาที่ยิ้มอย่างมีความหวัง


                ก็คิดไว้บ้างจ้ะนิภา แต่คงต้องแล้วแต่เขา ถ้ามีคนรักอยู่แล้วฉันก็คงไม่ยุ่งละ ปลูกเรือนตามใจคนอยู่นะให้เขาตัดสินใจเอง แต่ถ้ายังไม่มีใครฉันก็จะมองหา ทาบทามให้คำตอบของท่านไม่ช่วยให้นิภาพอใจ นางขมวดคิ้วทำสีหน้าครุ่นคิดก่อนจะเอ่ยต่อ



                ถ้าคุณท่านไม่ว่าอะไร ดิฉันอยากขออนุญาตให้ลูกสาว พิมพ์น่ะค่ะ มาช่วยดูแลตึกใหญ่ให้ เขาจบด้านการออกแบบตกแต่ง ดิฉันเองก็ไม่รู้ว่าเกี่ยวกับอะไร แต่เขาว่าออกแบบห้องหับต่าง ๆ ให้สวยสมใจคนอยู่เป็นหน้าที่เขาละค่ะ


                พิมพ์นิภาคือบุตรสาวคนเดียวของนิภา อายุมากกว่าทิพย์รวีราวสี่ปี ในปีนี้ก็คาดว่าเรียนจบปริญญาตรีแล้วและยังเป็นหนึ่งในเด็กในอุปการะของคุณท่านที่ได้รับทุนการศึกษาให้เรียนจนจบปริญญา ทิพย์รวีไม่เคยคุยกับพิมพ์นิภาทั้งที่หล่อนกลับบ้านทุกปี แต่ทุกครั้งนอกจากมารายงานผลการเรียนกับคุณท่านแล้วพิมพ์นิภามาปรากฏตัวที่เรือนใหญ่น้อยมาก เคยได้ยินทองใบพูดว่านิภาไม่ชอบให้บุตรสาวมาสนิทสนมกับคนงานที่นี่ นางให้เหตุผลว่าพิมพ์นิภาเรียนมาสูงเมื่อจบการศึกษาก็จะมาทำงานที่นี่ในตำแหน่งหัวหน้า จึงไม่ควรคลุกคลีกับคนงานมากนักจะเสียการปกครองเอาได้


                พิมพ์เรียนจบแล้วหรือจ๊ะนิภา อายุเท่าไรแล้วนี่คุณธิดาถามขึ้น


                ยี่สิบเอ็ดย่างยี่สิบสองปีค่ะ เหลือแค่วิชาเดียวก็เรียนจบแล้ว เห็นว่าปิดเทอมใหญ่นี้จะกลับมาพักที่ไร่แล้วจะเริ่มงานที่ต้องทำส่งครูก่อนจบด้วยค่ะนิภาเรียกอาจารย์มหาวิทยาลัยว่าครูเช่นเดียวกับครูโรงเรียนมัธยม จนคุณธิดาอดหัวเราะไม่ได้


                วิทยานิพนธ์ละมั้ง วิชาที่ต้องทำงานชิ้นใหญ่ส่งเป็นชิ้นสุดท้ายก่อนจบการศึกษา


                นั่นละค่ะ ต้องคร่ำเคร่งทำกันหามรุ่งหามค่ำบางคนทำเป็นปีกว่าจะจบ


                หนูพิมพ์งานหนักขนาดนั้นจะให้มาดูแลตึกใหญ่หรือจ๊ะ จะเสียการเรียนหรือเปล่า จริง ๆ แล้วข้างในนั้นก็ออกแบบไว้ดีแล้ว คุณท่านให้เพื่อนที่เป็นนักออกแบบตกแต่งภายในดูแลให้ ตัวเขาเองก็คอยกำกับอยู่ตลอดว่าชอบแบบไหนคุณธิดาถอนหายใจยาวสีหน้าหม่นหมองลงเล็กน้อยก่อนจะปรับเป็นยิ้มแย้มอ่อนโยนเช่นเดิม คุณแม่บ้านไม่คิดว่าจะถูกปฏิเสธอย่างละมุนละม่อมเช่นนี้จึงนิ่งไปเพราะจนด้วยเหตุผล


                นิภาคนเดียวก็น่าจะทำได้ เอาทิพย์กับเด็กสาว ๆ ไปช่วยเป็นลูกมืออีกสักสามสี่คนก็แล้วกัน ทำความสะอาดปัดกวาดเช็ดถูให้สะอาดก็น่าจะใช้ได้แล้ว


                แต่ดิฉันคิดว่า...” นิภายังไม่ละความพยายาม แต่คุณธิดาก็ขัดขึ้นเสียก่อน


                ฉันยังไม่รู้เลยว่าภูจะชอบการตกแต่งแบบไหน ถ้าไปออกแบบใหม่เกิดเขาไม่ถูกใจขึ้นมาจะเสียเวลาเปล่า รอให้เขากลับมาดูก่อน ถ้าอยากเปลี่ยนก็ค่อยให้หนูพิมพ์ช่วยจัดการ แบบนี้ดีกว่าไหมจ๊ะ


                คุณแม่บ้านได้ฟังเช่นนั้นก็ยิ้มกว้างดูจะพอใจกับข้อสรุปนั้นอย่างมาก หล่อนนั่งอยู่แค่ครู่เดียวก็ขอตัวออกไปดูแลงานด้านนอกคงเพราะได้ออกความเห็นตามที่ต้องการแล้ว


                ฉันไม่อยากตัดสินใจแทนลูก รอให้ภูกลับมาก่อนให้เขาเลือกว่าชอบแบบไหน ใช่ไหมจ๊ะทิพย์จู่ ๆ คุณธิดาก็หันมาพยักพเยิดกับเด็กสาว ทิพย์รวีที่ไม่รู้จะออกความเห็นอะไรได้แต่ยิ้ม
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

24 ความคิดเห็น

  1. #1 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 17:04
    เรื่องไหนก็มาหมดแล้ว แล้ว ช่อรัก ของป้าไม่เห็นลง อีบุ๊คเลยค่ะ ป้ารออยู่นะ
    #1
    0