ร้ายแผลงรัก

ตอนที่ 85 : ตอนที่ 24 เสน่ห์ปลายตวัด 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3512
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    22 ก.พ. 62

ตอนที่ 24 เสน่ห์ปลายตวัด

 

ดวงตาที่ปรือปรอยด้วยความเหนื่อยอ่อนปิดลงอย่างเชื่องช้า ทั้งปากเล็กก็อมยิ้มนิดๆ ส่งเสียงครางประท้วง ตอนที่พายัพขยับเบี่ยงกายออก หูซึมซับเสียงพร่ำบอกอ่อนหวาน กว่าจะประมวลผลออกมาได้ก็ใช้เวลาอยู่พักใหญ่ ก่อนจะลืมตาตื่นเบิกโต ครางออกมาอย่างประหลาดใจ และแน่ใจว่าหูไม่ฝาด

ต้อง!

ลุกพรวด ทั้งรวบผ้าห่มที่กองอยู่ปลายเท้าขึ้นมาปิดตัว หันมามองพายัพที่นอนตะแคงใช้มือรองศีรษะทั้งเลิกคิ้วสูง ตีหน้าตาย แต่ไม่ทันเสียแล้ว ต้องจันทร์เห็นแววตกใจเล็กๆ ในดวงตาคู่นั้นเข้าแล้ว

เฮียเรียกหนูว่าอะไรนะ

เฮียพูดหรือ

ตีหน้าตายทั้งลูบไล้ปลายนิ้วไปตามผ้าห่มที่ห่อร่างสาวไว้ ทั้งปรือตาหยดย้อยมองดวงหน้าระเรื่อของอีกฝ่าย

เมื่อกี้เฮียพูดว่า หนูต้องของเฮีย ต้องอะไร

พายัพคว่ำหน้าลงกับที่นอนวาดมืออีกข้างมาเกาะที่เอวบาง พลาดไปถนัดที่พลั้งปากออกไปแบบนั้น และต้องจันทร์ก็ไม่ยอมปล่อยผ่านด้วย เห็นเอียงหน้างอง้ำทั้งจ้องมองเขาไม่วางตา

เฮียจะพูดถึงต้องทำไมเล่าแก้ตัวน้ำขุ่นๆ

เฮียพูด หนูได้ยิน ต้องอะไรถามย้ำกับเขาออกไปอีก

ต้องตา ต้องใจ ต้องรัก หรือว่า ต้องจันทร์

เจ้าของชื่อถึงกับตะลึงงัน งุนงงไปหมด เป็นคำพูดเดียวกับตอนที่พายัพจีบตอนที่ตนแต่งหญิงไม่มีผิด คิดแล้วก็ถอยกรูดก้าวลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว ทว่าร่างกลับทรุดฮวบลงกับพื้น เพราะขาเรียวสองข้างแทบไม่มีเรี่ยวแรง ไม่ต้องบอกว่าเขาจัดการเธอเสียจนแข็งขาอ่อน ที่สำคัญเจ็บแปลบและหน่วงตรงช่วงท้องน้อยมากแค่ไหน

พายัพผวาขึ้นมาจากท่านอนแทบไม่ทัน ยังไปไม่ถึงตัวอีกคน เจ้าหล่อนก็โผล่หน้าขึ้นมาจากขอบเตียงมองมาอย่างกังขา

เฮียรู้ว่าหนูเป็นใคร

รู้

ยอมรับเสียงเบา ทั้งขยับเข้ามาใกล้ แต่ต้องจันทร์ก็ถอยหลังออกไปในท่านั่งเพราะลุกไม่ขึ้นจริงๆ ขาหมดแรงแถมสั่นจนแทบยืนไม่ขึ้น คนอะไรทำหนักหน่วงจนเธอหมดแรงแข้งขาอ่อน หื่นได้โล่จริงๆ

เฮียหลอกหนูตะโกนออกมา เริ่มไม่แน่ใจว่าเมื่อครู่ที่เกิดขึ้นน่ะ มันคืออะไร พอคนตัวโตตามมาช้อนอุ้มตนเองขึ้นจากพื้น ก็ดิ้นสะบัดตัวพัลวัน ปล่อยหนูนะ

เฮียจะปล่อย แต่อย่าดิ้นสิ ไม่เจ็บหรือไง ไหนเฮียดูให้พูดอย่างใจเย็น พอทอดวางคนอาละวาดลงบนที่นอน ก็ทำท่าจะถลกชายผ้าห่มออกเพื่อดูที่กลางลำตัว ว่าเขาทำรุนแรงไปมากขนาดไหน แต่ก็ถูกผลักออกมา

เฮียรู้ว่าหนูเป็นต้องจันทร์ เลยหลอกหนูใช่ไหม ทำไมเฮียเป็นคนแบบนี้ หลอกหนูทำไมตะโกนออกมาสุดเสียง แต่คนที่ถูกตะโกนใส่ กลับวางหน้านิ่งใจเย็นอยู่ขอบเตียง ในสภาพเปลือย อวดหุ่นล่ำๆ ไม่คิดจะปกปิดสักนิด

เฮียไม่ได้หลอก หนูนั่นแหละมาหลอกเฮียเองพายัพยอมรับผิดแค่ครึ่งเดียว

เพราะหนูหลอกเฮีย เฮียเลยสวมรอยหลอกหนู

ไม่สวมรอย แค่พอเฮียรู้ว่าหนูเป็นใคร เฮียก็แค่ไม่บอก เห็นหนูชอบเป็นไอ้หนูของเฮีย เฮียเลยไม่อยากให้เสียน้ำใจ อุ๊บ!

มันต่างจากหลอกตรงไหนกันเล่า รู้แต่ไม่บอกเนี่ย’ \

คิดอย่างเหลืออด ยกหมอนหนุนขึ้นฟาดพัลวัน จนพายัพต้องหาวิธีหลบ ยึดหมอนเอามาปิดตัวเองไว้ ต้องจันทร์หงุดหงิดกับความนิ่งเฉยและใจเย็นของอีกคน ลนลานคลานไปอีกฟากของเตียง มองหาเสื้อผ้าที่ถูกถอดออกไป

หนูจะเอาอะไรเฮียจะหยิบให้

หนูจะเอาเสื้อผ้า ข้าวของ หนูจะไปจากที่นี่

ตวาดทั้งไม่มองหน้าเขา พยายามจะหย่อนขาลงพื้น แต่ไม่ไวเท่าพายัพที่เดินไปหยิบเสื้อผ้ามายื่นให้ แล้วความใจดีเอาใจใส่ของเขาก็ทำให้ต้องจันทร์ ต้องมองเมินไปทางอื่น คนอะไรไม่รู้หรือไงว่าเธออาย แม้จะพึ่งมีอะไรกันมา แต่ก็ใช่ว่าจะมองเขาเดินโชว์อวดเนื้ออวดตัวไปทั่วห้องได้

เสื้อผ้าน่ะเฮียให้ได้ แต่จะไปจากเฮียนะยาก หนูได้เฮียแล้วนะ จะมาทิ้งขว้างเฮียแบบนี้ไม่ได้ เฮียเสียหาย เสียตัวให้หนูแล้ว จะใจดำไปหน่อยไหมที่จะไม่รับผิดชอบการกระทำของตนเอง

คำพูดนั้นทำเอาต้องจันทร์ที่โมโห ทั้งเขินอาย นึกหมั่นไส้ คนหน้าทนหน้ามึนที่เรียกร้องให้เธอรับผิดชอบ เหมือนเธอไปพรากพรหมจรรย์ของเขา ซึ่งจากสายตาและทักษะแล้วก็คงไม่เหลือรอดมาถึงเธอแน่ๆ

เฮียแก่แล้วนะ กว่าจะจับเมียได้สักคน อย่าคิดว่าจะทิ้งเฮียไปได้ง่ายๆ

ใครเป็นเมียเฮีย

ทั้งเขินทั้งอาย จนต้องกลั้นยิ้ม มองเมินไปทางอื่น

พายัพถึงกับยกยิ้มกับท่าทีนั้น ลูบมือไปตามหน้าท้องเป็นลอน โชคดีที่เขาชอบการทำงานและออกกำลังกาย เลยปั้นหุ่นได้เฟิร์มขนาดนี้ ไม่ต้องพึ่งไอ้ฉัตรมันปั้นให้

ก็หนูไง เราพึ่งมีอะไรกันไปหยกๆ แถมเฮียบรรจงจัดให้เสียขนาดนั้น ไม่คิดจะติดใจเสน่ห์ปลายตวัดของเฮียบ้างหรือไง

ขยับเข้ามาใกล้โชว์ปลายตวัดให้ละลานตา จนอีกคนแทบกรีดร้อง ยกมือขึ้นหมายจะดุนดันหน้าท้องแกร่งให้ออกไปไกล ทั้งเริ่มวางหน้าไม่ถูก จะบึ้งก็ไม่สุด จะร้องก็ไม่ใช่ ออกจะเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มเสียมากกว่า ทั้งกลั้นขำ



______________________________



อิเฮียรอยู่นะหมดโปรสิ้นเดือนนี้นะ ไปรับขวัญกันด่วนๆ


 เหลืออัพแค่อีกตอนนะคะ



ร้ายแผลงรัก
แรกอรุณ
www.mebmarket.com
“เฮียรู้ว่าหนูเป็นต้องจันทร์ เลยหลอกหนูใช่ไหม ทำไมเฮียเป็นคนแบบนี้ หลอกหนูทำไม” ตะโกนออกมาสุดเสียง แต่คนที่ถูกตะโกนใส่ กลับวางหน้านิ่งใจเย็นนิ่งอยู่ขอบเตียง ในสภาพเปลือย อวดหุ่นล่ำๆ ไม่คิดจะปกปิดสักนิด “เฮียไม่ได้หลอก หนูนั่นแหละมาหลอกเฮียเอง” พายัพยอมรับผิดแค่ครึ่งเดียว“เพราะหนูหลอกเฮีย เฮียเลยสวมรอยหลอกหนู” “ไม่สวมรอย แค่พอเฮียรู้ว่าหนูเป็นใคร เฮียก็แค่ไม่บอก เห็นหนูชอบเป็นไอ้หนูของเฮีย เฮียเลยไม่อยากให้เสียน้ำใจ อุ๊บ!” ‘มันต่างจากหลอกตรงไหนกันเล่า รู้แต่ไม่บอกเนี่ย’ คิดอย่างเหลืออดอีกคน ยกหมอนหนุนขึ้นฟาดพัลวัน จนพายัพต้องหาวิธีหลบ ยึดหมอนเอามาปิดตัวเองไว้ ต้องจันทร์เหลืออดกับความนิ่งเฉยและใจเย็นของอีกคน ลนลานคลานไปอีกฟากของเตียงมองหาเสื้อผ้าที่ถูกถอดออกไป“หนูจะเอาอะไรเฮียจะหยิบให้” “หนูจะเอาเสื้อผ้า ข้าวของ หนูจะไปจากที่นี่” ตวาดทั้งไม่มองหน้าเขา พยายามจะหย่อนขาลงพื้น แต่ก็ไม่ไวเท่าพายัพที่เดินไปหยิบเสื้อผ้ามายื่นให้ แล้วความใจดีเอาใจใส่ของเขาก็ทำให้ต้องจันทร์ต้องมองเมินไปทางอื่น คนอะไรไม่รู้หรือไงว่าเธออาย แม้จะพึ่งมีอะไรกันมา แต่ก็ใช่ว่าจะมองเขาเดินโชว์อวดเนื้อตัวไปทั่วห้องแบบนี้ได้“เสื้อผ้าน่ะเฮียให้ได้ แต่จะไปจากเฮียนะยาก หนูได้เฮียแล้วนะ จะมาทิ้งขว้างเฮียแบบนี้ไม่ได้ เฮียเสียหาย เสียตัวให้หนูแล้ว จะใจดำไปหน่อยไหมที่จะไม่รับผิดชอบการกระทำของตนเอง”___________________________________โหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนตัดสินใจซื้อนะคะนิยายรักนี้ เส้นชีวิตราบเรียบมา ติดจะน่ารัก กุ๊กกิ๊ก อยู่บนพื้นฐานของคำว่า อะไรก็เกิดขึ้นได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #467 วนัน (@konwan) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:43

    สสั้นดีนะ

    #467
    0
  2. #460 rtom711 (@rtom711) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:53
    อิเฮีย คงหื่นกว่าเดิมแน่ๆ
    #460
    0