ร้ายแผลงรัก

ตอนที่ 79 : ตอนที่ 22 หนีเที่ยว 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2604
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    19 ก.พ. 62

ตอนนี้หนูไม่มีพันธะอะไรแล้ว อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะลูก ไม่ต้องมารักษาหน้าพ่อ ไม่ต้องมารู้สึกผิดกับพ่อ ถ้าไอ้หนุ่มนั่นมันยังรักหนู รอหนู ก็ไปหามัน บอกมันว่าพ่อขอโทษ

สิ้นคำพูดของอภิรักษ์ พรธีราถึงกับหลุดเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมา แต่มันเป็นการร้องไห้ด้วยความดีใจ เหมือนยกทุกอย่างออกจากบ่าเล็กๆ ของเธอ

แม่คะ พ่อตามหาเรา พ่อรักเรา พ่อไม่เคยลืมหนู ไม่เคยลืมแม่ ไปบอกพ่อนะคะแม่ บอกพ่อว่าแม่อยู่ที่นี่ แม่รักพ่อลูกสาวประคองร่างแม่เอาไว้ พร่ำบอกแม่ด้วยความหวังเต็มหัวใจ

ต้อง... แต่มันตั้งนานแล้วนะลูก พ่อเขาอาจจะไม่…”

ต้องจันทร์รวบฝ่ามือชื้นเหงื่อของแม่เอาไว้ แม่ที่ตัวเล็กบอบบาง เวลานี้กลับยิ่งดูบอบบางเข้าไปอีก ถ้าเรื่องทำงาน เรื่องงานสังคม แม่ของเธอคล่องมาก แต่สิ่งหนึ่งที่ต้องจันทร์เห็นกับตา คือแม่ไม่คล่องเรื่องของพ่อเลย

ต้องมีรถค่ะแม่ ถ้าพ่อไม่ต้องการเรา เราจะกลับบ้านพร้อมกันเลย

พรธีราเงยหน้ามองลูกสาว พร้อมส่งยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขให้ ยกมือขึ้นจับแก้มปลั่งของลูกสาว รู้ว่าต้องจันทร์คาดหวังครอบครัวมากแค่ไหน และเธอก็คาดเดาเรื่องข้างหน้าไม่ถูกว่าจะเป็นอย่างไร เลยไม่อยากให้ความหวังอะไรกับลูกสาวนัก

ต้อง นี่มันเป็นเรื่องระหว่างแม่กับพ่อ ขอให้เป็นเรื่องของเรานะลูกพรธีรารู้ว่าลูกสาวลุ้นมากแค่ไหน อยากรู้อยากเห็นกับตาได้ยินกับหูปานใด แต่เธอเองก็อายและไม่มั่นใจตนเอง ถึงต้องขอเวลาส่วนตัวบ้าง

หนูไม่มีงานหรือถึงมาถึงนี่ได้

แอบมาค่ะ เจ้านายใจดี…”

ลากเสียงเบาอย่างไม่แน่ใจเท่าไหร่ ก่อนจะตาโตเมื่อก้มมองดูนาฬิกาที่ข้อแขน เธอลืมเวลาไปเสียสนิท ไปกลับจากจันทบุรีกว่าจะถึงระยอง อย่างน้อยก็ใช้เวลาหลายชั่วโมง ป่านนี้เจ้านายที่ว่าใจดี อาจจะเหลือแค่เคยใจดีก็ได้ เพราะพักหลังมานี่คุ้มเข้มเหลือเกิน จะไปไหนมาไหนนี่ ต้องรายงานตัวละเอียดยิบ ยิ่งกว่าอยู่กับคุณตาเสียอีก

หนูไม่ต้องอยู่ลุ้นอยู่นี่หรอกนะต้อง ขอให้เป็นเรื่องของพ่อกับแม่เท่านั้นนะแตะแก้มของลูกสาวเบาๆ แล้วหันมามองไปที่ตัวบ้าน สูดลมหายใจแรงๆ ก่อนหันมามองลูกสาวอีกครั้ง

กลับไปทำงาน เลือกจะทำงานก็ต้องรู้หน้าที่ และรู้จักรับผิดชอบนะ อย่าให้ขายหน้ามาถึงแม่ หรือคุณตาได้อย่างเด็ดขาด

ต้องจันทร์หน้ามุ่ยลงเล็กน้อยกับคำพูดนั้น เพราะเห็นด้วย ชนิดที่หาคำมาแย้งไม่ได้ เพราะชื่อเสียงและหน้าตาของคุณตา ท่านเลยไม่เคยอนุญาตให้เธอไปทำงานที่ไหน และวางตัวเอาไว้ในบริษัทแล้วว่าต้องเข้าไปดำรงตำแหน่งไหน ถ้าทราบว่าตอนนี้หลานสาวที่ท่านหมายมั่นปั้นมือให้เข้าไปเป็นหนึ่งในผู้บริหารของพิริยะโภคภัณฑ์ มาซิ่งรถ แถมทำงานในโรงงาน ดูแลเฟอร์นิเจอร์ร่วมกับผู้ชาย ท่านจะทำสีหน้าอย่างไร

ทราบแล้วค่ะ ต้องจะกลับไปทำงานเอ่ยอย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่ ก่อนจะล่าทัพก็หันมาถามแม่ก่อน ว่าแต่แม่สบายดีนะคะ

จ๊ะ สบายดี ที่นี่อากาศดี ดีมากๆ แม่คิดว่าแม่เข้ากับที่นี่ได้ดีทีเดียว

งั้นแม่ก็อยู่ที่นี่เลยสิคะเอ่ยต่ออย่างวาดหวัง พรธีราเพียงส่ายหน้าด้วยความเข้าใจในหัวอกของลูกสาว แต่เธอไม่กล้าหวังขนาดนั้น เพราะตนเองกับภูผาไม่ได้ติดต่อกันมานานมากแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างมันย่อมมีการเปลี่ยนแปลงเสมอ

เรื่องนั้นแม่บอกไม่ได้หรอก แต่หนูกลับไปทำงานก่อนเถอะ หรือจะให้แม่ขับรถไปส่งให้ไหม จะได้ไปดูที่ทำงานเราด้วยว่าเป็นยังไง เจ้านายหน้าตาแบบไหน อยู่กินยังไง

พอเจอแบบนี้ลูกสาวก็มีอาการผงะเล็กๆ ทั้งส่งยิ้มแหยๆ ออกมา ต้องรีบหาข้ออ้างมาโดยด่วน เพื่อไม่ให้แม่ไปเจอความลับครั้งใหญ่เข้า

มะไม่ต้องหรอกค่ะแม่ ต้องโตแล้วนะ แม่ขึ้นไปหาพ่อเถอะ ต้องเจอแม่แล้ว ทราบข่าวตาแล้ว ต้องสบายใจแล้ว ต้องจะกลับไปทำงานแล้วค่ะ

ต้องจันทร์รีบออกตัวและล่ำลาแม่ ส่วนพรธีราเมื่อเห็นลูกสาวหันหลังจากไปก็หันหน้าเดินขึ้นบันไดไป เลยไม่ทันเห็นว่าลูกสาวที่ทำทีจะกลับ รีบวิ่งแจ้นไปหาทำเลแอบฟังเสียงคุยกันของพ่อกับแม่ เพราะครั้งนี้ตอนที่ขึ้นบ้านไปแม่ของเธอไม่ได้สวมหน้ากากอนามัยปิดหน้า ดังนั้นพ่อของเธอต้องเห็นหน้าแม่ชัดๆ เต็มสองตาแน่

ทว่าตั้งแต่แม่ขึ้นไปบนบ้าน ทุกอย่างดูเหมือนจะเงียบกริบจนต้องจันทร์ได้ยินเสียงหัวใจเต้นแรงอยู่ในอก และความเงียบนั้นมันก็ทำให้คนที่แอบหวังแอบลุ้นอยู่ข้างล่างหน้าสลดลง

จนเกือบจะถอดใจ เดินขึ้นไปจูงมือแม่พากลับบ้านไปด้วยกัน ก็มีเสียงเหมือนของครูดกับพื้น และตามด้วยเสียงฝ่าเท้าคล้ายคนเดินแกมวิ่งอยู่บนบ้าน ตามด้วยเสียงคนพูด

ผมคิดถึงคุณ

แม้เสียงนั้นจะเบามาก ทว่ามันกลับดังก้องอยู่ในอกของต้องจันทร์ และตามมาด้วยเสียงกระซิบอู้อี้บอกว่าคิดถึงกันมากแค่ไหน ต้องจันทร์ถึงกับกำมือแน่น แถมฉีกยิ้มจนตายิบหยี อยากขึ้นไปสวมกอดพ่อกับแม่บนบ้าน แสดงความยินดีด้วย แต่เมื่อคิดไปแล้ว เวลาแบบนี้ควรปล่อยให้ท่านได้ปรับความเข้าใจกันเสียก่อน เลยจำต้องปลีกตัวออกมาเงียบๆ ทว่าในอกนั้นล้นปรี่ไปด้วยความสุข



________________

รีบอ่านนะคะ อัพถึงตอนที่ 24 จันก็ปิดตอนเลยนะคะ ส่วนตอนพิเศาขอเวลาเขียนอีกสามเดือน 5555555555555



รับอิเฮียไปเป็นเขยในชั้นหนังสือที่นี่นะคะ กดเลย หมดโปรเขาไม่ลดแล้วนะ 5555


ร้ายแผลงรัก
แรกอรุณ
www.mebmarket.com
“เฮียรู้ว่าหนูเป็นต้องจันทร์ เลยหลอกหนูใช่ไหม ทำไมเฮียเป็นคนแบบนี้ หลอกหนูทำไม” ตะโกนออกมาสุดเสียง แต่คนที่ถูกตะโกนใส่ กลับวางหน้านิ่งใจเย็นนิ่งอยู่ขอบเตียง ในสภาพเปลือย อวดหุ่นล่ำๆ ไม่คิดจะปกปิดสักนิด “เฮียไม่ได้หลอก หนูนั่นแหละมาหลอกเฮียเอง” พายัพยอมรับผิดแค่ครึ่งเดียว“เพราะหนูหลอกเฮีย เฮียเลยสวมรอยหลอกหนู” “ไม่สวมรอย แค่พอเฮียรู้ว่าหนูเป็นใคร เฮียก็แค่ไม่บอก เห็นหนูชอบเป็นไอ้หนูของเฮีย เฮียเลยไม่อยากให้เสียน้ำใจ อุ๊บ!” ‘มันต่างจากหลอกตรงไหนกันเล่า รู้แต่ไม่บอกเนี่ย’ คิดอย่างเหลืออดอีกคน ยกหมอนหนุนขึ้นฟาดพัลวัน จนพายัพต้องหาวิธีหลบ ยึดหมอนเอามาปิดตัวเองไว้ ต้องจันทร์เหลืออดกับความนิ่งเฉยและใจเย็นของอีกคน ลนลานคลานไปอีกฟากของเตียงมองหาเสื้อผ้าที่ถูกถอดออกไป“หนูจะเอาอะไรเฮียจะหยิบให้” “หนูจะเอาเสื้อผ้า ข้าวของ หนูจะไปจากที่นี่” ตวาดทั้งไม่มองหน้าเขา พยายามจะหย่อนขาลงพื้น แต่ก็ไม่ไวเท่าพายัพที่เดินไปหยิบเสื้อผ้ามายื่นให้ แล้วความใจดีเอาใจใส่ของเขาก็ทำให้ต้องจันทร์ต้องมองเมินไปทางอื่น คนอะไรไม่รู้หรือไงว่าเธออาย แม้จะพึ่งมีอะไรกันมา แต่ก็ใช่ว่าจะมองเขาเดินโชว์อวดเนื้อตัวไปทั่วห้องแบบนี้ได้“เสื้อผ้าน่ะเฮียให้ได้ แต่จะไปจากเฮียนะยาก หนูได้เฮียแล้วนะ จะมาทิ้งขว้างเฮียแบบนี้ไม่ได้ เฮียเสียหาย เสียตัวให้หนูแล้ว จะใจดำไปหน่อยไหมที่จะไม่รับผิดชอบการกระทำของตนเอง”___________________________________โหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนตัดสินใจซื้อนะคะนิยายรักนี้ เส้นชีวิตราบเรียบมา ติดจะน่ารัก กุ๊กกิ๊ก อยู่บนพื้นฐานของคำว่า อะไรก็เกิดขึ้นได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #434 kung92 (@kung92) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:46
    ไรต์ในอีบุ๊คมีทั้งหมดกี่ตอนคะ
    #434
    1
  2. #432 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:03

    พ่อกับแม่ ต้อง น่าจะสุข

    แต่คนที่รอที่บ้าน น่าจะทำทุกข์ให้คนงานอยู่นะจ๊ะ ต้อง เอ๊ยยยย

    #432
    0
  3. #429 Witchiizz (@Witchiizz) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:02
    อยากได้เล่มอิเฮียยยว
    #429
    0
  4. #428 rtom711 (@rtom711) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:40
    เฮียองค์ลงแล้วมั้งนะต้อง
    #428
    0