ร้ายแผลงรัก

ตอนที่ 78 : ตอนที่ 22 หนีเที่ยว 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    19 ก.พ. 62

เสียงเคลื่อนย้ายข้าวของ และจัดตกแต่งด้านในตัวเรือน ที่เมื่อก่อนเป็นเรือนคนงานตอนนี้เอามาดัดแปลงทำเป็นที่พักของนักท่องเที่ยวไปแล้ว และแม่งานใหญ่คืนคนที่สวมหน้ากากอนามัยปิดปาก มวยผมไว้ตรงกลางศีรษะ สวมเสื้อยืด สวมกางเกงยีน แต่งตัวลำลองแบบนี้ ยิ่งดูเด็กลงอีกเท่าตัว ใครจะมองออกว่ามีลูกสอง แถมโตกันหมดแล้ว

นายครับ นี่เล่นสนุกพอหรือยัง เล่นไล่คนงานออกไปนอนโรงแรม ให้คนมาตกแต่งห้องคนงานเล่นเป็นรีสอร์ต

บ่นมากน่าไอ้เก่ง พรุ่งนี้ออกจากเรือนหัวหน้าคนงานด้วย ฉันจะให้เขาไปตกแต่งที่นั่น

ภูผาหันมาบอกหัวหน้าคนงานของตน ก่อนหันไปยืนกอดอกแอบมองผู้ช่วยที่เข้ามาดูแลบ้านแทบจะทุกหลัง ตกแต่งอย่างมีสไตล์

และเพราะท่าทีใส่ใจแถมอาลัยอาวรณ์ของภูผา ทำให้ลูกน้องอย่างเก่งอดปากไวไม่ได้

นายครับ รีรออะไร จะจีบก็จีบเลย ลูกๆ โตหมดแล้ว

ลูกน้องแนะอย่างรู้ใจเจ้านาย เพราะรู้ว่าเจ้านายเสียใจมากแค่ไหน ตอนที่กลับมาจากต่างประเทศ หอบลูกมาเพียงคนเดียว เพื่อมาแต่งงานกับคนที่พ่อแม่หาให้เพื่อรักษาไร่นี้เอาไว้ ปกป้องคนงานที่นี่ไม่ให้ตกงาน และหย่าจากกันด้วยดีในเวลาสองเดือนต่อมา ก่อนที่ภูผาจะเข้ากรุงเทพฯ ไปตามหาลูกเมียและกลับมาด้วยอาการโคม่าหนัก ใครถามก็บอกเพียงว่ารถชนจนขาหัก นอนเป็นผักอยู่แต่ที่เตียงหลายเดือน ตั้งแต่นั้นเจ้านายไม่เคยมองผู้หญิงที่ไหนอีกเลย และทันทีที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ หน้าเหมือนมนต์ตะวันตอนเด็กไม่มีผิดคนนี้ก้าวเข้ามา เจ้านายก็ดูกระชุ่มกระชวยขึ้น

รู้มากน่าไอ้เก่ง ไปเลย

คนเราแก่ลงไปทุกปีนะครับ ไม่ได้หนุ่มตลอด อยากมีความสุขก็พุ่งชนไปเลย

ภูผายอมรับว่ามีความสุข แค่ไม่กี่อาทิตย์ที่พรธีราอยู่ที่นี่ แม้พูดกันไม่มากนัก แต่ทำงานร่วมกันค่อนข้างมาก อย่างน้อยก็มีคนอยู่รอถามว่าทานข้าวหรือยัง เอาอะไรไหมตอนกลับมาจากไร่

แกไม่เคยรู้ ว่าความเสียใจมันทรมานแค่ไหนไอ้เก่ง บางทีการยืนมองห่างๆ แบบนี้ก็ดีแล้ว

ดีหรือครับ งั้นไอ้เก่งจีบ

ภูผาหันมามองลูกน้องพร้อมเขม่นตาขวางเข้าใส่

กล้า มึงก็ลองสิ

เอ้านาย ก็บอกเองว่ายืนมองห่างๆ ก็ดีแล้ว จะมาอิจฉาไอ้เก่งทำไม ไอ้เก่งอยากมีความสุขตอนนี้ เดี่ยวนี้ ความสุขแบบสัมผัสได้ เหี้ย!

ก่อนที่ไอ้เก่งจะสาธยายจบ เจ้านายก็ยันโครมจนตกจากเนินเล็กๆ ที่ยืนแอบมองสาวอยู่ ตอนนั้นเองที่ทำให้ภูผาแน่ใจว่า การยืนมองพรธีราห่างๆ แล้วตนจะมีความสุข มันไม่ใช่อีกต่อไป ถ้ามีความสุขจริง เขาคงไม่หึง ถ้ามีคนคิดจะมาจีบ

และเสียงโวยวายของทั้งคู่ก็ทำให้พรธีราที่ยืนหยิบจัดผ้าม่านอยู่หันมามอง พร้อมยกมือโบกไปมา เพราะระยะห่างจากบ้านและเนินเล็กๆ ห่างกันพอสมควร ภูผาเลยยกโทรศัพท์ขึ้นกดโทรหา เขาพึ่งซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ให้พรธีราเพราะแกล้งเอาเครื่องเก่าของเธอไปซ่อน

ว่าไงคะไม่นานพรธีราที่ยืนอยู่บนเรือนคนงาน ตรงหน้าต่างก็กดรับสาย พร้อมมองมายังคนที่โทร.หาด้วยความสงสัย ว่าทำไมถึงไม่เดินขึ้นมาหาบนบ้าน

อยากได้ยินเสียง พึ่งกลับมาจากในไร่เมื่อกี้ภูผาหยอดเสียงอ้อนออกไป ชนิดที่คนฟังถึงกับแอบเขิน

ฉะฉันทำแกงไตปลาเอาไว้ค่ะ เดี๋ยวไปตักให้ เจอกันในครัวนะคะ

ตอนที่ไอ้เก่งปีนขึ้นมาบนเนินอีกครั้ง ก็เห็นเจ้านายยืนยิ้มตาเยิ้ม แถมเดินเข้ามาตบหัวไหล่คนที่คลุกฝุ่น ปากคาบเศษหญ้า

ขอบใจนะไอ้เก่ง มึงนี่เก่งสมชื่อจริงๆ

ถ้าเก่งจริง ไม่ถูกถีบตกเนินหรอกนาย

ตะโกนไล่หลัง แต่เจ้านายคงไม่ได้ยินแล้ว เพราะเดินเหมือนตัวลอยกลับบ้าน ใจของเจ้านายคงไปสถิตอยู่ที่บ้านแล้วตอนนี้ ทุกวันทำงานเลิกตรงเวลา ต้องกินข้าวบ้าน เย็นก็ต้องเลิกงานก่อนลูกน้อง ตอนดึกถ้ามีงานด่วนก็ไม่ให้ตาม

พอมีความสุขล่ะไอ้เก่งไม่เกี่ยวตลอด ลูกไม่ติดต่อมา เคยตามหาเร็วแบบนี้บ้างไหมครับนาย เดี๋ยวเมียรู้เขาเบิ้ดกะโหลกเอาหรอกตะโกนไล่หลังเจ้านายไป

 

พรธีราลูบผม ปัดฝุ่นจากเสื้อแล้วสูดหายเข้าปอดลึกๆ ตอนที่เดินมาหยุดยังทางขึ้นเรือนใหญ่ด้านหลัง พวงแก้มสองข้างก็แดงระเรื่อขึ้นด้วยความตื่นเต้น เป็นทุกครั้งที่รู้ว่าจะได้ไปอยู่ใกล้ ได้ดูแลคนที่รัก แต่ก่อนที่จะก้าวเท้าขึ้นบนบันได ข้อมือเรียวก็ถูกคว้าเอาไว้ จากคนที่ซุ่มอยู่ที่ตุ่มใส่น้ำใกล้ๆ

แม่!

ต้องจันทร์ลากแม่ออกจากตรงนั้นไปหยุดยืนที่หลังต้นไม้ใกล้บ้าน หลังจากที่ตนซิ่งบิ๊กไบค์มาถึงที่นี่ได้ ไม่คิดเลยว่าก่อนหน้านั้นตอนที่ตัดสินใจมาหาพ่อที่นี่ครั้งแรก เธอใช้เวลาเดินทางไปตั้งหลายวัน แถมหยุดแวะพักตลอดทาง แต่ผ่านมาแค่ไม่เท่าไหร่ ตอนนี้เธอเริ่มเก่งกาจขนาดซิ่งบิ๊กไบค์มาคนเดียว รวดเดียวถึงบ้านพ่อแบบไม่หลงเลย

ต้อง ลูกมาได้ยังไง มีอะไรทำไมหน้าตื่นมาแบบนี้

แม่คะ หนูโทรหาแม่ไม่ติดเลยละล่ำละลักบอกด้วยความเป็นกังวลใจ ห่วงทั้งแม่และคุณตา จนทนเฉยไม่ไหว

โทรศัพท์แม่หายนะสิ แม่เลยเปลี่ยนเบอร์ใหม่ หนูมีธุระอะไรพรธีรายังเห็นสีหน้าของลูกสาวไม่ดีขึ้นเลย จนยกมือขึ้นลูบไล้ดวงหน้าละมุนไปมาอย่างปลอบใจ

แม่เห็นข่าวหรือยังคะ

ต้องจันทร์ยื่นหนังสือพิมพ์ ที่มีข่าวของวันนี้เด่นหราอยู่ด้านหน้า เนื้อหานั้นทำให้เธอต้องแอบเดินทางมาหาแม่ถึงจันทบุรีนี่ พรธีรารับหนังสือพิมพ์มาแล้วคลี่ออกอ่านก่อนจะคิ้วขมวดยุ่ง กับข่าวยกเลิกงานแต่งงานที่ปรากฏอยู่

แม่ทราบเรื่องไหมคะ

แม่ไม่ทราบมาก่อนเลยลูก

พรธีราลดหนังสือพิมพ์ลงราวกับละเมอ ลืมเรื่องที่บ้านไปจนหมดสิ้น ตอนนี้รู้เพียงว่าห่วงอภิรักษ์มาก รีบล้วงโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากดโทรหาทางบ้านทันที รอไม่นานทางนั้นก็รับสายและต้องจันทร์ก็แนบหูฟังอย่างเสียมารยาทอยู่ใกล้ๆ ด้วย

พ่อคะ หนูเองนะคะพรธีรารีบรายงานตัว เกรงท่านจะจำไม่ได้ เพราะเปลี่ยนเบอร์ใหม่

อ้อเป็นไง เห็นข่าวแล้วสิ

เสียงอภิรักษ์ดูไม่เดือดเนื้อร้อนใจกับเนื้อหาในข่าว ที่ต้องจันทร์เป็นกังวลเลย แถมดูท่าจะอารมณ์ดีกว่าทุกครั้งเสียอีก

มันหมายความว่ายังไงคะพ่อ

หมายความตามสัมภาษณ์ของเจ้าสัวนั่นแหละ จะไม่มีงานแต่งระหว่างแกกับเจ้าสัวบุญลือแล้ว และไม่ต้องห่วงเรื่องปัญหาธุรกิจหรือเงินหมุนเวียนพวกนั้นแล้วนะ พ่อมีหุ้นสวนคนใหม่แล้ว แกก็ถือโอกาสนี้ลาพักได้เลย อย่าพึ่งออกมาให้ข่าวอะไร

อภิรักษ์ได้ครุ่นคิดตามคำแนะนำของเจ้าสัวบุญลือมามาก จึงเริ่มปล่อยวาง และเห็นชัดว่าตลอดหลายปีมานี้ ลูกสาวแทบจะไม่เคยมีความสุขจริงๆ กับเขาเลยสักครั้ง แม้จะมีเงินทองชื่อเสียง กองให้แทบเท้า รอยยิ้มและเสียงหัวเราะแบบจริงใจอย่างที่ท่านจำได้ตอนเด็กๆ มันหายไปนับแต่กลับมาจากต่างประเทศ

พ่อไม่เคยขอโทษหนูจริงๆ เลยพรธีราอยู่ๆ เสียงของอภิรักษ์ก็ทอดเบาลง

คะ

เพราะไม่คิดว่าพ่อจะมาขอโทษแบบนี้ทำเอาพรธีรารู้สึกไม่ดีขึ้นมาในอก ในขณะที่ต้องจันทร์เองก็ผงะออกห่าง เริ่มรู้สึกว่าข้อความนี้เป็นข้อความส่วนตัวที่ตนไม่ต้องฟังด้วย กระนั้นยังไม่ได้ถอยหนี เสียงของตาก็ดังมาจนต้องแนบหูลงไปฟังอีก

เมื่อตอนที่หนูกลับมาจากต่างประเทศใหม่ๆ ไอ้หนุ่มนั่น มันมาตามหาหนูที่บ้าน มาขอร้องอ้อนวอนให้พ่ออนุญาตให้พบหนู แต่พ่อโกรธมัน เลยให้ลูกน้องสั่งสอนมันนิดหน่อย พ่อถือว่าสาสมแล้ว แต่หมอนั่นมันก็สาหัสหนัก พ่อเคยคิดจะแย่งลูกของหนูมาอีกคน แต่หมอนั่นมันทั้งกราบกรานอ้อนวอนขอตัวแทนสื่อความรักระหว่างหนูเอาไว้ เพื่อแลกกับการไม่ขึ้นมาหาหนู พ่อเลยจำใจทิ้งหลานเอาไว้ให้มัน

หยาดน้ำตาใสๆ เอ่อคลอท่วมดวงตาคู่สวยของพรธีรา ขณะที่ต้องจันทร์นั้นยิ้มทั้งน้ำตา พ่อไม่เคยหยุดตามหาเธอกับแม่จริงๆ พ่อไปตามหาเธอถึงบ้านตา

ตอนนี้หนูไม่มีพันธะอะไรแล้ว อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะลูก ไม่ต้องมารักษาหน้าพ่อ ไม่ต้องมารู้สึกผิดกับพ่อ ถ้าไอ้หนุ่มนั่นมันยังรักหนู รอหนู ก็ไปหามัน บอกมันว่าพ่อขอโทษ





______________________________

รักยัยต้อง หมั่นไส้อิเฮียซื้อเข้าชั้นไปตบตีด่าทอได้ที่นี่นะคะ




ร้ายแผลงรัก
แรกอรุณ
www.mebmarket.com
“เฮียรู้ว่าหนูเป็นต้องจันทร์ เลยหลอกหนูใช่ไหม ทำไมเฮียเป็นคนแบบนี้ หลอกหนูทำไม” ตะโกนออกมาสุดเสียง แต่คนที่ถูกตะโกนใส่ กลับวางหน้านิ่งใจเย็นนิ่งอยู่ขอบเตียง ในสภาพเปลือย อวดหุ่นล่ำๆ ไม่คิดจะปกปิดสักนิด “เฮียไม่ได้หลอก หนูนั่นแหละมาหลอกเฮียเอง” พายัพยอมรับผิดแค่ครึ่งเดียว“เพราะหนูหลอกเฮีย เฮียเลยสวมรอยหลอกหนู” “ไม่สวมรอย แค่พอเฮียรู้ว่าหนูเป็นใคร เฮียก็แค่ไม่บอก เห็นหนูชอบเป็นไอ้หนูของเฮีย เฮียเลยไม่อยากให้เสียน้ำใจ อุ๊บ!” ‘มันต่างจากหลอกตรงไหนกันเล่า รู้แต่ไม่บอกเนี่ย’ คิดอย่างเหลืออดอีกคน ยกหมอนหนุนขึ้นฟาดพัลวัน จนพายัพต้องหาวิธีหลบ ยึดหมอนเอามาปิดตัวเองไว้ ต้องจันทร์เหลืออดกับความนิ่งเฉยและใจเย็นของอีกคน ลนลานคลานไปอีกฟากของเตียงมองหาเสื้อผ้าที่ถูกถอดออกไป“หนูจะเอาอะไรเฮียจะหยิบให้” “หนูจะเอาเสื้อผ้า ข้าวของ หนูจะไปจากที่นี่” ตวาดทั้งไม่มองหน้าเขา พยายามจะหย่อนขาลงพื้น แต่ก็ไม่ไวเท่าพายัพที่เดินไปหยิบเสื้อผ้ามายื่นให้ แล้วความใจดีเอาใจใส่ของเขาก็ทำให้ต้องจันทร์ต้องมองเมินไปทางอื่น คนอะไรไม่รู้หรือไงว่าเธออาย แม้จะพึ่งมีอะไรกันมา แต่ก็ใช่ว่าจะมองเขาเดินโชว์อวดเนื้อตัวไปทั่วห้องแบบนี้ได้“เสื้อผ้าน่ะเฮียให้ได้ แต่จะไปจากเฮียนะยาก หนูได้เฮียแล้วนะ จะมาทิ้งขว้างเฮียแบบนี้ไม่ได้ เฮียเสียหาย เสียตัวให้หนูแล้ว จะใจดำไปหน่อยไหมที่จะไม่รับผิดชอบการกระทำของตนเอง”___________________________________โหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนตัดสินใจซื้อนะคะนิยายรักนี้ เส้นชีวิตราบเรียบมา ติดจะน่ารัก กุ๊กกิ๊ก อยู่บนพื้นฐานของคำว่า อะไรก็เกิดขึ้นได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #431 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:00

    คุณตาคิดด้ายยยยยยย เฮ้ เฮ้

    #431
    0
  2. #427 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:55
    โอ้ยดีใตแทนแม่ลูกคู่นี้จริงๆ โลกสดใสขึ้นกองพะเนิน
    #427
    0
  3. #426 tanyawikit (@tanyawikit) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:11

    ความผิด ตั้งกะรุ่นตา ทำให้ความสุขแบบครอบครัว หายไป

    จะว่ารู้เท่าไม่ถึงการณ์ ก็ไม่ใช่

    เฮ้อ!!! ปลง ปลง มาเริ่มกันใหม่ ยังไม่สาย

    พ่อภูผา ยังรอ แม่พรธีรา อยู่

    ขอให้มีความสุขมากมาก

    #426
    0