ร้ายแผลงรัก

ตอนที่ 73 : ตอนที่ 21 อยู่ด้วยกันไปตลอดเลยนะ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3027
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    14 ก.พ. 62

ตอนที่ 21 อยู่ด้วยกันไปตลอดเลยนะ

 


มนต์ตะวันอึดอัดสายตาเข้มงวดของพายัพที่จับจ้องมาที่ตน หลังจากที่คนรับใช้ขึ้นไปตามที่ห้อง และจนตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าคนตรงหน้านี่เป็นใคร


เรารู้จักกันด้วยหรือคะ


เอ่ยเสียงติดแหบ และพยายามสำรวมกายวาจาใจให้มากที่สุด แม้จะตื่นเต้นและกรีดร้องอยู่ในอกเสียยกใหญ่ กับการเจอผู้ชายมาดหล่อร้ายแบบนี้


อือฮื้อ นี่มันกล้ามเน้นๆ งานพรีเมี่ย แรร์ไอเท็มชัดน้องฉันมันทำบุญด้วยอะไร มีผู้ดีพิมพ์นิยมแบบนี้ด้วย


ไม่ แต่ฉันรู้จักต้องจันทร์ดี


พายัพเอ่ยเสียงนิ่ง ขณะที่อีกคนตกตะลึงกับคำตอบนั้น รีบหันรีหันขวาง เพราะเกรงมีคนมาได้ยิน ก็ตั้งแต่ที่แม่เอาตนมาไว้ที่บ้านนี้ก็หายไปเลย บอกแต่ว่าติดต่อเอเจนซีศัลยกรรมให้แล้ว ให้คุยตกลง และเตรียมเอกสารให้พร้อม จะได้เดินทางไปแก้ไขหน้า แต่เพราะตนเลือกคลินิกยากเลยยังไม่ได้ไปสักที เอเจนซีคงรำคาญกับความเรื่องมากของตนอยู่เหมือนกัน


ไม่ต้องตกใจไปหรอก ฉันลุงไอ้ปัจฉิมมัน


ตาเถร! ทำไม ความดีงามในสามโลก วิญญาณสามีแห่งชาติ ต้องมาอยู่ในตัวลุงของปัจด้วยกรีดร้องโหยหวนในอก ก่อนจะกวาดสายตาพิจารณาอีกฝ่ายอย่างจริงจัง ตนเคยได้ยินผ่านหูมาว่า พายัพนั้นทั้ง เถื่อน โหด ห่าม ไม่คิดว่าจะงานดีแบบนี้ หล่อจน ตับ ไต ไส้ ม้าม แทบพัง ชื่นชอบความดีล้ำของพายัพจนพอใจ ก็ยกมือไหว้พร้อมยิ้มแหยๆ ใต้แมสปิดปาก ถ้าลองว่าได้สวมแว่นสักนิดจะกวาดมองอกล่ำ กล้าแขนนูน หน้าหล่อเข้มถูกใจให้หนำใจ


เอาล่ะ รู้จักกันช้าไปหน่อย แต่สุดท้ายก็ได้รู้จักเธอสักทีนะมนต์ตะวัน หรือจะให้เรียกว่าซันนี่ดี


ตะตะวันก็ได้ครับ


เมื่อเจอเสียงเอาการเอางานของพายัพเข้าไป มนต์ตะวันถึงกับเสียงอ่อย เฝ้าสำรวมสายตาและสมาธิให้มากขึ้น เพราะพายัพนี่มาแนวเดียวกันกับพ่อเลย เพียงแต่ไม่ใจร้อนและชอบลงไม้ลงมืออย่างพ่อ และเพราะท่าทางเอาจริงนั่น ทำให้มนต์ตะวันกลัว


นี่ก็คงเป็นคุณวนิดาเวอร์ชันผู้ชายล่ะสิ ที่จะมาบอกว่า ไม่ให้ไปยุ่งกับลูกชายของฉันประชดอีกฝ่าย พร้อมตัดสินคนตรงหน้าไปเรียบร้อยว่า มาในฐานะศัตรูไม่ใช่มิตรอย่างแน่แท้


ฉันถามหน่อยนะ รักไอ้ปัจมันไหม


เมื่อต่างมองลองเชิงอีกฝ่ายอยู่พักใหญ่ พายัพก็ต้องยอมรับว่ามนต์ตะวันหุ่นแบบบางและรูปร่างใกล้เคียงต้องจันทร์มาก ติดที่ว่าอีกคนแลดูนุ่มนิ่ม ในขณะที่มนต์ตะวันมีความเข้มแข็งซ่อนอยู่มากกว่า แต่รูปร่างสองคนนี้พอๆ กันเลยทีเดียว ด้านหลังนี่ถ้ามองเผินๆ ก็นึกว่าเป็นต้องจันทร์


ถ้าจะมาขอให้ผมเลิกยุ่งเกี่ยวกับหลานชายคุณ ผมขอบอกว่า ไม่ต้องห่วง ผมจะไม่ไปยุ่งวุ่นวายกับเขาอีก เราจบกันไปแล้ว อีกเดี๋ยวผมก็จะไม่อยู่ที่เมืองไทยแล้วมนต์ตะวันชิงบอกอีกฝ่ายก่อน เพื่อตัดปัญหา แม้จนทุกวันนี้ปัจฉิมยังคอยมาวอแวและแสดงออกต่อตาของตน ว่ามาจีบตนก็เถอะ


ทว่าพายัพไม่สนใจคำบอกเล่านั้น กลับเน้นย้ำเสียงหนักแน่นกว่าเดิม ทั้งดวงตาเข้มจัดนั้นก็ราวกับบีบเค้นให้ตอบคำถาม


ฉันถามว่ารักไอ้ปัจมันไหม


ต้องตอบทำไม ในเมื่อผมรู้ว่าคุณมาที่นี่ทำไม ต้องการอะไร


พายัพเลิกคิ้วสูงมองคนตรงหน้า ที่กอดอกสะบัดหน้าท่าทางเหมือนต้องจันทร์ไม่มีผิด เสียแต่ว่าตอนนี้ต้องจันทร์อ่อนลงมากแล้ว แถมหวานมากขึ้นด้วย


รู้หรือว่ามาทำไม เรื่องอะไร


ก็เดาไม่อยากนักหรอก


งั้นเดามา


เอนกาย และยกน้ำขึ้นจิบ พร้อมทานของว่างที่คนรับใช้เอามาเสิร์ฟให้อย่างสบายใจ ท่าทีเป็นธรรมชาติเสียจนมนต์ตะวันเสียเองที่หงุดหงิด และรู้สึกเป็นทุกข์เป็นร้อนขึ้นมา ได้แต่ลอบมองพายัพอย่างขลาดๆ รู้สึกผิดที่ทำให้คนอื่นต้องมาวุ่นวายกับเรื่องของตน ก่อนเอ่ยอย่างขอไปที


ก็มาเรื่องผมกับปัจนั่นแหละ


เปล่า! ฉันมาขอน้องสาวเธอไปทำเมีย


มนต์ตะวันที่หลุบสายตาจากดวงหน้าของพายัพในทีแรก ช้อนขึ้นมองอีกคนแทบไม่ทัน ได้แต่ครางอยู่ในอกกับความตรง แถมทื่อของพายัพ


ขอน้องสาวไปทำเมีย! เขาพูดกันแบบนี้เลยหรือวะ


อย่าพึ่งตัดสินคน ทั้งที่ยังไม่รู้จักเขาสิ แล้วตอบคำถามฉันมา ว่าชอบเจ้าปัจมันไหม


มนต์ตะวันถึงกับทำหน้าไม่ถูก เมื่อเจอคำถามไล่ต้อนจริงจัง ก่อนจะหน้าเศร้าลงเมื่อคิดถึงปัจฉิมที่เทียวมาที่บ้านบ่อยๆ แม้ตนจะไม่ลงไปพบ ได้แต่เอ่ยเสียงเบาหวิวราวกับหัวใจสลายออกไป


รักแล้วมีประโยชน์อะไรล่ะ เราไม่ได้เหมาะกัน


นั่นก็ยังตอบไม่ตรงประเด็นอยู่ดี สรุปรักไอ้ปัจมันไหม รักสมกับที่มันยอมทะเลาะกับแม่คนเดียวของมันทุกวันไหม รักขนาดที่มันยอมเปิดเผยตัวตนของมันต่อทุกคนไหม รักพอที่ไอ้ปัจมันพร้อมทิ้งทุกอย่างไหม คนแบบไหนที่หลานชายฉัน มันยอมทุ่มทั้งชีวิตแบบนั้น


ฟังความจริงใจที่ปัจฉิมมีให้แล้ว มันทำเอาอกของมนต์ตะวันเจ็บร้าว ปัจฉิมซื่อตรงต่อความรักแบบนั้นมาตลอด ปกป้อง และยืนหยัดข้างตนเองมาเสมอ แต่เป็นตัวเองที่วิ่งหนีมัน ไม่ยอมรับมัน จนทำให้คนที่รักมากที่สุดเจ็บปวดอยู่แบบนี้ เพียงคิดน้ำตาก็คลอเอ่อขึ้นมา ก่อนจะกะพริบปริบๆ ไล่มันไหลย้อนลงไปในอก


รักแล้วเป็นไง ไม่รักแล้วเป็นไง ในเมื่อผมหน้าแบบนี้ไปแล้วปลดหน้ากากอนามัยที่ปิดหน้าออกให้เห็นหน้าตาที่บิดเบี้ยวของตน ก่อนจะรีบปิดเอาไว้ ตอนที่หน้าตาไม่เป็นแบบนี้ก็ไม่มีคนรับได้ พอหน้าตาดูไม่ได้ จากที่รับไม่ได้อยู่แล้ว คนเขาจะยิ่งรังเกียจ ถึงจะรักยังไงก็อยู่ด้วยกันไม่ได้


แล้วรักเจ้าปัจมันไหมพายัพถามย้ำคำเดิม ด้วยน้ำเสียงหนักแน่น สายตาคมเข้มคู่นั้นจ้องตรงไปที่มนต์ตะวัน ไม่ใช่แบบดูถูกหรือว่าเหยียดหยาม แต่มองอย่างรอความจริง


ความกดดันรุนแรงนั้น ผลักดันให้มนต์ตะวันจนหนทาง ได้แต่น้ำตารินไหลอาบแก้ม ก่อนพยักหน้ารับอย่างไม่มีทางเลี่ยง เพราะต่อให้บอกเลิกกันกี่ครั้ง จะแรด จะคิดเลอะเทอะกับลุงของปัจฉิมไปบ้าง แต่ยังไง ทั้งใจก็มีแค่ปัจฉิมเท่านั้นเข้ามาเติมเต็มได้


รักครับ แต่หน้าแบบนี้ จะอยู่กับปัจได้ยังไง คนจะดูถูกเขา


แล้วตอนก่อนจะหน้าแบบนี้ ก่อนจะไปทำมา ไอ้ปัจมันไม่ได้รักหรอกหรือ


น้ำตาที่รินไหลตอนแรกยิ่งไหลหนักเข้าไปอีกเมื่อ คำพูดนั้นมันช่างแทงใจดำดีแท้ เพราะไม่ว่าตอนไหน ปัจฉิมไม่เคยบอกว่าไม่รัก คราวนี้ที่น้ำตาไหล ก็เลยกลายเป็นสะอื้นไห้ออกมา ยกมือขึ้นเช็ดน้ำหูน้ำตาเสียยกใหญ่


น้องสาวฉัน สามีเขาก็เคยถูกแย่งไป ด้วยคนที่คล้ายอย่างเธอ ฉันไม่ว่าเขาหรอกนะ ที่ทำไมจงเกลียดจงชังเธอมาก เรื่องนั้นฉันจะค่อยๆ อธิบายให้เขาเข้าใจเอง ส่วนเรื่องเธอกับปัจฉิม ก็ค่อยๆ คบหากันไปอย่าพึ่งรีบร้อน แล้วเรื่องหน้าเดี๋ยวจะติดต่อหมอศัลยกรรมมือหนึ่งให้ แล้วเข้าไปคุยกับเขาดู ไปจัดการเสีย อย่าปล่อยไว้นานเกินไป


พายัพค้นหานามบัตรของฉัตร เจ้าของคลินิกเสริมความงาม และหมอศัลยกรรมชื่อดังส่งให้มนต์ตะวัน ก่อนตัดสินใจลุกขึ้นเต็มความสูง


ไปคุยกับเขาดู ถ้าตัดสินใจได้ตอนที่ฉันอยู่กรุงเทพฯ ละก็ ฉันจะเป็นธุระจัดการให้


แล้วต้องจันทร์ล่ะ มาด้วยไหม


ไม่ให้มา


คำตอบสั้นๆ ทว่าบอกเล่ามาจนหมดว่า พายัพหวงน้องสาวของเขามากขนาดไหน แล้วเดินทางมาขอแต่งงานเนี่ย ก็คงไม่คืนหลานสาวเขากลับมาบ้านอีกแล้วแน่นอน




_____________________________________


ฉันก็ว่ายัยต้องนี่หื่นแล้ว พี่ซันนี่ฮีแรงกว่าอีกนะ แทะโลมอิเฮียฉานนน



_______________________________________________


ถามหน่อยมีคนอยากได้เล่มไหม จันนับยังไงก็มี (สี่) คนมีคนอยากได้ไหม ลงชื่อไว้หน่อยค่ะ เพื่อ ปลากรอบ การตัดสินใจ

ว่าจะทำแบบเข้าเนื้อเท่าไหร่ หรือไม่ทำดี 

55555555555



ใครยังไม่มีอิเฮีย valentine นี้ไปสอยมาเลยนะคะ ใกล้จะหมดโปรแล้วนะ หมดแล้วไม่ลดอีกนะ


ตอนนี้ฉบับแก้ไขอีกหน ครั้งที่สอง จันจ้างน้องที่เก่งมาก น่ารักมากในสามโลกพิสูจน์อักษรให้อยู่นะคะ เพราะแก้ไปแล้วรู้สึกว่ายังมีคำผิดอยู่


โหลดไปแล้วอย่าพึ่งอารมณ์เสีย เอาไว้อ่านตอนสิ้นเดือนนี้ก็ได้

ร้ายแผลงรัก
แรกอรุณ
www.mebmarket.com
“เฮียรู้ว่าหนูเป็นต้องจันทร์ เลยหลอกหนูใช่ไหม ทำไมเฮียเป็นคนแบบนี้ หลอกหนูทำไม” ตะโกนออกมาสุดเสียง แต่คนที่ถูกตะโกนใส่ กลับวางหน้านิ่งใจเย็นนิ่งอยู่ขอบเตียง ในสภาพเปลือย อวดหุ่นล่ำๆ ไม่คิดจะปกปิดสักนิด “เฮียไม่ได้หลอก หนูนั่นแหละมาหลอกเฮียเอง” พายัพยอมรับผิดแค่ครึ่งเดียว“เพราะหนูหลอกเฮีย เฮียเลยสวมรอยหลอกหนู” “ไม่สวมรอย แค่พอเฮียรู้ว่าหนูเป็นใคร เฮียก็แค่ไม่บอก เห็นหนูชอบเป็นไอ้หนูของเฮีย เฮียเลยไม่อยากให้เสียน้ำใจ อุ๊บ!” ‘มันต่างจากหลอกตรงไหนกันเล่า รู้แต่ไม่บอกเนี่ย’ คิดอย่างเหลืออดอีกคน ยกหมอนหนุนขึ้นฟาดพัลวัน จนพายัพต้องหาวิธีหลบ ยึดหมอนเอามาปิดตัวเองไว้ ต้องจันทร์เหลืออดกับความนิ่งเฉยและใจเย็นของอีกคน ลนลานคลานไปอีกฟากของเตียงมองหาเสื้อผ้าที่ถูกถอดออกไป“หนูจะเอาอะไรเฮียจะหยิบให้” “หนูจะเอาเสื้อผ้า ข้าวของ หนูจะไปจากที่นี่” ตวาดทั้งไม่มองหน้าเขา พยายามจะหย่อนขาลงพื้น แต่ก็ไม่ไวเท่าพายัพที่เดินไปหยิบเสื้อผ้ามายื่นให้ แล้วความใจดีเอาใจใส่ของเขาก็ทำให้ต้องจันทร์ต้องมองเมินไปทางอื่น คนอะไรไม่รู้หรือไงว่าเธออาย แม้จะพึ่งมีอะไรกันมา แต่ก็ใช่ว่าจะมองเขาเดินโชว์อวดเนื้อตัวไปทั่วห้องแบบนี้ได้“เสื้อผ้าน่ะเฮียให้ได้ แต่จะไปจากเฮียนะยาก หนูได้เฮียแล้วนะ จะมาทิ้งขว้างเฮียแบบนี้ไม่ได้ เฮียเสียหาย เสียตัวให้หนูแล้ว จะใจดำไปหน่อยไหมที่จะไม่รับผิดชอบการกระทำของตนเอง”___________________________________โหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนตัดสินใจซื้อนะคะนิยายรักนี้ เส้นชีวิตราบเรียบมา ติดจะน่ารัก กุ๊กกิ๊ก อยู่บนพื้นฐานของคำว่า อะไรก็เกิดขึ้นได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #406 Witchiizz (@Witchiizz) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:40
    4 คนที่นับไป มีเค้ายังค้าาาา เค้าเอาเล่มด้วยน้าาาส
    #406
    0
  2. #405 tanyawikit (@tanyawikit) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:37

    ซันนี่ ก็ หื่นไปแบบเห็นมีขนมหวานอยู่ตรงหน้าก็อยากได้

    สุดท้าย ก็รัก ปัจ นะ

    ส่วนเฮีย คงไม่ยอมคืน หนูต้อง ให้ คุณตา เค้าแล้วล่ะ อิอิ

    #405
    0