ร้ายแผลงรัก

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3 แหบมหาสน่ห์ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3839
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    10 ม.ค. 62


ต้องจันทร์ครางเสียงเครือสั่น สมองมึนงงไปหมด หูยังลั่นเสียงฝ่ามือกระทบหน้า และพอรู้สึกตัวก็พบว่าตนเองกระเด็นมาถึงหน้าประตูทางขึ้น

บอกกี่ครั้งกี่หนแล้วไอ้ตะวัน ว่าอย่าเอารูปพวกนี้ และเอกสารนี่ ออกมาจากห้องทำงาน ทำไมไม่เคยจำ แม่ของแกตายไปแล้ว และฉันก็มีลูกแค่คนเดียว

คนเดียวหรือ

ต้องจันทร์ครางเสียงเบาหวิว น้ำตาปริ่มขอบตา เจ็บกายไม่เท่าเจ็บที่หัวใจจากคำพูดของผู้เป็นพ่อ ฝืนเค้นเสียงเบาเอ่ยอย่างไม่เชื่อหูออกมา

แล้วหนูล่ะ…”

ยัง! มึงยังจะมาหนูอีก เอาตีนกูหน่อยไหม จะได้จำได้ว่ามึงต้องแทนตัวว่า ผม ขานรับว่า ครับ ต้องสอนแบบไหนถึงจะฟังวะ

ฟังแล้วต้องจันทร์ที่ดำรงตนเป็นคุณหนูมาทั้งชีวิต ถึงกับจุกอักด้วยความหยาบของน้ำเสียง รู้สึกเข้าใจพี่ฝาแฝดขึ้นมาถนัด พี่ของเธอทนอยู่ในกฎและความไม่เข้าใจไม่ฟังเหตุผลแบบนี้ได้อย่างไร คิดแล้วก็รู้สึกผิดในอก ที่ตนเองก็เป็นคนหนึ่ง ที่วาดวิมานตีกรอบให้พี่ฝาแฝดเป็นเช่นกัน ความรู้สึกผิดนั้นทำให้น้ำตาที่ปริ่มขอบตาร่วงหล่นอาบแก้ม

ภูผาก้าวย่างสามขุมเข้าหาคนที่ล้มเค้เก้ตั้งหลักไม่ทัน ก่อนที่บาทาหนักจะถูกจับยัดใส่ซี่โครง ร่างของต้องจันทร์ก็ลอยหวือขึ้นมายืนตรงแน่วตามแรงกระชากตรงคอเสื้อ ทำเอาคนเสียใจหันไปมองทั้งที่สะอื้นอย่างไม่อาย

ผมเชื่อว่าเมียคุณ เขาคงอยากให้คุณเลี้ยงลูกมาเป็นผู้ชายแบบคุณ ด้วยการเลี้ยงดูจากใจ ที่เติมความรักความอบอุ่นให้ มากกว่าหมัดและตีนมั้งครับ

ภูผาชะงักหมัดที่กำแน่นข้างกายเอาไว้ ดวงตาแข็งก็อ่อนแสงลง ไหล่ที่เคยแข็งกร้าวก็ลู่ลงต่ำอย่างยอมจำนนต่อคำพูดประโยคนั้น พอพายัพเห็นดังนั้นก็เอ่ยต่อ

“’ เอาเป็นว่าตกลงตามนี้นะครับ คุณยกเจ้านี่ให้ผม แล้วผมจะเอาไปดูแลอบรม ฝึกหนักมันเอง ไปไอ้หนู!

ต้องจันทร์ที่มัวแต่ตกตะลึงกับคำพูดของพายัพ หน้าดุยังกะอะไร แต่ดูมีความคิด ยกมือขึ้นปาดน้ำตา ก่อนจะทวนคำพูดที่ได้ยินเมื่อครู่

ไอ้หนูหรือ

ต้องจันทร์งงเป็นไก่ตาแตกกับคำพูด และท่าทีของพ่อที่มีต่อการมาของตน ก่อนจะเข้าใจแจ่มแจ้งว่าทำไมพ่อถึงบ้าอาละวาดเกรี้ยวกราดใส่ แล้วผู้ชายหล่อแต่เถื่อนคนนี้ถึงเรียกตนว่าไอ้หนูเธอน่าจะเอะใจว่าส่วนสูงของตนไล่เลี่ยกับพี่แฝด แล้วเสียงแหบๆ นี่อีก ทุกคนคิดว่าเธอคือ

พี่ฝาแฝด!

ปล๊อย! ฉันไม่…”

กว่าสมองจะคำนวณทุกอย่างจบลง ต้องจันทร์ก็พบว่าตนถูกลากลงมาข้างล่าง เอวบางถูกฝ่ามือหนากระชับและยกเธอขึ้นเหมือนยกเด็กวางซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่กว่าตัวเธอถึงสองเท่า จนต้องผวาหาที่ยึด

มึงจะไปกับกู หรือลงไปแดกตีนพ่อมึงคนพูดยื่นข้อเสนอ พร้อมเลิกคิ้วเข้มๆ ขึ้น

เอ้า! หมวก

ยังตั้งรับไม่ทันต้องจันทร์ก็รีบตะครุบเจ้าหมวกกันน็อกสีดำทึบๆ ที่ถูกโยนมากระแทกอกเสียเกือบหงายตกรถ นี้เราทะลุมิติมาหรือไง ทำไมต่างกันราวฟ้ากับดินแบบนี้ เคยแต่มีคนเอาใจพูดเพราะพริ้งด้วย ทว่าตอนนี้เจอแต่ความกระดากและหยาบกระแทกหน้า

แดก?”

ครางกับคำพูดแสลงหู ที่เอาจริงๆ คุณหนูไฮโซอย่างเธอไม่เคยประสบ ได้ยินคนอื่นพูดกันบ้าง แต่ไม่ใช่กับตนเองแบบนี้

เออ! มองหาหอกอะไรของมึง

ยังไม่ชินกับคำว่าแดกกระบวนความหยาบก็พุ่งเข้าชนโสตประสาทอีกระลอก ก่อนเสียงเข้มจัดมีอำนาจจะร้องบอกย้ำมา

หัวหลบ!

หลบไหน หลบอะไร

ยังคิดไม่ตก ท่อนขายาว และหนักก็วาดพรืดข้ามศีรษะเล็กๆ กลมๆ ขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ ตามด้วยเสียงกระหึ่มของบิ๊กไบค์ที่เริ่มทำงาน

ยังไม่ทันที่ต้องจันทร์จะได้ขยับ รถมอเตอร์ไซค์คันโตก็ออกตัวเสียแทบหงาย

กรี๊ด!

คนที่ชินแต่นั่งรถสปอร์ต เจอแต่บริการทุกระดับประทับใจ ถูกประคบประหงมยิ่งกว่าไข่ในหิน ถึงกับกรีดร้องเสียงหลง สองมือสอดรัดรอบเอวสอบแบบไม่รีรอ จิกปลายนิ้วเข้าที่หน้าท้องแกร่งเพราะความเกร็งและหวาดเสียว ดูระดับการโยก การเลี้ยว ลีลาการบิดพลิ้วขอเอวสอบแล้ว นี่ขี่รถ หรือว่าแข่งขี่วัวกัน

เฮ้ย! อย่ามาเกาะกู ถ้ามึงจะตก ก็ให้มันตกไป

ต้องจันทร์เหวอไม่นานกับคำพูดรุ่นพ่อขุน ก่อนสวนกลับ ไม่เกรงใจตกไปก็คอหักสิ

ใครจะโง่ทำเป็นสนิมสร้อยเขินอายไม่กล้ากอดผู้ชายแปลกหน้า เธอนี่รักตัวกลัวตาย ต่อให้เป็นคนแปลกหน้าที่ตกถังเกราะมา นาทีนี้ก็จะกอด เกาะไม่ปล่อย

เออสิ!

คนอะไร อุตส่าห์คิดว่าหล่อ จะโทรบอกแม่สักหน่อยว่าเจอลูกเขยแล้ว ปากแบบนี้ แย่งหมามาเกิดหรือไงเสียงแหบๆ บ่นอย่างขัดใจแต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะตอนนี้รถจักรยานยนต์วิ่งเร็วมาก เธอต้องใช้มือหนึ่งยึดพายัพเอาไว้ อีกมือปล้ำกับหมวกกันน็อก

มึงว่าไงนะถามอย่างหาเรื่อง

เปล่า!

ตอบสวนกลับทันควัน เมื่อสวมหมวกได้ก็ทุ่มทั้งร่างสวมกอดร่างกำยำของชายแปลกหน้าอย่างไม่เกี่ยงงอน ยอมกอดคนแปลกหน้าดีกว่าตกรถหัวฟาดพื้น ก่อนจะผวาเฮือกกับคำถามไม่มีปีไม่มีขลุ่ย เรียกว่าไม่มีมารยาทเลยดีกว่า

นมมึงทำมาแล้วหรือวะ

คนที่กอดแนบแผ่นหลังแข็งๆ ยกมือขึ้นกอดอกแทบไม่ทัน ดวงหน้าสาวก็แดงระเรื่ออยู่ใต้หมวกกันน็อก อย่างห้ามไม่ได้ อายก็อาย กลัวตกรถคอหักก็กลัว

บ้า!แว้ดใส่คนกักขฬะ ก่อนจะบ่นอุบ นี่มันของแม่ให้มา

โว้ย! ไม่ต้องมาแว้ดๆ ใส่หรอก หนวกหู กูไม่สนของเทียมหรอก และกูชื่อ พายัพ ลุงของเจ้าปัจฉิมผัวมึง

ห๊ะ! ผะผัวครางเสียงหลง หน้าที่แดงอยู่แล้วยิ่งแดงจัดเข้าไปอีก โชคดีที่สวมหมวกกันน็อกอยู่ อีกคนจึงไม่มีทางเห็น

เออ!

นี่ฉันมีผัวแล้วเหรอ

ครางทั้งหน้านิ่วงุนงงสุดๆ ต้องจันทร์เคยดูละครที่นางเอกปลอมเป็นผู้ชาย แล้วพระเอกจับไม่ได้ทั้งที่นางเอกหน้าใสกิ๊ก นมใหญ่เท่าลูกมะพร้าว


______________________________


เมื่อคุณหนูสุดเหวี่ยง เจอเฮียสุดเถื่อน มันก็จะฮาหน่อยๆ นะคะ


อย่าลืมกดโหวต คอมเม้น แชร์ กด Favorite ด้วยนะคะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #422 Nora1969 (@Nora1969) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:55

    นานจะเจอนิยายที่แปลกแนวออกไปก็สนุกดีค่ะ อ่านแล้วขำดี

    #422
    0
  2. #361 NO2H (@NO2H) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:03
    ซวยในซวย..มีอะไรแย่กว่านี้อีกไหม!!!!!....คุณหนูต้อง!!!!!
    #361
    0
  3. #247 Lovlygirl (@Lovlygirl) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:06

    เนื้อเรื่องสนุกมากค่ะชอบมากกก

    #247
    0
  4. #99 tanyawikit (@tanyawikit) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 21:21

    เออ จริงเนอะ จับไม่ได้ว่าเป็น หญิง ปลอมเป็นชาย ก็เพราะต้องปลอมเป็นกระเทย นี่ล่ะ

    โครงเรื่อง น่าติดตามละ

    #99
    0
  5. #53 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 22:22

    ไม่คิดแปลกใจ เอะใจกันบ้างเลย

    แล้วรถคุณหนูที่จอดอยู่ ไม่มีใครมองบ้างเหรอคะ

    #53
    0
  6. #2 Ple411 (@Ple411) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 12:32

    สนุกค่ะ

    #2
    0