ร้ายแผลงรัก

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 5 ไอหนู vs คุณลุง 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2962
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    15 ม.ค. 62



ว่าแล้วก็ผลักต้องจันทร์ออกห่าง ทำเหมือนมาเล่นสนุกกับของเล่น ซึ่งต้องจันทร์ยิ่งโมโหหนักเข้าไปอีก เขามาล้อเล่นไม่พอ นี่ยังมาว่าเธอเป็น ‘หมา’ อีก


นี่คุณพาฉันมาทำอะไรเสี่ยงๆ หวุดหวิดจะตายหลายรอบแบบนี้เลยหรือ ไหนว่าจะอบรมเปลี่ยนใจฉันให้เป็นแมน นี่มันตั้งใจหลอกให้ไปตายเลยนี่ ไอ้คน… คน… สับปลับ


คนโมโหกำหมัดน้อยเอาไว้นานจนตัวสั่น ดวงตาวาวราวแม่เสือ แล้วเริ่มเดินพล่านเพราะทำอะไรถูก แถมด่าไม่เป็นอีก ถ้าทำหยาบโลนมากกว่านี้เธออาจจะสบายใจขึ้น คนอื่นเธอควบคุมได้ แต่กับพายัพไม่ใช่เลยเธอถูกเขากำราบเสียอยู่หมัด


ฝ่าย พายัพจากที่โกรธๆ อยู่พอได้ฟังเสียงด่าแว้ดๆ แล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ ก่อนจะกระชับศีรษะเล็กของคนตัวเล็กกว่าเขาเอาไว้ แล้วก้มลงไปมองท่าทีโกรธจัดอย่างนึกขัน


ไอ้ห่า ไอ้เวร ไอ้สารเลว มีคำด่าเจ็บแสบเยอะไปหมด แต่มึงเสือกเลือกด่ากูว่า ไอ้คนสับปลับ’ เนี่ยนะ ไอ้ตะวันเอ๊ย! ไอ้ตะวัน กูจะทำยังไงกับมึงดี มึงนี่มันผู้หญิงยั้นกระดูกอ่อนเล้ย…”


สิ้นคำสบประมาท เสียงของหนักซัดบางอย่างก็ดังสนั่น


พลั่ก!!!”                 


โอ๊ย! ไอ้เด็กระยำ


ตามด้วยเสียงคำรามจากคนตัวโตกว่า ดังลั่นข้างถนน เมื่อต้องจันทร์กลั้นใจโขกศีรษะเข้ารูปใส่สันดั้งโด่งๆ นั่นๆ และถอยออกมายืนตัวสั่นงันงก เพราะทันทีที่พายัพลดมือที่กุมจมูกลง มีเลือดสีสดเลอะไปตามจมูกและมือของเขา ตอนนั้นเองที่ต้องจันทร์รู้ตัวว่าทำเกินกว่าเหตุ และเกรงว่าพายัพจะซัดคืน ลองว่าหมัดเขาเสยมานี่มีหวัง เธอเข้าโรงพยาบาลหลับไปหลายวันแน่


ไอ้เฮงซวยเอ๊ย! คุณตั้งใจหลอกฉันมาให้ฉันตายๆ ไปซะ หลานคุณจะได้พ้นมือฉันใช่ไหม อย่าหวัง รู้เอาไว้ด้วยว่ายิ่งคุณทำแบบนี้ หลานคุณก็ยิ่งรักและหลงมนต์ตะวันมากเท่านั้น ไอ้เวร!


สิ้นเสียงแว้ดยาวเป็นชุด พร้อมคำสบถที่หยาบที่สุดเท่าที่พายัพจะเคยได้ยินจากปากเล็กๆ ตรงหน้า ทุกอย่างดูเหมือนจะเงียบไปพักหนึ่ง แม้แต่คนที่พึ่งเช็ดเลือดออกจากจมูก จนฉัตรหลุดเสียงหัวเราะออกมา พร้อมเดินมาตบไหล่เพื่อนรัก ที่กลั้นยิ้มเอาไว้จนไหล่ไหว


เป็นไงล่ะ สอนให้มันเตะ ต่อย สอนให้มันด่า คราวนี้มันก็ทำออกมาในคราวเดียว พอใจหรือยังไอ้ยัพ


เออ! พอใจ แม่งเด็กสมัยนี้เรียนรู้เร็วฉิบหาย วันเดียวมันทั้งขับรถชนรถ เอาหัวโขกจมูก แล้วยังเสือกเรียกกูว่าไอ้เฮงซวยอีก จัดเต็มจริงๆ


พูดเหมือนไม่พอใจแต่น้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ทั้งปากเข้มนั้นก็มีรอยยิ้มอ่อนๆ ระบายอยู่ ก่อนจะแยกย้ายกัน พายัพยังเดินเลยมาตบหัวเล็กของต้องจันทร์อย่างนึกเอ็นดู แต่เธอก็ผลักมือเขาออก ไม่เข้าใจพวกผู้ชายเลยว่าเป็นอะไรกันพอทำดีก็อารมณ์เสีย พอหยาบล่ะราวกับเจอของชอบ


ไป๊! เดินทางกันต่อ รอบนี้มึงนำนะไอ้ฉัตรส่วนกูจะรั้งท้าย แล้วถ้าไอ้เด็กเวรนี่ มันเสือกอยากอัดถั่วดำมึง กูจะเสยหมัดใส่คางมันเอง


ต้องจันทร์ไม่นึกสนุกกับคำพูดเย้าหยอกแบบนั้นเลยสักนิด ยังยืนหน้ามุ่ยอยู่กับที่ จนอีกคนร้องเรียกมาอีกหน


ไปสิวะ มึงจะยืนหาหอกอะไร


ไม่!


ยืนกรานเสียงแข็ง และกอดอกมองพายัพนิ่ง ตอนแรกเธอโกรธเขาจริงโกรธมากด้วย ทว่าตอนนี้อารมณ์โกรธเลือนหายไปและถูกแทนที่ด้วยความตกใจ ตกใจในอารมณ์โกรธของตนเอง


ต้องจันทร์ยอมรับว่าเป็นคุณหนูขี้เหวี่ยง ขี้วีน มากๆ ตอนที่ได้ชื่อว่าเป็น ต้องจันทร์ พิริยะทรัพย์ หลานสาวคนเดียวใน ‘เครือพิริยะโภคภัณฑ์’ แต่เธอไม่เคยถึงขั้นสบถด่าหยาบคายแบบนี้ และที่สำคัญเธอไม่เคยทำให้ใครเลือดตกยางออกแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต พอมองย้อนกลับไปเธอตอนนั้นกับตอนนี้ช่างน่ารังเกียจพอๆ กัน เพียงแต่เธอคนนี้ดีกว่าหน่อยหนึ่ง ที่รู้ตัวแล้วว่าตนทำอะไรลงไปบ้าง


ทำไม! มึงรับปากกับกูแล้วนะไอ้ตะวัน ขนาดดื่มเหล้าสาบานกันแล้วด้วย หรือจะมาคืนคำ


คนที่กำลังจะก้าวขึ้นคร่อมบิ๊กไบค์หันมาหักนิ้วทั้งสองข้างวางมาดข่มขู่เข้าใส่อย่างเอาเรื่อง ดวงตาเข้มนั่นก็คมกริบจนแลดูน่าขนลุก


ฉันจะไม่ไป” เอ่ยเสียงอ่อยลงนิดหนึ่ง เมื่อพายัพเดินย่างสามขุมเข้ามาใกล้ จนกว่า… คุณจะเลิกพูดกับฉันว่ามึงกูก่อน


กระแดะ!


เสียงที่สวนออกมาด้วยความระดับความเร็วแสง ทำเอาต้องจันทร์ถึงกับสะอึกไปนาน อึ้งไปกับด่าของไอ้สิงห์มอเตอร์ไซค์หน้ายุ่ง


และไอ้กระ… กระอะไรนั่นก็ห้ามพูดด้วย คุณควรพูดกับฉันอย่างสุภาพ อย่างน้อยก็มองฉันเป็น… เป็นหลานก็ได้ หรือจะเรียกฉันว่าไอ้หนูก็ยังดี


คิดว่าเป็นหลาน ให้เรียกไอ้หนูหรือ ฝันไปสิ


งั้นฉันกลับ ฉันจะไปหลอกพาหลานชายคุณไปแต่งงานกันเลยด้วย” กอดอกพร้อมยื่นข้อเสนออย่างถือดี หญิงสาวเห็นพายัพขบกรามแน่น ก็รู้ว่าตนถือไพ่เหนือกว่า


ไอ้ตะวั…” พายัพเค้นเสียง แต่พูดยังไม่ทันจบ เจ้าคนถือดีก็เอ่ยแทรกมา ทั้งตาวาววับเอาเรื่อง


ไอ้หนู! ลุงต้องเรียกฉันว่าไอ้หนู


ลุง!


พายัพคำรามกรอดเสียงดังลั่น ในขณะที่ฉัตรหลุดขำพรืดออกมา จนเพื่อนต้องหันไปส่งสายตาเขียวใส่ ก่อนหันมามองคนเจ้าปัญหาตรงหน้า “เออ! กูจะเรียกมึงว่าไอ้หนู แต่มึงห้ามเรียกกูว่าลุง ถึงกูจะอายุสามสิบแปดแต่กูยังไม่แก่


ก็หน้าคุณดูแก่กว่ามะ… เอ่อแก่กว่าพ่อฉันนิ ใครจะไปรู้บางทีลูกคุณอาจจะอายุเท่าฉันก็ได้” แกล้งว่าอีกคนเข้าไปอีก


กูยังไม่มีลูก ไม่มีครอบครัว


คำตอบของพายัพ ทำเอาต้องจันทร์หลุดยิ้มออกมา ใจสาวฟองฟูแปลกๆ “งั้นแฟนล่ะ


แฟนมันก็ยังไม่มีหรอก” เป็นฉัตรที่ตอบคำถามแทนอีกฝ่าย แถมมองต้องจันทร์ราวกับรู้ทัน จนหญิงสาวรีบก้มหน้าหลบ ฉัตรเลยเอ่ยขึ้นมาอีก


ไปกันได้หรือยัง


พายัพชี้นิ้วใส่หน้าคนอมยิ้มน้อยอมยิ้มใหญ่ก่อนหันไปหามอเตอร์ไซค์ของตัวเอง ในขณะที่ต้องจันทร์เดินไปหาบิ๊กไบค์คันโตของตน พร้อมกำกำปั้นดึงเข้าหาตัวเอง


ทว่าท่าทีลำพองใจแบบนั้นหารอดพ้นสายตาของฉัตรไม่


เยส!


อย่าริเล่นกับไฟไอ้หนู” ฉัตรเปรยมาเบาๆ ก่อนจะพารถแล่นนำออกไปก่อน

ถึงเล่นกับไฟต้องจันทร์ก็อยากลองดูสักครั้ง ‘ความรักทำให้คนตาบอด’ แต่สำหรับเธอ รักไม่ได้ทำให้ตาบอดอย่างเดียว ยังทำให้ ‘บ้า’ ด้วย บ้าขนาดกล้าขี่บิ๊กไบค์และยอมเอาตนเข้ามาแก้ความยุ่งเหยิงของพี่อยู่ที่นี่ตอนนี้

>>>>>>>>>>><<<<<<<<<<<

คอมเมนต์ โหวต แชร์ กดแฟนพันธ์แท้เอาไว้ด้วยนะคะ เฮียพายัพมาแล้วจะได้ทราบ และเป็นการแสดงออกอย่างหนึ่งที่สื่อถึงกำลังใจให้คนเขียนด้วย





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #105 tanyawikit (@tanyawikit) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 22:46

    เอออ อ่าน อ่าน ไป ต้องจันทร์ น่ารักฝ่ะ

    #105
    0
  2. #63 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 22:57

    ต๊่ย จะฟาดทั้งลุง ทั้งหลาน เอ๊ย คนพี่ได้หลาน คนน้องได้ลุง เอ้า แล้วลูกๆๆๆ จะเรียกกันยังไงหนนอออออ โลกแตก

    #63
    0
  3. #8 SuthidaNakabhat (@SuthidaNakabhat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 07:46
    ลุงพายัพ พาหลานเที่ยว 555
    #8
    1