Do I look like your ex? [Yaoi] (ตีพิมพ์กับสนพ.นาฬิกาทราย)

ตอนที่ 16 : Chapter 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    2 ม.ค. 60

Chapter 15


Rrrr… Rrr… Rr…

พีทชะงักมือที่เช็ดผม เหลือบมองโทรศัพท์ของกรที่ส่งเสียงร้องบนโต๊ะหน้าโซฟา ก่อนจะชะโงกมองเข้าไปห้องนอน เพื่อดูว่าร่างสูงอาบน้ำเสร็จหรือยัง

ประสบการณ์แต่ก่อนเก่าทำให้พีทเลิกหวังดีที่จะหยิบโทรศัพท์กรขึ้นมาดู หรือแม้แต่ถือเข้าไปให้เจ้าตัว จะว่าไปจากเหตุการณ์ครั้งนั้นก็ได้ทำให้พีทรู้ว่ากรมีโทรศัพท์สองเครื่องแยกกันระหว่างติดต่องาน และคุยกับคนรู้จัก นับถือในการจัดการตัวเองอย่างดีเยี่ยมของกรเลย

แล้วอีเครื่องที่นอนอยู่บนโต๊ะมันก็เครื่องไหนไม่รู้ซะด้วย ตะโกนเรียกให้เสี่ยมันออกมารับดีกว่า

“เสี่ย เสี่ยกร!

“...”

“เสี่ยกรคร้าบ!!

“...” กรเดินถือโทรศัพท์แนบหู โผล่หน้าตึงๆ ออกมาจากห้องนอน พีทหุบปากลงทันควันพลางใช้ภาษาใบ้ชี้ที่โทรศัพท์เครื่องที่วางอยู่ข้างหน้าตัวเอง

เสี่ยกรนี่มันงานรัดตัวจังเลยวุ้ย

“เสี่ย มีคนโทร.มาเครื่องนี้อะ” พีทบุ้ยปากพลางนั่งลงกับพื้นตรงที่ประจำเวลาเล่นโน้ตบุ๊ก ในขณะที่กรเดินมาหยิบโทรศัพท์ขึ้นไปดู แล้วกดสายตามองต่ำมายังเขา

“ตะโกนเรียกฉันให้มารับเบอร์อัตโนมัติ?” กรวางโทรศัพท์กับโต๊ะแรงๆ ตรงหน้าพีท หน้าจอโชว์หราสายที่ไม่ได้รับ

*119?

“ผมไม่รู้อะ”

“แล้วทำไมไม่ดูก่อน?”

เอ๊า คราวนั้นดูก่อนมึงก็ว่ากูเสือก มันผิดที่จะเจ็บแล้วจำเหรอวะ

“ไม่ต้องทำหน้าเอ๋อ...”

หน้าเอ๋ออะไร นี่หน้าหงุดหงิดโว้ย ไม่พอใจอะ รู้จักไหม?

“...เอ๋อแบบนี้แล้วจะอยู่คนเดียวได้ยังไง?”

“น้อยๆ หน่อย ผมโตกว่าควายแล้วเสี่ย ทำไมจะอยู่คนเดียวไม่ได้” พีทปาผ้าเช็ดตัวในมือลงกับตัก แล้วเชิดหน้าเชิดปากเถียงกับคนตัวสูงที่ยังจะยืนตัวสูงค้ำหัวคนอื่นอยู่นั่น

“แล้วนายอยากอยู่คนเดียวเหรอ?” เสี่ยกรนั่งยองๆ จ้องหน้าพีท แล้วจิ้มหน้าผากคนผมยาวเบาๆ “ลึกๆ แล้ว นายไม่อยากมีใครสักคนดูแลบ้างเหรอ?”

“...” พีทเบะปาก มันจะดูเหมือนคนอยากร้องไห้ก็ไม่ใช่ คล้ายๆ ว่าเจ้าตัวทำประชดเสี่ยกรไปงั้น “ทำไมคุณชอบพูดอะไรยาวๆ กับพวกเรื่องไม่เป็นเรื่องวะ”

อยู่ดีๆ ก็เอาเรื่องอยู่คนเดียวได้ไม่ได้มาพูด... แม่งเหมือนเอาเข็มเล่มเล็กๆ เป็นร้อยเล่มมาสะกิดแผลเป็นในใจ คันยิบๆ แต่ก็ไม่ได้เจ็บน่ะนะ แต่เลี่ยงได้ก็เลี่ยงที่จะไม่พูดถึงเท่าไร

“พรุ่งนี้ฉันจะกลับกรุงเทพฯ”

!?” พีทตกใจ ตกใจที่โดนแย่งผ้าเช็ดตัวไปจากตักเนี่ย... โถ เสี่ย มือเฉียดกล่องดวงใจพีทไปนิดเดียว สยิววาบ พีทเงยหน้าตามเสี่ยที่ลุกขึ้นยืน แล้วทรุดนั่งลงบนโซฟา

ถ้าเสี่ยจะกลับกรุงเทพฯ ก็หมายความว่างานของเขาจบแล้วเหรอ!?

“ไปธุระ ไม่นาน เดี๋ยวกลับมา” มือหนาวางผ้าขนหนูลงบนหัวพีทแล้วออกแรงขยี้ พีทหัวสั่นหัวคลอนตามแรงยักษ์ของเสี่ย

อ้าว แค่ไปธุระหรอกเหรอ แล้วไม่นานนี่นานแค่ไหน?

พีทสงสัยแต่ไม่ได้ถาม...

ช่างเถอะ จะไปหรือจะอยู่ด้วยกัน จะไปนานหรือไม่นาน ค่าจ้างของเขาก็ไม่ได้เพิ่มขึ้นหรือลดลงซะหน่อย

ว่าแต่นึกถึงความเป็นจริงในเวลาแบบนี้นี่ใจร้ายกับตัวเองเกินไปหรือเปล่านะ

 


10.24 AM

พีทลุกขึ้นนั่งแล้วบิดขี้เกียจ ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสตามคติยิ้มรับวันใหม่ที่ตัวเอง ถึงจะง่วงๆ มึนๆ แต่ก็รีบลุกจากเตียง เพราะกลัวว่าตัวเองจะทิ้งตัวลงนอนอีก คราวนี้คงตื่นอีกทีเย็นๆ นู่นแหละ

ทั่วทั้งบ้านเงียบงัน มีเพียงความเย็นของเครื่องปรับอากาศที่ยังหลงเหลืออยู่ ผ้าม่านปลิวไหวเพราะแรงลมจากภายนอก ท้องฟ้าครึ้มฝนเหมือนเคยๆ แต่ห้องนั่งเล่นที่มักจะมีเสียงโทรทัศน์เปิดทิ้งไว้ และมีร่างของกรนั่งอยู่บนโซฟาตอนนี้ไม่มีร่างสูงนั้นเหมือนเคย

เธอไปไม่ลาสักคำ ไม่ทันได้เตรียมใจ

อยู่ๆ เพลงนี้ ท่อนนี้มันก็ดังขึ้นในหัว ในใจเกิดความรู้สึกโหวงๆ แปลกๆ ที่ตอนนี้เขาอยู่ในบ้านนี้แค่คนเดียว และไม่รู้ว่าต้องอยู่แบบนี้ไปอีกถึงเมื่อไร

พีทกลัวอดตาย ถ้าเสี่ยกรไม่อยู่แล้วเขาจะหน้าด้านไปขอของในครัวรีสอร์ทมากินได้ยังไง

คนผมยาวจับผมยาวๆ พาดบ่ามาข้างหน้าทั้งหมด ก่อนจะหยิบรีโมทมากดเปิดโทรทัศน์ไม่ให้ในบ้านมันเงียบจนเกินไป แล้วเดินเข้าครัวไปหาสิ่งของมาจัดการกับกระเพาะอาหารตัวเอง

ขนมปังโฮลวีทที่แช่อยู่ในตู้เย็นถูกหยิบออกมา พอเห็นว่ายังไม่หมดอายุ พีทก็จับมันยัดเครื่องปิ้ง แล้วเดินไปชงกาแฟ ใช้เวลาไม่นานขนมปังก็เด้งออกจากเครื่อง พีทหยิบมันใส่จาน ทำท่าจะเอาขนมปังหย่อนลงไปในเครื่องเพิ่มอีก แต่ก็ฉุกคิดขึ้นมาได้

ไม่มีใครมาแย่งเขากินเหมือนทุกทีแล้วนี่หว่า

พีทยัดขนมปังลงถุงตามเดิม แล้วถือจานขนมปังกับถ้วยกาแฟเดินออกจากห้องครัวไปนั่งหน้าโซฟา มือเรียวกวาดๆ ของที่วางอยู่บนโต๊ะ ถุงขนมที่กินเหลือจากเมื่อคืนยังว่าอยู่บนนั้น

ออกกำลังกายแล้วก็มากินตอนดึก?

คำถามเสียดสีที่เว้นให้คนตอบคิดเอาเองว่าสมควรไหมดังขึ้นมาในหัว พีทเบ้ปากอย่างนึกแค้น แล้วก็ปัดถุงขนมออกให้พ้นทาง ก่อนจะหยิบแผ่นขนมปังมางับไว้

ตั้งแต่ลืมตาขึ้นมายังไม่ได้หยุดคิดเรื่องเสี่ยกรเลยไม่ใช่หรือไงกัน

พีทยกมือขึ้นเกาหัวเพราะก็ไม่เข้าใจตัวเอง

เอาจริงๆ เขาก็แค่ไม่กล้าคิด และไม่อยากจะยอมรับว่าอาการแบบนี้มันเกิดจากอะไรกันแน่

 


00.41 PM

“แล้วเจอกันที่กรุงเทพฯ”

“ครับพี่” พีทตอบรับ พลางโบกมือให้ลูกค้ารุ่นพี่ที่อุตส่าห์ใจดีเลี้ยงเครื่องดื่มเขาเพราะคุยถูกคอ ทำงานกลางคืนมันดีตรงนี้ ได้รู้จักคนเยอะ และหลากหลายอยู่ตลอดเวลา ตั้งแต่พนักงานบริษัทธรรมดา หรือแม้แต่อาชีพฟรีแลนซ์แปลกๆ ยันผู้บริหารระดับสูง

ยกตัวอย่างผู้บริหารแถมยังระดับพันล้าน ก็เสี่ยกรไง

พี่ลูกค้าไปแล้ว ทิ้งพีทที่เลิกดีดกีตาร์ร้องเพลงบนเวทีมาดื่มได้สักพักให้นั่งสบตาพี่แตมหน้าเคาท์เตอร์ ลูกค้าผู้หญิงกลุ่มหนึ่งยังนั่งอยู่มุมร้าน ระหว่างที่ชั่งใจว่าจะตามเท็นไปนั่งคุยกับสาวๆ กลุ่มนั้นดีไหม พี่แตมก็ชวนพีทคุยด้วยความรัก

“ทำไมมึงยังไม่ไปอีก?”

“หือ?” พีทเลิกคิ้วอัตโนมัติ พลางสบตากับแตม

“เลยเวลากลับมึงมาตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือไง?”

“อ๋อ ไม่เป็นไร เสี่ยกลับกรุงเทพฯ”

“อ้าวเหรอ?” แตมมีสีหน้างงงวย พีทพยักหน้า “เออ ก็ไม่แปลก แต่คุณกรก็มาอยู่นี่นานเกินไปจริงๆ กูไม่เคยเห็นเขามาค้างที่นี่เกิน 4 วันเลย นี่ล่อมากี่อาทิตย์แล้ววะ”

“...” พีทยิ้มค้าง ไม่รู้จะพูดอะไร จะให้บอกแตมว่า เสี่ยกรรอตกหลุมรักตัวเขาแล้วถึงจะกลับกรุงเทพฯ มันก็ยังไงๆ อยู่

“แล้วทำไมมึงไม่กลับวะ จะทำงานที่นี่ถาวรเหรอ?”

ไม่สิ ถึงเวลาพีทก็ต้องไป เขาอยู่ที่นี่ตลอดไปไม่ได้หรอก

“ผมต้องอยู่ครบเดือนถึงจะกลับอะพี่” ยิ้มมึนๆ เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ พีทเอาปลายนิ้วเคาะกับเคาท์เตอร์เบาๆ “เออ พี่ มีเบอร์เสี่ยไหม?”

“เบอร์คุณกร?”

“อือ”

“แล้วมึงเป็นลูกน้องเขาไม่มีเบอร์เขาเหรอวะ” แตมบ่น ไม่ต้องการคำถามตอบ มือคว้าโทรศัพท์มากดเบอร์ แล้วยื่นหน้าจอโทรศัพท์ให้พีท

“ขอบคุณครับพี่” ทั้งเรื่องที่ให้เบอร์กร และเรื่องที่ไม่ถามต่อว่าจะเอาไปทำอะไร

พีทก็ไม่กล้าบอกเหมือนกันว่าเขาแค่อยากโทร.ไปถามว่าเจ้าตัวจะกลับเมื่อไร มันคงพิลึกน่าดูที่เขาอยากรู้ เพียงเพราะไม่อยากรออย่างไร้จุดหมาย

 

แดดสาดส่องผ่านกระจกเข้ามา เสียงทุ้มดังก้องในหู เรียกคนที่นอนหลับอยู่ให้ตื่นจากห้วงนิทรา

“พีท” เสียงนั้นคุ้นหู เขาที่ยังหลับตาอยู่จำได้ว่ามันคือเสียงของคนที่อยู่กับเขาทุกวันมาเกือบเดือน เสียงของคนที่พีทคล้ายจะนึกถึงอยู่ตลอดแต่ก็หลอกตัวเองว่าไม่

“เสี่ยกร?” พีทลืมตาขึ้นแล้วยิ้ม กรยิ้มบางกลับมาให้ ภาพตรงหน้าฟุ้งๆ ไม่ชัดเจนราวกับฝัน ก็คงไม่แปลกเท่าไร เสี่ยกรไม่ได้ยิ้มให้เขาแบบนี้บ่อยๆ นี่นา

“ลุกเร็ว ไปอาบน้ำ”

“หือ รีบเหรอ นอนต่ออีกแป๊บได้ไหม” พีททำตาปรือ

...แต่เสียงเรียบที่ตอบกลับมาก็ทำให้เขาต้องตื่นเต็มตา “ไม่ได้ เราจะกลับกรุงเทพฯ กันแล้ว”

“หือ?” ทำได้แค่ส่งเสียงในลำคอ พีทเรียบเรียงคำถามออกมาถามไม่ถูก “ไม่ต้องรอครบเดือนแล้วเหรอ?”

“ไม่ต้องแล้ว บอสกลับมาแล้ว”

” เหมือนถูกตบแรงๆ ให้หน้าชา แล้วสาดน้ำเย็นซ้ำ พีทกึ่งนั่งกึ่งนอน และกำลังสบสายตาเรียบนิ่งของกรอย่างไร้ความรู้สึก

“เราคืนดีกันแล้ว นายไม่จำเป็นต้องทำให้ฉันรักแล้ว”

“...”

“...”

ไม่ใช่ว่าไม่มีความรู้สึกเลย ก็แค่พีทไม่รู้ว่าต้องรู้สึกอะไร

เขาก็แค่มองหน้ากรแล้วน้ำตาไหลออกมาช้าๆ



 

แล้วพีทก็ลืมตาตื่นขึ้นมาทั้งที่น้ำตาซึมอย่างนั้น

“หมกมุ่นจนเก็บมาฝันเลยเหรอวะ” พีทขมวดคิ้วแล้วเสยผมแรงๆ พลางถอนหายใจ รู้ดีว่าอะไรที่เก็บมาฝันได้ มันก็คือจิตใต้สำนึกลึกๆ ที่ถูกอีโก้กดไว้ทั้งนั้น

ทำหน้ามุ่ยตั้งแต่ตื่น เป็นการรับวันใหม่ที่ไม่ดีเอาซะเลย พีทลุกขึ้นนั่ง หันหน้ามองท้องฟ้ามืดครึ้มข้างนอก แล้วก็ยกเข่าขึ้นมานั่งกอดพลางเหม่อมองผ่านประตูกระจก

นานจนรู้สึกว่าต้องลุกจากเตียงไปทำอะไรสักอย่าง แต่มันก็ว่างเกินจะนึกออกว่าจะทำอะไรดี ถ้าเป็นเวลาแบบนี้ที่บ้าน พีทคงกำลังเตรียมตัวสอนดนตรีกับเด็กๆ หรือไม่ก็กำลังสอนอยู่สินะ

โทรศัพท์ถูกหยิบขึ้นมาใช้เป็นของฆ่าเวลา เพราะคุณสมบัติเด่นของโทรศัพท์ที่ว่าแค่รูดหน้าจอไปมาแป๊บเดียว รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปเป็นชั่วโมงๆ แล้ว

Preaw : พี่พีท แพรวมีเรื่องจะขอ

พอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็พีทค่อนข้างดีใจ เพราะแพรวทักมาหาตัวเองก่อนตั้งแต่เช้าที่เขายังไม่ตื่นแล้ว แต่มันตงิดตรงที่ดันทักมาว่ามีเรื่องจะขอ ...ปกติแพรวไม่ใช่เด็กที่ร้องขออะไรพร่ำเพื่อจากเขาเลย

Pete : ขออะไรคะ?

ราวกับว่าแพรวกำลังรออยู่แล้ว ข้อความขึ้นว่าถูกอ่านอย่างรวดเร็ว

Preaw : เทอมหน้านี้แพรวจะย้ายไปอยู่หอใกล้มหาลัยจะได้ไหม?

“...”

และแล้ววันนี้ก็มาถึง

พีทแทบไม่ต้องหาเหตุผลว่าทำไมแพรวจะไป เขาก็คิดไว้อยู่แล้วว่าต้องมีวันนี้ แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้

วันที่เขาจะต้องอยู่คนเดียว และไม่สิทธิ์รั้งแพรวไว้ ในเมื่อมันเป็นผลดีกับแพรว

จากบ้านไปมหาวิทยาลัย เดินทางไกล ต้องตื่นเช้า กลับดึก ยิ่งโตแพรวก็ยิ่งเรียนหนัก อยู่หอใกล้ๆ ที่เรียนมันก็สะดวกกว่าอยู่แล้ว

Pete : ได้อยู่แล้ว

คิดถึงตรงนี้ก็พิมพ์ตอบตกลงแพรวไปด้วยอาการน้ำตาซึมไปล่วงหน้า ดราม่ากว่าอะไรทั้งปวงก็การเห็นคนที่เรารักจากอ้อมอกเราไปทั้งๆ ที่เราทั้งรักทั้งเป็นห่วงเขาเนี่ยแหละ นั่นหมายความว่ากลับจากเกาะไปอยู่กับแพรวได้ไม่เท่าไร สาวเจ้าก็จะย้ายออกไปอยู่หอแล้วน่ะสิ

ช่างเป็นวันหงอยๆ ที่อากาศอึมครึมซะจริงๆ

หรือที่วันนี้มันหน่วงไปหมด ก็เพราะว่าเสี่ยกรมาเข้าฝันทำให้เขาตื่นขึ้นมาไม่ยิ้มรับวันใหม่กันนะ...

ใช่แล้วแหละ มันต้องเป็นเพราะเสี่ยกรแน่ๆ!

 

 



ติดตามข่าวสารได้ที่แฟนเพจ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

619 ความคิดเห็น

  1. #577 Sky's human (@AshleyHonySweet) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 12:30

    นึกว่าพีทเป็นแม่5555

    #577
    0
  2. #571 exoxoxo1122 (@exoxoxo1122) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 11:28
    พีทเริ่มรู้สึกกับกรแล้วอ่ะ แต่กรคือไม่รู้อะไรเลย ว่ารู้สึกกับพีทไมㅠㅡㅠ
    #571
    0
  3. #539 gabriel.la(: (@facklazy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:09
    โอ้ยใจหายวาบ
    #539
    0
  4. #506 CallistoJpt (@CallistoJpt) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 18:25
    คนที่ใช้ชีวิตง่ายๆอะไรก็ได้แบบพีทแต่ในมุมหนึ่งน้องก็ดูไม่ได้อ่อนแอกับบางสิ่งอยู่ดี หงอยเลยอะ //กอดปลอบพีท โอ๋ๆนะ
    #506
    0
  5. #489 Pishaya Pishaya (@pishaya34ph) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 02:18
    ตกใจจริงๆ สงสารพีท เข้าใจเลยว่าพีทกลัวอะไร แล้วจะไปเรียกร้องอะไรกับใครได้ ในเมื่อทุกวันนี้ทำหน้าที่แทนแฟนเก่า
    #489
    0
  6. #487 mamamoon4869 (@natcharissa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 12:01
    ตกใจจตนึกว่าเรื่องจริงงง โธ่5555
    #487
    0
  7. #463 proudmy (@proudmy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 22:57
    ตกใจมาก นึกว่าบอสกลับมาจริงๆ ใจร่วงไปตาตุ่ม อ่านซ้ำ3รอบเลยฮือ
    #463
    0
  8. #447 aliskyu (@aliskyu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 23:47
    ตกใจหมดดดด นึกว่าบอสกลับมาจริงๆ เสี่ยกลับมาเร็วๆดิ
    #447
    0
  9. #390 b2st_miked (@b2st_miked) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 13:14
    เสี่ยรีบๆกลับมาหนูพีทจะเป็นบ้าแล้ว
    #390
    0
  10. #354 kk lovely (@pmpke319) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 00:49
    เสี่ยรีบกลับมาน้ามีคนคิดถึงรอให้กลีบมาหาอยู่ ถถถถ กอดหนูพีทนะลูก สงสารน้องสาวจะย้ายไปอยู่หอแล้ว ถ้าหนูพีทไม่อยากอยู่คนเดียวก็ไปอยู่กับเสี่ยเลยลูก
    #354
    0
  11. #307 Gray princess (@tingrebellion) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 01:00
    ตกใจไปยกใหฯเลยค่ะ ถถถ
    #307
    0
  12. #271 tinzel (@tinzel) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 20:42
    โหย ใจหายวาบเลย นี่น้องแพรวก็จะไปอีก ฮือ พีทคนขี้เหงา
    #271
    0
  13. #240 Oneooe (@Oneooe) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 13:41
    ตกใจตรงที่ฝัน ดีนะแค่ฝันไป
    #240
    0
  14. #218 ไม่บอกกก1 (@30267) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 20:53
    ความฝันช่างโหดร้ายต่อจิตใจ TT
    #218
    0
  15. #204 สพัจน์บ็อบ. (@spondboz_ss) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:33
    โอ่ย ตกใจมาก โอเคฝัน ฝัน
    #204
    0
  16. #194 F4TE. (@Pinocchio-fate) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 23:44
    โห่ตกใจฝันตาพีทแรง เหงาเลยทีนี้
    #194
    0
  17. วันที่ 10 มกราคม 2560 / 02:35
    ความฝันหลอกเราไม่ได้จริงๆ ค่ะ เราเป็นเอฟซีเบอร์หนึ่งของเสี่ย เรารู้ว่าเสี่ยไม่กลับไปโง่ซ้ำๆ กับคนเดิมหรอกค่ะ

    พาร์ทนี้พีทเศร้าเหลือเกิน ชะตาชีวิตจะตอกย้ำอะไรขนาดนี้เสี่ยทิ้งให้อยู่คนเดียวไม่พอ น้องแพรวยังมาขอแยกไปอยู่หออีก
    รีบๆ รักกับเสียนะ จะได้ไม่ต้องอยู่คนเดียว
    #124
    0
  18. #66 STEM1995 (@eveymin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:50
    เศร้าเลย
    #66
    0
  19. #55 Thedrm. (@dreamdarknight) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 01:08
    ตอนแรกโครตตกใจเลย โหยยฝันนนน 55555 อย่าให้มันเปนจริงนะ แค่ฝันพอ
    #55
    0
  20. #54 BLKPeaRL (@pearllady) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 23:25
    เสี่ยกรรีบกลับมา พอกลับกรุงเทพก็รีบแต่งพีทเข้าบ้านเลยค่ะ
    #54
    0
  21. #53 Yaluc_1100 (@warin-2000) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 19:39
    .....ฝันบ้าอะไรเนี่ยยยยยยยย ฮืออออ ฝันบอกลางกลายๆป้ะเนี่ยยยยยย อีเสี่ยยยย กลับมารับผิดชอบที
    #53
    0
  22. #52 Piaee (@candypiez) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 18:05
    อ่านไม่ทันจบ ใจนี่วูบเลย อย่าทำแบบนี้~ น้องใจบ่ดี55555
    #52
    0