Bitter Sweet [Fic SNSD & Sj & 2pm] / [FIN.]

ตอนที่ 9 : Bitter Sweet : : Chapter 05

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,424
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    2 ม.ค. 55














Bitter Sweet :05.





 

แทยอนขยับตัวภายใต้ผ้าห่มอุ่นผืนหนาใหญ่ เปลือกตาบางค่อยๆขยับเปิดขึ้นช้าๆ เมื่อคืนนี้เธอไม่สบายมากปวดหัวจนแทบระเบิด ตอนนี้ก็ยังรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ดวงตาที่พร่ามัวมองไปที่นาฬิกาเรือนที่ตั้งวางอยู่บนโต๊ะข้างๆเตียงนอนบอกเวลาเกือบเที่ยงแล้ว อยากกลับบ้านจะแย่อยู่แล้ว ร่างเล็กค่อยๆพยุงตัวลุกนั่งช้าๆ สอดส่ายสายตาไปรอบๆห้อง .. ด้วยความสงสัยว่า เธออยู่ที่ไหน??


ตื่นแล้วเหรอ.. กินอะไรก่อนแล้วค่อยนอนต่อดีมั้ย ร่างสูงใหญ่เดินเข้ามายืนข้างเตียง เพียงแค่เห็นหน้าเขา แทยอนก็รู้สึกปวดหัวจึ๊ดๆขึ้นมาทันที คิ้วบางขมวดมุ่นเข้าหากันก่อนจะเบนหน้าเลี่ยงไปมองทางอื่นแทน


จะกลับบ้านแล้ว!!”


ถ้าลุกไหว ก็กลับไปสิซีวอนกอดอกยืนแสยะยิ้มอย่างน่าหมั่นไส้เป็นที่สุด ทำไมต้องมาพบเจอคนแบบนี้ด้วย มือเล็กคว้าเอาหมอนที่หนุนนอนปาใส่อย่างเหลืออด แต่เขารับมันไว้ได้แล้วเดินเข้ามานั่งเบียดลงบนเตียง คนตัวเล็กขยับหนีอย่างอัตโนมัติแต่ถูกมือหนาแข็งแรงคว้าเข้าที่ต้นแขนไว้แน่นจนได้


พี่ไม่อยากทำอะไรเธอ เพราะเห็นว่าไม่สบายอยู่หรอกนะ อย่ามายั่วโมโหให้มากไปกว่านี้ .. เพราะพี่จะไม่อดทนเหมือนอย่างกับเมื่อคืนอีก


คนใจร้าย .. เกลียดพี่ที่สุดเลย ปล่อยนะ เจ็บ !!!


แล้วคิดว่าพี่รักเธอนักหรือไง ลุกมา .. อยากกลับก็จะพากลับให้จบๆเรื่องไปซะที  ซีวอนตั้งท่าจะกระชากแขนเล็กนั้นอยู่แล้ว แต่เพียงแค่เสี้ยววินาทีก็เหมือนฉุกคิดขึ้นมาได้ ค่อยๆคลายมือที่บีบแน่นนั้นออก


พี่จะพาเธอกลับบ้าน ไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำก่อนไป แต่ไม่ต้องอาบน้ำหรอกนะ เดี๋ยวจะไข้ขึ้นอีกรู้ทั้งรู้ว่าแทยอนป่วยอยู่ เมื่อคืนก็เช็ดตัวให้จนเกือบเช้าไข้ถึงได้ลด นี่ไม่ใช่เวลาจะมาใส่อารมณ์กับคนป่วย แทยอนค่อยๆลุกจากเตียงอย่างอ่อนแรง เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ จัดการธุระของตัวเองจนเรียบร้อยแล้วทั้งสองก็พากันลงมายังชั้นล่าง


หิวหรือเปล่า ทานอะไรก่อนดีมั้ยแทยอนส่ายหน้าให้ แค่อยากกลับให้ถึงบ้านให้เร็วที่สุดแค่นั้น ทั้งสองเดินออกมาถึงทางออก พนักงานของโรงแรมขับมาจอดไว้ให้ที่หน้าโรงแรมแล้ว พร้อมกับส่งของที่ซีวอนสั่งไว้ให้ ทั้งสองเข้ามาในรถก่อนจะสตาร์ทเครื่องขับออกไป ซีวอนส่งของนั่นให้แทยอน


ถ้าหิวก็ทานแซนวิชนี่แล้วกัน มีน้ำผลไม้ด้วยนะของชอบของเราทั้งนั้น ฝืนๆกินซักหน่อยจะได้กินยา .. นี่ยาแก้ปวดลดไข้ หยิบยาออกมาจากกระเปาเสื้อแล้วยื่นให้ แทยอนรับมา .. ยังอุตส่าห์จำได้ด้วยว่าเธอชอบทานอะไร นิ้วมือเรียวค่อยๆแหวกถุงกระดาษที่ใส่แซนวิชไว้ออกดู หน้าตาน่ากินเชียว แต่ทำให้แค่นี้ไม่รู้สึกปลาบปลื้มอะไรหรอกนะ ถ้าเทียบกับเรื่องที่ผู้ชายคนนี้ทำกับเธอไว้เมื่อวาน!!


ขอบคุณ  เสียงห้วนไร้อารมณ์อย่างจริงใจ ทำให้คนนั่งข้างๆกระชากรถออกไปอย่างแรง .. ความจริงแล้วก็รู้สึกหิวอยู่เหมือนกัน ไม่ได้ทานอะไรตั้งแต่เมื่อวานนี่นา ถึงจะเสียหน้าอยู่บ้างแต่ก็ยังดีกว่าอดตาย ว่าแล้วน้องแทก็หยิบแซนวิชออกมาทาน หลังจากทานแซนวิชที่จำใจฝืนกินจนหมดแล้ว เธอก็กินยาต่อแล้วเอนหลังพิงเบาะไม่นานนักก็นอนหลับไป ด้วยอาการของพิษไข้ที่ยังไม่หายดี ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว จนกระทั่งได้ยินเสียงกระซิบเรียกที่ข้างหู


ถึงบ้านแล้ว นี่ถ้าเธอไม่ตื่นพี่จะอุ้มเข้าไปข้างในนะ


อืมม ..แทยอนงัวเงียเกินกว่าจะยอมเปิดเปลือกตาลืมขึ้น  ซีวอนปลดเข็มขัดนิรภัยของเขาออกแล้วลงมาเปิดประตูรถด้านที่แทยอนนั่งอยู่  เอื้อมมาปลดเข็มขัดให้และค่อยๆอุ้มร่างเล็กออกมาจากรถ ท่ามกลางการมองดูของสาวใช้


ห้องนอนน้องแทอยู่ไหน พาไปหน่อยสิ


เชิญ ... ทางนี้ค่ะ สาวใช้หน้าตาเลิกลั่กเดินนำร่างสูงใหญ่ขึ้นมายังชั้นบน ยังไม่ทันถึงห้องนอน แทยอนก็รู้สึกตัวแล้วออกฤทธิ์ดิ้นใส่ทันที


ปล่อยน้องแทลงนะ !!!


อย่าดิ้นน่า เดี๋ยวตกลงไปกระดูกหักหรอก


กระดูกหักก็ยังดีกว่าให้พี่อุ้มเถียงได้หน้าซื่อตาใสมาก มันน่านักมั้ย!! นี่ขนาดป่วยอยู่นะ


แค่อุ้มมันจะอะไรกันนักหนาฮะ ทีทำมากกว่านี้ไม่เห็นจะห้ามเลยนี่ รอยยิ้มแบบนั้นหมายความว่าอย่างไง? ทำมากกว่านี้ .. ทำอะไรล่ะ? ทำไมพี่ซีวอนพูดจากำกวมแบบนี้ คนตัวเล็กดิ้นประท้วงอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรง  ... นี่ถ้าไม่เห็นว่าป่วยอยู่นะ เขาอยากจะแกล้งปล่อยทิ้งลงไปที่พื้นให้เจ็บเลยจริงๆ ดื้อรั้น เอาแต่ใจ ไม่เคยเปลี่ยนนี่ดูเหมือนจะหนักกว่าเดิมด้วยซ้ำ เพราะถูกคุณแม่กับพี่ชายโอ๋จนเคยตัว สงสัยต้องช่วยปรับเปลี่ยนนิสัยให้ใหม่ซะหน่อยล่ะมั้ง


นี่มันอะไรกัน !!!


เสียงดุที่ดังมาจากทางด้านหลัง  ซีวอนจำได้ดี ขนาดไม่ได้ยินเสียงมานานแล้วนะ .. ซวยแล้วงานนี้ ร่างสูงค่อยๆหันกลับมาช้าๆ ทั้งที่ยังอุ้มคนตัวเล็กที่ตอนนี้หยุดดิ้นเป็นปลิดทิ้งแล้ว คงเพราะตกใจเสียงนั้นเหมือนกัน


คุณน้า / คุณแม่ทั้งสองคนเอ่ยขึ้นพร้อมเพรียงกัน คุณแม่น้องแทเบิกตาโตด้วยความตกใจแล้วรีบเข้ามาดูลูกสาวสุดรักสุดหวงใกล้ๆ แต่ยังไม่ลืมส่งสายตาตำหนิใส่ผู้ชายตัวโตให้หน้าเจื่อนสนิทลง


น้องแทเป็นอะไรน่ะลูก ทำไมถึงต้องอุ้มน้องแทมาแบบนี้ด้วย บาดเจ็บตรงไหนเหรอลูก ว่าไงซีวอนน้องเป็นอะไรไป ..


เอ่อ .. คือ ...ซีวอนได้แต่ยืนอึกอัก ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไงดี ก็อุ้มลูกสาวสุดที่รักเค้าอยู่แบบนี้


เอาล่ะๆ พาน้องแทเข้าไปในห้องก่อน .. เธอลงไปข้างล่างก่อนไป คุณแม่เอ่ยปากไล่สาวใช้ให้ลงไป ซีวอนอุ้มน้องแทเข้ามาในห้อง แล้วค่อยๆวางลงบนเตียงอย่างอ่อนโยน ก็ต่อหน้าคุณแม่น้องนี่นา ขืนรุนแรงกับลูกสาวเค้าเหมือนตอนที่อยู่ที่โรงแรมมีหวัง ...


น้องแทเป็นอะไรคะลูก คุณแม่ลูบผมอย่างห่วงใย


แทยอนไม่สบายน่ะครับ มีไข้ขึ้นสูง แต่ตอนนี้ไข้ลดลงแล้ว


คุณแม่บอกแล้วไงคะ ว่าให้มาพร้อมกัน ลูกก็ไม่ฟังจะมาพร้อมพี่คุณให้ได้ แล้วนี่พี่คุณไปไหน?” แทยอนหันมองหน้าซีวอน แล้วรีบชิงตอบคำถามคุณแม่เอง


พี่คุณไปติดต่อเรื่องงานค่ะ น้องแทเลยกลับมากับพี่ซีวอนก่อน


บ้างานจนไม่สนใจน้องแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน เดี๋ยวคุณแม่ต้องจัดการซะแล้ว ว่าแล้วคุณแม่ก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาหน้าตาบ่งบอกได้ว่าไม่พอใจคุณลูกชาย ตัวดีเป็นอย่างมาก


อ้อ .. ขอบใจมากนะซีวอนที่มาส่งน้อง แม่ไม่รบกวนแล้วนะ คุณแม่โทรศัพท์ต่อว่าพี่คุณยกใหญ่ แล้วเดินออกไปนอกห้อง ซีวอนมองหน้าแทยอนอีกครั้งก่อนที่จะเดินออกไปเช่นกัน เฮ้อ .. ในที่สุดน้องแทก็ถึงบ้านซะที ไม่ต้องทนปวดหัวกับอีตาพี่บ้านั่นอีก อยากอาบน้ำอุ่นจะแย่อยู่แล้ว รู้สึกได้ถึงกลิ่นตัวเอง .. เหม็นใช้ได้อยู่


ร่างเล็กเข้ามาในห้องน้ำหรู เปิดน้ำในอ่างแล้วเดินมาที่หนากระจกบานใหญ่ ทันทีที่เสื้อเนื้อดีถูกปลดเปลื้องออก ก็เผยให้เห็นรอยแดงเป็นจ้ำๆ บริเวณเนินอกขาวหลายต่อหลายรอย ดวงตากลมถึงกลับเบิกกว้างด้วยความตกใจ

 

 

รอยพวกนี้มาจากไหนกัน T^T … เกิดอะไรขึ้นกับน้องแท ..

.. ฮือออ ..

 

 

พี่ซีวอน ทำอะไร? .. น้องแท

 

 

 

 

 

 

นิชคุณแต่งตัวออกมาจากโรงแรมแต่เช้า สวมกางเกงยีนส์กับเสื้อยืดธรรมดาทิ้งมาดนักธุรกิจหนุ่มผู้บริหารโรงแรมไว้เบื้องหลัง ตอนที่เขาได้พบกับยูริครั้งแรกก็อยู่ในสภาพแบบนี้แหละ แถมดาราดังยังคิดว่าเขาเป็นแค่ตากล้องเท่านั้นเอง ยังจำได้ดีถึงวันแรกที่พบกันและรู้สึกดีมาจนถึงทุกวันนี้ เกือบสามเดือนแล้วสินะ  ชายหนุ่มขับรถมาจนกระทั่งถึงกองถ่ายทำละครแล้ว ก็ได้แต่ยืนมองดูอยู่ห่างๆ ดูผิวเผินคงเหมือนพวกบ้าดารานั่นแหละ แต่มันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ เขาทั้งบ้าทั้งคลั่งและเพ้อดารา ที่ชื่อ .. ยูริ


เวลาคนสวยหันมามองทางเขาๆก็โบกมือให้พร้อมทั้งส่งยิ้มหวานไปให้ด้วย ไม่รู้ว่ายูริจะเห็นหรือเปล่าเพราะระยะค่อนข้างไกลกันพอสมควร แต่ท่าทางเธอดูเหนื่อยๆ หลังจากเฝ้าดาราสาวขวัญใจได้ซักพัก นิชคุณก็ไม่ลืมที่จะทำหน้าที่ของพี่ชาย เมื่อเช้าตอนขับรถมาเพิ่งเห็นกระเป๋าของน้องแทวางอยู่ -โทรศัพท์มือถือก็อยู่ในนั้นด้วย เขาโทรหาคยูฮยอนถามหาเบอร์ของพี่ ซีวอนแล้วโทรกลับไป ก็ไม่มีใครรับสาย .. โทรไปกี่ครั้งก็เหมือนเดิม


วันนี้เขาก็กดเบอร์โทรหาอีก แต่ !!! ก็ยังไม่มีใครรับสาย โทรกลับไปที่บ้านถามสาวใช้ที่ดูแลบ้าน ก็ได้รับคำตอบว่าแทยอนยังกลับไม่ถึงบ้านเลย แล้วนี่พี่ซีวอนพาน้องผมไปไหนกัน คงไม่ได้เกิดอุบัติเหตุกลางทางหรอกนะ ทางบ้านนั้นก็ติดต่อพี่ซีวอนไม่ได้เหมือนกัน ซวยแน่ นายคุณเอ๊ย !!! ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับน้องแท รับรองได้เลยว่า ต้องโดนคุณแม่ดุหนักแน่ๆ แล้วนี่คุณแม่ก็กำลังจะเดินทางมาถึงแล้วด้วย จะทำอย่างไงดี


มานานหรือยังคะทันทีที่ได้ยินเสียงหวานทัก นิชคุณพี่ชายที่แสนดีก็ลืมน้องแทไปในทันที หันมายิ้มกว้างให้คุณดาราสาวสวย


ตั้งแต่เช้าแล้วครับ นี่ถ่ายเสร็จหรือยัง มีงานที่ไหนต่ออีกหรือเปล่า


เรียบร้อยแล้วค่ะไม่มีงานที่ไหนแล้ว จะกลับโซลแล้วค่ะ


งั้นกลับรถผมนะ” , “จะดีเหรอคะ รบกวนคุณเปล่าๆนะ


ไม่หรอกผมเต็มใจสุดๆเลยเมื่อพูดคุยกับพี่ผู้จัดการแล้ว ยูริก็นั่งรถนิชคุณกลับโซลโดยมีรถของผู้จัดการขับตามกันมา ท่าทางเหนื่อยจากการทำงานมาแบบนั้น เมื่อนั่งรถได้ไม่นานนักยูริก็หลับผล็อยไป ทิ้งให้นิชคุณขับรถไปเงียบๆ บ่อยครั้งที่เขาหันมามองหน้า .. นี่ขนาดหลับนะ ยังน่ารักได้ขนาดนี้


นิชคุณขับรถมาจนกระทั่งถึงห้องพักของยูริซึ่งอยู่ในโซล เป็นคอนโดฯที่หรูหราใช้ได้ทีเดียว ยูริเอ่ยชวนชายหนุ่มขึ้นไปบนห้องพัก พร้อมกับพี่ผู้จัดการ


เชิญนั่งก่อนค่ะ เธอเดินไปที่ตู้เย็นแล้วหยิบเครื่องดื่มมาให้


พี่ออกไปซื้ออะไรมาทานกันดีกว่า เดี๋ยวอยู่ทานด้วยกันนะคะ พี่ผู้จัดการชินยองไม่มีพลาดเรื่องสำคัญแบบนี้อยู่แล้ว


ขอบคุณครับแล้วพี่ผู้จัดการคนสวยก็รีบออกจากห้องไป ยูรินั่งลงที่โซฟาหรูข้างๆ ใบหน้าตอนนี้ดูสดใสขึ้นมามากทีเดียว คงได้นอนพักยาวๆมานั่นเอง


อืม .. จะถ่ายงานโปรโมทโรงแรมเมื่อไหร่ดีคะ


ขอผมคุยรายละเอียดกับฝ่ายจัดการให้เรียบร้อยก่อนนะ แต่คงไม่นานนี้ครับ คุยไปคุยมาคนหน้าตาดีก็ค่อยๆขยับตัวเข้ามาใกล้ ๆ จนกระทั่งคว้ามือเรียวมาจับกุมไว้ พร้อมทั้งเงยหน้าขึ้นมาสบสายตาด้วย


คิดถึงนะ .. พี่คิดถึงน้องยูลที่สุดเลย ทั้งคนบอกและคนได้ฟังต่างเขินอายด้วยกันทั้งคู่ นิชคุณค่อยๆยกมือเรียวนั้นขึ้นมาแล้วบรรจงจูบแผ่วเบาที่หลังมือดวงตายังคง จับจ้องมองใบหน้าสวยแดงระเรื่อนั้นอย่างไม่วางตา


แล้วยูลคิดถึงพี่บ้างหรือเปล่า? หรือว่าไม่คิดถึงกันเลย


ก็ .. คิดถึงนิดนึงมั้ง


นิดเดียวเองเหรอ ว้า ...”  หน้าหงอยลงทันที ยูริได้แต่อมยิ้มนิดๆ ใครจะไปบอกให้ดีใจกันล่ะ จริงๆแล้ว เธอก็คิดถึงคนๆนี้มากเหมือนกัน ถึงจะคุยโทรศัพท์กันอยู่ทุกวันก็เถอะ ใบหน้าขาวอ่อนวัยราวกับใบหน้าเด็กของชายหนุ่มค่อยๆโน้มเข้ามาใกล้ ริมฝีปากบางสีอ่อน อีกแค่เพียงนิดเดียว .. ทุกอย่างสะดุดลงเมื่อโทรศัพท์มือถือของเขาดังขัดขึ้น นิชคุณจิ๊ปากอย่างขัดใจ ใครกันนะช่างโทรมาได้เหมาะเจาะแบบนี้ จะโทรมาให้ช้ากว่านี้ไม่ได้หรืออย่างไง .. อดเลย


เอ? .. คุณแม่ ขอตัวหน่อยนะครับ เขาลุกออกมาจากโซฟาเดินเลี่ยงออกมาเล็กน้อยแล้วค่อยกดรับสาย


ครับคุณแม่ ....รับสายได้แค่นั้น คุณแม่ก็จัดใส่ลูกชายชุดใหญ่จนหูอื้อไปหมด ทั้งหมดทั้งมวลคือการต่อว่าเขาเรื่องน้องแท ..  ก็ดีแล้วที่น้องกลับมาถึงบ้าน แต่ไม่สบายด้วยนี่สิแถมยังหายไปหนึ่งคืนกับพี่ซีวอนอีก หรือว่าพี่ซีวอนจะพาน้องแทไปหาหมอล่ะมั้งไว้ค่อยกลับไปถามอีกทีก็ได้


หลังจากนั้นพี่ผู้จัดการก็กลับมาพร้อมอาหารชุดใหญ่ เราทั้งสามคนทานอาหารและพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง แล้วพี่ชินยองก็ขอตัวกลับก่อนเพราะมีธุระต้องไปจัดการต่อ ส่วนผมตั้งใจจะอยู่ต่ออีกซักพักก่อน เพราะตอนนี้ยังไม่ดึกมากนักคงไม่ได้รบกวนเจ้าของห้องมากจนเกินงามไปหรอกนะ ยูริขอตัวไปอาบน้ำ แล้วเปิดละครที่เธอแสดงไว้ให้ผมดูไปพลางๆ อืม .. ผมว่าเธอแสดงได้เก่งทีเดียว ยิ่งตอนร้องไห้ผมยิ่งรู้สึกสงสารมาก อยากกอดปลอบใจเหลือเกิน ....


กำลังอินได้ที่อยู่ๆ ผมก็รู้สึกปวดท้องมากแถมยังมีอาการพะอืดพะอมอยากจะอาเจียนอีก ไม่ไหวแล้ว .. ผมรีบเข้าไปในห้องนอนของยูริทันที .. ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป ผมก็ตกใจสุดขีด!! ร่างสูงเพรียวที่อยู่ด้านหน้าสวมใส่เพียงชุดชั้นในตัวจิ๋วอยู่เท่านั้น เธอดูสวยมากๆ สวยจริงๆ ผมละสายตาจากเรือนร่างเธอไม่ได้เลย รู้ทั้งรู้ว่าไม่ควรมอง tt’


คุณเข้ามาทำไมยูริตกใจไม่แพ้กัน ก็ดูสายตาของเขาที่จ้องมองมาสิ !!! เธอรีบมองหาผ้าขนหนูหวังจะหยิบมาปิดคลุมกายทั้งอายและยังโกรธมากอีกด้วยในตอนนี้


ผม . .ชายหนุ่มขยับก้าวเข้ามาใกล้ อยากจะพูดแต่ก็พูดไม่ไหว จะอาเจียนออกมาซะให้ได้อยู่แล้ว .. ยูรินึกอยู่แล้ว ผู้ชายไว้ใจได้ที่ไหนกัน เธอประมาทเองนั่นแหละที่ไม่ยอมล็อคประตูห้อง เพราะไว้ใจและเชื่อใจเขามากเกินไป


ออกไปเลยนะ !!!ตวาดเสียงดังใส่ เกลียดผู้ชายแบบนี้ที่สุด


ผมอยาก ..


ยังพูดไม่ทันจบประโยคร่างสูงก็ถลาเซใส่อย่างไม่มีแรง ...

 

หมับ !!! เฮ้ย .. ไม่ได้ตั้งใจเลยนะ

 

 

สองมือใหญ่หนาของเขาจับถูกหน้าอกหน้าใจของยูริเข้าเต็มมือ .. นุ่ม และ นิ่ม

 

กรี๊ดดดดดด !!!!

 

ไอ้พี่คุณบ้า !!! .. ลามก ยูริตกใจสุดขีดกับการกระทำสายฟ้าแล่บของนิชคุณฟาดฝ่ามือเรียวเข้าเต็มใบหน้าใสและผลักร่างสูงใหญ่จนล้มลงไปนั่งอยู่กับพื้น รู้สึกเสียใจที่เขาทำกับแบบนี้  นิชคุณฝืนลุกขึ้นทั้งที่อยากจะอธิบายแต่ .. ขอวิ่งเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาเจียนก่อนแล้วกัน นั่นยิ่งทำให้ยูริตกใจหนักกว่าเดิม

 

 

นี่เขาไม่ได้จะปล้ำฉันหรอกหรือ?



 

 

  


nu eng
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,712 ความคิดเห็น

  1. #3557 Tinny S. (@tinnysdrug) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 02:47
     น้องแท โฮ ไอเด็กเอาแต่ใจเอ๊ย  แต่พี่วอนก็โหดกะน้องอยู่นะ !!!

    พอกันทั้งข่าทั้งขิง แรงทั้งคู่ !!!

    แรงแบบน่ารักๆ >_________<   ตบตีกันเบาๆ อิอิ  ไม่ไหวแร้วสองคนนี้ น่ารักอ่า !!!! (ได้ข่าวว่าวอนมันแกล้งน้องแทมานะ!)

    อยากอ่าน Flash Back จริงๆ สองคนนนี้เคยคบกันยังไงนะ!!! (คิดเอาเอง  อิอิ)

    #3,557
    0
  2. #3540 pooklook123 (@maple_kub) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:52
    จะสงสารหรือจะขำดีเนี่ยพี่คุณ ยูลอย่าเพิ่งเข้าใจพี่คุณผิดน้า
    #3,540
    0
  3. #3526 softhy_yongseo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 15:06
    ทั้งสงสารทั้งฮา คุณ
    #3,526
    0
  4. #3490 `โซชิแท.บาลาบลู (@fads23296) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 21:26
     อ่าาา อ่านแล้วเขิน
    อยากหนังสือเรื่องนี้จังเลย T^T
    #3,490
    0
  5. #3484 ΚΔm (@kaemkan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มกราคม 2555 / 22:58
     ค้างอ่ะค่ไรเตอรอยากรู้ว่ายูริจะทำอย่างไรต่อเมื่อยูริเข้าใจผิด5555+

    #3,484
    0
  6. #3483 ภรรยาควอนยูริ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มกราคม 2555 / 18:27
    วอนปากแข็งมาก เป็นห่วงน้องแทก็บอกเถอะ

    เจอคุณแม่เข้าแล้วไงเป็นเรื่องแล้ว



    พี่คุณน่าสงสาร เกือบจะไปได้สวยแล้วเชียว

    ถ้าคุณแม่ไม่โทรมาขัดก่อนนะ ><

    ควอนยูลตบหน้าเอาฟรีๆเลย พี่คุณจะอ้วกนี่เอง

    แต่โดนตบได้ดูหุ่นควอนยูลละนะ คุ้ม



    รออ่านต่อน๊า
    #3,483
    0
  7. #101 เคโระตัวเขียว (@wernwernzz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2553 / 18:03
    รอคยูซอค่ะไรเตอร์สู้นะอยากอ่านอ่ะ
    #101
    0
  8. #100 infah_infinity (@renny-infah) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2553 / 16:57
    รอค่ะไรเตอร์สู้ๆๆๆ
    #100
    0
  9. #99 snsd-suju (@snsd-suju) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2553 / 16:47
    รอ รอ คะ


    ไรเตอร์
    #99
    0
  10. #98 maknaeKyuSeo (@lovekyuseo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2553 / 11:46
    รอคยูกี้กับซอจูค่า
    #98
    0
  11. #97 ThuTha_9 (@thavisas9) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2553 / 11:40
    รอค่ะ
    #97
    0
  12. #96 ... (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2553 / 10:26
    สู้ๆนะคะ

    รอคยูซอค่ะ
    #96
    0