Bitter Sweet [Fic SNSD & Sj & 2pm] / [FIN.]

ตอนที่ 6 : Bitter Sweet : : Chapter 02 {Cut +}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,758
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    26 ส.ค. 55



THE★ FARRY










 

@ โรงแรมโนโวเทล .. ที่เมืองปูซาน นิชคุณกดวางสายจากคยูฮยอนเรียบร้อยก็เดินมาหาหญิงสาวตัวเล็กสาวรูปร่างหน้าตาน่ารักที่ตอนนี้ยืนทำหน้างออยู่ แต่ไม่ได้ทำให้ความน่ารักลดน้อยลงไปเท่าไหร่นัก

ทำหน้าแบบนี้นี่เอง ถึงว่าจนป่านนี้ยังหาแฟนไม่ได้ เขาหัวเราะล้อน้องสาวอย่างสนุกสนาน

แล้วพี่คุณมีแล้วเหรอคะ แฟนน่ะ?” คนตัวเล็กเอียงคอถามกลับ

เกือบมีแล้วล่ะ .. มาตื้อขอเค้าเป็นแฟนอยู่นี่ไง

พี่ชายคนหล่อยักคิ้วให้ อารมณ์ดีเหลือเกินที่กำลังจะได้พบคนที่อยากเจอมากที่สุดในตอนนี้

น้องแทอยากกลับบ้านน้องสาวเดินเข้ามากอดแขนพี่ชายตัวสูงอย่างออดอ้อน เธอรู้สึกไม่ค่อยดีนักตั้งแต่ลงจากเครื่องมาแล้ว เวียนหัวอย่างไงชอบกลก็ไม่รู้

ก็พี่บอกแล้วว่าอย่าตามมา เราก็ไม่เชื่อ จะตามมาให้ได้แล้วอย่างไง .. เราน่ะอายุยี่สิบเอ็ดปีแล้วนะอย่างอแงเหมือนเด็กสิบขวบหน่อยเลย ขึ้นไปพักข้างบนไป เดี๋ยวพี่ต้องไปที่กองถ่ายละครแล้วนิชคุณบ่นใส่น้องสาวสุดที่รัก เพราะความดื้อของเธอ เห็นตาใสๆแบบนี้ล่ะ .. ดื้อใช่เล่น

จะให้น้องแทอยู่คนเดียวได้อย่างไงล่ะคะ พี่คุณไม่เป็นห่วงน้องหรือไง คุณน้องหน้าหงิกงอใส่ยังไม่ลดละ เธอรู้ว่าพี่ชายอยากจะพบกับคนที่พร่ำเพ้อให้ฟังมาตลอดเกือบสามเดือนมานี้ ชื่อผู้หญิงคนนั้น .. แทยอนจำได้ขึ้นใจ แล้วอย่างไงล่ะ นี่ก็น้องทั้งคนนะ แถมยังมีอาการไม่ค่อยดีอีก

กลัวเหรอ? ไม่มีใครทำอะไรน้องแทหรอก

ไม่เอา .. พี่คุณไม่รักน้องแทแล้วสินะ นิชคุณถอนหายใจยาว

พี่จะไม่รักเราได้ไง .. งั้นไปที่กองถ่ายกับพี่แล้วกัน แล้วค่อยกลับมาพักผ่อนนะเขาจำต้องพาน้องสาวไปที่กองถ่ายละครด้วยจนได้ ทั้งที่ตอนแรกคิดไว้ว่าจะไปคนเดียว แทยอนน้องสาวเพียงคนเดียวของเขาถึงแม้จะมีอายุยี่สิบเอ็ดปีแล้วก็เถอะแต่เธอก็ไม่คุ้นชินเส้นทางในเกาหลีแถมยังติดพี่ชายคนนี้มากซะด้วย ที่แทยอนเป็นแบบนี้ส่วนหนึ่งเขาต้องโทษตัวเองที่เอาใจและ ตามใจน้องมากจนเกินไป




..

..




ณ.กองถ่ายทำละครโทรทัศน์ ทีมงานของกองถ่ายกำลังทำงานกันอย่างวุ่นวาย นิชคุณพยายามโทรหาคนที่เขาต้องการมาพบ แต่ไม่สามารถติดต่อได้มีเพียงให้ฝากข้อความไว้ เขาพยายามมองหาเธอ แต่ยังไม่พบอาจเพราะตรงที่ยืนอยู่นี้มันไกลจากที่นักแสดงนำกำลังถ่ายทำกันพอ สมควร เขาคิดว่าควรกลับไปรอที่รถน่าจะดีกว่า แต่แล้วก็ได้พบกับคนรู้จักเข้าโดยบังเอิญ

พี่ซีวอน !! นิชคุณร้องทักเสียงดังอย่างตกใจจนเจ้าของชื่อที่กำลังยืนชะเง้อเหมือนกำลังมองหาอะไรหรือใครอยู่นั้นหันมามองหน้า

นิชคุณ! .. นี่นายมาเกาหลีตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วมาทำอะไรที่นี่?” ร่างสูงใหญ่ของซีวอนเดินเข้ามาใกล้

ผมมาหาเพื่อนครับ ไม่คิดว่าจะได้เจอพี่ที่นี่ แล้วพี่มาทำอะไรแถวกองถ่ายละคร

เอ่อ .. มาหาเพื่อนเหมือนกัน ยังไม่ทันได้พูดคุยกันต่อเสียงโทรศัพท์มือถือของนิชคุณดังขึ้น ผมขอตัวซักครู่นะ เขาเดินเลี่ยงออกมา

ครับ .. ผมมาถึงกองถ่ายแล้ว

[ ตอนนี้ฉันอยู่ที่โรงแรมโนโวเทล ค่ะ พอดีฉันถ่ายทำในส่วนของฉันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ]

งั้นเหรอครับ งั้นผมไปหานะ

[ ได้ค่ะ .. งั้นมาพบฉันที่ร้านคอฟฟี่ชอป ที่อยู่ข้างๆโรงแรมโนโวเทล..] เธอนัดหมายกับเขาเรียบร้อยแล้วก็วางสายไป นิชคุณเดินกลับมาหาซีวอนที่ยังยืนนิ่งเงียบอยู่ที่เดิม

พี่ค้างที่นี่หรือเปล่าครับ” , ไม่ล่ะ .. พี่ว่าจะกลับบ้านแล้วเขาบอกด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆ สีหน้าก็ดูหมองเศร้าชอบกลคงกำลังมีเรื่องไม่สบายใจ แต่นิชคุณไม่คิดที่จะก้าวก่ายซักถามต่อไป

งั้นผมฝากคนติดรถไปด้วยซักคนได้ไหม?”

ใคร?” ซีวอนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเพราะนอกจากนายคุณแล้วเขาก็ไม่เห็นใครอีก จนกระทั่ง ..

โน้นไงครับ เดินมาโน้นแล้วนิชคุณชี้มือไปด้านหลัง ซีวอนหันหลังกลับไปมามองเมื่อเห็นหญิงสาวร่างเล็กที่กำลังเดินตรงเข้ามาใกล้ก็ถึงกับอุทานร้องเสียงดังออกมาพร้อมๆกับเจ้าของร่างเล็กนั้น

แทยอน .. / พี่ซีวอน!!”

ทั้งสองคนแทบจะเอ่ยชื่อของกันและกันออกมาพร้อมเพียง ต่างฝ่ายต่างชะงักและอึ้งไปเล็กน้อย แต่เป็นคนตัวเล็กที่เลี่ยงหลบตาก่อน แล้วหันไปหาพี่ชายของเธอกำลังจะขยับริมฝีปากพูดด้วยแต่ทว่า ..

ผมฝากน้องแทกลับบ้านด้วยนะครับ นิชคุณหันมาฝากน้องกับพี่ชายข้างบ้านที่รู้จักและหันมาหาน้องสาวตัวเล็กของเขา

น้องแท .. พี่ซีวอนกำลังจะกลับบ้านพอดี น้องแทกลับกับพี่เค้าแล้วกันนะ แล้วพบกันที่บ้าน พี่ต้องรีบไปก่อนล่ะ .. ถึงบ้านแล้วโทรหาพี่ด้วยนะ พี่ชายพูดรัวสั่งการซะจนแทบจะฟังไม่ทัน เขากอดน้องสาวแน่นๆทีนึง ก่อนจะรีบวิ่งไปที่รถของตนซึ่งจอดอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก โดยไม่ได้ฟังเสียงเรียกของน้องสาวเลยแม้แต่น้อย ไม่ถามความเห็นซักคำ ว่าเธออยากกลับ .. กับคนๆนี้หรือเปล่า

พี่คุณ !!! เดี๋ยวสิคะ พี่คุณ ..แทยอนวิ่งตามมาแต่ไม่ทันซะแล้ว พี่ชายสุดหล่อกระชากรถออกไปอย่างแรง อะไรก็รั้งหัวใจรักของเขาไม่อยู่แล้วล่ะ

พี่คุณ!!

ไม่ทันแล้ว ขาสั้นๆแบบนี้จะไปวิ่งตามทันได้ไง พ่อหนุ่มหล่อล่ำที่เดินตามมาด้านหลังส่งเสียงล้อจนคนตัวเล็กรู้สึกไม่พอใจ ได้แต่จ้องหน้าและคิดในใจเสียงดังๆเท่านั้น

ใช่สิ !! ขาฉันมันสั้นนี่นา พูดแล้วทำให้รู้สึกดีหรืออย่างไง

ขอยืมโทรศัพท์หน่อย จะโทรหาพี่คุณ มือเล็กๆยื่นออกมาและยังท่าทางถือดีแบบนั้นของเธออีก ยิ่งเห็นยิ่งรู้สึกหมั่นไส้

ทำไมมันห้วนขนาดนั้นล่ะ ขอยืมของคนอื่นทำเสียงแบบนี้เหรอ?” เขาเลิกคิ้วใส่ ไม่พอใจเหมือนกัน แทยอนพ่นลมหายใจออกจากปากอย่างหงุดหงิดใจ

น้องแทขอยืมโทรศัพท์หน่อยค่ะ .. พี่ ซี วอน”

ซีวอนจ้องมองใบหน้าน่ารักนั้นก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก หน้าตายังใช้ไม่ได้ ชายหนุ่มสายหน้าให้แล้วเขาก็เดินไปที่รถของเขา

เดี๋ยวสิ !!” แทยอนรีบวิ่งตามมา มันจะอะไรนักหนา ก็แค่เธอขอยืมโทรศัพท์มือถือแค่นี้

ขึ้นรถเร็ว เดี๋ยวถึงบ้านมืด ร่างสูงใหญ่เปิดประตูเข้าไปในรถแล้วแถมยังปิดประตูซะเสียงดัง

อะไรกัน นี่ฉันต้องนั่งรถไปกับผู้ชายคนนี้ นี่นะ .. หน้าตาเค้าไม่เห็นอยากจะรับแขกเลย แทยอนรีบเปิดประตูรถแล้วเข้ามานั่งข้างในรถ

ปิดประตูซะด้วย!” เขาหันมาบอกเสียงทุ้ม เธอหันมาปิดประตูแล้วรีบหันกลับมา

น้องแทจะคุยกับพี่คุณก่อน กระเป๋าน้องแทอยู่บนรถพี่คุณ .. มือถือก็อยู่บนรถด้วยซีวอนมองหน้านิ่ง แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรเขาก็เห็นรถของซานดาร่าขับออกไป

คาดเข็มขัดซะ พี่จะออกรถแล้วพูดจบก็สตาร์ทรถแล้วเหยียบคันเร่งออกไปทันที ทั้งที่แทยอนยังไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัยเลยด้วยซ้ำ เธอหันมาค้อนใส่เขา ก่อนจะรีบดึงเข็มขัดมาคาดไว้

ขอโทรศัพท์หน่อยค่ะ” , รอก่อน ชายหนุ่มบอกทั้งที่สายตายังจับจ้องมองรถคันหน้าอย่างไม่วางตา ใช้เสร็จแล้วจะให้ยืม ซีวอนหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมากดหาซานดาร่าที่กำลังขับรถอยู่ข้างหน้า เป็นเวลานานทีเดียวกว่าเธอก็ยอมรับสาย

ว่าไงคะวอน ตอนนี้ดากำลังยุ่งอยู่นะเธอกรอกเสียงไปตามสาย ดวงตาจับจ้องไปที่รถคันหรูที่จอดอยู่ข้างหน้า ชายหนุ่มรูปหล่อที่ยืนอยู่ข้างๆรถโบกมือแล้วส่งยิ้มให้ ดาร่าผ่อนคันเร่ง แล้วจอดรถเข้าที่ข้างทาง

คุณกำลังทำงานอยู่งั้นเหรอ?” ซีวอนจอดรถแล้วมองไปที่ชายหนุ่มแปลกหน้าคนนั้น

ค่ะ .. ถ่ายละครอยู่ วอนคะไว้ค่อยคุยกันทีหลังนะคะ ดาต้องไปเข้าฉากแล้ว เธอตัดสายอย่างรวดเร็วก่อนจะเปิดประตูรถลงมาสวมกอดกับชายคนนั้นและทั้งสองก็ แลกจูบกันอย่างดูดดื่ม

ถ่ายละคร ... แล้วนี่เธอกำลังเล่นบทอะไรอยู่

หึ !!! ช่างเล่นได้สมบทบาทซะจริง

ผู้หญิงเป็นแบบนี้เหมือนกันหมดหรือไง หลอกให้รักแล้วก็สลัดทิ้งอย่างไม่ใยดี เขาหันมามองหน้าผู้หญิงตัวเล็กๆที่นั่งอยู่ที่เบาะข้างๆ

ทั้งที่บอกว่ารัก ..

ทำไมผมถึงได้เจอกับเรื่องแบบนี้ตลอด ทำไม !!!!

แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับคำตอบทุกอย่าง ซีวอนเพิ่มแรงบีบโทรศัพท์มือถือของตนไว้แน่นด้วยความเจ็บปวดและเสียใจ

เสร็จแล้วใช่มั้ยคะ น้องแทขอใช้โทรศัพท์หน่อย เสียงใสเอ่ยขึ้นจะต้องให้พูดคำนี้ซ้ำไปซ้ำมาอีกกี่ครั้งกันเนี่ย ก็แค่ขอยืมใช้โทรศัพท์ทำไมมันยากเย็นนักนะ!

อยากได้มากนักเหรอ ถ้าอยากได้ก็ตามไปเก็บเอาแล้วกัน เขากดปุ่มเลื่อนกระจกรถลงแล้วขว้างโทรศัพท์เครื่องเจ้าปัญหาทิ้งออกไปด้านนอกอย่างสุดแรง

ทำไมพี่ทำแบบนี้ล่ะ !!!!” ร่างเล็กถึงกับตกใจกับการกระทำของชายหนุ่ม เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

หุบปากของเธอซะ !!!! ถ้าฉันได้ยินเสียงเธออีกเพียงแค่คำเดียว .. คำเดียวเท่านั้น!! ลองดูสิซีวอนเกรี้ยวกราดใส่อย่างดุดัน ดวงตาของเขาแดงก่ำราวกับเปลวเพลิง

แทยอนไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นอะไร แต่ทำแบบนี้กับเธอจะให้เธอใจเย็นไม่โต้ตอบอะไรเลยได้อย่างไง นั่นมันผิดนิสัยเกินไปหน่อยล่ะ “น้องแทจะกลับบ้าน!!!

นั่น !! คือสิ่งที่ดูเหมือนเป็นการกระทำที่ท้าทายและอวดดี ซีวอนที่ดูเหมือนจะควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ได้แล้ว ขยับตัวเข้าหาร่างเล็ก มือแกร่งจับหมับที่แขนเล็กบีบรัดแรงทำให้แทยอนถึงกับร้องโอดครวญออกมาด้วยความเจ็บ !!!

ไม่ควรเอาน้ำมันไปราดบนกองไฟ

“น้องแทเจ็บนะ ปล่อยเดี๋ยวนี้!!!” เจ็บจนน้ำตาเริ่มเอ่อซึมออกมา มืออีกข้างพยายามแกะมือของเขาออก แต่เธอไม่มีแรงมากมายที่จะทำแบบนั้นได้

“ฉันเตือนเธอแล้วนะ” , “พี่บ้าไปแล้วเหรอ ปล่อยนะ .. เจ็บ!! ได้แต่จับจ้องหน้าอย่างโกรธเคืองเพราะโต้ตอบทำอะไรเขาไม่ได้เลย ซีวอนจ้องมองสบสายตาด้วยเพียงครู่เดียว ..

“แค่นี้เจ็บงั้นเหรอ แล้วที่เธอทำไว้กับพี่ล่ะ?

ทำไว้ ฉันทำอะไร? มีแต่พี่นั่นแหละ ที่ทำกับฉัน อย่างใจร้ายที่สุด

ดวงตากลมใสจ้องมองใบหน้าดุดันของชายหนุ่มอย่างตัดพ้อ น้ำตาที่เอ่อค่อยๆล้นออกมา ถ้าเป็นคนปกติได้เห็นอาจจะใจอ่อนยวบไปด้วยความสงสารและเห็นใจ แต่คงไม่ใช่กับซีวอน

“อย่ามาบีบน้ำตาเลย!!” , “พี่โกรธเรื่องอะไร? ทำไมถึงทำกับแทแบบนี้ล่ะ” ซีวอนเริ่มรู้สึกใจหายเล็กๆ เมื่อได้เห็นน้ำตาที่ไหลรินออกมาอาบ แก้มขาวใสมันมาจากการกระทำของเขาเอง เรื่องนั้นผ่านมาตั้งนานแล้ว .. แต่ทำไมเขาถึงยังรู้สึกเจ็บปวดทุกทีที่คิดถึงมัน ตอนนี้มันไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดถึงเรื่องอดีต เขาควรอยู่กับปัจจุบันสิ .. ใช่ !!! คนที่ทำให้เขาเจ็บปวดใจในตอนนี้ไม่ใช่ แทยอน .. แต่เป็นผู้หญิงอีกคนนึงต่างหาก

มือหนาแข็งแรงที่บีบรัดแขนเล็กไว้อย่างเต็มกำลังค่อยๆคลายออก ทิ้งไว้แต่รอยแดงที่ปรากฏเด่นชัด ยิ่งทำให้เขารู้สึกแย่ รถคันหน้าเคลื่อนออกไปแล้ว ไม่รู้ทำไมเขาถึงยังได้ขับรถตามไปอีก ยังอยากจะเห็นอะไรอีกงั้นเหรอ .. ลองคิดในแง่ดีสิ สองคนนั้นอาจเป็นแค่เพื่อนกันก็ได้ แต่เพื่อนเค้าจูบกันดูดดื่มแบบนั้นเหรอ

เลิกโง่ได้แล้วซีวอนเอ้ย !!!

“เงียบน่า มันน่ารำคาญไม่รู้เหรอ” เขาหันมาดุเธอเบาๆ รู้สึกหงุดหงิดกับเสียงสะอื้นนั่นเต็มที

“พี่คุณไม่น่าให้น้องแทมากับพี่เลย” ก็ได้แต่ตัดพ้อโทษพี่ชายคนดีเท่านั้น ปวดหัว .. ปวดมากเหลือเกิน รู้สึกหนาวจนเนื้อตัวเริ่มสั่นเทา

“หึ! .. ก็มาแล้ว”



 

..

..




คยูฮยอนขับรถออกจากร้านหนังสือแล้วก็ตรงมาที่บ้านของคนรักซึ่งปลูกต้นไม้ใหญ่ไว้รายล้อมมองดูแล้วร่มรื่นสยาบตาดีเหลือเกิน ซอฮยอนบอกว่าคุณพ่อของเธอเป็นคนปลูกไว้เองทั้งหมด แต่ตอนนี้คุณพ่อไม่อยู่แล้วท่านเสียไปด้วยโรคร้าย เธอจึงรับหน้าที่ในการดูแลต่อ

ให้พี่ถือไปไว้ไหน?” เขายกถุงที่ใส่หนังสือออกมา มันเยอะซะจนคิดว่าปีนี้จะอ่านหมดเหรอ? ซอฮยอนไปซื้อหนังสือเกือบทุกอาทิตย์เลยก็ว่าได้

ไปบนห้องซอสิคะ ซอฮยอนเดินนำเข้ามาในบ้าน ไม่ใช่ว่าผมจะไม่เคยมาที่บ้านหลังนี้หรอกนะ เขามาหลายครั้งแล้ว แต่ยังไม่เคยได้ขึ้นไปข้างบนบ้าน แต่วันนี้สาวเจ้าของบ้านให้เค้าถือหนังสือขึ้นไปบนห้อง .. ใช่แล้วล่ะ!! ได้ยินไม่ผิด ว่าเธอชวนเค้าไปห้องนอนของเธอ พระเจ้า !!!! นี่ถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้เธอซื้อหนังสือมาเยอะจนถือเองไม่ไหว เค้าคงไม่ได้ขึ้นมาที่ห้องเธอง่ายๆหรอก ไม่เคยได้รับอนุญาติให้ขึ้นมาจนถึงห้องส่วนตัวเลยซักครั้ง

บ้านเงียบจัง คุณแม่ซอไม่อยู่เหรอ?

คุณแม่โทรมาบอกว่าไปทำธุระที่บ้านคุณป้าน่ะค่ะ คงกลับมืดหน่อย หนักมากมั้ย ให้ซอช่วยถือมั้ยคะ

ไม่ต้องหรอก พี่แข็งแรงจะตาย แค่นี้สบายมาก ฮ่าๆๆ ระหว่างที่ก้าวขาขึ้นบันไดมา หัวใจของเค้ามันเต้นแรงจนแทบกระเด็นออกมาอยู่แล้ว .. มองร่างบางที่เดินอยู่ข้างหน้า กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวเธอลอยเข้ามาแตะที่จมูก ... หอม มากๆ ได้กลิ่นแล้วเคลิ้มไปถึงไหนๆ

ซอฮยอนเปิดประตูห้องให้ ร่างสูงใหญ่ถือถุงหนังสือเดินเข้ามา เธอปิดประตูแง้มไว้ไม่สนิทดีนัก ถึงไม่มีใครอยู่แต่ก็ไม่ลืมนึกถึงสิ่งที่ควรทำ

วางไว้บนโต๊ะนั้นก่อนก็ได้ค่ะ คยูฮยอนวางถุงใส่หนังสือที่โต๊ะ ห้องนี้ถูกจัดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เขาไม่แปลกใจเลย ในห้องนี้ไม่มีอะไร นอกจากหนังสือ .. และก็หนังสือ .. หยุดมองมายังเตียงนอนที่มีผ้าปูเตียงสีหวาน สงสัยว่ามันจะนุ่มสบายแค่ไหนถ้าได้นอนว่า แล้วก็ล้มตัวลงนอน อืม ... รู้สึกดีแฮะ !!!

พี่ทำอะไรคะ!!!! ซอฮยอนร้องออกมาตาโตด้วยความตกใจแล้วรีบเข้ามาดึงแขนคนตัวใหญโตให้ลุกออกมาจากเตียงนอนของเธอ

นุ่มจัง นอนสบายด้วย แถมห๊อม ... หอม เขาหลับตาพริ้มยิ้มออกมาอย่างสุขใจด้วยสีหน้ากวนประสาทเป็นที่สุด

พี่คยู ลุกออกมานะ” , หวงเหรอ? งั้นคราวหน้าพี่ให้นอนเตียงพี่บ้างแล้วกัน ดีมั้ย?” สายตาเค้าดูเจ้าเล่ห์ชอบกล .. นี่แค่พูดเล่นๆหรือพูดจริงกันแน่?

ไม่ดีค่ะ ลุกมาได้แล้วนะ ซอฮยอนพยายามยื้อยุดฉุดกระชากให้แฟนตัวใหญ่ลุกออกจากเตียงของเธอให้ได้ แต่มีเหรอที่จะสู้แรงเขาได้ ถึงเธอจะตัวสูงและดูเป็นสาวสุขภาพดีก็ตามเถอะ ไม่มีทางสู้แรงชายหนุ่มได้อยู่แล้ว คยูฮยอนออกแรงกระตุกดึงแขนเล็กนั้นเข้ามาหา เธอก็เสียการทรงตัวล้มลงมาอยู่ในอ้อมกอดของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สองมือรวบเอวบางไว้แน่น ไม่มีทางปล่อยให้หลุดไปไหนได้เด็ดขาด

ปล่อยซอนะ !!!” น้ำเสียงเธอเริ่มบ่งบอกว่าไม่พอใจ แต่ใครจะไปสนใจล่ะ

ขอกอดหน่อยไม่ได้เหรอเขากระซิบที่ข้างหูด้วยเสียงแผ่วเบาเสีย จนเธอรู้สึกขนลุก .. นี่ไม่ใช่เรื่องดีนักเพราะเราชิดใกล้กันเกินไปแล้ว

พี่คยูอ่ะ !!! ปล่อย ซอนะ เสียงหวานพยายามออดอ้อนเพราะรู้ตัวว่าเป็นฝ่ายเสียเปรียบ มือเรียวพยายามแกะมือใหญ่ที่กอดแน่นนั้นออก แต่มันช่างยากเย็นสำหรับเธอในตอนนี้นัก เขาเริ่มซุกไซร้ใบหน้าหล่อเจ้าเล่ห์ลงที่ซอกคอขาวพร้อมทั้งสูดดมความหอมเข้าไปจนชุ่มปอด ลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดเข้าที่ต้นคอทำให้คนที่ถูกกระทำหน้าแดงออกมาอย่างไม่ รู้ตัว

หอมจัง แฟนใครน๊า” ริมฝีปากร้อนขยับเอ่ยได้เพียงผ่าวเบาก็ค่อยๆประทับลงพรมจูบเบาๆ ปลายจมูกค่อยๆกดลงกับผิวเนียนแล้วไล้ขึ้นมาที่แก้มขาวใส

ยะ .. อย่าค่ะ พี่คยู เขากำลังทำให้เธอรู้สึกปั่นป่วนและเริ่มร้อน มันเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นเป็นไปตามกฎของธรรมชาติที่สร้างมา

น่ารักจัง~ .. หน้าซอแดงมากเลยนะ รู้ตัวมั้ย? ขอพี่ชื่นใจหน่อยนะ คนดี ฝ่ามือหนาใหญ่ยกขึ้นมาประคองใบหน้าสวยใสไว้แล้วจับเบนให้หันมาเผชิญหน้ากับเขา ริมฝีปากหยักร้อนกดทาบลงที่ปากอิ่มเบาๆ ซอฮยอนพยายามจะเบือนหน้าหลบแต่ถูกมือของเขาจับล็อคไว้แน่นขนาดนั้น .. เลยหนีไม่ได้ ลิ้นร้อนค่อยๆสอดแทรกเข้าไปควานหาความหวานจากคนรัก มันหวานซะจนไม่อยากถอนริมฝีปากออก ปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดหยอกเย้ากับลิ้นเล็ก ที่เอาแต่หลบหลีกด้วยความเงอะงะ แต่น่ารักยั่วยุอารมณ์ได้ไม่น้อยเลย


ดื้อจริงๆ แต่แบบนี้แหละ ที่ชอบ !!!


คยูฮยอนรุกเร้าด้วยจูบที่ร้อนแรงขึ้น เขาดันเธอให้นอนราบลงบนเตียง โดยไม่ยอมละริมฝีปากร้อนออก จนเธอเริ่มจะขาดอากาศหายใจอยู่แล้ว มือเล็กจึงออกแรงทุบที่ไหล่กว้างเพื่อประท้วง คยูฮยอนจำต้องละริมฝีปากออกช้าๆอย่างเสียดาย เขาเลียเรียวปากที่เปียกชุ่มของตัวเอง ความหวานยังติดอยู่ที่ปลายลิ้น ดวงตาร้อนแรงยังจ้องมองที่ปากอิ่มไม่วางตา

ไปข้างล่างเถอะค่ะ” , เดี๋ยวสิ !! อยู่ต่ออีกหน่อยไม่ได้เหรอ?” เขาส่งสายตาเว้าวอน ที่ดูแล้วก็น่าสงสารอยู่ แต่เวลานี้ .. ซอฮยอนจะใจอ่อนไม่ได้ เธอยังไม่พร้อมที่จะทำเรื่องแบบนี้ .. ยังไม่พร้อม!!

งั้นพี่ก็อยู่ไปนะคะน้องคลี่ยิ้มหวานให้ ซะจนคยูฮยอนเคลิ้มฉีกยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ เพราะคิดว่าซอฮยอนยินยอมอนุญาติให้เขาเป็นเจ้าของเธอแล้ว ร่างสูงขยับเข้ามาก็ถูกมือเล็กผลักซะจนกระเด็นตกจากเตียง

พลั่ก !!!

โอ๊ย !!! พี่เจ็บนะน้องซอ ก้นกระแทกพื้นแข็งเข้าเต็มๆ

ช่วยไม่ได้ค่ะ เธอลอยหน้ายิ้มยั่วก่อนจะรีบลงจากเตียงวิ่งหนีออกจากห้องไปโดยเร็ว

บ้าเอ๊ย !!!! เจ็บอ่ะ T^T ใจร้ายที่สุด

ร่างสูงใหญ่พยุงกายตัวเองลุกขึ้นด้วยอาการเคล็ดคัดยอกที่สะโพกเล็กน้อยแล้วตามลงไปยังชั้นล่าง ไม่นานนักคุณแม่ของซอฮยอนก็กลับมาแล้วทั้งหมดก็ทานอาหารค่ำร่วมกัน .... จากนั้นคยูฮยอนก็นั่งเล่นอยู่กับซอฮยอนที่ห้องนั่งเล่นอยู่พักใหญ่ .. แล้วเขาก็ขอตัวกลับบ้าน ซอฮยอนเดินออกมาส่งที่รถ พอเห็นคนตัวสูงเดินไม่เป็นปกตินักเธอก็อดหัวเราะคิกคักออกมาไม่ได้

ขำอะไร?” ใบหน้าเขาดูไม่พอใจนักงอหงิกบูดบึ้งแต่ก็ยังดูน่าเอ็นดู

ทายาก่อนนอนด้วยนะคะ” , น้องซอนะ ไม่น่าทำพี่เลย พรุ่งนี้พี่ต้องไปทำงานนะ

พี่อยากหื่นทำไมล่ะคะ

หื่นอะไร? .. พูดแบบนี้พี่เสียหายหมดนะ พี่ก็แค่แสดงความรักที่มีต่อแฟนของพี่ แล้วมันผิดบาปอะไรมากมายนักหรือไง ไม่ได้ไปทำกับแฟนคนอื่นซักหน่อย บ่นพึมพำยิ่งกว่าหมีกินน้ำผึ้งเสียอีกอย่างกับเด็กๆที่โดนขัดใจอย่างนั้น

แต่แฟนพี่ไม่ได้ยินยอมนะคะ”,“ แล้วเมื่อไหร่จะยอมล่ะ!”

ไม่พูดด้วยแล้ว กลับบ้านไปได้แล้วค่ะ

ไม่ต้องไล่หรอก จะขับรถไหวหรือเปล่าไม่รู้ ร่างสูงเดินมาเปิดประตูรถแล้วค่อยๆเข้าไปนั่งช้าๆ ยังเจ็บระบมที่ก้นอยู่เลย เล่นตัวมากขนาดนี้ เดี๋ยวก็ไปหาแฟนใหม่ซะหรอก .. คยูฮยอนได้แต่ขยิบปากบ่นพึมพำกับตัวเองแล้วเขาก็ขับรถออกมาจากบ้านของคนรักไปอย่าง ... หัวเสีย!! ซอฮยอนถอนหายใจเบาๆ กับความกังวลกับเรื่องนี้ เดี๋ยวนี้พี่คยูรุกเธอหนักขึ้นทุกวัน จนเริ่มรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย ไม่อยากให้เวลาที่อยู่ด้วยกันต้องมานั่งคอยระแวง .. ไม่อยากรู้สึกแบบนั้นเลย จะทำอย่างไงดีนะ??






 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,712 ความคิดเห็น

  1. #3677 ĶħąŊā∞© (@rukailoveijigo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 16:30
    คยูแกจะมีแฟนใหม่จริงๆหรอ?คิดดีแล้วหรอ วอนแทมีอะไรหลับหลังกัน
    #3,677
    0
  2. #3556 Tinny S. (@tinnysdrug) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 02:38
    วอนกับแทต้องมีความหลังฝังจิตกันแน่ๆ  อ้าก อยากรู้ววววจังคะ ><
    ค้างกับส่วนที่ตัดไป วื้ดดดดด 

    น้องซอกับคยู คู่นี้น่ารักใสๆกันดี ^^

    #3,556
    0
  3. #3549 MongKee♥ (@bookee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มีนาคม 2555 / 16:43
    คยูซอน่ารักอย่างแรง >w< )) กี้แกก็อย่าหื่นมากสิยะ น้องระแวงไปหมดแล้ว~!
    แล้วอย่าริคิดนอกใจน้องซอเชียวล่ะ ชิชะ!
    คู่คยูซอน่ารักเป็นที่สุดเลยอ่ะ ชอบๆ><

    ดาร่านอกใจหรือ?!oO เจ็บแทนวอนอย่างแรงค่ะ > [] < //
    น้องแทของเค้าออกแล้ว~!น่ารักจังเลย นิสัยติดพี่เนี่ย ^^
    สงสัย วอนแทเคยคบกันมาก่อนแน่ๆเลยอ่ะ..=  =

    ติดตามๆคร่า~^^ จะพยายามเข้ามาอ่านทุกวัน(เรียนหนักมากเลยช่วงนี้TT)
    #3,549
    0
  4. #3538 pooklook123 (@maple_kub) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:11
    คยูนายจะหื่นไปไหนนักหนา น้องระแวงแล้วนะ อย่าให้ไก่ตื่นจิ อิอิ

    ดาร่าทำไมทำงี้อ่ะ

    ระหว่างวอนแทมันมีอะไรมาก่อนนะ
    #3,538
    0
  5. #3523 softhy_yongseo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:32
    ดาร่าไมทำงี้อะ..สงสารวอน+แท.. คยูหื๊นหื่น55
    #3,523
    0
  6. #3475 ΚΔm (@kaemkan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 15:06
     แล้วยูริจะเจอกับนิชคุนเมื่อไรอ่ะอยากอ่านเร็วๆๆๆจัง
    #3,475
    0
  7. #3474 bee..sunday (@beesunday) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2554 / 18:15
    คยูแกจะรุกหนักไปแล้วนะจนน้องระแวงเลย
    #3,474
    0
  8. #192 BamBoO (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2553 / 22:53
    รอ วอนแท อยู่นะคะๆๆๆ



    อิอิ
    #192
    0
  9. #166 Sica sama (@aomatcc) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2553 / 23:23
    ทงเฮมีสิก้าเป็นเจ้าของอยู่แล้วนะ
    #166
    0
  10. วันที่ 16 ธันวาคม 2553 / 20:50
    จียอนเล่นจ่้ะ ระวังนะ ทงเฮมีเจ้าของ

    คยูซอ มี มินโฮ ชีวิต เรื่องราวจะเป็นไงบ้าง
    #141
    0
  11. #108 pink (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2553 / 22:32
    โอ้ว ไรท์เตอร์มาอัพใหม่แล้วเหรอคะ ดีใจจัง ขอบคุณค่า
    #108
    0
  12. #17 พุดดิ้งแทแท (@lovelovetaeyeon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 12:32

    มินโฮคือใครอะ

    #17
    0
  13. #10 kolove (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 09:15
    ไม่รู้จะเม้นไรคิดไม่ออก



    สู้้และกันนะไรเตอร์
    #10
    0
  14. #4 YoonTaeNy (@_RaK_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 00:24

    คยูซอจะดราม่าไหมนี่

    #4
    0