Bitter Sweet [Fic SNSD & Sj & 2pm] / [FIN.]

ตอนที่ 5 : Bitter Sweet : : Chapter 01 {Nc Cut WonDara}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    14 ส.ค. 55

THE★ FARRY









ภายในห้องครัวบ้านเชสเตอร์ .. หลังจากจัดเตรียมข้าวของที่ได้ไปซื้อกันมาที่ตลาดแล้ว ซอฮยอนก็พบว่ามีบางอย่างขาดไป ทั้งที่เธอสั่งให้แฟนหนุ่มร่างสูงไปซื้อมาแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมพอกลับมาบ้านถึงไม่มี ..


 

อาจเป็นเพราะว่าคำสั่งของเธอไร้ซึ่งความสนใจ!!


 

“ทำไมพี่ถึงเป็นแบบนี้คะ แล้วเราจะทำอาหารได้อย่างไง?


 

“ก็ไม่เห็นต้องใส่เลยนี่ ไม่ใส่ซักอย่างก็กินได้เหมือนกัน” คยูฮยอนยังคงคิดในแบบของเขา ก็เพราะตอนนั้นมันค่อนข้างยุ่งและผู้คนก็เบียดเสียดกันเยอะแยะให้น่าเวียนหัว แค่ขาดเครื่องปรุงหรือส่วนผสมบางอย่างก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย .. เขาเป็นคนง่ายๆ ทานอาหารอะไรก็ได้ ไม่ต้องพิถีพิถันอะไรมากนัก


 

แต่สำหรับซอฮยอนแล้ว ...


 

ไม่ใช่คนแบบนั้น เธอต้องการจะทำทุกอย่างให้สมบูรณ์และถูกต้องตามที่มันควรจะเป็น


 

“พี่คะ !! “ ซอฮยอนใส่น้ำหนักในเสียงด้วยความไม่พอใจเพราะอีกคนไม่ใส่ใจเอาซะเลย


 

“แล้วจะให้พี่ทำไง? อย่าบอกนะให้ออกไปซื้อมาน่ะ .. ให้ไปจริงๆเหรอ?” ใช่ !! จ้องมองไปที่ใบหน้าแล้วก็รู้ว่า เธอต้องการให้เขาออกไปซื้อของที่ขาดไปมาใหม่ “หรือพี่จะให้ซอไปเองเหรอคะ” ใบหน้ามุ่ยเลิกคิ้วใส่เชิงถาม


 

“พี่ขี้เกียจออกไปแล้ว ที่ตลาดมันร้อน .. ซอก็รู้ .. ว่าพี่ไปค่อยชอบไปที่ตลาด” คยูฮยอนเบ้ริมฝีปากหยักของเขาด้วยใบหน้าเซ็งจัด


 

“เถียงอะไรกันอยู่?” ทงเฮเดินเข้ามาเห็นหน้าทั้งสองคนบึ้งใส่กัน อย่างกับเกิดสงครามอย่างนั้น ทะเลาะกันแหงๆ เพราะเจ้าน้องชายตัวสูงขมวดคิ้วเข้มเสียจนเป็นปมยุ่งแล้ว


 

“ก็น้องสะใภ้พี่น่ะสิ เรื่องมาก!! น้องชายคนเล็กสบโอกาสฟ้องพี่ชายของเขาซะเลย นั่นยิ่งทำให้ซอฮยอนยิ่งโมโหเขามากขึ้น นิสัยอย่างกับเด็ก!


 

“พี่ว่าอะไรนะ!!”


 

คราวนี้ซอฮยอนเสียงดังขึ้นมาอย่างเหลืออด ใบหน้าขาวเริ่มแดงก่ำเพราะอารมณ์เดือดเริ่มประทุขึ้น เสียงพ่นลมหายใจออกที่ดังกว่าปกตินั่นบ่งบอกทุกอย่างได้เป็นอย่างดีทั้งที่พยายามเก็บระงับอารมณ์ไว้แล้วแท้ๆ


 

“ซอไปซื้อของข้างนอกก่อนนะคะ” หญิงสาวร่างสูงหันมาบอกทงเฮแล้วถอดผ้ากันเปื้อนออก ทั้งที่ตัวเองเป็นคนลืมแท้ๆ ไม่ใช่ความผิดของเธอซักหน่อย หึ !!! ขายาวก้าวฉับๆ ออกจากห้องไปในทันที


 

“เฮ้ย !! น้องงอนแล้ว ไปง้อไป .. วันนี้ฉันจะได้กินอะไรมั้ยเนี่ย” ทงเฮมองตามว่าที่น้องสะใภ้ของเขาออกไป พอหันมามองหน้าน้องชาย นายตัวดียังคงยืนเฉย พี่ชายเลยต้องเก๊กหน้าเข้มใส่


 

“คยู .. ไปสิ !!! นายคงไม่ให้น้องไปซื้อของคนเดียวหรอกนะ”


 

คยูฮยอนเดินออกจากห้องไปด้วยท่าทีหงุดหงิด เขารีบวิ่งออกมาที่สนามหน้าบ้าน ตรงไปที่รถคันเล็กของหญิงสาว ซึ่งตอนนี้เธอเข้าไปนั่งในรถเรียบร้อยแล้ว มือหนากระชากประตูรถให้เปิดออก


 

“พี่ไปเอง” เขาฉุดดึงแขนเล็กของเธอให้ออกมาจากรถหากแต่ซอฮยอนขืนตัวไว้ด้วยอารมณ์ที่ยังไม่คลายความขุ่นเคืองลง


 

“น้องซอ !!! อย่าเรื่องมากน่า !!! ไปรอในบ้านนะ เดี๋ยวพี่ไปซื้อเอง” คยูฮยอนตวัดเสียงดังใส่เธอแล้วออกแรงฉุดดึงแขนเล็กนั้นมากกว่าเดิม แต่หญิงสาวยังคงดื้อดึงด้วยความ งอน !!!


 

“ซอแค่อยากให้อาหารออกมาดีที่สุด ไม่ได้อยากจะเรื่องมากเลย”


 

น้ำเสียงตัดพ้ออย่างน้อยใจเอ่ยดังขึ้น หยาดน้ำตาใสเอ่อคลอที่เบ้าตา ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกแย่ขึ้นมาทันที เขาค่อยๆขยับกายเข้ามาใกล้และลูบศรีษะของคนรักเบาๆ เข้าใจว่าตัวเองก็ใช้อารมณ์มากเกินไป


 

“พี่ขอโทษนะ คนดี .. อย่าโกรธเลยนะ” คยูฮยอนพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่มและยิ้มให้อย่างอ่อนโยนก่อนจะแล้วค่อยๆจรดริมฝีปากหนาหยักแตะสัมผัสกับกลีบปากอวบอิ่มของคนรัก ลิ้น ร้อนสอดเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปาก ไม่ว่ากี่ครั้งที่ได้ลิ้มรส ผู้หญิงคนนี้หอมหวานที่สุดสำหรับเค้า มือกร่างเริ่มขยับลูบไปตามแผ่นหลัง แล้วค่อยๆเคลื่อนมาด้านหน้าบีบเคล้นกับอกอิ่มอย่างหนักมือ .. น้องโตเป็นสาวเต็มตัวแล้วจริงๆ


 

อ๊ะ!! พี่คยูคะ นี่มันในรถนะ” หญิงสาวสะดุ้งตกใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เค้าสัมผัสเนื้อตัวเธอมากกว่าการกอดจูบ เค้ากำลังทำให้สาวน้อยไร้เดียงสาหวาดกลัว !!! และตกใจ


 

“ก็พี่อยากง้อแฟนนี่นา แล้วนี่มันก็บ้านพี่ใครจะทำไม” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ฉีกใส่จนโดนมือเล็กฟาดใส่เข้าที่ไหล่กว้างให้ได้ร้องโอยออกมาแต่ก็เปี่ยมไปด้วยสีหน้าที่เปื้อนยิ้ม


 

“นี่ไงคะ! เดี๋ยวนี้ร้ายนักนะ”


 

น้องยิ้มให้อย่างขวยเขินแก้มยุ้ยๆนั้นแดงปลั่งน่ารักน่ามองเหลือเกิน


 

“ก็น้องซอของพี่น่ารักขนาดนี้ใครจะไปอดใจไหวล่ะ ... ไปรอในบ้านนะ ไม่นานหรอกเดี๋ยวพี่กลับมานะครับ”


 

“ไม่ต้องไปแล้วค่ะ วันนี้ยกให้วันนึงแล้วกัน .. รีบเข้าครัวต่อเถอะนะ เสียเวลามาเยอะแล้ว”


 

“เอางั้นเหรอ งั้นตามใจแล้วกัน ไป ...” ชายหนุ่มคว้ามือนุ่มของคนรักมากุมไว้ ทั้งสองมองตากันอย่างหวานชื่นก่อนจะเดินเข้ามาทำอาหารต่อในห้องครัวอย่างสวีทหวาน


 

คยูฮยอนทำอาหารไม่ค่อยเป็นนัก พูดง่ายๆว่าก่อนหน้านี้เขาไม่เคยเข้าครัวหรอก ไม่คิดด้วยว่าจะต้องมาทำอาหารอะไรทาน ออกไปกินข้างนอกมันง่ายกว่า จนกระทั่งได้รู้จักและคบหากับซอฮยอนเป็นแฟน ซอฮยอนเป็นคนชอบทำอาหารและมักชวนเขาทำอาหารอยู่เป็นประจำ แรกๆก็เบื่อ แต่เพราะอยากอยู่ใกล้ชิดกับเธอเขาเลยต้องฝืนใจทำๆไปอย่างนั้น แต่มาตอนนี้รู้สึกชอบและเต็มใจที่จะช่วยเธอทำอาหาร


 

แม้ว่าจะเกลียดการไปเดินตลาดในตอนเช้าก็ตามเถอะ อันนี้เขายังทำใจชอบไม่ได้



 

..

..



 

หญิงสาวรูปร่างเล็กหน้าตาน่ารักผิวขาวเนียนละเอียดในชุดสวยเดินตรงมาที่รถของเธอซึ่งจอดอยู่ห่างไกลออกมาจากผู้คนพอสมควร ยังไม่ทันที่ประตูรถจะถูกเปิดออก ร่างเล็กนั้นก็ถูกมือหนาที่มาจากทางด้านหลังกระชากดึงเข้าไปหาจนเธอกรีดร้องออก มาด้วยความตกใจ


 

กรี๊ดดดดดด !!!!


 

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่รีบยกมือขึ้นมาปิดปากเธอไว้แน่นทันทีด้วยความตกใจไม่ต่างกัน ร้องดังแบบนี้คนอื่นก็ได้ยินก็แห่มากันหมดพอดี


 

“ผมเอง .. ตกใจเหรอ?” เขาก้มหน้ากระซิบชิดที่ข้างหูแล้วค่อยๆคลายมือหนาออกจากปาก


 

“เล่นอะไรคะตกใจหมดเลย” มือเล็กทุบเข้าให้ที่อกแข็งของคนชอบแกล้ง ชายหนุ่มหันรีหันขวางมองไปรอบๆ เพราะเสียงกรี๊ดเมื่อกี้ของหญิงสาวทำให้เขาเกรงว่าคนที่ได้ยินจะพากันวิ่งกรูเข้ามาหา ดังนั้นเขาจึงออกแรงดึงร่างเล็กให้มาที่รถของเขาซึ่งจอดอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก


 

“เดี๋ยวสิ !!! .. วอน มีงานนะต่ออีกนะคะ” เธอพยายามพูดกับเขา แต่รู้สึกว่าเขาจะไม่ฟังเลยซักนิด ร่างสูงใหญ่กว่ามากนักนั้นเปิดประตูรถยนต์ ของเขาออกอย่างเร็วแล้วดันหลังหญิงสาวให้เข้าไปข้างใน ส่วนเขาก็ขยับตามเข้ามาอย่างรวดเร็วแล้วปิดล็อคประตูทันที พร้อมทั้งดึงร่างเล็กเข้ามาสวมกอดไว้แน่น


 

“อะไรกันคะ?


 

“คิดถึงจังเลย ผมคิดถึงคุณจนจะบ้าตายอยู่แล้วที่รัก” สันจมูกโด่งกดเข้ากับแก้มขาวนุ่มใส ลิ้นร้อนส่งออกมาลามเลียกับใบหูขาวอย่างหื่นกระหายแต่สำหรับเขาแบบนี้เรียกว่าคิดถึงมากต่างหาก!


 

“ฮื้อ !!! ปล่อยก่อนค่ะ คุณไปอดอยากมาจากไหนเนี่ย ... อุ๊บส์ ~” เสียงห้ามหวานนั้นถูกกลืนหายไปเพราะริมฝีปากร้อนของชายหนุ่มบดเบียดเข้าใส่


 

ร้อนแรงและบ้าคลั่ง !!!!




 

 





 

ซานดาร่าใส่เสื้อผ้าจนเรียบร้อยแล้วจูบซีวอนเบาๆ ก่อนจะออกจากรถกลับไปยังกองถ่าย


 

เมื่อไหร่คุณจะมีเวลาให้ผมบ้าง



 

..

..



 

หลังจากทำอาหารเสร็จเรียบร้อย ทั้งสี่คนก็พร้อมหน้าพร้อมตากันที่โต๊ะอาหารตัวยาวที่ตั้งเด่นอยู่และรับประทานร่วมกันอย่างครึกครื้นและเป็นกันเอง


 

“ฝีมือน้องซอนี่เยี่ยมเลยนะ ไว้ว่างๆสอนให้พี่เจสบ้างสิ” ทงเฮตักกับข้าวใส่จานให้เจสสิก้าที่นั่งอยู่ข้างๆเขาส่วนคยูฮยอนกับซอฮยอนนั่งอยู่อีกฝั่งก็สวีทหวานไม่แพ้กันหรอก


 

“ได้สิคะ ว่าแต่พี่เจสอยากจะลองทำดูบ้างหรือเปล่า” ซอฮยอนยินดีจะสอนการทำอาหารให้ทุกคนที่สนใจ เธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้เข้าครัวทำอาหารและยิ่งมีความสุขมากยิ่งขึ้น ถ้าคนที่ทานอาหารฝีมือเธอแล้วชื่นชอบ


 

“ไว้พี่จะลองทำดูแล้วกัน แต่พี่ชอบทานมากกว่าทำ” นี่แหละนิสัยของคนสวยอย่างเจสสิก้า เปิดเผยและจริงใจเสมอ


 

“เหมือนผมเลย แต่ถ้าเจสจะให้น้องซอสอนต้องทำใจหน่อยนะ คนนี้สุดยอดเจ้าระเบียบ” คยูฮยอนได้ทีเหน็บแนมคนข้างๆ


 

“คยู .. ฉันบอกนายว่าไง?, “ครับ?” คยูฮยอนหันมามองหน้าพี่ชายด้วยความมึนงง ไม่เข้าใจที่พี่ชายพูดเท่าไหร่ กรอกตาล่อกแล่กเป็นเชิงซักถามเพื่อเพิ่มความกระจ่าง


 

“นายต้องเรียก พี่เจส .. อย่าลืมสิ!


 

“เรื่องนิดหน่อยเอง ไว้พี่เจสแต่งกับพี่ก่อน ผมจะไม่ลืมเลยนะ .. พี่สะใภ้” น้องชายหัวเราะหน้าทะเล้น ไม่ได้มองหน้าพี่ชายเลยว่ากำลังซีเรียส


 

เล่นพูดคำต้องห้ามออกมาได้อย่างไงกัน เค้าก้มหน้าก้มตาทานอาหารโดยไม่ยอมหันมามองหน้าเจสสิก้า


 

พูดเรื่องนี้ทีไร ก็เงียบทุกทีสิ !!!!


 

หลังจากทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว คยูฮยอนก็พาซอ ฮยอนออกไปที่ห้างเพื่อหาซื้อหนังสือ แล้วก็จะเลยไปส่งซอฮยอนที่บ้านต่อเลยคงจะกลับเข้าบ้านมาอีกทีในช่วงดึก ระหว่างที่เดินเลือกซื้อหนังสือกันอยู่นั้น โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น


 

“ผมคยูพูดครับ” , [ ฉันเองนะคยู ...]


 

น้ำเสียงนั้นฟังดูคุ้นเคยแต่คยูฮยอนกลับจำไม่ได้


 

[ เพื่อนบ้านนายไง คยูกี้ .. เฮ้ย !! แค่นี้ทำเป็นลืมเหรอ ]


 

เพื่อนบ้าน?


 

“คุณ .. นายเหรอ? นี่นายอยู่ไหน อยู่เกาหลีหรือเปล่า”


 

[ ฉันอยู่ที่เกาหลี แต่ยังไม่ได้เข้าบ้านนะ แวะมาหาคนพิเศษของฉันก่อน อาจจะเป็นวันสองวันนี้แหละถึงจะเข้าไปพักที่บ้าน]


 

“ถ้านายมาแล้ว โทรหาฉันด้วยแล้วกัน”


 

[ ได้ !! แค่นี้ก่อนนะ น้องแทหน้ามุ่ยๆ ไม่รู้เป็นอะไรเดี๋ยวฉันพาขึ้นไปห้องพักก่อน ไว้ค่อยคุยกันนะคยูกี้]


 

คยูฮยอนกดวางสายแล้วเดินกลับไปหาซอฮยอน


 

ยินดีต้อนรับกลับเกาหลี เพื่อนบ้าน …



 

..

..



 

@ บ้านเชสเตอร์ยังคงอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ทงเฮนั่งมองหน้าแฟนของเค้าอยู่นานแล้ว จนกระทั่ง ..


 

“ไปนอนเล่นที่ห้องผมมั้ย” อยู่ดีๆก็ชวนขึ้นห้องซะอย่างนั้น ทำให้ร่างบางที่นั่งอยู่ข้างๆ หันมามองหน้าด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะลุกพรวดขึ้น


 

“ห้องผมอยู่ทางโน้นนะ นั่นคุณจะไปไหนน่ะ !!! เจส .. เดี๋ยวสิ” ทงเฮรีบตามมาดึงแขนเล็กไว้ ไม่เข้าใจว่าเกิดงอนอะไรขึ้นมาอีกกันเนี่ย


 

“ฉันจะกลับแล้ว” เธอบอกเขาด้วยเสียงเย็น


 

“ทำไมล่ะ โกรธผมเหรอ ที่ผมพูดเมื่อกี้ หมายความว่านอนจริงๆ ผมเห็นคุณดูง่วงๆ ไม่ได้คิดอย่างอื่นเลยนะ” นี่หน้าตาเค้าดูหื่นขนาดนั้นเลยหรือไง แค่จะให้ขึ้นไปนอนพักบนห้อง ไม่ได้คิดถึงเรื่องอย่างว่าซะหน่อย !!!


 

“ถึงคุณคิดจริงๆ ฉันก็ไม่มีทางรู้ได้หรอก .. สิ่งที่อยู่ในใจคุณน่ะ” น้ำเสียงฟังดูตัดพ้อชอบกลนี่เรากำลังพูดเรื่องเดียวกันอยู่ใช่ไหม?


 

“เจส .. แต่ผมรู้ว่าในใจคุณกำลังคิดอะไร”


 

“แล้วไงคะ .. รู้แล้วอย่างไง?” คิ้วบางเลิกขึ้น ดวงตากลมจับจ้องมองเข้าไปในแววตาของอีกฝ่าย ที่ช่างว่างเปล่า ... แน่ใจเหรอว่ารู้จริงๆ


 

“ผมขอเวลาอีกหน่อย” , “คุณก็พูดแบบนี้ทุกที ฉันขอคุณมากไปใช่ไหม?” จนแล้วจนรอด ก็วกกลับมาคุยถึงเรื่องเดิมๆ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมช่วงนี้เจสสิก้าชอบพูดเรื่องนี้กับเขาบ่อยมาก มากจนเริ่มรำคาญ


 

“ไปข้างนอกมั้ย? / ฉันจะกลับบ้านแล้ว”


 

“งั้นผมไปส่งนะ” , “ไม่รบกวนวันหยุดพักผ่อนของคุณแล้วล่ะค่ะ”


 

“เจสไม่เอาน่า!!!พูดเรื่องนี้ทีไรก็พาลให้ทะเลาะกันทุกทีสิ .. หน้าเจสสิก้าหงิกงอตีรวนใส่เขาจนได้แต่ยังไม่ทันได้ไปไหนเสียงโทรศัพท์มือถือของเจสสิก้าดังขัดขึ้นซะก่อน


 

“ยูลเหรอ? ว่า .... ไงนะ ..” น้ำเสียงของเจสสิก้าฟังดูตกใจเล็กน้อย ทงเฮนั่งลงที่โซฟาอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นักแล้วรอจนกระทั่งเจสสิก้าพูดคุยโทรศัพท์จนเสร็จ เธอเดินกลับมานั่งลงข้างๆเขา


 

“ยูริโทรมาค่ะ” , “เค้าชวนไปเที่ยวหรือไง”


 

“เปล่าค่า .. ยูลบอกว่าเห็นชายหนุ่มรูปหล่อท่าทางมีอันจะกิน ...”


 

“เค้าจะหาแฟนใหม่ให้คุณหรือไง ทำไมเพื่อนคุณทำแบบนี้ล่ะ” ทงเฮโวยวายแทรกขึ้นมากลางคันด้วยความเข้าใจไปเองทั้งนั้น


 

“ฟังให้จบก่อนได้มั้ย !! ผู้ชายคนนั้นเอาดอกไม้ช่อโตมาให้ซานดาร่าค่ะ .. แล้ ว ....”


 

“ซานดาร่า? .. ใช่แฟนวอนหรือเปล่า?” ทงเฮซักถามกลับไปทันควันด้วยความสงสัย


 

“ค่ะ .. แล้วยูลยังบอกว่าสองคนนั้นดูสนิทสนมกันมากๆอีกด้วย นี่น้องคุณรู้เรื่องนี้หรือเปล่า” อดถามกลับด้วยความรู้สึกห่วงใยไม่ได้ เจสสิก้าไม่ได้คิดว่าคนในครอบครัวของคนรักเป็นคนอื่น น้องๆของทงเฮทั้งสองคนเธอคิดเป็นเสมือนญาติของตัวเองก็ว่าได้


 

“คงไม่มีอะไรมั้ง วอนกับดาร่าก็ดูรักกันดี แค่ช่วงนี้เค้ามีงานเยอะวอนคุยกับผมเรื่องนี้แล้ว” ทงเฮมองโลกในแง่ดีเสมอแล้วเขาไม่คิดว่าซีวอนจะมีปัญหาอะไรกับแฟนแค่ห่างๆกันไปบ้างเท่านั้น


 

เจสสิก้าทำได้แต่เตือนด้วยความเป็นห่วง “แล้วผมจะคุยกับนายวอนแล้วกัน ฝากขอบคุณยูริที่โทรมาบอกด้วยนะ แล้วคุณจะกลับบ้านแล้วจริงๆเหรอ” เขารีบลุกมานั่งเบียดเธออย่างเร็ว แล้วฉีกยิ้มกว้างให้อย่างกับเด็กๆ ทำให้เจสสิก้าหลุดขำออกมาจนได้


 

“อยากไปไหนครับ .. ผมจะพาไป” เขาถามอย่างเอาใจ


 

“อยากไปห้องนอนคุณ ได้มั้ยคะ?” เจสสิก้าส่งยิ้มหวานให้


 

“ได้สิครับ” ทั้ง สองยิ้มให้กันก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกัน ทงเฮลุกขึ้นแล้วยื่นมือออกมา มือเรียวบางยื่นมาจับมือหนานั้นไว้ แล้วค่อยๆลุกขึ้นช้าๆ เขาบีบกระชับมือเธอไว้แน่น


 

เราจะจับมือกันอย่างนี้ตลอดไปได้ไหม ?



 

 



 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,712 ความคิดเห็น

  1. #3688 ╠ABSOLUT:*´¨`*:VODKA╣ (@beshall) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 16:42
    ตระกูลนี้นี่มัน

    หื่นกันจริง 55+
    #3,688
    0
  2. #3676 ĶħąŊā∞© (@rukailoveijigo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 16:11
    คิเฮน่ารักมาก><หวานกันจริง
    คยูซอควรสงสารใครดีคยูหรือซอ- -
    #3,676
    0
  3. #3575 แสงเหนือ (@donal-han) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2555 / 20:55
    อึ๊ยอิเฮน่ารัก นังสิกก็น่ารัก คยูซอก็น่ารัก แต่วอนแทกน่าติดตาม
    โฮกฮรากกกกกกกกก
    #3,575
    0
  4. #3548 MongKee♥ (@bookee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:00
    คยูซอน่ารักมากๆค่ะ ง้องอนกันขนาดนี้ อดไม่ได้ที่จะอ่านไปอมยิ้มไป~ > w <
    เฮสิกคู่นี้ก็ดูแคร์กันดีจัง สิกอุตส่าห์งอนแล้วน่าจะซื้อแหวนมาง้อให้หายงอนเลยนะเฮียเฮ~ ><
    ตระกูลนี้มีแต่คนหื่นๆ ห่วงน้องซอน้องยังเด็กอยู่เลยนะยะตาเกียม~! > [] <
    อ่า~พึ่งเคยอ่านฟิคที่มีดาร่า แต่ดาร่าเป็นแฟนวอนแล้วแทแทของเค้าล่า~รอแทแทปรากฏกาย > v <

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:59
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:00
    #3,548
    0
  5. #3537 pooklook123 (@maple_kub) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2555 / 15:26
    คยูซอน่ารักอ่ะ
    เฮสิกนี่แบบว่าอารมณ์เปลี่ยนไปมาได้เร็วมาก ตั้งตัวไม่ทันเลย

    #3,537
    0
  6. #3522 softhy_yongseo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:19
    ไม่เคยอ่านฟิคที่มีดาร่าเลยอะ ดีใจจัง.. ด็องหื่นได้อีกนะ..คยูซอหวานซะ..

    ปล.รอรวมเล่มนะคะ
    #3,522
    0
  7. #3513 lovehyukie (@lovehyukie55) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2555 / 12:03
     คยูซอ น่ารัก

    เจสด๊อง มีอุปรสรรคอีก โอะ
    #3,513
    0
  8. #3501 Sone4เอฟเว่อร์~~ (@nbitong33) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 20:36
    คยูซอน่ารัก >,<' 5555.
    #3,501
    0
  9. #3482 beauty (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2555 / 12:22
    คยูซอน่ารักมาก

    สงสารสิก้า
    #3,482
    0
  10. #3470 bee..sunday (@beesunday) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2554 / 18:53
     ชอบคู่คยูซอ เวลาทะเลาะกันจัง
    ครอบครัวนี้มีแต่คนหื่นๆรึไง
    ด๊องเจสทะเลาะกันคืนดีกันเร็วมาก
    สนุกมากค่ะ
    #3,470
    0
  11. #309 Thunder:) (@titangnaka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2554 / 15:49
    อยากบอกตรง ๆว่าแอบชอบคู่คุณอามาก ๆ 5555.
    ทั้ง ๆ ที่ปกติไม่ค่อยอ่านคู่ด๊องเจสเลยนะเนี่ย แต่เรื่องมีคุณอา
    ทำให้อ่าคู่ด๊องเจสด้วย และทำให้รู้สึกว่าด๊องเจสน่ารักมาก ๆ
    คุณรู้สึกว่าจะทุ่มสุดตัวเลย เพื่อให้ยุนอามาอยู่ใกล้ ๆ สงสัยจะรักจริงนะเนี่ย
    น่ารักดีค่ะไรท์เตอร์ คู่นี้ทำให้อ่านไปอมยิ้มไปมาก ๆ เลย

    ส่วนคู่ด๊องเจส ทำไมด๊องเป็นแบบนี้อีกแล้ว มีอะไรทำไมยังไม่ยอมหมั้นกับเจสอีก
    เหมือนมีอะไรเก็บไว้ในใจสักอย่างแต่ก็ไม่พูด ฝ่ายหญิงเค้าก็เสียนะโว้ยย รู้บ้างมั้ยเนี่ย !
    ส่วนจียอน โผล่มาได้จังหวะดีเลย ! เค้ากำลังไม่เข้าใจกันอยู่ โผล่มาอีก
    เพิ่มความร้านฉานหนักมากขึ้นไปใหญ่เลยค่ะ T^T สงสารเจสมากกกก
    #309
    0
  12. วันที่ 28 ธันวาคม 2553 / 15:24
    คุณอา น่ารักค่ะ >< ชอบ


    ส่วน เฮสิคเหมือนได้กลิ่นดราม่าโชยมาแต่ไกล
    #271
    0
  13. #214 gatezy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2553 / 20:32
    อ้าวหวานอยู่ดีๆ เริ่มปวดตับซะละ

    แฮะๆ แต่ยังไงก็ยังเป็นเฮสิกใช่มั้ยคะ

    คุณยุนก็อำพรางกันเหลือเกิน สงสารคู่นี้ตะหงิดๆTT TT
    #214
    0
  14. #165 Sica sama (@aomatcc) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2553 / 23:20
    ด๊องอ่ะทำไมไม่หมั้นกับเจสล่ะ
    #165
    0
  15. วันที่ 14 ธันวาคม 2553 / 20:46
    พี่คุณ กับยุนอา

    น่ารักนะจ้ะ ><

    ด๊องอ่า หมั้น ทำไมให้เจสซี่ไม่ได้เหรอ

    ถ้าทำไม่ได้ ก็อดต่อไปเถอะ
    #122
    0
  16. #91 ขนมเค้ก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2553 / 16:38
    ด๊องทำไมไม่ยอมหมั้นล่ะ น่าสงสารเจส
    #91
    0
  17. #81 hunterpiece (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2553 / 01:52
    คยูจะทำไรน้องซอ



    คุณยุนก็ยัง...แต่น่ารักดีนะ



    เฮไม่ยอมหมั้นแต่จะกดหรอ



    แล้วจียอนม่ไงเนี่ย



    สิก้างอนเลย อิอิ
    #81
    0
  18. #71 KW 12 _snsd (@03082538) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2553 / 22:04
    พี่คุณน่ารักอ่ะ
    #71
    0
  19. #16 พุดดิ้งแทแท (@lovelovetaeyeon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 12:31

    คุณอาน่ารัก
    ด๊องจะทำไรจ้ะ อิอิ
    แอบสงสารเจสงะ

    #16
    0
  20. #9 kolove (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 08:18
    เจสซี่น่าสงสารจัง
    #9
    0