Bitter Sweet [Fic SNSD & Sj & 2pm] / [FIN.]

ตอนที่ 31 : Bitter Sweet : : Chapter 27 {Last Chapter}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 745
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ก.พ. 56










ท้องฟ้าหลังพายุฝนกระหน่ำนั้น .. สดใสและสวยงาม

... เมื่อเรื่องราวร้ายๆได้ผ่านพ้นไป ...

สีน้ำทะเลฟ้าครามยามต้องกับแสงแดดอ่อนๆในช่วงบ่ายแก่นั้นให้ความรู้สึกอบอุ่นประหลาด เม็ดทรายขาวละเอียดเมื่อย่ำเท้าก้าวไปตามแนวเรียบชายหาดกับกระแสลมที่โชยพัดมากระทบผิวกายให้ความรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายใจเหลือเกิน อีกไม่กี่ชั่วโมงพระอาทิตย์กำลังจะตกลาลับขอบฟ้าไป สามวันผ่านมาแล้วตั้งแต่พายุสงบลง เส้นทางถนนที่ขาดชำรุดถูกซ่อมแซมจนสามารถใช้การได้เป็นปกติ คนที่ได้รับบาดเจ็บถูกนำตัวไปรักษาที่โรงพยาบาลไม่มีใครได้รับอันตรายถึงชีวิต ไม่มีน้ำตาสำหรับการสูญเสีย ..

แต่กระนั้นยังทำให้ชายหนุ่มที่กำลังยืนนิ่งทอดสายตาเหม่อลอยอย่างไร้จุดหมายที่แน่ชัด  ท่อนแขนที่ถูกผ้ารัดพันไว้นั้นไม่ได้ให้ความรู้สึกเจ็บปวดได้เท่ากับวันแรกที่ได้รับบาดเจ็บ .. แต่ก็ยังจดจำถึงเหตุการณ์ในวันนั้นได้เป็นอย่างดี ..ว่ามีผู้หญิงสองคนห่วงใยเขามากมายแค่ไหน

อยากเล่นน้ำทะเลหรือไงคะ? หรือว่ากำลังแอบคิดถึงใครอยู่ น้ำเสียงสดใสไม่ได้เอ่ยขัดให้เสียบรรยากาศหรอกแต่กลับตรงกันข้าม นิชคุณเบนใบหน้าที่ยังขมวดคิ้วเข้มๆของเขาไว้จนยุ่งมามองเจ้าของน้ำเสียงสดใสนั้น

ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง ผมไม่ได้คิดอะไรเลย

ไม่คิดก็ดีแล้ว เพราะพี่คุณเป็นคนชอบคิดมากรู้ตัวมั้ยคะ คิดเองเออเองคนเดียวรู้มั้ยว่ายูลน้อยใจมากนะยูริเบ้ปากให้อย่างกับเด็กๆ ฝ่ามือใหญ่ของข้างที่เป็นปกติเอื้อมออกมาสอดกุมมือเรียวของคนรักไว้ พร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่นที่ระบายออกมา

ขอโทษครับ .. พี่ขอโทษนะ เลิกน้อยใจเถอะพี่ก็จะเลิกคิดมาก

คิดมากเรื่องอะไรคะ?” , “เรื่องที่ยูลไม่รักพี่ไง

พี่คุณนี่น่าตีจริงๆ ทำไมไม่ใช้หัวใจสัมผัสล่ะคะหรือสัมผัสไม่ได้เลย ยูริหงุดหงิดเล็กน้อยแต่เพราะเข้าใจถึงความรู้สึกของอีกฝ่ายเลยไม่คิดจะโกรธเคืองมากไปกว่าที่รู้สึก .. สงสาร

รู้แล้วน่าพี่รู้แล้วนะต่อไปไม่คิดมากเรื่องนี้อีก ถ้างี่เง่าอีกอนุญาตให้น้องยูลจัดการได้เต็มที่เลยนะครับ รอยยิ้มน่ารักแบบนี้ยูริไม่ได้เห็นมานานเท่าไหร่แล้ว ร่างเพรียวถูกดึงเข้ามาแนบชิดไว้ในอ้อมอกอบอุ่นและนี่ไม่ใช่ครั้งสุดท้ายแต่เป็นจุดเริ่มต้น พื้นที่ช่องว่างระหว่างเรานั้นกำลังถูกเติมให้เต็มไปทีละนิดอาจต้องใช้ระยะเวลาที่มากกว่านี้ .. ไม่มีใครรู้ว่ามันยาวนานไปถึงเมื่อไหร่

นอกจากคนสองคน .. ใจสองดวง

จุมพิตที่หน้าผาก .. มอบให้ด้วยความรักมั่น

รอยยิ้มที่จริงใจ .. มีเพียงใจที่สื่อถึง

พี่รักน้องยูลครับ อาจเป็นคำบอกรักที่ไม่โรแมนติกมากนักแต่มาจากใจจริงนะ

ค่ะ .. ยูลเชื่อ ยูลก็รักพี่คุณถ้ายังสงสัยเคลือบแคลงใจอะไรอีกคราวนี้ไม่ง้อแล้วนะ เพราะยูลก็เหนื่อยเป็นเหมือนกันคนอะไรเข้าใจยากเย็นหน้าตาก็ไม่น่าเป็นคนแบบนั้น .. แหงนหน้าขึ้นมามองด้วยสายตาแกมตำหนิเล็กๆ ทำเอาอีกคนเก้อไป

หื้ออ .. หลอกว่ากันเหรอเนี่ย พี่ไม่ได้ทึ่มขนาดนั้นนะใครจะไปรู้เห็นน้องยูลห่วงใยเค้าขนาดนั้นเป็นใครก็ต้องคิดมากพี่ไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรจากยูลอีก

ก็เค้าบาดเจ็บนี่คะ อิจฉาแม้กระทั่งคนเจ็บไม่ไหวแล้วนะ แล้วตอนพี่คุณเจ็บยูลก็ดูแลเหมือนกันมากกว่าด้วยซ้ำเห็นหรือเปล่า?”

ครับ .. เข้าใจแล้วนะ เสียดายจังพรุ่งนี้ยูลต้องกลับแล้วยังอยากให้อยู่ต่ออีกรอยยิ้มนั้นพลันหายวับลง การถ่ายทำโฆษณาเสร็จสิ้นลงไปแล้วถึงเวลาที่ยูริต้องกลับไปทำงานทำหน้าที่ของเธอ เวลาที่มีให้กันก็ลดน้อยลงด้วยหน้าที่การงาน ยิ่งยูริมีชื่อเสียงโด่งดังมากเราก็ยิ่งจะห่างกันมากขึ้น อีกเรื่องที่นิชคุณกำลังวิตกกังวลแต่ก็แอบเก็บไว้ลึกๆ

จะไม่ให้ยูลไปทำงานเลยหรือไงคะ เริ่มงอแงอีกแล้วนะพี่คุณ

ก็พี่คิดถึงนี่นา คิดถึงทุกวินาทีอยากเห็นหน้าอยากกอดไว้แบบนี้ตลอดไป ยูลไม่อยากเปลี่ยนอาชีพมาดูแลรีสอร์ทบ้างเหรอ .. หรือมาเป็นภรรยาเจ้าของรีสอร์ทแทนอะไรแบบนี้ เจอคำขอซึ่งๆหน้าแบบนี้ทำเอายูริอึ้งไปอยู่เหมือนกัน เข้าใจในความหมายนั้นดีแต่เพราะรักกับงานที่ทำอยู่และยังไม่คิดจะทิ้งไปในตอนนี้ .. ไม่ใช่ในตอนนี้แน่นอน

ก่อนเวลาอาหารค่ำที่จัดขึ้นมาเป็นพิเศษในค่ำคืนนี้เพื่อเป็นการเลี้ยงให้กับกองถ่ายทำโปรโมทรีสอร์ทและยังเลี้ยงรับขวัญทุกคนจากเหตุการณ์ร้ายๆที่เกิดขึ้นและผ่านพ้นไปแล้ว ภายในพื้นที่ส่วนที่ตั้งโต๊ะจัดบุเฟเฟต์ไว้ยังลานพื้นที่โล่งของรีสอร์ทที่ถูกจัดเตรียมตบแต่งไว้สำหรับงานปาร์ตี้ในค่ำคืนนี้ คยูฮยอนถูกบังคับให้มาช่วยซอฮยอนจัดการเรื่องอาหารทั้งที่ตัวเองทำอะไรไม่เป็นเลยซักอย่างแถมยังเล่นซนกับอาหารเหล่านั้นจนต้องถูกดุเข้าให้

ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่าตั้งแต่ความสัมพันธ์ของเราคืบหน้าแน่นแฟ้นขึ้นมานั้น ซอจูฮยอนชอบส่งสายตาจิกใส่เขาอยู่บ่อยๆ จะหยิบจับทำอะไรเหมือนกำลังถูกสายตาของผู้ปกครองตามจับผิดอยู่ตลอดเวลา .. แบบนี้ทำให้เขารู้สึกอึดอัดอยู่ไม่น้อยล่ะ

พี่จะไปไหนคะ น้ำสลัดยังทำไม่เสร็จเลยนะใกล้จะได้เวลางานปาร์ตี้อยู่แล้วด้วย

พี่ .. คือ อยากไปเข้าห้องน้ำปวดทนไม่ไหวแล้วตอนนี้ นะนะเดี๋ยวกลับมาช่วยทำต่อนะครับ ร่างสูงใหญ่ฉีกยิ้มหน้าทะเล้นน่ารักน่าเอ็นดูเหมือนเด็กเล็กซนๆ

เดี๋ยวนี่หมายถึงกี่นาทีหรือกี่ชั่วโมงกันคะ อย่าคิดนะว่าไม่รู้ไม่เห็นวันนี้ซุปซิบอะไรกับพี่ทงเฮคิดจะก่อเรื่องราวอะไรขึ้นมาอีก ไม่เข็ดอีกหรือไง

โธ่ .. คราวนี้แผนง้อเจส นี่พี่คิดให้พี่เฮเค้ารับรองว่าไม่มีเรื่องอะไรเลวร้ายหรอก อุ๊บส์!!!” เผลอหลุดปากออกมาอย่างไม่ระวังตัวคยูฮยอนรีบปิดป้องปากตัวเองไว้กรอกส่ายสายตาไปมาเลิ่กลั่กแต่มันดูไม่ตลกเลยสำหรับซอฮยอน

อีกแล้วนะคะ ทำไมถึงชอบยุ่งเรื่องคนอื่นจัง พี่ว่างมากนักหรือไงดีไม่ดีเค้าจะทะเลาะกันหนักกกว่าเดิมเหมือนเรื่องที่เกาะนั่นไง หยุดสร้างแผนการต่างๆได้แล้ว ... นี่คือคำสั่งของซอ!!!” สุ้มเสียงที่แผดดังออกมากับใบหน้าที่ดุดันของแฟนสาวนั้นไม่เหมือนกำลังล้อเล่นอยู่ซักนิด คยูฮยอนเบ้หน้าใส่อย่างไม่พอใจ

อะไร? คำสั่งอะไรกัน

ตั้งแต่นี้ไปเป็นช่วงคุมความประพฤตินะคะ ถ้าไม่ได้คะแนนตามเกณฑ์มาตรฐานที่ซอกำหนดล่ะก็ .. เรา ... เราสองคน ..

หยุดหายใจซักครู่พร้อมกับเบนสายตาเหลือบขึ้นไปมองยังหน้าของคนตัวสูงที่ยืนห่อปากจู๋มองกลับมาอย่างไม่ยินดีนัก

ทำไมครับ นี่คงไม่ได้จะบอกเลิกกับพี่หรอกนะ อะไรกัน?? แบบนี้พี่ก็แย่สิแล้วมาตรฐานของซอมันก็ไม่ใช่มาตรฐานของพี่ทำแบบนี้พี่ก็แย่สิมีแต่เสียเปรียบ!” บ่นพึมพำด้วยสีหน้าหงิกงอ

แล้วใครใช้ให้พี่คยูชอบก่อเรื่องขึ้นมาล่ะคะ ไม่รู้ล่ะซอพูดจริงๆนะเริ่มตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไปถ้าไม่พอใจไม่อยากทำ เราก็ยุติความสัมพันธ์กันแค่นี้ค่ะ

เจอมุขนี้เข้าไป .. คนเจ้าแผนการถึงกับเงิบไปไม่เป็นเลยทีเดียว

แล้วนานมั้ยกี่วันล่ะ??” , สองเดือน ดีมั้ยคะ

คยูฮยอนร้องโอดโอยบ่นพึมพำออกมากับการถูกจำกัดเสรีภาพ ซอฮยอนนั้นฉีกยิ้มออกมาอย่างน่าหมั่นไส้ .. นี่ขนาดยังไม่ได้แต่งงานกันเลยนะ แค่เป็นแฟนแล้วก็กุ๊กกิ๊กกันเล็กน้อย แค่เล็กน้อยยังวางอำนาจข่มใส่ขนาดนี้แล้ว ถ้าไม่รัก .. ไม่มีวันยอมให้ข่มหรอก

แล้วถ้าพี่ทำตัวดีๆไม่ดื้อไม่ซน ซอจะให้อะไรพี่ล่ะครับ หื้มม .. คราวนี้ขยับโน้มเรียวหน้าเข้ามาจนใกล้กรอกตาเจ้าเล่ห์คู่นั้นมองต่ำลงมาแทะโลมเข้าใส่เรือนร่างของเธอ ซอฮยอนเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็วด้วยอาการเขินอายรู้สึกเห่อร้อนบริเวณผิวหน้าขึ้นมาทันที

ขอมากกว่าที่ทำในห้องน้ำได้มั้ย นะนะแล้วพี่จะทำตัวเป็นแฟนที่ดี น้ำเสียงนั้นจงใจเปล่งออกมาอย่างวาบหวามเพื่อกระตุ้นให้น้องเขินอายเล่น เขาชอบมองเวลาน้องเขินทั้งหน้าพวงแก้มใสนั้นจะเปลี่ยนเป็นสีอมชมพูแลดูน่ารักน่าหยิกเล่นที่แก้มยุ้ยๆนั่นเล่นจริงๆเชียว

จะไปห้องน้ำก็รีบๆสิ พูดมากอยู่ได้ มือเรียวสวยที่เปรอะเปื้อนน้ำสลัดนั้นยกขึ้นมาปัดหน้าของคนเจ้าเล่ห์ให้ออกห่าง คยูฮยอนคว้ามือนั้นรวบไว้ก่อนจะขโมยจูบเข้าที่ริมฝีปากอิ่มเบาๆแล้วรีบร้อนวิ่งหนีไปด้านในรีสอร์ทอย่างรวดเร็วให้ซอฮยอนจัดการทำน้ำสลัดสูตรพิเศษต่อไปจนเสร็จเรียบร้อยจากนั้นเธอก็กลับเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเครื่องแต่งกายใหม่เพื่อออกมาร่วมงานปาร์ตี้พร้อมกับทุกคน

 

สองเท้าปราศจากสิ่งห่อหุ้มปกป้องค่อยๆสืบย่ำลงบนพื้นทรายละเอียดที่ยังระอุกักเก็บไอร้อนไว้ถึงแม้แสงอาทิตย์จะอ่อนลงและจวนจะลาลับขอบฟ้าไปในไม่ช้าแล้วก็ตาม นัยน์ตาคู่สวยทอดมองไปจนสุดปลายสายตาในความรู้สึกนั้นดูจะผ่อนคลายไม่น้อยอีกทั้งกระแสลมทะเลที่พัดผ่าวเข้ามากระทบผิวกับกลิ่นไอจากน้ำทะเลสีฟ้าคราม ช่วยทำให้เรื่องที่ค้างคาและไม่สบายใจที่มีอยู่ผ่อนเบาลงไปไม่มากก็น้อย ร่างบอบบางยังคงเดินย่ำทอดน่องไปตามแนวชายหาดอย่างไร้ซึ่งจุดหมาย .. เหมือนๆกับชีวิตของเธอในช่วงเวลานี้ บางทีอาจเพราะการปล่อยผ่านเวลาให้ว่างไปในแต่ละวันนั้นทำให้ชีวิตไร้ซึ่งจุดยืนเคยคิดว่าพึงพอใจแล้วกับสิ่งที่มีที่เป็นอยู่ในแต่ละวันเลยไม่ต้องการหรือทะเยอทะยานอยากได้ใคร่ดีอะไรไปมากกว่าการได้ใช้ชีวิตคู่อยู่กันเป็นครอบครัวกับคนที่รัก

ความสุขที่เคยไขว่คว้าอยากได้มากเหลือเกิน .. บางทีชีวิตฉันอาจต้องการอะไรที่มากกว่านั้น แล้วมันคืออะไร? ไม่มีใครให้คำตอบเหล่านี้กับเธอได้นอกจากหยุดพักแล้วตั้งใจฟังเสียงของตัวเองให้มากขึ้น

คุณเจสสิก้า!!” น้ำเสียงหวานดังแว่วขึ้นมาขัดห้วงแห่งความคิดนั้นพังลง เจ้าของชื่อหันหลังกลับไปยังต้นเสียงและคลี่รอยยิ้มบางๆให้กับคนที่เดินเข้ามาหา .. เป็นรอยยิ้มที่ดูจะเจื่อนๆไปซักหน่อยสำหรับ .. ทิฟฟานี่

เดินเล่นคนเดียวไม่เหงาหรือไงคะแล้วนี่เฮไปไหนถึงได้ปล่อยให้คุณอยู่ลำพังแบบนี้

ฉันขอเขาไว้เองค่ะแค่อยากมาเดินเล่นคิดอะไรๆตามลำพังเงียบๆบ้าง แล้วคุณล่ะคะ?” เจสสิก้าเบนสายตาหันกลับไปมองยังท้องทะเลกว้างที่ตอนนี้ท้องฟ้าที่เคยสว่างเริ่มเปลี่ยนสีดับแสงลงไปตามกาลเวลาที่ควรจะเป็นไป

มีอะไรไม่สบายใจก็ปล่อยทิ้งลงไปกับน้ำทะเลสิ เมื่อตอนเด็กๆคุณแม่ของฉันเคยบอกไว้แบบนั้นเวลาที่ฉันไม่สบายใจก็เลยต้องมาที่ทะเลแล้วตะโกนโหวกเหวกปลดปล่อยเสียงดังๆออกมา อืมม... มันช่วยได้เหมือนกันนะ วู้วววว!!!!” เสียงของทิฟฟานี่ตะโกนดังลั่นออกมาให้คนข้างๆได้ตกใจสะดุ้งไปเล็กๆแล้วจ้องมองอากัปกิริยาเหล่านั้นอยู่เงียบๆ

สะใจ!! ชะมัดนึกถึงตอนเด็กๆ คุณลองทำดูสิตะโกนอะไรออกมาก็ได้ .. รอยยิ้มของทิฟฟานี่นั้นดูสดใสและเปี่ยมไปด้วยความสุขที่ดูเหมือนกับว่ามันถูกถ่ายทอดออกมาจากภายในจริงๆไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำตบตาไม่ว่าจะเพื่ออะไรก็ตามแต่สำหรับเจสสิก้าแล้ว เธอไม่เคยรู้สึกโกรธเคืองแค้นใจอะไรในตัวผู้หญิงคนนี้เลย ถึงแม้นว่าเรื่องราวยังดูไม่เคลียร์นักในความรู้สึกวันสองวันที่ผ่านมาเธอสบายใจมากขึ้นและไม่รู้สึกหวาดระแวงถึงความสัมพันธ์ของทงเฮกับทิฟฟานี่อย่างที่เคยรู้สึกมาก่อนหน้านี่อีกแล้ว

ฉันไม่กวนใจคุณแล้วดีกว่า ขอโทษด้วยนะคะถ้าเคยทำอะไรให้ไม่พอใจหวังว่าเราจะคบหากันเป็นเพื่อนที่ดีได้

ค่ะ .. ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน ทั้งสองต่างส่งยิ้มให้กันอย่างจริงใจท่ามกลางลมทะเลที่พัดแรงขึ้นและดวงอาทิตย์ก็ลาลับตกขอบฟ้าไปแล้ว

เฮเค้ารักคุณมากนะ ความจริงแล้วฉันเป็นคนนอกไม่สมควรมาพูดอะไร คุณสองคนคบหากันก็น่าจะรู้จักนิสัยใจคอกันพอสมควรแล้ว แค่ความรักอย่างเดียวมันไปกันไม่รอดหรอก .. ต่อให้รักกันมากแค่ไหนก็เถอะค่ะ เพราะยังมีตัวแปรและปัจจัยอื่นๆรอบๆตัวเราอีก ถ้าเราจะเผชิญหน้าและช่วยกันฝ่าฟันไปพร้อมกันได้ ฉันเองก็ไม่ได้มีประสบการณ์ในเรื่องนี้มากมายอะไรเคยล้มเหลวไม่เป็นท่ามาแล้วด้วยซ้ำ แต่อย่าลืมว่าเรายังต้องใช้ชีวิตต่อไป ชีวิตที่เป็นของเราคนเดียว ..

คำพูดของทิฟฟานี่สะกิดบางอย่างในใจของเจสสิก้าขึ้นมา

สาวๆครับ หมดเวลาชมวิวแล้วนะ มืดแล้วกลับเข้าไปด้านในเถอะเดี๋ยวผมจะร้องเพลงหวานๆกล่อมให้ฟัง แจจุงเดินหน้าฉีกยิ้มร่าเข้ามาขัดจังหวะเข้าพอดีเขาโอบรัดรอบเอวของคนรักเอาไว้เรียกได้ว่าถ้ามีโอกาสเหมาะก็ต้องรีบทำคะแนนออดอ้อนใส่ทิฟฟานี่ในทันทีเพราะคะแนนของเขายังติดลบอยู่มาก

พูดอย่างกับว่าตัวเองเป็นนักร้องดัง เสียงคุณนะฟังแล้วปวดแก้วหูมากๆเลย

แกล้งเบ้ปากแหยๆใส่ทำเอาแจจุงเสียความมั่นใจไปนิดๆแต่ก็ยังไม่วายหลงตัวเองไม่เลิก

ผมร้องเพลงเพราะนะ อ่ะ! แต่เรื่องเต้นนี่ที่หนึ่งแน่นอนไม่ได้โม้ด้วย  คู่รักข้าวใหม่ปลามัน?หยอกเอินใส่กันด้วยความน่ารักจนเจสสิก้าอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ รู้สึกแอบนึกอิจฉาคนทั้งคู่เบาๆ ก่อนที่ทั้งหมดจะเดินกลับเข้าไปยังด้านในรีสอร์ทเสียงโทรศัพท์มือถือของเจสสิก้าก็สั่นดัง เธอจึงปลีกตัวออกมารับสายปล่อยให้ทั้งสองคนเดินกลับเข้าไปด้านในก่อน

ว่าไงนะคะ .. น้องเป็นอะไรคะ เกิดอะไรขึ้นกับตัล!!” เสียงเจสสิก้าโผลงดังออกมาด้วยอาการตกใจมือไม้สั่นเทาหัวใจเต้นรัวเร็วเมื่อคนปลายสายบอกกับเธอว่า คริสตัลน้องสาวเพียงคนเดียวที่ในตอนนี้กำลังศึกษาเล่าเรียนอยู่ที่มหาลัยในประเทศอังกฤษเกิดอุบัติเหตุล้มระหว่างการโชว์สเก็ตจนถึงต้องเข้าเฝือกที่ขา .. ส่วนอาการนอกเหนือจากนั้นไม่มีอะไรร้ายแรง

แล้วน้องจะเดินเหินสะดวกได้อย่างไง แล้วใครจะดูแล?

ยิ่งใกล้เปิดเรียนแล้ว .. นั่นคือสิ่งที่คุณนายจองวิตกกังวลจนถึงกลับต้องโทรศัพท์สายด่วนมาขอความช่วยเหลือยังลูกสาวคนโตอย่างเร่งด่วน แต่เจสสิก้ากลับยังไม่ได้ให้คำตอบรับใดๆ เธอยังมีงานและโรงเรียนสอนดนตรีที่ยังคงต้องดูแล

แต่ว่า .. นั่นก็น้องนะ น้องที่มีสายเลือดเดียวกัน

ถึงแม้ว่าคุณพ่อคุณแม่จะแยกทางกันไปนานแล้วแต่สายใยสัมพันธ์ที่มีแนนแฟ้นนั้นอย่างไงก็ตัดกันไม่ขาดหรอก .. เจสสิก้าสืบเท้ากลับเข้าไปยังด้านในของรีสอร์ทอย่างวิตกครุ่นคิดและพาตัวเองมาร่วมงานปาร์ตี้อย่างไม่รู้สึกสนุกนักหน้าไร้ซึ่งอารมณ์บันเทิงพอๆกับหน้าของคิมแทยอนนั่นแหละ

ดื่มอะไรดีครับพั้นช์หรือแชมเปญดี?” ทงเฮกระซิบถามในมือของเขาถือขวดเบียร์ขนาดพอเหมาะมืออยู่และดูเหมือนจะหายพร่องไปเกือบครึ่งขวดได้แล้ว

อยากทานอะไรมั้ยเดี๋ยวผมไปตักมาให้

ไม่ล่ะค่ะ ไม่ค่อยหิว

ทานซักหน่อยนะเดี๋ยวจะปวดท้อง งั้นผมไปตักอาหารของโปรดเจสมาให้ รอซักครู่นะ ... ท่าทางกระตือรืนร้นเสนอตัวขนาดนั้นเห็นแล้วไม่อยากจะเอ่ยปากขัดอีกให้เสียความตั้งใจ ท่ามกลางเสียงเพลงหวานๆที่เปิดคลอดังขึ้นเสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็สั่นครืนอีกครั้ง ...

 

คยูฮยอนสะกิดเข้าที่เอวของพี่ชายตัวสูงหลายต่อหลายครั้งแล้ว แต่ซีวอนยังคงยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อนย่างกายออกไปหาแทยอนที่ยื่นหน้าตึงอยู่ที่โต๊ะลำพัง ตั้งแต่เกิดเรื่องเข้าใจผิดวันนั้นแทยอนเองก็รู้สึกเสียหน้าไปไม่น้อยอยู่กับเรื่องที่เข้าใจคู่หมั้นผิดไป จนกระทั่งเกิดเรื่องกับพี่ชายด้วยความร้อนใจและเป็นห่วงจึงรีบร้อนตามออกไปหาจนถึงที่เกิดเหตุและเกือบพลาดได้รับบาดเจ็บไปด้วยอีกคน

 แต่ก็รอดปลอดภัยกลับมาได้ยังจำได้ดีถึงตอนเห็นสีหน้าของพี่ซีวอนที่วิ่งหน้าตั้งเข้ามาหาเธอแล้วสวมกอดไว้แน่นด้วยความห่วงใย ความรู้สึกแบบนั้นมันยังติดตรึงอยู่จนกระทั่งถึงตอนนี้ เมื่อเรื่องราวกระจ่างคลี่คลายไปในทิศทางที่ดีก็ดูเหมือนทุกอย่างกำลังจะลงตัวและกลับมาหวานชื่นตามประสาคู่หมั้นได้อย่างไม่ยากเย็น .. ถ้าไม่เพราะ

ก่อนซันนี่จะจากไปจากรีสอร์ทนั้น เธอล่ำลากับคู่หมั้นของคนอื่นด้วยการหอมเข้าที่แก้มฟอดใหญ่และมันคงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นถ้าแทยอนไม่บังเอิญไปเห็นเข้าพอดีอีก ...

ตักอาหารไปง้อน้องแทสิครับแล้วก็ชวนเธอออกไปเดินเล่นริมหาด

ออกไปเดินริมหาดตอนนี้นี่นะ นายแนะนำบ้าอะไรโน้นถ่างตาดูตรงโน้นมันมืดขนาดงูกัดตายยังไม่มีใครเดินไปเห็นเลย!!” พี่ชายตัวใหญ่หันมาเกรี้ยวกราดใส่อารมณ์เข้าให้กับเจ้าน้องตัวแสบเจ้าแผนการ แต่ละแผนที่คิดมาให้ดูเหมือนมันจะล้มไม่เป็นท่าเอาซะมากกว่าที่จะประสบผลสำเร็จ

โห .. ก็มันเป็นวิธีการง้อพื้นฐานนี่นา จะให้ผมแนะนำว่าไง ตักอาหารไปง้อน้องแทแล้วอุ้มเข้าห้องไปเคลียร์กันบนเตียงอย่างนี้ดีมั้ยครับคุณพี่ชาย!!” ไอ้เราหรืออุตส่าห์เป็นห่วงพี่ชายทั้งสองคนคอยหาทางช่วยให้คืนดีกับแฟนเร็วๆจะได้ไม่มาทำหน้าง้ำกันอยู่แบบนี้ แต่กลับกลายเป็นถูกต่อว่าเข้าให้ซะอย่างนั้นแบบนี้มันน่าน้อยใจมั้ย

พี่คยู!!! พูดจาอะไรน่าเกลียดมากนะคะ พูดแบบนี้ไม่ให้เกียรติผู้หญิงเลยนะ

ไม่รู้มาจากไหนล่ะแต่คงได้ยินแค่ประโยคหลังเท่านั้น ซอฮยอนฟาดฝ่ามือลงที่ไหล่กว้างของคยูฮยอนป้าบใหญ่เจ้าตัวร้องอู้ยย!!! ออกมาเสียงดังพร้อมจะอ้าปากแก้ต่างให้ตัวเองแต่ถูกขัดขึ้นมาด้วยเสียงเข้มๆซะก่อน

แบบนี้ถูกลดคะแนนความประพฤตินะคะ ขั้นต่ำสิบคะแนน

เฮ้ย!!! อะไรครับ ... จับใจความสำคัญผิดไปนะพี่ว่าซอได้ยินไม่ครบประโยคหรือขาดตกส่วนแรกๆไปแน่ๆ พี่ไม่ได้ ....

ไปตรงโน้นเถอะค่ะ ช่วยเชฟเค้าย่างอาหารทะเลดีกว่าทำตัวไร้สาระอยู่อย่างนี้ ดีมั้ย??” เจอสายตาเพชฌฆาตจิกมอง คยูฮยอนถึงกับสะท้านไปทั้งกายนี่ถ้าซอฮยอนเดินเข้ามาบิดหูเค้านะ .. ชัดเลย!!!

แบบนี้ก็แย่สิ .. เสียภาพลักษณ์แมนๆหมด

เค้าจะมองกันว่าผมกลัวแฟนจนหัวหด !!! ตัวหงอขนาดนี้ :(

 

ทงเฮถือจานใส่สลัดผลไม้รวมหลากชนิดเดินกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่กับตัวเองดูเหมือนกับว่าของในจานนั้นมีอะไรพิเศษมากไปกว่าแค่สลัดผลไม้หน้าตาสีสวยน่าทาน .. ไอเดียของน้องชายตัวแสบบวกกับความตั้งใจที่แรงกล้าของตัวเอง ..

ณ.เวลานี้สองเท้าที่ก้าวย่ำมาหยุดยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าของหญิงสาวอันเป็นที่รักแล้ว ชายหนุ่มค่อยๆบรรจงย่อตัวคุกเข่าลงต่อหน้า เจสสิก้าวางโทรศัพท์ที่เพิ่งพูดคุยสนทนาเสร็จสดๆร้อนๆลงบนโต๊ะแล้วจ้องมองหน้าของคนรักอย่างฉงนงงงัน

สำหรับเจ้าหญิงของผมครับ เขายื่นจานสลัดส่งให้ด้วยรอยยิ้มแสนอ่อนหวานละมุนประกายตาวาววับจนรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ .. คงอยากเอาใจอยากทำให้รู้สึกดีเพราะที่ผ่านมาเธอยอมรับว่า ... ความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้นั้นลดน้อยลงไปพอสมควร เสียใจกับหลายๆเรื่องโดยเฉพาะเรื่องแหวนวงนั้น!!

เจสสิก้ารับจานใส่สลัดมาถือไว้และถูกคะยั้นคะยอเร่งเร้าให้รีบทาน ทงเฮยังคงนั่งอยู่ในท่าเดิมจ้องมองผลไม้ในจานด้วยท่าทางลุ้นจัด อย่างกับว่ามันมีอะไรซ่อนอยู่ในนั้น?

ผมลืมตักแตงกวามาให้

หื้มม ..โชคดีแล้วนะที่ลืม ทานมั้ย?” เจสสิก้าตักแอ๊ปเปิ้ลชิ้นเล็กส่งเข้าปากทงเฮที่เปิดอ้าออกเป็นเสมือนคำตอบรับ .. น่ารักมากๆแฟนใครน๊า เลือกไม่ผิดคนแล้วจริงๆแหล่ะชาตินี้เขาไม่มีวันปล่อยเจสสิก้าให้หลุดมือไปไหนได้ง่ายๆแน่นอน .. คนนี้แหละคุณแม่ของลูกๆ

เอาสตอร์เบอร์รี่ด้วยนะ

ทั้งที่ในปากยังเคี้ยวแอ๊ปเปิ้ลอยู่ก็ยังปริปากพูดออกมาเลยถูกสายตาตำหนิดุใส่เข้าให้ ทงเฮยิ้มหวานอย่างไม่สนใจ ก่อนที่เจสสิก้าจะเคลื่อนย้ายช้อนมาจัดการกับสตอร์เบอร์รี่สีแดงสดหน้าตาน่ากิน

กรั๊กก!!

เสียงบางอย่างกระทบเข้ากับช้อนโลหะวาว ..

สิ่งที่ถูกซ่อนไว้ในจานโดยมีผลไม้หลากชนิดห้อมล้อมบดบัง ... สิ่งที่เจสสิก้าเห็นแล้วถึงกับชะงักงันไปชั่วขณะก่อนจะเงยใบหน้าขึ้นมาสบสายตากับคนที่รอคอยอยู่ก่อนนานแล้ว

รอยยิ้มที่อบอุ่นกับแววตาที่สื่อถึงความจริงใจที่สุดเท่าที่ผู้ชายอย่างทงเฮจะมีให้ได้

มันอาจน้ำเน่าไปหน่อยกับมุขแบบนี้แต่ผมอยากทำให้จริงๆ น้ำเสียงทุ้มนั้นออกอาการสั่นเล็กๆด้วยความรู้สึกประหม่า ตื่นเต้นหรืออะไรก็ตาม .. ทงเฮคว้าเอาแหวนในจานสลัดวงนั้นขึ้นมาถือไว้ในมือพร้อมกับช้อนสายตาขึ้นมอง

รังเกียจแหวนวงนี้มั้ยครับ? เพชรมันอาจจะเล็กกว่าแหวนวงนั้นแต่ผมตั้งใจเลือกเองและอยากบอกให้เจสรู้ว่า .. ผมรักคุณและพร้อมที่จะแบ่งเบาความทุกข์ความสุขร่วมกันไปกับคุณ อยากยืนอยู่เคียงข้างด้วยแบบนี้ตลอดไป ……

“.....”

“ผมไม่รู้จะพูดอะไรมากไปกว่านี้ให้เจสเชื่อในความรักที่ผมมีให้ ที่ผ่านมา .. คุณอาจจะไม่เชื่อ-ไม่มั่นใจ แต่ผมก็พร้อมจะพิสูจน์ให้เห็น ..

เฮ .... คะ

แต่งงานกับผมนะ .. ส่งมือของคุณมาสิครับ

มืออีกข้างนั้นผายยื่นออกมารอรับคำตอบรับตกลงปลงใจที่จะยอมใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน  วินาทีนี้ในหัวใจของเค้าเต้นสั่นรัวมือข้างที่จับแหวนวงเล็กไว้นั้นรู้สึกเกร็ง นี่เป็นครั้งแรกที่ขอคนรักแต่งงานนี่นามันก็ต้องรู้สึกมากเป็นธรรมดา .. ที่ผ่านมานั้นแค่เคยแต่ขอหมั้น

นัยน์ตาคู่กลมใสจ้องมองหน้าคนรักอย่างรู้สึกอึดอัดใจ .. ยินดีและก็ดีใจที่เขาแสดงถึงความรักความจริงใจด้วยการคุกเข่าขอแต่งงานแถมยังกะทันหันไม่ทันได้ตั้งตัวอีกด้วย แต่ทว่า!! ในช่วงเวลานี้นั้นเจสสิก้าลำบากใจเหลือเกินทั้งหมดถูกระบายถ่ายทอดออกมาผ่านดวงตาคู่กลม และทงเฮดูเหมือนจะรับรู้

แต่งงานกับผมนะครับ .. คุณจองเจสสิก้าอาจจะยังทำให้ไม่มั่นใจก็เป็นไปได้ เขาอาจพูดอะไรผิดไป  น้ำเสียงอาจยังไม่หนักแน่นมั่นคงก็ได้ ทงเฮเม้มริมฝีปากบางของเขาแน่นและรู้สึกถึงมือที่ชื้นไปด้วยเหงื่อที่ซึมออกมา กับท่าทีของเจสสิก้าที่ยังเฉยอยู่เริ่มทำให้เขารู้สึกเสียความมั่นใจ

มันรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

เฮคะ .. ลุกขึ้นมาก่อนนะ

ไม่!! จนกว่าคุณจะยอมตอบตกลงแต่งงานกับผม แต่งงานกับผมนะเจส

 ยังคงยืนยันคำเดิมหนักแน่น เพิ่มน้ำเสียงกับสีหน้าให้ดูจริงจังขึ้นมาอีก!!

ไม่ใช่ตอนนี้ เวลานี่ค่ะ .. ฉัน .. เอ่อยังไม่พร้อม

ห๊า!!! เหมือนจะคุ้นเคยกับคำพูดประโยคนี้ดีเหลือเกิน

อย่างกับถูกตบเข้าที่หน้าแรงๆฉาดใหญ่ให้ได้รู้สึกเจ็บชาไม่ใช่ที่แก้มหากแต่เป็นที่หัวใจดวงเล็กๆของทงเฮ

เพราะอะไรทำไมกัน .. หรือเจสสิก้ายังโกรธเขาอยู่

น้ำตาซึมเล็ดออกมาจากหน่วยตาถ้านี่เป็นเพียงการแก้แค้นให้เจ็บปวดและได้รู้สึกตอนนี้ผมรู้สึกถึงมันแล้ว แต่ถ้าคำปฎิเสธนี้หมายถึงว่าคุณได้หมดสิ้นความรักที่มีให้กับผมแล้ว อันนี้ผมยอมรับไม่ได้ ..

เจสสิก้าลุกขึ้นยืนวางจานสลัดนั้นลงบนโต๊ะแล้วตัดสินใจก้าวขาออกไปจากบริเวณนั้น เธอไม่แคร์สายตาของหลายๆคนที่จับจ้องมองมาและกำลังวิพากษ์วิจารณ์จนเกิดเสียงดังเซ็งแซ่ขึ้นมาในตอนนี้ แต่เธอแคร์สายตาหม่นเศร้าที่เต็มไปด้วยการตัดพ้อและเสียใจของทงเฮไม่ไหว

เจสเดี๋ยวก่อน .. เจสสิก้า!” ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนในมือนั้นกำแหวนวงเล็กไว้แน่นนัยน์ตาแดงก่ำเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาใสอยากจะปลดปล่อยระบายความรู้สึกนี้ให้มันหลั่งไหลออกมาเหลือเกิน

พี่ทงเฮ!! ตามไปสิครับ

นั่นสิครับ ผมว่าเจสสิก้าน่าจะมีเหตุผลอยู่นะ คยูฮยอนกับซีวอนที่ยืนลุ้นอยู่ไม่ไกลนักรีบร้อนเข้ามาปลอบพี่ชายของเขาที่ก้มหน้าต่ำมองพื้นนิ่งไปไม่แม้แต่จะขยับตัวหรือเงยหน้าขึ้นมามองหน้ากัน

พี่ครับ ... คยูฮยอนบีบเข้าที่ไหล่ของพี่ชายด้วยความรู้สึกสงสารเห็นใจแล้วหันมามองหน้าพี่ชายอีกคนที่หน้าซึมไม่แพ้กัน เข้าใจว่าในตอนนี้พี่ชายทั้งสองกำลังมีปัญหากับคนรัก

แทยอนยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่เงียบๆแล้วเธอก็ตัดสินใจเดินกลับไปยังห้องพักโดยไม่ทันเห็นว่าคู่หมั้นของเธอนั้นได้เดินตามมาจนกระทั่งเข้ามาประชิดและเบียดพาตัวเองเข้ามาในห้องพักในช่วงระหว่างที่คนตัวเล็กกำลังเผอเรอเปิดประตูเข้าห้อง

พี่ซีวอน!! เข้ามาทำไมคะออกไปนะ

แกร๊กก!!!

ร่างสูงผลักดันแผ่นหลังคู่หมั้นตัวเล็กแล้วจัดการล็อกประตูห้องลงซะก่อนจะหันมาเผชิญหน้าด้วย .. แทยอนหวาดกลัวที่ต้องอยู่ลำพังสองต่อสองในห้องแบบนี้เธอกำลังจะก้าวหนีไปที่ประตูแต่ก็ถูกรวบเอวเข้ามากอดรัดแนบลำตัวหนาไว้

อื้ออ .. ปล่อยน้องแทนะ!!

ไม่ปล่อยหรอก จะงอนอะไรพี่นักหนาล่ะครับรู้มั้ยว่าพี่เสียใจนะ มากๆด้วย ยิ่งแทยอนดิ้นเพื่อต้องการพาตัวเองให้หลุดออกไปจากวงแขนท่อนใหญ่ก็ยิ่งถูกรวบรัดแรงขึ้นจนรู้สึกเจ็บขึ้นมา

แทเจ็บนะ เดี๋ยวกระดูกแตกหมดพอดีปล่อยได้แล้ว

หายงอนพี่ก่อนสิแล้วจะปล่อยไม่งั้นจะพาไปง้อบนเตียงนะซีวอนพูดขู่

ดีแต่ใช้กำลัง!! นิสัยไม่ดีรังแกแทตลอดเลยแบบนี้เหรอคะเรียกว่าคู่หมั้นที่ดีแล้ว?” รู้สึกถึงความน้อยอกน้อยใจที่แทยอนแสดงออกมาเขาอยากชดใช้ให้เหลือเกิน ร่างเล็กถูกยกช้อนขึ้นเสียงกรีดร้องดังขึ้นด้วยความตกใจ ซีวอนยกยิ้มเล็กๆแล้วก้าวเดินมาจนถึงขอบเตียงนอนใจกลางห้องพักขนาดใหญ่และค่อยๆว่างร่างเล็กลงบนฟูกนุ่มพร้อมกับพาตัวเองคร่อมทับลงมาด้วยเลย

จะทำอะไรอย่านะ ออกไปได้แล้ว!!

จะง้อคู่หมั้นไง! พี่กับคุณซันนี่ไม่ได้มีอะไรกันนะครับไม่ดีใจหรือไงมีแฟนเสน่ห์แรงแบบนี้ หาไม่ได้ง่ายๆหรอกนะทั้งหล่อ นิสัยดีเฟอร์เฟ็คขนาดนี้ น่าภูมิใจจะตาย คนหลงตัวเองลอยหน้าพูดอย่างน่าหมั่นไส้เป็นที่สุด แทยอนเลื่อนมือเล็กๆของเธอมาผลักไสใบหน้าหล่อคมนั้นให้ออกห่าง ..

เกลียดนักคนเจ้าชู้!!
 








 

น่าอับอาย ขายหน้าจริงๆ

ร่างเล็กที่สวมใส่กางเกงเรียบร้อยแล้วเคลื่อนย้ายพาตัวเองมายืนนิ่งอยู่ตรงหน้าประตูเสยเส้นผมที่แผ่กระจายดูไม่เป็นทรงให้เข้าที่แล้วค่อยๆเปิดประตูอ้าออกเพียงเล็กน้อย เพื่อไม่ให้พี่ชายได้สอดสายตาเข้ามาเห็นใครบางคนที่ยังคงอยู่ในห้อง ถึงจะเป็นคู่หมั้นกันแต่มันคงดูไม่เหมาะนักที่หายเข้ามาอยู่ด้วยกันลำพังแบบนี้

“น้องแทเป็นอะไรหรือเปล่า พี่เป็นห่วงนะ” นิชคุณส่งมือมาลูบศีรษะของน้องสาวตัวเล็กเบาๆมองหน้าน้องที่ค่อยๆคลี่รอยยิ้มบางๆออกมา เหมือนกำลังจะตอบว่า .. ไม่เป็นไร

“พี่คุณ .. ไปคุยกันข้างนอกดีกว่านะคะ น้องแทอยากดื่มน้ำด้วย” แทยอนรีบร้อนปิดประตูห้องลงแล้วคล้องแขนพี่ชายเดินกลับไปยังสถานที่จัดงานปาร์ตี้ เพียงไม่กี่อึดใจซีวอนก็เปิดประตูออกมาจากห้องมองตามแผ่นหลังเล็กๆของคนรักไปพร้อมกับสอดบางอย่างที่ถือไว้ในมือยัดใส่กระเป๋ากางเกง แล้วรีบสาวเท้าก้าวเดินตามมาประชิดตัวแทยอนไว้เมื่อสบโอกาสเหมาะ

“อะไรอีกล่ะ ไปห่างๆเลย”

“หายโกรธพี่หรือยังครับคนดี”

“คิดว่าแทสมควรหายโกรธมั้ยล่ะคะ” จ้องหน้าตอกกลับอย่างไม่พอใจมากๆเหมือนจะโกรธมากขึ้นไปกว่าเดิมด้วยซ้ำ ซีวอนกระตุกยิ้มเล็กน้อยอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะโน้มมากระซิบบางอย่างที่ข้างหูของร่างเล็ก ทำเอาแทยอนหน้าแดงแปร๊ดขึ้นมาทันควัน

“ฮื้ออ!! คนบ้า แทหายงอนก็ได้ .. พอใจหรือยัง”

“น้ำเสียงยังห้วนอยู่เลย พูดหวานๆกับพี่หน่อยสิครับนะ ไม่งั้นไม่คืนให้หรอกนะ” ยิ้มยั่วป่วนประสาทเล่น แทยอนกัดกลีบปากล่างของตัวเองแน่น จ้องมองหน้าคนตัวสูงอย่างยังแค้นเคืองแต่ก็ต่อกรกลับด้วยไม่ได้เพราะกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่เป็นรองอยู่มาก(ๆ)

“พี่ซีวอน เมื่อไหร่จะหยุดแกล้งแทซะที  .. รู้บ้างไหมว่าแทเสียใจนะเคยรับรู้บางไหม” กลับกลายเป็นว่าคนไร้ทางสู้ปลดปล่อยความพ่ายแพ้ออกมาเป็นหยาดน้ำตาใสแทน คู่หมั้นหนุ่มชะงักงันไปเมื่อได้เห็นคราบน้ำตาใสนั้น .. แพ้ให้อย่างหมดใจแล้วล่ะในตอนนี้ร่างเล็กถูกจับดึงเข้ามาสวมกอดแนบไว้ให้ได้รู้ว่าจากนี้ไปเขาจะหยุดแกล้งเธอแล้ว

“พี่ขอโทษครับ อย่าร้องเลยนะ ..พี่ไม่แกล้งน้องแทอีกแล้ว จะไม่ทำให้เสียน้ำตาอีกแล้วนะสัญญาเราดีกันนะครับ .. หายงอนพี่เถอะนะพี่รักน้องแทคนเดียวจะให้พูดให้บอกอย่างไงถึงจะยอมเชื่อกัน” ซีวอนลูบแผ่นหลังเล็กนั้นแผ่วเบาปล่อยให้แทยอนได้ซบหน้าที่เปียกชื้นลงมาที่แผงอกกว้างสมชายของเขาจนกระทั่งเธอปาดคราบน้ำตานั้นทิ้งแล้วพยักหน้าให้

“ขอบคุณครับ”

“อย่าทำให้น้องแทเสียใจอีกนะ”

“ครับ .. พี่ให้คำสัญญา” รอยยิ้มอบอุ่นจากคนรักที่มีความรู้สึกมากมายให้กันตลบอบอวลแผ่กระจายเป็นวงกว้างให้หลายๆคนที่ได้มองอยู่บริเวณรอบๆนั้นรู้สึกอิจฉาไม่มากก็น้อยอยู่ล่ะ มือที่จับกุมกระชับแน่น .. ไม่ว่าต่อไปวันข้างหน้าจะเป็นเช่นไรก็จะไม่มีทางปล่อยมือนี้ออกจากกันง่ายๆ จากนี้ไปไม่ว่าทุกข์หรือสุขเราจะกุมมือกันไว้แล้วก้าวไปด้วยกัน ...

 

..ตราบสิ้นลมหายใจของกันและกัน..







THE★ FARRY
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,712 ความคิดเห็น

  1. #3686 nbitong33 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 13:57
    แฮ้ปปี้เอนดิ่งค่าาาาาาา >//////////////<
    #3,686
    0
  2. #2573 kimchiyun (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2554 / 17:57
    รับทราบ รอนะคะ
    #2,573
    0