Bitter Sweet [Fic SNSD & Sj & 2pm] / [FIN.]

ตอนที่ 25 : Bitter Sweet : : Chapter 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 602
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ก.พ. 56


 






เมื่อนักท่องเที่ยว?ทั้งหกคนเดินทางมาถึงบนเกาะเล็กแล้วต่างก็ช่วยกันขนสัมภาระเข้ามาข้างในบ้านพักหลังขนาดไม่ใหญ่โตนัก แต่อาการของทิฟฟานี่ยังไม่ดีแจจุงช่วยประคองร่างบางเข้ามานั่งลงที่เก้าอี้ตัวยาว หน้าเธอยังซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัดจนหลายคนรู้สึกเป็นห่วง

ผมว่าให้พี่ฟานี่เข้าไปนอนพักในห้องซักหน่อยดีมั้ยล่ะครับ พี่แจจุงพาเข้าไปสิน้องชายตัวสูงที่คอยหาจังหวะอยู่แล้วจัดแจงดำเนินการในทันที แจจุงชักสีหน้าไม่พอใจใส่เล็กน้อยกับความคิดนี้ลุกเดินเข้ามาประคองร่างอ่อนแอให้ลุกขึ้นแต่เจ้าตัวยังดื้อดึงซ้ำยังเรียกหาทงเฮทำให้แจจุงหงุดหงิดใจเข้าไปอีก

ไม่รู้หรือไงว่าการทำแบบนั้นมันยิ่งจะทำให้เรื่องราวมันแย่ลง

ความน่ารักอ่อนหวานที่เคยมี .. หายไปไหนหมด??

ก็แล้วทำไมเขาต้องรู้สึกไม่พอใจด้วยเล่า!

“พี่ชายสุดหล่อของผมไม่ว่างแล้วล่ะครับต้องออกไปช่วยผมกางเต็นท์ด้านนอกให้พี่แจจุงพาไปนั่นดีแล้ว หรือพี่จะออกไปกางเต็นท์กับผมแทน .. แล้วทำเป็นเหรอ?” คยูฮยอนเลิกคิ้วสูงใส่พี่ชายหน้าหวาน

เออ .. เขาทำเรื่องแบบนั้นไม่เป็นหรอก แล้วไง?

จะต้องไปกางเต็นท์นอนทำไม ในเมื่อฉันก็เห็นว่ามีห้องนอนอยู่ตั้งหลายห้อง ถึงบ้านหลังนี้จะไม่ใหญ่โตอะไรมากแต่เขาก็สำรวจตรวจตรามองดูแล้ว อย่างน้อยก็มีตั้งสามห้องหรือถ้ามันยุ่งยากนักก็ขับเรือกลับไปนอนที่รีสอร์ทสิ จะไปยากอะไร

นอนเต็นท์มันให้อารมณ์กว่านี่ครับ บรรยากาศแบบนี้สนุกจะตายไปพี่ชาย... น้องซอเดี๋ยวพาสิก้าไปจัดเตรียมของนะ เราจะเดินทางไปที่น้ำตกกันอีกครึ่งชั่วโมงนี้แหล่ะ คยูฮยอนหันมาบอกกับซอฮยอนแล้วเขากับก็ลากทงเฮก็ออกไปยังด้านนอก

แจจุงรอจนกระทั่งซอฮยอนกับเจสสิก้าไปแล้วเขาก็จัดการดึงแม่คนจอมดื้อเข้าไปในห้อง ทิฟฟานี่สะบัดแขนออกเมื่อประตูห้องปิดลงแล้วเดินไปนั่งบนเตียงอย่างอ่อนแรง ภายในห้องโปร่งโล่งสบายตา หน้าต่างเปิดกว้างรับลมที่พัดเข้ามาให้รู้สึกผ่อนคลายสบายใจ ห้องเล็กแลดูน่าอึดอัดแต่กลับรู้สึกอยากจะนอนพักอย่างไงเธอก็ฝืนร่างกายตัวเองไม่ไหว

ยังไม่ดีขึ้นอีกหรือไงกัน กินยาแก้เมาเรือไปแล้วนี่นาแจจุงอดถามไม่ได้

ฉันยังเวียนหัวอยู่ นอนพักซักหน่อยคงดีขึ้น

แต่เดี๋ยวพวกนั้นจะเดินทางไปที่น้ำตกกันแล้วนะ เธอจะไปไหวหรือเปล่า? ... ฟานี่

เสียงทุ้มอ่อนนุ่มกับมือที่กำลังเกลี่ยปอยผมสีสวยนั้นทำให้ทิฟฟานี่ชะงักไปชั่วอึดใจ ทำไมเขาต้องมาซักถามด้วยน้ำเสียงกับสีหน้าแววตาอย่างนั้นด้วย คนหน้าหวานจำต้องเบนหนีหลบทิ้งร่างนอนลงบนเตียงนุ่ม แจจุงยังขยับตัวเข้ามาใกล้ หลังมือขาวจัดแตะอังสัมผัสลงที่หน้าผากก็ถูกสะบัดหน้าหนีอีกอยู่ดี แต่เขากับหัวเราะออกมาเบาๆ

ดื้อแบบนี้ถ้าไม่เห็นว่าไม่สบายอยู่นะ -- คนสวยตวัดสายตาค้อนเคืองมามอง ผู้ชายคนนี้จะมายั่วกวนประสาทกับคนเมาเรือเพื่ออะไร? ไม่อยากจะเถียงด้วยเพราะเถียงสู้ไม่ไหวจริงๆ รู้สึกเวียนศีรษะมากจนต้องหลับตาลงหวังว่าถ้าได้นอนพักซักครู่อาการคงจะดีขึ้น

อีกด้านนั้นคยูฮยอนกำลังพูดคุยบางอย่างกับคนที่ทางรีสอร์ทส่งมาเป็นไกด์พิเศษพาไปชมน้ำตกซึ่งอยู่ลึกเข้าไปด้านในป่าทึบ ปล่อยให้ทงเฮจัดการเรื่องกางเต็นท์อยู่คนเดียวตอนแรกเขาไม่ได้คิดว่าจะมาค้างคืนบนเกาะนี้หรอกนะแต่พอเห็นบรรยากาศแล้วก็คิดว่าไม่เลว เหมาะที่คู่รักจะมาสวีตกัน แต่ปัญหาในตอนนี้คือมีคนอื่นตามมาด้วยนี่สิแล้วมันจะได้สวีตกันมั้ย? ซักพักสองคนนั้นก็เดินกลับเข้ามาไม่รู้พูดคุยอะไรกันนักหนาเห็นคุยกันตั้งแต่อยู่บนเรือแล้ว

เดี๋ยวผมให้คนมาจัดการเรื่องเต็นท์นี้ให้เองครับ เราเตรียมตัวไปที่น้ำตกกันเลยดีกว่า เอ่อ .. ผมชื่อชานซองทำงานที่รีสอร์ทมาสองปีแล้ว คุ้นเคยกับทุกตารางนิ้วบนเกาะนี้ดี รับประกันว่าพวกคุณต้องชอบน้ำตกนี้แน่ๆ สวยงามมากๆครับ

อยู่ไกลมั้ยครับ ทงเฮผละจากการกางเต็นท์มาหาทั้งสองคนปัดทรายที่เปื้อนเปรอะมือนั้นออก

ก็เกือบๆสามกิโลได้ เส้นทางอาจขรุขระไปบ้างแต่ก็ไม่ยากเย็นอะไรที่จะไปนัก ให้คุณผู้หญิงเปลี่ยนชุดกับรองเท้าเป็นผ้าใบก็ดี จะได้เดินทางสะดวกขึ้น ถ้าอยากเล่นน้ำตกก็เตรียมเสื้อผ้าไปเปลี่ยนด้วย ไกด์หนุ่มให้คำแนะนำกับสองพี่น้อง ไม่นานนักทุกคนก็ออกมารวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียงเพื่อเดินทางไปยังน้ำตก รวมไปถึงทิฟฟานี่กับแจจุงด้วย

ถ้าพร้อมกันแล้วงั้นเราออกเดินทางกันเลยดีกว่า แบ่งเป็นคู่ๆเลยนะครับจะได้ดูแลซึ่งกันและกันแล้วเดินตามผมมานะ ชานซองที่สะพายเป้ใบใหญ่เดินนำหน้าไปแล้วโบกมือให้ทุกคนเดินตามเขามา

พี่ฟานี่จะเดินทางไหวมั้ยเนี่ย เอางี้ดีกว่าให้พี่ทงเฮดูแลพี่แล้วกันนะ คนอื่นคงดูแลไม่ได้ คยูฮยอนแกล้งพูดจากระทบใส่แจจุงแล้วดึงแขนทิฟฟานี่มาหาทงเฮ ไม่ได้ดูหน้าตาของพี่ชายเลยว่าตอนนี้ทำหน้าอยากแตะน้องแค่ไหน

มันคิดจะทำอะไรของมันอีก แทนที่จะได้เดินสวีตกับเจสสิก้าก็เอาฟานี่มาคั่นกลางซะอย่างนั้น แบบนี้เขาก็วางตัวลำบากเข้าไปอีก

จริงๆนะพี่ชายของผมดูแลผู้หญิงทีเดียวสองคนพร้อมกันยังไหว เหอๆ เจ้าคนน้องตัวสูงหัวเราะร่วนเลยถูกบิดเข้าที่แขนแรงๆ ซอฮยอนถลึงตาโตดุใส่กับความวุ่นวายที่ไม่จำเป็นนัก

ก็ไหนว่าจะให้พวกเขาปรับความเข้าใจกัน แต่ทำแบบนี้มันชวนให้ทะเลาะกันซะมากกว่า

ไม่น่าเลย .. ทำไมซอฮยอนถึงเชื่อใจคยูฮยอนขนาดนี้

คุณไหวหรือเปล่าฟานี่? ต้องเดินไกลนะ ถ้าป่วยมากผมว่ากลับไปหาหมอที่รีสอร์ทดีกว่ามั้ยทงเฮหันมาซักถามด้วยความเป็นห่วง เพราะสีหน้าของทิฟฟานี่ดูไม่ค่อยดีนักแต่เจ้าตัวกลับยืนกรานที่จะไปให้ได้แล้วเขาก็ไม่สามารถขัดได้

ทั้งหมดเดินตามชานซองเข้าไปในป่าเพื่อมุ่งหน้าไปที่น้ำตก ป่าค่อนข้างรกทึบพอสมควร แสงแดดที่สาดส่องมานั้นถูกต้นไม้ใหญ่ที่ขึ้นหนาไปทั่วบริเวณลดความร้อนแรงลง มีลมพัดเย็นสบายอีกทั้งเสียงนกที่ส่งเสียงแข่งกันร้องนั้นทำให้การเดินทางเป็นไปด้วยดี ทงเฮลอบมองมองเจสสิก้าเป็นระยะๆ เธอสวมใส่เสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ขายาวสวมรองเท้าผ้าใบและกำลังก้าวเดินไปอย่างเงียบๆ ผู้หญิงทั้งสามคนนั้นเดินตัวเปล่าไม่ได้สะพายเป้เหมือนกับพวกผู้ชาย นั่นทำให้สาวๆเดินชมนกชมไม้กันได้อย่างเพลิดเพลิน แต่ไม่ใช่กับทิฟฟานี่ เพราะเธอดูเครียดๆ ส่วนแจจุงเดินรั้งท้ายสุดอยู่คนเดียว สีหน้าก็ไม่ได้ต่างไปจากทิฟฟานี่เท่าไหร่นักอาจดูเครียดกว่าด้วยซ้ำ

เดี๋ยวพอไปถึงน้ำตกแล้วซอช่วยอะไรพี่หน่อยนะ คยูฮยอนที่เดินคู่มากับซอฮยอนโน้มใบหน้าไปกระซิบคุยกับเธอเบาๆ เพราะกลัวคนอื่นจะได้ยินและแผนจะล้มเหลวไม่เป็นท่าเอาซะก่อน

ช่วยอะไรคะ พี่คิดจะทำอะไรอีก

เอาน่าไม่ยากหรอก ชักไม่แน่ใจแล้วล่ะ แววตาเจ้าเล่ห์เกินไปแบบนี้ซอฮยอนเริ่มหวาดกลัว

แทนที่จะสวีตกันไม่ใช่ว่ากลับยิ่งทะเลาะกันไปยกใหญ่

เพราะตัวแสบคนนี้หรอกนะ

นี่! ... แถวนี้ไม่มีคลื่นสัญญาณโทรศัพท์เลยหรือไง แจจุงก้าวจ้ำพรวดมาหาชานซองซึ่งเดินอยู่ด้านหน้าเพราะเขาต้องการจะใช้โทรศัพท์มือถือจนเกือบลื่นแต่ยังดีที่ทรงตัวไว้ได้ ยิ่งทำให้เค้าหัวเสียมากขึ้นไปอีก

ไม่มีหรอกครับ

แล้วถ้าหลงกันจะทำอย่างไง!!” ชักสีหน้าใส่อารมณ์ไม่น้อยแล้วล่ะตอนนี้ คุณชายแจจุงมีเหงื่อผุดพราวพรมทั่วใบหน้าหล่อเหล่านั้น

ตามผมมาไม่หลงหรอก แต่ถ้าหลงจริงๆผมกับลูกน้องก็ตามได้จนพบนั่นแหละครับไม่ต้องกังวนไป นกหวีดที่ผมแจกไว้ให้ก็เก็บติดตัวไว้ให้ดีแล้วกัน พูดจบก็ก้าวขาเดินนำต่อไปได้ยินเสียงสบถคำหยาบๆหลุดออกมาจากปากคนหล่อ ในตอนแรกนั้นเขาไม่เห็นด้วยกับความคิดของคยูฮยอนเท่าไหร่ แต่พอเห็นความเกรี้ยวกราดของแจจุงแล้ว

ชักเริ่มเปลี่ยนความคิด

 

ร้านอาหารในรีสอร์ทหากใครเข้าไปทานอาหารในช่วงเวลานี้คงจะอดมองคู่รักที่กำลังสวีตหวานไม่ได้ ฝ่ายหญิงตัวเล็กกำลังตักเค้กชอคโกแลตคำใหญ่ป้อนเข้าปากให้ชายหนุ่มหน้าตาดีที่นั่งติดกัน

โดยไม่สนใจสายตาอีกคู่ของคนที่นั่งเหงาคนเดียวอยู่ฝั่งตรงข้าม

พยายามแล้ว .. ทำเป็นไม่สนใจ

เจ้าของร่างเล็กก้มหน้าก้มตาตักไอศกรีมในถ้วยตรงหน้าทาน เพิ่งรู้สึกนะว่ารสชาติไอศกรีมถ้วยโปรดวันนี้มันแปลกๆไป รู้สึกกร่อยๆอย่างไงไม่รู้

เอ่อ .. ดะ เดี๋ยวผมทานเองดีกว่าครับ ไม่ต้องรบกวนคุณซันนี่หรอก

ก็ไม่ได้รบกวนอะไรนี่คะซันเต็มใจป้อนคุณนะ .. นะคะ ทานหน่อยนะ ใบหน้าน่ารักแอ๊บแป๊วที่ส่งมาให้นั้นทำให้ซีวอนรู้สึกลำบากใจ เหลือบเหล่ไปมองคู่หมั้นสาวก็ไม่เห็นว่าจะสนใจอะไรกันเท่าไหร่เอาแต่ก้มหน้าก้มตากินไอศกรีมแบบนั้น .. หึ!

เราก็น้อยใจเป็นเหมือนกันนะ

งั้นก็ได้ครับ แต่พอผมทานแล้วต้องให้ผมป้อนคุณซันนี่บ้างนะ

ได้ค่ะ ซันนี่หัวเราะเบาๆกับหน้าตาน่ารักของซีวอนเขาทานเค้กในช้อนจนหมดแล้วก็ตักให้เธอทานบ้างด้วยใบหน้าระรื่นเหลือเกิน เพราะเห็นว่ามีคนแอบชำเลืองลอบมองอยู่

ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะแทยอนตัดสินใจลุกพรวดออกจากโต๊ะไป ก็ถ้าจะจีบกัน .. ทำไมต้องมาทำต่อหน้าต่อตาแบบนี้ให้เธอเจ็บปวดด้วย

มีใครที่ไหนบ้างนั่งจีบผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าคู่หมั้นแบบนี้

แล้วมีคู่หมั้นคนไหนอดทนนั่งดูอยู่ได้ตั้งนานสองนานอย่างเธอกัน

 

ถึงแม้ว่าการเดินทางไปยังน้ำตกจะเป็นเรื่องสบายของหลายๆคนแต่ไม่ใช่กับทิฟฟานี่ที่ร่างกายไม่แข็งแรงอยู่แล้ว อาการเมาเรือของเธอทุเลาลงไปบ้างแต่ก็ยังไม่หายดีเดือนร้อนให้ทงเฮต้องดูแลใส่ใจคอยประคองไม่ให้ร่างบางที่มีอาการเซนั้นล้มลงไป

รอยยิ้มเล็กๆจากใบหน้าซีดเซียวกำลังบอกให้เขารู้ว่าเธอไม่เป็นอะไรมากและยังรู้สึกดีกับสิ่งที่ไม่คาดคิดว่าผู้ชายคนนี้ยังมีให้ ..  แม้ทุกอย่างระหว่างเราจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้วก็ตาม

ความจริงแล้วมันก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าที่เห็นอยู่ เจสสิก้ายังคงก้าวเดินไปอย่างเงียบๆทั้งที่แฟนของเธอกำลังประคองผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนเก่าก้าวเดินไปด้วยความห่วงใย

เพราะทิฟฟานี่ป่วยอยู่ .. จะหึงแม้กระทั่งคนป่วยก็ดูจิตใจคับแคบเกินไป

ผมมาเดินเป็นเพื่อนแล้วกัน จะได้ไม่เหงา แจจุงเหมือนจะรู้งานเขารีบก้าวเท้ายาวๆขึ้นมาเดินขนาบคู่กับเจสสิกก้าให้อีกสองคนที่ประคองกันอยู่ต้องหันมามอง

ก็ไม่ได้เหงาอะไร , “ แล้วทำไมหน้าบึ้งจังล่ะครับ ผมเล่าเรื่องสนุกๆให้ฟังเอามั้ย

เสียงเจื้อยแจ้วของแจจุงเริ่มดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบของทุกคน เขาเล่าสารพัดเรื่องโดยส่วนใหญ่จะเน้นในเรื่องที่ได้ไปท่องเที่ยวในสถานที่ต่างๆรอบโลกให้เจสสิก้าฟัง ท่าทางคนฟังก็ดูสนใจดีซะด้วย ทงเฮได้แต่บ่นพึมพำกับความขี้โม้ของพี่ชายอย่างหงุดหงิด

 

ส่วนคยูฮยอนกับซอฮยอนเดินจับมือกันแน่นกระหนุงกระหนิงรั้งท้ายขบวนชมนกชมไม้ตามประสาคู่รักที่ไม่มีเรื่องมีราวผิดใจกันเหมือนพวกพี่ๆ รอยยิ้มร่าเริงของคนทั้งสองคนนั้นทำให้อีกสองคู่อดอิจฉาไม่ได้ แล้วทั้งหมดก็เดินทางมาจนถึงยังจุดหมายปลายทาง ไม่น่าเชื่อว่าจะพบกับน้ำตกที่สวยงามและบริสุทธิ์ขนาดนี้ ความเหนื่อยหล้าจากการเดินทางหายไปโดยฉับพลันทุกสายตาจับจ้องไปยังความงดงามเบื้องหน้าอย่างตื่นเต้น

เชิญพักผ่อนกันตามสบาย ผมกับลูกน้องจะจัดเตรียมอาหารไว้ให้ อย่าเดินออกไปนอกบริเวณนี้นะครับจะหลงได้ ชานซองบอกกล่าวกับทุกคนแล้วเขากับลูกน้องอีกสองคนก็เดินไปหาที่เหมาะๆตั้งแค้มป์ก่อไฟและจัดเตรียมเอาอาหารที่แบกใส่เป้ใบใหญ่ออกมา

ไปนั่งพักตรงโน้นแล้วกัน เสียงของทงเฮดังขึ้นพร้อมกับประคองทิฟฟานี่เดินตามมาสมทบกับพวกของชานซองแล้วหยิบน้ำดื่มมาให้เธอ ขอบคุณนะเฮ

เดี๋ยวผมมานะเขาคว้าขวดน้ำอีกขวดแล้วเดินไปหาเจสสิก้า เธอรับขวดน้ำนั้นมาดื่มด้วยใบหน้านิ่งเฉยจนกระทั่งเขาหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนสะอาดนุ่มมาซับเหงื่อที่ใบหน้าสวยให้ จึงได้รับรอยยิ้มหวานเป็นของรางวัล

อยากเล่นน้ำตกมั้ยล่ะ.... ท่าทางน้ำจะเย็นน่าดูนะ

อยากเล่นสิคะ ดื่มน้ำมั้ย?เธอยื่นขวดน้ำให้ ทงเฮจับหมับเข้าที่มือเรียวนุ่มแล้วอ้าปากกว้างรั้งขวดน้ำที่อยู่ในมือมากรอกใส่ปาก เรียกเสียงหัวเราะของเจสสิก้าได้เพราะเธอก็แกล้งเทน้ำลงไปจนมันไหลเปียกหน้าเขาไปหมดแล้วก็เตรียมชิ่งหนี

แกล้งผมเหรอ อย่าหนีนะ ถ้าจับได้จะโดนโยนลงน้ำตก .... อย่าหนีสิ!”

ทั้งสองวิ่งไล่จับกันสนุกสนานมันเป็นภาพที่ใครๆมองแล้วก็อดอมยิ้มตามไม่ได้ ทิฟฟานี่ก้มหน้าต่ำลงกับภาพตรงหน้า ไม่ได้รู้สึกว่ามันบาดตาบาดใจอะไรก็แค่หงุดหงิด

อยากเล่นแบบนั้นหรือไง ถ้าหายดีแล้วจะเล่นเป็นเพื่อน แจจุงเดินเข้ามานั่งลงข้างๆ แต่ทิฟฟานี่ขยับตัวหนีให้เขาหงุดหงิดรำคาญใจอีกครั้งก่อนจะคว้าขวดน้ำในมือมาดื่มหน้าตาเฉย

หิวหรือเปล่า ทานแซนวิชมั้ยจะไปหยิบมาให้

ไม่ต้อง จะไปไหนก็ไปน่ารำคาญ!” ยังมีแรงกระชากเสียงตึงและค้อนใส่ แจจุงยักไหล่ขึ้นก่อนจะลุกไปหยิบแซนวิชกลับมานั่งทานข้างๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนหญิงสาวอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ เพราะถ้าเป็นปกติถูกต่อว่าไปขนาดนี้ ได้อาละวาดเสียงดังกลับใส่เธอไปแล้ว

หรือจะหิวมากจนเพี้ยนไปแล้วกันนะ

มองไรล่ะ เอามั้ย? อร่อยใช้ได้นะ... นี่น้ำส้มของโปรดเธอหยิบมาฝาก เขายื่นขวดน้ำส้มให้แล้วเคี้ยวแซนวิชเต็มปากเต็มคำ เมื่อเห็นว่าอีกคนยังเฉยก็เปิดฝาขวดออกแล้วยื่นให้อีกครั้ง ดื่มหน่อยน่าจะได้มีแรงไปรังควานคู่รักสองคนนั้นไง โดนประชดประชันเข้าให้ก็หยิบขวดน้ำส้มนั้นมาดื่มด้วยแววตาขุ่นเคือง

คยูฮยอนลอบสังเกตุการณ์สองคู่รักอยู่ไม่ไกลนัก เขาจะรอจนกระทั่งชานซองกับลูกน้องกางเต็นท์ให้เสร็จก่อนแล้วค่อยเริ่มปฏิบัติการตามแผนที่เตรียมไว้ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดพรายขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัวจนอีกคนเห็น

แอบยิ้มอะไรคะ?

ไปเล่นน้ำตกกันเถอะ โน้นพี่เฮกับสิก้ากำลังเล่นกันสนุกเลย คยูฮยอนรีบจูงมือซอฮยอนตามไปเล่นน้ำสนุกสนานกับพี่ชายและพี่สะใภ้ เมื่อรอให้สองสาวเผลอเขาก็รีบเข้าไปประชิดตัวพี่ชายทันที พร้อมทั้งดึงตัวให้ออกห่างจากแถวนั้นมา

นี่เป็นแผนที่คร่าวๆ เอาไว้ดูตอนเดินกลับไปที่บ้านพักนะ

อะไรของนายคยู?”

ผมจะบอกแผนให้พี่ฟัง น้องชายตัวสูงโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบถึงแผนการให้พี่ชายฟัง

เฮ้ย! .. มันจะดีเหรอ ฟานี่ป่วยอยู่นะ

แค่คืนเดียวเองน่า .. พี่ไม่อยากให้สองคนนั้นเค้าปรับความเข้าใจกันหรือไง? วิธีนี้ได้ผลเชื่อผมสิคยูฮยอนพยักหน้ามั่นอกมั่นใจกับแผนการของเขาเหลือเกิน แถมยังแอบหัวเราะด้วยใบหน้าร้ายกาจสุดๆ

แล้วพี่กับสิก้าก็จะได้ปรับความเข้าใจกันด้วย เห็นมั้ยดีกับทุกฝ่าย ทงเฮดูจะหยุดคิดด้วยความลังเล เพราะเขาเป็นห่วงทิฟฟานี่ที่ยังมีอาการเมาเรืออยู่ แต่เจ้าน้องชายมันก็กล่อมเอาจนได้

งั้นก็ได้ ตกลงทำตามแผนของนาย .. น้องชายตัวแสบ!” สองพี่น้องจับมือตกลงร่วมแผนการกัน

แล้วก็หวังว่าทุกอย่างจะเป็นไปอย่างสวยงาม



 




 

 

THE★ FARRY









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,712 ความคิดเห็น

  1. #3680 nbitong33 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 13:08
    จะล่มไหวฟร่ะเนี้ยยยย ???
    ยิ่งเป็นอิคยูยิ่งเครียด -[]-
    #3,680
    0
  2. #3665 minddybht (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มีนาคม 2556 / 18:51
    กี้หนอกี้
     
    #3,665
    0
  3. #1815 nongpaipai (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 08:32
    อัพเร็วๆๆนะค่ะ   จะรอติดตามค่ะ
    #1,815
    0
  4. #1814 renny-infah (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 08:28
    เย้เย้...ในที่สุดก้อรวมเล่มๆ (ดีใจเว่อไปสักนิด)

    จะได้เก้บไว้อ่านๆ ช่วงนี้หาอ่านไม่ค่อยได้ๆ
    #1,814
    0