Bitter Sweet [Fic SNSD & Sj & 2pm] / [FIN.]

ตอนที่ 20 : Bitter Sweet : : Chapter 16 {CUT+}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 939
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    21 ก.ย. 55
















หลังจากความอลวนวุ่นวายผ่านพ้นไปแล้ว พิธีหมั้นถูกดำเนินต่อไปโดยไม่เสียฤกษ์แม้ว่าทางฝ่ายบ้านตระกูลคิมจะดูอึมครึมอยู่มากก็ตาม ดังนั้นเมื่อเสร็จพิธีแล้วนิชคุณก็ไม่ปล่อยโอกาสให้ซีวอนได้พูดคุยใดๆ กับน้องสาวของตนทั้งนั้น บอกให้ยูริรีบพาแทยอนขึ้นมาที่ห้องของเธอทันที ถึงซีวอนไม่พอใจนักแต่ก็ไม่อยากมีเรื่องมีราวกับนายคุณอีก ครอบครัวเชสเตอร์จำต้องพากันกลับมาบ้าน ซีวอนยังแอบหวังลึกๆ ว่าเมื่อถึงเวลาทานอาหารมื้อค่ำในงานเลี้ยงฉลองหมั้นครอบครัวคิมจะยอมมาทานอาหารร่วมกันที่บ้านเชสเตอร์โดยไม่ติดใจถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น

 

เมื่อกลับมาถึงบ้านเชสเตอร์จียอนรีบวิ่งหน้าตาตื่นตามมาหาคยูฮยอน ความจริงแล้วเธออยากคุยกับพี่ทงเฮมากกว่าแต่เพราะเค้าจ้องมองตาดุวาวใส่เสียก่อนเธอจึงหยุดแล้วหันมาขอให้คยูฮยอนช่วยเหลือแทน เพราะพี่สาวของเธอถูกแจจุงลากขึ้นไปบนห้องตั้งนานสองนานแล้วยังไม่มีวี่แววว่าจะกลับลงมาเลย กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพี่สาว

 

พี่คยูช่วยไปดูให้หน่อยได้มั้ยคะ จียอนเป็นห่วงพี่ฟานี่

 

ไม่ต้องไปคยู!!! .. ให้พี่แจจุงจัดการไป ส่วนเธอมาคุยกับพี่ในบ้าน ทงเฮเดินเข้ามาใกล้หน้าตายังดุดัน จียอนถึงกลับผงะถอยหนีด้วยความเกรงกลัว

 

เฮคะ จะทำอะไรอีก แค่นี้เรื่องยังยุ่งไม่พออีกหรือไง เจสสิก้าต้องส่งสายตาปรามทงเฮไม่ให้เขาก่อเรื่องอะไรขึ้นมาอีก .. ไม่ได้จะฆ่าแกงอะไรจียอนหรอก ก็แค่อยากคุยกันให้เข้าใจเท่านั้นเอง ทงเฮส่งยิ้มให้แฟนสาวเป็นรอยยิ้มที่ทำให้เจสสิก้ารู้สึกคลายความกังวนลงมาได้



 

.

.



 

อีกด้านในห้องพักของแจจุงนั้นทิฟฟานี่นั่งนิ่งอยู่บนเตียงนอนใบหน้าสวยหวานหงิกงออย่างไม่พอใจ จะให้เธอยิ้มหน้าระรื่นอยู่ได้อย่างไงในเมื่อตอนนี้ข้อมือทั้งสองข้างถูกเนคไทสีขาวมัดรวบเข้าไว้ด้วยกัน แน่นจนรู้สึกแสบไปหมดแล้ว ทำไมเธอถึงลืมคิดไปล่ะว่าผู้ชายหน้าหวานคนนี้ก็เป็นเชสเตอร์คนหนึ่งเหมือนกัน ทำไมถึงให้ความโกรธมาบังตาจนลืมนึกถึงคนร้ายกาจคนนี้ไปได้

 

เมื่อไหร่จะแก้มัดฉันซะที นายมันบ้า! เถื่อนที่สุด ... ไอ้บ้า!”

 

ปากดีอีกแล้วนะ อยากให้ผมหาอะไรมาปิดปากด้วยมั้ยล่ะ อะไรดี?? .. ผ้า หรือ ปากของผม?แจจุงยื่นหน้าเข้ามาซะใกล้ จนร่างสวยต้องผงะหนีจนเกือบหงายหลังไป

 

นายมันทุเรศ ปากหม ...

 

หยุดเลยนะ! อย่าทำให้ผมหมดความอดทน เข้ามาก่อกวนงานของซีวอนทำไม ไม่มีอะไรทำเหรอ? เก็บกดมากนักหรือไงถึงต้องมาลงกับน้องชายของผมแทนจ้องตาถามอย่างคาดคั้น

 

แล้วไอ้ผู้ชายชั่วๆ คนไหนกันล่ะ ที่มันทำให้ฉันต้องถอนหมั้นกับคนที่ฉันรักดูเหมือนว่าเธอกำลังตอบไม่ตรงคำถามเท่าไหร่นัก

 

หยุดเลยนะทิฟฟานี่ ถ้าผมเลว .. เธอก็ไม่ต่างกันหรอก  อย่าพูดออกมาเลยว่าเธอรักเค้าน่ะ! อย่าพูดให้ตัวเองดูดีแล้วโยนความชั่วร้ายมาให้ผม เรื่องนี้มันจบไปนานแล้ว แจจุงเดือดดาลจนแทบระงับอารมณ์ไว้ไม่อยู่เมื่อทิฟฟานี่ขุดคุ้ยเรื่องเก่าๆ ขึ้นมาต่อว่าเขาทั้งที่มันไม่น่าจะเกี่ยวโยงกันได้  ทิฟฟานี่เองก็ไม่ได้รู้สึกดีกับเรื่องนี้เลย ไม่ได้อยากพูดถึงมันให้เจ็บปวดอีก

 

.. เจ็บปวดใจจนธารน้ำตาหลั่งไหลออกมา ..

 

และเริ่มส่งเสียงสะอื้นเบาๆจนแจจุงต้องหันมาบีบเข้าที่ไหลมนไว้แน่น .. มันแน่นจนเธอรู้สึกถึงความเจ็บ ผู้ชายคนนี้ทำเธอเจ็บปวดมาเท่าไหร่แล้ว ทั้งสองคนมองประสานสายตากัน มีบางอยู่แฝงไว้อยู่ในแววตาที่คุ้นเคย บางอย่างที่แจจุงเคยค้นหาและต้องการจากผู้หญิงคนนี้เหลือเกิน และเขาก็ได้เห็นมันแล้วแต่ก็เพียงแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้นเอง ก่อนมันจะฉายแววความว่างเปล่ากลับมา พร้อมด้วยสายตาของความเกลียดชิงชัง

 

หยุดร้องได้แล้ว ใบหน้าสวยๆ ของเธอไม่เหมาะกับคราบน้ำตาพวกนี้หรอก เขายกมือขึ้นมาแล้วใช้ปลายนิ้วเรียวเกลี่ยคราบน้ำตาอุ่นใสให้อย่างอ่อนโยน นานแล้วที่เราไม่ได้ใกล้ชิดกันแบบนี้ .. มันนานแค่ไหนแล้วนะ ราวกับมันช่างยาวนานเหลือเกิน

 

ฉันจะกลับบ้านแล้ว

 

ก็ถ้าเธอไม่ดื้อรั้น ผมก็ไม่จำเป็นต้องมัดมือไว้หรอก เจ็บมากหรือเปล่าดูสิ แดงเชียวเดี๋ยวผมหายามาทาให้นะ ฝ่ายแจจุงดูเหมือนจะเริ่มปรับอารมณ์ผ่อนลงมาแล้ว แต่ ..

 

ไม่ต้องมายุ่ง นายสนใจฉันด้วยเหรอ คนอย่างนายไม่เคยสนใจใครนอกจากตัวเองหรอก ทิฟฟานี่ยังไม่หยุดเหวี่ยงวีนใส่เค้า

 

ทำไมปากเธอถึงเป็นแบบนี้นะ ไม่ได้เหมาะกับใบหน้าสวยๆ เลยซักนิด  น่าเสียดาย แจจุงจ้องมองริมฝีปากอิ่มสวยที่แต่งแต้มด้วยลิปสติกสีหวาน ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาชิดแล้วกดริมฝีปากของเขาทาบลงมา .... อื้มม ยังหวานเหมือนเดิม

 

ทิฟฟานี่ตกใจเล็กน้อยเมื่อถูกเขาสัมผัสแนบชิดอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวแบบนี้ ก่อนจะสะบัดใบหน้าหนีแต่แจจุงส่งมือมาประคองจับเรียวหน้าหวานไว้ไม่ให้หลบหนี ปลายลิ้นค่อยๆ ไล้เลียริมฝีปากเล็กจนเปี่ยกชุ่ม .. ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดใส่กัน ความรู้สึกลึกๆ ในหัวใจที่เคยหลับใหลประทุขึ้นฉับพลัน หัวใจกระตุกเต้นรัว ทิฟฟานี่เริ่มอ่อนแรงที่จะต่อต้านเสียงภายในใจกำลังสั่งให้เธอลืมความโกรธแค้นเกลียดชังผู้ชายคนนี้ ความเจ็บปวดที่ผ่านมากำลังจะถูกลบล้างเพียงเพราะจุมพิตร้ายของซาตานงั้นเหรอ?

 

อื้อ .. ฉันเกลียดนาย อย่ามาแตะต้องตัวฉันอีก ไอ้ผู้ชายสารเลว!”

 

ยิ่งกว่าถูกฟาดหัวด้วยของแข็งที่สุด แจจุงขบกรามแน่นด้วยความโกรธก่อนจะผลักร่างบางราบลงบนเตียงด้วยแรงอารมณ์ที่โหมรุกโชน ราวกับไฟร้อนที่กำลังจะเผากายของทิฟฟานี่ให้แหลกเป็นจุล ผมมันก็สารเลวแบบนี้แหละ มาทบทวนบทรักกันหน่อยมั้ยล่ะ ลืมไปหรือยังว่าคนเลวชั่วคนนี้มันรักเธอได้ถึงใจแค่ไหนกัน

 

อย่านะ! …… ออกไปนะแจจุง นายไม่มีสิทธิ์แตะต้องตัวฉันแล้ว

 

ทำไมจะไม่มี ผมรู้นะว่าตอนนี้คุณไม่มีใคร เลิกกับดาเนียลแล้วถึงได้กลับมาเกาหลี ไม่โหยหารสชาติเก่าๆ ของผมบ้างเลยหรือไง ผมยังคิดถึงคุณอยู่เลยนะแจจุงกดร่างบางตรึงไว้แนบแน่นกับที่นอนสปริงนุ่ม ใบหน้าหล่อหวานราวกับเทพบุตรช่างดูน่ากลัวเหลือเกิน ดวงตาของเขาดุร้ายเอาแต่ใจและความต้องการของตัวเองไม่เคยเปลี่ยน ทำไมครั้งนึงฉันเคยหลงรักคนๆนี้ได้

 

.. ทำไมฉันถึงรักผู้ชายใจร้ายคนนี้ได้   ..




 






 

.

.





 

บ้านเชสเตอร์ช่วงเวลาของอาหารมื้อค่ำดูกร่อยลงถนัดตาเมื่อคนที่บ้านตระกูลคิมโทรศัพท์มาบอกถึงเหตุผลที่ทำให้ไม่สามารถมาร่วมรับประทานอาหารมื้อค่ำด้วยได้ ทุกคนที่บ้านคิมต้องเตรียมตัวเดินทางไปที่รีสอร์ทของครอบครัวซึ่งอยู่ที่เกาะๆ แห่งหนึ่งในประเทศไทยก็เพื่อถ่ายทำโฆษณาของรีสอร์ทในเช้าวันรุ่งขึ้น .. ทำไมรีบร้อนไปกันกะทันหันแบบนั้น เหตุผลจริงๆ คืออะไรคนที่บ้านเชสเตอร์ต่างรู้คำตอบดีอยู่แล้ว ทำให้ซีวอนซึมหนักลงไปกว่าเดิมอีก หมั้นกันแล้วอย่างไง? ในเมื่อคนบ้านโน้นเกลียดขี้หน้าเขาไปแล้ว ซีวอนขอตัวและขึ้นมาบนห้องนอนพลางคิดถึงเรื่องที่ได้พูดคุยกับซานดาร่าก่อนที่เธอจะกลับไป

 

ขอบคุณมากนะที่ช่วยเหลือผมวันนี้

 

ฉันไม่ได้ช่วยคุณหรอกนะคะ ฉันช่วยตัวของฉันเองต่างหาก มันไม่คุ้มกันหรอกคุณเจ็บปวดแล้วไงล่ะ? อย่างไงฉันก็ไม่มีวันได้ครอบครองหัวใจของคุณอยู่ดีแล้วฉันก็ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินทอง ซึงฮยอนเองเขาก็ร่ำรวยไม่น้อยไปกว่าพวกคุณหรอก ที่สำคัญเขารักฉันด้วยหัวใจถึงแม่ของเขาจะไม่ชอบฉันก็ตาม คงเหมือนกับที่ยูริเคยพบเจอมา แต่ก็ช่างเถอะ มันก็เป็นเรื่องของอนาคต ... โชคดีนะคะวอน ดาร่าจะเก็บช่วงเวลาที่ดีของเราไว้ในนี้ตลอดไป ซานดาร่าจับกุมมือของซีวอนขึ้นมาวางทาบลงตรงช่วงอกของเธอ ช่วงเวลาแห่งความสุขความทรงจำจะถูกเก็บไว้ในหัวใจตลอดไป ซีวอนยกมืออีกข้างขึ้นมาลูบผมเธออย่างอ่อนโยนพร้อมกับรอยยิ้มแห่งความเข้าใจที่ทั้งสองมีให้กัน

 

ขอให้มีความสุขกับคนที่คุณรักและก็รักคุณนะซานดาร่า .. ผมขอโทษสำหรับเรื่องที่ผ่านมา โชคดีเช่นกันนะครับ ซีวอนดึงเธอเข้ามาจุมพิตที่หน้าผากเป็นการล่ำลาครั้งสุดท้าย

 

เฮ้อ~ ..... ซีวอนถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย แม้แต่โทรศัพท์น้องแทยังไม่ยอมรับสายเลย แล้วพรุ่งนี้ก็จะเดินทางไปที่เกาะแล้ว จะเอาเวลาที่ไหนพูดคุยกัน แบบนี้เขาไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรหรอก ว้าวุ่นกลุ้มใจขนาดนี้ แม้แต่จะข่มตาหลับยังยากเย็น



 

.

.




 

@ บ้านตระกูลคิม  .. ที่ห้องนอนของนิชคุณนั้น ตั้งแต่ดึงตัวยูริมาจากห้องนอนของน้องแทแล้ว นิชคุณก็เอาแต่เงียบไม่พูดไม่จาได้แต่มองจ้องหน้ายูริ คิ้วหนาเข้มที่ขมวดมุ่นเป็นปมอยู่นั้นทำให้บรรยากาศมันชวนอึดอัด จะพูดหรือซักถามอะไรยูริก็พร้อมที่จะตอบไม่ใช่มานั่งเงียบทำหน้าบึ้งตึงใส่กันอยู่แบบนี้

 

ถ้าไม่มีอะไร ยูลขอตัวนะคะยังไม่ได้เก็บของเตรียมเดินทางพรุ่งนี้เลย ยูริลุกจากที่นอนนิชคุณก็ฉวยข้อมือเล็กไว้แล้วดึงร่างนั้นเข้ามานั่งลงบนตักของเขา ซ้ำยังโอบรัดเข้าที่รอบเอวไว้แน่นจนยูริรู้สึกได้ถึงความอึดอัดและ ... เจ็บ! ปวดในใจ

 

คุณ..นิชคุณ!”

 

รู้หมดแล้วทุกเรื่องใช่มั้ย ทำไมไม่บอกผม .. คุณเป็นคนของผมนะทำไมต้องไปเข้ากับฝ่ายโน้น น้ำเสียงตัดพ้อใส่ทำให้ยูริรู้สึกไม่ดีนัก เธอหันมาเผชิญหน้ากับเขา

 

“ยูลขอโทษค่ะ เจสขอให้ยูลไปช่วย บ้านโน้นเขาถูกแบล็คเมล์นะ

 

ยูลเลือกที่จะช่วยพวกเค้า แล้วพี่ล่ะ .. ยูลไม่สนใจใช่มั้ย ไม่สนเพราะยูลไม่ได้รักพี่ นึกน้อยอกน้อยใจจนพาลคิดหาเหตุได้อย่างเดียวเท่านั้น .. นั่นเพราะยูริไม่เคยรักเคยมีความรู้สึกพิเศษให้กันเลยไง

 

พี่คุณ ......ทำไมเป็นแบบนี้นะ .. ผู้ชายคนนี้ขี้น้อยใจเกินกว่าที่เธอคาดคิดซะอีก เขาเบือนหน้าหนีไม่ยอมมองสบตากันด้วยซ้ำ ยูริต้องยกมือขึ้นมาประคองใบหน้านั้นให้หันกลับมามองที่เธอ

 

ไม่รัก .. เลยไม่สนใจหรือห่วงใยคนบ้านนี้เลย พี่ไม่โทษน้องยูลหรอกนะ จะกลับคอนโดใช่มั้ยจะไปส่ง นิชคุณขยับตัวจะลุกขึ้นแต่ยูริกลับโอบรัดเข้าที่คอเขาไว้

 

ยูลจะเล่าเรื่องทุกอย่างที่รู้ให้พี่คุณฟังนะ ฟังยูลพูดก่อนได้มั้ย

 

ผมไม่อยากฟังตัดบทด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง บทจะดื้อก็ดื้อได้น่าหมั่นไส้ซะจริง

 

ยูริไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนงอนได้น่ารักเหมือนเด็กขนาดนี้ พี่คุณเลือกที่จะเงียบแล้วแสดงอาการไม่พอใจออกมาในแบบนี้ก็ดีกว่าที่เขาจะโวยวายด่าว่าเธอเสียงดัง แต่ไม่ว่าอย่างไงเธอก็ไม่อยากทะเลาะโกรธเคืองกับเขา ระหว่างเรามันเปราะบางมากอยู่แล้ว จมูกโด่งจึงโน้มเข้าหาแตะที่แก้มคลอเคลียอยู่ไม่ห่างทำไมจะไม่ทำให้จิตใจของอีกคนสั่นไหว ยูริเล่นออดอ้อนขนาดนี้ มีหรือคนอย่างนิชคุณจะต่อต้านได้

 

ไม่ฟังแล้วจะรู้เรื่องราวทั้งหมดเหรอคะ ยูลรู้ว่าตอนนี้พี่คุณโมโหอยู่เอาไว้อารมณ์ดีกว่านี้ยูลค่อยเล่าแล้วกัน แต่ขอร้อง .. ช่วยฟังกันหน่อยนะคะ

 

ก็ได้ ......... แต่ห้ามโกหกผมนะ ส่วนตอนนี้กลับไปเก็บเสื้อผ้าที่ห้องก่อน แม้หน้าตายังบึ้งตึงอยู่แต่ภายในหัวใจอ่อนปวกเปียก ยูริคลี่ยิ้มบางๆ ให้เพราะเธอเข้าใจว่านิชคุณคงหายงอนแล้ว  แต่ .. ทว่าในหัวใจของอีกคน อารมณ์โมโหที่มีให้มันน้อยกว่าความรู้สึกน้อยใจซะอีก ยูริเลือกที่จะช่วยเหลือบ้านโน้นมากกว่าเขาซึ่งได้ชื่อว่าเป็นคนรัก .. มันเจ็บปวดอยู่ลึกๆ ในหัวใจ

 

เท่านี้มันก็ชัดเจนมากพอแล้ว ... ทำไมนายถึงต้องหลอกตัวเองต่อไปอีก ... นายไม่ได้มีความหมายอะไรสำหรับเธอเลย เมื่องานถ่ายโปรโมทรีสอร์ทเสร็จลง คงถึงเวลาที่เราต้องเอ่ยลาจากกันแล้ว

 

... ยูริ ...






 

.

.






 

ที่ห้องนอนของแทยอน .. หลังจากแช่ตัวในน้ำอุ่นอยู่ในห้องน้ำซักพักใหญ่แล้วกายเล็กก็สวมชุดคลุมอาบน้ำออกมาจากห้อง ผิวขาวจัดอยู่แล้วยิ่งซีดเข้าไปอีกถ้าไม่แช่น้ำเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดแทยอนก็ไม่รู้จะหาวิธีไหนแล้ว สมองอันน้อยนิดตอนนี้หนักอึ้งคิดอะไรแทบไม่ออก คนที่เพิ่งผ่านงานหมั้นมาเป็นแบบนี้เหมือนกันหมดหรือเปล่านะ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกปวดหัว อยากหายามาทานจะได้นอนพักผ่อน ไม่ต้องมาคิดถึงเรื่องที่ได้ยินในวันนี้ .. เรื่องของผู้หญิงคนนั้นกับพี่ซีวอน ไม่รู้หรอกว่าเรื่องราวแท้จริงมันเป็นอย่างไงกันแน่ แต่ผู้หญิงคนนั้นก็ดูน่าสงสารจริงๆ เธอคงรักพี่ซีวอนมาก ..

 

รักมากก็เจ็บมาก .. เรื่องนี้แทยอนประสบพบเจอมาด้วยตนเองเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้ว กำลังคิดอะไรเพลินๆ ก็รู้สึกหนาวเหน็บเพราะลมที่พัดเข้ามาในห้อง แปลกจริงใครมาเปิดประตูที่ระเบียงห้องกันนะ หรือมีใครเข้ามาในห้องตอนที่เธออาบน้ำ?

 

ว่าแล้วก็เดินเข้ามาเลื่อนบานประตูปิดไว้เหมือนเดิม ไม่เคยเลยซักครั้งที่เธอจะล็อคประตูบานนี้ มันเป็นความเคยชินตั้งแต่ไหนแต่ไรมาแล้ว จำได้ว่าตอนเด็กๆ พี่ซีวอนก็แอบเข้าห้องเธอจากทางนี้แหละ พอฉุกคิดขึ้นมาได้แทยอนก็รีบหมุนตัวกลับไปมองตรวจตราในห้องทันทีแต่ช้ากว่าคนที่แอบซุ่มตัวดูอยู่นานแล้ว เจ้าของร่างสูงใหญ่ปราดเข้ามากอดร่างเล็กรัดไว้แน่นอย่างไม่มีทางจะคลายอ้อมแขนแข็งแกร่งออกง่ายๆ

 

ปล่อยนะ! พี่เข้ามาทำไม ทำตัวอย่างกับพวกโจร แทยอนสะบัดตัวดิ้นอยู่ในอ้อมกอดที่รัดแน่นซีวอนเบียดใบหน้าซบลงมาสัมผัสที่แก้มเนียนนุ่ม

 

ก็น้องแทใจร้าย ไม่ยอมมาทานข้าวที่บ้านพี่นี่นาโดนต่อว่าเข้าให้แล้วที่ตัวเองล่ะ ยังไม่ได้มาทานด้วยกันเลย แต่แทยอนเคยต่อว่าเขาซักคำไหมล่ะ??

 

ตัวร้อนนะ ไม่สบายหรือเปล่าครับ

 

ปวดหัว จะทานยาแล้วก็นอนพักแล้ว พรุ่งนี้ต้องเดินทางแต่เช้า

 

พี่มีเรื่องอยากคุยด้วย คุยกันก่อนนะท่าทางต้องคุยนานซะด้วยสิ ดังนั้นซีวอนจึงดึงตัวคนรักให้ไปที่เตียงนอนของเธอในทันที

 

ไม่อยากคุย จะนอนแล้วถ้าพี่ไม่ออกไป .. น้องแทจะบอกคุณแม่กับพี่คุณนะ คราวนี้แทยอนไม่ได้พูดขู่เฉยๆ เหมือนอย่างทุกครั้งเธอตั้งใจจะร้องเรียกอย่างนั้นจริงๆ

 

นายคุณขับรถออกไปแล้ว ส่วนคุณแม่คงเข้าห้องนอนแล้วมั้งน้องแทจะตะโกนเรียกท่านมาเหรอ งั้นพี่ก็จะปิดปากน้องแทไว้ซะ

 

คุณแม่คะ ..... คุณ ............ อุบส์!!ซีวอนรีบเอาฝ่ามือมาปิดปากแทยอนไว้แทบไม่ทัน ตกใจหน้าตาตื่นเลิ่กลักไม่คิดว่าเธอจะตะโกนส่งเสียงร้องดังอย่างที่พูดจริงๆ

 

มีให้เลือกสองอย่าง .. หนึ่งอยู่เฉยๆ แล้วฟังพี่พูดจนจบ กับ สอง .. ส่งเสียงร้องครางเพราะๆ ให้พี่ฟัง ซีวอนปล่อยมือที่ปิดปากแทยอนออกก็ถูกมือเล็กกระหน่ำทุบตีลงมาไม่ยั้ง

 

ไอ้บ้า! อยากพูดอะไรก็รีบๆ พูดมาเลย ไม่อยากเห็นหน้า .. ไม่รู้หรือไง ถูกบังคับแบบนี้แทยอนไม่มีทางเลือกจำต้องฟังเขาพูด ทั้งที่ตัวเองไม่อยากจะฟัง ..

 

ซีวอนเล่าเรื่องทั้งหมดให้แทยอนฟัง แม้ว่าคนตัวเล็กจะทำเหมือนกับว่าไม่สนใจจะฟังเท่าไหร่นัก เอาแต่หยิบตุ๊กตาตัวนั้นตัวนี้มากอดเล่นไว้ แต่ซีวอนก็ระงับอารมณ์พยายามเล่าเรื่องให้จบๆ ลงไป นี่ถ้าไม่รู้สึกผิด รับรองได้เลยว่า น้องแท! ไม่ได้มานั่งยั่วโมโหเขาอยู่แบบนี้ได้หรอก

 

เรื่องทั้งหมดก็เป็นแบบนี้แหละความจริงแล้วมันก็ไม่ทั้งหมดหรอกนะ ซีวอนไม่ได้เล่าเรื่องยาและเรื่องที่เกิดหลังจากยาออกฤทธิ์ ข้ามตรงนี้ไปคงไม่ผิดอะไรมากมายนักหรอกมั้ง

 

จบแล้วใช่ไหมคะ งั้นก็เชิญไปได้แล้ว

 

พี่กับดาร่าไม่มีอะไรต่อกันแล้วนะ น้องแทเข้าใจพี่แล้วนะครับ ไม่โกรธ..ไม่งอนนะ?

 

อืม .. ไปได้แล้ว บอกปัดไม่ยอมมองหน้าเอาแต่ก้มเล่นเจ้าตุ๊กตาบ้าอะไรอยู่ก็ไม่รู้จนกระทั่งซีวอนกระชากมันมา เธอถึงได้จ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคือง .. ดื้อ! คนดื้อแบบนี้ต้องจัดการอย่างไงนะ ซีวอนขยับเข้ามาชิดเลยถูกแทยอนหยิบหมอนขึ้นมาฟาดใส่ แต่เขาก็ดึงมันเหวี่ยงทิ้งไปแล้วดึงตัวเธอเข้ามา

 

ต้องให้พี่ทำอย่างไงถึงจะยกโทษให้ บอกมาสิ ..

 

กลับไป ไม่อยากเห็นหน้า ยิ่งแทยอนทำแบบนี้ใส่ซีวอนก็ยิ่งหงุดหงิดใจเขาจับไหล่ไว้แล้วดันลงนอนราบบนเตียงก่อนจะใช่ร่างใหญ่กำยำตามลงมาทาบทับไว้ แทยอนยิ่งโกรธเขามากขึ้น ดวงตาคู่กลมฉายแววไม่พอใจชัดเจน

 

ซีวอนกดสันจมูกลงมาที่แก้มซ้ายแล้วย้ายมาที่แก้มขวา ยั่วโมโหกันดีนักนะ ต้องเอาคืนซะบ้าง ทั้งที่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่ใช้กำลังอย่างที่เคยทำก่อนๆ มา

 

แทเกลียดพี่!ได้ยินคำว่าเกลียดแล้วรู้สึกใจหายวูบ จำต้องเงยหน้าขึ้นมามองตากัน

 

พี่ก็แค่อยากหอมแก้มคู่หมั้น อยากกอด .. อยากจูบ ไม่ได้หรือไง ..หือ? ซีวอนจ้องมองริมฝีปากบางอย่างห้ามใจไม่อยู่ มีคู่หมั้นน่ารักขนาดนี้ใครจะไปอดใจไหวกันล่ะ ริมฝีปากกดลงที่ซอกคอ สูดดมความหอมจากผิวกายขาวละเอียด แทยอนร้องห้ามและยังคงปัดป้องตัวเองแต่มีหรือที่เขาจะฟัง สายรัดเสื้อคลุมถูกกระตุกเบาๆ ก็หลุดออกซะแล้ว ภายในไม่ได้สวมใส่อะไรปกปิดไว้ด้วยซ้ำ แบบนี้ก็ยิ่งง่าย! เรียวหน้าหล่อยกยิ้มอย่างพอใจก่อนจะค่อยๆ แหวกสาบเสื้อเปิดออก แต่ถูกมือเล็กที่สั่นดึงรั้งไว้

 

อย่าค่ะ ...

 

ดวงตาคู่กลมสั่นไหวด้วยความหวาดกลัว ซีวอนค่อยๆ เลื่อนปลายนิ้วมาไล้ที่แก้มแผ่วเบา กลัวพี่ขนาดนี้เชียวเหรอ? ถ้าเราแต่งงานกันแล้วพี่จะไม่หยุดให้แบบนี้นะ ไม่ต้องกลัวหรอกพี่จะไม่แตะต้องเธอมากไปกว่าที่ทำอยู่ตอนนี้ .. ถ้าน้องแทไม่เป็นฝ่ายขอให้พี่ทำ

 

ไม่มีทางขอหรอก!” ใบหน้าน่ารักเชิดงอใส่อย่างถือดี  อวดดีทั้งที่ตัวเองเป็นฝ่ายเสียเปรียบเชื่อเค้าเลย .. ซีวอนหัวเราะเบาๆ อย่างอดเอ็นดูในความน่ารักของคู่หมั้นไม่ได้

 

เมื่อกี้พี่บอกว่าทำอย่างไงถึงจะให้แทยกโทษให้ใช่มั้ยคะ? แทยอนปรับเปลี่ยนมาพูดจาอ่อนหวานกับเขา ซีวอนพยักหน้าให้พร้อมกับกดปลายจมูกลงมาคลอเคลียที่แก้มใส แค่นี้ก็หลงจะตายอยู่แล้ว อย่ามาทำน่ารักใส่กันให้มากไปกว่านี้เลย เขาแพ้ให้แทยอนคนอ่อนหวาน .. แพ้อย่างราบคาบ

 

พี่ซีวอนพูดจริงหรือเปล่า? น้องแทอยากรู้ว่าพี่รักแทจริงหรือเปล่า??

 

รักสิครับ รักน้องแทคนนี้ที่สุดเลยแล้วจะไม่รักใครอีกแล้วพี่สัญญา รอยยิ้มอบอุ่นที่มอบให้ทำให้แทยอนส่งยิ้มหวานกลับมาให้แล้วโอบคล้องรอบคอเขาไว้ ทำให้ซีวอนถึงกับใจสั่นอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาเนิ่นนานแล้ว แทยอนโน้มใบหน้าขึ้นมาหาใกล้จบเกือบ ..

 

พี่ต้องพิสูจน์ให้แทเห็นนะคะว่าพี่รักแทจริง ถ้าทำอย่างที่แทขอได้ .. น้องแทจะยกโทษให้พี่

 

ว่ามาสิครับ จะให้พี่ทำอะไรจ๊ะเคลิ้มไม่ไหวแล้ว พอถูกคนตัวเล็กทำแบบนี้เข้าใส่ซีวอนก็กลายเป็นลูกแมวน้องเชื่องๆ เท่านั้นเอง แทยอนกระซิบชิดใบหู พร้อมกับบอกถึงสิ่งที่เธอต้องการให้ผู้ชายคนนี้ทำ เพื่อพิสูจน์ในความรักที่มีให้กันและเป็นการไถ่โทษในความผิดทั้งหมดที่ทำมา

 

ห๊ะ !!! วะ .. ว่าไงนะ น้องแทล้อพี่เล่นใช่ไหม?”

 

คำขอบ้าบออะไรกัน .. แบบนี้ซีวอนรับไม่ได้หรอก

 

อย่างไงก็รับไม่ได้

 

ถ้าพี่ทำไม่ได้ ก็อย่าหวังว่าน้องแทจะยกโทษให้นะ ถึงทีแทยอนได้เชิดหน้าใส่คนตัวสูงอย่างได้เปรียบบ้างแล้ว ซีวอนยังยังมองสบตาอย่างไม่พึงพอใจในคำขอนั้น ไม่มีใครพอใจหรอกเขาเลยลองออดอ้อนใหม่อีกครั้ง

 

มันไม่ทรมานพี่มากไปเหรอครับ ทำแบบนั้นน่ะ ไม่สงสารเห็นใจพี่บ้างเลยหรือไง

 

แล้วทีพี่ทำกับน้องแทก่อนหน้านี้ล่ะ เคยสงสารเห็นใจกันหรือ?” เอาสิ .. ตอนนี้ให้มันรู้กันไปเลยว่าใครต้องกลัวใคร แทยอนปล่อยมือที่โอบไว้ออก แล้วยกมือข้างที่สวมแหวนหมั้นขึ้นมาเป็นเชิงข่มขู่เล็กๆ

 

อ่ะก็ได้ .... พี่จะไม่แตะต้องล่วงเกินเธออีก จนกว่าเธอจะบอกยกโทษให้พี่แล้ว ถ้าพี่ทำผิดสัญญาเธอมีสิทธิ์จะขอถอนหมั้นในทันที ... ไม่เห็นยุติธรรมเลย ไอ้ที่ไม่ให้แตะต้องมันหมายถึงอะไรบ้าง .. พี่ยังจูบเธอได้ใช่ไหม?” ซีวอนโวยวายใส่อย่างไม่พอใจเป็นอย่างมาก หงุดหงิดจนหน้าแดงขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

 

แม้แต่จับมือ .. ก็ห้ามค่ะแทยอนยิ้มหวานให้อย่างเป็นต่อ

 

บ้าหรือเปล่า ! ……..  นี่มันเรื่องบ้าชัดๆ

 

ใครสั่งสอนให้คิดวิธีบ้าๆ แบบนี้กัน !







THE★ FARRY



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,712 ความคิดเห็น

  1. #3642 pooklook123 (@maple_kub) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กันยายน 2555 / 21:39
    ฟานี่กะแจจุงเคยมีความหลังอะรัยกันอ่ะ หรือว่าที่ฟานี่เกลียดปู้จายบ้านนี้เพราะตาแจจุงคนนี้กันนะ ความสัมพันธ์ระหว่างวอนแททั้งก่อนหมั้นหลังหมั้น มันยังดูอึมครึมขรุขระเหมือนเดิมเลยอ่ะ แล้วเมื่อไหร่บ้านน้องแทจะอภัยให้วอนเนี่ย มีงานหมั้นแต่ดูท่าทางงานแต่งนี่อีกไกลลลลลล 5555 ดีมากน้องแทเอาคืนตาวอนได้เจ็บปวดที่สุด ชีวอนขาดใจตายแน่ๆ
    #3,642
    0
  2. #3631 softhy (@softhy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 20:28
    อ้ากกฟานีกะจุง เขา2คนเคยมีอดีตอะไรกันแน่เลย...คุณกะลังคิดจะทิ้งยูลด้วยความเข้าใจผิดฤป่าวนิ่.. 555จะสงสาร เห็นใจ หรือสมนำ้หน้าวอนดีอ่ะ แทแทเจ๋งอ่ะ555
    #3,631
    0
  3. #3629 ๙..กบ (@nbitong33) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 กันยายน 2555 / 19:43
    แอบสงสารวอน แทแทก็เดี๋ยววอนอาจจะตบะก็ได้นะ ?
    555555555555.
    #3,629
    0
  4. #3627 `โซชิแท.บาลาบลู (@fads23296) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กันยายน 2555 / 23:43
    ตอนแรกสงสารซีวอน แต่ตอนนี้สมน้ำหน้าอ่ะ 55555555555
    #3,627
    0
  5. #3622 sugsig (@sugsig) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กันยายน 2555 / 19:12
    สมน้ำหน้าซีวอนเบาๆ 555
    #3,622
    0
  6. #3617 orangeradio (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กันยายน 2555 / 01:23
    555 ซีวอนโดนเข้าให้แล้ว
    #3,617
    0
  7. #1149 พุดดิ้งแทแท (@lovelovetaeyeon) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:20
    ว่าแต่ฟานี่กับแจมีอะไรกัน
    คู่หมั้นฟานี่คือใคร
    รอ รอคะ
    #1,149
    0
  8. #1147 ThuTha_9 (@thavisas9) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:14
    คนที่ฟานี่หมั้นคือใครอ่ะ กลิ่นอะไรไรเตอร์ ไม่เห็นได้กลิ่นเลย หรือว่าเราจมูกไม่ดี
    #1,147
    0
  9. #1145 infah_infinity (@renny-infah) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:06
    มารอเฮสิกๆๆ ค่าาาาาาาา
    #1,145
    0
  10. #1144 cRoss__Vampir_e (@crazy-hot) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:25
    รอเฮสิก อิอิ
    กลิ่นหอมมาม่าใช่ไหมนี่
    #1,144
    0
  11. #1143 maknaeKyuSeo (@lovekyuseo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:13
     กลิ่นอะไรค่ะ
    อย่าบอกนะว่าคู่หมั้นทิฟ คือหนึ่งในสองคนคนนี้ ด๊องหรือคยู
    ไรต์เตอร์อย่าเพิ่งไปมาอัพต่อก่อนค่ะ
    #1,143
    0
  12. #1142 aumaiimm (@um_jang) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:18

    ใช่ค่ารอเฮสิก คยูซอ อยู่อ่ะๆๆ > <''

    สู้ๆๆๆน่ะค่ะเป็นกำลังใจให้แต่งได้ดีมากเลยชอบ!! ^ ^

    #1,142
    0