Bitter Sweet [Fic SNSD & Sj & 2pm] / [FIN.]

ตอนที่ 18 : Bitter Sweet : : Chapter 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 733
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    3 ก.ย. 55







 

บนโซฟาตัวยาวกลางห้องโถงใหญ่ร่างสูงที่นอนขดงอเข่าเข้าหาลำตัวเมื่อรู้สึกได้ถึงความหนาวเย็นของอากาศที่ลดอุณหภูมิต่ำลงจนร่างกายของเขาหนาวสั่น เปลือกตาค่อยๆ ขยับเปิดขึ้น ... นี่เผลอหลับไปงั้นเหรอ? พึมพำกับตัวเองแล้วยกข้อมือขึ้นมามองนาฬิกาเป็นเวลาเกือบหกโมงเช้าแล้วเมื่อหันไปมองที่โซฟาอีกตัวก็เห็นน้องชายร่างสูงนอนตัวงอไม่แพ้กันอยู่ .. ทงเฮลุกขึ้นมาตบฝ่ามือลงที่ต้นแขนหนาของน้องชายเพื่อปลุกให้เขาตื่นขึ้นมา

 

“พี่ซีวอนกลับมาแล้วเหรอครับ?” คยูฮยอนงัวเงียชันกายลุกขึ้นมานั่งทั้งที่พยายามจะเปิดเปลือกตาขึ้น แต่เขาไม่เห็นใครอีกนอกจากพี่ชายคนโตที่มีสีหน้าไม่ค่อยดีนัก

 

“ทำไมนายวอนถึงเป็นแบบนี้นะ ถ้าบ้านโน้นเค้าไม่ยกลูกสาวให้ก็อย่าไปว่าเค้าเลย” หายไปไหนก็ไม่บอกไม่กล่าวมือถือก็ไม่ยอมรับ คนเป็นพี่ก็อดห่วงไม่ได้มีอะไรทำไมถึงไม่ยอมบอกกันหายเงียบไปแบบนี้ มันเป็นเรื่องที่สมควรทำแล้วหรือไง ทงเฮไม่สบายใจมากกับเรื่องนี้เขารู้สึกเสียใจที่ได้เห็น สีหน้าและแววตาแสนเศร้าของน้องแทแล้วยังจะถูกคุณลุงเรียกตัวมาตำหนิอีกนานสองนาน จะรู้บ้างไหมว่าคนเป็นพี่ลำบากเดือดร้อนเพราะนายแค่ไหนซีวอน!

 

( ติ๊ด ... ติ๊ด )

 

เสียงโทรศัพท์มือถือของทงเฮที่วางอยู่ใกล้ๆ ดังขึ้น รีบคว้ามันขึ้นมาทันทีเพราะคิดว่าเป็นสายจากซีวอนแต่ก็คิดผิด ไม่ใช่ซีวอนหรอก .. หากแต่เป็นเบอร์ที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี แต่นี่ไม่ใช่เวลาจะมารับโทรศัพท์ของจียอนหรอกนะ

 

“พี่ไม่รับสายเหรอ?” คยูฮยอนถามอย่างสนใจ

 

“จียอนน่ะ .. พี่ยังไม่อยากคุยตอนนี้ เพราะนายคนเดียวเลยนะคยู สร้างสถานการณ์ลองใจบ้าบออะไรกันแบบนั้น ทั้งฉันทั้งน้องสะใภ้เข้าใจผิดไปกันหมด นี่ฉันยังต้องไปขอโทษจียอนอีก!” ทงเฮบ่นอุบใส่น้องชายตัวดีหลังจากได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดจากปากของคยูฮยอนแล้วว่าทุกอย่างนั้นสร้างขึ้นเพื่อลองใจซอฮยอนเท่านั้นเอง แล้วจียอนเองก็ไม่ได้มีความผิดอย่างที่ทงเฮกล่าวหาเสียหายไป พี่ชายคนโตปวดหัวไปหมดกับปัญหาที่น้องชายทั้งสองคนสร้างขึ้นมา ในขณะที่เสียงโทรศัพท์ก็ยังคงดังไม่เลิกรา ... นี่จียอนต้องการอะไรจากเขาอีก

 

“จียอนตอนนี้พี่ไม่สะดวกคุยนะ ….

 

[ “แล้วสะดวกคุยตอนไหนล่ะคะ .... เฮ” ] เสียงปลายสายที่กรอกกลับมาทำให้ทงเฮรู้ในทันทีว่าเจ้าของเสียงนั้นไม่ใช่จียอน แต่เป็นผู้หญิงอีกคนที่สร้างรอยแดงไว้ที่แก้มเขา

 

“มีธุระอะไรมิทราบ ผมกำลังรอสายจากนายวอนอยู่ ไม่สะดวกคุยกับคุณหรอกนะ” ทงเฮตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา เวลานี้เขาไม่มีอารมณ์มาต่อล้อต่อเถียงกับผู้หญิงคนนี้หรอก

 

[ “นี่น้องชายคนดีของคุณยังไม่กลับบ้านอีกเหรอคะ .. ตายจริง สงสัยยังไม่ตื่นมั้ง เมื่อคืนคงบอกลากับแฟนสาวหนักไปหน่อย” ] เสียงหัวเราะกลั้วดังระรื่นเป็นน้ำเสียงที่ฟังดูแล้วอยากปาโทรศัพท์เขวี้ยงทิ้งเหลือเกิน

 

“คุณหมายความว่าไงฮะ .. ทิฟฟานี่!!

 

[ “เฮคะ .. คนเคยรักกันให้เค้าบอกลากันบ้างสิ เอ .. ฉันยังไม่ได้เตรียมของขวัญให้พี่ซีวอนเลย คุณคิดว่าฉันควรให้อะไรดี?? อืมม .. สงสัยต้องขอเอาจากซานดาร่าแล้วล่ะมั้ง” ]

 

“หมายความว่าไง .. นี่คุณคิดจะทำอะไรฟานี่!!” ทงเฮพยายามข่มอารมณ์ที่เดือดพล่านไว้  มือนั้นบีบโทรศัพท์ไว้แน่นขึ้น

 

[ “อืม .. ถ้าฉันส่งคลิปของขวัญไปให้ว่าที่คู่หมั้นของพี่ซีวอนดู คุณว่าฝ่ายนั้นจะชอบของขวัญของฉันมั้ยคะ” ] ทิฟฟานี่ยกยิ้มที่มุมปากด้วยความสะใจ

 

คลิปเหรอ .. นี่มันหมายว่าอย่างไง??

 

“คลิปอะไร!! .. นายวอนไม่ใช่คนเหลวไหลอย่างนั้นหรอกนะ อย่ามาเล่นตลกกับผมเลย ผมรู้จักน้องชายของผมดี” ใช่ .. เขารู้ว่าซีวอนมีความคิดอ่านมากพอที่จะไม่ทำเรื่องแบบนั้นทั้งที่กำลังจะหมั้นในวันพรุ่งนี้อยู่แล้ว ทิฟฟานี่แค่พูดจาปั่นป่วนประสาทเขาเท่านั้นเอง เย็นไว้ทงเฮ!

 

[ “ค่ะ .. ไว้คุณอยากได้คลิปนั้นคืนเมื่อไหร่ก็มาหาฉันพร้อมกับ .... ] ทิฟฟานี่หยุดพูดซะดื้อๆ เพื่อต้องการยั่วยุให้อีกฝ่ายคลั่งเล่นและมันก็ได้ผลดีซะด้วย

 

ทำไมทิฟฟานี่ถึงได้มั่นอกมั่นใจนัก ว่าซีวอนอยู่กับซานดาร่าทั้งคืน แล้วยังพูดราวกับว่า .. มันมีคลิปที่ว่านั่นจริงๆ

 

หรือว่า ........... เป็นไปไม่ได้หรอก!!

 

 “พร้อมกับอะไร!!” ตะคอกเสียงดังใส่กลับ ผู้หญิงร้ายกาจคนนี้ไม่จำเป็นต้องรักษามารยาทอะไรด้วยทั้งสิ้น

 

[ “แหวนหมั้นของคุณที่จะสวมให้จียอน ... แล้วฉันจะปิดปากเรื่องนี้เงียบสนิทเลย” ]

 

ของแลกเปลี่ยนง่ายๆ ก็แค่ แหวน .. แลก ... แหวน

 

แหวนของทงเฮ .. แลกกับ .. แหวน ที่จะทำให้ซีวอนได้หมั้นต่อไปโดยที่งานนั้นไม่ต้องมาจบลงเพราะคลิปลับที่เธอต้องจ่ายด้วยเงินก้อนใหญ่เพื่อให้ซานดาร่าช่วย ...

 

แต่มันคุ้มเกินคุ้มด้วยซ้ำไป .. สำหรับสิ่งที่พวกเชสเตอร์ควรได้รับ


 

.

.


 

เจ้าของร่างสูงใหญ่ขับรถกลับเข้ามาจอดภายในบ้านด้วยสภาพร่างกายอิดโรย นึกเจ็บใจตัวเองไม่หายที่เสียรู้แฟนเก่าอย่างหมดรูปทั้งที่พยายามหักห้ามใจแล้ว .. สาบานได้ แต่เป็นเพราะฤทธิ์ยากระตุ้นนั่นทำให้ซีวอนอดทนต่อแรงยั่วเย้าไม่ไหว กว่าครึ่งค่อนคืนที่ยาจะอ่อนฤทธิ์ลงพร้อมๆ กับความเหนื่อยหล้าของสองร่างที่นอนกอดกันหลับใหลอยู่บนเตียงนุ่มจนกระทั่งถึงเช้าของอีกวัน ไม่จำเป็นต้องรอเอ่ยคำล่ำลาอีกต่อไป เขาคว้าเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายกองอยู่ที่พื้นมาสวมใส่แล้วรีบร้อนออกจากห้องมาทันที

 

ลาก่อน .. ผมจะไม่มาเหยียบที่นี่อีกเลย 

 

ทั้งที่ในใจอยากจะไปหาและอธิบายถึงเรื่องที่ทำผิดสัญญาให้แทยอนฟัง แต่ขืนไปในสภาพทั้งแบบนี้มันจะยิ่งกลายเป็นเรื่องใหญ่เข้าไปอีก เลยต้องกลับมาตั้งหลักที่บ้านก่อน

 

“มาแล้วเหรอ! .. หายหัวไปไหนมา ... ซีวอน!!” ทงเฮลุกขึ้นยืนทันทีที่น้องชายตัวสูงเดินเข้ามาหา พี่ชายตะคอกใส่หน้าด้วยอารมณ์ที่เดือดพล่านจนซีวอนได้แต่ทำหน้ามึนกรอกตาหันมามองหน้าน้องชายเพื่อต้องการตัวช่วย แต่คยูฮยอนเองก็มีสีหน้าไม่ได้ดีไปกว่าทงเฮนัก เรื่องราวมันเลวร้ายขนาดนี้เลยหรือเนี่ยทั้งสองคนถึงได้ทำหน้าอย่างกับจะงับหัวเค้าอย่างนั้น?

 

“...งานเข้าแล้วพี่ซีวอน” น้องคนเล็กเริ่มเปิดประเด็นขึ้นก่อน

 

“เออ .. แล้วนี่ทางบ้านน้องแทเค้าว่าอย่างไงบ้าง โกรธมากหรือเปล่า”

 

“ใครจะไปยิ้มร่าอยู่ได้ห๊ะ!! .. ว่าที่คู่หมั้นหายหัวไปล่ำลาอยู่กับแฟนเก่าทั้งคืน นี่ฉันถามจริงๆ เถอะ นายอยากหมั้นแน่หรือเปล่า ถ้าไม่! .. ก็ไปบอกยกเลิกซะ ท่าทางนายเองดูเหมือนไม่อยากจะหมั้นเท่าไหร่เลยนี่ ฉันไม่อยากซวยไปด้วยหรอกนะ” พี่ชายคนโตเปิดฉากสาดใส่อย่างหัวเสียชุดใหญ่

 

“นี่พี่รู้ด้วยเหรอ? ผมไม่ได้ตั้งใจจะอยู่กับซานดาร่าทั้งคืนนะ แต่เธอ .. เอ่อ ใช้ยากับผม” ซีวอนตอกกลับอย่างใช้อารมณ์ไม่แพ้กันหรอกเขาทั้งเจ็บใจที่เสียรู้ให้แฟนเก่าแล้วยังเสียใจที่ผิดสัญญากับน้องแทอีกแค่นี้ก็กลุ้มใจจะแย่อยู่แล้ว แถมพี่ชายกับน้องก็ยังมาใส่อารมณ์อย่างไม่เข้าใจกันบ้าง

 

“นั่นมันปัญหาของนายนะ คนเก่ายังไม่เคลียร์นายก็มีคนใหม่แล้ว นายเองทั้งนั้นที่ก่อเรื่องนี้ขึ้นมารู้มั้ยว่าคุณลุงต่อว่ากับฉันเยอะแยะแค่ไหนกับเรื่องของนายเนี่ย”

 

“ผมจะรับผิดชอบเรื่องของผมเอง ขอโทษที่ทำให้พี่เดือดร้อน” เสียงของซีวอนสั่นเครือ

 

“นายจะรับผิดชอบอย่างไง ไปขอคลิปคืนจากแฟนเก่านายงั้นเหรอ?? ช่วยบอกฉันทีสิ .. ซีวอน” คำพูดของทงเฮทำเอาซีวอนชะงักงันไป คลิป? .. นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

 

“พี่รู้หรือเปล่าว่าพี่ฟานี่กับคุณซานดาร่าสองคนนั้นร่วมมือกันเล่นงานพวกเรา พวกหล่อนจะเอาคลิปที่พี่ไปก่อเรื่องไว้เมื่อคืนมาบังคับให้พี่ทงเฮหมั้นกับจียอน ไม่งั้นงานหมั้นของพี่ล้มไม่เป็นท่าแน่  พี่ต้องตัดสินใจแล้วนะว่าจะหมั้นอีกหรือเปล่า แต่ผมว่านะ .. เลื่อนการหมั้นออกไปก่อนเถอะ” คยูฮยอนแจกแจงเรื่องทั้งหมดให้พี่ชายคนรองฟัง และคิดว่าพี่ซีวอนคงไม่รู้เรื่องคลิปที่ถูกแอบถ่ายแน่ๆ และมันก็จริง ซีวอนไม่รู้เรื่องคลิปเลยเขาโกรธซานดาร่าขึ้นกว่าเดิม

 

“ดาร่าทำไมทำแบบนี้ เค้านอกใจผมก่อนนะ ขืนขอเลื่อนงานหมั้นคุณน้าแตฮีกับนายคุณก็โกรธผมแย่สิแล้วไม่ต้องไปหวังว่าบ้านโน้นจะยกน้องแทให้ผมอีกรอบ อย่างไงผมก็ไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นหรอก ผมไม่ปล่อยน้องแทไปแล้วนะ” กว่าจะเข้าใจกันก็แสนจะยากเย็นแต่ถ้าดันทุรังหมั้นอีก น้องแทต้องเห็นคลิปบ้านั่นงานนี้มีแต่ทางตัน จะทำอย่างไงดี .. ซีวอนกลัดกลุ้มและเครียดหนัก รู้ว่าอย่างไงซะพี่ชายก็ไม่มีทางหมั้นกับจียอนหรอก

 

“ผมก็ไม่หมั้นกับจียอนเหมือนกัน” สีหน้าทุกคนดูแย่ไปหมด

 

“เรื่องนี้เป็นความผิดของผมเอง ผมจะรับผิดชอบด้วยตัวเอง” ซีวอนกล่าวออกมาอย่างหนักแน่นและยืดอกพร้อมจะรับผิดชอบทุกอย่าง

 

“ถ้าจะมีคนผิด .. คนๆ นั้นคือผมเอง เพราะความงี่เง่าของผมที่ต้องการลองใจน้องซอจนมันเกิดเรื่องราวบานปลายมาถึงขนาดนี้ ผมขอโทษพี่ๆ ด้วยครับ ผมจะไปขอร้องพี่ฟานี่เองให้ยุติเรื่องพวกนี้ลงซะ” คยูฮยอนสำนึกในความผิดของตัวเองจนน้ำตาซึมออกมา

 

“ทิฟฟานี่ไม่ฟังนายหรอกคยู ฉันรู้ดี .. ไปพูดกับซานดาร่าง่ายกว่า นายว่าซานดาร่านอกใจนายงั้นเหรอ” ทงเฮหันมาซักถามซีวอน คนน้องพยักหน้าให้เล็กน้อย

 

“งั้นก็ต้องหาตัวผู้ชายคนนั้นมาจัดการกับดาร่า นายรู้หรือเปล่าว่าเค้าเป็นใคร”

 

“ผมไม่รู้ .. เค้านัดเจอกันที่กองถ่ายละครผมแค่ตามดูอยู่ห่างๆ” เพราะไม่ได้สนใจอะไรนัก  ซีวอนไม่เคยคิดอยากจะรู้เรื่องของหมอนั่นหรอก

 

“กองถ่ายละคร ... งั้นหรอ??”

 

ทงเฮพอจะนึกหาคนช่วยเหลือในเรื่องนี้ได้แล้ว ไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก ... ยูริ ว่าแล้วก็รีบร้อนขึ้นมาขอให้เจสสิก้าช่วยโทรหาให้ยูริมาหาที่บ้าน พอดีกับที่ยูรินอนค้างคืนอยู่ที่บ้านตระกูลคิมเธอจึงออกมาที่บ้านเชสเตอร์ได้ในทันที และพูดคุยกันถึงชายหนุ่มปริศนาของซานดาร่า

 

“ถ้าซานดาร่าจริงจังกับผู้ชายคนนี้จริงๆ ก็คงไม่กล้าเปิดเผยคลิปนั่นแน่ๆ วอน .. นายโทรไปตกลงกับซานดาร่าสิถ้าเค้าไม่ยอมฉันจะให้ยูริไปพาผู้ชายคนนั้นมา” ทงเฮหันมาสั่งน้องชายของเขาที่นั่งซึมทื่ออย่างกับคนไร้วิญญาณอยู่ในเวลานี้ ในขณะที่ยูริกำลังต่อสายเพื่อคุยกับชายคนนั้น

 

“โทรติดต่อเค้าได้มั้ย??” เจสสิก้าหันมาถามยูริ

 

“คุณซึงฮยอนไม่ยอมรับสายของฉันเลย”

 

เวลานั้นซีวอนหยิบมือถือออกมากดไปคุยกับซานดาร่า แล้วทันทีที่เธอรับสาย .. ซีวอนก็ใช้ชื่อซึงฮยอนขึ้นมาข่มขู่ในทันที

 

[ จะบอกเรื่องนี้ให้ท็อปรู้เหรอคะที่รัก .. เค้าไปต่างประเทศนะกว่าจะกลับก็อาทิตย์หน้าโน้นแหละ มาไม่ทันงานหมั้นของคุณวันพรุ่งนี้หรอก] ซานดาร่าหัวเราะร่วนกรอกเสียงตามสายกลับมาอย่างไม่ทุกข์ร้อน

 

“ไปต่างประเทศกลับอาทิตย์หน้าเหรอ เวรเอ๊ย!! .. ฉันจะจ่ายให้เธอเท่าที่ต้องการ อยากได้เท่าไหร่ว่ามาเลย ...” เสียงซีวอนที่พยายามไกล่เกลี่ยกับซานดาร่าทางโทรศัพท์ดังก้องขึ้น .. ดูเหมือนหล่อนจะไม่เล่นด้วยและปิดเครื่องหนีไปดื้อๆ ไม่เคยนึกว่าเธอจะร้ายกับเค้าได้ถึงขนาดนี้

 

มือหนาใหญ่บีบโทรศัพท์ไว้แน่น กัดฟันแน่นจนเกิดเสียงดังกรอด .. ฉันจะทำอย่างไงกับเธอดี

 

“จะทำอย่างไงให้คุณซึงฮยอนรู้เรื่องนี้ได้” คยูฮยอนเอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ เพราะไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำอย่างไงต่อไปดี ยูรินั่งเงียบอย่างใช้ความคิดและเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง .. ปนหนักใจ เหมือนว่าจะเหลือเพียงแค่ทางเลือกเดียวที่ต้องทำแล้ว

 

“มีคนเดียวที่จะช่วยได้ค่ะ ..... พี่ชายของคุณซึงฮยอน .... ฮยอนจุง”

 

... ฮยอนจุง ... ชื่อที่ยูริไม่อยากเอื้อนเอ่ยเรียกอีก ชื่อที่สร้างแต่เรื่องเลวร้ายิ้งไว้ให้จดจำอยู่ในห้วงแห่งอดีต


 

.

.


 

คยูฮยอนถอนหายใจเสียงดังอยู่ตรงขอบสระว่ายน้ำ นั่งซึมอยู่ตรงนี้มาตั้งแต่เย็นจนกระทั่งตอนนี้เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว พี่ชายทั้งสองของเขาต่างวิ่งวุ่นกันหาทางจัดการแก้ปัญญานี้ .. พี่ทงเฮพายูริไปพบกับฮยอนจุง ส่วนพี่ซีวอนไปบ้านตระกูลคิมพร้อมทั้งจำเป็นต้องสร้างเรื่องโกหกขึ้นมาว่าที่หายไปนั้นเป็นเพราะเกิดอุบัติเหตุระหว่างทางกลับมาจากการคุยธุระสำคัญเรื่องงานด่วนกับลูกค้าต่างประเทศ นี่ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเค้าเอง เรื่องเลวร้ายแบบนี้คงไม่เกิดขึ้นกับพี่ชายทั้งสอง รวมถึงตัวของคยูฮยอนเองก็ด้วยด้วย

 

เสียงฝีเท้าดังเข้ามาใกล้ คยูฮยอนหันหลังกลับมาแล้วต้องชะงักค้างไปชั่วขณะ เพราะผู้หญิงร่างสูงที่เขาแทบจะไม่ได้เห็นหน้าเธอเลยตลอดทั้งวันที่แสนวุ่นวายนี้

 

“น้องซอ ....” , “ดึกมากแล้วเข้าไปข้างในบ้านเถอะค่ะ”

 

“พี่ .. พี่เสียใจ พรุ่งนี้งานหมั้นต้องล่มแน่ๆ แล้วพี่ซีวอนก็จะถูกบ้านโน้นเกลียดขี้หน้า ทั้งหมดนี่เพราะพี่คนเดียวที่เป็นต้นเหตุ พี่มันโง่สิ้นดี .. โง่เหลือเกินน่ะ” คยูฮยอนยกมือขึ้นมาทุบตีศีรษะตัวเองเพื่อลงโทษในความงี่เง่า ตีให้หนักๆ จะได้หลาบจำ ...

 

ซอฮยอนขยับเข้ามาใกล้แล้วดึงมือเขาไว้ “อย่าทำร้ายตัวเองสิคะ”

 

“ไปจากพี่ซะเถอะนะ อย่ามาฝากชีวิตให้คนอย่างนี้ดูแลเธอเลย พี่ขอโทษ .. ซอฮยอน” ทั้งที่เจ็บปวดแต่ก็กล้ำกลืนพูดมันออกมาด้วยความเสียใจ

 

“อยากเลิกกันงั้นเหรอ .... พูดแบบนี้จะขอเลิกกับซอใช่ไหม?” ซอฮยอนจ้องหน้าคยูฮยอนสีหน้านิ่งเรียบ จนคยูฮยอนใจหายวาบ ไม่น่าพูดออกไปแบบนั้นเลย ท่าทางน้องเองก็เหมือนอยากจะเลิกกันอยู่แล้ว

 

“เอ่อ ..พี่ ................” ใบหน้าขาวของเขาที่ซีดอยู่แล้วดูซีดลงไปอีก

 

“รู้ตัวว่าทำผิดก็ดีแล้วค่ะ แต่พี่ไม่ควรมานั่งจมอยู่กับความผิดที่ทำไว้นี่ เราควรจะแก้ไขในส่วนที่ผิดนั้น ซอกะว่าจะอยู่ข้างๆ ให้กำลังพี่คยูซะหน่อยแต่มาไล่กันไปแบบนี้ งั้นซอไปก็ได้ มีแฟนงี่เง่าขนาดนี้สู้อย่าไปมีเลยดีกว่า พี่คิดว่าอย่างงั้นมั้ย??” ซอฮยอนปล่อยมือออก คยูฮยอนเองยังคงปรับโหมดความคิดไม่ทันเขายังนั่งนิ่งดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจอะไรดีนัก จนกระทั่งซอฮยอนถอนหายใจเบาๆ กับคนคิดช้า ก้าวแล้วหมุนตัวออกมา ชายหนุ่มจึงรีบเข้ามากอดเธอไว้จากทางด้านหลัง .. กอดแน่นเพราะกลัวเธอจะไปจากชีวิตของเขาจริงๆ

 

“น้องซอ อย่าทิ้งพี่ไปเลยนะ แค่นี้พี่ก็ช้ำใจจะตายแล้วถูกแฟนทิ้งไปอีกก็อย่าไปมีชีวิตอยู่มันต่อไปเลย”

 

“อย่าคิดแบบนั้นสิคะ พี่นี่นะ .. ซออยากโกรธพี่ให้นานๆ เหลือเกินจริงๆ” หนักใจอยู่ไม่น้อยที่มีแฟนเป็นคนแบบนี้

 

“พูดงี้หมายความว่าตอนนี้ ไม่โกรธพี่แล้วใช่มั้ย??” ร่างสูงยิ้มออกมาเล็กน้อยพร้อมทั้งกระชับอ้อมกอดไว้แน่นขึ้นใบหน้าของทั้งสองเบียดสัมผัสกันแนบชิด

 

“เรื่องของเราดูเล็กน้อยไปเลย เมื่อเทียบกับปัญหาของพี่ซีวอน ซอได้ยินที่พี่คุยกับพี่ทงเฮแล้วนะคะ ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะคะ พี่ไม่เชื่อใจ ไม่เชื่อว่าซอรักพี่งั้นเหรอถึงต้องพิสูจน์กัน??”

 

“ก็ .. เหมือนแค่พี่คนเดียวที่หึงหวงซอ พี่ไม่รู้ว่าซอรักพี่มากแค่ไหน พี่อยากรู้ว่าซอจะหึงพี่หรือเปล่าอย่างที่เคยบอกว่าทนได้ไงที่เห็นพี่อี๋อ๋อกับคนอื่นน่ะ พี่ก็คิดว่ามันจริงน่ะสิ”

 

“พี่นี่ซื่อบื้อจัง แกล้งทำหรือเป็นจริงนะ ... เฮ้อ~” ซอฮยอนถอนใจอีกครั้งแล้วยังนึกขำตัวเองไปด้วย พี่คยูเก็บเอาคำพูดประชดของเธอไปคิดมากมายขนาดนี้ ทำไมจะไม่หึงล่ะ เข้าใจและรู้ชัดแล้วว่าตอนนั้นพี่คยูร้อนใจแค่ไหนถึงได้ต่อยพี่มินโฮไป

 

“เราดีกันนะ พี่สัญญาจะไม่ทำเรื่องงี่เง่าอีกแล้ว ... ถ้าทำอีกให้น้องซอลงโทษได้ตามสบายเลย” คยูฮยอนซุกใบหน้าเข้าที่ซอกคออย่างออดอ้อน คิดถึงอ้อมกอดแสนอุ่นนี้เหลือเกิน

 

“ไม่เชื่อหรอกค่ะ พี่ชอบก่อเรื่องจะตายไว้เสร็จเรื่องงานหมั้นพี่ซีวอนก่อนนะ ซอจะลงโทษพี่ .. ให้หนักเลย แต่ตอนนี้เข้าไปในบ้านก่อนนะ ข้างนอกอากาศหนาวจะตายนั่งเข้าไปได้อย่างไงกัน เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก”

 

“เป็นห่วงพี่ใช่ไหมล่ะ งั้นช่วยเตรียมน้ำอุ่นๆให้อาบด้วยนะ หนาวจะแย่” ได้ทีแล้วเขาขออ้อนหน่อยแล้วกัน .. ทั้งสองหัวเราะออกมาพร้อมกันเบาๆภายใต้สถานการณ์ที่ตึงเครียด สองมือจับกระชับกันแน่นแล้วจูงมือกันเข้ามาในบ้านด้วยความเข้าใจ ซอฮยอนอยากให้พี่ซีวอนพูดความจริงในเรื่องที่เกิดขึ้นให้บ้านโน้นรู้ ...  เหมือนอย่างที่คยูฮยอนทำ ยอมรับในความผิดทุกอย่างที่ตัวเองก่อขึ้น แต่สถานการณ์มันไม่เหมือนกัน ถ้าเป็นซอฮยอนเอง ก็ไม่รู้จะรับไหวมั้ย .. ที่ ว่าที่คู่หมั้น ทำเรื่องแบบนั้นจะเพราะด้วยสาเหตุอะไรก็ตามเถอะ

 

มันก็ยากที่จะยอมรับได้ แต่ถ้าคนสองคนรักและเข้าใจกันจริง

 

มันก็ไม่มีอะไรยากที่จะยอมรับและให้อภัยกันและกันได้


 

.

.


 

เจสสิก้าเปิดตู้เย็นหยิบน้ำผลไม้จากเหยือกใบใหญ่ออกมารินใส่แก้วด้วยอาการเหม่อลอย เพราะเธอเองก็กังวลถึงเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ไม่น้อย ทั้งที่ทงเฮก็มีท่าทีและยังยืนยันหนักแน่นแล้วว่าจะไม่หมั้นกับจียอนแน่นอนก็ตาม แล้วนี่ทั้งทงเฮและยูริที่ไปหาฮยอนจุงก็เงียบหายกันไปเลย ไม่ยอมติดต่อกลับมาว่าได้เรื่องอย่างไงบ้าง

 

อ๊ะ !!! …. น้ำผลไม้หกไหลออกมาจากแก้วเปื้อนเปรอะเคาน์เตอร์ไปหมดแล้ว

 

“เสียดายจัง หกหมดแล้ว .. ผมขอซักแก้วได้มั้ยแต่ไม่ต้องรินจนล้นแบบนั้นนะ” ชายหนุ่มผิวขาวกระจ่างเดินเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่เจสสิก้าเองก็ไม่ทันได้สังเกตเห็น เมื่อเขาขยับตัวเข้ามาใกล้เธอก็กระถดถอยหนี ไม่รู้จักว่าเป็นใครกันแต่รูปร่างหน้าตาเขาดูดีเหลือเกิน แต่เพราะเขาใส่แค่กางเกงนอนตัวเดียวแถมท่อนบนยังเปลือยโชว์แผงอกและซิกแพคที่ชวนมองอีก หญิงสาวจำต้องเบนสายตาหลีกหนีไปทางอื่นด้วยอาการเก้อเขิน

 

“กลัวผมเหรอ .. หน้าตาผมน่ากลัวขนาดนั้นเชียว?” เขาเลิกคิ้วถามอย่างกวนๆ แล้วเข้ามาหยิบแก้วเปล่าอีกใบส่งให้

 

“รินให้หน่อยสิ .. คุณนางฟ้า” เจสสิก้าเงยหน้าขึ้นมาสบสายตาคนตรงหน้าอย่างไม่ชอบใจนัก เรื่องอะไรกันมาเรียกเธอแบบนี้ เมื่อได้สบสายตากราดเกรี้ยวของอีกฝ่ายชายหนุ่มถึงกับสะกดอารมณ์ไว้ไม่อยู่หัวเราะออกมาอย่างขบขัน

 

ค้อนได้น่ารักแฮะ

 

“ถ้าอยากดื่มก็เชิญจัดการเองเถอะค่ะ ฉันขอตัวก่อน”

 

“เดี๋ยวสิ .. คุณไม่ชอบที่ผมเรียกคุณแบบนั้น งั้นผมควรจะเรียกคุณว่าอะไรดีถึงจะถูกใจครับ คุณผู้หญิง” สายตาของเขาเป็นประกายวาวซุกซนไม่เบาทีเดียวแต่มันกลับเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ทำให้หลงใหลชวนมองจนคนที่เผลอมองอยู่ชั่ววูบสะดุ้งตกใจเมื่อได้ยินเสียงรถยนต์แล่นเข้ามาจอดภายในบ้าน

 

“ทงเฮเหรอนั่น .. พาแฟนออกไปเดทเพิ่งกลับมาหรือไง”

 

นายนี่ไม่ได้รู้เรื่องราวอะไรเลยหรือไง แฟนของทงเฮยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคนไปมองเป็นคนอื่นได้อย่างไง เจสสิก้าเบี่ยงตัวเล็กน้อยเดินออกมาจากคนที่ยืนขวางอยู่แล้วรีบวิ่งออกไปหาสองคนนั้นที่เพิ่งกลับมาอย่างร้อนใจ

 

“ได้เรื่องว่าอย่างไงกันบ้างคะ” เจสสิก้าเอ่ยขึ้นถามโดยมีชายหนุ่มอีกคนตามออกมาในมือของเขาถือแก้วน้ำผลไม้อยู่

 

“นี่พี่ทำไมแต่งตัวแบบนี้ ที่นี่ไม่ใช่บ้านพี่นะระวังหน่อยได้มั้ย” เจ้าของบ้านเดินเข้ามาหาพร้อมกับตำหนิใส่ลูกพี่ลูกน้องของเขา ที่ยกแก้วผลไม้ดื่มอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร

 

“ฉันไม่ได้แก้ผ้านะแล้วนี่นายไปไหนมาเดทกับแฟนซะดึกเชียว”

 

“ผมไปทำธุระมา พี่แจจุงขึ้นไปพักผ่อนเถอะครับ”

 

“จะไม่แนะนำสาวๆของนายให้ฉันรู้จักซักคนหรือไง เอาเฉพาะคนนั้นก็ได้แฟนนายฉันไม่สน” แจจุงขยับเข้ามาใกล้พร้อมกับกระซิบบอกน้องชายแล้วหันไปส่งยิ้มกวนๆ ให้เจสสิก้า ทงเฮเข้าใจผิดคิดไปว่าพี่แจจุงคงสนใจยูริเข้าให้แล้ว เลยดึงพี่ชายเข้ามาหาสองสาว

 

“หนุ่มหล่อคนนี้พี่ชายผม เพิ่งมาจากฝรั่งเศส ... พี่แจจุง”

 

“นี่ควอน ยูริ นักแสดงสาวคนสวยครับ... ส่วนคนนี้เจสสิก้า .. แฟนผม” ทงเฮแนะนำให้ทั้งสองฝ่ายได้รู้จักกันแล้วโอบไหล่เจสสิก้าเอาไว้อย่างแสดงถึงความเป็นเจ้าของ

 

มีแฟนสวยขนาดนี้ทำเอาพี่ชายตัวดีอึ้งไปเลย

 

..... แฟนนายงั้นเหรอ!!!!! .....










 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,712 ความคิดเห็น

  1. #3640 pooklook123 (@maple_kub) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 กันยายน 2555 / 18:49
    โอยยย ฟานี่น่ากลัวอ่ะ สรุปที่ดาร่าทำเพราะเงินจากฟานี่หรอกหรอ นึกว่าเพราะเสียดายวอนซะอีก
    ไม่สงสารวอนเลยซักนิด ทำตัวเอง สงสารก้อแต่น้องแท
    อืม สนุกมาอ่ะค่ะพี่เปิ้ล ลุ้นอยู่ตลอดเลยว่าจะแก้เผ็ดเอาคืน จะแก้ไขเหตุการณ์เฉพาะหน้ายังงัยดี
    เฮ้อ ดีจังอย่างน้อยคู่คยูกะซอก้อคืนดีกันแล้ว
    ใช่ย่ะ เจสสิก้าของทงเฮโปรดเข้าใจไว้ด้วย อย่ามายุ่งเชียว
    #3,640
    0
  2. #3625 `โซชิแท.บาลาบลู (@fads23296) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2555 / 23:25
    หึหึ น่าสนุกขึ้นแล้วสิ =.,=
    #3,625
    0
  3. #3620 sugsig (@sugsig) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2555 / 18:52
    สนุกและน่าติดตามจังค่ะ 
    #3,620
    0
  4. #3616 ๙..กบ (@nbitong33) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 21:02
    ซีวอนงานเข้าแล้วว
    แหมๆๆ คยูซอนี้ยังหวานได่อีกนะเนี่ยย XD
    #3,616
    0
  5. #3614 softhy (@softhy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กันยายน 2555 / 20:31
    ฟานีเล่นจริงเจ็บ55..ดูร้ายๆ...จะสงสารวอนดีไหมเนี่ย วอนหาเรื่องซวยทั้งบ้านแท้ๆ555...สู้ๆนะ..คยูซอก็คืนดีกันแล้วค่อยโล่งอกไปอีกเรื่อง...
    #3,614
    0
  6. #3613 Sone4เอฟเว่อร์~~ (@nbitong33) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2555 / 18:00
    รอนะค่ะ ^^
    #3,613
    0
  7. #3612 ΚΔm (@kaemkan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2555 / 07:23
    รอคู่คุณริค่ะไรเตอร์

    #3,612
    0
  8. #3611 softhy (@softhy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 01:01
    รออ่านนะคะ
    #3,611
    0
  9. #909 maknaeKyuSeo (@lovekyuseo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 23:06
    ตาวอนยิ้มไม่ออกอยู่แล้วล่ะ
    ไม่รู้ว่าพวกบอดี้การ์ดจะต้านทางสองสาวได้รึป่าวนะสิ
    แผนฟานี่คงไม่มาโจ่งแจ้งหรอกมั้งจ๊ะด๊อง
    ยุนอาก็ลำบากใจ น่าสงสารแทๆ
    #909
    0
  10. #908 Kyuhyun-Jessica (@snsd-suju) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 23:01
    เหมือนงานจะล่ม
    #908
    0
  11. #907 ThuTha_9 (@thavisas9) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 23:00
    รู้สึกว่ายังไงงานนี้ก็ต้องล่มอ่ะ เรื่องนี้ดราม่าจะตาย อิอิ แต่ท่าไม่ล่มก็ดีจะ ไม่อยากเห็นแทเสียใจแล้ว
    #907
    0
  12. #906 KimChiYun (@kimchiyun) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 22:53
    ขออย่าให้ฟานี่กับซานดร้าเข้ามาทำลายงานได้เล้ยยย
    รอนะคะ
    #906
    0
  13. #905 ลูกกวาด (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 22:43
    วอนจะได้หมั้นกับแทแทไหม อยากรู้เร็วๆจัง



    ขอให้ยามหน้าบ้านกันฟานี่กับซานดร้าได้ด้วยเถอะ



    จะได้อ่านวอนแทหวานๆซักที



    รอวอนแท รักวอนแท
    #905
    0
  14. #904 nooping (@iamsalapao) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 21:08
    ยุนอาคงหนักใจน่าดู เป็นคนกลางนี่เนอะ แถมเรื่องตัวเองก็ยังไม่เคลียร์
    เอาใจช่วยทั้งสองบ้านเลย
    #904
    0
  15. #903 พุดดิ้งแทแท (@lovelovetaeyeon) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 20:26
    แต่ละคนเครียดกันน่าดู
    ภาวนาอย่าให้ฟานี่กับซานดร้ามาเลยนะ
    ไม่งั้นงานหมั้นล้มแน่ๆ
    #903
    0
  16. #902 Kyuhyun-Jessica (@snsd-suju) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 20:12
    รอ รอ

    นะคะ
    #902
    0