Bitter Sweet [Fic SNSD & Sj & 2pm] / [FIN.]

ตอนที่ 17 : Bitter Sweet : : Chapter 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 978
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    26 ส.ค. 55












 

รถยนต์คันหรูขับเข้ามาจอดภายในอาณาเขตบริเวณของบ้านเชสเตอร์ ชายร่างท้วมที่แต่งตัวในชุดสูทหรูหราดูภูมิฐานก้าวลงมาจากรถทันทีที่พนักงานขับรถของโรงแรมมาเปิดประตูให้ ส่วนชายหนุ่มอีกคนที่นั่งมาด้วยนั้นเปิดประตูลงมาจากรถเองโดยไม่รอให้เด็กรับใช้มาช่วยเปิดประตู จึงทำให้เขาถูกสายตาจากชายสูงวัยที่หันมามองนั้นตำหนิใส่อย่างไม่พอใจหากแต่หนุ่มหน้าใสก้มหน้าลงเพียงเล็กน้อยราวกับว่าสำนึกในความผิดแต่พอสายตาคู่ดุเบนกลับไป เขาก็ส่ายหน้าอย่างระอาพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้แล้วจัดแต่งชุดสูทของตัวเองให้ดูดี สาวใช้บ้านเชสเตอร์นำพาแขกทั้งสองเข้ามานั่งยังห้องรับแขก บ้านดูเงียบราวกับไม่มีคนอยู่ แถมยังจ้องหน้าแขกตาไม่กระพริบอย่างเสียมรรยาทอีกอาจเพราะชายที่มามีใบหน้าสวยหวานราวกับผู้หญิงแถมยังดูดีมากๆ อีกด้วยพอเจ้าตัวหันมาสบตาด้วยสาวใช้ก็ออกอาการเขินอายบิดสะบัดไหล่เอี้ยวไปมาจนเขาอดขำเล็กๆ ไม่ได้
 

เอ่อ ..จะให้เรียนคุณทงเฮว่าใครมาพบคะ?
 

ผมชื่อซึงวู เป็นคุณลุงของพี่น้องเชสเตอร์เจ้าของร่างท้วมกล่าวแนะนำตัวเล็กน้อยด้วยน้ำเสียงแกมดุ สาวใช้พยักหน้ารับทราบและรีบร้อนขึ้นไปเคาะประตูห้องนอนของเจ้านายหนุ่มซึ่งเป็นเวลานานพอสมควร แต่เจ้าของห้องก็ยังเงียบไม่ยอมมาเปิดประตูให้เสียที ทำให้สาวใช้จำต้องเคาะประตูเสียงดังกว่าเดิมอีกทั้งที่ก็กลัวเจ้านายจะโมโหใส่ก็ตาม
 

ประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมกับสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์ของทงเฮ
 

มีอะไร?” จ้องหน้าถามใส่อย่างกับจะหาเรื่องหาราวกันอย่างนั้น
 

มีแขกคนสำคัญมาค่ะ รออยู่ที่ห้องรับแขก .. ชื่อคุณซึงวู ..
 

ตายล่ะ !!  ... ทงเฮเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าวันนี้คุณลุงของเขาจะมาร่วมรับประทานอาหารค่ำกับครอบครัวตระกูลคิมและอยู่ร่วมงานหมั้นของซีวอนแต่เขากลับลืมวันลืมคืนลืมเรื่องราวทุกอย่างที่ต้องทำ
 

เดี๋ยวฉันลงไป .. ช่วยดูแลต้อนรับคุณลุงให้ดีด้วยล่ะ เขาปิดประตูแล้วคว้าเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้ใบใหญ่ออกมาแล้วตรงเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำอย่างรีบร้อนเพราะไม่ต้องการใช้เวลานานนัก คุณลุงไม่ชอบคนผิดเวลาแถมยังเป็นคนเจ้าระเบียบเอามากๆ อีกด้วย
 

เจส .. ผมลงไปพบคุณลุงก่อนนะ คุณนอนพักไปนะครับ เจสสิก้าครางฮืออย่างรับรู้คำพูดของคนรักแผ่วเบาเมื่อเขาจุมพิตที่ขมับของเธอแล้วออกจากห้องไป แม้แต่เปลือกตาบางยังขยับเปิดขึ้นมาไม่ไหว กายบางดึงผ้าห่มผืนอุ่นขึ้นมากระชับห่มสูงขึ้นและหลับใหลสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง


 

.

.


 

คยูฮยอนขับรถกลับเข้ามาในบ้านเขาไม่ได้สนใจมองรถที่จอดอยู่ด้วยซ้ำ ตอนนี้ในใจร้อนรนจนแทบระเบิดอยู่แล้ว คนตัวใหญ่ลงจากรถก็แทบจะวิ่งเข้ามาในบ้านจนเกือบจะชนเข้ากับคุณลุงของเขาเข้า คยูฮยอนชะงักฝีเท้าลง ใบหน้าตื่นตระหนกเมื่อประสานสายตาเข้ากับญาติผู้ใหญ่ที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวเข้าอย่างเกรงๆ ส่วนชายหนุ่มอีกคนที่ยืนอยู่ข้างคุณลุงนั้นก็ส่งสายตากวนๆ มาให้
 

เราจะไปที่บ้านตระกูลคิมกัน นายรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วรีบตามไปแล้วกัน
 

ตอนนี้เลย?” คยูฮยอนโพล่งเสียงดังออกมาแล้วต้องชะงักงันอีกครั้ง เขาไม่ชอบสายตาดุอยู่ตลอดเวลาของคุณลุงเลย ไม่ชอบมาแต่ไหนแต่ไรแล้วมันทำให้เขารู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมาก
 

ตอนนี้  .. เรื่องอื่นไว้ค่อยคุยกันทงเฮตัดบททุกอย่างลง
 

แล้วเจสกับน้องซอล่ะ ไม่ไปทานอาหารค่ำด้วยกันเหรอ
 

น้องซอพี่ให้คนไปตามแล้วนายก็อยู่รอไปพร้อมน้องแล้วกัน ส่วนเจส .. เอิ่ม! .. ไม่ค่อยสบายน่ะคงไปไม่ไหว คยูฮยอนมองหน้าพี่ชายอย่างสงสัยเขาหลิ่วตามองหน้าอย่างเจ้าเล่ห์ จนพี่ชายรู้สึกหมั่นไส้ นี่ถ้าไม่ติดว่าอยู่ต่อหน้าคุณลุง เขาจะสั่งสอนเจ้าน้องชายตัวแสบนี่ซักหน่อย โทษฐานที่ก่อคดีไว้หลายคดีแถมยังมามองหน้ากับแบบรู้ทันอีก หมอนี่ .. คยูฮยอนโน้มใบหน้าเข้ามาข้างหูพี่ชายและกระซิบคุย
 

เจสป่วยเอง หรือพี่ทำให้ป่วยเนี่ย?” ก็เห็นๆ อยู่ว่าสบายดี ทำไมอยู่ดีๆป่วยขึ้นมาซะได้ !
 

หึ ! .. เอาเรื่องตัวเองให้รอดก่อนเถอะไอ้น้องรัก เดี๋ยวฉันจะยุให้น้องซอทิ้งแก คอยดู!  พี่ชายกัดฟัดกรอดส่งเสียงข่มขู่น้องออกมาผ่านรอดไรฟันขาวเรียงเป็นระเบียบสวยงามนั้น
 

ฮึ่ม!” คุณลุงที่ยืนลอบส่งสายตาดูอยู่กระแอมส่งเสียงออกมาขัด พี่น้องบ้านนี้อายุกี่ขวบกันแล้ว ทำตัวราวกับเด็กๆ ดูเอาเถอะ .. นึกอยากจะหมั้นก็หมั้น จนเขาต้องรีบร้อนเดินทางจากฝรั่งเศสมาอย่างรีบเร่ง ไม่ใช่เพราะความบ้าบิ่นของเจ้าคนรองหรือไง
 

คุณลุงครับ ซีวอนจะหมั้นกับลูกสาวของคุณน้าแตฮีครับ คือว่ามันเป็นเรื่องด่วน คือนายวอน .. เอ่อ ไปล่วงเกินน้องเค้าแล้วนะครับ ผมต้องรบกวนคุณลุงรีบเดินทางมาจัดการเรื่องงานหมั่นให้นายวอนด้วยนะครับ มันค่อนข้างกะทันหันเหลือเกิน ผมต้องขออภัยคุณลุงเป็นอย่างมากครับ” 
 

ซึงวูนึกถึงวันที่เขาได้รับโทรศัพท์จากทงเฮ หลังจากนั้นเขาก็รีบร้อนทิ้งงานทั้งหมดให้ลูกชายคนโตดูแลแทนแล้วรีบเดินทางมาเกาหลีกับลูกชายคนเล็กทันที ทงเฮหันกลับมายิ้มให้เล็กน้อยก่อนจะพาคุณลุงไปที่บ้านตระกูลคิม ...
 

คยูฮยอนขึ้นมาบนห้องเขาตรงไปที่ห้องนอนที่จัดไว้ให้เจสสิก้ากับซอฮยอนมาพัก ก่อนจะยกมือขึ้นคะประตูแต่ก็ต้องชักมือกลับอย่างลังเลใจ
 

 ใครจะไปทนดูอยู่ได้ แฟนตัวเองอี๋อ๋อกับคนอื่นหน้าระรื่นแบบนั้น เป็นซอๆทนได้มั้ย พี่ถามหน่อยเถอะ
 

ทนได้สิคะ เพราะซอเชื่อมั่นในตัวพี่คยูและก็เชื่อมั่นในความรักของเรา
 

เฮ้อ ~ เสียงถอนหายใจยาวดังขึ้นเมื่อนึกถึงคำพูดที่เคยได้ฟังจากปากอิ่มสีสดนั้น
 

ไหนว่าเชื่อมั่นในความรักของเราไง ทำไมถึงได้ร้องไห้โฮไปแบบนั้นกัน .. แต่ก็นึกดีใจอยู่ไม่น้อยที่รู้ว่าจริงๆแล้ว  ซอฮยอนก็หึงหวงเขาอยู่ เหมือนกัน
 

แม้วิธีการลองใจมันจะดูโง่ไปหน่อยก็ตามที ... โง่สิ้นดี!
 

คยูฮยอนยกมือขึ้นมาอีกครั้งแต่ยังไม่ทันได้เคาะไปที่ประตู เจ้าของห้องก็เปิดประตูออกมาซะก่อน สองสายตาสบประสานกันเข้า ทำให้เขาได้มองเห็นชัดเจนว่าดวงตากลมใสของอีกคนแดงก่ำขนาดไหน
 

ร้องไห้หนักเลยหรือไง ... ถึงได้บวมช้ำขนาดนั้น
 

ใจหายวูบในทันที  .. อยากดึงร่างเพรียวเข้ามากอดไว้ คยูฮยอนขยับเข้ามาใกล้แต่ซอฮยอนชะงักถอยหนีออกเล็กน้อย แถมยังหลุบตาต่ำลงไม่ยอมแม้แต่จะมองหน้ากัน
 

ขอโทษนะคะ แต่ฉันคงไม่สะดวกที่จะไปร่วมรับประทานอาหารค่ำด้วย .. รู้สึกปวดหัวค่ะน้ำเสียงยังคงสั่นเครือเล็กน้อย
 

งั้นพี่ไปหายามาให้นะหรือว่าจะให้พาไปหาหมอดี ปวดมากหรือเปล่า ฝ่ามือหนาเอื้อมมาแตะเบาๆที่หน้าผากแค่เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น ซอฮยอนก็เบนหน้าหลบอีกครั้งจนคยูฮยอนใจสั่นหวิวกับท่าทีของอีกฝ่ายที่แสดงออกต่อกัน
 

ไม่เคยเลยซักครั้งที่จะรู้สึกแย่ขนาดนี้
 

อยากกลับบ้าน .. ค่ะซอฮยอนเอ่ยออกมาอีกครั้ง
 

พี่อยากให้ซอนอนพักผ่อนอยู่ที่นี่นะ ถ้าเกิดไม่สบายมากจะได้มีคนพาไปหาหมอกลับไปอยู่ที่บ้านคนเดียวพี่เป็นห่วง  เอ่อ .. พี่ขอโทษนะ .. เราจะพูดคุยกันถึงเรื่องนี้ได้มั้ย เมื่อไหร่ก็ได้ที่ซอพร้อมจะคุยแต่พอแค่รับฟังพี่บ้างนะ พี่ขอ .. ซอฮยอนเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงใหญ่ตรงหน้าก่อนจะปิดประตูลงช้าๆ ทำเอาคยูฮยอนคอตกก่อนจะค่อยๆเดินกลับมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องเพื่อไปร่วมรับประทานอาหารค่ำกับครอบครัวตระกูลคิม


 

.

.


 

รถยนต์คันหรูจอดสนิทอยู่ที่หน้าประตูรั้วบ้านตระกูลคิม ระหว่างที่รอประตูเปิดอยู่นั้นซีวอนก็เอื้อมมือของเขามากุมมือเล็กของอีกคนไว้
 

พี่อยากคุยกับน้องแท ยังไม่น่ารีบกลับมาเลย
 

แต่นี่มันเย็นมากแล้วนะคะ พี่คุณโทรตามหลายรอบแล้ว แทยอนดึงมือกลับสีหน้าของเธอดูนิ่งเรียบไม่ได้แสดงออกถึงอาการใดๆ นิ่งจนซีวอนดูไม่ออกด้วยซ้ำว่าคนตัวเล็กกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ ตลอดทางที่ขับรถออกมาจากคอนโดแทยอนเอาแต่นั่งเงียบไม่ยอมพูดจาอะไรกับเขาเลย
 

เราปรับความเข้าใจกันแล้วไม่ใช่หรือไง .. แล้วทำไมยังมึนตึงใส่กันอยู่อีกล่ะ
 

ติ๊ด ... ติ๊ด
 

ซีวอนหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมา เมื่อเห็นเบอร์ที่คุ้นเคยโชว์ขึ้นก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจที่จะรับสาย ยิ่งในเวลานี้ .. เขาไม่ควรรับสาย เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอมรับสายกัน หญิงสาวจึงกดส่งข้อความมาแทน ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนเธอต้องให้เขาออกมาพบที่ห้องให้ได้



 

มาพบที่ห้องตอนนี้เลยนะคะ มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย

ถ้าคุณไม่มาภายในยี่สิบนาที

ฉันจะไปส่งของขวัญชิ้นสำคัญในงานวันหมั้นของคุณ

ด้วยตัวเอง .....

ซานดาร่า .. เมียรักของคุณ



 

ซีวอนสบถเบาๆ กับตัวเองอย่างหัวเสียเมื่อได้อ่านข้อความแล้ว เขาลืมไปสนิทใจเลยด้วยซ้ำ .. ลืมไปว่ายังมีผู้หญิงคนนี้อยู่บนโลก ทำไมภายในใจถึงได้ว่างเปล่ากับผู้หญิงคนนี้นัก
 

เอ่อ .. น้องแท พี่มีธุระสำคัญต้องไปทำด่วนเลยนะ แล้วพี่จะรีบกลับมาทานมื้อค่ำด้วยนะครับ รอพี่ก่อนนะ
 

ค่ะ ...... แทยอนตอบรับและไม่คิดจะซักถามอะไรเขามากนักเธอยังรู้สึกเหนื่อยหล้าอยู่ภายในใจเปิดประตูลงจากรถมาแล้วซีวอนก็รีบร้อนขับรถออกไป ดีเหมือนกันที่ซานดาร่าโทรมาเขาก็อยากจะเคลียร์เรื่องระหว่างเราให้จบๆกันไปอย่างเป็นทางการซะที เพื่อที่จะได้เริ่มต้นใหม่กับผู้หญิงที่เขารักซะที ...
 

รักมาตลอดและจะรัก ... ตลอดไป
 

ซีวอนเหยียบคันเร่งรถยนต์คันงามของเขามาจนถึงคอนโดหรูใจกลางเมืองซึ่งเป็นห้องพักของซานดร่าใช้เวลาไปเพียงแค่สิบกว่านาทีเท่านั้นเอง ชายหนุ่มใช้คีย์การ์ดและกุญแจห้องที่มีอยู่ไขเปิดประตูห้องเข้ามา สาบานเลยว่าจะใช้ของพวกนี้เป็นครั้งสุดท้าย ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาในห้องพักขนาดใหญ่กวาดสายตามองไปจนกระทั่งพบเจ้าของห้องนั่งดื่มไวน์อยู่ที่โซฟาสีครีมตัวยาวด้วยอิริยาบทแสนจะผ่อนคลาย
 

“มาแล้วเหรอคะวอน .. มานั่งข้างๆ ดาร่าสิ” สาวเจ้าตบมือลงที่โซฟาใบหน้าขาวสวยยิ้มอย่างเย้ายวน ซีวอนเดินเข้ามาใกล้และเลือกที่จะนั่งห่างออกมา เพราะซานดาร่าสวมใส่ชุดนอนแสนบางโดยที่ไม่คิดจะใส่บราเซียไว้ข้างในเลยขนาดเขาเองแค่มองเพียงผ่านๆ ยังเห็นชัดเจนจนต้องเบนสายตาหนี
 

เมาหรือเปล่า?? แบบนี้จะคุยกันรู้เรื่องมั้ย
 

ทำไมถึงไปนั่งห่างเหินกันขนาดนั้นล่ะคะ ... ดื่มไวน์หน่อยนะ ซานดาร่าลุกขึ้นมาแล้วหย่อนกายนั่งลงเบียดชิดกับแฟนหนุ่มพร้อมทั้งส่งแก้วไวน์ให้เขาดื่ม แต่เขาปัดมันออก
 

ทำไมไม่ตามใจดาร่าล่ะคะ บางทีเราอาจจะคุยกันง่ายขึ้นก็ได้นะ .. หื้มม .. ที่รักดื่มหมดแก้วแล้วดาร่าจะมอบของขวัญวันหมั้นให้คุณ .. ดื่มสิคะ
 

ซีวอนหันมามองหน้าอย่างชั่งใจ ภายใต้รอยยิ้มหวานฉ่ำแบบนี้ต้องอาบไว้ด้วยยาพิษแน่ๆ แต่ทั้งที่รู้ว่ามันมีพิษเขาก็เลี่ยงไม่ได้ ไวน์ในแก้วถูกดื่มพรวดเดียวจนหมด แค่แก้วเดียวไม่ทำให้คนอย่างซีวอนรู้สึกอะไรหรอก ...
 

ผมอยากพูดเรื่องของเรา คุณคงรู้แล้วว่าผมกำลังจะหมั้น
 

หมั้น? … ทั้งที่ยังคบฉันเป็นแฟนอยู่งั้นเหรอคะ ท่าทางซานดาร่าดูเหมือนไม่ได้โกรธอะไรเพียงแต่น้ำเสียงเธอขึ้นสูงแต่ใบหน้ายังคงยิ้มระเรื่องอยู่
 

“มันก็เหมือนกับที่คุณไปดูดปากกับหมอนั่นในที่ต่างๆ ตอนไม่มีผมอยู่ข้างๆ นั่นแหละ
 

คุณ ........... รู้?
 

“เอาเป็นว่าเราจบกันด้วยดี .. ดีกว่านะ คุณเองก็มีคนใหม่แล้วส่วนผมก็กำลังจะหมั้นกับคนที่ผมรัก ขอบคุณสำหรับเวลาดีๆ ของเรา ผมมีความสุขมากตอนที่อยู่กับคุณนี่ไม่ใช่คำโป้ปดเลยสักนิดเดียว
 

แค่นั้นเหรอคะ .. มีความสุขเฉพาะตอนที่อยู่บนเตียงเท่านั้นใช่มั้ย
 

มันไม่ใช่อย่างนั้นหรอกนะ อย่าดูถูกตัวเองสิดาร่า ซีวอนดึงมือเล็กของเธอมากุมไว้หญิงสาวเอนคอซบลงที่ไหล่กว้าง .. จะไม่มีไหล่นี้ไว้ให้อิงแอบหาความอบอุ่นอีกต่อไปแล้ว เขากำลังจะเป็นของคนอื่น
 

คืนนี้ค้างกับดาร่าเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม ..  ครั้งสุดท้ายของเรา ริมฝีปากอ่อนนุ่มขยับจรดลงแนบชิดกับปากหนาอย่างออดอ้อน สัมผัสที่คุ้นเคยหอมหวานกำลังทำให้สติของซีวอนหลุดลอยไป ความร้อนจากร่างกายที่ทวีขึ้น ร้อนจนแทบทนไม่ได้มันกำลังทำให้เขาปั่นป่วน เรียวลิ้นเล็กสอดแทรกเข้ามาหยอกเย้าซีวอนพยายามอย่างหนักแล้วที่จะไม่ตอบรับลิ้นเล็กนั้น มือเล็กที่ว่างอยู่เคลื่อนต่ำลงมาลูบไล้จนส่วนหลับใหลนั้นตื่นขึ้นมา
 

ทำไมภูมิต้านทานของเขาถึงได้ต่ำขนาดนี้นะ หรืออาจเป็นเพราะ
 

... ไวน์นั้นผสมยาพิษ ...




 

.

.
 

ช่วงเวลาอาหารค่ำที่บ้านตระกูลคิมนั้นสิ้นสุดลงแล้วพร้อมกับอาการเกรี้ยวโกรธที่สุดแสนจะเก็บซ้อนเร้นไว้ของชายหนุ่มที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่ชาย แม้แต่การทานอาหารมื้อค่ำระหว่างครอบครัวของทั้งสองฝ่ายยังจบลงโดยไร้ร่องรอยของว่าที่คู่หมั้นหนุ่ม แล้ววันหมั้นล่ะ .. จะเป็นอย่างไง?? .. พ่อคู่หมั้นเทวดาคงไม่ได้ทิ้งให้ว่าที่คู่หมั้นสาวให้หมั้นกับอากาศธาตุหรอกนะ  .. ฝ่ามือหนาใหญ่ตบลงบนโซฟาอย่างไม่พอใจ เมื่อแขกบ้านเชสเตอร์กลับไปกันหมดแล้ว หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ ขยับเข้ามากุมมือที่เย็นเฉียบนั้นไว้ รู้ว่าเขารู้สึกอย่างไง ใบหน้าขาวใสนั้นแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู .... คิ้วหนาเข้มขมวดมุ่นเข้าชนกัน 
 

พี่คุณคะ .. ใจเย็นๆ ก่อนนะ
 

ยูล .... ไม่เห็นหน้าน้องแทหรือไง เห็นหรือเปล่า!” คนเป็นพี่รู้สึกเจ็บปวดใจ น้องสาวที่รักกำลังถูกผู้ชายคนนั้นรังแก แม้แทยอนจะไม่ได้พูดหรือโวยวายอะไรที่ซีวอนไม่ได้มาร่วมทานอาหารด้วย แต่แววตาคู่นั้นของน้องสาวมันสื่อทุกอย่างออกมาให้เห็นจนหมด
 

ผ่านไปตั้งนานแล้วน้องสาวเขาก็ยังเลิกรักผู้ชายคนนั้นไม่ได้ อาจเป็นเพราะสองคนนั้นผูกพันกันมาตั้งแต่เด็กๆ สายสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นมันก็ยากที่จะตัดออกไปง่ายๆ เขารู้ว่าน้องแทยังรักพี่ซีวอนอยู่ แต่เขาไม่รู้ว่าฝ่ายนั้นคิดอย่างไงกันแน่ ทำกันแบบนี้ ..
 

เหมือนไม่ได้รักกันเลย .. ไม่รักแล้วทำให้น้องสาวของเขาเสียหายทำไม ทั้งที่ตัวเองเป็นฝ่ายเร่งรัดงานหมั้นเองแท้ๆ
 

รอเจ้าตัวเค้ามาอธิบายก่อนไม่ดีกว่าหรือคะ
 

ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่ามีธุระด่วนอะไรที่สำคัญกว่าน้องสาวผมอีก คุณแม่ท่านก็ไม่พอใจมากเหมือนกันแต่ท่านก็ไม่ได้พูดต่อว่าอะไรออกมามากมายนัก .. คุณอยากกลับหรือยังผมจะได้ไปส่ง
 

ไม่ต้องหรอกค่ะ พี่คุณไม่ค่อยสบายใจอยู่อย่าขับรถเลยนะยูลกลับเองได้
 

อยากค้างที่นี่มั้ย เอ่อ .. พี่แค่ถามดูน่ะ ทั้งที่ในใจอยากขอให้ยูริค้างคืนที่นี่แต่เขาก็ไม่กล้าเอ่ยขอตรงๆ มันคงดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่
 

คงไม่ได้ให้นอนห้องพี่คุณหรอกใช่ไหมคะ .. ?? ยูริพูดหยอกเล่นกลับไปแต่ดูเหมือนอีกคนจะตีเจตนาและความหมายผิดไป ถึงได้ตอบออกมาจริงจังเหลือเกิน
 

ห้องพี่มันไม่คู่ควรกับน้องยูลหรอก พี่จะให้เด็กพาไปที่ห้องรับรองแขกแล้วกันนะ เป็นห้องใหญ่คงพักผ่อนได้สบาย เชิญครับ ..เหมือนมีหมอกหนาเข้ามาปกคลุม ยิ่งพูดยิ่งไม่เข้าใจกัน ทำไมถึงเป็นแบบนี้นะ
 

.. มันผิดตั้งแต่ที่ฉันทำเรื่องโง่ๆนั่นไปแล้ว
 

แล้วจะทำอย่างไงให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้


 

.

.


 

ร่างเล็กที่นั่งอยู่บนเตียงนุ่มกอดกระชับตุ๊กตาตัวใหญ่ไว้แน่น ในหัวสมองน้อยๆของเธอกำลังคิดถึงเรื่องต่างๆอย่างสับสน คำพูดของซีวอนดังขึ้นก้องไปหมด
 

น้องแทรู้มั้ย .. ผู้หญิงคนที่พี่พาไปแนะนำว่าเป็นแฟนที่ร้านวันนั้น พี่แค่โกหกน้องแทแค่นั้นเอง
 

แล้วพี่จะรีบกลับมาทานมื้อค่ำด้วยนะครับ รอพี่ก่อนนะ
 

แทเชื่อคำพูดของพี่ได้จริงหรือ .. ควรเชื่อคำเหล่านั้นดีหรือเปล่า
 

เหนื่อยเหลือเกิน ... ถ้าน้องแทหลับไปแล้วตื่นขึ้นมา
 

จะพบเจอแต่เรื่องดีๆบ้างจะได้ไหม เรื่องที่ไม่ทำให้ทุกข์ใจอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้






 

THE★ FARRY
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,712 ความคิดเห็น

  1. #3639 maple_kub (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กันยายน 2555 / 18:34
    เฮ้อ สมน้ำหน้าคยู โดนซอโกรธไม่รุจะนานรึป่าว
    ใครใช้ให้เอาวิธีนี้มาลองใจกันเล่า
    ผู้หญิงคนไหนเห็นก้อต้องเสียใจทั้งนั้นแหละ

    ชีวอน นายทำอย่างนี้ได้งัยห๊ะ ไปหาแฟนเก่าที่ห้องแล้วยัง.....อีก เลวมาก
    สงสารน้องแทอ่ะ T^T
    #3,639
    0
  2. #3624 fads23296 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กันยายน 2555 / 23:15
    อ่านไปลุ้นไป สงสารแทอ่ะ T^T
    #3,624
    0
  3. #3619 sugsig (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กันยายน 2555 / 18:39
    อ่านไปก็ลุ้นไป เฮ้อ!  เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์นะคะ สนุกมากค่ะ
    #3,619
    0
  4. #3610 softhy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 01:01
    เขาว่าเฮทำสิก้าป่วยแน่เลย555....น้องซอร้องไห้ขี้มูกโป่งเลยอ่ะคยู...แอบสงสารแทจังคะ วอนถ้ารักแทจริงก็ตัดดาร่าให้ขาดเลยนะ...
    #3,610
    0
  5. #3608 nbitong33 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 16:49
    คยูงานเข้าแล้ววว
    -o- 55555.
    #3,608
    0
  6. #3607 nbitong33 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2555 / 19:54
    สิกก้าหลับลึกจริงๆๆ
    555555. เฮตกใจเลย -O-
    #3,607
    0
  7. #3605 คยูซอ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2555 / 20:24
    สนใจจองหนังสือหนะค่ะมีให้สั่งซื้ออีกไหมค่ะ
    #3,605
    0
  8. #893 kimchiyun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2554 / 22:12
    เราว่ามันก็น่ารักดี
    อยากได้ๆ
    เก็บตังรอ
    ซื้อแน่นอนค่ะ ^^"

    #893
    0
  9. #891 BamBoO (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2554 / 22:01
    จองล่วงหน้านะไรท์เตอร์ ฮ่าๆๆๆๆ
    #891
    0
  10. #887 รักยัยรั่ว (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2554 / 21:19
    น่าอ่านจังเลยค่ะ
    #887
    0
  11. #885 ลูกกวาด (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2554 / 20:58
    ปกแบบไหนก็ได้ ข้างในขอหนุกๆก็พอ ค่ะไรเตอร์



    อัพ เร็วๆน้ารอทุกวัน
    #885
    0
  12. #884 nsicisreal (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2554 / 20:19
    น่าสนใจมากคะ ปกสวยมากก ^^' เราซื้อแน่นอนคะ
    อ่อ รบกวนบอกหน่อยนะคะว่าจะออกประมาณช่วงไหนนะคะ จะได้เก็บเงินไว้
    ช่วงนี้ของที่ต้องซื้อเยอะ ฮ่า ๆ <3

    #884
    0
  13. #883 sone (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2554 / 20:06
    ไม่อยากได้รูปกี้ใส่แว่นค่ะ

    สวยค่ะ แต่ภาพคุณอาอยากได้รูปที่ 2 คนนั้นเต้นด้วยกัน ในstar king อ่ะค่ะ

    ไม่ได้ว่านะคะ ถ้าเม้นไม่ดีก็ขอโทษด้วยนะคะ
    #883
    0
  14. #882 suju (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2554 / 18:38
    สวยดีจ้า น่าอ่านออกเร็วๆนะไรเตอร์
    #882
    0