Bitter Sweet [Fic SNSD & Sj & 2pm] / [FIN.]

ตอนที่ 13 : Bitter Sweet : : Chapter 09 {R CUT KhunRi}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,702
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    13 ก.พ. 55
















Bitter Sweet :09.

 

 

 

 

ไม่รู้เป็นเวลาเนิ่นนานเท่าไหร่แล้วที่ชายหนุ่มแบ่งไหล่กว้างของเขาให้หญิงสาวเจ้าน้ำตาได้ซบพิงระบายความทุกข์ที่อยู่ในใจออกมา .. แม้ไม่มีซักคำพูดจาใดๆแต่เขาก็รับรู้ความรู้สึกของเธอที่มีได้

 

 

ความรู้สึกที่มีทั้งหมดในหัวใจได้บอกผ่านออกมาเป็นคำพูดบอกรักไปแล้ว แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะถูกกลืนหายไปในความเงียบ ไม่ได้อยากเร่งรัดเขาพร้อมและยินดีที่จะรอ

 

 

“พี่คุณคะ ..” เสียงเรียกกระซิบแผ่วหวานดังขึ้นแขนเล็กที่โอบรัดรอบเอวหนาของชายหนุ่มไว้เริ่มขยับคลายออกไว้อย่างหลวมๆ

 

 

 “ครับ .. หิวหรือเปล่า พี่จะไปซื้ออะไรมาให้ทานนะ”

 

 

“ไม่ค่ะ ...  ยูลมีเรื่องอยากพูดกับพี่คุณก่อน” แตะที่อกแกร่งของเขาไว้ก่อนที่ร่างสูงจะขยับตัวเหมือนจะลุกออกไปจากโซฟาตัวยาว  เรียวหน้าขาวซีดกำลังเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยสายตาเว้าวอน

 

 

“ว่ามาสิ ... พี่รอฟังอยู่นะ”

 

 

“คืนนี้ค้างกับยูลที่นี่ได้มั้ยคะ .. ถือว่ายูลขอร้อง ..... นะ” นิชคุณขยับริมฝีปากเข้ามาประทับรอยจุมพิตที่หน้าผากมนเปลือกตาบางปิดลงสนิทริมฝีปากซีดสั่นระริก “ ผมจะอยู่ตราบเท่าที่คุณต้องการ” 

 

 

หลังจากผ่านพ้นช่วงเวลาอาหารค่ำไปแล้ว นิชคุณใช้เวลาไม่นานนักในการอาบน้ำ .. เสื้อผ้าของเขาถูกยูริริบไปให้แม่บ้านเอาไปซัก ดังนั้นร่างขาวโพลนบึกบึนจึงออกมาจากห้องน้ำโดยมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวพันไว้รอบเอว พร้อมกับชั้นในตัวเก่งที่ไม่ได้ส่งไปให้ซักด้วย เมื่อก้าวพ้นออกมาจากห้องน้ำร่างสูงถึงกับชะงักงันไปชั่วขณะ ไม่ใช่เพราะอุณหภูมิในห้องที่หนาวเย็น แต่เป็นเพราะหญิงสาวที่กำลังก้าวเท้าเข้ามาหาเขาต่างหาก เธอกำลังทำให้ร่างกายที่เย็นเฉียบจากการอาบน้ำเสร็จหมาดๆ เริ่มร้อนขึ้นมา ดวงตาคู่คมหลุบต่ำมองพื้นห้องไม่กล้าจับจ้องเรือนร่างของอีกฝ่ายโดยตรงอย่างจาบจ้วง

 

 

“น้องยูลจะอาบน้ำเหรอครับ”

 

 

“ยูลอาบเสร็จเรียบร้อยแล้วล่ะค่ะ พี่คุณ ..”  ยูริขยับเข้ามาโอบกอดชายหนุ่มไว้จนเขาสะดุ้งเล็กน้อยด้วยอาการตื่นตกใจ

 

 

“เอ่อ .. น้องยูล” ผิวกายของเราสัมผัสกันอย่างแนบแน่น หน้าอกกลมกลึงของเธอเบียดเข้ากับแผงอกแกร่งสมส่วนของเขามีเพียงแค่บราเซียตัวสวยกันไว้เท่านั้น แค่เนื้อผ้าบางๆ .. ทำไมยูริถึงได้แต่งตัว .. จริงๆแล้วเรียกว่ายังไม่ได้แต่งตัวน่าจะเหมาะกว่า หรือเพราะว่าเขาออกมาเร็วไป?

 

 

“ที่พี่คุณพูดจริงหรือเปล่าค่ะ .. ที่บอกว่ารักยูล”

 

 

“ .... น้องยูลไม่เชื่อพี่หรือไง” มันน่าน้อยใจนัก ทำไมถึงไม่เชื่อว่าเขารักเธอจริงใจ .. เพราะอะไรถึงได้สงสัยเคลือบแคลงใจ

 

 

“งั้นเราคบกันนะคะ ยูลจะเป็นคนรักของพี่คุณ”

 

 

“ว่าไงนะ” , “พี่คุณได้ยินชัดแล้วน่ายูลรู้  .. บอกรักยูลอีกครั้งได้ไหมคะ” ยูริยกแขนขึ้นมาคล้องคอชายหนุ่มไว้ พร้อมทั้งขยับใบหน้าน่ารักของเธอเข้ามาใกล้ น้ำเสียงอ่อนหวานรื่นหูกำลังทำให้นิชคุณเคลิบเคลิ้มหนักขึ้นกว่าเดิม

 

 

“พี่ .. พี่รักน้องยูลครับ” บอกย้ำให้ฟังอีกครั้งแต่คราวนี้กลับรู้สึกเขินอายจนหน้าแดง เพราะดวงตาคู่สวยคมกริบของยูริทำให้เขาประหม่า รอยยิ้มหวานคลี่ออกอย่างพึงพอใจก่อนจะขยับเข้ามาจรดริมฝีปากอิ่มเข้ากับปากของอีกฝ่ายราวกับจะให้รางวัลสำหรับคำพูดที่ถูกใจ

 

 

กลีบปากบางเริ่มขยับในเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมทำอะไรนอกจากยืนนิ่งราวกับตื่นตระหนกตกใจกับเรื่องนี้เหลือเกิน มันก็แค่จูบ .. ที่ยูริอยากมอบให้ ลิ้นเล็กส่งออกมาไล้เลียเรียวปากของอีกฝ่ายราวกับกำลังยั่วยวนให้อีกคนตอบรับ ไม่มีใครอดทนได้หรอก ... นิชคุณเผยอปากส่งลิ้นหนาอุ่นร้อนไม่ต่างกันออกมาเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นซุกซนนั้น แล้วส่งเข้าไปในโพรงปากเพื่อทักทายและเกี่ยวรัดความหวานของกันและกัน เขาห้ามใจไม่ไหวที่จะไม่ยอมสัมผัสร่างกายของอีกฝ่าย มือหนาร้อนสัมผัสไปทั่วแผ่นหลังเนียน ลูบไล้อย่างพึงพอใจยูริไม่ได้มีท่าทีขัดขืนเธอยินยอมให้เขาทำได้ทุกอย่างตามที่ต้องการ และเป็นนิชคุณเองที่หยุดทุกอย่างลงก่อนที่จะถลำลึกจนเกินกว่าจะหยุดได้ มันเร็วเกินไปที่จะทำเรื่องนี้กัน

 

 

“พี่ว่าน้องยูลไปใส่เสื้อผ้าก่อนดีมั้ย แอร์มันเย็นนะจะไม่สบายเอา”

 

 

“พี่คุณไม่ต้องการยูลเหรอคะ? ไหนว่ารักยูลไง”

 

 

เพราะรักน่ะสิ ถึงอยากทะนุถนอมเก็บไว้เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม

 

 

“ทำให้ยูลเป็นของพี่นะ”

 

 

“ยูริ!

 

 

 

นิชคุณจ้องมองใบหน้าของอีกฝ่ายราวกับต้องการค้นหาอะไรบางอย่าง …. ผ้าขนหนูถูกกระตุกออกลงไปกองอยู่ที่พื้นห้อง เจ้าตัวถึงกับหน้าเปลี่ยนสี .. ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นเมื่อยูริเอื้อมมือไปด้านหลังแล้วปลดเปลื้องบราเซียตัวของเธอออกต่อหน้าต่อตาเขา ผิวสีน้ำผึ้งนวลเนียนกับส่วนที่ถูกซ่อนเร้นรูปร่างเซ็กซี่แสนเย้ายวนสวยงามนั้นกำลังทำให้อารมณ์ปรารถนาของเขาพุ่งสูงขึ้น

 

 

ยูริฉวยเข้าที่แขนของเขาแล้วดึงมาที่เตียงกว้าง ก่อนจะดึงมือของร่างหนาใหญ่ขึ้นมาสัมผัสกับทรวงอกอิ่มของเธอ นิชคุณกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังมือเขาสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด

 

 

“สัมผัสและทำให้ยูลเป็นของพี่คุณสิคะ” เธอหน้าแดงระเรื่อขึ้นมามองดูก็รู้ว่ากำลังเขินอายอย่างหนัก .. แต่ไม่เข้าใจว่าจะทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกัน?? พิสูจน์ลองใจหรือต้องการจริงๆ!!!

 

 

สวยเหลือเกินผมอยากดึงมือออกมา แต่ไม่รู้ทำไมเมื่อจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอแล้ว มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจ เธอไม่ได้อยากมีเซ็กส์กับผมเพราะความรักหรอก ไม่ใช่ ..




















..

..

 

เริ่มต้นชีวิตกับวันใหม่ ปล่อยสิ่งไม่ดีทิ้งไปกับวันวาน 

 

 

ร่างกายที่สวมใส่เพียงชุดชั้นในตัวเล็กเริ่มขยับกายเข้ามาหาความอบอุ่นในช่วงเวลาเช้ามืดอากาศที่แสนจะหนาวเย็นกำลังทำให้เธอรู้สึกเหน็บหนาวร่างกายก็ขยับซุกตัวกับอกอุ่นๆ

 

 

ใบหน้าสวยใสปราศจากเครื่องสำอางซุกไซร้เข้ากับแผงอกแกร่งไร้ซึ่งเสื้อผ้าติดกาย อบอุ่นเมื่อหน้าท้องแข็งเป็นรอนของเขานั้นขยับเบียดเสียดกับก้อนเนื้อนุ่ม อ้อมแขนส่งมาโอบร่างกายขาวไว้ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้กับแผ่นหลังเนียนละเอียด .. มือนั้นยังไม่หยุดพิสูจน์ผิวนุ่มยังคงสัมผัสลงมาถึงเอวคอดกิ่ว .. บางเหลือเกิน ผอมเกินไปหรือเปล่านะ สะโพกมนเริ่มถูกรุกรานแต่เจ้าของยังคงนิ่งเฉย ไม่มีปฎิกิริยาต่อต้านใดๆ

 

 

ผมรู้นะว่าคุณตื่นแล้ว

 

 

“..............................”

 

 

แต่ผมจะแกล้งทำเป็นไม่รู้แล้วกัน ให้คุณล่วงเกินผมได้ตามที่ต้องการ จะไม่ขัดขืน ลำแขนแกร่งกอดรัดร่างบางเข้ามาบดเบียดลำตัวเขาแน่นเข้าไปอีก

 

 

หายใจไม่ออก!  .. จะฆ่ากันหรือไงคะ ไม่รู้หรือไงว่าตัวเองตัวใหญ่แค่ไหนดูกล้ามเนื้อที่แขนสิกอดรัดมาทีแทบขาดอากาศหายใจ ร่างเพรียวบางภายใต้อ้อมกอดอุ่นเริ่มดิ้นขลุกขลิก

 

 

อึดอัดเหรอ แบบนี้สบายขึ้นมั้ย เขาคลายวงแขนออกเพื่อให้เธอได้รู้สึกสบายตัวขึ้น เช้าวันใหม่ตื่นขึ้นมาพบแต่เรื่องดีๆแบบนี้ ทำให้ไม่อยากลุกลงจากเตียงไปไหนเลย ถ้าเป็นไปได้อยากอยู่อย่างนี้ทั้งวัน

 

 

หิวจัง! / หิวอะไรครับ? หิวผมหรือเปล่าถ้าใช่ผมอนุญาตให้กิน .. กินได้ทั้งตัวและหัวใจโครงหน้าคมคายคลี่รอยยิ้มสวยออกมา เสียงหัวเราะเบาๆดังลอดออกมาจนชายหนุ่มได้ยิน

 

 

ขำเหรอ? , “ ไปอาบน้ำดีกว่า คุณทำอาหารเช้าได้มั้ยคะ ทำเป็นหรือเปล่า?เพราะเธอไม่มีข้อมูลส่วนตัวในเรื่องนี้ของนิชคุณเลยไม่รู้ว่าเค้ามีฝีมือในการทำอาหารมากน้อยแค่ไหน แต่ผู้ชายที่ดูอบอุ่นอ่อนโยนมักจะมีฝีมือด้านนี้เก่งพอตัวอยู่หรอกนะ

 

 

อยากทานอะไรเดี๋ยวผมไปซื้อให้ก็ได้นี่ อย่าให้ทำให้ทานเลย .. กินไม่ลงหรอกเชื่อสิยูริขยับตัวดันกายขึ้นมาแล้วจ้องมองหน้าของอีกฝ่ายอย่างแปลกใจที่คาดเดาผิดไป .. คิ้วของเค้าช่างหนาเหลือเกิน ดูรกไปหรือเปล่านะ? ใบหน้าก็ใสอย่างกับเด็กๆเลยนะ ยิ่งตอนยิ้มแบบนี้ดูน่ารักน่าหยิกแก้มที่สุดเลย ค่อยไล้ดวงตาต่ำไล่ลงมา .. ดูกล้ามเนื้อที่แผงอกของเขาสิ นี่ฉัน! กำลังคิดอะไรอยู่นะ บ้าจริง!!

 

 

ร่างกำยำเลื่อนมือขึ้นมาเกลี่ยปลายผมยาวสลวย ใช้นิ้วม้วนผมนุ่มเล่นอย่างเพลิดเพลิน ดวงตาคู่คมจับจ้องอยู่ที่ริมฝีปากได้รูปสวย พลางให้คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน

 

 

ไปอาบน้ำก่อนนะคะ ในตู้เย็นมีแซนวิชอยู่เอามาอุ่นทานก็ได้ไม่ต้องออกไปซื้อหรอก เจ้าของร่างเพรียวรีบลุกจากเตียงนุ่มไป แล้วพาร่างกายเกือบๆเปลือยเปล่าย้ายเข้าไปในห้องน้ำ ปล่อยให้อีกคนได้แต่มองตามอย่างทรมานใจ ไม่ใช่เพราะไม่ได้สัมผัสหรือแตะต้องร่างกายนั้น

 

 

แต่กลับทรมานและเจ็บปวดใจมากยิ่งกว่า เมื่อเจ้าของร่างนั้น

 

 

ต้องการให้เขาสัมผัส ..

 

 

ทำไมคุณถึงทำร้ายผมแบบนี้ .. เพราะเขาคนนั้น ใช่มั้ย




..

..

 

 

 

 

 

หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว นิชคุณจ้องมองใบหน้าตัวเองผ่านกระจกเงาบานเล็กในห้องน้ำ ดูสิ .. นี่กี่วันกันแล้ว ที่เขายังสวมใส่เสื้อผ้าตัวเดิมอยู่ ถ้าน้องแทรู้นะได้โดนบ่นยาวเหยียดแน่ๆเลย ไม่รู้ป่านนี้น้องสาวจอมดื้อของเขาเป็นไงบ้าง เพราะอยากใช้เวลาส่วนตัวอยู่กับผู้หญิงที่ต้องการใครซักคนอยู่ดูแล เขาจึงปิดเครื่องมือสื่อสารไม่รับรู้อะไรผ่านเจ้าเครื่องเล็กนี่ทั้งนั้น นี่คงถึงเวลาที่ต้องเปิดใช้มันแล้วล่ะ นี่เขาพลาดอะไรไปบ้างนะ .. นิชคุณเดินออกมาจากห้องนอน ยูริพยักหน้าเรียกเขาให้เข้ามาหาที่โต๊ะอาหาร

 

 

 

ทานอาหารเช้าก่อนสิคะ

 

 

 

คุณแม่เรียกให้ผมกลับบ้านด่วน ไว้โทรหานะ จุมพิตแผ่วเบาเข้าที่หน้าผากมนสวย มองหน้าสวยๆอย่างนึกเสียดายเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันช่างน้อยนิดเหลือเกิน วันนี้ไม่มีงาน ไว้ตอนเย็นผมรับไปทานข้าวที่บ้านนะ จะได้แนะนำน้องยูลกับคุณแม่ของพี่

 

 

 

จะดีเหรอคะท่าทางยูริดูกังวล .. ด้วยเหตุผลจากครั้งก่อนตอนที่ยังคบหากับฮยอนจุงเขาก็พาไปแนะนำตัวกับผู้ใหญ่แบบนี้ ผลออกมาอย่างไงยูริไม่อยากนึกถึงมันอีกเลย.. เพราะยังฝังใจกับเรื่องนี้อยู่ ไม่ใช่ประสบการณ์ที่น่าจดจำนักหรอก

 

 

 

คุณแม่กับน้องสาวผมน่ารักมากๆเลยนะ แล้วผมมารับนะครับ รอยยิ้มอบอุ่นจากผู้ชายคนนี้ทำให้ยูริรู้สึกและรับรู้ได้ เธอส่งยิ้มตอบรับและมั่นใจว่าเขาแตกต่างจากฮยอนจุง

 

 

 

ไม่ได้คิดจะเอามาเปรียบเทียบกัน เพราะมันเทียบกันไม่ได้ ในหัวใจเธอตอนนี้ .. พร้อมเปิดรับความรักจากผู้ชายคนนี้

 

 

 

ฉันอยากให้คุณดีกับฉันแบบนี้ตลอดไป .. ไม่ใช่เฉพาะแค่ตอนนี้

 

 

 

 

 

..

..

 

 

 

 

 

รถยนต์คันหรูขับเข้ามาจอดภายในบ้านหลังใหญ่ บ้านหลังนี้ปกคลุมไปด้วยความรัก ทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่มีจะผ่านช่วงเวลามากี่ปีก็ตาม เขายังจำเรื่องราวต่างๆนั้นได้ดี ร่างสูงโดดเด่นสาวเท้าก้าวเข้ามาในบ้าน สาวใช้ที่ดูเหมือนยืนรออยู่รีบตรงเข้ามาหาและบอกว่าคุณท่านเรียกให้ไปพบที่ห้องทำงาน เขาเลิกคิ้วอย่างแปลกใจแต่ก็มาพบคุณแม่ก่อน ประตูห้องทำงานถูกเปิดออก พร้อมกับค่อยๆก้าวมั่นตรงเข้ามา

 

 

 

คุณแม่ ผมกลับมาแล้วครับ .. คิดถึงคุณแม่ที่สุดเลย นิชคุณกอดคุณแม่ราวกับว่าเขายังอายุสิบขวบได้ ท่าทางน่ารักๆอย่างนั้นทำให้คุณแม่อดที่จะปรายสายตามองหน้าลูกชายและยิ้มกริ่มออกมา อยากตำหนิที่มัวแต่เอาเวลาไปสนใจเรื่องงานมากกว่าครอบครัวทั้งที่เคยพูดเรื่องนี้แล้วตั้งแต่ประมุขของบ้านคิมจากไป ธุรกิจของครอบครัวเธอก็มอบหมายให้ลูกชายคนโตดูแลต่อ แล้วเขาก็ไม่ทำให้เธอผิดหวังเรื่องงาน กิจการโรงแรมยังคงดำเนินการได้สวยงามภายใต้ผู้บริหารหนุ่มไฟแรง

 

 

 

คุณแม่ไม่ชอบใจมากนะลูกคุณ ..  ทำไมต้องปิดโทรศัพท์มือถือถ้าเกิดเรื่องสำคัญขึ้นกับครอบครัวเรา ลูกจะไม่ได้รับรู้เหมือนเรื่องที่เกิดขึ้นกับน้องแทตอนนี้ …”

 

 

 

เกิดเรื่องอะไรกับน้องแทครับ น้องเป็นอะไร พี่ชายเบิกตาโตด้วยความตกใจต้องมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นแน่ เพราะสีหน้าท่าทางของคุณแม่ดูไม่ดีนัก ท่านไม่เคยเป็นแบบนี้บ่อยนักหรอก

 

 

 

น้องกำลังจะหมั้นกับซีวอน เชสเตอร์อาทิตย์หน้า

 

 

 

  “ .......”

 

 

 

ร่างสูงใหญ่ค่อยๆก้าวขาเดินอย่างอ่อนแรงมาที่ห้องนั่งเล่นซึ่งเป็นห้องโปรดของน้องสาวแสนดื้อของเขา ตั้งแต่พูดคุยกับคุณแม่เสร็จแล้ว เขารู้สึกเหมือนถูกพี่ซีวอนใช้ไม้ท่อนใหญ่ฟาดเข้าที่ศีรษะอย่างแรงแล้วใครกันเป็นคนหยิบยื่นท่อนไม้นั้นให้ ก็เขาเองไม่ใช่หรือไง .. เสียแรงที่ไว้ใจ ไม่นึกว่าคนที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆจะไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเอาซะเลย อาจเป็นเพราะซีวอนไม่มีน้องสาว ไม่ต้องมาแบกรับภาระการเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ต้องดูแลและปกป้องสมาชิกที่เป็นสตรีเพศ ต้องปกป้องดูแล ไม่ใช่มาทำให้เสื่อมเสียหายแบบนี้ แล้วใช้คำว่า รัก ‘   มาเป็นข้ออ้างทั้งหมดทั้งมวล .. คนรักกันเขาไม่ทำแบบนี้หรอก นิชคุณหยุดความคิดทั้งหมดลงเมื่อเดินมาถึงหน้าห้อง เคาะประตูเบาๆสองสามครั้งก่อนจะเปิดประตูเข้าไป

 

 

 

พี่ชายทันทีที่เห็นว่าใครเข้ามาในห้อง ร่างเล็กก็ลุกพรวดเข้ามากอดพี่ชายตัวสูงของเธอไว้แน่น แน่นจนนิชคุณสัมผัสและรับรู้ได้ว่าน้องสาวของเขากำลังต้องการอ้อมกอดอบอุ่นจากพี่ชาย แต่เขากลับมอบมันให้กับผู้หญิงอีกคน ตั้งแต่เมื่อวานตลอดทั้งคืนจนถึงรุ่งเช้า

 

 

 

พี่คุณไปไหนมาคะ น้องแทคิดถึงพี่คุณ

 

 

 

พี่กลับมาอยู่ใกล้ๆน้องแทแล้วนะ ขอโทษ .. ที่ทิ้งไป พี่เป็นพี่ชายที่ไม่เอาไหนเลยกระชับอ้อมกอดปลอบโยนอย่างรู้สึกผิดในใจ ผิดที่ทิ้งน้องไม่ได้ทำหน้าที่ที่ควรจะทำ เพียงเพราะทนฟังเสียงเรียกร้องของหัวใจไม่ได้  มือหนาค่อยลูบที่ศีรษะได้รูปสวยนั้นเบาๆ แทยอนซบหน้าเข้ากับอกกว้างของพี่ชายสองมือโอบรัดรอบเอวหนาไว้แน่นพยายามปิดบังความรู้สึกอ่อนแอของตนเองไว้ ถ้าเธอร้องไห้ออกมาพี่คุณจะไม่สบายใจแล้วต้องไปมีเรื่องกับคนบ้านโน้นให้วุ่นวายเดือดร้อนขึ้นมาอีก

 

 

 

 

เขาทำอะไรน้องแท บอกพี่มาสิ น้ำเสียงดุดันของพี่ชายทำให้แทยอนเริ่มกังวลใจ

 

 

 

พี่คะ น้องสาวคลายอ้อมกอดออกหลวมๆเงยหน้ามองสบตาพี่ชาย

 

 

 

เขารังแกน้องแทใช่มั้ย บอกพี่มาให้หมด นัยต์ตาคู่คมเปลี่ยนเป็นประกายวาวโรจน์อย่างน่ากลัว สองมือเล็กจับตรึงเข้าที่ลำแขนหนาไว้ราวกับต้องการปรามให้พี่ชายอารมณ์เย็นลง

 

 

 

แทยอนเคยพูดเสมอว่าจะฟ้องคุณแม่ ฟ้องพี่คุณถึงสิ่งที่พี่ซีวอนทำ แต่นั่นมันก็แค่คำขู่ .. คำที่พี่ซีวอนไม่เคยเกรงกลัว

 

 

 

แต่ถ้าบอกทุกเรื่องที่พี่ซีวอนทำ ... จะทำอย่างไงดี ไม่อยากให้เกิดเรื่องถึงขั้นต้องใช้กำลังกันเลย

 

 

 

..

..

 

 

 

 

วันนี้สามพี่น้องตระกูลเชสเตอร์เข้าบริษัทแต่เช้า เพื่อพูดคุยกันถึงรายละเอียดเรื่องงานกับลูกค้ารายใหม่ คนที่คยูฮยอนเอาแต่จ้องหน้าตาเขม็งตั้งแต่เข้าห้องประชุมมา การพูดคุยเป็นไปอย่างราบรื่นและใช้เวลาไม่นานชเว มินโฮก็ตกลงใจที่จะทำธุรกิจร่วมกัน

 

 

 

ผมจะให้คยูฮยอนพาไปชมในส่วนของการผลิตและการออกแบบนะครับ ทงเฮมอบหมายงานมาให้น้องชายที่กำลังยืนอ้าปากกว้างหาวราวกับอดนอนมาทั้งคืน .. เมื่อคืนนี้ก็ไม่ได้กลับมานอนที่บ้านอีกคืนแล้ว พี่ชายได้แต่จ้องหน้าน้องอย่างตำหนิเมื่อกี้ในห้องประชุมก็แอบหาวไปหลายรอบแล้วนะ ขายหน้าต่อหน้าลูกค้าจริงๆ ท่าทางมินโฮกับคยูฮยอนน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกัน แต่ทำไมถึงได้ดูแตกต่างกันนัก .. ชเว มินโฮดูเป็นงานเป็นการและเป็นผู้ใหญ่กว่าคยูฮยอนอยู่มาก 

 

 

 

เชิญครับ คุณลูกค้ารายใหญ่ คยูฮยอนยังไม่วายที่จะเหน็บแนมเล่นก่อนจะพาออกมาจากห้องประชุม

 

 

 

ซีวอน .. งานของนายค้างอยู่เยอะเลยนะรีบสะสางให้เรียบร้อยซะ แล้วก็อย่าลืมพาน้องแทไปเลือกแหวนหมั้นด้วยล่ะ นี่ใกล้ถึงวันหมั้นแล้ว ไม่รู้นายจะรีบร้อนไปไหนให้ตายสิ บ่นใส่อย่างหงุดหงิด

 

 

 

พี่ซีวอนจะหมั้นแล้วเหรอคะ จียอนที่ยืนอยู่ข้างๆดูตกใจกับข่าวนี้เหลือเกิน ตาของเธอเบิกกว้างเท่าไข่ห่านได้แล้วมั้ง

 

 

 

หมั้นวันอาทิตย์นี้แหละ อย่าลืมไปงานพี่นะยักคิ้วบอกอย่างอารมณ์ดี

 

 

 

ค่ะ .. จียอนไม่พลาดแน่ๆทงเฮส่งสายตาไปหาซีวอนทันที่ที่หลุดปากชวนจียอนออกไป .. เอาอีกแล้วจะทำอะไรไม่เคยปรึกษาเขาก่อนเลยทั้งเรื่องหมั้นและยังเรื่องนี้อีก จะชวนจียอนไปที่งานทำไม ตัวเองไม่ได้เดือดร้อนอยู่แล้วเพราะจียอนไม่ได้คิดจะจับนายนี่นา ฉันสิฉัน! ความซวยจะมาเยือนเอา

 

 

 

พี่เฮขา ... เที่ยงนี้ไปทานข้าวกันนะ ไม่พูดเปล่าสาวน้อยยังสอดแขนเข้ามาคล้องแขนทงเฮไว้แน่น

 

 

 

เที่ยงนี้พี่มีนัดแล้วล่ะ ขอโทษด้วยนะ งั้นพี่ขอตัวก่อนแล้วกัน รีบแกะมือนั้นออกทันทีแล้วรีบชิ่งออกจากห้องไป ซีวอนขำเล็กน้อยก่อนจะตามออกไปอีกคน ทำให้จียอนรู้สึกไม่สบอารมณ์แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุดออกมาโทรหาที่ปรึกษาส่วนตัว

 

 

 

เที่ยงนี้เจอกันที่ร้านเดิมนะคะพี่

 

 

 

ติ๊ด!

 

 

 

..

..

 

 

 

 

@ ห้างสรรพสินค้าหรูแห่งหนึ่งใจกลางเมืองและยังอยู่ใกล้บริษัท CG. หลังจากรับประทานอาหารมื้อเที่ยงกันแล้ว หญิงสาวร่างบางในชุดสวยก็คล้องแขนชายหนุ่มที่เดินอยู่ข้างๆไว้ ใบหน้าสวยดูสดใสร่าเริงเหลือเกิน ชอบอยู่แล้วนี่นา ... เรื่องชอปปิ้งเนี่ย

 

 

 

ไม่มีงานต้องกลับไปทำเหรอคะ??เบือนหน้ามาถามอย่างสงสัย

 

 

 

ไม่ล่ะ พาแฟนมาซื้อของดีกว่า เดี๋ยวแฟนงอนที่ไม่ค่อยมีเวลาให้แล้วหนีไปหาแฟนใหม่ .. ผมต้องน้ำตาเช็ดหัวเข่าแน่ๆเลย

 

 

 

ไม่เชื่อคุณหรอกคนปากหวาน ย่นจมูกให้อย่างนึกถูกใจกับคำตอบของแฟนตัวดีเหลือเกิน

 

 

 

อยากไปซื้อชุดชั้นในมั้ย??

 

 

 

ทำไมต้องทำตาวาวขนาดนั้นด้วย หวังอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมเดี๋ยวนี้รู้สึกว่าคุณเจ้าเล่ห์นักคะเจสสิก้าเริ่มรู้สึกขยาดขึ้นมาเล็กๆแล้ว เมื่อคืนกว่าจะไล่ออกจากห้องนอนได้ก็งอแงยิ่งกว่าเด็กๆซะอีก ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นน้องซอถึงไม่ได้มานอนด้วยกันอย่างที่บอกไว้

 

 

 

ทั้งสองคนกำลังเดินเลือกดูของกระหนุงกระหนิงตามประสาคนรักอยู่เพลินๆ ทงเฮก็เหลือบไปเห็นจียอนกับผู้หญิงอีกคนเข้าพอดี เขาไม่อยากให้จียอนเห็นแล้วเดินเข้ามาทักทายในตอนที่มีเจสสิก้าอยู่ข้างกายแบบนี้ เดี๋ยวได้เกิดเรื่องยุ่งพอดี ... ชายหนุ่มรีบดึงแขนคนรักเข้าไปในร้านซึ่งอยู่ข้างๆ ไม่ทันได้สังเกตด้วยซ้ำว่าเป็นร้านอะไรขอแค่เข้ามาหลบให้พ้นๆจียอนได้เป็นพอแล้ว ดูเหมือนอีกฝ่ายจะหันมามองเห็นทงเฮเข้าซะแล้ว เธอจึงรีบบอกกับพี่สาวให้ตามเข้าไปในร้านนั้น

 

 

 

ยินดีต้อนรับค่ะพนักงานสาวสวยรีบเดินมากล่าวต้อนรับ ทงเฮยิ้มให้เล็กน้อยแล้วเหลียวหลังไปมองให้แน่ใจว่าจียอนตามเข้ามาหรือเปล่า ..  เจสสิก้ารู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมาก อยู่ดีๆก็ถูกดึงเข้ามาในร้านแบบไม่ทันตั้งตัว

 

 

 

ร้านเรามีแบบให้เลือกเยอะแยะมากมายเลยนะคะ หรือต้องการจะสั่งทำเป็นพิเศษก็ได้ค่ะ

 

 

 

ชายหนุ่มพยักหน้าส่งๆกลับไป ไม่ได้สนใจคำพูดของพนักงานขายนักหรอก เพราะมัวแต่พะวงเรื่องจียอนจอมตื้อ .. โล่งใจที่ไม่ได้ตามเข้ามา

 

 

 

ต้องการแหวนแต่งงานแบบไหนดีคะ เรามีให้เลือกมากมายหลากหลายสไตล์ค่ะ

 

 

 

เอ๊ะ !! 

 

 

 

นี่มันร้านอะไร ?? นัยน์ตาคู่เรียวรีกวาดมองไปทั่วทั้งบริเวณร้าน ด้วยความรีบร้อนจนไม่ทันได้มองอะไรทำให้เขาเพิ่งรู้สึกตัวว่าได้พาแฟนสาวเข้ามาในร้านเครื่องประดับสุดหรูที่จำเพาะเจาะจงว่าร้านนี้ขายเฉพาะแหวนเพชรแต่งงานเท่านั้น .. มีแค่แหวนจริงๆ

 

 

 

เมื่อรู้สึกตัวว่าพลาดไปแล้วเขาก็อยากจะรีบออกจากร้านทันที แต่เจสสิก้าซึ่งไม่รู้เรื่องรู้ราวด้วยกำลังรู้สึกตื่นเต้นดีใจไม่คิดว่าทงเฮจะเซอร์ไฟรส์เธอแบบนี้ ใบหน้าที่หันมาจึงมีแต่รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกดี ดวงตากลมใสที่เปล่งประกายฉายแววความสุขออกมา ทำให้แฟนหนุ่มที่กำลังจะขยับริมฝีปากชวนออกจากร้านจำต้องหยุดทุกอย่างลง

 

 

 

เฮจะซื้อแหวนให้เจสเหรอคะ หรือว่าเข้าผิดร้าน?

 

 

 

เอ่อ ..เขาอึกอักและลำบากใจที่จะพูดความจริงออกมา พูดก็ทำร้ายไม่พูดก็ทำร้ายอีกอยู่ดี

 

 

 

พี่เฮคะเสียงใสแว่วดังมาจากด้านหลัง ไม่ต้องหันไปมองให้เสียเวลาเขาก็รู้ว่าเจ้าของเสียงเป็นใคร จียอนเดินเข้ามาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มโดยตรงและหันมามองหน้าเจสสิก้าไม่เป็นมิตรอย่างเปิดเผย ดวงตาคู่ใสดูเศร้าหมองและมีน้ำตาเอ่อคลออยู่ แค่เห็นคนทั้งคู่ควงแขนกันเข้ามาในร้านหัวใจดวงน้อยของเธอก็บอบช้ำจนแทบอยากจะกรีดร้องออกมา ไม่อยากมาเห็นอะไรทั้งสิ้นแต่พี่สาวของเธอเป็นคนฉุดรั้งให้ตามเข้ามาจนได้ เพื่ออะไรกัน??

 

 

 

“อันนยองค่ะคุณทงเฮ เชสเตอร์หญิงสาวผิวขาวละเอียดราวกับน้ำนมเดินตามเข้ามา ริมฝีปากได้รูปสวยสีสดยกยิ้มอย่างเยือกเย็น แววตาคู่นั้นที่มองเขามันช่างว่างเปล่า จนไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าหญิงสาวใบหน้าหวานสวยคนนี้กำลังรู้สึกอย่างไรอยู่ ผิดกับน้องสาวที่แสดงออกทุกอย่างออกมาอย่างชัดเจน

 

 

 

อันนยองครับคุณมิยอง

 

 

 

เรียกฉันทิฟฟานี่จะเหมาะกว่านะคะ เราไม่ได้สนิทกันถึงขั้นที่คุณจะเรียกชื่อนี้กับฉันได้อีกแล้ว

 

 

 

ขอโทษครับ ทงเฮกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบพร้อมกับเอื้อมมือมากระชับกุมมือเล็กของคนรักไว้ ทำให้ทิฟฟานี่ปรายสายตามามอง

 

 

 

จะไม่แนะนำหน่อยหรือคะ ว่าสาวสวยคนนี้เป็นใคร แต่ไม่ต้องแนะนำก็พอจะเดาออก ฉันชื่อทิฟฟานี่ค่ะ เป็น .. เรียวหน้าสวยเบือนหน้ากลับมามองทงเฮพร้อมกับระบายยิ้มออกมาเล็กน้อย ราวกับกำลังปั่นป่วนกวนประสาทชายหนุ่มเล่นแบบนั้น ก่อนจะเบือนหน้ากลับไปส่งตายิ้มมหาเสน่ห์ให้สาวสวยร่างบาง ผู้หญิงคนนี้สวยเหลือเกิน นี่ขนาดว่าไม่ได้แต่งหน้าจัดและสวมใส่เพียงแค่ชุดที่ดูออกจะธรรมดาด้วยซ้ำ ตาแหลมน่าดู ท่าทางคงเป็นลูกคุณหนูไฮโซ ไม่ธรรมดาจริงๆ

 

 

 

เป็นพี่สาวของจียอน ยินดีที่ได้รู้จักกันนะคะคุณ ..

 

 

 

จอง เจสสิก้าค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะยิ้มตอบทักทายอย่างเป็นมิตรกลับไป

 

 

 

เจสเป็นคนรักของผมทงเฮกล่าวย้ำเน้นถ้อยคำชัดเจน

 

 

 

กำลังจะมาซื้อแหวนกันเหรอคะ น่าอิจฉาจังนะ ทิฟฟานี่เบือนเรียวหน้าสวยหวานของเธอกลับมามองที่ชายหนุ่มอีกครั้งก่อนจะขยับมือไปแตะที่แขนน้องสาวเบาๆ เป็นการบอกให้จียอนทำอะไรซักอย่าง แต่จียอนเศร้าเกินกว่าจะทำอะไรได้

 

 

 

ผมกำลังจะซื้อแหวนหมั้นให้เธอ ขอตัวก่อนนะครับเราคงต้องเลือกกันอีกนานเลย จริงมั้ยจ๊ะที่รัก อยากได้แบบไหนผมให้เจสเลือกได้ตามใจเลยนะ ราคาเท่าไหร่ก็ไม่สำคัญขอแค่คุณพอใจก็พอครับ ทงเฮยิ้มหวานให้พร้อมทั้งยกแขนขึ้นมาโอบเข้าที่ไหล่เล็ก ไม่อยากจะโชว์ความหวานให้คนแถวนี้ตาร้อนหรอก ไม่จำเป็นเพราะระหว่างเขากับเจสสิก้าก็หวานกันแบบนี้ตลอดอยู่แล้ว แต่เผื่อบางคนที่ยังไม่เคยเห็นอาจจะอยากเห็นเป็นบุญตา

 

 

 

ขอตัวก่อนนะคะ เจสสิก้าหันมากล่าวลาทิฟฟานี่กับจียอนแล้วเดินไปเลือกแหวนกับทงเฮด้วยความรู้สึกตื้นตันใจอย่างมากมาย ดีใจซะจนไม่ทันได้จับสังเกตอะไรรอบตัวเมื่อสักครู่นี้เลย

 

 

 

พี่คะ เรารีบไปกันเถอะ จียอนไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ฮึกก!”

 

 

 

เธอนี่นะ!ทิฟฟานี่ส่ายหน้าให้กับน้องสาวหัวอ่อนของเธอ

 

 

 

รักกันมากขนาดนี้เลยหรือ?? ... ท่าทางมีความสุขกันมากสินะ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,712 ความคิดเห็น

  1. #3695 jang--jie (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 17:38
    ทิฟฟานี่เป็นตัวร้ายหรอเนี่ยยย!?
    #3,695
    0
  2. #3649 okachi20 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 มกราคม 2556 / 19:50
    พี่คุณจะทนไหวได้ไง ยูริก็นะ ^^"

    แอบสงสารพี่คุณ
    #3,649
    0
  3. #3561 tinnysdrug (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 03:11
     ชอบฉากน้องแทกอดพี่คุณมากเลยคะ T-T อ่านแล้วจุกอ่า 

    จุกแทนพี่คุณเนี่ยละ!!!!!! เป็นไงละ ฝากพี่ซีวอนมาส่งน้องที่บ้าน ได้พี่ซีวอนเป็นพี่เขยเลย

    น้องแทต้องพบเจออะไรบ้าง พี่ชายเล่นไม่สนใจไปอยู่กับสาว เง้อ น้องน่าสงสารอ่า T___________T

    #3,561
    0
  4. #3544 maple_kub (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:48
    สงสารน้องแทพี่ึคุณอ่ะ
    ขำเฮพาเจสเข้าร้านผิด งานนี้แก้ตัวไม่ขึ้นแล้วแหละ ต้องหมั้นแล้วอิอิ

    ปล. รบกวนขอnc หน่อยน้าไรเตอร์จ๋าาาา ^_^
    Maple_kub@yahoo.com
    #3,544
    0
  5. #3530 fads23296 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:15
     ทงเฮเข้าผิดร้าน แล้วทิฟจะร้ายได้ขนาดไหนเนี่ย =w=;
    #3,530
    0
  6. #3529 softhy_yongseo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:00
    ฮาทงเฮที่เข้าผิดร้านอะ555.. รอลุ้นตอนหน้านะคะว่าเจสจะได้แหวนไหม... ปล.แอบสงสารคุณ เบาๆ
    #3,529
    0
  7. #3509 go go go (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:28
    อยากอ่านต่อแล้วอ่ะ

    อยากรู้ว่าคู่คุณยูลจะเป็นยังไงต่อไป
    #3,509
    0
  8. #3508 ภรรยาควอนยูริ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:41
    ควอนยูลคิดอะไรอยู่นี่เหมือนเปลี่ยนไปคนละคนเลย

    เมื่อคราวก่อนพี่คุณเข้ามาผิดก็โดนตบแล้ว

    นี่เพราะนายนั่นใช่ไหม แอบสงสารพี่คุณเล็กๆ

    ควอนยูลยั่วซะ ไงพี่คุณก็ไม่รอดอยู่แล้ว



    รออ่านต่อนะค่ะ
    #3,508
    0
  9. #395 bat3b (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 12:30
    รอค่ะรอ
    #395
    0
  10. #394 .... (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 12:30
    สู้ๆนะคะไรเตอร์



    ยังไงก็รอคะไรเตอร์



    รออ่านน้องซออยู่นะคะ^^
    #394
    0
  11. #393 lovelovetaeyeon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 12:01
    รอ รอคะ
    #393
    0
  12. #392 snsd-suju (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 11:45
    รอ รอ

    นะคะ
    #392
    0
  13. #391 numningjung (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 11:43
    รีบมาอัพน่าค่า

    อยากอ่านคู่วอนแทอ่ะ ลุ้นๆ >.,<
    #391
    0
  14. #390 นัจ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 11:24
    รอคู่วอนแทอยู่นะค่ะ
    #390
    0
  15. #389 ... (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 11:03
    รอค่ะ

    รอคู่น้องเล็กด้วย สงสารซอ TT
    #389
    0
  16. #388 kyuseo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 09:58
    เราเม้นต์ทุกครั้งที่อ่าน ไม่รู้คนแต่งจำได้ป่าว

    เช็คดูน่ะ



    แต่แอบเคืองด็องนิดหน่อย จะท่ามากอยู่ได้

    คยูก็น่ะ อยากให้ซองอนไปนานๆๆ เลย
    #388
    0