Bitter Sweet [Fic SNSD & Sj & 2pm] / [FIN.]

ตอนที่ 12 : Bitter Sweet : : Chapter 08

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,132
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ม.ค. 55














Bitter Sweet :08.

 

 

 

 

 

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งภายใต้ความเงียบงัน ได้ยินเพียงลมหายใจผ่าวเบาของหญิงสาวร่างเล็กที่เขากอดรัดเธออยู่เท่านั้น อาการขัดขืนดิ้นรนที่เหมือนพายุบ้าคลั่งเมื่อครู่นี้สงบลงแล้ว เลิกดื้อแล้วสินะ .. ชายหนุ่มกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ ไม่ว่าทางไหนผู้หญิงตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดเขาตอนนี้ก็ไม่มีทางหนีรอด มือหนาปัดปลายผมสีน้ำตาลอ่อนให้พ้นจากซอกคอขาวพร้อมกับกดปลายจมูกโด่งลงสูดดมความหอมอ่อนๆจากกลิ่นกาย ยิ่งคนตัวเล็กไม่ปัดป้องขัดขืนเขาก็ยิ่งได้ใจ ริมฝีปากร้อนจัดลากไล้กับผิวขาวละเอียดออกแรงดูดเม้มฝากรอยรักสีกุหลาบทิ้งไว้  .. แทยอนได้แต่ส่งเสียงฮือประท้วงมือเล็กกอบกำเสื้อผ้าแบรนด์หรูของซีวอนไว้แน่น แผ่นหลังเนียนถูกฝ่ามือร้อนลูบไล้ราวกับเป็นเจ้าของ เอวคอดเล็กสะโพกมนถูกจับต้องอย่างเอาแต่ใจ

 

 

“น้องแท ..” เสียงครางหวานดังลอดออกมาจากปากร้อนที่ค่อยๆลากขึ้นมาถึงใบหูขาวเล็กแล้วออกแรงขบเล่นที่ติ่งหูนุ่มนิ่มเบาๆ

 

 

“อ๊ะ !!” ร่างเล็กผวาอยู่ในอ้อมกอดเมื่อถูกสัมผัสร่างกายเริ่มรู้สึกร้อนจัดราวกับอาการจับไข้กลับมาทักทายอีกครั้ง ลมหายใจเริ่มหอบแรงขึ้น ตะขอบราเซียตัวเล็กลายลูกไม้สวยทันสมัยถูกปลดออกสองมือหนาร้อนเลื่อนมาสอดเข้าไปกอบกุมเข้ากับทรวงอกอิ่ม ริมฝีปากกดลงที่ปากนุ่มทันทีก่อนที่คนตัวเล็กกำลังจะส่งเสียงร้องห้าม

 

 

แทยอนถึงกับสั่นผวาไปทั้งร่างเมื่อถูกรุกล้ำล่วงเกินถึงขั้นนี้ ทั้งโกรธเคือง เสียใจและน้อยใจ อีกทั้งยังรุ่มร้อนจากสัมผัสที่เขากำลังมอบให้ จนเธอคิดและทำอะไรไม่ถูกมีเพียงน้ำตาที่ไหลรินลงมาอาบแก้มเท่านั้น น้ำตาอุ่นใสนั้นทำให้ซีวอนรู้สึกตัวและตกใจ

 

 

“น้องแท~

 

 

“ฮึก .. พี่ซีวอนใจร้าย ฮืออ!!” แทยอนสะอื้นเบาๆ แววตากลมใสที่บ่งบอกถึงความรู้สึกทุกอย่างทำให้ซีวอนรู้สึกผิดขึ้นมาแล้วค่อยๆเลือนมือขึ้นมาใช้นิ้วเกลี่ยปาดคราบน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน

 

 

“อย่าร้องสิครับคนดี รังเกียจพี่เหรอ?

 

 

“ถ้าพี่ .. ได้ในสิ่งที่ ฮึกก .. ต้องการแล้ว จะเลิกยุ่งกับน้องแทใช่มั้ย จะเลิกทำร้ายน้องแทใช่มั้ย” น้ำเสียงสั่นสะอื้นจนแทบฟังไม่รู้เรื่องยิ่งพูดน้ำตาก็ยิ่งไหลรินออกมาอย่างน่าสงสาร นี่เขากำลังทำอะไรอยู่??

 

 

“งั้นก็เอาไป อยากทำอะไรก็ทำ .. แล้วจากนั้นเราก็ไม่ต้องพบเจอกันอีก!!” น้ำเสียงและแววตาแข็งกร้าวอย่างที่เขาไม่เคยได้พบเห็นมาก่อนแบบนี้ ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากของคนตัวเล็ก ทำเอาซีวอนถึงกับช็อคอึ้งราวกับถูกของหนักฟาดแรงๆเข้าที่หัว

 

 

ลำแขนแข็งแกร่งที่โอบรัดแน่นค่อยๆคลายออกช้า .. เสียใจที่ได้ยิน

 

 

“น้องแทจะทิ้งพี่ไปอีกเหรอ ที่ผ่านมายังทำกับพี่ให้เจ็บช้ำไม่พอใจอีกหรือไงกัน เกือบสามปีแล้วนะที่ไม่ยอมกลับมาเลย แม้แต่จะติดต่อพูดคุยกันก็ไม่มี ที่พี่ทำกับเธอแค่นี้มันไม่ถึงเศษเสี้ยวกับสิ่งที่เธอทำไว้กับพี่หรอก”

 

 

“น้องแทไปทำอะไรให้พี่เจ็บช้ำล่ะ” ไม่มีซะหรอก มีแต่พี่ซีวอนต่างหากที่เป็นฝ่ายทำฉันเจ็บ ปฎิเสธความรักจากฉันอย่างเย็นชาและใจร้ายที่สุด จะให้ฉันทนอยู่ที่นี่มองหน้าเขาต่อไปได้อย่างไง ฉันเจ็บปวดจนต้องหนีไปเรียนต่อที่อื่น

 

 

“อย่าพูดเหมือนไม่รู้ ไม่ผิด!! .. จะบอกให้นะ ตอนนี้เธอหนีพี่ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นแหละ เพราะพี่กำลังจะเป็นคู่หมั้นของเธอแล้วอีกไม่นานเราก็จะแต่งงานกัน” ซีวอนเหยียดยิ้มออกมาอีกครั้ง

 

 

คู่หมั้น .. แต่งงาน !! นี่มันอะไรกัน

 

 

แทยอนรู้สึกตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน .. นี่พี่ซีวอนพูดบอกอะไรกับคุณแม่งั้นเหรอ ผลถึงได้ออกมาเป็นแบบนี้ ไปพูดโกหกอะไรไว้บ้าง

 

 

“ดีใจใช่ไหม ที่จะได้เป็นเมียพี่”

 

 

“คนบ้า !! ไปพูดโกหกอะไรกับคุณแม่ น้องแทจะอธิบายเรื่องทั้งหมดที่ถูกต้องให้คุณแม่รับรู้ จะไม่มีงานหมั้นการแต่งานอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น” ร่างเล็กสะบัดตัวจะเดินออกไปจากห้องน้ำแต่ถูกขวางไว้จนได้

 

 

“โกหกหรอ? รอยนั่นตรงหน้าอกเธอก็ยังอยู่ แถมยังมีรอยใหม่ที่ลำคออีก ถ้าคุณแม่ขอดูหลักฐาน คิดว่าท่านจะเชื่อใคร .. เธอหรือพี่??”

 

 

“พี่บ้าไปแล้ว!” มือเล็กยกขึ้นทุบรัวเข้าที่หน้าอกแกร่งไม่ยั้งด้วยความโมโห ซีวอนรวบข้อมือนั้นไว้อย่างรวดเร็วแล้วอุ้มช้อนร่างเล็กลอยขึ้นมาจากพื้น “ทำอะไร .. ปล่อยนะ!”

 

 

“ตกลงไปอย่ามาร้องอวดครวญนะ” ซีวอนตะคอกใส่เล็กน้อยแล้วอุ้มร่างเล็กที่ยังดิ้นไม่หยุดมาหย่อนลงที่เตียงกว้าง ไม่แม้แต่จะเปิดโอกาสให้แทยอนได้ขยับตัวหนี ร่างกายใหญ่และแข็งแรงคร่อมทับร่างเล็กไว้ทันที

 

 

“คนบ้า !! ฉันไม่หมั้น .. ไม่แต่งด้วยหรอก ” ตะโกนใส่หน้าตอกย้ำให้ชัดๆ คนอะไรเค้าไม่อยากผูกมัดด้วยก็ยังมาตอแยไม่จบไม่สิ้น ตัวเองทำอะไรไว้ไม่คิดว่าผิดบ้างหรือไง มาโทษว่าเป็นความผิดของฉันคนเดียวได้หน้าตาเฉย

 

 

“งั้นเหรอ? อยากเสียให้พี่ฟรีๆสินะ ก็ดี .. ได้ของฟรี ผมชอบ” ซีวอนกระตุกยิ้มเล็กๆที่มุมปาก ทำเอาแทยอนใจหายวูบ ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าไม่ควรตะคอกใส่หน้าคนๆนี้เลย บราเซียตัวเล็กถูกกระตุกหลุดมาจนได้ สองมือเล็กรีบยกขึ้นมาหวังจะปิดปังสิ่งที่สายตาหื่นกระหายคู่นั้น .. กำลังจับจ้องมาไม่กระพริบตาอยู่ แต่ดูเหมือนจะไม่สามารถทำได้ 




                                                               








เธอต้องแต่งงานกับพี่ ..  ไม่ต้องมาทำท่ารังเกียจกัน ดีแค่ไหนแล้วที่ไม่ต้องเสียตัวให้ฟรีๆน่ะ คนที่ควรจะเสียใจน่าจะเป็นฉันมากกว่าเธอนะ คิม แทยอน ผ่านมากี่คนแล้วล่ะ .. หึ!!” ซีวอนหัวเราะออกมาเบาๆด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันพร้อมกับลุกออกจากเตียงไปดื้อๆ แทยอนน้ำตาร่วงเผาะสะอื้นหนักขึ้นกว่าเดิมทั้งการ กระทำและคำพูดร้ายกาจของซีวอนทำร้ายจิตใจเธอมากมาย   ... เวลาเกือบสามปี มันไม่เพียงพอที่จะรักษาบาดแผลในใจที่เกิดขึ้นให้หายขาดได้เลยหรือ







..

..

 

 

 

 

 

รถยนต์จอดดับเครื่องอยู่นานหลายชั่วโมงอยู่บริเวณรั้วบ้าน ที่มีเพียงแสงไฟจากหลอดไฟเล็กๆสาดส่องมาเล็กน้อย เจ้าของรถร่างสูงยกนาฬิกาที่ข้อมือขึ้นมาดู หลายต่อหลายครั้งจนแทบจะนับไม่ถ้วน  เปิดเพลงฟังก็แล้ว เล่นเกมส์จากโทรศัพท์ก็แล้ว อาการเซ็งในอารมณ์ก็ยังไม่หายไป กลับจะเป็นหนักขึ้นซะอีก ให้ตายสิตีสามกว่าแล้ว ยังไม่มีวี่แววว่าซอฮยอนจะกลับมาบ้าน หมอนั่นพาน้องไปไหนนะ

 

 

คยูฮยอนถอนหายใจยาวก่อนจะยกมือขึ้นมาปัดไล่แมลงที่บินเข้ามาในรถเพราะเขาเปิดกระจกเอาไว้ คืนนี้คงไม่กลับมาแล้วล่ะ นี่ถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ใช่ญาติมีหวังเขาต้องประสาทกินหนักแน่ แล้วนายนั่นพักที่ไหนนะ ถามสาวใช้ในบ้านหรือก็ไม่มีใครรู้ บางทีซอฮยอนอาจจะกลับมาในช่วงเช้ามืดก็ได้ ไหนๆแล้ว เขาจึงตัดสินใจรอต่อไป ทั้งที่อากาศตอนนี้ก็แสนจะเหน็บหนาว ช่อดอกไม้ที่ซื้อมาถูกวางทิ้งไว้ที่เบาะข้างๆ ไม่น่าใจร้อนเลย ถ้าเรื่องนี้จะมีใครซักคนที่ผิด คยูฮยอนบอกได้เลยว่า .. หมอนั่นแหละ ผิดสุด !! 

 

 

เสียงเคาะกระจกรถดังขึ้น เปลือกตาหนาค่อยๆกระพริบถี่เพื่อปรับสภาพจากแสงแดดในยามเช้าที่สาดส่องมา เช้าแล้วเหรอ .. คยูฮยอนหันไป สาวใช้ในบ้านของซอฮยอนนั่นเองที่มาปลุกเรียก

 

 

เชิญคุณเข้าไปล้างหน้า ล้างตา ดื่มกาแฟข้างในบ้านก่อนค่ะ

 

 

อืมม .. ดีเหมือนกัน ง่วงเป็นบ้าเลย เมื่อคืนกว่าจะได้หลับก็เกือบตีสี่แล้ว นี่มันเพิ่งจะหกโมงเช้าเองน่า ร่างสูงเปิดประตูลงจากรถแล้วเข้าไปในบ้าน ใช้ห้องน้ำบริเวณชั้นล่างล้างหน้าล้างตาจนรู้สึกตาสว่างขึ้น แสบตาชะมัด ไม่รู้วันนี้จะไปทำงานไหวหรือเปล่า กำลังล้างหน้าเพลินๆก็มีมือสวยหยิบยื่นผ้าขนหนูสีขาวสะอาดส่งมาให้ มือขาวเนียนขนาดนี้ไม่ใช่มือสาวใช้หรอก

 

 

น้องซอ ! … กลับมาเมื่อไหร่ พี่รออยู่ทั้งคืนเลยนะ

 

 

จะอาบน้ำมั้ยคะ หรือจะกลับไปอาบที่บ้าน ดื่มกาแฟก่อนแล้วกัน ทั้งน้ำเสียงและสีหน้านิ่งเรียบดูไม่ได้บ่งบอกถึงอารมณ์ที่แท้จริงนัก แต่เชื่อเถอะว่า ซอฮยอนยังโกรธอยู่มาก

 

 

พี่ .. เอ่อ ดื่มกาแฟก็ดีเหมือนกัน” , “งั้นเชิญที่ห้องรับแขกนะคะ

 

 

ซอ เดี๋ยวสิครับ!!” คยูฮยอนฉวยข้อมือเล็กไว้พี่อยาก .. ขอโทษ พี่ไม่รู้นี่นาว่านายนั่นเป็นญาติของซอ ซอไม่เคยบอกพี่เรื่องนี้นะ

 

 

ถึงเค้าไม่ใช่ญาติซอ พี่ก็ไม่ควรไปทำแบบนั้น

 

 

ใครจะไปทนดูอยู่ได้ แฟนตัวเองอี๋อ๋อกับคนอื่นหน้าระรื่นแบบนั้น เป็นซอๆทนได้มั้ย พี่ถามหน่อยเถอะ ความผิดที่ดูเหมือนจะเกิดจากความเข้าใจผิดอีกทั้งยังเป็นครั้งแรกที่เกิดเรื่องเกิดราวแบบนี้ขึ้น

 

 

ฉันไม่ได้คิดกล่าวโทษพี่คยูฝ่ายเดียวหรอก ฉันเองก็ยอมรับในความผิดของตัวเองเหมือนกันที่ไม่บอกไปให้ชัดเจนว่าพี่มินโฮเป็นใคร ไม่อย่างนั้นแล้วเหตุการณ์แบบนี้คงไม่เกิดขึ้นมาแน่ แล้วถ้าฉันยังโกรธเคืองพี่คยูอยู่ .. มีหรือจะให้คนไปตามให้เข้ามาในบ้าน เห็นว่าสำนึกในความผิดอุตส่าห์นอนรออยู่ในรถทั้งคืนแค่นี้ก็ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง แต่จะยอมยกโทษให้เร็วไปนักก็กลัวว่าจะได้ใจเกินไป ต้องทำให้รู้สึกซะบ้างถึงจะดี

 

 

ทนได้สิคะ เพราะซอเชื่อมั่นในตัวพี่คยูและก็เชื่อมั่นในความรักของเรา วันนี้ซอยังมีสอบอีกขอตัวก่อนนะคะ ถ้าดื่มกาแฟเสร็จแล้วก็เชิญค่ะ

 

 

ซอฮยอนดึงมือออกแล้วเดินขึ้นไปด้านบนโดยไม่สนใจคยูฮยอนอีกเลย ทำให้เขารู้สึกแย่ลงไปอีก ใครจะไปมีอารมณ์ดื่มกินอะไรได้ คยูฮยอนจึงทำได้เพียงขับรถกลับมาบ้านด้วยอาการหงอยสุดๆ เมื่อถึงห้องนอนเขาก็ล้มตัวลงบนที่นอนทันที .. แบบนี้ต้องง้ออีกกี่วันกันนะ ถึงจะหายโกรธ

 

 

อุตส่าห์จะไปรับมานอนที่บ้านด้วย .. พังหมดกัน

 

 

ทีนี้คงจะมีแต่พี่ทงเฮล่ะมั้ง .. ที่สุขใจสุดๆ

 

 

โอ้ย ! อยากจะบ้าตาย

 

 

ตลอดทั้งวันในช่วงเวลาทำงานผมไม่มีสมาธิจะทำอะไรเลย ง่วงนอนก็เรื่องนึงแต่กลุ้มใจเรื่องซอฮยอนมากกว่า ไม่อยากจะโทรไปรบกวนเพราะวันนี้น้องซอมีสอบ ผมทำได้เพียงจ้องมองโทรศัพท์มือถือของตัวเอง แล้วหวังลมๆแล้งๆเอาเองว่าน้องซอจะโทรมาหาผม ... ก็ได้แค่หวัง

 

 

หลังเลิกงานผมไม่ได้กลับไปที่บ้านยังคงลากสังขารที่แสนจะอิดโรยขับรถมาที่บ้านของน้องซออีก ทั้งที่ผมควรจะอยู่เลี้ยงฉลองกับพี่ๆ เมื่อเช้าผมเพิ่งได้รู้ข่าวว่าพี่ซีวอนกำลังจะหมั้นกับน้องแทในเร็วๆนี้ นี่เป็นข่าวที่ทำเอาผมช็อคไปหลายนาที ไม่รู้ว่าทำไมอยู่ดีๆพี่ซีวอนถึงจะหมั้นกับน้องแทได้ ทั้งที่ยังคบหากับซานดาร่าเป็นแฟนอยู่ แล้วนี่ถ้าคุณน้าแตฮีหรือนายคุณรู้เรื่องนี้เข้า เค้าคงจะยอมยกน้องแทให้พี่ชายผมอีกเหรอ พี่ทงเฮไม่พอใจพี่ซีวอนในเรื่องนี้มากตอนบ่ายที่อยู่ในห้องประชุมทั้งคู่ยังดูมึนตึงใส่กันอยู่เลย

 

 

แต่เรื่องนี้ผมเข้าข้างพี่ทงเฮเต็มร้อย มีอย่างที่ไหนเป็นแฟนอยู่กับอีกคนแต่ดันจะหมั้นกับอีกคนที่ เอ่อ .. เค้าไปรักกันตอนไหน? เมื่อก่อนที่น้องแทจะไปเรียนต่อต่างประเทศตอนนั้นผมรู้ว่าพี่ซีวอนรักน้องแทมาก แต่หลังจากนั้นเกือบสามปีสองคนนี้ไม่ได้ติดต่อกันเลยนี่นา แล้วนายคุณจะว่าอย่างไง ทำไมถึงเงียบนัก เลิกหวงน้องแทกับพวกผมแล้วหรือ ทีเมื่อก่อนกันท่าน่าดู ...

 

 

คยูฮยอนลงจากรถแล้วขอเข้ามานั่งรอน้องซอในบ้าน รอแล้วรอเล่า จนกระทั่งเกือบห้าทุ่มเสียงรถขับเข้ามาจอดในบ้าน รถนายนั่นเอง พอส่งน้องซอเสร็จนายนั่นก็ขับรถกลับไป ซอฮยอนมองเห็นรถของคยูฮยอนที่จอดอยู่ก็ตีหน้าขรึมเข้ามาในบ้าน

 

 

ไปไหนมา พี่มารอตั้งแต่เย็นแล้วนะ

 

 

ตายแล้ว!!! .. ทำไมพี่คยูเหมือนหมีแพนด้าแบบนี้ ขอบตาดำคล้ำจนน่าเกลียด ฉันแกล้งพี่เค้าหนักไปหรือเปล่านะ …. “พี่มินโฮพาไปดูหนังมาค่ะสนุกมากๆเลย..จากนั้นเราก็ไปทานอาหารฟังเพลงกัน น้องยังคงแกล้งเล่าเรื่องที่ไปกับมินโฮด้วยใบหน้าระรื่น ราวกับสนุกสนานมากมาย จนคยูฮยอนหน้าตึงขึ้นมาอีก

 

 

งั้นเหรอ ท่าทางสนุกน่าดูสินะ

 

 

ดึกแล้ว รู้สึกง่วงจังขอตัวก่อนนะคะ ส่งแขกแล้วปิดประตูรั้วให้เรียบร้อยด้วยนะซอฮยอนหันมาบอกกับสาวใช้ที่ยืนอยู่ข้างๆ ดูไม่สนใจคยูฮยอนที่หน้าซึมหนักเลยซักนิด แล้วหนีขึ้นไปบนห้องหน้าตาเฉย ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเสียใจ ….

 

 

เสียงรถขับออกไปแล้ว ซอฮยอนได้แต่ถอนหายใจเบาๆ แล้วคิดว่าอีกซักวันสองวันจะเลิกแกล้งโกรธพี่เขาแล้ว เพราะสงสาร ... เจ้าของร่างสูงเดินเข้าไปในห้องน้ำปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกแล้วหย่อนกายลงแช่ในอ่างน้ำ อุ่นรู้สึกสบายตัวเหลือเกิน เปลือกตาบางปิดลงช้าๆ อยากนอนแช่น้ำซักพัก เวลาผ่านไปเพียงชั่วครู่ก็ต้องสะดุ้งตกใจ กับเสียงอะไรบางอย่างที่ดังมาจากด้านนอกห้อง

 

 

เสียงอะไรนะ?

 

 

หรือว่าจะมีใครเข้ามาในบ้าน พวกขโมยหรือเปล่า

 

 

ทำไงดี? .. ซอฮยอนรีบลุกออกจากอ่างอาบน้ำคว้าเสื้อคลุมมาสวมใส่ไว้พร้อมกับพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติแล้วค่อยๆเดินมาที่ประตู .. เปิดแง้มออกเล็กน้อย .. เมื่อเห็นว่าไม่มีใครแล้วเธอจึงค่อยๆก้าวออกมาจากห้องน้ำ พร้อมทั้งกวาดสายตาไปทั่วห้อง

 

 

คิดมากไปหรือเปล่านะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก

 

 

ร่างเพรียวเป่าลมออกมาอย่างโล่งอก พอหันหลังกลับมาก็ต้องเบิกตาโตกว้างด้วยอาการตกใจสุดขีด มือหนาเอื้อมมาปิดปากไว้แน่นส่งเสียงร้องออกมาได้เพียงในลำคอเท่านั้น แล้วก่อนที่จะตัดสินใจทำอะไร ชายปริศนาร่างสูงในหมวกไหมพรมก็ชักมีดเล็กออกมา

 

 

อย่าเชียวนะสาวน้อย ไม่งั้นเธอจบชีวิตแน่!!!!”

 

 

เสียงทุ้มต่ำข่มขู่พร้อมทั้งขยับปลายมีดแหลมคมเข้ามาจ่อที่ลำคอขาวหน้าตาสวยซะด้วย ถ้าถูกมีดกรีดเป็นรอยก็น่าเสียดายแย่ หึหึ!!”

 

 

ฮือออ!!” ซอฮยอนส่งเสียงร้องออกมาด้วยความกลัวอย่างจับใจ จนน้ำตาเอ่อรินไหลออกมา จะทำอย่างไงดี ไม่รู้จะช่วยเหลือตัวเองได้อย่างไง

 

 

พี่คยู .. ซอกลัวเหลือเกิน มาช่วยซอด้วย 

 

 

แต่จะเป็นไปได้อย่างไงพี่คยูกลับไปแล้วนี่นา ซอฮยอนได้แต่คิดอย่างหมดหวัง ...

 

 

ความกลัวเข้ามาครอบงำในจิตใจจนไม่แม้แต่จะมีสตินึกคิดอะไรได้ ร่างสูงใหญ่ของผู้ที่บุกรุกเข้ามากอดรัดเธอไว้แน่น ใบหน้าที่มีหมวกไหมพรมสวมใส่ปิดบังอยู่ขยับโน้มลงมาที่ซอกคอระหงส์ มือหนาที่รัดอยู่ที่เอวคอดนั้นสอดลึกเข้าไปในสาบเสื้อคลุมอาบน้ำ

 

 

อ๊ะ .. อย่านะ!!” ซอฮยอนกรีดร้องออกมาอย่างตกใจ ผิวขาวละเอียดกำลังถูกใครก็ไม่รู้สัมผัสลูบไล้ ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้ ฆ่ากันให้ตายเสียยังดีกว่าจะทำเรื่องชั่วร้ายแบบนี้กับร่างกายของฉัน ร่างสูงเพรียวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวจับลึกสุดใจ น้ำตาไหลรินอาบแก้มขาว มือร้อนลูบไล้หน้าท้องแบนราบอย่างพึงพอใจแล้วค่อยๆเลือนขึ้นมาถึงเนินอกอิ่มอวบ ซอฮยอนยกมือขึ้นมาปัดป้องไม่ให้ถูกล่วงเกินมากไปกว่านี้

 

 

อย่าขัดขืนน่า เธอคงไม่อยากถูกฉันจับมัดมือไว้หรอกนะหรือว่าอยาก ..น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เปล่งอู้อี้ออกมานั้นช่างน่ากลัวเหลือเกิน!!

 

 

ยะ .. อย่าทำอะไรฉันเลยนะ อยากได้อะไรก็เอาไปเลย

 

 

หึหึ!! ฉันอยากได้ตัวเธอสาวน้อย..เขาขยับฝ่ามือมาบีบเคล้นที่หน้าอกของเธอจนได้ ซอฮยอนสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจออกแรงที่มีทั้งหมดกระทุ้งข้อศอกใส่ท้องชายปริศนาเข้าอย่างแรงจนมันร้องโอย .. แล้วปล่อยมือออก หญิงสาวรีบขยับหนีออกมาจากการกอดรัดและมองหาสิ่งของที่พอจะหยิบมาป้องกันตัวได้ ไม่มีอะไรที่จะหยิบฉวยมาใช้ได้ ของที่อยู่ใกล้มือที่สุด

 

 

ตอนนี้มีเพียงกระบอกไฟฉายด้ามยาวถูกจับฟาดเข้าที่หัวโจรหื่นอย่างแรงโอ้ย !!!” มันร้องลั่นด้วยความเจ็บ พร้อมทั้งทรุดตัวลงนั่งที่พื้นแล้วยกมือขึ้นมากุมไว้ในส่วนที่ถูกตี  ..

 

 

เจ็บชะมัด หัวแตกหรือเปล่า

 

 

ก่อนที่จะวิ่งออกไปข้างนอก ซอฮยอนนึกรู้สึกคุ้นกับหมวกไหมพรมนี้เหลือเกิน .. มองดีๆสิ !! นี่มันหมวกของฉันนี่นา แล้วนั่น ! นาฬิกาข้อมือของโจรหื่น ฉันเป็นคนเลือกซื้อเองกับมือ อารมณ์โกรธเดือดพล่านหนักขึ้นเดินเข้ามากระชากหมวกไหมพรมนั่นออก

 

 

นี่มันอะไรกัน !!

 

 

“ .......................”

 

 

เจ้าของใบหน้าที่ปราศจากหมวกปิดบังซ่อนเร้นนั้นดูจะตกใจอยู่ไม่น้อย แต่ยังส่งยิ้มแก้เก้อให้อีกฝ่าย เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ซอฮยอนอยากจะเอาไฟฉายที่ถืออยู่ในมือฟาดใส่อีกซักครั้ง

 

 

สนุกมากมั้ย คงสนุกมากสินะ คนบ้า !!”

 

 

ซอฮยอนตีแรงๆที่ต้นแขนใหญ่หลายต่อหลายทีเพื่อระบายอารมณ์ทั้งหมดของเธอ คนกลัวจนเสียขวัญไปหมดแล้ว เล่นบ้าอะไรกันเนี่ย

 

 

โอ้ย !! พอแล้ว พี่เจ็บไปหมดแล้วนะ พอเถอะ ..พี่ขอโทษ คยูฮยอนผู้เคราะห์ร้ายทำได้เพียงยกแขนขึ้นมาปัดป้องตัวเองเท่านั้นแล้วรอจนกว่าซอฮยอนจะสงบสติอารมณ์ลงได้




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,712 ความคิดเห็น

  1. #3560 Tinny S. (@tinnysdrug) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 03:06
     วอนเอ๊ยวอนนนนนน (กว่าจะจบ สงสัยได้วีนอีกหลายวอน 555)

    นายมันคนดีหรือปีศาจกันแน่เนี่ย  ทำร้ายน้องไปกี่ครั้งยังไม่รู้สึกอีก 
    ต่างฝ่ายต่างคิดว่าโดนทำร้ายด้วยความรู้สึกจากอีกฝ่าย 

    เด็กดื้อกับตาหื่นเลยต้องปะทะกันไม่จบสิ้นสินะ!   

    น้องร้องไห้แล้วนะวอน ! นายยังกล้าพูดจาว่าร้ายน้องต่อ  ใจหินมาก T-T ฮือๆ

    #3,560
    0
  2. #3543 pooklook123 (@maple_kub) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:29
    วอนใจร้าย สงสารน้องแทอ่ะ ทำไมทำอย่างงี้อ่ะ
    นายคยู เอาอีกแล้วเรื่องเก่ายังไม่เคลียร์ หาเรื่องใหม่มาอีก
    คราวนี้น้องซอโกรธจิงๆจังๆแน่เลย

    ปล. ไรเตอร์คะถ้าขอnc เรื่องนี้ยังจะให้ป่าวคะ
    ถ้าให้รบกวนขอหน่อยนะคะ(ตอนก่อนๆด้วยนะคะ ^__^)  ขอบคุณคร่า
    #3,543
    0
  3. #3505 `โซชิแท.บาลาบลู (@fads23296) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มกราคม 2555 / 20:41
    สนุกมาก ๆ เลย อยากได้รูปเล่มแล้วสิ >___<
    #3,505
    0
  4. #3504 Haru_79 (@teramisu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2555 / 21:55
    กดไลท์วอน *0*
    แกหื่นมาก
    #3,504
    0
  5. #342 //...be_best...// (@be-best) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 19:31
    รอ รอ รอ
    #342
    0
  6. #341 นัจ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 18:18
    รอคู่ของวอนแทอยู่นะไรเตอร์ สู้นะคะ
    #341
    0
  7. #340 Kyuhyun-Jessica (@snsd-suju) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 17:51
    รอ รอ

    ขอด๊องเจสเยอะๆๆ
    #340
    0
  8. #337 .... (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 17:36
    ไรเตอร์ขอคยูซอเยอะๆหน่อยได้ไหมค่ะ



    ช่วงนี้คยูซอไม่ค่อยมีเลยค่ะ^^
    #337
    0