Bitter Sweet [Fic SNSD & Sj & 2pm] / [FIN.]

ตอนที่ 11 : Bitter Sweet : : Chapter 07

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,223
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    22 ม.ค. 55










Bitter Sweet : 07.





 

 

@ บริษัท CG.

 

 

ทงเฮกับคยูฮยอนมาทำงานที่บริษัทตามปกติเหมือนกับทุกวัน งานของทงเฮเป็นงานของผู้บริหารที่หนักไปทางนั่งเซ็นเอกสารสำคัญอยู่ที่ห้อง แตกต่างไปจากงานของคยูฮยอนที่ทำเกี่ยวกับงานด้าน Product Design ส่วนซีวอนดูแลด้านการตลาดของบริษัท แต่ดูเหมือนจะขาดงานไปสองวันแล้วนะ พ่อตัวดีมีธุระส่วนตัวอะไรยุ่งวุ่นวายเชียวช่วงนี้ ไว้ต้องคุยกันจริงจังซะหน่อยแล้ว

 

 

เสียงเคาะประตูดังขึ้นสาวน้อยจียอนเดินยิ้มร่ามาพร้อมถือถ้วยกาแฟร้อนกรุ่นเข้ามาเสิร์ฟให้ถึงที่ ทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่ของคุณเธอเลย หลังจากวางแก้วกาแฟไว้บนโต๊ะทำงานแล้ว เจ้าตัวก็ขยับเข้ามาที่เก้าอี้ตัวที่ทงเฮนั่งอยู่

 

 

จียอนชงกาแฟมาให้พี่เฮค่ะ

 

 

เอ่อ .. พี่ดื่มมาเรียบร้อยแล้วนะ ขอบคุณ

 

 

ทำไมคะ โกรธเรื่องเมื่อวานหรือไง .. หื้มม จียอนขยับตัวเข้ามานั่งบนตักทงเฮอีกจนได้แล้วยังมาทำเสียงอะไรใส่แบบนั้นอีก? ชายหนุ่มชักเริ่มเหงื่อแตกรู้สึกถึงบรรยากาศที่ร้อนอบอ้าวขึ้นมาอย่างกะทันหัน

 

 

อะไรอีกเนี่ย นึกว่าจะเข็ดแล้วนะ แกล้งไปขนาดนั้น ... เพียงแค่ข้ามวันก็กลับมาทำเหมือนเดิมอีกแล้ว ..

 

 

อย่างอนจียอนเลยนะคะ วันนี้พี่เฮอยากทำอะไร จียอนจะตามใจทุกอย่างเลยค่ะ เราไปที่บ้านพี่เฮกันนะคะ นิ้วเรียวลากไล้ที่แก้มผ่านเรื่อยลงมาจนถึงกลางลำตัวและกำลังต่ำลงมาเรื่อยๆ จนเกือบถึง .. ตรงนั้น เขารีบรวบมือเธอไว้ทันที เกือบไปแล้ว !!

 

 

แม่คุณช่างกล้า!

 

 

เฮ้ย !!! งานเข้าแล้ว ทำไมอยู่ดีๆ กล้าขึ้นมาอีกล่ะเนี่ยไปกินอะไรมา

 

 

เอ่ออ .. พี่มีงานด่วนต้องรีบจัดการ ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น จียอนไปทำงานต่อเถอะนะ น้ำเสียงเริ่มสั่นเครืออย่างควบคุมไม่ได้เม็ดเหงื่อที่ผุดพรายเริ่มไหลย้อยลงมาถึงลำคอแล้ว

 

 

งั้นเย็นนี้พี่ไปที่ห้องพักของจียอนนะคะ นะนะ .. น้ำเสียงออดอ้อนนั้นยังไม่เท่ากับร่างบางที่นั่งอยู่บนตักกับลังขยับสะโพกกดบั้นท้ายเข้าเบียดกับส่วนความเป็นชายที่หลับนิ่งสงบอยู่ แต่ทว่าตอนนี้กำลังจะตื่นตัวเพราะถูกปลุกเร้าเข้าให้แล้วล่ะ ... จะทำไงดี ??

 

 

เอ่อ .. พอดีคุณน้าแตฮีที่อยู่ข้างบ้านพี่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศน่ะ ท่านชวนพี่ไปทานอาหารค่ำที่บ้านแล้ว คงไปกับจียอนไม่ได้หรอก ทงเฮหาเรื่องมาอ้างแทบไม่ทัน .. รู้สึกลำตัวแข็งเกร็งไปชั่วขณะ

 

 

ว้า .. งั้นพรุ่งนี้ก็ได้ ^^

 

 

อยากจะบ้าตาย !! ไอ้เราหรืออุตส่าห์แกล้งทำแบบนั้นเพื่อให้กลัวจะได้เลิกมายุ่งกันซะที ที่ไหนได้กลับติดหนึบยิ่งกว่าเดิมซะอีก ไม่ใช่คิดจริงจังหรอกนะว่าเขาชอบเธอขึ้นมาจริงๆ ซวยแล้วเฮเอ๊ย !! คราวนี้จะทำอย่างไงดี จียอนทำไมถึงเข้าใจอะไรยากจังนะ

 

 

จุ๊บ ~

 

 

ริมฝีปากแตะเบาๆที่ส่วนเดียวกันของอีกฝ่าย จียอนยิ้มให้อย่างเขินอายแล้วรีบลุกออกจากตักอุ่น เดินหน้าแดงก่ำออกจากห้องไป

 

 

เสียงถอนลมหายใจยาวดังไล่หลัง .. ไม่ได้การแล้ว ต้องจัดการทำอะไรซักอย่าง ปล่อยไว้แบบนี้ต้องเกิดเรื่องวุ่นขึ้นแน่

 

 

ติ๊ด ..  ติ๊ด

 

 

เสียงโทรศัพท์มือถือของทงเฮดังขึ้น น้องชายตัวดีนายซีวอนนั่นเองที่โทรมา จะโทรมาเร็วกว่านี้อีกนิดก็ไม่ได้ ดูสิโดนขโมยจูบไปหน้าตาเฉยเลยแถมเฮน้อยยังตื่นตัวแสดงอาการเด่นชัดซะขนาดนี้

 

 

นายเข้าบริษัทมาหรือยัง

 

 

[ พี่ครับ .. เย็นนี้คุณน้าแตฮีให้พี่มาทานข้าวที่บ้าน มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ]

 

 

เรื่องสำคัญอะไร??”

 

 

[ ไว้พี่มาก็รู้เองแล้วเจอกันตอนเย็นนะครับ ] ซีวอนกดตัดสายไปอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงฟังดูลั่นล๊ามีความสุขเหลือเกิน ผิดไปจากพี่ชาย ... เรื่องสำคัญ?

 

 

 คงไม่ได้ไปก่อเรื่องอะไรไว้หรอกนะ แต่ก็น่าจะเป็นเรื่องที่ดีล่ะมั้ง แล้วงานการไม่เข้ามาทำหรือไง นายอู้ได้ .. ฉันก็ชักอยากอู้บ้าง ว่าแล้วก็กดโทรศัพท์หาที่รักซะหน่อย 

 

 

เจส .. ผมมีเรื่องจะคุยด้วย ช่วงบ่ายๆผมแวะไปหาที่โรงเรียนนะครับ

 

 

วันนี้ไม่ได้ไปสอนค่ะ รู้สึกไม่ค่อยสบาย ปลายสายกรอกเสียงอ่อยๆกลับมา นั่นทำให้ทงเฮเพิ่งจะรู้ว่าคนรักของเค้าเจ็บป่วย .. แต่ไม่คิดจะโทรบอกกันให้ทราบบ้างหรืออย่างไง?

 

 

ไม่สบายเหรอ แล้วไปหาหมอหรือยังทำไมไม่โทรบอกผมล่ะ ตอนนี้อยู่ที่บ้านใช่ไหมเดี๋ยวผมไปหานะ..  คุณนี่แย่จริง!!”  กดตัดสายพร้อมกับตำหนิใส่อย่างไม่พอใจแต่นั่นก็เพราะความห่วงใย .. ไม่สบายก็บอกกันหน่อยสิ ไม่รู้เป็นอะไรมากหรือเปล่า

 

 

ไม่กี่อึดใจผู้บริหารหนุ่มก็เหยียบคันเร่งเจ้ารถคู่ใจมาถึงบ้านของเจสสิก้า สาวใช้เข้ามาต้อนรับพร้อมทั้งพาขึ้นมาถึงบนห้องนอน .. เขาได้รับอนุญาตให้ขึ้นมาถึงห้องนอนส่วนตัวของเจสสิก้านานแล้วมันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แขกคนพิเศษค่อยๆเปิดประตูห้องเข้ามามองเห็นเจ้าของห้องร่างบางนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ แถมในห้องยังเปิดแอร์ซะเย็นช่ำอีก เจสสิก้าเป็นคนขี้ร้อนนอนติดแอร์เข้าขั้นรุนแรงเลยก็ว่าได้ แต่นี่ไม่สบายอยู่ .. น่าจับมาตีจริงเชียว ทงเฮหย่อนกายทิ้งลงบนเตียงจนอ่อนยวบไปตามแรงพร้อมทั้งส่งมือมาแตะอังที่บริเวณหน้าผาก ตรวจวัดระดับอุณหภูมิแบบคร่าวๆดู

 

 

อืมม .. เฮเหรอคะเจสสิก้าขยับรู้สึกตัวงัวเงียตื่นขึ้นมาจ้องมองหน้าคนรักตาปริบๆ

 

 

เป็นอะไรมากมั้ย ตัวรุมๆนะ .. ผมพาไปหาหมอดีกว่า

 

 

ไม่ต้องหรอกค่ะ แค่รู้สึกปวดท้องนิดหน่อย ตอนนี้ก็ดีขึ้นมากแล้วคุณไม่น่าทิ้งงานมาเลยกลัวคนรักจะเสียงานเสียการ เธอเองก็ไม่ได้เจ็บป่วยอะไรมากมายซะหน่อย แต่ก็รู้สึกอบอุ่นในหัวใจอยู่ไม่น้อยที่เห็นแววตาห่วงใยสะท้อนออกมาให้เห็นจากดวงตาคู่สีนิลนั้น

 

 

ผมเป็นห่วงนี่นา หน้าซีดเชียวเห็นมั้ย คุณชอบทานข้าวไม่เป็นเวลาแล้วเป็นไงล่ะทีนี้ ค่อยๆเกลี่ยปลายนิ้วไล้เข้าที่พวงแก้วนุ่มเล่น

 

 

มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ??

 

 

คุณแม่น้องซอติดงานด่วนอยู่ต่างจังหวัด คยูเป็นห่วงไม่อยากให้น้องอยู่บ้านคนเดียวเลยชวนมานอนค้างที่บ้าน ..ให้คุณมานอนด้วยจะได้ไม่ดูน่าเกลียด ได้มั้ยครับ ..

 

 

ได้ค่ะ แล้วจะให้ไปค้างกี่วัน

 

 

คงหลายวันนะ เตรียมเสื้อผ้าไปเยอะหน่อยก็ดี .. ผมจัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋าให้แล้วกัน พูดจบก็ทำท่าจะลุกจากเตียงไปแต่ถูกคว้าแขนไว้ซะก่อน

 

 

เดี๋ยวเจสจัดเองนะแค่เสื้อผ้าธรรมดาก็ไม่หวงหรอก แต่ .. ชุดเอ่อชุดชั้นในของเธอนี่สิ จะให้เขามาจัดอะไรแบบนี้ให้ได้อย่างไงเป็นแค่แฟนกันนะ ยังไม่ได้ข้ามขั้นมากกว่านี้ ..

 

 

มันน่าอายออก!!!

 

 

จัดไหวเหรอ ป่วยอยู่ก็นอนพักเถอะ .. ผมจัดการให้เอง ยิ้มให้อย่างอ่อนโยนอย่างกับเด็กๆทงเฮเดินมาหยิบกระเป๋าใบใหญ่ออกมาจากตู้ เลือกเสื้อผ้าจากตู้เสื้อผ้าหลังใหญ่ออกมาพับใส่ลงกระเป๋าหลายต่อหลายชุด ท่าทางเขาดูน่ารักมากในสายตาของเจสสิก้าตอนนี้

 

 

ชุดชั้นในชุดนี้ที่ผมซื้อให้อาทิตย์ก่อนนี่นา เคยใส่หรือยังเอาไปด้วยนะ .. แล้วใส่ให้ผมดูหน่อยดูเขาทำสิ! หยิบชุดชั้นในฉันมาโชว์หราแบบนั้นได้อย่างไง แล้วสายตาก็กรุ่มกริ่มเจ้าเล่ห์เหลือเกิน คิดถูกหรือเปล่านะที่ยอมไปค้างด้วยที่บ้าน ถึงจะบอกว่าไปนอนเป็นเพื่อนน้องซอก็เถอะ แต่นั่นมันก็บ้านเขานี่นา .. ถ้าไม่มีแหวนหมั้นมาให้ อย่าหวังอะไรจากฉันเลย  .. ก็แค่ต้องการความเชื่อมั่นเพื่อเป็นหลักประกันมากกว่านี้ทั้งที่ก็รู้ว่าเขารักฉันมาก แต่พอคุยกันเรื่องหมั้น คนรักของฉันก็ทำท่าอิดออด .. เหมือนไม่อยากหมั้น ไม่อยากแต่งงานกับฉันแล้วพูดเป็นอยู่คำเดียว 

 

 

ไม่พร้อม !! เขายังต้องการอะไรอีก  ไม่เข้าใจเลย

 

 

เมื่อจัดของเสร็จเรียบร้อยทงเฮก็พาเจสสิก้ามาที่บ้านของเขาจัดการประคองขึ้นมาถึงห้องนอนขนาดใหญ่ที่อยู่ยังชั้นบน .. คงให้ฉันพักห้องนี้กับน้องซอ และจัดการจัดเก็บเสื้อผ้าออกจากกระเป๋ามาใส่ไว้ในตู้ให้เสร็จสรรพ แลดูเป็นพ่อบ้านที่น่ารักน่าชังมากๆทีเดียว

 

 

ไม่ไปทำงานต่อแล้วหรือไง

 

 

ไม่ไปแล้วอยากอยู่กับแฟน มือหนารวบเอวคอดบางของคนรักเข้ามากอดรัดไว้แนบแน่นพร้อมทั้งกดปลายจมูกแรงๆลงที่แก้มเนียนก่อนจะเริ่มซุกไซร้กับลำคอขาวที่ยังร้อนกรุ่น

 

 

หอมจัง~ อยากให้คุณมาอยู่ที่นี่ตลอดไปเลย

 

 

แน่ใจเหรอคะ? ดีแต่พูดสิ .. เจสรู้ทันคุณหรอก พูดหวานไปอย่างนั้นเอง จะให้เชื่อได้อย่างไงกัน แล้วจะให้มาอยู่ด้วยเฉยๆ ไม่คิดจะจัดการให้ถูกต้องหรือไง ใบหน้าสวยจัดชักสีหน้าใส่ทันที

 

 

ผมพูดจริงนะ ...เสียงกระซิบชิดผะผ่าว ปลายลิ้นร้อนไล้กลีบปากอิ่มที่พูดจาตัดพ้อ  เรียวลิ้นสอดแทรกเข้ามาแตะกับลิ้นอ่อนหวานที่ยังไม่ยอมตอบรับใดๆ โกรธอีกแล้วหรือ? อ๊า!! .. ไม่เป็นไรเขามีวิธีทำให้เธออารมณ์ดีขึ้น ริมฝีปากร้อนบดคลึงดุนดันกวาดลิ้นไปทั่วในโพรงปากอุ่น ดูดกลืนความหอมหวานจากลิ้นเล็ก สองมือซุกซนสอดเข้าไปลูบไล้หน้าท้องแบนราบ .. ผอมไปหรือเปล่านะ? ผิวกายร้อนผ่าวทำให้ทงเฮนึกขึ้นมาได้ว่าตอนนี้เจสสิก้ากำลังป่วยอยู่นี่นา

 

 

ยังปวดท้องอยู่มั้ย ต้องผละริมฝีปากออกมาอย่างรู้สึกเสียดาย

 

 

ไม่แล้วค่ะความหอมหวานแบบนี้เป็นอันตราย อย่าไปหลงใหลแล้วใจอ่อนยอมให้เค้าทำตามชอบใจนักสิ เจสสิก้าหลับตาลงเพื่อต้องการข่มอารมณ์ความรู้สึกของตัวเอง .. อย่าโง่น่า !!

 

 

อืมม .. ไม่ปวดท้องก็ดีแล้ว จะได้ทำอะไรโดยไม่ต้องกังวล คิดอย่างนั้นแล้วร่างบางถูกช้อนอุ้มขึ้นภายใต้แขนแข็งแรง ทำเอาคนที่กำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่เช่นกันถึงกลับสะดุ้งตกใจ

 

 

ทำอะไรคะ?

 

 

ไม่มีคำตอบใดๆทั้งสิ้นจากชายหนุ่ม มีเพียงรอยยิ้มเล็กๆกับแววตาที่เป็นประกายร้อนแรงส่งมาให้ ทำเอาเจสสิก้าสะท้านอายรู้ทันทีว่าเขาต้องการอะไร สองขาก้าวเดินมาไม่กี่ก้าวก็ถึงเตียงกว้างค่อยๆวางร่างของคนรักลง นั่นไง !!

 

 

นี่เพิ่งมาถึงไม่กี่นาทีนะ ก็ออกอาการซะแล้ว แล้ววันต่อๆไปที่เหลือล่ะ .. เจสสิก้าเริ่มคิดหนัก

 

 

จะทำอะไรคะ อย่ามาเนียนนะคุณ ออกไปได้แล้ว คนเจ้าเล่ห์ทำเป็นไม่รู้เรื่องราวกรอกตาใสซื่อใส่

 

 

พามาลองเตียงไง ไม่รู้ถูกใจเจ้าของห้องคนสวยหรือเปล่า

 

 

ถูกใจเตียงแต่ไม่ถูกใจเจ้าของบ้านคนนี้แหละ น่าหมั่นไส้ที่สุด .. เจสจะอาบน้ำแล้วคุณออกไปรอข้างนอกนะแล้วหาของไว้ให้ทานด้วย หิวแล้ว!” แกล้งเอาเรื่องของกินมาอ้างกลบเกลื่อนความรู้สึกที่กำลังมีมากมายจนเกินไปนั้นลง

 

 

ฮืออ .. ได้ทีเชียวนะเดี๋ยวผมไปเตรียมของให้ทานแล้วกัน ว่าแต่ลองชุดนั้นให้ดูก่อนสิอยากเห็นว่าใส่พอดีหรือเปล่า .. Victoria's Secret 

 

 

บ้าสิ  !! ออกไปได้แล้ว ผลักอกทงเฮแรงๆก่อนจะลุกไปอาบน้ำด้วยสีหน้าแดงปลั่งท่าทางเขินอายแบบนั้นมันน่ารักมากเจ้าตัวจะรู้สึกตัวบ้างมั้ยนะ

 

 

แหม .. คนจ่ายตังค์ซื้อให้ ก็อยากเห็นบ้างไม่ได้เชียวหรือ ถ้าถูกใจจะได้พาไปซื้อใหม่อีกหลายๆชุดไง .. ผมอยากเห็นเจสลองใส่ชุดชั้นในลายเสือดาวนั้นจริงๆ !! เธอคงดูเซ็กซี่มากๆ แค่คิดยังรู้สึกมากมายขนาดนี้แล้ว ...


 

..

..

 

 

คยูฮยอนขับรถออกมาจากบริษัทหลังจากเสร็จงานในส่วนของวันนี้แล้ว ไหนๆก็เลิกงานก่อนเวลาเลยตั้งใจจะไปรับน้องซอที่มหาลัยเลยดีกว่า  .. เซอร์ไพรส์ซะหน่อย อืมม ..  แวะซื้อดอกไม้ไปด้วยซักช่อน่าจะเวิร์ค หลังจากจอดแวะร้านดอกไม้เสร็จแล้วก็รีบบึ่งรถตรงไปที่มหาลัยทันที หวังว่าน้องคงจะพอใจที่ได้เห็นดอกไม้ช่อนี้เป็นของรางวัลให้กำลังใจคนที่เพิ่งสอบเสร็จ .. รถยนต์จอดสนิทอยู่ที่หน้าตึกเรียน คยูฮยอนสอดสายตามองหาคนรักว่าออกมาหรือยัง ท่ามกลางเหล่าบรรดานักศึกษาที่ทยอยเดินออกมากันแล้ว เขาลงจากรถไปถามไถ่ก็รู้ว่าใกล้หมดเวลาสอบพอดี โชคดีที่มาถูกเวลาแต่ถ้าไม่เจอที่นี่ก็เอาไปให้ที่บ้านก็ได้นี่นา   นั่นไง ! น้องเดินออกมาจากตึกเรียนพอดี ยิ้มร่าเริงมาแบบนั้นสงสัยทำข้อสอบได้ล่ะมั้ง คยูฮยอนมองไปที่ร่างสูงเพรียวที่กำลังเดินตรงเข้ามาใกล้ .. ก่อนจะหยุดเมื่อชายหนุ่มคุ้นหน้าวิ่งเข้ามาหาตัดหน้าเขาเข้าให้อย่างจัง!!

 

 

อ้าว !! เฮ้ย .. หมอนั่นมันมาจากไหน

 

 

ผู้ชายที่เคยไปส่งน้องที่บ้านเขาจำหน้าได้แม่นยำและชัดเจน .. สองขายาวจัดชะงักกึกโดยฉับพลัน คิดอะไรไม่ออกอีกแล้วนอกจากไม่พอใจแต่ก็เลือกที่จะกลับเข้าไปในรถ..ที่แท้ฉีกยิ้มให้หมอนั่นงั้นเหรอ เกินไปหน่อยแล้วมั้ง ทำไมต้องไปยิ้มให้มันเยอะแยะขนาดนั้นด้วย หมั่นไส้!! แล้วซอฮยอนก็ขึ้นรถคันหรูของมินโฮไปต่อหน้าต่อตา

 

 

คยูฮยอนขับรถตามมาห่างๆ อยากรู้ว่าซอฮยอนกับหมอนั่นจะไปไหนกัน ทำไมเค้าถึงได้รู้สึกใจคอไม่ค่อยดีเลยนะ ยอมรับตรงๆว่า .. กลัว ท่าทางสองคนนั้นสนิทสนมกันมากราวกับเป็นคนรักกัน .. ยิ่งมองก็ยิ่งช้ำใจ หมอนั่นขับรถมาจนถึงห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าถูกสะกดรอยตามแล้วทั้งสองคนก็พากันเข้าไปด้านใน

 

 

หึ ! พากันเดินเข้าไปในร้านขายเครื่องประดับของผู้หญิง แบบนี้หมายความว่าไง อารมณ์ของคยูฮยอนในตอนนี้เดือดปุดๆยิ่งกว่าน้ำร้อนจัดที่ตั้งอยู่บนเตาร้อนๆอีกเดือดพล่านและพร้อมที่จะระเบิดใส่ในอีกไม่ช้านี้แล้ว .. ดูเหมือนหมอนั่นจะให้ซอฮยอนเลือกอะไรซักอย่างที่อยู่ในตู้โชว์ ท่าทางน้องก็เต็มใจเหลือเกิน ดูตั้งอกตั้งใจเลือกอย่างจริงจัง จนกระทั่งตัดสินใจได้ ชี้ให้พนักงานขายหยิบบางอย่างออกมา เอ๊ะ !! นั่นมัน สร้อยนี่นา

 

 

ดูเหมือนจะเป็นสร้อยเพชรดูดีมีราคา

 

 

เฮ้ย !! หมอนั่นหยิบสร้อยออกมาจากกล่องแล้วสวมเข้าที่คอให้อย่างแนบชิดทำแบบนี้มันเกินไปแล้วนะ เธอทำกับพี่แบบนี้ได้อย่างไง .. ทุกอย่างที่ถูกเก็บไว้ปะทุเดือนแตกออกมาซะแล้ว .. ร่างสูงกำมือแน่น นัยน์ตาดุดันจับจ้องคนทั้งคู่อย่างเจ็บแค้น .. มีความสุขกันเหลือเกินนะ ถึงขนาดซื้อสร้อยให้กัน ความอดทนทั้งหมดของคยูฮยอนขาดสะบั้นลง วินาทีนี้ผมอยากซัดหน้าหมอนั่น !! เอาให้แตกยับหมดสภาพความหล่อไปเลยก็ยิ่งดี

 

 

พี่คยู!” ซอฮยอนเบิกตากว้างอย่างตกใจที่อยู่ๆคยูฮยอนก็ก้าวฉับๆเข้ามาในร้านแบบไม่ทันตั้งตัว เขาไม่พูดพร่ำใดๆทั้งนั้นนอกจากกระชากข้อมือของเธอไว้แล้วหันมาถลึงตาจ้องหน้ามินโฮอย่างเอาเรื่อง  เหมือนจะประกาศตัวให้อีกฝ่ายรู้ว่า .. ผู้หญิงคนนี้ .. เป็นคนของเค้า!!

 

 

 

เดี๋ยวค่ะ ...พี่คยู นี่มันเรื่องอะไรกัน?

 

 

กลับบ้านเดี๋ยวนี้!!” ตวาดเสียงเข้มดุดันอย่างน่าเกรงขามแววตาดุดันอย่างไม่เคยได้พบเห็นมาก่อน พร้อมๆกับเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือไว้แน่น

 

 

อะไรกันครับ น้องซอมากับผมนะคุณ .. มีมรรยาทหน่อย แล้วกรุณาปล่อยมือออกจากเธอซะมินโฮหันขวับมาจ้องตาเขม็งใส่ น้ำเสียงดุเข้มก็จริงแต่ยังคงไว้ซึ่งความสุภาพอยู่มากกว่า  สีหน้าของซอฮยอนดูไม่ดีนักและพนักงานในร้านก็เริ่มจับตามองว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น ..

 

 

อย่ามายุ่งเรื่องของเรา นายไม่เกี่ยว!! .. เธอต้องกลับไปกับพี่เดี๋ยวนี้!!”  หน่วยตาคมกริบคู่นั้นฉายแววโกรธออกมาอย่างน่ากลัว ไม่เคยเห็นพี่คยูเป็นแบบนี้มาก่อน ทำไมเขาถึงโกรธมากมายได้ขนาดนี้? น่ากลัวเกินกว่าจะกลับไปด้วย การแสดงออกที่ใช้แต่อารมณ์อยู่เหนือเหตุผลใดๆแบบนี้ .. ไม่ชอบเอาซะเลย

 

 

ซอเจ็บนะ! แล้วก็ไม่กลับไปกับพี่หรอก ปล่อยได้แล้ว ซอฮยอนบอกกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบพยายามข่มอารมณ์ไว้ไม่อยากโต้ตอบกลับให้เรื่องราวมันเลวร้ายลงไปยิ่งกว่าเดิม

 

 

ทำไมไม่กลับ จะอยู่ออดอ้อนให้มันซื้ออะไรให้อีก .. สร้อยเส้นเดียวมันยังไม่พอใจเธอใช่ไหม!!” เขาตวาดเสียงดังก้องโวยวายไปทั้งร้าน ไม่สนใจเลยว่าซอฮยอนจะรู้สึกจะอับอายแค่ไหน

 

 

เขาหึงฉันกับพี่มินโฮงั้นเหรอ บ้า!! ไปแล้ว

 

 

ผมบอกให้ปล่อยมือไงมินโฮดึงรั้งแขนซอฮยอนไว้ เพื่อไม่ให้คยูฮยอนฉุดลากน้องสาวร่างสูงออกไปไหนๆได้ตามที่ต้องการ

 

 

หึ! ... คยูฮยอนกลั้วหัวเราะในลำคอก่อนจะปล่อยมือออกแล้วซัดหมัดหนักหน่วงเข้าที่หน้าหล่อๆของไอ้คนที่มันเสนอหน้าเข้ามายุ่งกับแฟนชาวบ้านเขาแบบนี้ สะใจดีไหมล่ะ !

 

 

ผลัวะ !!!

 

 

พี่มินโฮ !! .. ทำไมพี่คยูถึงทำแบบนี้ บ้าไปแล้วหรือไง  ซอฮยอนร้องออกมาอย่างตกใจมากอยู่ดีๆคยูฮยอนก็ต่อยพี่มินโฮซะหน้าหงายไปแบบนั้นจนที่มุมปากมีเหลือดไหลออกมาด้วย  .. คยูฮยอนง้างหมัดขึ้นมาอีกหวังจะซัดใส่พวกชอบแส่อีกซักสองสามหมัดให้หายเจ็บใจ  

 

 

แต่!!! ซอฮยอนรีบพาตัวเองเข้ามาขวางไว้ก่อน นั่นทำให้คยูฮยอนถึงกับตะคอกใส่หน้าอย่างเหลืออด ไม่ต้องไปสนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว เพราะความหึงมันปิดทุกอย่างไว้จนมิด

 

 

หลีกไปนะ

 

 

น้องซอหลบไปครับ .. เดี๋ยวจะเจ็บตัวนะ มินโฮรีบดึงซอฮยอนออกมาเพราะกลัวจะถูกคนบ้าทำร้ายเอาให้ได้รับบาดเจ็บได้

 

 

รักมันเหรอ เธอรักมันมากใช่ไหม!!” ร่างสูงกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้น คงรักกันมากสินะ ถึงขนาดออกมาปกป้องกันและกันแบบนี้ เจ็บปวดในใจเหลือเกิน .. เธอได้ยินไหมซอฮยอน

 

 

ทำไมถึงทำร้ายพี่ได้อย่างเลือดเย็นที่สุดแบบนี้

 

 

ไปซะ!! ออกไป .. ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก แล้วอย่ามาทำร้ายพี่มินโฮญาติของฉันอีก .. คยูฮยอน!!” ซอฮยอนปาดน้ำตาที่ไหลรินทิ้งดังตวาดดังเมื่อครู่ทำให้คยูฮยอนช็อคและได้ยินอะไรชัดเจนขึ้นมา ..  ซอฮยอนดึงแขนมินโฮเดินออกจากร้านไป โดยไม่สนใจเลยว่าคยูฮยอนตอนนี้มีสภาพเป็นอย่างไง .. ถ้าอยากบ้า!! ก็ปล่อยให้บ้าไปคนเดียวให้พอใจ งี่เง่าที่สุด!!!

 

 

ญาติ .. หมอนั่นเป็นญาติ

 

 

เวรเอ้ย !!!

 

 

ก็แล้วทำไมไม่บอกเล่าว่าเป็นญาติกัน ปล่อยให้เข้าใจผิดคิดไปเองอยู่ได้คนเดียว แล้วไงต่อล่ะทีนี้ .. สายตาทุกคู่ของคนที่อยู่ในร้านจับจ้องมาแทบไม่กระพริบตากันเลย ไม่เคยเห็นคนชกกันหรือไง? มองอยู่ได้  .. คยูฮยอนรีบก้าวขายาวๆออกจากร้านมา ไม่รู้ล่ะตอนนี้สิ่งที่เขาต้องทำอย่างเร่งด่วนที่สุดคือปรับความเข้าใจกับซอฮยอนก่อน คงโกรธมากเลยสินะ  ทำให้น้องร้องไห้ .. ไม่รู้จะถูกเกลียดขี้หน้าไปหรือยังตอนนี้

 

 

ร่างสูงใหญ่ที่สำนึกผิดได้แล้วรีบร้อนวิ่งมาที่รถแล้วขับไปออกไปยังบ้านของซอฮยอน แต่ผิดจากที่คาดไว้เพราะน้องยังไม่ได้กลับมาที่นี่ ....  เขาพยายามต่อโทรศัพท์หาแต่เธอก็ไม่ยอมรับสายแล้วซักพักก็ปิดเครื่องหนีไปเฉยเลย .. ก็ใครมันจะไปรู้ไปเข้าใจได้ล่ะ เล่นสนิทสนมออกนอกหน้านอกตากันขนาดนั้น ไม่เคยบอกซักคำว่ามินโฮเป็นญาติ ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความผิดของผมคนเดียวหรอกนะ ทั้งที่ผมก็รู้ว่าซอฮยอนเป็นคนที่จริงจังเรื่องความรัก ไม่มีทางนอกใจผมหรอก แต่ถ้าใครได้มาเห็นและพบเจอกับเหตุการณ์แบบนั้นเหมือนผม ก็ต้องเกิดอารมณ์หึงจนหน้ามืดตามัวขึ้นมาทั้งนั้น

 

 

แล้วนี่หมอนั่นพาซอฮยอนของผมไปไหนนะ ไม่ใช่ว่าหายไปด้วยกันทั้งคืนหรอกนะจะทำอย่างไงดี? ยิ่งคิดยิ่งเครียด คงทำได้แค่เพียงนั่งรออยู่แบบนี้ จนกว่าซอฮยอนจะกลับมา อยากให้เธอกลับมาเร็วๆ

 

 

ผมอยากกล่าวคำขอโทษเธอ จากใจจริง  ... พี่ขอโทษ ...

 

 

 

..

..

 

 

 

 

ซีวอนขับรถกลับเข้ามาในบ้านเชสเตอร์ช่วงเย็นหลังจากที่หายไปทั้งวัน ร่างสูงใหญ่เดินหน้ามุ่ยๆเข้ามาในห้องนั่งเล่นก็พบพี่ชายกับว่าที่พี่สะใภ้กำลังนั่งคุยเล่นกันอยู่ .. เลยทำท่าจะเดินกลับออกไปแต่ทงเฮเห็นเข้าให้เสียก่อน  ไปไหนมา นายขาดงานสองวันแล้วนะ

 

 

ผมมีธุระต้องจัดการอะไรนิดหน่อย  ซีวอนหันมาส่งยิ้มทักทายให้เจสสิก้า เธอยิ้มตอบรับเขาบางๆ

 

 

เจสมาค้างที่นี่คงอยู่หลายวันหน่อยได้ยินพี่ชายบอกแบบนั้นซีวอนถึงกับเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ สองคนนี้ตกลงปลงใจอะไรกันแล้วเหรอ ดูเหมือนทงเฮจะรู้ว่าเจ้าน้องชายคิดอะไรอยู่จึงรีบชิงพูดตัดหน้าเพื่อไขข้อข้องใจให้กระจ่างขึ้น

 

 

มาค้างเป็นเพื่อนน้องซอน่ะ คยูกำลังไปรับน้องมาคุณแม่ของน้องติดงานด่วนอยู่ที่ต่างจังหวัดที่บ้านก็มีแต่ผู้หญิงทั้งนั้น ไม่ค่อยปลอดภัย

 

 

งั้นเหรอครับ ..  ผมคิดว่าพี่กับเจสกำลังจะมีข่าวดีกันแล้วซะอีก

 

 

เออ .. พูดเรื่องนี้ขึ้นมาอีกจนได้ ทงเฮหันมาจ้องใส่หน้าน้องชายตาเขม็งก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องคุยทันที เพราะกลัวงานจะเข้าตัวเองเดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องยาวซะก่อน

 

 

เอ่อ .. นายบอกว่าคุณน้าแตฮีมีเรื่องสำคัญจะคุย .. กับฉันเหรอ แล้วมันเรื่องอะไร เกี่ยวกับเรื่องธุรกิจหรือเปล่า??

 

 

เรื่องของผมนี่แหละ อืม .. พี่ช่วยแต่งตัวให้เป็นทางการนิดนึงนะ เดี๋ยวฝ่ายโน้นเขาจะไม่ยอมยกลูกสาวสุดรักสุดหวงให้ผมถ้าพี่ไปชุดนี้ งั้นผมไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนแล้วกัน" พูดจบน้องชายขายาวก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งหนีขึ้นบันไดขึ้นไปยังห้องด้านบนทันทีอย่างกับติดจรวจ

 

 

เฮ้ย !! หมายความว่าไงซีวอน กลับมาคุยกันก่อน ซี วอน ทงเฮตะโกนเรียกน้องชายตัวสูงที่วิ่งแจ้นขึ้นบันไดไปชั้นบนเรียบร้อยแล้ว .. ช้าไปแล้วว่าพี่ชาย

 

 

เจส .. คุณได้ยินอย่างที่ผมได้ยินหรือเปล่า

 

 

ค่ะ .. ได้ยินชัดเลย

 

 

แล้วแฟนนายวอนล่ะ นี่มันเกิดเรื่องอะไรกันขึ้นผมงงไปหมดแล้ว ทั้งสองมองหน้ากันไม่มีใครจะรู้ดีไปกว่าเจ้าตัวได้หรอก หลังจากนั้นทงเฮ - ซีวอนและเจสสิก้าก็มาที่บ้านตระกูลคิม ทงเฮถึงกับมึนงงไปอีกเมื่อเห็นหน้า คุณน้าแตฮีบึงตึงใส่เขาอย่างที่ไม่เคยได้เห็นบ่อยนัก  เจ้าของบ้านทำหน้าไม่รับแขกแบบนี้ คงมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นล่ะมั้ง ถามซีวอนแทบตาย รายนั้นก็ไม่ยอมปริปากพูดอะไรแล้วตกลงนี่มันเกิดเรื่องอะไรกันขึ้นแน่ ??

 

 

 

..

..

 

 

 

 

 

ช่วงเวลาอาหารค่ำของวันนี้ที่บ้านของตระกูลคิม แทยอนไม่ได้ลงมารับประทานอาหารที่โต๊ะ .. อาการป่วยของเธอดีขึ้นมากแล้ว ไม่มีไข้ อาการปวดหัวก็หายไปจนเกือบเป็นปกติ หลังจากที่ทานยาแล้วนอนพักผ่อนมาทั้งวัน .. อยากอาบน้ำจัง ได้แช่น้ำอุ่นๆซักหน่อยน่าจะดี ร่างเล็กหยิบเดินเข้ามาในห้องน้ำค่อยๆปลดเปลื้องเสื้อผ้าเนื้อดีออกจนเหลือเพียงชุดชั้นในตัวเล็ก ให้ตายสิ ! ฉันเกลียดรอยบ้านี่ อีกกี่วันรอยพวกนี้ถึงจะจางหายไป เกลียด ! เกลียดเจ้าของที่ฝากรอยไว้ ฉันจะไม่ยอมให้เขาแตะต้องตัวหรือแม้แต่เข้าใกล้ได้อีก ... จะกลับไปอังกฤษแล้วไม่กลับมาให้เขาเห็นหน้าอีกเลย พอกันที .. คนใจร้าย !

 

 

ไปตายซะคนเลว !!” แทยอนจ้องมองกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนเงาตัวเองและรอยแดงช้ำเด่นชัดบริภาษกับตัวเองเสียงดังก้องในห้องน้ำหรูอย่างเจ็บใจ

 

 

พูดกับพี่หรือเปล่า?

 

 

เสียงเข้มๆแสนคุ้นเคยดังขึ้นจนเจ้าของร่างเล็กถึงกระสะดุ้งตกใจ รีบหันมามองยังต้นเสียง ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ยืนกอดอกพิงประตูห้องน้ำอยู่ พร้อมกับแสยะยิ้มร้ายกาจส่งมา .. นี่เขามาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วเข้ามาได้อย่างไง?? ทำไมคุณแม่ถึงปล่อยให้ผู้ชายร้ายกาจคนนี้ขึ้นมาถึงห้องน้องแทได้ ไม่รู้หรือไงว่าเขาทำอะไรกับลูกสาวคนนี้ของคุณแม่บ้าง คนตัวเล็กรีบมองหาเสื้อคลุมอาบน้ำ ก่อนจะคว้ามาอย่างร้อนรน ซีวอนก้าวพรวดๆเข้ามาไม่กี่ก้าวก็คว้าเสื้อคลุมนั้นมาไว้ในมือได้อย่างสบายๆ จนแทยอนแทบอยากจะกรีดร้องใส่หน้าเขา

 

 

เอามานะ!!” ตวาดใส่เสียงดังลั่นใบหน้าก็แดงเรื่อทั้งโมโหทั้งอับอาย ก็ตอนนี้เธอใส่แค่เพียงชุดชั้นในอยู่เท่านั้นดีแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้ถอดอะไรออกจนหมด ตาบ้านี่ไม่รู้จักคำว่ามารยาทหรือไงกัน เข้ามาจนถึงในห้องน้ำแถมยังจ้องเอาๆ ไม่วางตา .. ฉันเกลียดสายตาแทะโลมหื่นกระหายแบบนั้น

 

 

พูดกับพี่ดีๆ ก่อนแล้วพี่จะคืนให้ ไม่อย่างนั้นอย่าหวัง ... !!!!”

 

 

ออกไปนะ!! .. ใครให้เข้ามาคุณไม่มีสิทธิ์ ฉันจะฟ้องคุณแม่ .. ” 

 

 

เอะอะอะไรก็จะฟ้องแม่ .. ฟ้องพี่ชาย เธอนี่มันเด็กเกินไปแล้ว

 

 

ดี !! ฉันจะจัดหนักๆให้เธอซักชุดใหญ่ .. หึๆ

 

 

ฟ้องว่าอะไรอีก ว่าพี่เข้ามาดูเธออาบน้ำงั้นเหรอ...?? ร่างสูงใหญ่โยนเสื้อคลุมในมือทิ้งไปอย่างไม่ใยดี นัยน์ตาคมกริบคู่นั้นมองฉันราวกับโกรธแค้นมากมาย มันควรเป็นฉันสิ .. ที่ต้องโกรธเขาเป็นฝ่ายรุกรานฉันก่อน  ไม่ยอมหยุดและยังคงทำหยาบคายร้ายกาจกับฉันอย่างต่อเนื่องไม่จบไม่สิ้น เพราะอะไร?

 

 

คนเลว !!

 

 

ถ้างั้นก็ฟ้องให้หมดแล้วกัน ฟ้องทุกอย่างที่พี่กำลังจะทำเลวๆกับเธอหลังจากนี้  แสยะยิ้มร้ายกาจให้ .. ร่างเล็กถูกมือหนากระชากเข้ามาแนบชิดกับอกแกร่งของเขา แรงกอดรัดแน่นทำให้คนตัวเล็กขยับดิ้นหนีไปไหนไม่ได้ทั้งที่พยายามออกแรงทุบตีและจิกข่วนใส่แล้วก็ตาม ท่อนแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อมัดใหญ่นั้นรัดแน่นและกำลังจะทำให้เธอขาดอากาศหายใจตาย ...





nu eng
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,712 ความคิดเห็น

  1. #3559 tinnysdrug (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 03:01
     ซี - วอนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

    นายเข้ามาได้ไง! น้องแทไม่ล๊อคประตูหรๅ!  อิอิ 

    เด็กดื้อกับตาหื่น  จะไหวไหมเนี่ยน้องแท T-T  วอนเอ๊ยวอน  วอนสมชื่อ เอ๊ะอะๆ แกล้งลูกสาวเค้าตลอด เด๋วเค้าวิ่งไปฟ้องจิงๆนะแกร๊!!!  

    #3,559
    0
  2. #3542 maple_kub (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2555 / 15:20
    เอ่อ... เหมือนกันหมดทั้งพี่น้องเลย หื่นทั้งบ้าน

    คยูอ่ะซวยแล้ว น้องซอโกรธจิงๆแล้ว หึงอย่างเดียวไม่ยอมถามไถ่
    #3,542
    0
  3. #3528 softhy_yongseo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 15:38
    คยูซวยแว้ววว..รีบไปง้อนน้องด่วน... วอนจะแต่งกะแท เลยฤเนี่ย
    #3,528
    0
  4. #3502 fads23296 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 22:03
    วอนแท เฮสิก แต่ละคู่... =.,=
    #3,502
    0
  5. #232 ilovetae (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2553 / 13:17

    ** เค้าแค่สอบถามดูก่อนค่ะ แค่ว่าสนใจมั้ย **

    แต่เรื่องราคาเท่าไหร่อย่างไง ยังไม่ได้สอบถามมา

     
    - ถ้าได้รวมเล่ม -

    ตอนพิเศษ ของแต่ละคู่



    X เค้ารู้จักและรักกันได้อย่างไร X
    - เฮสิก
    - คุณอา
    - คยูซอ
    - วอนแท (จะลงให้อยู่แล้วใน DD)



    X ตอนที่ไม่ได้ลงในDD X
    - ทุกคู่


    X แล้วก็ฉาก 18+ อิอิ X
    - ทุกคู่

    - ตั้งใจว่าจะลงให้ที่DD 1 คู่ (ไม่แน่ใจว่าคู่ไหน)


    ประมาณนี้มั้ง


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 22 ธันวาคม 2553 / 13:36
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 22 ธันวาคม 2553 / 16:46
    #232
    0
  6. #231 ขนมเค้ก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2553 / 13:04
    สนใจอยากให้รวมเล่มค่ะ เพราะอยากอ่านตอนพิเศษของแต่ละคู่โดยเฉพาะเฮสิก้า^^

    #231
    0
  7. #230 ilovetae (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2553 / 11:17

    แค่เรื่องนี้ค่ะ  อยากได้เรื่องไหนอีก  ??

    พอดีอยากรวมเล่มเก็บไว้อยู่แล้ว

    เรื่องอื่นๆ คงไม่มีใครอยากให้รวมหรอกมั้ง T^T

    ถ้ารวมเล่มจริงเค้าก้ลงเนื้อหาให้ตามปกติค่ะ

    ยกเว้นตอนพิเศษที่จะเพิ่มเข้ามา


    V
    V
    #230
    0
  8. #227 kolove (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2553 / 11:03
    แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวหรอ



    หรือว่าเรื่องอื่นด้วย



    ช่วยขยายความหน่อยดิ



    ไรเตอร์ยังไม่เคลียเลย
    #227
    0