Bitter Sweet [Fic SNSD & Sj & 2pm] / [FIN.]

ตอนที่ 10 : Bitter Sweet : : Chapter 06

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,189
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 ม.ค. 55














Bitter Sweet :06.

 

 

 

 

เจ้าของร่างสูงที่อาเจียนอย่างหนักออกมาจนหมดและนอนหลับสนิทรู้สึกตัวตื่นขึ้นบนที่นอนนุ่ม นี่มันกี่โมงกันแล้ว .. เขายกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู เก้าโมงแล้ว หิวจัง .. 

 

 

ชายหนุ่มค่อยๆลุกลงมาจากเตียงเดินเข้าไปในห้องน้ำขนาดเล็กหยุดยืนส่องกระจกตรงอ่างล้างหน้าขนาดเล็ก  เมื่อคืนอาเจียนออกมาตั้งเยอะ ถูกจับฉีดยาไปเข็มนึงตอนนี้อาการดีขึ้นมากแล้ว เป็นเพราะเมื่อวานทานอาหารมั่วไปหมดเลยเกิดอาการอาหารเป็นพิษเข้า แถมยังไปทำลุ่มล่ามใส่ยูริอีก โดนตบเข้าเต็มหน้าเลย นี่ไง .. รอยยังขึ้นให้เห็นชัดเจนเลย เฮ้อ !! ไม่รู้น้องยูลจะคิดอย่างไง ผมไม่ได้ตั้งใจเมื่อวานตอนกลับมาจากหาหมอผมก็เอ่ยขอโทษเธอไปแล้ว แต่เธอก็ยังดูมึนตึงกับผมอยู่ ถ้าโกรธคงไม่ให้ผมกลับมานอนพักที่ห้องเธอหรอกมั้ง นั่นสิเนอะ .. คงไล่ผมไปไกลๆแล้ว

 

 

หลังจากทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำเสร็จนิชคุณเปิดประตูออกมา เจอะยูริที่ยืนอยู่หน้าห้องน้ำพอดีร่างสูงชะงักไปเล็กน้อยมองสบสายตานิ่งเฉยนั้นอย่างหวั่นๆ

 

 

หายดีแล้วเหรอคะ

 

 

รู้สึกดีขึ้นมา .. นิดหน่อยแล้ว จริงๆก็ดีขึ้นมากแล้วล่ะแต่ยังอยากแกล้งป่วยเรียกร้องความสนใจอยู่ ยังอยากให้ยูริดูแลเอาใจต่อไปอีกซักระยะ .. ไม่ได้ทำเกินไปใช่ไหม??

 

 

ฉันซื้อโจ๊กมาให้ ออกไปทานสิคะ

 

 

ขอบคุณนะ คุณ .. เรื่องเมื่อคืนผม .. ผมขอโทษนะ ผมไม่ได้มีเจตนาเอ่อ .. คิดแล้วยังเห็นภาพนั้นชัดเจนอยู่ในมโนภาพ ทำให้อยู่ดีๆหน้าก็ดันทะลึ่งแดงขึ้นมาซะอย่างนั้นแล้วใครกันจะไปเชื่อนาย !!! คนลามก

 

 

ไปรอข้างนอกนะ

 

 

ที่โต๊ะอาหารขนาดเล็ก โจ็กในถ้วยร้อนกรุ่นถูกยกมาเสิร์ฟให้ถึงที่ เมื่อคืนยูริก็ดูแลเค้าเป็นอย่างดีนะ พาไปหาหมอแล้วยังมาส่งถึงในห้องนอนด้วย ห้องอีกห้องหนึ่งที่ยกให้ผมนอนนั่นแหละ เธอนั่งอยู่ข้างเตียงจนถึงตอนไหนก็ไม่รู้เพราะผล็อยหลับไปด้วยฤทธิ์ยาในเวลาอันรวดเร็ว จริงๆผมอยากนอนมองหน้าเธอไปนานๆ แต่สภาพร่างกายไม่เอื้อเลย

 

 

ทานสิคะ เดี๋ยวจะได้ไปหาหมอ

 

 

ผมดีขึ้นแล้วล่ะ ไม่ต้องไปหาหมอแล้วก็ได้ ตักโจ๊กยกขึ้นมาเป่าเบาๆแล้วส่งเข้าปาก .. อร่อย

 

 

วันนี้มีงานหรือเปล่าครับ

 

 

 ว่างค่ะ ยูริยังคงดูมึนตึงอยู่เธอตักโจ๊กในถ้วยขึ้นมาทาน บรรยากาศเริ่มอึดอัด หรือว่าเขาควรกลับนะ ก็แค่อยากอยู่เพื่อปรับความเข้าใจกันก่อนทิ้งไปนานๆมันไม่ดีเพราะความสัมพันธ์ของเราสองคนเพิ่งเริ่มต้นอะไรมันก็ดูเปราะบางไปหมด

 

 

น้องยูล ..เสียงออดดังขัดจังหวะขึ้น เจ้าของห้องคนสวยลุกมาที่ประตูแล้วเปิดต้อนรับแขกร่างสูงใหญ่ที่ยืนยิ้มแก้มแทบฉีกถึงใบหูพร้อมทั้งส่งดอกไม้ช่อสวยให้

 

 

ขอบคุณนะคะ

 

 

คิดถึงนะครับ ขอพี่เข้าไปในห้องได้มั้ย

 

 

ดูเหมือนจะไม่รอฟังคำอนุญาตด้วยซ้ำ สองขายาวนั้นก้าวเข้ามาในห้องทันที แล้วแบบนี้จะเอ่ยขอทำไม? ยูริปิดประตูพลางถอนใจเบาๆ ชายหนุ่มที่มาใหม่จับจ้องไปที่นิชคุณอย่างแปลกใจปนตกใจเล็กๆ ไม่คิดว่าจะมีใครมาพบยูริได้เช้ากว่าเขาอีกแล้วนะ ยังมีอีกเหรอแล้ว?หมอนี่มันใครกัน .. หน้าตาผิวพรรณดูดี แต่เสื้อผ้าที่สวมใสมันดูกระจอกชะมัด คิดจะเด็ดนางฟ้าเชียวเหรอ หมอนี่มันบ้าชัดๆ

 

 

พี่ไม่รู้ว่าน้องยูลมีแขก ผมชื่อฮยอนจุงเป็นรองประธานของมีเดียพลัสยินดีที่ได้พบนะ เขายื่นมือออกมาอย่างเป็นกันเอง นิชคุณส่งมือมาทักทายกลับ

 

 

ผมชื่อนิชคุณ ทำงานเกี่ยวกับโรงแรมครับ … / เจ้าของเหรอ? แต่ดูแล้ว ขอโทษนะไม่น่าจะใช่เจ้าของหรอกมั้ง

 

 

หึ! .. ถ้าใช่ก็คงเป็นพวกโรงแรมจิ้งหรีดเก่าๆโทรมๆนั่นแหล่ะ ดูจากสภาพแล้วคงมีได้เท่านั้น ทำไมน้องยูลถึงไปคบกับคนประเภทนี้ได้ พาให้ชีวิตตกต่ำเปล่าๆ

 

 

ก็ต้องใช่สิคะ หน้าตาแบบนี้จะให้เป็นอะไรได้ คุณนี่คะทานโจ๊กหมดหรือยังยูลอุตส่าห์ทำให้ทานต้องทานให้หมดนะคะ .. ที่รัก ยูริเสียงอ่อนเสียงหวานเดินเข้ามาคล้องแขนนิชคุณไว้แนบแน่นราวกับเป็นคู่รักกันต่อหน้าต่อตาฮยอนจุง

 

 

เอ๊ะ !!! ที่รักหรอ??

 

 

ทั้งสองหนุ่มอึ้งไปกับคำพูดที่เพิ่งได้ยินสดๆร้อนๆ นิชคุณยิ้มเพ้อไปถึงไหนๆแล้วตอนนี้ ส่วนฮยอนจุงชักสีหน้าอย่างทนไม่ไหว

 

 

หมายความว่าอย่างไงครับ

 

 

คุณฮยอนจุงอาจจะยังไม่ทราบ งั้นฉันบอกเลยแล้วกัน .. ยูลกับพี่คุณคบกันอยู่นะคะตอนนี้

 

 

ทำไมกัน !!! แล้วพี่ล่ะ / พี่ทำไมคะ?” ยูริแกล้งลอยหน้าลอยตาใส่ ทำเอาอีกคนพลุ่งพล่านไม่น้อยแล้ว

 

 

น้องยูลก็รู้ว่าพี่รู้สึกอย่างไง คิดอย่างไง ... รักยูลมากแค่ไหน

 

 

แต่สิ่งที่ฉันเห็นมันไม่ใช่อย่างที่คุณพูดออกมา กลับไปเถอะค่ะ แล้วอย่ามาที่นี่อีกจงใจจิกสายตาไล่ส่งอย่างไร้ซึ่งมรรยาทออกไป

 

 

ไล่พี่เหรอ!! เห็นมันดีกว่าพี่สินะ ดูท่าทางกระจอกแบบนี้คบมันเป็นแฟนได้ไงฮะ .. ไร้รสนิยมสิ้นดี เขาเป็นแบบนี้ไม่เคยเปลี่ยน ชอบพูดจาดูถูกคนอื่นและมองเห็นทุกคนต่ำต้อยด้อยไปกว่าตัวเองหมด

 

 

อย่ามาดูถูกพี่คุณนะ!! แล้วตัวคุณมันเลิศเลอแค่ไหน ออกไปจากห้องฉันได้แล้วยูริแผดเสียงดังใส่หน้าอย่างเหลืออด

 

 

อย่ามาไล่พี่ต่อหน้ามันนะ อ๋อ .. เข้าใจล่ะเธอคงใช้มันเป็นเครื่องมือแก้แค้นพี่สินะ น่าจะหาให้มันดีๆกว่านี้หน่อยสิ แบบนี้มัน .. น้องยูลจ้างนายเหรอ จ่ายเท่าไหร่เดี๋ยวฉันให้เพิ่มอีกสิบเท่าออกไปซะไป ฉันจะปรับความเข้าใจกับเมียของฉัน ไม่เกี่ยวอะไรกับนายกระตุกยิ้มเย้ยใส่หน้า

 

 

เมีย!!! งั้นเหรอ ... คำๆนี้เล่นเอาทั้งนิชคุณและยูริสะอึกไป

 

 

น้องยูลเป็นผู้หญิงที่ผมรัก กรุณาพูดจาให้เกียรติเธอด้วย

 

 

เมียฉันๆจะพูดอย่างไงมันหนักส่วนไหนของแกฮะ ออกไปเลยไป อย่าเสนอหน้ามายุ่งกับเมียกุอีก

 

 

 

เพี๊ยะ !!!!!!! 

 

 

และเป็นยูริเองที่ฟาดฝ่ามือระบายความโกรธใส่หน้าฮยอนจุงเต็มๆแรง ร่างสูงใหญ่กัดฟันแน่นกรอดๆจ้องมองด้วยสายตาอาฆาตเคือง

 

น้องยูล กล้าตบหน้าพี่เหรอ เกินไปแล้วนะ ... นี่หลงมันขนาดนี้เลย ยูริตบหน้าเขาเพราะไอ้กระจอกนี่ !!! ฮยอนจุงรับไม่ได้เพราะผู้หญิงอ่อนโยนคนนี้ไม่เคยทำกับเขาแบบนี้มาก่อนทั้งเจ็บทั้งโกรธและเสียหน้าเป็นที่สุด

 

 

ออกไป!! คุณต่างหากอย่ามาวุ่นวายกับเราอีก ไปหาเมียคุณที่รออยู่ที่บ้านโน้นเถอะ ฉัน .. คนนี้ไม่ได้เป็นอะไรกับนาย  ... ไอ้คนทุเรศ!!” มือเรียวกำแน่นจนเหงื่อซึม พยายามกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลออกมา อย่าให้เขาเห็น .. น้ำตาของฉันอีก อย่า !!! ยูริ

 

 

นอนกับฉันแล้วยังเที่ยวลอยหน้าทำตัวเป็นสาวใสซื่ออยู่อีกเหรอ คงหลอกได้เฉพาะไอ้หน้าโง่นี่เท่านั้นแหละ คุณนางเอกควอนยูริ เรื่องของเราไม่จบแค่นี้หรอก ของๆฉันใครหน้าไหนมันอย่าหวังจะได้ไปง่ายๆถ้าฉันไม่ยกให้!!” ฮยอนจุงแสยะยิ้มร้ายกาจ  .. นิชคุณกำมือแน่นพยายามระงับอารมณ์เดือดที่พลุ่งพล่านหน้าแดงกำด้วยความโกรธ ไม่ว่าเรื่องนี้มันจะจริงหรือไม่ก็ตามแต่การพูดจาแบบนี้มันดูถูกผู้หญิงชัดๆ เขาไม่ใช่คนที่ชอบใช้กำลังตัดสินอะไรหรอกนะ แต่กับเรื่องนี้ทำไมถึงทนฟังไม่ได้ .. มันเจ็บปวดใจเหลือเกิน

 

 

ไว้เบื่อแล้วจะยกให้แล้วกันนะ .. หึหึ!!”

 

 

ผัวะ !!!!

 

 

นิชคุณซัดหมัดเข้าที่มุมปากจนฮยอนจุงเซถอยหลังไปและดูเหมือนง้างมือขึ้นเพื่อจะซัดหมัดอีกครั้งแต่ยูริรั้งแขนเขาไว้ก่อน .. ไม่มีประโยชน์กับคนแบบนี้

 

 

อย่าค่ะ!! เจ็บมือเปล่าๆนะ พี่คุณหยุดเถอะ

 

 

อย่าพูดจาดูถูกยูริอีกจำไว้ !!!” ชายหนุ่มทั้งสองจ้องหน้ากันเอาเป็นเอาตาย อย่างกับเกลียดกันมาเป็นสิบๆปีทั้งที่เพิ่งพบเจอกัน

 

 

ถ้าไม่ไปฉันจะโทรหาภรรยาของคุณให้มารับกลับ

 

 

ฮยอนจุงได้แต่มองหน้านิชคุณอย่างคับแค้นใจเหมือนกับว่ากำลังจะสูญเสียของที่รักที่สุดไปแล้ว เขาไม่มีทางยกยูริให้ใครเด็ดขาด และยอมที่จะออกจากห้องไปปิดประตูกระแทกใส่จนเกิดเสียงดัง ..

 

 

ควอนยูริทรุดตัวลงอย่างไร้เรี่ยวแรงแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างหนัก ต่อหน้าผู้ชายใจร้ายคนนั้นเธอจะไม่มีวันให้เขาเห็นน้ำตาของเธออีก มันหมดไปแล้วตั้งแต่วันที่เขาแต่งงานกับผู้หญิงอีกคน นิชคุณนั่งลงข้างพร้อมทั้งดึงร่างที่สั่นเทามากอดไว้ด้วยความสงสารจับหัวใจ

 

 

อย่าร้องเลยนะคนดี คุณเจ็บแต่ผมเจ็บยิ่งกว่า

 

 

ฉัน .. ฮึกก!! มันไม่จริง ... ไม่ใช่เรื่องจริง เค้า ..

 

 

ผมไม่สนใจอะไรทั้งนั้น นอกจากความรู้สึกของคุณ .. ฟังผมนะสองมือหนาแต่อบอุ่นประคองจับใบหน้าที่เปียกชุ่มไปด้วยคราบน้ำตาไว้ ดวงตาคู่คมดูเศร้าและแดงกำอย่างน่าสงสารจับใจ .. ไม่น่าเกิดขึ้นเลย

 ผมรักคุณ .. รักน้องยูลคนนี้ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงความรู้สึกของผมได้ คุณเชื่อมั่นในตัวผมมั้ย?”  ถ้าดวงตาเป็นสื่อแสดงความรู้สึกของหัวใจได้ เขาอยากบอกให้เธอรู้ความรู้สึกทั้งหมดของหัวใจ ผ่านดวงตาคู่นี้ ... เพียงแค่จ้องมองสบตามา

 

 

พี่คุณ ..  ยูริสะอื้นเรียกชื่อเขาออกมาอย่างเบาหวิวรับรู้ความรู้สึกนั้นได้ทั้งหมด  ริมฝีปากแตะที่ปากบางซีดแผ่วเบา อยากบอกความรู้สึกทั้งหมดให้อีกคนได้รับรู้นอกเหนือจากคำพูดบอกรัก สองมือโอบรัดร่างบางไว้ในอ้อมกอดอุ่นที่ตรงนี้จะปลอดภัยและไม่ให้ใครมาทำร้ายเธอได้อีก

 

 

รักเหลือเกิน ... และไม่มีวันที่จะทำร้ายให้เสียน้ำตา

 

 

.. นี่คือคำสัญญาจากผม ..

 

 

 

 

..

 

 

..

 

 

 

 

บ้านเชสเตอร์ ช่วงเช้าของวันทำงาน .. ที่โต๊ะอาหารทงเฮนั่งทานอาหารเช้าอยู่กับคยูฮยอน  .. จนกระทั่งซีวอนเดินเข้ามาทักทายพี่ชายกับน้องชายเล็กน้อย ก่อนจะหมุนตัวทำท่าจะเดินผละออกไป

 

 

นั่นนายจะไปทำงานเลยเหรอ ไม่ทานข้าวก่อนหรือไง .. เรายังไม่ได้คุยกันเลยนะซีวอน พี่ใหญ่เอ่ยเรียกนายน้องชายตัวดีไว้ซะก่อนมาทำเป็นเนียนแล้วจะชิ่งหนีไปดื้อๆอย่างที่ชอบทำ

 

 

ผมจะไปข้างบ้านน่ะครับ ไว้เย็นๆค่อยคุยกันนะ แล้วซีวอนก็รีบร้อนออกไปจนได้ไม่ได้สนใจพี่ชายกับน้องเล็กที่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

 

 

ไปบ้านคุณน้าแตฮีงั้นเหรอ? นี่บ้านโน้นเค้ากลับมากันแล้วหรือไง

 

 

ครับผมลืมบอกพี่เลย คยูฮยอนยิ้มเล็กน้อยพลางยกแก้วกาแฟมาจิบต่อ ... ทงเฮเอ่ยชวนไปที่บ้านของคุณน้าแตฮีในตอนเย็น

 

 

ช่วงเย็นถึงดึกๆผมจะไปบ้านน้องซอนะไม่อยากให้น้องอยู่ตามลำพัง ผมเป็นห่วง .. เมื่อวานคุณแม่ของน้องก็โทรมาฝากให้ผมช่วยดูแลน้องให้ด้วยคยูฮยอนรู้สึกเป็นห่วงในเรื่องนี้มากเมื่อคืนก็นอนหลับไม่สนิทดีเท่าไหร่

 

 

อืมม .. ก็น่าเป็นห่วงอยู่นะผู้หญิงอยู่บ้านคนเดียวแบบนั้น ชวนมาค้างที่บ้านเราดีมั้ยพี่ชายเสนอไอเดียที่ฟังดูแล้วมันบรรเจิดจริงๆ

 

 

หืมม .. พี่ชายคนนี้ช่างน่ารักซะจริง

 

 

น้องไม่มาหรอกเชื่อผมสิเดาได้เลยว่าซอฮยอนไม่ยอมมานอนค้างที่นี่ตามลำพังหรอก สีหน้าคนหน้าทะเล้นเลยดูหม่นเศร้าลง

 

 

“พี่จะให้เจสมานอนเป็นเพื่อนน้องซอด้วยจะได้ไม่ดูน่าเกลียดไง .. แบบนี้เป็นไง?

 

 

งั้นผมจะลองชวนดูนะ ขอบคุณนะครับพี่ชายสุดหล่อ คยูฮยอนยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ถ้าให้ซอฮยอนมานอนค้างที่นี่เขาจะได้หมดห่วงแถมยังได้อยู่ใกล้กันอีก เรียกว่าได้ประโยชน์หลายต่อ ..

 

 

แล้วเจสจะยอมมานอนเหรอ?, “บอกให้เรียกพี่ไง นายนี่พูดไม่รู้จักจำนะ!!” ดุเข้าให้อีกรอบ กับเรื่องนี้ทำไมคยูฮยอนถึงได้ลืมบ่อยนักนะ

 

 

ก็ผมบอกแล้วไงว่าให้พี่หมั้นหรือแต่งงานกับพี่เจสก่อน แล้วจะแต่งกันเมื่อไหร่

 

 

ไม่ใช่เร็วๆนี้หรอกน่า ฉันยังไม่พร้อมทงเฮตีหน้าเครียดขึ้นมาทันที

 

 

ไม่พร้อมอะไร พี่กลัวการสละโสดล่ะสิหรือแบบกิ๊กสาวที่ไหนไว้หรือเปล่า ฮ่าๆ น้องจียอนแหงๆเลยใช่ป่ะ  .. เสร็จพี่หรือยังคยูฮยอนส่งสายตาหยอกล้อใส่พี่ชาย บางครั้งเขาก็ไม่เข้าใจในตัวของพี่ชายคนโตเท่าไหร่นักโดยเฉพาะกับเรื่องนี้ รู้ทั้งรู้ว่ารักเจสสิก้ามากแต่ทำไมถึงไม่ยอมคิดที่จะหมั้นหรือแต่งงานกันซักที

 

 

ไอ้บ้า !!! ทะลึ่งใหญ่แล้วนะ ฉันไม่ได้มีอะไรกับจียอนหรอกนะ ช่วงนี้น้องเค้าแปลกๆ น่ากลัวอย่างไงบอกไม่ถูก นายช่วยๆกันน้องให้ฉันหน่อยสิ

 

 

โธ่เอ๊ย !!! พี่ก็รีบหมั้นกับพี่เจสสิ .. จียอนก็ถอยเองนั่นแหละเชื่อผมสิ รีบขอพี่เจสหมั้นซะทุกอย่างมันลงตัวจะตาย แล้วอย่างพี่เจสนะไม่ได้หากันง่ายๆนะครับ ได้โดนมือดีที่ไหนคว้าไปแล้วจะรู้ซึ้ง

 

 

ก็บอกแล้วไง ว่ายังไม่อยากหมั้น

 

 

ยังไม่อยากหมั้นตอนนี้นี่นา หมั้น .. แต่งงาน  ไม่อยากได้ยินสองคำนี้เลย อ้อ .. รวมถึง

 

 

จียอน .. ด้วย เฮ้อ ... จะทำอย่างไงดี

 

 

 

 

..

..

 

 

 

 

ซีวอนขับรถคันหรูของตนมาจอดบริเวณหน้าบ้านหลังใหญ่ซึ่งอยู่ติดกับบ้านเชสเตอร์เพื่อต้องการถามไถ่อาการป่วยของแทยอน เราเป็นเพื่อนบ้านที่รู้จักสนิทสนมกันมาตั้งแต่เขายังเด็กๆ ทั้งสองครอบครัวเลือกที่จะปลูกบ้านไว้ติดกันเพราะคุณพ่อของเราเป็นเพื่อนที่รักกันมาก ราวกับเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกันก็ว่าได้ .. เมื่อลงจากรถแล้วเข้ามาในบ้านก็พบคุณแม่น้องแท ท่านบอกว่าน้องแทยังหลับอยู่เขาเลยพูดขออนุญาตขึ้นไปเยี่ยมบนห้อง ทั้งที่รู้ว่าไม่ค่อยสมควรเท่าไหร่นักก็ตาม ถ้าเป็นคนอื่นคุณแม่ได้ไล่เปิงออกไปจากบ้านแทบไม่ทันแล้ว แต่นี่เป็นซีวอน เชสเตอร์คนที่คุณแม่เห็นและรู้จักมาตั้งแต่เด็กๆแล้วแหม ..จะว่าไปเมื่อก่อนน้องแทติดพี่ซีวอนจะตาย คุณแม่ยังเคยแอบคิดด้วยซ้ำนึกว่าจะได้มาเป็นลูกเขยซะอีก

 

 

เมื่อคุณแม่อนุญาตเรียบร้อยแล้วซีวอนขึ้นมาบนห้องพร้อมกับสาวใช้อีกคน  ประตูห้องถูกเปิดเข้ามา ร่างเล็กยังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงกว้างที่มีตุ๊กตาน่ารักๆหลายตัววางอยู่ เด็กนี่กี่ขวบกันแล้ว !!  เขาค่อยๆสาวเท้าเดินเข้ามาใกล้และหยุดอยู่ที่ข้างเตียงเผลอจ้องมองใบหน้าคนหลับอย่างลืมตัว .. หลับได้น่ารักน่าเอ็นดูจัง และเหมือนจะรู้สึกตัวว่าไม่ได้อยู่ในห้องตามลำพัง คงไม่ดีนักหากสาวใช้ยังอยู่ในห้องนี้ด้วย จะทำอะไรก็ไม่สะดวก

 

 

เอ่อ .. มีธุระอะไรก็ไปทำเถอะ

 

 

ไม่มีอะไรให้ทำหรอกค่ะ .. หนูมีหน้าที่เฝ้าคุณหนูแทยอนค่ะเธอก็ตอบพาซื่อเหลือเกิน

 

 

งั้นเหรอ .. ฉันอยากดื่มกาแฟน่ะ ขอซักถ้วยได้มั้ยเอาขึ้นมาให้บนนี้ทีนะจำต้องหางานอะไรซักอย่างให้ไปทำ

 

 

ได้ค่ะ.. งั้นกรุณารอซักครู่นะคะ เมื่อสบโอกาสที่สาวรับใช้ออกไปแล้วร่างสูงก็รีบตรงมาปิดประตูทันที ก่อนจะก้าวกลับมานั่งลงที่พื้นข้างๆเตียง ใช้หลังมือแตะอังที่หน้าผากเบาๆ .. อืม .. ตัวไม่ร้อนจัดแล้ว คงดีขึ้นแล้วสินะ  หายดีหรือยังขอพิสูจน์หน่อยเถอะ ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆโน้มลงไปริมฝีปากแตะกับส่วนเดียวกันของคนป่วย อืมมม .. ริมฝีปากล่างอิ่มถูกดูดเม้มเบาๆจนคนตัวเล็กเริ่มรู้สึกตัวตื่น เปลือกตาบางค่อยๆเปิดขึ้นช้าๆ

 

 

ออกไปนะ !!

 

 

พอเห็นว่าถูกล่วงเกินอีกแล้วก็ผลักหน้าเขาออกห่างอย่างแรง เจ็บแค้นเคืองโกรธเรื่องเมื่อวานนั่นก็สุดทนแล้วนะ วันนี้ยังจะมาทำกันให้ช้ำใจถึงที่บ้านและยังในห้องนอนของเธออีก มันเกินไปแล้ว!!

 

 

ออกไปให้พ้น ไม่งั้นน้องแทจะฟ้องคุณแม่ด้วย

 

 

ฟ้องคุณน้า .. จะฟ้องเรื่องอะไร?? เรื่องที่พี่จูบเธองั้นเหรอ แน่จริงก็ฟ้องเลยสิท้าทายอย่างไม่กลัวเกรง ไม่มีเหตุผลอะไรต้องกลัวผู้หญิงตัวเล็กๆเลยซักนิด แถมยังนั่งลงบนเตียงหน้าตาเฉย จนร่างเล็กต้องขยับถอยล่นแผ่นหลังไปชิดหัวเตียงอย่างกลัวเกรง รอยยิ้มกริ่มส่งมายั่วยวนกวนประสาท

 

 

ฉันเกลียดคุณ ออกไปนะ!! ทำไมต้องทำกันแบบนี้ด้วย คุณมันไม่ใช่สุภาพบุรุษรังแกผู้หญิงแถมยังป่วยอีกด้วย นิสัยไม่ดี !!

 

 

เห็นรอยนั่นแล้วเหรอ .. อยากรู้มั้ยว่าพี่ทำอะไรกับเธอบ้าง ซีวอนยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ฝ่ามือเล็กก็ทำงานอย่างทันท่วงทีเหมือนกันเกือบจะได้ฟาดหน้าหล่ออยู่แล้วแต่เขาดันรับไว้ทัน มืออีกข้างก็ถูกจับไว้แน่น 

 

 

จะฟ้องคุณแม่ .. ฟ้องพี่คุณด้วย คอย ... อุ๊บส์ ริมฝีปากหนาบดเบียดอย่างดุดันและร้อนแรง ไม่มีทางดิ้นรนหลบหลีกสัมผัสจากเขาได้ไม่มีเรี่ยวแรงพอที่จะต่อสู้กลับเพราะยังป่วยอยู่ถึงต่อให้เป็นปกติดีก็สู้แรงเขาไม่ได้อยู่ดี แต่แทยอนก็ไม่ยอมอยู่นิ่งๆให้เขารังแกได้ตามใจง่ายๆนักหรอก ผู้ชายคนนี้ไม่มีสิทธิมาทำแบบนี้กับเธอ ทั้งที่ไม่เต็มใจ เมื่อไหร่เขาจะหยุด !!! เมื่อจูบจนพอใจแล้วจึงค่อยๆละริมฝีปากออกเองแววตานั้นส่งมาเยาะเย้าเหยียดหยามที่ได้แกล้งให้อับอายเล่น

 

 

หวานจัง เธอนี่หวานไปทั้งตัวเลยนะ อยู่ที่โน้นแฟนคงเยอะเลยสิท่าทำตัวร้ายกาจยังไม่พอ ปากคอเขาร้ายยิ่งกว่าอีก

 

 

ทำไม?? ฉันเกลียดเขา .. เกลียดที่สุด!!

 

 

ออกไป !!!” แทยอนเบือนหน้าหนีพยายามสะกดกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้ไหลออกมาต่อหน้า .. ให้เขาหัวเราะเยาะในความพ่ายแพ้ของเธอได้

 

 

ปั่นหัวผู้ชายเล่นสนุกเลยสิ

 

 

มันเรื่องของฉัน เมื่อไหร่จะไปซะที!! ฉันไม่น่ากลับมาที่นี่เลย .. จะไม่กลับมาที่นี่อีกแล้ว

 

 

ไม่อยากกลับมาเหรอ ดีเลย !! ฉันจะทำให้เธอไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น เกลียดกันมากนักใช่ไหม .. เธอต้องทนอยู่กับคนนี้ที่เกลียดไปทั้งชีวิต คอยดูสิแทยอนแล้วเราจะได้เห็นกัน

 

 

จะทำอะไร? เมื่อไหร่จะเลิกยุ่งกับแทซะที

 

 

จนกว่า .. อืมม .. จะได้สนุกกับร่างกายของเธอแล้วไง ฉันว่าเธอต้องเด็ดเรื่องนี้แน่ๆใช่มั้ย ..หื้อออ เมื่อคืนจากที่สัมผัสร่างกายแล้วก็พอจะรู้แล้ว ตรงนั้นมัน ... ตอบรับเร็วมาก กระตุกยิ้มร้ายกาจยั่วใส่

 

 

เลวที่สุด !!! ฮืออ .. ที่เขาพูดมาไม่จริงใช่มั้ย ฉันเกลียดคำพูดทำนองนี้ของเขา ทำไมถึงต้องพูดจาดูถูกเหมือนฉันเป็นผู้หญิงไร้ค่าแบบนี้ด้วย ที่ทำทั้งหมดนี้เพราะอะไร .. พี่ชายที่แสนดีคนที่ฉันเคยรักหายไปไหน ผู้ชายร้ายกาจตรงหน้านี้เป็นใคร เขาไม่ใช่พี่ซีวอน แค่หน้าตาเหมือนกันเท่านั้น !!!

 

 

เพี๊ยะ !!!!!

 

 

แทยอนตบหน้าผู้ชายร้ายกาจตรงหน้าอย่างเต็มแรงอย่างไม่ยั้งมือไว้เลย น้ำตาใสเอ่อล้นออกมาอย่างกลั้นไม่ไหวปวดร้าวในใจอย่างฝืนทนแล้ว

 

 

ตายแล้วน้องแท !!.. ตบพี่เขาทำไมคะลูก นี่มันเกิดเรื่องอะไรกันขึ้น??คุณแม่แตฮีที่เปิดประตูเข้ามาพอดีพร้อมกับเห็นท่าทีเกรี้ยวกราดของลูกสาวก็ถึงกับตกใจ

 

 

ตายจริง!! หน้าขึ้นรอยแดงชัดเจนเลย ลูกแททำตัวไม่น่ารักเลยนะคะทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย??

 

 

ใช่ครับ ไม่น่ารักเอาซะเลย .. ผมแค่แตะหน้าผากน้องดูด้วยความเป็นห่วงแค่นั้นถึงขนาดต้องตบหน้ากันเลย พูดจาโกหกหน้าตายแทยอนมองเรียวหน้านั้นอย่างเจ็บแค้นกำมือแน่นอย่างถึงที่สุดแล้ว

 

 

เรื่องแค่นี้เองนี่คะ พี่เค้าเป็นห่วงน้องแทนะลูก .. ซีวอนอย่าโกรธเคืองน้องเลยนะ ไม่สบายก็เลยอารมณ์หงุดหงิดไปบ้าง คุณแม่ไม่ได้รู้ได้เห็นอะไรก็พลอยเชื่อไปกับคำพูดจาลวงโลกของอีตาบ้าหน้าหล่อนี่ไปด้วย ไม่รู้หรือไงว่าเค้าเสแสร้ง!!!

 

 

ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน ออกไป!!!!” คุณลูกระเบิดอารมณ์ออกมาจนคุณแม่ถึงกับหน้าเหวอ .. ตกใจเข้าให้กับพฤติกรรมก้าวร้าวอย่างที่ไม่เคยได้เห็นมาก่อน

 

 

พี่ไปก็ได้ครับ .. คุณแม่ทราบมั้ยครับ เมื่อคืนผมพาน้องไปเปิดห้องพักที่โรงแรมเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ตั้งค่อนคืนกว่าไข้จะลด น้องยังอ้อนผมเสียงอ่อนเสียงหวานอยู่เลยนะครับ ไม่รู้วันนี้งอนอะไรขึ้นมา

 

 

ว่าไงนะ !!! พูดจาแบบนี้หมายความว่าอย่างไงกันซีวอนคุณแม่ชักสีหน้าด้วยความไม่พอใจ ทั้งโรงแรม .. เช็ดตัวให้กันแล้วยังอ้อน-งอนกันแบบนี้จะให้คุณแม่ตีความไปทางไหนได้อีกคุณแตฮีได้ยินแล้วพาลลมจับรู้สึกเวียนศีรษะหน้ามืดขึ้นมาซะอย่างนั้น

 

 

คุณแม่อย่าไปฟังเขานะ ทำไมถึงต้องพูดแบบนั้นด้วยล่ะ!!” น้ำตาหลั่งรินออกมาอีกจนได้ แทยอนคับข้องแค้นใจไม่ไหวแล้วนะกับผู้ชายคนนี้

 

 

ลงไปคุยกันข้างล่างไปซีวอน!!!” มาพูดจาทำนองนี้กับลูกสาวสุดที่รัก คุณแม่มีหรือคะจะไม่โมโหหน้าไหนคุณแตฮีก็ไม่ไว้หน้าทั้งนั้นแล้วล่ะตอนนี้

 

 

ซีวอนยกยิ้มบางๆที่มุมปากอย่างพอใจ ในเมื่อเกลียดกันมาก อยากไปจากกันนัก ทีนี้อย่าได้หวังเลยว่าจะหนีไปไหนได้ อยากหนีก็หนีไม่พ้นหรอก .. แทยอน

 

 

ชีวิตที่เหลืออยู่ทั้งหมดของเธอต้องมาใช้ร่วมกันกับคนอย่างฉันนี่แหละ .. คนที่เธอเกลียดชิงชังนักหนา!!!!!!!

 









nu eng

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,712 ความคิดเห็น

  1. #3558 Tinny S. (@tinnysdrug) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 02:56
     อ๋ออออ มันเป็นแผนสินะวอน!!!!
    คำพูดสุดท้ายที่คุยกับคุณแม่ ก็ว่าบอกแม่น้องแทงี้เลยหรอ   ที่แท้จะมัดมือชกน้องแทนี่เอง

    ร้ายมากนะวอน ขึ้นมาบนห้องน้อง ก็เอาแต่จุฟน้อง รังแกน้อง แง่งๆๆ (ตบตี)

    #3,558
    0
  2. #3541 pooklook123 (@maple_kub) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2555 / 07:17
    ฮยอนจุงเลวอ่ะ เมียก้อมีแล้วยังมาทำหวงก้างยูลอีก แล้วพูดแบบนั้ได้งัยร้ายกาจมาก

    วอนเกลียดอะรัยแทแทอ่ะ
    #3,541
    0
  3. #3527 softhy_yongseo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 15:21
    ฮยอนจุงนิสัยเลวมากกก...วอนโกรธไรแทอะ
    #3,527
    0
  4. #3497 frict (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มกราคม 2555 / 11:00
    กรี๊ดดดด คุณริ
    #3,497
    0
  5. #3495 `โซชิแท.บาลาบลู (@fads23296) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2555 / 17:25
    วอนร้ายกาจอ่ะ
    แล้วแบบนี้แทแทจะทำไงต่อเนี่ย ?
    #3,495
    0
  6. #3494 ภรรยาควอนยูริ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 23:43
    ฮยอนจุงเลวมากพูดจาดูถูกผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง



    ถ้าพี่คุณไม่อยู่ ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับยูล



    พี่คุณเท่ห์มากอะตอนนี้ ><



    รออ่านต่อนะค่ะ คุณริน่ารักมากก
    #3,494
    0
  7. #3493 ภรรยาควอนยูริ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 23:43
    ฮยอนจุงเลวมากพูดจาดูถูกผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง



    ถ้าพี่คุณไม่อยู่ ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับยูล



    พี่คุณเท่ห์มากอะตอนนี้ ><



    รออ่านต่อนะค่ะ คุณริน่ารักมากก
    #3,493
    0
  8. #151 ............... (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2553 / 18:54
    รีบอัพคู่วอนแทนะคะอยากอ่าน
    #151
    0
  9. #149 พุดดิ้งแทแท (@lovelovetaeyeon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2553 / 18:34
    มารออ่านวอนแทคะ คยูซอด้วย
    #149
    0
  10. #146 ลูกกวาด (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2553 / 23:14
    ไม่เป็นไรค่ะ เหนื่อยนักก็พักหน่อย คนอ่านรอได้เสมอค่ะ

    วอนแท วอนแท วอนแท
    #146
    0
  11. #144 YoonTaeNy (@_RaK_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2553 / 21:10

    มารอวอนแทอย่างต่อเนื่อง

    #144
    0
  12. #140 maknaeKyuSeo (@lovekyuseo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2553 / 20:36
    รอด้วยจ้า
    #140
    0
  13. #138 infah_infinity (@renny-infah) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2553 / 20:08
    มารออ่านค่ะไรเตอร์ๆๆๆ
    #138
    0
  14. #137 ... (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2553 / 19:56
    รอคยูซอค่า
    #137
    0