[Fic Reborn] Mix Shortfic Song

ตอนที่ 2 : ♥ [N 5666] แด่เธอที่รัก - Klear ♥

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 840
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    21 ก.ย. 55

Warning!
- ฟิคนี้นอร์มอลค่ะ
- ฟิคนี้คู่ โคโรเนโร่ x รัล นะจ๊ะ ><
- ฟิคนี้ยาวหน่อยนะคะ
- ฟิคนี้แอบดราม่า
- ฟิคนี้อาจไม่ค่อยตรงความเป็นจริงนะคะ _ _
- ถ้าเปิดเพลงเพลงฟังด้วยจะได้อารมณ์มาก ^^' (เลื่อนลงไปล่างสุดเลย)



(Collonello x Lal) แด่เธอที่รัก - Klear

 

ฉันไม่มีเธอแล้วทรมานเหลือเกิน

 

ฉันรักเธอนะ...

 

กลับมาได้มั้ย... โคโรเนโร่

 

 

                ฉันไม่รู้ตัวเลยว่าฉันยืนมองรูปถ่ายเจ้าลูกศิษย์จอมกวนกับฉันนานมากแล้ว รูปถ่ายที่ยังคงตั้งไว้ที่เดิมไม่เคยเปลี่ยน รัล มิลจิยัยอัลโกบาเลโน่ไม่สมประกอบคนนี้ต้องเจ็บปวดเพราะผู้ชายคนนั้น โคโรเนโร่เจ้าลูกศิษย์ที่ฉันสอนมากับมือ จนเก่งได้อย่างทุกวันนี้ เป็นผู้ชายไม่กี่คนที่ฉันเปิดใจด้วย...

 

                แต่ฉันไม่เคยคิดที่จะบอกความรู้สึกที่แท้จริงให้เขาได้รับรู้ ฉันได้แต่ทำตัวปกติอย่างที่เคยทำมาตลอด ไม่เคยคิดเลยว่าเวลาที่เขาจากไปจะมาถึงเร็วขนาดนี้!

 

                ฉันรู้ดีว่าพวกคำสาปของพวกอัลโกบาเลโน่ทำให้พวกเราต้องเจ็บปวดทรมานแค่ไหน แต่กับชายผู้นั้น... เขาเลือกที่จะยิ้มให้ฉัน ทั้งๆ ที่เขาต้องทนทุกข์กับสิ่งที่เขาเป็นมาตลอด...

 

เธอทนทุกข์ใจ ทรมานและต้องอ้างว้าง ปวดร้าวมากเท่าไร ฉันไม่เคยรู้เลย

 

                รัล! ฉันซื้อเครื่องดื่มเกลือแร่มาให้แล้วนะเว้ยเฮ้ย!’

 

                วางไว้ตรงนั้นแหละ

 

                ไปกินข้าวกันเถอะเว้ยเฮ้ย

 

                ฉันไม่หิว

 

                ก่อนหน้านั้น... โคโรเนโร่ยังร่าเริงอยู่เลย ฉันเองก็เข้าใจตามที่เห็นนั่นแหละ แต่ เพื่อที่จะให้ฉันสบายใจ เขาถึงได้ปิดเรื่องนี้ไว้ หมอนี่ก็เป็นคนอย่างนั้นแหละ เสียสละได้ทุกอย่างเพื่อเพื่อน

                นายเข้มแข็งมากเลย...

 

                แต่ถ้าฉันไม่เห็นมันเองกับตา ฉันก็คงไม่รู้เลยว่าเขาต้องเสี่ยงมากขนาดนี้ ...

 

 

                ท่ามกลางหมอกควันจากระเบิด เสียงดังสนั่นจากอาวุธต่างๆ กลิ่นตลบอบอวลไปทั่วทุกสารทิศ ฉันได้แต่ยืนเอามือป้องตามองดูเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในสนามรบที่แสนโหดร้าย การต่อสู้ระหว่างวองโกเล่กับมิลฟิโอเล่เริ่มมานานแล้ว... และฉันเองก็เป็นหนึ่งในหน่วยรบของวองโกเล่เหมือนกัน

 

                ตอนนี้ฉันถือว่าเป็นกองกำลังเสริม ที่ตามมาสมทบหลังจากที่ทราบข่าวจากการรายงานว่ากำลังรบของฝั่งวองโกเล่มีจำนวนน้อยลงทุกทีเมื่อเทียบกับทางมิลฟิโอเล่

 

                ตู้ม!!!

 

                เสียงระเบิดตรงนั้น... ทางนั้นมีโคโรเนโร่อยู่นี่! ฉันแทบหายใจไม่ออกเลย... ไม่รู้ว่าหมอนั่นจะเป็นตายร้ายดียังไง เพราะมือฉันเองก็เริ่มไม่ว่างแล้ว!

 

                อ๊ากกกกกก~!!!’

 

                โคโรเนโร่!!!’

 

                ฉันรีบใช้ตะขาบกล่องเป็นโล่กำบัง แล้วรีบวิ่งฝ่ากำแพงควันไปยังบริเวณที่ได้ยินเสียงร้อง หัวใจฉันเต้นรัว ภายในหัวคิดกังวลไปต่างนานาว่าเขาจะเป็นไรมั้ยนะ

 

                อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะ...

 

                ให้ฉันได้บอกรักนายก่อน...

 

                โคโรเนโร่!” ฉันแทบช็อก เมื่อได้เห็นร่างน้อยๆ ชุ่มไปด้วยเลือด บาดแผลที่ได้มาจากการรบเต็มตัวไปหมด หายใจไม่ออกเลยฉัน... มันไม่น่าจะเป็นได้ขนาดนี้นะ ลมหายใจของเขารวยรินมาก ถ้าไม่ใช่พวกอัลโกบาเลโน่คงตายไปนานแล้ว ฉันรีบตั้งสติแล้วหันไปตวาดใส่พวกศัตรู “นี่แกทำอะไรกับเขาน่ะ?

 

                ไม่จำเป็นต้องตอบคนที่น่าจะเป็นหัวหน้าของพวกมิลฟิโอเล่ที่อยู่บริเวณนี้เอ่ยขึ้น

 

                นี่แก!!!’

 

                ยะ อย่าเพิ่งลนลานไปสิ... เว้ยเฮ้ย โคโรเนโร่เตือนสติฉันทั้งๆ ที่ตัวเองก็แทบจะขยับปากไม่ได้อยู่แล้ว

 

เธอซ่อนน้ำตา ไว้ข้างในไม่ให้ใครเห็น เธอเข้มแข็งอย่างนั้น ทั้งหมดเพื่อฉัน

 

                ฉันก็แค่ทำตามคำสั่งที่ได้รับมาว่าให้กำจัดพวกแกทิ้งให้หมดเท่านั้น!’

 

                นี่! รีบจัดการมันเถอะ ลูกน้องอีกคนแย้งขึ้น ทำให้มันไม่รอช้ารีบเหนี่ยวไกปืนในทันที

 

                ปัง!!!

 

                ฉันเอาตะขาบมาเป็นโล่กำบังแล้วยิงไฟออกไปบ้าง เฮอะ! เจอไฟของฉันเข้าไปไม่กี่ทีก็ตายซะแล้ว แต่พวกนี้ทำอะไรกับโคโรเนโร่กันแน่ ทำไมถึงได้เละอย่างนี้!

 

                ทำใจดีๆ ไว้! ฉันจะพานายไปรักษา นายจะต้องไม่เป็นอะไร

 

                ฉะ ฉันไม่รอดหรอก... เว้ยเฮ้ย…’

 

                ทะ ทำไมกัน...

 

                รังสีนอน - ทูรินิเซ็ต ตะ เต้อั้ก!!’

 

                นี่นาย...

 

                ฉะ ฉันขอโทษนะ

 

                หยุดพูดซะทีได้มั้ย!’

 

                ยิ่งพูดหมอนั่นก็ยิ่งเหนื่อย ลมหายใจก็ยิ่งแผ่วลง ฉันกอดหมอนั่นไว้แนบอก ราวกับหากเผลอปล่อยมือเพียงนิดเดียว เขาหลุดลอยหายไปแล้วไม่กลับมา ฉันรู้แล้วว่าทำไมถึงเป็นอย่างนี้... หมอนี่คงโดนรังสี นอน - ทูรินิเซ็ตเต้มากเกินไป ทำให้ร่างกายอ่อนแอ พอมาสู้กับพวกมิลฟิโอเล่ กำลังกายที่มีน้อยเลยทำให้สู้ไม่ไหว ผลคือพ่ายแพ้อย่างยับเยินแบบที่เห็น

 

                ระ รัล... ฉันรักเธอนะเว้ยเฮ้ย...

 

                ‘…’

 

                Ciao (ลาก่อน)

 

                ตู้ม!!!

 

                ฉันหลบระเบิดตามสัญชาตญาณจนโดนแค่สะเก็ดนิดๆ หน่อยๆ แต่...

 

                โคโรเนโร่!

 

                ตุ้บ!!!

 

                มีบางอย่างกระเด็นมาตกตรงหน้าฉัน... จุกนมของโคโรเนโร่! มันกระเด็นมาที่นี่ได้อย่างไรกัน ฉันหันหลังกลับไปมองกลุ่มควันตรงนั้นที่ค่อยๆ จางลง

 

                มะ ไม่จริง...

 

                ที่ตรงนั้นว่างเปล่า ไม่เหลืออะไรอยู่เลย แล้วโคโรเนโร่ล่ะ? อย่าบอกนะว่าเขา

 

                ตายแล้ว!!!

 

                ฮึก โคโรเนโร่ ฉันรักนายนะ...

 

ฉันเพิ่งได้รับรู้ความจริงที่เป็น ที่เธอแอบเก็บไว้ ฉันเพิ่งรู้เมื่อวันที่เธอจากไป มันสายไป

 

 

                กลับมายังปัจจุบัน...

 

                น้ำตาไหลอาบที่แก้มทั้งสองข้างเมื่อไรก็ไม่รู้ ยิ่งคิดถึงก็ยิ่งเจ็บปวด ฉันเสียใจที่ฉันมันโง่! ไม่เคยบอกความรู้สึกของตัวเองเลย จนมันสายไป... หมอนั่นจากฉันไปอย่างไม่มีวันหวนกลับมา...

 

                “ฉันขอโทษ...”

 

                กล่องใบนั้น... ฉันหยิบมันขึ้นมาดูอีกครั้งอย่างไม่รู้จักเบื่อ กล่องใส่จุกนมของโคโรเนโร่! ของต่างหน้าที่ยังคงเก็บเอาไว้กับตัวอย่างดี ยิ่งมองก็ยิ่งเจ็บปวด เริ่มรู้สึกแสบขอบตาซะแล้ว


                ความรักของฉันไม่มีนายอีกแล้ว ทำอย่างไรนายก็ไม่กลับมา...


เหลือเพียงความรัก ที่ไม่มีเธอแล้ว คิดถึงเธอมากมายเท่าไหร่ ก็ไม่มีวันได้พบเจอ

 

                ก็อกๆๆ!!!

 

                “ใครน่ะ?”

 

                “ผมซาวาดะครับ ทุกคนให้มาตามคุณรัลครับ”

 

                “เดี๋ยวฉันตามไป”

 

                ฉันเก็บกล่องใส่ลิ้นชักที่เดิม จัดกรอบรูปให้เหมือนเดิม เช็ดน้ำตาที่เริ่มหยุดไหลแล้ว ไม่ให้ใครเห็นว่ายัยรัลคนนี้อ่อนแอแค่ไหน... เมื่อเตรียมอาวุธพร้อม ใจพร้อมก็ก้าวออกไปจากห้อง...

 

                “ฉันจะต้องก้าวต่อไป ทำภารกิจให้สำเร็จอย่างที่นายต้องการนะ โคโรเนโร่...”


กลับมีเหลือเพียงตัวฉัน กับใจที่มันแทบสลาย ใช้ชีวิตทุกวันที่มี

เพื่อคิดถึงเธอตลอดไป



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ดราม่าอีกแล้ว T T ไม่รู้จักแต่งแนวอื่นหรือไงกัน
จะบอกว่าไรท์เตอร์ชอบคู่นี้ที่สุดในบรรดาคู่จิ้นนอร์มอลทั้งหมดเลย ><
เพลงนี้ไรท์เตอร์ชอบมานานแล้วแค่ะ มันเพราะดี เนื้อหาก็โดนมาก
สุดท้าย... เม้นกันหน่อยนะ Plz.

ศ. 21/09/12

 

 
S' Lurpee
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

93 ความคิดเห็น

  1. #90 Donus (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2557 / 09:16
    ดราม่าเลย ร้องไห้ตามอะอย่างเศร้า
    #90
    0
  2. #86 Zeero Cacoki (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 02:36
    นี่ก็อีกคุ่จะเศร้าไปไหนเนี่ย เฮ้อ
    #86
    0
  3. #81 i am love reborn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 14:54
    ซึ้งอ่ะ d T^T b
    #81
    0
  4. #78 เนเรียล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2556 / 14:23
    รัลน่าสงสารอ่ะ ง่าาาTOT
    #78
    0
  5. #74 Sirirak Pang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 15:03
    ชอบคู่นี้มากกกก
    #74
    0
  6. #69 นมเย็นสีฟ้า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 19:56
    คู่นี้อ่ะๆๆๆๆ T^T
    #69
    0
  7. #49 วิญญาณแห่งไอริณ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 22:14
    ไรท์แต่งเป็นแต่ดราม่าเหรอ?
    เล่นเอาเราน้ำตาไหลเลยอ่ะ
    เศร้ามาก รัลน่าสงสาร
    เราชอบคู่นี้มากๆเลย
    รัลเธอต้องเชื่อว่าโคโรเนโร่อยู่ในใจเธอสิ!! T.T //อิน
    #49
    0
  8. #47 Erza N. Sylvester (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 18:37
    รั๊ล ล ล ล ลล ลล ;<>;  [อินหนัก]
    #47
    0
  9. #28 TsuNaKunG (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2555 / 12:32
    งืมๆ ทำเม้นไม่ขึ้น โอเคเม้นอีกรอบ -O-"
    ดราม่าาาาา อินกับเนื้อเรื่องจนน้ำตาไหลเบยค่ะ TwT
    ฮุเก๊ว x')

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 กันยายน 2555 / 12:33
    #28
    0
  10. #27 TsuNaKunG (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2555 / 12:30
    ดราม่าติดต่อกัน 2 เรื่องเบยรึนี่ -W-'''
    เรื่องนี้อ่านแ้ล้วอินกับเนื้อเรื่องมากจนน้ำตาไหลเบย สนุกมากค่ะ TwT
    ฮุเก๊ว x')
    #27
    0
  11. #22 Mocca ^o^/ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กันยายน 2555 / 21:52
    ทำไมถึงชอบแต่งแต่ดราม่าอะ
    #22
    0
  12. #13 Lun Lilly Lilac (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2555 / 07:20
    จันทร์ใจร้ายยย TT^TT
    ทำตังน้ำตาตกตั้งแต่เช้าเลยย TT
    ยิ่งฟังเพลงยิ่งน้ำตาไหล
    #13
    0
  13. #9 gemello (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กันยายน 2555 / 15:15
    รัลน่าสงสาร แง้~~~~~~~~~~~~
    #9
    0