[Fic Reborn] Mix Shortfic Song

ตอนที่ 1 : ♥ [N 2786] รักได้รักไปแล้ว - Four Mod ♥

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,529
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    29 ก.ย. 55

Warning!
- ฟิคนี้นอร์มอลนะจ๊ะ
- ฟิคนี้คู่ สึนะ x ฮารุ ค่ะ :)
- ฟิคนี้แอบดราม่านะ
- ถ้าเปิดเพลงฟังด้วยจะได้อารมณ์มาก ^^' (เลื่อนไปล่างสุดเลย)


 

(Tsuna x Haru) รักได้รักไปแล้ว - Four Mod

 

ทำไมฉันถึงได้โง่งมขนาดนี้นะ...

 

ทำไมฉันถึงตัดใจไม่ได้ซะที...

 

ทำไมฉันถึงยังรัก คุณสึนะไม่เปลี่ยน...

 

 

                ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา ฉัน ฮารุก็ได้แต่รักคุณสึนะอยู่ข้างเดียว คอยเป็นเงาที่อยู่เคียงข้างเขามาตลอด และฉันก็จะมีความสุขที่ได้อยู่กับเขาทุกครั้งไป ฉันน่ะคิดหวังมาตลอดเลยว่าเขาจะมีใจให้ฉันบ้าง

 

                แต่เปล่าเลย...

 

 

                “ฮารุ สึนะคุงมาหาลูกแน่ะ” เสียงพ่อตะโกนเรียกฉันดังขึ้น

 

                “ค่า~”

 

                ทันทีที่วิ่งออกมาหน้าบ้านแล้วเห็นผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างหน้า... หัวใจก็พลันเต้นแรงขึ้นมา อา... เขาเป็นฝ่ายมาหาฉันเองเลยนี่นะ ชายผู้ที่มาพร้อมกับรอยยิ้มที่สดใสเสมอ... คุณสึนะ

 

                “คุณสึน้าาา~”

 

                “ฮารุ... สบายดีหรือเปล่า”

 

                “ฮารุสบายดีค่ะ ไม่ต้องห่วง” แค่เจ็บปวดแทบตายเท่านั้นเอง...

 

                “เห็นโกคุเดระคุงบอกว่าฮารุร้องไห้ตลอดนี่นา ไม่เป็นไรใช่มั้ย?”

 

                “ค่ะ”

 

ใครบอกเธอว่าฉันไม่ยอม เปิดตัวเองให้ใครเข้ามา นั่งจมอยู่กับน้ำตาเหมือนคนขี้แพ้

 

                อันที่จริง... ฉันร้องไห้ทุกคืนเลย ตั้งแต่คุณสึนะประกาศว่าคบกับ เคียวโกะจังในฐานะ แฟน เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ฉันก็ได้เสียใจและเจ็บปวด ฉันเจ็บมากจริงๆ... ต่อไปนี้ก็คงได้สิทธิ์แค่ ฝันสินะ

 

                “เคียวโกะจังก็เป็นแฟนกับฉันแล้ว” ตอกย้ำทำไม... “ฮารุก็น่าจะมีแฟนได้แล้วนะ”

 

                “ก็ฮารุยังหาไม่ได้นี่นา...” ฉันสะกดน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลออกมา แล้วฝืนยิ้มบางๆ ให้กับคุณสึนะ    

 

ใครบอกเธอว่าฉันไม่ลอง ให้ใครๆ เข้ามาดูแล จากวันที่เธอไม่แคร์ และลืมฉันไป

 

                “เอางี้ ฉันแนะนำให้ละกัน โกคุเดระคุงเป็นไง! เขาดูห่วงใยเธอดีออก แถมมีใจให้ฮารุด้วยนะ”

 

                “...”

 

                “จะได้เลิกเสียใจเรื่องฉันกับเคียวโกะจังซะที”

 

                “ไม่! ฮารุไม่ได้ชอบคุณโกคุเดระนะ! อย่ามาสั่งให้ฮารุไปรักคนอื่นเลยค่ะคุณสึนะ”

 

                “ฮารุ...”

 

                “ทำไมกัน... ฮารุรักคุณสึนะนะ!

 

                แต่กลับผลักไสฉันไปหาคนอื่นเนี่ยมันหมายความว่ายังไง! รู้อยู่แก่ใจว่าฉันรักใคร ยังมาทำร้ายจิตใจกันอย่างนี้อีก ทำไม... ทำไม...

 

                “ขอพูดตรงๆ เลยละกันนะคะ ฮารุเจ็บ!

 

เมื่อไม่รักไม่ต้องหวังดี อย่ามาสอนฉันทีได้ไหม ไม่ต้องสั่งฉัน ให้ไปรักใคร เธอรู้อะไรแค่ไหน กับคำว่าทรมาน

 

                “ถ้าฮารุเปลี่ยนจากคุณสึนะไปรักคุณโกคุเดระได้ คงทำไปนานแล้วล่ะคะ” น้ำใสๆ ที่ขอบตาเริ่มไหลริน เขาถึงกับนิ่งไป คงตกใจมาสินะที่เห็นฉันร้องไห้ หึหึ “อยากรักคนที่เค้าไม่หลอกเรา ไม่ให้ความหวังแบบเลื่อนลอย ไม่ปล่อยให้เรารอ แล้วสุดท้าย... ก็ทิ้งเราไป”

 

                “ฮารุ! แต่ฉันไม่เคยให้ความหวังเธอเลยนะ” เขาพูดพลางเดินเข้ามาใกล้กว่าเดิม แล้วเอื้อมจะมาเช็ดน้ำตาให้ฉัน แต่เรื่องอะไรจะยอมปล่อยให้เขาทำตามใจชอบล่ะ

 

                เพียะ!!!

 

                ฉันสะบัดมือเขาออกแล้วฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้าอันหล่อเหลาของคุณสึนะอย่างแรง อย่างที่ฉันไม่คิดว่าจะทำมาก่อน เล่นเอาเขาถึงเลือดซึมเลยทีเดียว        

 

ถ้าเปลี่ยนใจไปรักใครได้ฉันรักไปแล้ว สักคนที่มีแค่ฉันไม่หลอกให้รัก ให้รอแล้วก็ทิ้งกัน

 

                “จริงๆ ด้วยค่ะ คุณสึนะไม่เคยให้ความหวังฮารุเลย มีแต่ฮารุนี่แหละที่คิดไปเองคนเดียว...” ยิ่งพูดน้ำตาเจ้ากรรมยิ่งไหลพรากไม่หยุด แล้วฉันก็ไม่ได้สนใจมันเลย “แต่ก็จะพยายามตัดใจแล้วลืมว่าเคยรักคุณสึนะไปนะคะ

 

                “ฮารุ... ฉันขอโทษ ขอโทษจริงๆ”

 

                “ฮึก! ช่างมันเถอะค่ะ ถึงมันจะเจ็บปวดแค่ไหน จะเป็นไปได้ยากสักเท่าไร ฮารุก็ต้องทำนี่คะ คุณสึนะไม่ต้องคิดมากหรอกนะคะ”

 

                “...”

 

                “แค่ห่างกันสักพัก ไม่ต้องพบเจอกันอีกก็พอค่ะ”

 

                “จะดีเหรอฮารุ ฉะ ฉันทำไม่ได้หรอก!

 

                “ฮารุไม่เก่งพอค่ะ ที่รับความเจ็บปวดนี่ไหว ถ้าเราพบเจอกัน แผลในใจจะถูกสะกิดขึ้นมาอีก... ฮารุทนไม่ได้ค่ะ”

 

                “ตะ แต่ฉัน...” คุณสึนะพูดขึ้นมาก่อนจะเงียบไปราวกับว่ากำลังใช้ความคิดอยู่ ฉันเอามือเช็ดน้ำตาที่ไหลไม่ยอมหยุด เฮ้อ~ มันทรมานเหลือเกิน... “ตามใจฮารุก็แล้วกัน ถ้าจะทำให้เรื่องมันดีขึ้น ฉันยอม!

 

                ฉันอึ้ง! ไม่นึกว่าเขาจะยอมง่ายๆ ขนาดนี้ ถึงแม้ฉันจะเป็นคนยื่นข้อเสนอนี้เอง ไม่ได้หมายความฉันจะไม่เจ็บ คนที่อยากเห็นหน้ากันทุกวันบอกว่าจะห่างกันไป... เป็นใครใครก็เสียใจ

 

                “แล้วฮารุก็จะคบกับคุณโกคุเดระด้วยค่ะ”

 

                อย่ามองว่าฉันโง่นะ มันอาจจะเห็นแก่ตัว แต่วิธีนี้อาจจะทำให้หัวใจอันบอบช้ำดีขึ้นเร็วกว่าเดิม ถ้าจะทำให้เรื่องที่เป็นไปแทบไม่ได้อย่างการตัดใจจากคุณสึนะมีโอกาสมากขึ้น ฉันยอม!

 

                “ลาก่อนค่ะ...”

 

                ฉันหันหลังให้คุณสึนะแล้วเดินเข้าบ้านไป โดยที่ไม่เหลียวหลังหันกลับไปมองเลย เพราะกลัวใจตัวเอง... ถ้าหันกลับไป ฉันวิ่งเข้าไปกอดเขาแล้วรั้งเอาไว้แน่ๆ

 

                ขอโทษนะคะคุณสึนะ...

 

                แค่เพราะฮารุ ไม่เก่งเท่านั้นเอง...

 

สั่งใจให้ลืมเธอได้คงลืมไปแล้ว ไม่ต้องจำให้เสียน้ำตา ทนเจ็บทุกวันทุกวัน

แค่เพราะฉันไม่เก่งอย่างเธอ
 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
เป็นยังไงบ้างคะ ฟิครีบอร์นเรื่องแรกของไรท์เตอร์ ^^'
รู้สึกดราม่ามากเลยตอนแต่ง เปิดเพลงซ้ำอยู่นั่นล่ะ บีบคั้นอารมณ์ 55
จะบอกว่าฟิคนี้แต่งเสร็จนานแล้ว (อาทิตย์ที่แล้วคือนาน?)
สุดท้าย... เม้นกันหน่อยนะคะ Plz.

อ. 18/09/55

 

:) Shalunla
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

93 ความคิดเห็น

  1. #85 Zeero Cacoki (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 02:36
    สงสารฮารุในทุกมุม รักมากเจ็บมาก
    #85
    0
  2. #83 miky (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2557 / 19:01
    สงสารฮารุง่ะ TT
    #83
    0
  3. #77 เนเรียล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กันยายน 2556 / 14:18
    สนุกมากอ่ะค่ะ สงสารฮารุจังTOT
    #77
    0
  4. #76 F r a n. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 21:25
    แบบ ... สงสารฮารุมากเลยค่ะ อ่านแล้วท่อน้ำตาแทบจะแตก T[]T สึนะไหงงี้ เดี๋ยวปั๊ดให้เอ็นมะไปปล้ำเลย #ผิดๆ
    #76
    0
  5. #68 นมเย็นสีฟ้า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 19:53
    เศร้า Q_Q
    #68
    0
  6. #63 fayรับชมและรับเขียน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2555 / 22:07
    ซึ้งมากกคร่าาาาาา
    #63
    0
  7. #48 วิญญาณแห่งไอริณ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 21:59
    แต่งได้ดีมากๆจ้า ไรท์เตอร์ เศร้ามากๆเลยล่ะจ๊ะ
    และเอาเราเกือบร้องไห้แน่ะ ฮารุน่าสงสาร
    #48
    0
  8. #38 bobell (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 19:41
    ย๊ากก เศร้าTT 
    ปล.ได้ผลพลอยได้เลยนะจ๊ะ =w='
    #38
    0
  9. #26 TsuNaKunG (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กันยายน 2555 / 12:18
    สนุกมากเบยค่ะ เนื้อเรื่องดราม่าพาอินกำลังดีเบย งืมๆ
    /แต่ในใจอวย 2795 กับ 5986 อยู่พอดี(กำ) เหะๆๆ
    ฮุเก๊ว x')
    #26
    0
  10. #21 Mocca ^o^/ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2555 / 21:48
    ฮึก... ฮึก... สงสารฮารุจัง //กลั้นน้ำตาไว้
    #21
    0
  11. #2 Lun Lilly Lilac (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กันยายน 2555 / 07:04
    สนุกมากเลยค่ะๅ T^T

    พูดไปสะอื้นไป  เศร้าสุดๆๆอ่า 

    สนุกๆๆๆๆๆ
    #2
    0
  12. #1 Wanderer (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กันยายน 2555 / 23:38
    ผมรู้ว่าไรเตอรืฟังเพลงนี้แล้วก็แต่งฟิคตอนนี้ใช่ไหม
    เอ่อผก็เป็นเหมือนกัน
    #1
    0