อสรพิษป่วน กวนหัวใจ (Yaoi)

ตอนที่ 5 : EP4 : ความวุ่นวายที่คร้านจะจำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    20 ก.ย. 55

EP4
ความวุ่นวายที่คร้านจะจำ

 

-------------------------------------------------------

 

"เอ้า ตัดสินใจสิเจ้างูน้อย ช้าไปแม่นางน้อยนั่นจะขาดใจตายเสียเปล่าๆ นะ"

 

หนอย! เจ้าเทพใจดำ!

 

-------------------------------------------------------

 

ก่อนหน้านี้

 

เถ้าแก่เนี้ยนั่งลงตรงโต๊ะข้างๆ

ริมฝีปากดอกท้อเป่าน้ำชาจากถ้วยที่เด็กรินชายื่นให้

ปลายเล็บสีแดงกรีดกรายม้วนผมตนเองเล่นอย่างรื่นรมย์

 

"หลินเอ๋อร์ เพราะเจ้าแท้ๆ เชียว

วันนี้โรงเตี้ยมอี้ฉางของเราจึงได้มีโอกาสต้อนรับท่านเซียนจากสวรรค์

พี่สาวจะขัดจังหวะการพบกันของเยวียนยางก็ดูจะใจดำ"

 

เจ้านกเป็ดน้ำบ้านั่นมันสำหรับคู่ผัวตัวเมียชายหญิง

ท่านเมาน้ำชาหรือไงกัน!

 

ข้าพเจ้ากลอกตาเป็นรอบที่ร้อย

เห็นยัยเอ๋อมองมาด้วยความเป็นห่วง

 

ถ้าเป็นห่วงเจ้าก็อย่าอัญเชิญมันมาแต่แรกสิ ยัยปลาทองหน้าคน!

 

นางเหมือนจะเข้าใจสายตาของข้าพเจ้าจึงพึมพำ

 

"ศึกชิงตัวผู้..."

 

หนอย!

ข้าพเจ้าก็อยากเปิดศึกชิงตัวเมียชิงตัวเจ้าเหมือนกัน

แต่เกรงว่าจะไม่มีคู่แข่ง

 

"จุ๊ๆ ๆ เจ้างูน้อย เจ้าอย่าถลึงตาใส่แม่นางน้อยสิ

เพราะฎีกาที่นางส่งไปถึงข้าได้รับการตรวจสอบอย่างว่องไว

ข้าจึงรู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่อย่างไรกัน"

 

คนอย่างท่านเคยตรวจฎีกาด้วยหรือไงกัน!

 

งั่บ!

ข้าพเจ้ากัดมือเขา ถือคติตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

 

"แรงกว่านี้ก็ได้นะ ข้าคิดถึงความพยศของเจ้าจริงๆ"

เขายิ้มอย่างมีเลศนัย...

 

ส่วนข้าพเจ้าปล่อยเขี้ยวแทบไม่ทัน

 

"นั่นเจ้าจะไปไหนหรือเจ้าผู้อัญเชิญข้า

แน่ใจหรือว่าไม่อยากอยู่รับรางวัลจากข้าเสียก่อน"

 

ข้าพเจ้าถูกอุดปากอีกครั้ง

หางตาเหลือบไปเห็นมังกรรับใช้ขยับจากไหล่เขา

ปรู๊ดเดียวก็ไปขวางหน้ายัยเอ๋อไว้ไม่ให้แอบย่องหนีไปโดยง่าย

 

ยัยเอ๋อทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกร้อนใจขึ้นมาจริงๆ

 

"เจ้างูน้อย...มังกรฟ้าบอกว่าหญิงผู้นั้นมีกลิ่นกายของเจ้าติดอยู่

พวกเจ้าสนิทสนมถึงขั้นไหนกัน?"

 

เจ้าเทพชั่ว จะถามก็ถามเฉยๆ ทำไมต้องมาพูดใกล้หูกัน!

 

"อ้าอ้าว อ่ะ ออบ อัง ไอ เอ้า อ้อ เอ้น อิด อากไอ๊ แอบ อี๊"

(ข้าพเจ้าจะตอบยังไงเล่า ก็เล่นปิดปากไว้แบบนี้)

 

พอเขาคลายมือ ข้าพเจ้าก็ตอบเสียงแข็งพอให้เขาได้ยิน

"ข้าพเจ้ากับนางไม่ได้เป็นอะไรกัน"

 

ที่จริงแล้วข้าพเจ้าเอ็นดูยัยเอ๋อไม่น้อย

เพราะนางชอบมาให้ข้าพเจ้าฝึกฝนวิชา 'แกล้งแล้วปลอบ' อยู่บ่อยๆ

จึงไม่กล้าพูดตัดรอนน้ำใจเสียงดัง

 

"โกหกไม่เก่งอีกตามเคย"

 

เขาหยักยิ้ม

 

"ไว้ค่อยรีดความจริงจากเจ้าทีหลังก็ได้

ส่วนแม่นางคนนั้น ปล่อยให้มังกรฟ้าจัดการไปก็แล้วกัน"

 

"ไม่ตลกนะ เจ้าเทพจอมหื่นกาม!

ข้ากับไป๋หลินเทียน ไม่ได้เป็นอะไรกัน

อีกอย่าง ร่างขาวซีดเป็นไก่ต้มไหว้ตรุษจีนพรรค์นั้น 

มีอะไรให้น่าสนใจ!"

 

ยัยเอ๋อโวยลั่น

ถ้าไม่ติดว่านางถูกมังกรฟ้ารัดทันทีล่ะก็

ข้าพเจ้าคงต้องขอถามว่า

ทำไมเจ้าจึงรู้จักเรือนร่างของบุรุษเพศดีปานนั้น?

 

"กลับไปกับข้าดีๆ เถิด"

คราวนี้เขายื่นหน้ามาใกล้

กลิ่นกายของเขาแบบนี้มัน...

 

"ไม่เอา!" ข้าพเจ้าตอบโดยไม่ต้องคิด

 

"นางจะเป็นยังไงเจ้าก็ไม่สน?"

 

ข้าพเจ้าหรี่ตามองมังกรรับใช้ที่แอบเหงื่อตก

ลอบเห็นเขาไม่ยอมบีบรัดยัยเอ๋อเต็มกำลัง

คาดว่าที่รีบโอบรัดนางแต่แรกนั้น

คงเพราะอยากช่วยไม่ให้พูดมากจนเป็นภัย

 

มังกรฟ้ามีเกล็ดสีฟ้าตามชื่อของเขา

นิสัยสูงส่งกว่าเจ้านายราวกับฟ้ากับดิน

บนสวรรค์ไม่มีใครไม่รู้ถึงความสุภาพอ่อนโยนของเขา

เทพบุตรมังกรฟ้าหน้าหยกของเทพธิดาทุกองคฺ์

 

ยัยเอ๋อ เจ้าโดนเขารัดแน่นด้วยความเป็นห่วงเสียขนาดนี้

เกรงว่าต่อไปในภายภาคหน้า

เจ้าจักต้องระวังลิขิตฟ้าชะตาสวรรค์จากพวกเทพธิดาให้จงหนัก

 

"เอ้า ตัดสินใจสิเจ้างูน้อย ช้าไปแม่นางน้อยนั่นจะขาดใจตายเสียเปล่าๆ นะ"

 

หนอย! เจ้าเทพใจดำ!

 

พรึ่บ!

 

เด็กฝึกงานของข้า... มีปัญหาอะไรหรือเปล่าเจ้าคะ

 

ในที่สุดก็มีคนทนเห็นยัยเอ๋อทรมานไม่ไหว

นางจึงซัดผ้าแพรสีขาวสะอาดใส่มังกรฟ้า

 

ข้าพเจ้าเห็นเขาทำตัวเป็นนกรู้

แสร้งกระเด็นไปตามแรงซัดพลัน

แต่ฝีมือของเด็กรินชาท่าจะเป็นของจริง

เพราะแรงปะทะทำให้เกล็ดของเขาถลอกไปแถบหนึ่ง

 

แม่นางสีขาวยังเมตตาช่วยส่งผ้าแพรรับยัยเอ๋อที่หมดสติไปแล้วไว้

 

ปกติพี่เสี่ยวไป๋ไม่ค่อยแสดงสีหน้า

ทั้งยังเยือกเย็นประหนึ่งสตรีน้ำแข็ง

มาวันนี้ได้เห็นหัวคิ้วของนางขมวดเคลื่อนจากจุดเดิมมา 0.1 เซนฯ

แสดงว่านางเป็นห่วงยัยเอ๋อจริงๆ

 

"โอย จะ...เจ็บเหลือเกิน...คร่อก!"

มังกรฟ้ากระอักน้ำลายออกมากองหนึ่งแล้วแน่นิ่ง

ข้าพเจ้าว่าเขาคงไม่กล้ากัดลิ้นให้มันมีสีแดงสักหน่อย

แลเปลือกตายังแอบขยับไหวๆ

ท่าทางคงอยากได้เรื่องไปบอกเล่าในการประชุมสุราแห่งสรวงสวรรค์ครั้งต่อไป

 

"หลินเอ๋อร์มานี่"

เจ้างูดำฉวยโอกาสกระชากข้าพเจ้าออกมา

ขณะเทพมังกรเผยสีหน้างงๆ

 

"เจ้างูน้อย เจ้าจะไปไหนกัน"

 

เขาคว้ามือมาทางข้าแล้วทรุดลง

น้ำตาปริ่มขอบตาเหมือนจะร่ำไห้

ร่างสง่างามล้มซวนเซลง

 

แล้วอ้วกออกมาจนหมดไส้หมดพุง...

 

"ฮะ ฮะ"

ข้าพเจ้ายิ้มขื่น คิดไว้ไม่ผิดจริงๆ

"มังกรฟ้า นายของเจ้าดื่มเหล้าจนบรรลุเป็นเซียนขี้เมาอีกแล้วใช่ไหม"

 

กลิ่นกายของเขาที่ข้าพเจ้าบอกว่าคุ้นเคยนั้น

ก็คือ 'กลิ่นสุรา' ไงเล่า...

 

บรรดาผู้อาศัยในโรงเตี้ยมที่รังเกียจกลิ่นไอเทพเซียนสวรรค์

คาดว่าคงรังเกียจกลิ่นอาเจียนของท่านเซียนด้วยเช่นกัน

 

อ้อ! แต่ยกเว้นไว้คนนึง

 

"วัตถุดิบชั้นเยี่ยม!"

 

พี่ชายนายน้อยกระโจนออกมาแล้วรีบเก็บอาเจียนของเทพมังกรใส่กะละมัง

 

"เจ้าหมอเถื่อนแห่งโรงเตี้ยมทิศเหนือชอบพล่ามว่า

มันมีเลือดมังกร เกล็ดมังกร ไว้ทำยาวิเศษ

คราวนี้ดูสิว่า ถ้าข้าเอาอ้วกเทพมังกรที่หายากกว่าเป็นล้านเท่าไปสู้มัน

มันจะกล้าวางท่าใหญ่โตอีกไหม"

 

ท่านไปล่ามังกรย่อมได้เลือดมังกร

คงไม่ได้อาเจียนของมัน...

 

นอกจากนี้พี่ชายนายน้อยยังแจกแจงมูลค่าสูงลิบลิ่วของ

'ตานเหลวมังกรสวรรค์'

อ้วกมังกรที่เขาตั้งชื่อใหม่ให้มันเสร็จสรรพ

 

พอเถ้าแก่เนี้ยกับเด็กรินชาได้ยินก็มีสีหน้าแช่มชื่น

แว่วๆ ว่าจะเอาไปเป็นค่าเสื้อผ้าแลเครื่องประทินโฉมสามส่วน

ค่าใบชาแลค่าอยู่ค่ากินสามส่วน

ค่าเหนื่อยกายเหนื่อยใจของพวกนางอีกสี่ส่วน

 

แล้วค่าแรงของทุกคนในโรงเตี้ยมล่ะพวกท่าน?

 

"อะ แฮ่ม"

มังกรฟ้าเอาจมูกสะกิดไหล่ข้าพเจ้า

ที่หลังของเขามีท่านเทพใจดำนอนหลับไม่ได้สติ

"ข้าพาองค์รัชทายาทกลับไปก่อน ส่วนเรื่องของเจ้า พวกเราค่อยคุยกันวันหลัง"

 

"ขอบพระคุณ"

ข้าพเจ้าถือโอกาสปลดป้ายหยกและเข็มขัดทองของท่านเทพ

เขาจะได้ไม่อึดอัด

แลข้าพเจ้าจะได้มีค่าขนมไว้ใช้ไว้กิน

 

"งูน้อย เจ้าช่างน่าสงสารจริงๆ

บนสวรรค์ อยากได้อะไรขอเพียงชายตา

บนโลกเจ้าถึงกับต้องลักเขากิน"

มังกรฟ้าน้ำตาคลอ

 

"เขาเรียกว่าการทำกุศล"

 

"หึ หึ พูดถึงการทำกุศล

เจ้าน่าจะได้เห็นสภาพพระคู่หมั้น..."

 

"นางทำไมหรือ"

หลังจากถูกนางขว้างลงจากสวรรค์

ข้าพเจ้าก็แทบไม่อยากจะคิดถึงใบหน้านองน้ำตานั่น

 

"นางคงอยากให้เจ้ากลับไปทำกุศลให้นางสักครั้งหนึ่ง"

 

มังกรฟ้าเปล่งรัศมีแห่งเซียน

พลังกดดันแผ่กระจายไปทั่วบรรยากาศ

เขาดีดตัวทะยานพุ่งทะลุเพดานพร้อมเสียงระเบิดดังกัมปนาท

 

แลทิ้งรอยสลักงดงามไว้บนพื้นหิน...

 

'แล้วที่องค์รัชทายาทเป็นเช่นนี้ก็เพราะเจ้า

 

ตั้งแต่เจ้าหายไป ท่านก็ไม่ยอมหลับยอมนอน

 

วันๆ เอาแต่ดื่มเหล้ากับเฝ้าตามหาเจ้า

 

นี่เป็นครั้งแรกที่ท่านได้นอนหลับ

 

และเป็นครั้งแรกที่ข้าเห็นท่านปวดใจจริงๆ'

 

เจ้าจะประกาศให้คนทั้งโรงเตี้ยมรู้ทำไมกัน!

ไม่นับหัวหอม หัวไชเท้า พริกสด พริกหวาน แลกระหล่ำปลี

ที่เละไม่มีชิ้นดีจนทำให้ที่นี่กลายเป็นลานผัก

 

ข้าพเจ้ามองตัวอักษร (และผัก) บนพื้น

จู่ๆ ก็นึกถึงภาพอดีตช่วงก่อนที่จะถูกเหวี่ยงตกสวรรค์

 

-------------------------------------------------------

 

 

วันนั้นหิมะโปรยปราย สายลมหนาวพัดกรีดเนื้อ...หนาวจนเข้ากระดูกดำ

แขนซ้ายแลสีข้างของข้าพเจ้าเจ็บยิ่งนัก

เลือดสีแดงสดหยดเป็นทาง เปรอะเปื้อนตามรอยเท้าบนเกล็ดหิมะ

แต่ข้าพเจ้าต้องหา 'สิ่งนั้น' ให้เจอ

เพื่อโฉมงามที่ไร้ความสุขท่านนั้น

ให้นางได้สมหวัง

พระคู่หมั้น...

 

จำได้ว่าพอท่านเทพรู้เข้าเขาก็ไม่พูดอะไรสักคำ

ซึ่งน่ากลัวกว่าเวลาปกติ

 

อา...ความวุ่นวายแห่งสวรรค์ที่คร้านจะจำ...

 

-------------------------------------------------------

 

เปรี้ยง!

เจ้างูดำกระแทกเท้าทำลายพื้น

รอยสลักพังพินาศจนอ่านไม่เป็นคำ

 

"จะ...เจ้าทำอะไร"

 

"ก็เจ้าร้องไห้ทำหน้าเศร้า ข้าเลยคิดว่าเจ้าไม่อยากจะเห็นมัน"

เขาพูดด้วยสีหน้ากึ่งหงุดหงิดกึ่งดื้อรั้น

 

ข้าพเจ้าปาดน้ำออกจากตา

เจ้างูดำคงไม่รู้ตัวเลยจริงๆ

 

หัวหอมที่มังกรฟ้าระเบิดพลังใส่จนเละติดพื้น

แล้วยังพริกสดที่เขากระทืบซ้ำ

รวมพลังกันทำให้ข้าพเจ้าแสบตาจนต้องร้องไห้ออกมาจริงๆ

 

"ข้าพเจ้าเศร้า...

เพราะใครกันเล่าที่จะต้องชดใช้ค่าเหลาอาหารที่พังกัน"

 

ข้าพเจ้าเดินไปหาเถ้าแก่เนี้ยพร้อมคุกเข่า

น้อมส่งเข็มขัดทองคำที่ปล้นมาจากเจ้าเทพงี่เง่า

"เป็นของท่านแล้วพี่สาว"

 

"หลินเอ๋อร์ช่างรู้ใจพี่สาวจริง"

แม่นางสีแดงยิ้มละไมอย่างใจกว้างพลัน

.

.

.

ฟารา : ตอนนี้ บทสนทนาบางช่วงตัดต่อมาจาก แม่นางจินหยู เจ้าค่ะ

เจอกันตอนต่อไปนะคะทุกท่าน

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

939 ความคิดเห็น

  1. #917 bloodc2 (@bloodc) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 15:08
    เกลียดการตั้งชื่อ เว้ยยยยยย


    เรื่องนี้บันเทิงเหลือเกิน 5555
    #917
    0
  2. #890 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 20:09
    ฮาหนักมาก นั้นมันอ้วกนะเห้ย ..ถึงจะเป็นผลิตภัณฑ์ของจากมังกรก็เถอะ5555
    #890
    0
  3. #878 sunny chic (@0442172) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 23:48
    555ตัวละครตลกทุกตัว
    #878
    0
  4. #854 Wolflove (@Wolflove) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 11:21
    มีความใจดีปลดเข็มขัดเก็บไว้
    เป็นค่าขนม/ซึ้งจริงๆ
    #854
    0
  5. #804 ★ A.R.M ♬ (@noynra14) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 13:11
    หลินเอ๋อร์ ลูกป๋าก็นึกว่าเจ้าเศร้าเพราะเรื่องอันใด (?)
    #804
    0
  6. #770 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 18:43
    +555555555555+
    เศร้าเพราะเรื่องนี้เองหรือเนี่ย
    #770
    0
  7. #741 แม่มดสีม่วง (@nakiknikki) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2556 / 13:53
    เทพมังกรรรน่าสงสารรรรรรร ไป๋หลินเทียนเป็นของท่านเทพแน่นอน แต่ก็เป็นของงูดำด้วย แบ่งเวรกันเอานะ !
    #741
    0
  8. #734 kaohom_d (@kaohomd) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2556 / 23:23
    แว้กกก ตอนแปลงร่างโมเอร้มากกก.///.
    #734
    0
  9. #733 kaohom_d (@kaohomd) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2556 / 23:14
    ฮาไปมั้ย โอ้ย5555555555555555555555555555
    #733
    0
  10. #711 ลูกแกะ (@rutandtoy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 20:19
    สงสารเทพเจ้ามังกรขึ้เมา 
    #711
    0
  11. #689 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 10:13
    ร้องไห้เพราะ แสบตา....ค่าอาหารของข้าพเจ้า....
    #689
    0
  12. #673 cakekirah (@cakekirah) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 16:08
    ฮาาา นึกว่าจะซึ้ง มีการถอดเข็มขัดเดี๋ยวอึดอัด ที่ไหนได้ ปล้นกันซึ่งๆหน้านี่หว่า ฮะๆๆ
    #673
    0
  13. #642 -Potta- (@minaminamo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:29
    แต่ละคน...ป่วนๆ ทั้งนั้น
    จะหาคนปรกติสักคนเจอไหมนี่???
    #642
    0
  14. #632 นักเวทย์ปีศาจ (@alisia-w-) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มกราคม 2556 / 20:31
    เรียกได้ว่าหาคน(?)ปกติได้ยากส์มาก เหอๆ =_=
    #632
    0
  15. #589 moshi_zan (@m-moshi-zan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 14:07
    ศึกชิงตัวผู้ ... ชอบจริง 55+
    #589
    0
  16. #578 Joker Mask (@gamsor) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2555 / 22:36
    กลับไปซะแล้ว แล้วจะลงมาเมื่อไหร่
    #578
    0
  17. วันที่ 22 ธันวาคม 2555 / 19:23
    แค่กๆๆๆ ค่อก โอยยย สนุกมาก
    #566
    0
  18. #559 Marshmallow KinG (@bookachook) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 19:12
    สนุกมากค่าา!!
    #559
    0
  19. #528 sunshadow (@sunshadow) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 06:30



         5555+  อ่านไปฮาไป
         แต่เจ้าเทพงูขี้เมานั่นเป็นถึงรัชทายาทเลยเหรอ




    #528
    0
  20. #510 (@p_u_k_a_n) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2555 / 19:20
    รู้สึกชอบมังกรรับใช้นั่นจัง
    หล่อนิ >///<
    #510
    0
  21. #476 Nenarisa (@Nerissa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2555 / 22:37
    ตายล่ะ มังกรรับใช้ 
    น่ารักมาก!!

    สรุปแล้วเจ้าเทพขี้เมา คือ รัชทายาทหรอกหรือเนี่ย
    ตายล่ะหน้าแตกซ้ำสอง > /// <

    เจ้างูดำ ตอนนี้ยังหึงน่ารักๆ

    ส่วนพี่สาวจิ้งจอกนี่.. เขี้ยวลากดินจริงๆ

    #476
    0
  22. #468 มิโนทอร์ (@kakakii) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2555 / 20:29
    555 รออ่านต่อ
    #468
    0
  23. #388 ZasfZ@SDG (@539558) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2555 / 18:44
    อ๋ายไม่ไหวอ่ะ อ่านแล้วเขิลลลลลลล
    #388
    0
  24. #372 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2555 / 13:40
    ใช่ๆสงสารเจ้าเทพขี้เมาจัง   ตามหาเจ้างูขาวไม่หลับไม่นอน   แต่อยากรู้ว่าพระคู่หมั้นเป็นยังไงบ้าง  หลังจากทำร้ายเจ้างูขาว
    #372
    0
  25. #353 ลูกแกะ (@rutandtoy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 16:38
    เจ้างูขาว  ไม่ได้สนใจเทพเจ้าขี้เมาเลย  น่าสงสาร
    #353
    0