อสรพิษป่วน กวนหัวใจ (Yaoi)

ตอนที่ 23 : EP22 : ราคาของความรัก (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,656
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    30 พ.ย. 55

EP22
ราคาของความรัก (1)

 

-----------------------------------------------------------------

 

            “อือ...เจ้าเทพมังกรใจทราม

ข้าพเจ้าพลิกตัวไปมาอย่างหงุดหงิดเพราะฝันถึงเรื่องตอนเด็กๆ

ทั้งพระจันทร์ งานเทศกาล น้ำตาลปั้น...แลเรื่องหลังจากนั้น

 

พลิกไปได้ไม่เท่าไหร่ก็รู้สึกเหมือนร่างกายโดนกดจนไม่สามารถขยับ

 

“เทพมังกร? เจ้านั่นทำอะไรเจ้า”

คำถามดังอยู่ข้างหู จับความรู้สึกได้ว่าผู้พูดค่อนข้างฉุนเฉียว

 

ข้าพเจ้ากะพริบตาเล็กน้อยเพื่อปรับสายตา

ใช้เวลาสักพักจึงค่อยสังเกตเห็นแพขนตาสีดำของใครบางคนกำลังขยับ

ใบหน้าของคนที่อยู่ด้านบนใกล้มากเลยทีเดียว

 

“หืม...เจ้ามาทำอะไรที่นี่น่ะ แล้วจินหยูล่ะ?

เส้นผมและดวงตาของเขาเป็นสีเดียวกับท้องฟ้าในคืนที่มืดมิด

คนที่มองข้าพเจ้าอยู่ ก็คือ...เจ้างูดำนั่นเอง

 

นางกลับห้องตัวเองไปแล้ว ข้ารู้จากหมอเถื่อนว่าเจ้าออกไปรับนางตั้งนานแล้วยังไม่กลับ

พอออกไปตามก็เจอเจ้านอนสลบอยู่กลางตลาดเลยพากลับมาที่โรงเตี๊ยม”

 

ข้าพเจ้ามองไปรอบๆ ห้องที่ตกแต่งอย่างสมถะ แลข้าวของทุกชิ้นติดป้ายราคา

เพื่อแจ้งว่าจะหักเงินค่าจ้างเท่าไรในกรณีที่เกิดการชำรุด

อ้อ...ที่นี่คือเรือนพักของลูกจ้างในโรงเตี๊ยม ห้องของข้าพเจ้านั่นเอง

 

เจ้ายังไม่ได้ตอบคำถามของข้า เมื่อกี้เจ้าฝันว่าอะไรกัน

เจ้างูดำคาดคั้นด้วยการจ้องตาข้าพเจ้า แบบที่งูทั่วไปชอบทำเวลาสะกดเหยื่อ

 

ฝันงั้นเหรอ...

 

ไม่ว่าคืนนี้เจ้าบอกอะไร ข้าพเจ้าจะยอมทำตามทุกอย่างเลยล่ะ

 

ข้าพเจ้ากุมขมับ พลางนึกถึงข้อเสนออันเลินเล่อของตนเอง

จำได้ว่าหลังจากกินน้ำตาลปั้นเสร็จ เจ้าขี้เมาก็บอกว่าจะเก็บสัญญานั้นไว้ แลให้ข้าพเจ้าชดใช้คืนทีหลัง

 

“หลินเทียน” เจ้างูดำเรียกอย่างหงุดหงิดเมื่อเห็นข้าพเจ้าไม่ตอบ

 

“เอ่อ...ฝันถึงเรื่องเก่าๆ ที่ลืมไปแล้วน่ะ

ข้าพเจ้าบอกปัด

 

“โกหก”

 

ไม่ได้โกหก

 

รู้หรือไม่ เจ้าเป็นคนประเภท รู้สึกอย่างไร ก็เขียนไว้บนใบหน้า

และตอนนี้เจ้ากำลังหลบตา

 

“เจ้าคิดไปเองมากกว่า ข้าพเจ้าไม่ได้หลบตา” ข้าพเจ้าจ้องตาเขากลับ

 

เจ้างูดำหยักยิ้มคล้ายขมขื่นในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง

“ถ้าเช่นนั้นคืนนี้เจ้าจะยอมตามใจข้าทั้งคืนสินะ”

 

“อะ...อะไรนะ!”

ข้าพเจ้าผลักหน้าของเจ้างูดำออกดังพลั่ก

อย่าบอกนะว่า ตอนที่สลบไป ข้าพเจ้าละเมอพูดเรื่องในความฝันออกมาน่ะ

 

“เจ้าเอาแต่เรียกหมอนั่นไม่หยุด”

เจ้างูดำยึดข้อมือของข้าพเจ้าแล้วงับกลางฝ่ามือเบาๆ จนข้าพเจ้าสะดุ้ง

 

ก็ได้ๆ ข้าพเจ้าโกหกเจ้า ข้าพเจ้าฝันถึงเจ้ามังกรงี่เง่าน่ะ...อึก!”

 

ไม่ทันได้จบประโยคก็รู้สึกถึงบางอย่างที่เปียกชื้นแลนุ่มหยุ่นสัมผัสตรงกลางฝ่ามือ

 

งั่บ!

“โอ๊ย! จะ...เจ้ากัดมือข้าพเจ้า!”

เหมือนกับว่าเขาเลียเพื่อชิมรส จากนั้นจึงฝังเขี้ยวลงมาอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด

 

อย่ากังวลไป ยังไงข้าก็จะทำมากกว่ากัด”

เจ้างูดำตอบพลางลิ้มรสเลือดที่ไหลออกมากลางฝ่ามือไม่หยุด

 

“เจ็บ! เจ็บ!

ข้าพเจ้าร้องลั่นขณะนึกถึงคำเตือนของเถ้าแก่เนี้ยในตอนที่ได้เจอเจ้างูดำเป็นครั้งแรก

 

เขามีฉายาว่า 'อสรพิษกลืนอสูร' เพราะชื่นชอบเนื้อของปีศาจตนอื่นเป็นชีวิตจิตใจ

 

จะ...เจ้า คงไม่ได้คิดจะกินข้าพเจ้าหรอกใช่ไหมน่ะ”

ข้าพเจ้าถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ

 

เขากดไหล่ข้าพเจ้าลงบนเตียงแลถามกลับ

แล้วทำไมข้าจะกินเจ้าไม่ได้ล่ะ

 

ถามอะไรไร้เหตุผล ถ้าเจ้ากินข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็ตายน่ะสิ!

ข้าพเจ้ายังมีความสุขดีกับการมีชีวิตอยู่นะ

 

“หึ ไม่หรอก ถ้าให้ข้ากินเจ้า นอกจากเจ้าจะไม่ตายแล้ว เจ้าจะมีความสุขดีกว่าการมีชีวิตอยู่อีกนะ”

เขาเปลี่ยนมากัดที่ต้นคอของข้าพเจ้า

 

“ไม่เอา!

คราวนี้ข้าพเจ้าผลักสุดแรง แต่ร่างข้างบนกลับไม่แม้แต่จะขยับ

 

ปึก!

ข้าพเจ้าลองผลักอีกสองสามครั้ง แต่ก็ยังไม่สามารถทำให้เจ้างูดำขยับ

ทั้งๆ ที่ปกติแค่ออกแรงนิดหน่อย เขาก็โดนผลักง่ายๆ แล้วนี่

 

“ที่ผ่านมา ข้าคงใจดีกับเจ้ามากเกินไปกระมัง” เขาพูดพลางยึดข้อมือของข้าพเจ้าเสียแน่น

 

เจ้าใจดีก็ดีแล้วหนิ พอแล้ว ข้าพเจ้าเจ็บ

อะ...บอกว่า อย่ากัด!”

 

ทนอีกนิดก็ไม่เจ็บแล้วล่ะ” เขาพูดพลางขบเขี้ยวลึกขึ้น

 

“ไม่เจ็บบ้านเจ้าสิ! นี่มันเรื่องอะไรกัน

 

พิษของอสรพิษมักมีฤทธิ์ที่ทำให้เหยื่องุนงง

ข้าพเจ้ารู้สึกตาพร่า แน่นหน้าอก แลลมหายใจติดขัด

 

แฮ่ก...อึก...ถ้าข้าพเจ้าจะกลายเป็นอาหารของเจ้า

อะ...อย่างน้อยก็ควรแจ้งเหตุผล

 

“เหตุผล?

เจ้างูดำเงยหน้าขึ้นมามองข้าพเจ้าด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

ทว่าครู่ต่อมา ใบหน้าของเขากลับแดงจัด

 

แปะ..แปะ...

มีเลือดกำเดาไหลหยดลงมาบนเสื้อที่ไม่ค่อยจะเรียบร้อยของข้าพเจ้า...

 

เอ่อ...เจ้าเป็นอะไรรึเปล่า

 

“ไม่เป็นไร แค่เสียงกับสีหน้าของเจ้ามัน...มีแรงกระตุ้น”

เจ้างูดำหลับตาพลางเอามืออุดจมูกตัวเอง

 

แรงกระตุ้น?”

 

ช่างเถอะ

เป็นครั้งแรกที่เจ้างูดำเบือนหน้าหนีข้าพเจ้า

ดูเหมือนเขาจะเย็นลงบ้างแล้ว แต่บรรยากาศระหว่างพวกเรากลับยังคุกรุ่น

 

“หลินเทียน...เจ้าน่ะ...”

 

พอเขาขยับตัว ข้าพเจ้าก็สะดุ้ง

 

คนด้านบนจ้องหน้าข้าพเจ้าอยู่ครู่หนึ่งก่อนฟุบตัวลงมากอดแน่น

 

“อย่าทำหน้าหวาดระแวงแบบนั้นสิ เวลาอยู่กับเจ้า ข้าอยากทำให้เจ้ามีความสุข ข้าชอบดูเวลาเจ้ายิ้ม เจ้าหัวเราะ ข้าไม่ได้ตั้งใจจะฝืนใจเจ้า ไม่อยากทำให้เจ้าต้องหวาดกลัวเลยสักนิด แต่ข้าทนไม่ได้เมื่อคิดว่าเจ้ายังคิดถึงเจ้าหมอนั่น เจ้าสนิทสนมกับเขาถึงขนาดนั้น ทำยังไงข้าถึงจะได้เข้าไปอยู่ในใจเจ้าเหมือนกับเขาบ้างนะ”

เขาพูดพลางซุกไม่หยุด

 

ข้าพเจ้านิ่งอึ้งกับท่าทางอ้อนเหมือนเด็กๆ

ก่อนค่อยยกมือขึ้นลูบหลังเจ้างูที่โตแต่ตัวด้านบน

“เอ่อ...ข้าพเจ้าคิดว่าเจ้า...เข้าใจผิด”

 

“เข้าใจผิด?”

 

จากนั้นข้าพเจ้าก็อธิบายเรื่องในความฝันจนละเอียดยิบ

เจ้างูดำฟังไปก็ทำหน้าบึ้ง แต่แววตากลับไม่เย็นชาเหมือนตอนแรกสุด

 

“สรุปคือ ที่เจ้าว่า จะยอมตามใจทั้งคืน นั่น หมายถึงเรื่องเดินเที่ยวงานเทศกาล?

เจ้างูดำถามทั้งที่คิ้วขมวดมุ่น

 

“ไม่สามารถเป็นเรื่องอื่นได้อย่างแน่นอนล่ะ!

ข้าพเจ้าตอบหนักแน่น

 

“งั้นเหรอ ดีจังเลยนะ” เจ้างูดำหัวเราะ แล้วเปลี่ยนมาดึงมือข้าพเจ้าขึ้นไปดูบาดแผลที่เขาเป็นคนทำ

“ขอโทษนะ เจ็บมากไหม...ข้าจะทำแผลให้”

 

จู่ๆ เขาก็ช่วยเลียบาดแผลอย่างอ่อนโยนจนข้าพเจ้าชักจะตามอารมณ์เขาไม่ทัน

 

“เจ็บ แต่ถ้าเจ้าสัญญาว่าจะไม่ทำอีกข้าพเจ้าจะยกโทษให้”

 

“ข้าทำไปเพราะข้ารักเจ้า อยากให้เจ้ามองแต่ข้า คิดถึงเรื่องของข้าคนเดียวเท่านั้น”

 

“เจ้าล้อเล่นใช่ไหม” ข้าพเจ้าหน้าตึง ขู่เสียงต่ำ

 

 

เจ้างูดำเงียบไปครู่หนึ่งก่อนหัวเราะเสียงดัง

“ใช่ ข้าล้อเล่น!

 

“นั่นสินะ ฮะ ฮะ ฮะ”

ข้าพเจ้าหัวเราะร่วมกับเขา

 

พอทำแผลที่มือเสร็จ เจ้างูดำก็ลุกขึ้นช่วยจัดเสื้อของข้าพเจ้าแลกระซิบ

 

“ข้าคิดว่าเจ้าเป็นคนใจดี...แต่บางครั้ง...เจ้าก็ช่างใจดำ”

 

 

เขาพูดเช่นนั้นก่อนเดินออกไปจากห้อง...

.

.

.

งูใจขาวดำอะ...

จบบทนี้คงหายหน้านานหน่อยนะคะ ช่วงนี้งานเยอะมากค่ะ ^_^a

ขอบคุณที่ยังรอและตามอ่านกันนะคะ มีนักอ่านบางท่านตามมาจากนิยายเรื่องเก่าๆ

อ่านคอมเม็นต์แล้วก็รู้สึกเหมือนได้เจอเพื่อนเก่าที่หายหน้าไปนานยังไงยังงั้น

ทั้งมีความสุขและมีแรงกระตุ้น (แรงกระตุ้นคนละแบบกับเจ้างูดำนะคะ XD)

ขอใช้คำของพวกนักเขียนญี่ปุ่น

นักเขียนนี่เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ได้ด้วยความกรุณาของคนอ่านจริงๆ ค่ะ

(แต่อย่ากรุณาฆ่าให้ตายนะจ๊ะ ^_^)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

939 ความคิดเห็น

  1. #935 bloodc2 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 17:17
    หลินเอ๋อร์ใสซื่อนัก ฟฟฟฟฟ
    มาอัพต่อไวๆนะคะ
    #935
    0
  2. #913 J&k... (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 06:31
    รอนะค่ะ สุ้ๆค่ะไรท์
    #913
    0
  3. #906 prussiazand (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 11:30
    ซื่อเกินนนนนนนน
    #906
    0
  4. #905 aom051 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 16:15
    เราเชียร์ เทพมังกรงี่เง่า! มาต่อไวๆน้าาา
    #905
    0
  5. #884 Satan girl (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 22:33
    จะมีต่อไหมคะ ;--;
    #884
    0
  6. #875 oKisSaTen123 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 19:57
    รอจ้าาๆๆๆๆ
    #875
    0
  7. #874 mnx2 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 07:19
    จะรอนะคะ
    #874
    0
  8. #872 cchanaporn-rit (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 15:55
    ไม่น่ามาเจอเรื่องนี้ช่วงสอบเลย ไรท์รีบๆมาต่อนะคะ
    #872
    0
  9. #868 velsky (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 00:06
    มาต่อเร็วๆนะคะ รออยู่จ้า
    #868
    0
  10. #863 Merrychrista (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 19:01
    เราชอบสำนวนแบบนี้มากเลยค่ะ ไหลลื่นดี จำได้ว่าเมื่อนานมาแล้วเคยอ่านสำนวนแบบนี้จากนิยายสักเรื่อง ชวนให้คิดถึงจริงๆค่ะ เราติดตามต่อนต่อไปอยู่นะคะ สู้ๆค่ะ
    #863
    0
  11. #851 Wolflove (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 11:04
    จะรออ่านเรื่องราวสนุกๆต่อนะ
    ค่ะ/^-^
    #851
    0
  12. #801 มินเร (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 19:28
    สนุกมากค่ะ ไรท์
    #801
    0
  13. #794 suikun (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 00:30
    สงสารงูดำแท้ งูหยินหยางนี่คู่กันเถอะ!
    #794
    0
  14. #787 natty (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2557 / 16:18
    อยากอ่านของเจ้าเทพขี้เมาอะ -^-
    #787
    0
  15. #743 แม่มดสีม่วง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2556 / 14:02
    เราเข้าใจเจ้านะ งูดำ TwT
    #743
    0
  16. #730 เอ๋ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2556 / 20:53
    อยากอ่านอีกจัง มาอัพใหม่ไวไวนะ
    #730
    0
  17. #728 ลูกแกะ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 12:38
    ยังรอไรเตอร์อยู่นะคะ  สู้ๆๆๆนะคะ
    #728
    0
  18. #727 ลูกแกะ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 12:35
    งูขาวไม่ได้ใจดำนะ  แต่งูขาวมันซื่อเกินไป  
    #727
    0
  19. #705 Nunal (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 12:59
    งูขาวใจดำ -3-
    #705
    0
  20. #665 Angel_of_Yunho (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:23
    -.- โอ๊ยย จะเชียร์มังกรหรืองูดำดีเนี่ย ก่อนจะเชียร์คงต้องให้งูขาวหายซื่อก่อนล่ะกัน 55
    #665
    0
  21. #659 -Potta- (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:46
    งูก็ต้องคู่กับงูเสะ  ใช่มั้ยยย???????
    อร๊ายยยยยยย ชอบเจ้างูดำมากมาย ไม่ไหวแล้ว เลือดกำเดาจะพุ่ง
    อาการกัดๆ งับๆ นี่มันสะท้านใจเจ๊ดีจริงๆ หึหึหึ (ไม่ค่อยจะหื่น)
    เจ้างูเคะนี่มันก็ความรู้สึกช้าจริงๆ ฟ่ะ ยอมๆให้เจ้างูดำจูบสักทีเซ่ คนอ่านรอนานแล้วน้าาา TT O TT
    #659
    0
  22. #636 Valdis (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:48
    อ่านรวดเดียวเลยค่ะ  สนุกมากกกกกก
    จะติดตามนะคะ  ไรเตอร์สู้ๆ
    #636
    0
  23. #626 MooK_KunG_Zaa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2556 / 21:31
    งาบเต๊ะ งาบเลยยยย จูก็ยังดี พี่งูดำ!!!!!!!!!
    #626
    0
  24. #607 moshi_zan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 18:00
    จ..เจ้างูดำ =.,=
    #607
    0
  25. #573 ลิงน้อยสุดเอ๋อ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2555 / 15:29
    งูขาวซื่อเกินไปแล้ว


    แล้วเทพมังกรไปไหน?? ไม่เห็นมาหางูขาวน้อยเลย


    คนเขียนก็มาต่อไวๆ นะ รออ่านจ้า
    #573
    0