อสรพิษป่วน กวนหัวใจ (Yaoi)

ตอนที่ 22 : EP21 : พบพานในความฝัน แม้นไม่จีรังก็ยังสำราญ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,066
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    21 พ.ย. 55

EP21
พบพานในความฝัน แม้นไม่จีรังก็ยังสำราญ (3)

 

-----------------------------------------------------------------

 

            มาทบทวนดูแล้ว ที่เจ้าบัณฑิตแปลกหน้ากล่าวว่า ข้าพเจ้าเป็นจอมหลงทาง

            อาจมีเค้าความจริงอยู่บ้าง...

 

            เพราะหลังจากยัยเอ๋อวิ่งลับหายไปจากสายตา

ข้าพเจ้าก็กลับมาเดินหาทางออกจากทุ่งดอกโบตั๋นอีกครั้ง

 

ไหนๆ ก็ยังหาทั้งทางออกแลยัยเอ๋อไม่เจอ ข้าพเจ้าจึงนั่งพักข้างโคมไฟหินประดับสวน พลางนึกทบทวนสาเหตุที่ทำให้นางต้องวิ่งหนีออกมา หนึ่ง...เห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องสะเทือนใจอย่างมาก สอง...นาม จินหยูนั้นแปลว่า ปลาทอง

คงไม่ใช่ว่า...

 

พรวด!

         จู่ๆ มือขาวซีดข้างหนึ่งก็พุ่งทะลุออกมาจากพุ่มดอกโบตั๋น ตรงเข้าคว้าชายเสื้อของข้าพเจ้าจนทำเอาสะดุ้งโหยง

เคยได้ยินว่า...มีนางโลมสาวที่ฆ่าตัวตายเพราะไม่สมหวังในรักมากมาย

 

            “หากเจ้าเป็นผีที่ตายแถวนี้ก็อย่ามาหลอกข้าพเจ้าเลย ข้าพเจ้าไม่มีความแค้นกับเจ้านะขอรับ

ไม่สิ! ถ้าปล่อยข้าพเจ้าไป ข้าพเจ้าจะเผากระดาษเงินกระดาษทองให้เจ้าร่ำรวย

แลมีเงินไปซื้อเสื้อผ้าสวยๆ ใส่ในปรโลกนะขอรับ”

 

แต่มือข้างนั้นกลับกระชากอย่างหงุดหงิด

 

ใครเป็นผีกัน เจ้างูบ้า เจ้าจอมหลงทาง เจ้าวิ่งตามมาปลอบใจข้าไม่ใช่เหรอ

นอกจากไม่ได้ปลอบแล้วยังเดินหลงทางจนต้องให้ข้ามาตามหาเจ้าด้วย!

 

อาจเป็นฉากพบกันที่ประทับใจกว่านี้มาก หากยัยเอ๋อไม่ได้โผล่ร่างออกมาจากพุ่มไม้ในสภาพหัวหูดูไม่ได้

นัยน์ตาของนางแดงก่ำ น้ำตาไหลอาบสองแก้ม แถมยังสูดน้ำมูกไม่หยุด

 

พลัน ข้าพเจ้าสังเกตเห็นประกายสีทองบนผิวแก้มเนียนละมุน

จินหยู...หน้าของเจ้า

 

อ๊ะ! อย่ามองนะ!”

ยัยเอ๋อเหมือนเพิ่งรู้สึกตัวว่าข้าพเจ้าเห็น อะไรบนใบหน้าของนาง จึงรีบย่อตัวกอดเข่าก้มหน้างุด

 

“ทางออกเดินตามทางไปแล้วเลี้ยวซ้าย เจ้าเลี้ยวซ้ายก็พอนะ

อย่าหลงทางอีกล่ะ กลับไปก่อนแล้วข้าจะตามไปทีหลัง”

นางพูดรัวเร็ว คงอยากให้ข้าพเจ้าไปให้พ้นๆ แลไม่คิดจะให้ใครได้เห็นใบหน้าของตน

 

“เจ้าบ้ารึเปล่า”

ข้าพเจ้าถอนใจหนักขณะที่ยัยเอ๋อสะดุ้ง

 

“จะ...เจ้า! เจ้าว่าใครบ้าน่ะ!

 

“กลับพร้อมกันนั่นแหล่ะ”

ข้าพเจ้าปลดเสื้อตัวนอกมาคลุมศีรษะให้นาง

จะทิ้งเจ้าให้อยู่ตรงนี้คนเดียวได้ยังไงกัน

 

ยัยเอ๋อนิ่งอยู่นานจนข้าพเจ้าเริ่มวิตก ทว่าในที่สุดนางก็ยืนขึ้นแลพยักหน้าหงึกๆ

 

“ขี้แยอะไรแบบนี้ มัวแต่ทำหน้าบูดเป็นกับข้าวค้างคืน เดี๋ยวคุณชายเพ่ยก็ไม่รักหรอก”

ข้าพเจ้าหัวเราะก่อนใช้ปลายนิ้วปาดเช็ดน้ำตาให้นาง จากนั้นก็จูงมือพาเดินออกมาข้างนอก

 

ยัยเอ๋อไม่ตอบโต้

 

“เขาไม่รักข้าอาจจะดีกว่าก็ได้...เสียงเล็กๆ พึมพำ “เขาจะได้ไม่ต้อง...ตาย”

ตรงคำว่า ตายยัยเอ๋อก็ปล่อยโฮออกมาอีกรอบ

 

ข้าพเจ้าขมวดคิ้ว มีอะไรไม่ชอบมาพากลในละครที่เราเพิ่งได้ดูไป

แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาตามหาความจริง ต้องพายัยเอ๋อกลับไปพักที่โรงเตี้ยมก่อน

 

“เจ้ารู้รึเปล่า หลังจากนั้นสาวใช้คนนั้นก็ไม่ตาย

แต่นางกลับต้องมองดูคนรักสิ้นลมหายใจไปต่อหน้า

เพราะ...เพราะนางปิดบังเขาเรื่องที่ตนเองเป็นปีศาจ

เพราะ...เพราะแบบนั้นเขาจึงเข้าใจผิดคิดว่านางถูกถ่วงน้ำตาย

ทั้งๆ ที่ปีศาจมัจฉาอย่างนางไม่มีวันจมน้ำได้”

 

“เจ้าไม่ต้องพูดแล้ว เสียงของเจ้าสั่นจนข้าพเจ้าฟังไม่รู้เรื่องเลย

ละครเรื่องนั้นก็เหมือนกัน ดูไม่รู้เรื่อง คิดซะว่าพวกเราไม่เคยดูก็แล้วกัน”

ข้าพเจ้ากระชับฝ่ามือแน่นขึ้น

 

“ขอบใจนะหลินเทียน” ยัยเอ๋อตอบเสียงเบา...รู้สึกได้ว่านางกำลังร้องไห้

 

-----------------------------------------------------------------

 

ตลาดโต้รุ่งตอนกลางคืนมีขนมแลของกินมากมาย แต่พวกเราไม่มีแก่ใจจะแวะข้างทาง

จึงอาศัยเดินตามถนนประดับโคมแขวนเพื่อกลับโรงเตี้ยม

มิคาดว่า แม้ไม่หลงทางก็ยังมีอุปสรรคจนได้

 

ปึง!

เด็กกลุ่มหนึ่งวิ่งชนยัยเอ๋อจนนางเซไปชนซึ้งนึ่งหมั่นโถวหน้าร้านน้ำชา หมั่นโถวแลน้ำร้อนในหม้อสาดกระจาย

อารามตกใจ พ่อค้าขายตุ๊กตาน้ำตาลปั้นร้านข้างๆ จึงคว้ากะลังมังสาดน้ำเย็นใส่เป็นการตบท้าย

 

แค่ก แค่ก แค่ก”

แน่นอนว่าข้าพเจ้าที่อยู่ข้างกัน ย่อมไม่อาจรอดไปได้

จินหยู เจ้าเป็นอะไรรึเปล่า มา...ลุกขึ้นมาก่อน”

ข้าพเจ้ายื่นมือให้ยัยเอ๋อที่นั่งกองอยู่บนพื้น

 

มิคาด พอนางยื่นมือออกมา มือที่เคยขาวผ่องกลับกลายเป็นสีทอง

 

“มะ...มือ...มือของแม่นางคนนั้นมีเกล็ดด้วย!

พ่อค้าร้านตุ๊กตาน้ำตาลปั้นร้อง

 

“ตะ...ตาฝาดแล้วขอรับ!

 

พรืด!

อะ...หวา!”

ข้าพเจ้าตั้งใจจะเข้าไปบังยัยเอ๋อ แต่ด้วยความรีบร้อนจึงเหยียบหมั่นโถวลื่นล้มหัวฟาดแผงขายตุ๊กตาน้ำตาล

 

โครม!

หลินเทียน!”

ยัยเอ๋อเรียกอย่างเป็นห่วง ขณะที่ข้าพเจ้ามองเห็นจันทราแลดารากำลังวิ่งไล่จับกันสนุกสนาน

ในจมูกอบอวลไปด้วยกลิ่มหอมหวานของน้ำตาลร้อนๆ

 

พระจันทร์กับน้ำตาลปั้นงั้นเหรอ...

จะว่าไป...เมื่อก่อนก็เคยมีเรื่องทำนองนี้อยู่เหมือนกัน

 

-----------------------------------------------------------------

 

 

นี่...เจ้าจะงอนอีกนานแค่ไหน...”

ข้าพเจ้าในวัยเด็กบ่นใส่เจ้ามังกรขี้เมาที่โตแล้วยังชอบงอนเป็นเด็กๆ

 

ในคืนที่พระจันทร์กลมโตงดงามราวผลท้อสุก

จู่ๆ องค์รัชทายาทมังกรผู้ยิ่งใหญ่ก็อยากพาข้าพเจ้าลงมาชมงานเทศกาลบนโลกมนุษย์

ตอนแรกข้าพเจ้าปฏิเสธ แต่ในที่สุดก็ทนแรงรบเร้าไม่ไหว

 

พอมาถึงเขาก็เดินจูงมือข้าพเจ้าไม่ปล่อย แถมยังคอยซื้อน้ำซื้อขนมเอาอกเอาใจ

ไปทางไหนก็มีแต่คนเหลียวมองพลางหัวเราะคิกคัก

 

“น่ารักจังเลยฮ่ะ มาม่า ท่านว่าพวกเขาเป็นพี่น้องกันรึเปล่าฮะ”

พี่สาวร่างกำยำหน้าร้านน้ำชาพยายามกระซิบ

 

“มิใช่ดอก หน้าตาไม่เหมือนกันเลยสักนิด

ยิ่งจูงมืออย่างถนอมเสียขนาดนั้น สงสัยคงเกรงว่าจะหลง”

ท่านป้าข้างๆ ที่ใส่เสื้อผ้าสีฉูดฉาดยิ้มหวานหยด

 

ฝ่ายชายอายุมากกว่า ท่าทางองอาจเปี่ยมอำนาจ

แม่หนูน้อยก็งดงามหมดจดราวกับบัวกลางสระกระจก

ถึงจะเป็นแบบที่เขาเรียกกันว่า...เลี้ยงต้อย เอ๊ย! เลี้ยงไว้เป็น เจ้าสาวในอนาคต

ก็น่าส่งเสริมเป็นที่สุด คิก คิก คิก

ทั้งสองคนหัวเราะเสียงดังจนหมาแมวแถวนั้นสะดุ้ง

 

ใบหน้าของข้าพเจ้าแดงก่ำ พวกนางขำแต่ข้าพเจ้าไม่ขำ

จำได้ว่าตอนนั้นโมโหหนักจนสะบัดมือของเจ้าขี้เมาแล้วเดินจ้ำๆ

หนีออกมาจากสายตาของพวกนางสองคน

 

“เป็นอะไรไป...”

เจ้าขี้เมาที่นานๆ จักไม่เมาเดินตามมาพลางยิ้มกริ่มอย่างสบายอารมณ์

“ดูทำหน้าเข้า หน้าแบบนี้แสดงว่าจิตใจของเจ้ายังไม่นิ่ง คงต้องฝึกฝนจิตใจตนให้มากกว่านี้กระมัง”

 

“ผู้ใดจักมีจิตใจที่สงบนิ่งจนด้านชาไปทั้งหน้าเหมือนเจ้าเล่า” ข้าพเจ้ากัด

 

“หากเจ้าทบทวนคำพูดเหล่านั้นให้ดี สิ่งที่พวกเขากล่าวมาก็มิผิด”

 

ข้าพเจ้าหันกลับไปส่งสายตาเขียวปั๊ดพร้อมบริภาษในความคิด

 

มิผิด? อันใดที่มิผิด? เรื่องที่เจ้าชอบเลี้ยงเด็ก หรือเรื่องที่เจ้าโดนมองว่าเป็นพวกวิปริต?

 

“การจูงมือนั้นไม่ใช่เรื่องน่าอายเลยสักนิด

ข้าจำเป็นต้องจูงมือเจ้า เพื่อที่เจ้าจะได้ไม่หลงทางแบบที่ชอบหลงเป็นประจำไงล่ะ”

 

อ้อ...เรื่องที่กลัวว่าข้าพเจ้าจะเดินหลง

 

“ถ้าเช่นนั้นเรามาเดินจูงมือกันต่อเถอะ”

เขายิ้ม นัยน์ตาสีทองมองมาอย่างเจ้าเล่ห์ชอบกล ทำให้ข้าพเจ้าเชื่อเขาไม่ลงตะหงิดๆ

 

“ไม่เอา! มีแต่เด็กๆ เท่านั้นที่ต้องให้คนเค้าเดินจูงมือกัน”

 

“เจ้าก็เป็นเด็ก” เขาหัวเราะ

 

ข้าพเจ้าไม่ใช่เด็ก!”

 

เอาน่า...เจ้าชอบกินขนมนี่นา ลองกินตุ๊กตาน้ำตาลปั้นไหมล่ะ ข้าปั้นเองกับมือเลยนะ”

เขาล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อกุกกัก ก่อนยื่นวัตถุเส้นยาวสีขาวใสที่ขดเป็นวงออกมาชิ้นหนึ่ง

 

“นี่อะไร...ไส้เดือนตัวนี้น่าเกลียดชะมัด”

ข้าพเจ้ามองสิ่งที่ถูกแอบอ้างว่าเป็นตุ๊กตาน้ำตาลปั้นด้วยสายตาคุกรุ่น

 

“รูปงูขาวต่างหากล่ะ” เจ้าขี้เมาตอบอย่างใจเย็น

 

เพี๊ยะ!

ไม่เอา! ฝีมือการปั้นไม่ได้เรื่องแบบนี้ รสชาติก็คงแย่พอๆ กัน”

ข้าพเจ้าปัดมือเขา แต่ด้วยไม่ทันระวัง จึงเกี่ยวตุ๊กตาจนหัก

 

หลังจากเสียงเป๊าะ...ก็มีแต่ความเงียบระหว่างพวกเราสองคน

 

“เจ้ารังเกียจของที่ข้าให้งั้นรึ”

ท้ายที่สุด องค์รัชทายาทมังกรเพียงเอ่ยสั้นๆ จากนั้นก็เก็บตุ๊กตาที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่งอย่างสงบ

 

ข้าพเจ้ายืนก้มหน้านิ่ง ไม่ยอมตอบคำถามนั้น

 

ครู่หนึ่งจึงมีเสียงถอนใจหนักๆ

“รำคาญข้ามากเลยสินะ”

เขาเอ่ยแล้วเดินออกห่าง หมุนตัวกลับไปอีกทาง...

 

“เจ้ามังกรบ้า...”

ข้าพเจ้ายืนมองซากน้ำตาลปั้นพลางเม้มปากแน่น ก่อนตัดสินใจวิ่งตามเขา

เพราะรู้ว่าตนเองเป็นฝ่ายผิด

รอข้าพเจ้าด้วยสิ!”

 

จากนั้นก็กลายเป็นว่า...ข้าพเจ้าเป็นฝ่ายเดินตามเขาต้อยๆ

คอยตามง้อไม่หยุด...

 

นี่...เจ้าจะงอนอีกนานแค่ไหน ข้าพเจ้าผิดเองที่ทำไม่ดีใส่เจ้า ข้าพเจ้าขอโทษนะ”

 

คนที่ปกติจะชอบเข้ามาพะเน้าพะนอกลับไม่ตอบแม้เพียงครึ่งคำ

สงสัยจะโกรธจริงๆ แฮะ

 

“นี่ๆ ข้าพเจ้าอยากเดินชมงานเทศกาลกับเจ้า เรามาดีกันนะ

ไม่ว่าคืนนี้เจ้าบอกอะไร ข้าพเจ้าจะยอมทำตามทุกอย่างเลยล่ะ”

 

ข้าพเจ้าคว้ามือเขาให้หยุดแล้วทำสีหน้าอ้อนหนักๆ

ทว่าในใจนึกอยากกัดลิ้นฆ่าตัวตายชะมัด

รู้สึกรับไม่ได้ที่ต้องมาทำเรื่องน่าอายแบบนี้น่ะ

 

แต่กับเจ้าขี้เมา เรื่องที่มักทำให้ข้าพเจ้าทำใจลำบาก กลับให้ผลตอบแทนที่ดีเกินคาด

 

“ทุกอย่างจริงๆ นะ”

เจ้าขี้เมาติดกับ เขาก้มลงมาทำตาเศร้า รวบตัวข้าพเจ้าเข้าไปกอดจนอึดอัด

 

จริงสิ

จริงจนเริ่มยิ้มไม่ออกแล้วล่ะ

เจ้ามังกรเอาใจยากนี่จะสั่งให้ข้าพเจ้าทำอะไรพิเรนทร์ๆ รึเปล่านะ

 

ถ้าอย่างนั้น เจ้าลองชิมสิ่งนี้สักนิดสิ

 

ไม่ทันขาดคำ อะไรบางอย่างที่หอมแลหวานก็ถูกใส่เข้ามาในปาก

 

“ใช้ลิ้นของเจ้า...แบบนั้นแหล่ะ”

 

น้ำตาลปั้นนี่เอง...รสชาติ...ก็...อร่อยกว่าที่คิด

ข้าพเจ้าจึงตั้งใจรับประทานอย่างไม่อิดออด

 

แค่กินน้ำตาลปั้นเอง นึกว่าจะให้ทำอะไรพิลึกๆ ซะอีก

 

น่าเสียดาย...ถ้าตอนนั้นข้าพเจ้าตั้งใจสังเกตสีหน้ายิ้มกริ่มอย่างน่าละอายของเขาสักหน่อย

ให้ตาย ข้าพเจ้าก็ไม่กินไอ้น้ำตาลบ้าบออะไรนั่นหรอก!

.

.

.

ตอนนี้เขียนยากกว่าทีคิดมากอะ บทที่วางไว้ตัวละครไม่ยอมแสดง >.<

กลายมาเป็นแบบนี้ไปซะอย่างนั้น ^_^’’ แต่เราก็ชอบนะ หุหุ

แฟนงูดำอย่าพึ่งน้อยใจนะคะ ตอนหน้ามีคิวออก

แล้วก็...ตอนนี้ยาวแล้วนะตะเอง *0*

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

939 ความคิดเห็น

  1. #934 bloodc2 (@bloodc) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 17:14
    โอ๊ยยย ละมุน////
    #934
    0
  2. #786 natty (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2557 / 16:10
    รูปงูขาวตอนเด็กน่ารักเว่อออ



    ชอบตอนเจ้าขี้เมาจัง



    เชียร์เจ้าขี้เมากับเจ้างูขาวดีกว่าคร้า



    เอาคู่นี้ๆๆ
    #786
    0
  3. #748 แจมจิ้น (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2556 / 11:32
    น้ำตาลปั้นเป็นรูปงูใช่ป่ะ มันใช่อย่างที่ฉันคิดไหมน้า >.,
    #748
    0
  4. #726 ลูกแกะ (@rutandtoy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 12:25
    งูขาวพลาดแล้วละ  ดันบอกว่าจะยอมทุกอย่าง  
    #726
    0
  5. #704 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 12:48
    งูดำเค้าอ่ะ //  โดนเหล่าแฟนคลับงูดำตบ
    #704
    0
  6. #658 -Potta- (@minaminamo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:40
    เอ่อะ ทำไมเทพมังกรขี้เมาต้องยิ้มกริ่มตอนเจ้างูเคะกินน้ำตาลปั้นด้วยล่ะ????
    #658
    0
  7. #610 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มกราคม 2556 / 16:31
    กินแท่งน้ำตาล อร๊ายยยยยยย  คิดไรเนี่ย
    #610
    0
  8. #606 moshi_zan (@m-moshi-zan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 16:12
    คนในโรงเตี๊ยมนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ
    #606
    0
  9. #539 sunshadow (@sunshadow) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 08:26



         อ้าว เมื่อกี๊ยังเป็นเรื่องของน้องปลาทองอยู่เลย
         ไหงท่านเทพมังกรมาขโมยซีนไปได้ละนี่
         แถมยังดูเจ้าเล่ห์ไม่น่าไว้ใจอีกตะหาก




    #539
    0
  10. #493 Nenarisa (@Nerissa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2555 / 19:29
    เรื่องเศร้าๆของจินหยู
    ถูกตัดอารมณ์ด้วยเรื่องน่ารักหวานๆของเจ้างูขาวตัวน้อยกับเจ้ามังกรไปซะงั้น


    #493
    0
  11. #471 cheyp (@cheyp) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2555 / 11:17
    ชอบอ่ะ น่ารักที่สุด 
    รออ่านต่ออย่างใจจดใจจ่อเลยค่ะ
    #471
    0
  12. #464 น้ำแข็งใสใส่บลูเบอรี่ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 22:20
    จะเขียนคู่ไหน เค้าก็อ่านได้หมดแหละตะเอง 555

    #464
    0
  13. #462 FANG_SUTINEE (@monster-club) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2555 / 19:48
    มังกรเฒ่าใส่ไรไว้ในน้ำตาลหล่ะ

    #462
    0
  14. #460 kiriyu_kura (@kiriyu25) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2555 / 18:46
    เอ่อ...ในน้ำตาลแอบใส่อะไรไว้รึเปล่าครับ?
    = = "

    #460
    0
  15. #459 จันทราสูญสลาย (@b22925) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2555 / 17:44
    เมาน้ำตาล?//ไม่ใช่แหละ

    แอบใส่อะไรไหวรึเปล่าเนี่ย
    #459
    0
  16. #458 kataiyai (@kataiyai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2555 / 16:16
    ในน้ำตาลมีอะไรน่าสงสัยหว่า
    #458
    0
  17. #457 by mint (@goddress) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2555 / 15:37
    เอิ่ม นำตาลปั้นมันมีอะไรรึเปล่า รู้สึกมันแปลกๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 22 พฤศจิกายน 2555 / 15:44
    #457
    0
  18. #456 guinw55 (@guinw55) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2555 / 23:15
    ไอ่น้ำตาลปั้นนี่มันน่าสงสัยจริงๆ
    ท่านมังกรมันคิดอย่างที่เราคิดมั๊ยหว่า...
    #456
    0
  19. #455 ป้าปุ๊ (@jthida) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2555 / 21:50
    น่ารักเมิ่กก 55555555
    ยัยเอ๋อเป็นปลาทองหรอ 
    #455
    0
  20. #454 ~pink~ (@feriona) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2555 / 21:27
    แอร๊ย สนุกมากค่ะ อ่านรวดเดียวเลยทีเดียว เชียร์งูดำอ่ะ >.
    ปล.แอบชอบคู่ปลาทอง ดราม่าได้ใจจริงๆ ค่ะ T^T
    #454
    0
  21. #453 -Alice- (@tomoyo01) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2555 / 21:04
    อ้ากกก ตาชั่งในใจเริ่มเอนเอียงไปทางท่านเทพขี้เมางะ...
    งูดำมาถ่วงดุลเร็วววว>W<
    #453
    0
  22. #452 'm yours. V.I.P (@magis) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2555 / 20:36
    ที่เจ้างูขาวกินไปมันคือ..???
    #452
    0
  23. #451 kaimairou (@unna-ai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2555 / 18:00
    เย่!!!!ไรเตอร์มาอัพแล้ว\ >o< / ดีใจมากค้า สนุกเหมือนเดิมเจ้าคะ
    เทพมังกรกับงูน้อยน่าร๊ากกกมากอ้าา
    อยากอ่านงูดำแล้วอะคิดถึงงูดำ > w <
    #451
    0
  24. #450 ลูกแกะ (@rutandtoy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2555 / 16:37
    งูน้อยกินไรอ่า  อยากรู้ๆๆ
    #450
    0
  25. #449 Pair p. (@Deat_p) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2555 / 13:31
    คิดถึงเจ้างูขาวตัวน้อยๆมากค้าบบบ
    #449
    0