อสรพิษป่วน กวนหัวใจ (Yaoi)

ตอนที่ 13 : EP12 : ตำนานรักทะเลหิมะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    22 ก.ย. 55

EP12
ตำนานรักทะเลหิมะ

 


(หูเตี๋ย)

 

 

เจ้าขี้เมาบอกว่าจะสอนตำราพิชัยสงครามให้ข้าพเจ้าทั้งวันโดยไม่หยุดพัก

แลยังเอ่ยเปรยเป็นเชิงเตือนว่า ธุระของเจ้าก็มิใช่

ข้าพเจ้ากล้ำกลืนฝืนทนไม่แสดงออกว่า อยากไปตามหาหูเตี๋ยจนไม่มีกะจิตกะใจจะเรียนกับเขา

 

แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลเท่าไหร่...

 

ถ้าไม่อยากเรียน เจ้าก็มารินเหล้าให้ข้าก็แล้วกัน ดีไหม

เขาพูดพลางช่วยยกเส้นผมของข้าพเจ้าที่ร่วงลงมาปรกหน้า

ขณะพยายามเขียนวิเคราะห์กลศึกสงครามในตำราจนมือหงิก

 

โหยง!

ข้าพเจ้าสะดุ้ง เพราะปลายนิ้วเปลี่ยนมาคลอเคลียข้างแก้มเมื่อไหร่ไม่ทราบได้

เจ้าบ้านี่จะเอานิ้วมาไล้ใบหูของข้าพเจ้าทำไมกัน

อื๋อ... ข้าพเจ้าหลับตาปี๋ ถ้ามีเกล็ดก็คงลุกชัน!

 

“ว่าอย่างไร นึกอยากทำงานสบายๆ ขึ้นมาบ้างหรือยัง?

 

“หึ ถ้าท่านกล่าวเช่นนั้นล่ะก็...”

มือที่กำพู่กันของข้าพเจ้าสั่นระริก ตอนที่คิดรับคำเพราะตั้งใจจะวางยาสลบลงในเหล้า

นางกำนัลก็เข้ามาทูลขัดจังหวะข้าพเจ้าว่า

 

มีผู้มาเยือนเพคะ

 

ตอนแรกเจ้าขี้เมาบอกให้เชิญกลับไป แต่พอได้อ่านสารที่นางผู้นั้นนำมาถวาย

เขาก็วางตำราในมือลง สีหน้าสำมะเลเทเมาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

บรรยากาศรอบกายกดดันหนักอึ้ง

 

“ข้าต้องออกไปพบเขา หวังเจ้าจะรออยู่อย่างไม่ดื้อไม่ซนนะ”

 

“ขอรับ”

ข้าพเจ้ายิ้มให้เขาอย่างจริงใจที่สุด พร้อมกุลีกุจอน้อมส่ง

 

เจ้าไปเมื่อไหร่ก็เสร็จข้าพเจ้า กลับมาอย่าหวังจะเจอแม้แต่รอยหางเหอะ!

 

เขาปรายตามองท่าทีของข้าพเจ้า ก่อนยื่นมือมาลูบแก้มเบาๆ พลางยิ้มอย่างพอใจ

 

“คงรู้สินะว่า ถ้าขัดคำสั่งข้าแล้วเจ้าจะต้องรับโทษหนักแค่ไหน”

 

“ขะ ขอรับ”

ข้าพเจ้ายิ้มค้าง ในใจอยากกระชากคอมังกรสักตัวมาบีบเล่น

 

คิดหรือว่า ชีวิตข้า เจ้ายังรังแกมาไม่พอที่!

 

-----------------------------------------------------------------

 

ทะเลหิมะคืออาณาเขตหุบเขาเร้นลับรูปแอ่งกะทะ ปกคลุมด้วยหมอกหนาทึบและหิมะที่ตกดั่งฝนพรำตลอดปี

หากมองจากด้านบนจะเห็นดินแดนหิมะกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ดูคล้ายทะเลสีขาวที่หนาวเหน็บ

 

ทะเลบนพื้นพิภพแห่งนี้เป็นเขตหวงห้ามที่ห้ามผู้ใดเข้า อีกทั้งยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังของแดนสวรรค์

เขตหวงห้ามที่ห้ามผู้ใดเข้า กับ สถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังฟังดูไม่เข้ากัน

 

แต่เมื่อท่านมีอาณาเขตต้องห้ามที่มี ตำนานรักรันทดแห่งหนึ่ง

แลยังเป็นพื้นที่ส่วนตัวของ องค์รัชทายาทมังกรผู้โด่งดัง

เมื่อมีพ่อค้าหัวใสแห่กันมาเปิดโรงเตี้ยมหรูหราพร้อมหอชมวิวข้างๆ อาณาเขตต้องห้ามนั้น

เหล่าผู้สูงศักดิ์มากกำลังทรัพย์บนสวรรค์ ย่อมไม่รีรอจะระบายก้อนตำลึงทองที่กองอยู่เต็มคลัง

 

ซู๊ด!

ข้าพเจ้าในร่างงูขาวดูดน้ำมะพร้าวจากลูกมะพร้าวที่ฉกมาจากแผงข้างทางโดยวางเงินไว้ให้

พลางอ่าน ตำนานรักทะเลหิมะพร้อมภาพประกอบซึ่งจารึกอยู่บนกำแพงล้อมรอบทะเลหิมะ

 

จุดขาย เอ๊ย! ตำนาน เล่าว่า...

เมื่อหลายหมื่นปีก่อน องค์รัชทายาทหรือ เทพมังกรทอง ได้กำเนิดมาพร้อมกับ เทพมังกรเงิน

 

ร่ำลือว่า พี่น้องคู่นี้รักใคร่กันอย่างสุดซึ้ง

แต่เพราะเคราะห์กรรมอันใดไม่ทราบได้ บันดาลให้พวกเขาหลงรักผู้หญิงคนเดียวกัน

ภายหลังเพื่อช่วยชีวิตสตรีนางนั้น เทพทั้งสองได้ทำพิธีต่ออายุให้นางโดยแลกเปลี่ยนกับปราณมังกรของตน

 

จุดจบของด่านรักด่านสวรรค์ในครั้งนั้นไม่มีผู้ใดรู้แน่ชัด

รู้เพียงเทพมังกรเงินและสตรีนางนั้นได้ตายตกไปตามกัน

เหลือเพียงเจ้าขี้เมาที่โศกเศร้ากับการสูญเสียผู้เป็นที่รักทั้งสองไปเท่านั้น...

 

ข้าพเจ้าส่งเสียง เฮอะ ในลำคอ นอกจากยังปักใจรักมั่นกับพี่สาวของหูเตี๋ยแล้ว

ไม่น่าเชื่อว่า เจ้ามังกรขี้เมาจะมีรักอื่นที่น่าซาบซึ้ง

ว่าแต่... เจ้าจะมี ความรักที่แท้จริงได้หลายครั้งเกินไปรึเปล่านะ

 

อ่านเสร็จ ข้าพเจ้าก็เลื้อยปรู๊ดปร๊าดผ่านรูใต้กำแพงเข้าไปด้านใน

 

-----------------------------------------------------------------

 

เมื่อต้นฤดูหนาว หูเตี๋ยได้เย็บปลอกผ้านวมสีแดงปักลายผีเสื้อเป็นของขวัญให้ข้าพเจ้า

เนื้อผ้าหนานุ่มยาวจากใต้คอจนถึงปลายหาง สีสันก็เข้ากับสีเกล็ด

เป็นเสื้อกันหนาวที่ทำให้งูสามารถเลื้อยไปบนหิมะได้อย่างอุ่นกาย สบายหน้าท้องนัก

 

อืม...ในทุ่งร้างกว้างไกลที่มีแต่หิมะแบบนี้ ข้าพเจ้าจะไปหาหูเตี๋ยที่ไหนดีนะ

ตอนแรกตั้งใจจะมากับมังกรฟ้า แต่ในเมื่อเจ้าขี้เมาไม่ให้มา

เกรงว่า หากข้าพเจ้าโผล่หน้าไปให้องค์รักษ์ผู้เถรตรงเห็นเมื่อไหร่

คงถูกจับใส่ตระกร้าส่งกลับวังมังกรเมื่อนั้น

 

            ข้าพเจ้าเลื้อยครืดคราดวนไปวนมาจนเหงื่อจับตัวเป็นก้อนน้ำแข็ง

ลึกเข้าไปในความเวิ้งว้างมีเพียงเสียงลม แลเห็นเงามัวๆ ของบางสิ่งทอดตัวอยู่กลางม่านหมอก

พอเข้าไปใกล้จึงได้เห็นว่า เป็นรูปปั้นเทพมังกรห้าเล็บสีเงินกับสีทองสองตัวกำลังหันหน้าเข้าหากัน

 

“อู้วววหูววว บะเริ่มเทิ่ม”

ข้าพเจ้าแหงนหน้ามองคอแทบหัก รูปปั้นเทพมังกรหน้าตาขึงขังประทับอยู่บนผืนดิน

ใบหน้าทั้งสองแหงนมองท้องฟ้า ส่งสายตาทอดยาวราวกับอยากจะโบยบิน

รูปปั้นที่มังกรฟ้าเอ่ยถึง คงหมายถึงมังกรยักษ์สองตัวในตำนานนี่เองสินะ

 

ข้าพเจ้าเลื้อยเข้าไปใกล้ รู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

ถ้าเจ้าขี้เมาเป็นเทพมังกรทอง แล้วเทพมังกรเงินพี่น้องสุดที่รักของเขาจะเป็นคนแบบไหนกัน...

 

หวังว่า คงไม่ นิสัยแย่เหมือนกันหรอกนะ

 

-----------------------------------------------------------------

 

หูเตี๋ย... หูเตี๋ย”

ร่างในอาภรณ์สีแดงสดนอนฟุบอยู่แทบเท้ารูปปั้น

ดูจากเครื่องประดับผมรูปผีเสื้อแล้วคงเป็นใครอื่นไปไม่ได้

 

“เจ้างูน้อย... ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ”

องค์หญิงจอมวุ่นงัวเงียตื่นขึ้นมา เส้นผมดำขลับมีเกล็ดหิมะปกคลุม

ข้าพเจ้าอธิบายความเป็นมาคร่าวๆ ว่าเจ้าขี้เมาให้มังกรฟ้ามาตามหานาง

แลข้าพเจ้าก็ (แอบ) ติดตามมาด้วยเช่นกัน

 

“ไม่นะ!

            หูเตี๋ยทะลึ่งตัวลุกพรวดพราด

“ข้ายังกลับไปทั้งแบบนี้ไม่ได้ ต้องหา เกล็ดมังกรเงินให้พบเสียก่อน”

 

จากนั้นหูเตี๋ยก็อธิบายให้ข้าพเจ้าฟังถึงสาเหตุที่นางแอบเข้ามาในนี้ว่า

ดาวเทพลิขิตชะตาสามารถใช้อาคม เบิกวิญญาณ

เรียกเศษเสี้ยววิญญาณของคนที่ต้องการมาสอบถามความลับส่วนตัวได้ครั้งหนึ่ง

ทว่า จำเป็นต้องใช้วัตถุที่อาบไปด้วยพลังวิญญาณของคนผู้นั้น

 

            ข้าพเจ้าผงกหัวขึ้นลง พอเข้าใจเรื่องทั้งหมดได้รางๆ

หูเตี๋ยอยากถามว่า เจ้าขี้เมายังรักพี่สาวของนางอยู่รึเปล่าสินะ

สตรีหนอสตรี โดยเฉพาะสตรีที่มีความรัก ช่างมีความมานะพยายามจนน่าทึ่ง...

 

“นี่ ถ้าอยากรู้อะไร...ทำไมเจ้าไม่ลองถามเขาไปตรงๆ ล่ะ”

 

“องค์รัชทายาทก็จะตอบคลุมเครือเช่นเดิม

ทั้งๆ ที่ความจริงแล้ว ข้ารู้สึกได้ว่า ในใจเขากำลังมีคนอื่น”

 

“อืม... ถ้าเจ้าอยากได้ของที่อาบพลังวิญญาณ เส้นผมของเขาก็น่าจะใช้ได้นะ

ทำไมต้องมาที่นี่ล่ะ”

 

เส้นผมมีพลังวิญญาณไม่เพียงพอหรอก ต้องใช้เกล็ดของมังกรเงินต่างหาก

 

“เพราะ?

 

เพราะในนิยาย ตำนานรักทะเลหิมะกล่าวไว้ว่า

เทพมังกรทั้งสองได้ร่วมกันประสานพลังปราณเป็นหนึ่ง

ฉะนั้น เกล็ดบนร่างของเทพมังกรเงินที่ถูกฝังอยู่ใต้รูปปั้น

จะต้องอาบไล้รัศมีวิญญาณขององค์รัชทายาทเต็มเปี่ยม

 

หูเตี๋ยทำหน้ามุ่งมั่น

แต่ข้าพเจ้าสงสัยว่า ใครมันเอาตำนานรักของเจ้าขี้เมาไปเขียนเป็นนิยายรักสาวน้อยมากกว่า

 

“ดาวเทพลิขิตชะตา เขียนหนังสือเล่มนั้นเองกับมือ

ทั้งยังขายดีที่สุดบนสวรรค์ เช่นนั้น ต้องเชื่อถือได้แน่นอน!

 

“เหอ เหอ เข้าใจล่ะ...” ข้าพเจ้าทำหน้าบอกบุญไม่รับ

“มา! ข้าพเจ้าจะช่วยเจ้าหาก็แล้วกัน”

 

พวกเราสำรวจบริเวณรูปปั้นโดยละเอียด

 

ในนิยายเขียนไว้ว่า ใต้รูปปั้นเทพมังกร มีสุสานลับของเทพมังกรเงินอยู่ ทว่า สามวันมานี้ ข้าไม่เจออะไรสักอย่าง”

 

“อืม...งั้นข้าจะลองเข้าไปดูในที่ที่เจ้าดูไม่ได้”

ข้าพเจ้าพึมพำขณะแทรกตัวเข้าไปในรอยแยกของซากปรักหักพังใต้รูปปั้น

ทว่า ไม่มีอะไรเช่นกัน

 

“เอ่อ นี่... อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ

ทำไมเจ้าถึงไม่กังวลเรื่องรักแรกขององค์รัชทายาทเลยล่ะ...”

ข้าพเจ้าระงับประโยคต่อไปที่ว่า ไม่เหมือนเรื่องพี่สาวเจ้าไว้ได้ทัน

 

“ก็เรื่องมันนานขนาดนั้น...

อีกอย่าง รูปของคนที่องค์รัชทายาทมองทุกวัน

ก็คือพี่หญิงของข้า ไม่ใช่สตรีในตำนานเสียหน่อย”

 

นางตอบคล้ายไม่ใส่ใจ แต่ข้าพเจ้ากลับได้ยินถึงความกังวล

 

“หูเตี๋ย... ทำไมเจ้าต้องทำเพื่อองค์รัชทายาทถึงขนาดนี้ล่ะ

แอบหนีเข้ามาในสถานที่เช่นนี้เพียงลำพัง

ไม่คิดบ้างหรือว่า... ถ้าเจ้าเป็นอะไรไป จะมีคนเสียใจตั้งหลายคน

 

เอ๋?” เสียงหวานรำพึงคล้ายจะถาม “อย่างเช่น...?”

 

“อย่างเช่น... บิดาของเจ้า แล้วก็ เอ่อ ตัวข้าพเจ้า...”

 

ข้าพเจ้ารู้สึกกระอักกระอ่วนด้วยความขัดเขิน อะไรกัน อะไรกัน... พูดแบบนี้ออกไป นางจะเข้าใจผิดคิดว่าข้าพเจ้าห่วงใยจนออกนอกหน้าเกินไปรึเปล่านะ

 

            ปึก!

ระหว่างที่คิดพร้อมมุดซอกโน้นซอกนี้ ศีรษะของข้าพเจ้าก็เข้าไปติดอยู่ในซอกหิน

 

“หะ หูเตี๋ย! หัวข้าพเจ้าติด เลื้อยออกไปไม่ได้อะ!

 

“รอเดี๋ยวนะ”

หูเตี๋ยรีบเข้ามาดึงหางของข้าพเจ้า... แต่กลับยิ่งทำให้ติดมากขึ้น

 

“โอ๊ย! เบาๆ หน่อย โอ๊ย ข้าพเจ้าเจ็บ”

ข้าพเจ้าร้องลั่น พยายามดึงตัวกลับ และคงทำให้นางตกใจจนรีบคลายมือออก

ผลก็คือ ศีรษะของข้าพเจ้าหลุดจากซอกหิน แต่แรงขืนตัวกลับทำให้พุ่งเข้าไปชนฐานรูปปั้น

 

“ว๊ากกก!!!

ตอนที่เตรียมใจว่าจะเจ็บ โลกก็หมุนกลับ

 

มีแสงสว่างจ้า พร้อมวงอาคมสีทองฉายอยู่ด้านบน

ข้าพเจ้ารู้สึกว่าตนเองได้ร่วงลงมาจากตรงนั้น จากนั้น หูเตี๋ยก็ร่วงตามลงมาเช่นกัน

 

ข้าพเจ้ารีบคว้ามือไปรับร่างแบบบางมากอดไว้ในอ้อมอก

 

เอ๊ะ! เดี๋ยวสิ?

คว้ามืองั้นเหรอ? ข้าพเจ้าในร่างงูไม่มีมือนี่นา

ถ้างั้น... นี่ก็คือ...

 

โครม! ปั่ก!

 

จะ... เจ้า! เจ้างูน้อย?

ไม่สิ...พี่หญิง มะ ไม่ใช่

เจ้าเป็นใครกัน!”

 

สู้อุตส่าห์ปิดบังมาตั้งหลายปี... ในที่สุด ข้าพเจ้าก็จำต้องเผยร่างจริง

 

“เดี๋ยวสิ ข้าเคยเจอเจ้ามาก่อนใช่ไหมนะ

เจ้าคือ...คนที่ข้าเคยเห็นตอนเด็กๆ”

 

หูเตี๋ยกุมขมับ สีหน้าสับสน นางนิ่งอยู่นานคล้ายกำลังรำลึก ทว่าในที่สุดก็กรีดร้องลั่น

 

“เจ้าคือ...เจ้างูดิน...ตัวนั้น เจ้าเด็กที่หน้าตาเหมือน... พี่หญิง”

 

ข้าพเจ้าถอนใจแล้วมองเสื้อกันหนาวที่นางเย็บให้อย่างหดหู่

อุตส่าห์ได้เป็นเพื่อนกัน... เห็นทีนางคงจำได้แล้วกระมัง

 

“เจ้า...เจ้าหลอกข้ามาตลอด!

ตลอดเวลาคงยิ้มเยาะที่ข้าเอาเรื่องขององค์รัชทายาทมาเล่าให้เจ้าฟังสินะ”

 

ความสับสนเปลี่ยนเป็นโกรธขึ้ง ใบหน้าของนางแดงก่ำ น้ำตาเอ่อคลอเต็มนัยน์ตาที่เคยหวานซึ้ง

 

สมัยเด็ก นางคิดว่าเป็นเพราะข้า เจ้าขี้เมาจึงมีใจเอนเอียงไปทางพี่สาว

โตมาแล้วก็คงเป็นเช่นนั้น...

 

“ข้าพเจ้าไม่ได้ตั้งใจนะ... ข้าพเจ้าไม่เคยหัวเราะเจ้าด้วย

ไม่แม้แต่จะคิด!”

 

“หนวกหูน่ะ! ไปให้พ้นนะ!”

ฝ่ามือเพรียวบางทั้งทุบทั้งผลักข้าพเจ้าให้เดินถอยร่น

 

“หายไปซะ!”

 

กว่าจะรู้ตัวว่าพวกเราตกลงมาบนแท่นหินที่ด้านหนึ่งติดกับหุบเหวสีดำ

ก็เป็นตอนที่ข้าพเจ้าถูกหูเตี๋ยผลักตกลงมาจากตรงนั้น!

.

.

.

ฟารา : ตอนต่อไป (ซึ่งไม่รู้ว่าเมื่อไหร่) จะรอดไหมเนี่ย (หมายถึงหูเตี๋ยอะนะ...)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

939 ความคิดเห็น

  1. #925 bloodc2 (@bloodc) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 16:02
    และแล้วหูเตี๋ยก็กลับมาเกรี้ยวกราด
    #925
    0
  2. #898 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 21:48
    ทำไมเล่นแรงงงง
    #898
    0
  3. #870 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 16:07
    อ่านมาหลายตอน คิดว่าเจ้างูเคะนั่นน่าจะเป็นสตรีในตำนานรักแสนรันทดนั่น -..-
    #870
    0
  4. #862 Wolflove (@Wolflove) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 11:45
    งูน้อยหลงรักหูเตี๋ยใด้ยังไงงงงง
    #862
    0
  5. #718 ลูกแกะ (@rutandtoy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 11:14
    งูขาวหลงรักหูเตี๋ยแน่เลย
    #718
    0
  6. #696 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 11:46
    โธ่ งูน้อยยยยยยยย
    #696
    0
  7. #650 -Potta- (@minaminamo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:49
    อ่านกี่ตอนกี่ตอนก็ยังมองว่าเจ้างูเคะนี่มันน่ารักน่าฟัดชะมัดเลยวุ้ยยยยยยย
    #650
    0
  8. #597 moshi_zan (@m-moshi-zan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 15:02
    =[]=!! ค๊างงงงงงงงงงงงงง
    #597
    0
  9. #547 นักอ่าน...lnwcool (@lnwcool) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2555 / 01:58
    จะเกิดอะไรขึ้น???
    #547
    0
  10. #484 Nenarisa (@Nerissa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2555 / 23:40
    มังกรเงินต้องมีอะไรแน่ๆ!!

    แล้ว... 
    ว่าแล้วเชียว เจ้างูน้อยหาเรื่องจนได้ llOTL
    #484
    0
  11. #421 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 16:05
    มังกรเงิน  ว้าวววววววววว
    #421
    0
  12. #375 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2555 / 14:32
    เทพมังกรเงินก็ต้องมีผมสีเงิน  แบบเดียวกับเทพมังกรทองที่มีผมสีทอง  ถ้างั้นผู้หญิงในภาพก็ไม่น่าจะใช่พี่สาวของหู่เต๋ยน่ะ  น่าจะเป็นเทพมังกรเงินมากกว่า  (เราเดาเอาน่ะ)
    #375
    0
  13. #361 ลูกแกะ (@rutandtoy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 17:17
    สงสารหู้เตี่ยจังเลย  คงรักมากกกกกกไปหน่อย
    #361
    0
  14. #342 Silver Crown der. Sylvester (@silver-crown) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 11:27
    งูน้อยตกแล้ววว!!!! =[]=
    #342
    0
  15. #323 kiriyu_kura (@kiriyu25) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2555 / 14:21
    งูน้อย...
    สุดท้ายเจ้าก็เป็นได้แค่พระรองของหญิงสาว

    เหอๆ

    #323
    0
  16. #222 'm yours. V.I.P (@magis) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2555 / 21:53
    น่าสงสารเจ้างูขาวเสียจริง แล้วสรุปเรื่องเทพมังการทองกับเทพมังกรเงินเรื่องมันเป็นยังไงเนี่ย ? ตามๆ
    #222
    0
  17. #206 ป้าปุ๊ (@jthida) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2555 / 15:49
    ชีวิตก่อนตกสวรรค์นี้ช่างรันทดนัก 
    #206
    0
  18. #181 อสรพิษน้อย (@linxixi2011) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 23:15
    นิยายรักเทพมังกร? เหอๆ ว่าแต่งูน้อยนี่โดนหูเตี๋ยเอาคืนตลอดเลย 
    #181
    0
  19. #175 kwan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 22:56
    อ่ะ



    รู้ความจิงซะแล้ว



    #175
    0
  20. #143 skykiss (@skykiss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 08:54
    เงอะ ซวยเลยยย 

    ท่านมังกรจัดการด้วย 
    #143
    0
  21. #101 ลิงน้อย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กันยายน 2555 / 21:44
    ทำให้ตกสวรรค์ใช่ปะ
    #101
    0
  22. #71 แกงส้ม (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2555 / 13:32
    ไม่น่าเลยอ่ะ
    #71
    0
  23. #63 SodaMemE (@nutree) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กันยายน 2555 / 16:27
    เสียดย สวยซะป่าว นิสัยแย่จริงๆ = =
    #63
    0
  24. #58 แม่มดสีม่วง (@nakiknikki) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 19:15
    สบายและ = = นังเด็กบ้า
    #58
    0
  25. #46 lorun (@lorun) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 18:30
    งานเข้าแล้วไหมล่ะ
    #46
    0