อสรพิษป่วน กวนหัวใจ (Yaoi)

ตอนที่ 10 : EP9 : ได้แต่รักอย่างลึกซึ้ง แต่ไร้ซึ่งวาสนา (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    20 ก.ย. 55

EP9
ได้แต่รักอย่างลึกซึ้ง แต่ไร้ซึ่งวาสนา (1)

 

ฟารา : ตอนนี้ได้แรงบันดาลใจจากเพลงที่เพื่อนเอามาให้ฟัง

ฟังแล้วซึ้ง... (ซึ้งจนชื่อตอนยังก้อปเนื้อเพลงมา)

 

Bu Bu Jing Xin OST

 

-------------------------------------------------------------

 

ผ่านมาหลายสัปดาห์แล้ว

ข้าพเจ้าอาศัยอยู่ที่วังบุปผานี่นานพอจนทราบว่า

ทุกๆ วันขึ้นสิบห้าค่ำ องค์หญิงน้อยหูเตี๋ยจักต้องมาเยี่ยมเจ้าเทพขี้เมาหนึ่งครั้ง

 

"ปล่อยข้าพเจ้าลงนะ หูเตี๋ยรอเจ้าอยู่ไม่ใช่หรือไงกัน!"

 

วันนี้เจ้าเทพงี่เง่าก็แกล้งข้าพเจ้าด้วยการให้นั่งคัดอักษรบนตักเขา

เพราะก่อนหน้านี้ข้าพเจ้าไม่ยอมทำตามคำสั่ง

ทั้งพยศทั้งร่ำร้องจะกลับบ้านที่สวนท้อสวรรค์

เขาจึงลงมืออย่างจริงจัง ผูกตัวเองติดกับข้าพเจ้าอย่างน่าโมโหยิ่ง

 

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ข้าพเจ้าต้องใช้เทพมังกรต่างเก้าอี้นั่ง

โดนจับมือบังคับให้กำพู่กัน แลลากเส้นเป็นตัวอักษรโย้เย้เหมือนไส้เดือนหลายๆ ตัวกองรวมกัน

 

"จุ๊ จุ๊ เจ้างูน้อย ที่ข้าไปไหนไม่ได้ เป็นความผิดของเจ้าไม่ใช่หรือไงกัน

ถ้าเจ้าตั้งใจเรียนสักหน่อย ก็คงไม่ต้องคัดตัวอักษรซ้ำไปซ้ำมาเช่นนี้"

 

"เข้าใจแล้ว! ข้าพเจ้าจะคัดเอง เจ้าจะไปไหนก็ไป"

 

ข้าพเจ้าดึงทึ้งผ้าแพรที่รัดร่างกายของพวกเราติดกัน

เพราะเขา 'ผูก' ตัวเองไว้กับข้าพเจ้าตรงตามตัวอักษรจริงๆ

 

"ผ้าหลวมไปสินะ เจ้าถึงแกะง่ายขึ้น

เอาไว้ครั้งหน้าข้าจะหาวิธีมัดแบบใหม่ก็แล้วกัน"

 

"วันๆ ในสมองเจ้ามีแต่วิธีกลั่นแกล้งผู้อื่นหรือไงกัน

ข้าพเจ้าว่าดีแล้วที่เจ้าไม่ได้เป็นจักรพรรดิสวรรค์

มิเช่นนั้นบ้านเมืองคงล่มจม!"

 

"หึ...หึ ข้ามีเวลาให้เจ้าเยอะๆ ไม่ดีหรือไงกัน

เอาไว้เจ้าตกลงใจจะทำตัวว่าง่ายเมื่อไหร่

ข้าจะตบรางวัลพิเศษให้ก็แล้วกัน"

 

เขากล่าวอย่างรื่นรมย์พลางใช้ริมฝีปากสัมผัสหน้าผากของข้าพเจ้า

แล้วจึงค่อยเดินออกไปจากห้อง

 

-------------------------------------------------------------

 

เจ้าเทพงี่เง่าจากไปหลายชั่วยามแล้ว

ส่วนข้าพเจ้านั่งคัดตัวอักษรอยู่จนเย็น

เป็นงูจะรู้หนังสือไปทำไม?...ข้าพเจ้าเคยสงสัย

แต่พอเริ่มอ่านออกเขียนได้ ข้าพเจ้าจึงค่อยทราบถึงความละเมียดละไมของภาษา

 

ซึ่งนับว่าไม่แย่เท่าไหร่...

 

เขียนการบ้านข้อสุดท้ายที่เจ้าคนขี้เมาทิ้งไว้ให้เสร็จ

ข้าพเจ้าจึงลุกขึ้นมายืดเส้นยืดสาย แลเดินออกมาผ่อนคลายนอกห้อง

 

โอ๊ะ...ตรงนั้นมี่พี่ๆ นางกำนัลกำลังจับกลุ่มคุยกัน

ข้าพเจ้าควรเข้าไปร่วมวงสนทนาเพื่อเสาะหาความลับในเวียงวัง

 

"องค์ชายน้อยมาพอดีเลยเจ้าค่ะ"

 

ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบที่ข้าพเจ้าถูกเลื่อนฐานะเป็นองค์ชาย

ทั้งๆ ที่เป็นแค่งูธรรมดาสบายกว่ากันตั้งเยอะ

 

ปฏิเสธหลายครั้งเข้าจนเริ่มจะชิน ตอนนี้จึงได้แต่เออออไปเท่านั้น

 

"มีอะไรกันเหรอพี่สาว สีหน้าพวกท่านไม่ค่อยสู้ดีนัก"

 

"คือว่า..."

พวกนางมองหน้ากันอย่างลำบากใจที่จะเอ่ย

จากนั้นจึงมองไปทางประตูด้านหลัง

 

ข้าพเจ้าเดินเข้าไปแล้วหยุดยืนมองผ่านช่องประตูที่แง้มอยู่

จำได้ว่าห้องนี้เป็นห้องรับแขกหรือเปล่านะ...

 

ข้าพเจ้าเคยไม่ชมชอบการเรียน

ถึงตอนนี้จะเริ่มชอบขึ้นมานิดหน่อย

แต่ก็มิอาจทุ่มเทจิตใจได้เทียบเท่าคนผู้หนึ่ง

 

ได้ยินว่านางพยายามศึกษาสรรพวิชาแลกิริยามารยาทอย่างหนัก

เพื่อที่จะได้เป็นกุลสตรีที่เพียบพร้อมสมฐานะพระคู่หมั้น

 

ใบหน้าดุจเทพบรรจงปั้นของเด็กน้อยจ้องไปที่ผนังอย่างแน่วแน่

นัยน์ตาของนางมีน้ำตาเอ่อคลอ ใต้ขอบตาแดงก่ำ

ริมฝีปากกัดแน่นราวกับกำลังกลั้นเสียงสะอื้นอย่างสุดชีวิต

 

เจ้าเทพขี้เมาสารเลวนั่น!

 

ข้าพเจ้าได้ทราบจากพี่ๆ นางกำนัลว่า

หลังจากเขาปล่อยข้าพเจ้าไว้กับการบ้านกองเท่าภูเขาแล้ว

แทนที่จะมาหาหูเตี๋ยซึ่งเป็นคู่หมั้น

เขากลับแล่นออกไปนอกวังโดยไม่เอ่ยถึงคนที่รออยู่เลยสักคำ

 

องค์หญิงน้อยนั่งรออย่างนี้มาตั้งแต่เช้า จนตอนนี้พระอาทิตย์จะลาลับ

ก็ยังคงไม่มีคำสั่งหรือคำชี้แจงอันใดจากองค์รัชทายาทเลยแม้เพียงครึ่งคำ

 

ที่แย่กว่านั้น...

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้ใส่นางด้วยซ้ำ

 

ปึง!

 

"พอแล้ว เจ้าไม่ต้องรอคนแบบนั้นแล้ว!"

 

ข้าพเจ้าผลักบานประตูเข้าไป

กระชากเสียงหนักแลดึงนางมากอดเพื่อปลอบขวัญ

แต่กลับต้องสะดุ้ง

เพราะร่างเล็กๆ นั้นช่างบอบบางแลเย็นจัด

 

"เจ้า!"

หูเตี๋ยเงยหน้ามองข้าพเจ้าด้วยสีหน้าตกใจ

 

"ทั้งหมดก็เพราะเจ้าไม่ใช่รึไงกัน เพราะเจ้า เพราะเจ้า เพราะเจ้า"

นางตะโกนย้ำพร้อมกับสะบัดตัวหนีพลางร้องไห้

ข้าพเจ้าจึงรั้งวงแขนไว้

สุดท้าย...นางก็นั่งร้องไห้อย่างหนักอยู่ในอ้อมแขนของข้าพเจ้า

 

"เขาทำแบบนี้กับเจ้า เจ้ายังรอเขาทำไมกัน"

 

"องค์รัชทายาทไม่ผิด ที่ผิดก็คือเจ้า!"

หูเตี๋ยตอบด้วยใบหน้าเหมือนคนใจสลายยิ่งนัก

 

"ยังจะพูดแบบนี้อีกนะ" 

ข้าพเจ้าหันไปมองผนังที่นางนั่งจ้อง

 

"ข้าพเจ้าไม่ใช่คนที่ปล่อยให้เจ้านั่งจ้องผนังรอทั้งวันซะ...หน่อย"

 

สิ่งที่เห็นทำเอาข้าพเจ้าถึงกับกลืนคำพูดกลับ

 

 

มีภาพวาดภาพหนึ่งติดอยู่ตรงนั้น...มันเป็นภาพของคนผู้หนึ่ง

ซึ่งทั้งการแต่งกายแลรูปร่างหน้าตายากที่จะมองออกว่าเป็นสตรีหรือบุรุษ

เส้นผมของเขาเป็นสีขาวอมเงินราวกับแสงจันทร์

ส่วนใบหน้านั้น...ดูคล้ายข้าพเจ้ายิ่งนัก

 

"นั่นพี่สาวของข้า เจ้าเหมือนนางมากไม่ใช่หรือไงกัน

ทั้งๆ ที่นางตายไปแล้วแท้ๆ ทั้งๆ ที่องค์รัชทายาทเลือกข้าเป็นคู่หมั้น

แต่จู่ๆ เจ้ากลับโผล่มาเป็นเงาของนางทำไมกัน!"

 

หูเตี๋ยทำท่าเหมือนอยากฉีกทึ้งทั้งตัวข้าพเจ้าและรูปภาพรูปนั้น

 

ข้าพเจ้าพูดไม่ออก...ได้แต่ทนให้นางจิกข่วนระบายอารมณ์จนกว่าจะพอใจ

 

-------------------------------------------------------------

 

"ข้าพเจ้าจะตั้งใจเรียนแลทำตามที่ท่านสั่ง

จะไม่ร้องโวยวาย ไม่พยายามหนีกลับบ้าน ไม่ทำอะไรที่ท่านไม่ชอบใจแล้วทั้งนั้น

ขอเพียงท่านเลิกใจดำกับหูเตี๋ยเสียที ถึงนางจะเอาแต่ใจไปบ้าง

แต่นางก็ยังเป็นเด็กอยู่เลยไม่ใช่หรือไงกัน!"

 

ข้าพเจ้ากล่าวกับเจ้าเทพใจไม้ไส้ระกำในตอนที่เขากลับมาในอีกหลายชั่วยามให้หลัง

ในเมื่อเขาบอกเองว่า ถ้าข้าพเจ้ายอมเชื่อฟังเมื่อไหร่ เขาก็จะตบรางวัล

รางวัลของข้าพเจ้าก็เอาเป็นแบบนี้ก็แล้วกัน

 

"หูเตี๋ยบอกให้เจ้าพูดเช่นนี้รึ"

เจ้าขี้เมาถอดเสื้อคลุมออกแล้วเดินไปนั่งเท้าคางบนเก้าอี้ไม้สัก

เท่จะตายชัก...

 

"นางไม่ได้บอกให้ข้าพเจ้าทำอะไร

เป็นข้าพเจ้าที่ทนดูนางร้องไห้จนสลบไปไม่ไหวอีกแล้ว"

 

ข้าพเจ้าเพิ่งขอให้พวกพี่สาวส่งหูเตี๋ยกลับวังไปได้สักพัก

 

เขารินเหล้าแล้วยกขึ้นมาจิบ

เวลาอยู่กับข้าพเจ้า เขาไม่ค่อยให้ใครเข้ามารับใช้นัก

"ทั้งๆ ที่นางไปทูลไทเฮาให้เอาผิดเจ้างั้นรึ"

 

"เอ๋"

ข้าพเจ้าขึ้นเสียงเพราะประหลาดใจ

 

"หูเตี๋ยไม่เชื่อฟังคำขอร้องของข้า แต่กลับไปทูลพระอัยยิกาให้ลงโทษเจ้าฐานทำร้ายพระคู่หมั้น

กับนางที่ไม่เชื่อฟังคู่หมั้นแลว่าที่สวามีในอนาคตนั้น ข้าสมควรไม่ลงโทษนางหรือไงกัน"

 

ข้าพเจ้าถึงกับชะงักเพราะถูกจ้องด้วยแววตาดุดันแบบที่ไม่เคยเห็น

นี่เป็นนัยน์ตาของเทพมังกรจริงๆ สินะ

 

"ข้าพเจ้าตัดสินใจไปแล้ว

รอเพียงคำตอบของท่านเท่านั้น"

ข้าพเจ้าคุกเข่าแทบเท้าเขาอย่างที่ไม่เคยทำ

 

เจ้าขี้เมาคลึงจอกเหล้าในฝ่ามือไปมาเหมือนกำลังครุ่นคิด

"ตกลง..."

 

ข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้นมาทันควัน รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะยิ้ม

 

"ก่อนนี้ข้าห้ามหูเตี๋ยไม่ให้มาพบ

ในเมื่อนางดึงดันมาเอง ที่นางต้องรอ ข้าจึงไม่ผิด

แต่ข้าจะยกเลิกคำสั่งนั้นก็แล้วกัน

ส่วนคำสั่งแรกสำหรับเจ้านั้น..."

 

รอยยิ้มของข้าพเจ้าชะงัก

 

"จะให้การบ้านอีกล่ะสิ"

ข้าพเจ้าเตรียมตัวเตรียมใจมาแล้ว

การบ้านกองเท่าภูเขาอีกสักลูกจะเป็นไรกัน

 

"ก็ใช่...แต่ก่อนหน้านั้น...เจ้ามานั่งตักแล้วป้อนเหล้าให้ข้าหน่อยก็แล้วกัน"

 

ข้าพเจ้านึกถึงภาพวาดของคนที่ดูเหมือนแสงจันทร์ท่านนั้น

 

'พี่สาวของหูเตี๋ย'

 

เจ้าบังคับเอาตัวข้าพเจ้ามาเลี้ยงเพราะเห็นเป็นตัวแทนของนางจริงๆ ใช่ไหม

และที่เมามายหัวราน้ำเช่นนี้ทุกวัน

ก็เพราะ 'ได้แต่รักอย่างลึกซึ้ง แต่ไร้ซึ่งวาสนา' สินะ

 

โธ่เว้ย เกิดเป็นเทพมังกรเสียเปล่า

ชีวิตเจ้าจะ 'เมาเหล้าไม่พอ เมารักไม่พอ' ไปถึงไหนกัน!

.

.

.

ฟารา : ไม่จบซะทีภาคสวรรค์ อ่านแล้วอย่าเพิ่งเบื่อกันนะ

จบเมื่อไหร่จะได้กลับโรงเตี้ยมกัน T^T

นับนิ้วดูแล้วอีกไม่น่าเกิน 2-3-4-5-6 ตอนนะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

939 ความคิดเห็น

  1. #922 bloodc2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 15:41
    ถ้าเราเป็นหลินเอ๋อร์จะปาพู้กันใส่แล้วด่าแม่มเรย

    -เทพมังกรบ้า ฮืออ
    #922
    0
  2. #895 tungminpe (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 20:34
    ชีวิตยุ่งมาก
    #895
    0
  3. #883 sunny chic (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 00:26
    เกลียดท่านเทพแล้ว
    #883
    1
    • #883-1 Ade_la(จากตอนที่ 10)
      16 พฤษภาคม 2563 / 20:49
      เราไม่ชอบแต่เกืิอบเกลียดค่ะ
      #883-1
  4. #859 Wolflove (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 11:36
    งูน้อยผู้ใสซื่อ
    #859
    0
  5. #715 ลูกแกะ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 10:47
    งูน้อยใจกว้างอ่า สงสารความรักของเทพขี้เมาจัง  เมื่อไหร่จะสมหวังนะ
    #715
    0
  6. #694 Nunal (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 11:04
    ชอบบบบบบบบบบ
    #694
    0
  7. #647 -Potta- (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:57
    เจ้างูเคะใจดีไปนะ
    #647
    0
  8. #629 ลัคกี้ป็อป (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มกราคม 2556 / 23:47
    นี้มันเล่าอดีตของมันอยุ่เรอะ?
    #629
    0
  9. #594 moshi_zan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 14:37
    แอบสงสารคู่หมั้นแหะ ..

    =v= อ่านภาคสวรรค์ก็สนุกดีนะฮะ 55+
    #594
    0
  10. #544 นักอ่าน...lnwcool (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2555 / 01:44
    ฮาได้อีก...งานนี้ผิดทั้งคู่แฮะ...หน้าตาดีเป็นเหตุจริงๆ!
    #544
    0
  11. #481 Nenarisa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2555 / 23:12
    สงสารหนูน้อยหูเตี๋ย

    แต่ทำตัวแบบนี้มันไม่ดีเลยนะ
    เป็นเด็กนิสัยไม่ดี

    แต่เจ้ามังกรก็เลือดเย็นเกินไป

    ไม่รู้ว่าใครกันแน่ ที่ได้แต่รักลึกซึ้ง แต่ไม่มีวาสนา
    #481
    0
  12. #418 บังเอิญอ่าน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 15:46
    หมั่นไส้ ยัย หู๋เตี๋ย แฮะ
    #418
    0
  13. #358 ลูกแกะ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 17:01
    อ่านถึงตอนนี้แล้วสงสารเทพขี้เมาซะแล้ว
    #358
    0
  14. #339 Silver Crown der. Sylvester (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 11:14
    งูน้อยใจดีไปไหม?

    =  =
    #339
    0
  15. #320 kiriyu_kura (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2555 / 14:02
    นี่สินะชีวิตพระรอง...
    นายเอกช่างเป็นพระรองจริงๆ แต่

    ขอสามคำที่เหอะ
    ไม่  ไหว  แล้ว!!!

    คู่หลินเอ๋อร์กับเทพมังกรมันน่ารักได้ใจอะไรอย่างเน้!
    ><

    #320
    0
  16. #310 P.I.E Area (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2555 / 20:30
    เห้ยยย ไม่เบื่อ
    ชอบภาคสวรรค์มากอะ
    ภาคโร้งเตี้ยมมันออกแนวยูริไป 5555
    #310
    0
  17. #219 'm yours. V.I.P (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2555 / 21:30
    นี่สินะ ชีวิตพระรอง - -+
    #219
    0
  18. #203 ป้าปุ๊ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2555 / 15:32
    จะไปดีกับมันทำไม-_-
    #203
    0
  19. #174 อสรพิษน้อย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 22:55
    แมนจังเลย เจ้างูน้อย
    #174
    0
  20. #168 kwan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 22:30
    งูน้อยใจดีจัง



    เทพมักรก็น่าสงสาร
    #168
    0
  21. #154 picthanok (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 20:53
    เยอะซะไม่มีไรเตอร์
    #154
    0
  22. #136 memo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 03:41
    เจ้างูน้อยใจดีจังอ่ะ
    #136
    0
  23. #98 ลิงน้อย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กันยายน 2555 / 21:15
    งูน้อยใจกว้างเกินไปแล้วนะ
    #98
    0
  24. #56 แม่มดสีม่วง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 19:05
    ภาคสวรรค์ ชอบจะตาย >_<
    #56
    0
  25. #38 แกงส้ม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 10:59
    หูเตี๋ย ชะนี นิสัยไม่ดี
    #38
    0