Rabbit Doubt : สภากระต่าย (บ้า) จอมโกหก

ตอนที่ 38 : SS4 : Journal 8-1 เราไม่เคยรักกันนี่นา (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 มี.ค. 54



Journal 8 : เราไม่เคยรักกันนี่นา (1)


(เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นก่อน event ของ fafela และ Kami-Seku)






“อืม...หืม เช้าแล้วเหรอ ปวดหัวจัง”


LR
 หยิบนาฬิกาขึ้นมาดู ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง


แสงแดดยามเช้าส่องสว่างจ้าแข่งกับเสียงนกร้องสดใส


เรื่องที่เกิดขึ้นใน สภากระต่ายใต้ดิน และ Master Rabbit เป็นเหมือนความฝันที่ไกลแสนไกล


“นอนไปวันนึงเต็มๆ เลยเหรอ”


majin : “ผิดแล้วครับ คุณนอนหลับไป 2 วันเต็มๆ เลยต่างหาก

แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจัดการเรื่องการโหวตให้เรียบร้อยแล้วครับคุณหนู”



“อืม...ขอบใจนะมาจิน” ตอบทั้งๆ ที่ยังงัวเงีย LR พลิกตัวมาทางเพื่อนร่วมห้อง แต่ยังไม่ยอมลืมตา


‘เอ๊ะ! ทำไมมันเรียกเราว่าคุณหนู?’ คิดพลางขยับเปลือกตาขึ้นแบบคนขี้เกียจ






majin : “เช้านี้จะรับชาอะไรดีครับนายน้อย”


พรวด! LR ทะลึ่งตัวขึ้นนั่งบนเตียงพร้อมอ้าปากค้าง


“มะ...มาจิน”






majin : “ไม่ใช่ครับ จากนี้ไปโปรดเรียกผมว่า Claude เถิดครับคุณหนู LR


“แกเป็นบ้าอะไรเนี่ย! อ๊ะ! ในตอนที่หันไปโวยวาย LR ก็สะดุดผ้าห่มจนหล่นพรวดลงจากเตียง


โชคยังดี (LR : จริงเรอะ?) ที่มาจินดีดเท้าเต้นแท็ปเป็นเสต็ปในเวลาเสี้ยววินาที

ก่อนจะพุ่งตัวมารับร่างของเขาไม่ให้หล่นลงไปจูบพื้น






<ซับนรก>


<LR : อา Claude ขอบคุณนะที่ช่วยฉันไว้ นายไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลยจริงๆ>


<majin : ไม่เป็นไรมิได้ครับคุณหนู เป็นหน้าที่ของพ่อบ้านอันดับ 1 อย่างกระผมอยู่แล้ว>




majin : “ฟู่ว...ทันพอดี...

คุณหนูครับ เพิ่งตื่นนอนอย่าลุกพรวดพราดสิครับ มันอันตราย”




“แกนั่นแหละ อาการเข้าขั้นอันตราย!” (LR : ไอ้ภาพข้างบนมันอะไรวะ)


LR กระชากคอเสื้อชุดบัทเลอร์สีดำของของมาจินออก


รอยกัด...” LR อยากจะร้องไห้ “แกก็เคยเป็นหมาป่า แค่โดนหมาป่าตัวอื่นกัด ไปติดเชื้อบ้าจากมันมาได้ไง”



majin : “สงสัยเพราะกระผมโดนหมาป่าตัวเดิมกัด 2 ครั้งซ้อนกระมังครับ”



มาจินตอบท่าทางขึงขัง ราวกับพ่อบ้านที่ได้รับการอบรมมาเป็นอย่างดี



majin : “มาสิครับ กระผมจะช่วยคุณเปลี่ยนเสื้อผ้า”



ว่าพลางจับร่าง LR พลิกซ้ายพลิกขวาเหมือนตุ๊กตาด้วยแรงมหาศาล



‘อย่าให้รู้นะว่าใครกัดแก มาจิน ฮือ ฮือ’



LR คิดทั้งน้ำตา ต้องยอมให้คนตรงหน้าจัดการเสื้อผ้าให้



‘คนยิ่งปวดหัวอยู่ ไม่มีแรงโกรธมันแล้วเว้ย!’



“แล้วผ้ากันเปื้อนนี่อะไร?” LR มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนถูกมาจินจับแต่งชุดเมด (ชาย) + ผ้ากันเปื้อนเรียบร้อย







majin : “คำสั่งจากผู้จัดขอรับคุณหนู

มาดมัวแซลทั้งสองท่านเห็นว่าควรจะลงโทษคุณ โทษฐานทำลายหลุมศพของผู้เล่นท่านอื่น”



มาจินตอบในขณะที่รินน้ำชาให้ LR (LR : ไม่ได้ขอ)


“อะไรนะ?” LR ชะงักแล้วเงยหน้ามองมาจิน


majin : “เพื่อมิให้เป็นเยี่ยงอย่างที่ไม่ดีแก่ผู้ร่วมเกมที่ยังเหลืออยู่

คุณหนูต้องไถ่โทษด้วยการไปทำความสะอาดห้องของผู้เล่นที่ผู้จัดจับสลากได้

เพื่อความสะดวก กระผมได้พิมพ์รายชื่อไว้ในมือถือเครื่องนี้แล้ว”



มาจินสาธยายพร้อมส่งถาดเงินที่วาง IPHONE ไว้ตรงกลางให้เจ้านาย (LR : ใครเป็นเจ้านายมัน?)


“แกแตะมือถือฉันโดยไม่ได้รับอนุญาตงั้นเหรอ?”


‘นี่มันสมบัติส่วนตัวนะเฮ้ย’


majin : “อ้อ แล้วถ้าคุณหนูรู้สึกเหนื่อย แค่กดไอคอน โทรด่วน นี้

คุณก็สามารถตามกระผมให้ไปรับใช้ได้”



“แกจะพล่ามเหมือนพ่อบ้านในการ์ตูนอีกนานแค่ไหน”


LR ถามพร้อมขมวดคิ้ว สีหน้าเย็นชาเหมือนน้ำแข็งขั้วโลกขึ้นเรื่อยๆ


majin : “ไม่มีอะไรที่กระผมทำไม่ได้หรอกขอรับ เพราะกระผมเป็นพ่อบ้านแห่งตระกูล...


ตูม!

LR ตวัดมือซ้ายหยิบ IPHONE ในวินาทีเดียวกับที่มือขวาส่งหมัดเสยถาดไปประเคนหน้ามาจินเต็มรัก


“รอนี่แหละ จะไปตามหมอมาให้”


LR เดินจากไปโดยไม่หันกลับมาดูซากมาจินที่นอนตายอยู่บนพื้น...


-----------------------------------------------------------------


ครืดดด IPHONE ของ LR สั่นเบาๆ พอเห็นชื่อคนปลายสาย เขาก็กดรับขึ้นมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย


Mikinoka_Black : “คิก คิก สวัสดีจ้า LR ในที่สุดก็ตื่นซะทีนะ ให้พวกเรารอจนเมื่อย”


“มีธุระอะไร” LR ถามไร้อารมณ์






Mikinoka_Black : “ฝนฝนโทรมาย้ำว่า

คุณเมด LR จะต้องทำความสะอาดห้องของผู้เล่นทุกคนในรายชื่อให้เรียบร้อย

พอเสร็จแล้วให้เขียนบันทึกการทำงาน และส่ง SMS กลับมาให้พวกเราด้วย"



“ฉันไม่ทำ” ทำไมต้องทำด้วย!


Mikinoka_Black : “ไม่ทำไม่ได้ค่ะ เพราะ...อ๊ะ ปุยปุย อย่าจับตรงนั้นสิ…”


มีเสียงน้ำและเสียงเด็กผู้หญิงหัวเราะคิกคักดังแทรกเข้ามาตามสาย


Matsuura : “ฝนฝนขี้โกงอ่าาา หน้าอกใหญ่ขึ้นอีกแล้วนะ”


Mikinoka_Black : “ปุยปุย ฝนฝนบอกไม่เอาก็ไม่เอาสิ ว้าย!


Matsuura : “ปี้บ ปี้บ เครื่องมือ ตรวจจับขนาด กำลังทำงานเจ้าค่าเอ๊ย”


therike : “:ซือฝน ซือปุย เค้าเล่นด้วยสิซือเนี้ยววว”


“พวกเธอทำอะไรกันอยู่...”






Mikinoka_Black : “อะ...อาบน้ำค่ะ...แฮ่ก แฮ่ก อ๊ะ อย่าสิ ตรงนั้นมัน อื้อ!


‘เสียงมันไม่เหมือนอาบน้ำเลยนะเฟ้ย!’


Matsuura : “ถ้า LR ไม่ทำ LR ก็ต้องมาอาบน้ำกะพวกปุยปุย”


จากนั้นสัญญาณก็ตัดไป...


LR ชั่งใจก่อนจะเดินไปหยิบไม้ขนไก่






“เออ ฉันทำก็ได้!”


--โปรดติดตามตอนต่อไป--


-----------------------------------------------------------------


ฟารา : แบ่งลงก็แล้วกันค่ะ มันยาวเขียนไม่ทัน น่าจะ 2-3 ตอนจบ +_+


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น