Rabbit Doubt : สภากระต่าย (บ้า) จอมโกหก

ตอนที่ 36 : SS4 : Journal 7 เพื่อน และ สภากระต่ายใต้ดิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 436
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 มี.ค. 54



Journal 7 : เพื่อน และ สภากระต่ายใต้ดิน








“ไง Alice ช่วยถอยไปหน่อยได้ไหม?”




LR พูดเรียบๆ กับ Kami-Seku ที่ยืนร้องไห้เงียบๆ




น้ำตาของเธอดูคล้ายไข่มุกสีใส ขับเน้นให้ใบหน้างดงามยิ่งดูเศร้าสร้อย





สาวน้อยถอยหลบ เธอขมวดคิ้วเมื่อเห็น LR ถือพลั่วมาด้วย


Kami-Seku : “LR จะทำอะไรคะ? หรือ...หรือว่า”


LR ไม่ตอบเขาเริ่มลงมือขุดหลุมศพของ nhoice


Kami-Seku : “อย่านะคะ!”


“ดูเงียบๆ !” LR ตวาดอย่างเย็นชาจน Kami-Seku สะดุ้ง


ฉึก! ฉึก! LR กระแทกพลั่วตัดหน้าดิน ระหว่างทั้งสองมีเพียงแต่ความเงียบ






ครู่หนึ่ง ซากศพเปื้อนเลือดของ nhoice ก็โผล่ขึ้นมาจากใต้พื้นดิน


Kami-Seku : “อุ๊...จะ...ใจร้าย ทำไมต้องขุดเธอขึ้นมาด้วย”


“นั่นเป็นคำถามเหรอ?” LR โยนพลั่วไปอีกทาง เขาดึงร่างไร้ชีวิตของ nhoice ขึ้นมาอย่างทุลักทุเล


“ถ้านั่นเป็นคำถาม ฉันแนะนำว่าเธอไม่ควรรอฟังคำตอบ” LR พลิกแขนขาของ nhoice


ตอนแรก เขาแทบจะฉีกเสื้อผ้าของเธอทิ้ง แต่ ‘มโนสำนึก’ หรือ ‘อะไรซักอย่าง’


ทำให้ LR หยุดกึก สายตาอ่อนลง แล้วปฏิบัติกับสาวน้อยผู้ไร้ชีวิตอย่างทะนุถนอม






“……………..” LR มองร่างของ nhoice นิ่ง เมื่อเจอสิ่งที่เขาต้องการ


เขาผละไปขุดหลุมศพของ candy06eang เป็นรายต่อไป


Kami-Seku : “เดี๋ยวค่ะ! ทำแบบนี้เกินไปแล้วนะ”


หุบปาก! ฉันบอกให้อยู่เงียบๆ” ฉึก! ฉึก! LR ขุดโดยไม่สนใจเสียงห้าม


เหงื่อร้อนๆ ไหลท่วมแผ่นหลังจนเสื้อเชิ๊ตบางๆ แนบสนิทไปกับร่าง






LR พลิกร่างของ candy06eang เหมือน nhoice เพียงแต่ว่าคราวนี้รุนแรงกว่า ไร้อารมณ์กว่า 


เมื่อเจอสิ่งที่เขาต้องการ นัยน์ตาคมก็วาวโรจน์


“เซเซ่ กลับห้องไปซะ ถ้ามีคนติดต่อเธอมาก็อย่าตอบอะไร”


Kami-Seku : “อะ...เอ๋ หมายความว่ายังไงคะ? ใครจะติดต่อฉัน?”


“อย่าเชื่อใจ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใครก็ตาม”


Kami-Seku : “ทะ...ทุกคนเลยเหรอคะ?”


“ใช่...รวมถึงฉันด้วย”


LR กลบหลุมศพของสาวน้อยทั้งสอง เขาขว้างพลั่วไปกระแทกต้นไม้อย่างรุนแรง แล้วเดินจากไป


-----------------------------------------------------------------





ก่อนหน้านี้ 1 ชั่วโมง






IAN : “LR ไปเอาลูกอมสีฟ้ามาจากไหนน่ะขอมั่งสิ”






majin : “…ท่าทางน่าอร่อยดีนะครับ...” (ฟารา : จินจินเชื่องกับ LR แล้วเหรอ พูดเพราะเชียวหลังๆ)


“ก็เอาไปสิ” LR นอนเล่นเกมใน IPHONE เรื่อยเปื่อย


ไม่สนใจเพื่อนร่วมห้อง (majin-กลับมาเพราะตายอีกรอบ)


และไม่ร่วมห้อง (IAN-มาหมกตัวอยู่ในห้องคนอื่น) ทั้งสองคน


IAN : “เฮ้ กระดาษรองลูกอม เอ้ย! จดหมายนี่มีตราอะไรด้วยแน่ะ


ต้องเอาส่องกับไฟถึงจะเห็น...เฮ้ยนี่มัน!”



“อะไรอีกล่ะ...” LR หันไปถามเนือยๆ มองเอียนที่อยู่ๆ ก็ร้องเสียงหลง






LR เบิ่งตาค้าง เขากัดฟันกรอด! เมื่อเห็นรูปที่ IAN เอาให้ดู


IAN : “หรือว่า...Master Rabbit จะกลับมาแล้ว?”


LR ลุกพรวดขึ้นจากเตียง


majin : “LR จะไปไหนครับ?”


ไม่มีคำตอบให้ชายหนุ่มทั้งสอง... LR คว้าเสื้อนอกขึ้นมาสวมแล้วรีบก้าวฉับๆ ออกจากห้อง


-----------------------------------------------------------------






Airi : “พี่ฮะ พี่ฮ้าาา ผมมีไรให้ดูแหละ เมี้ยว เมี้ยว”


LR เดินผ่านไอริโดยไม่หันไปมองด้วยซ้ำ เขาเปิดประตูห้องเก็บของแล้วรื้อพลั่วออกมา


Airi : “พี่ LR ง่า~~~”


“ตอนนี้กำลังยุ่ง กลับห้องไปซะ

รอฉันเงียบๆ อยู่ที่ห้อง อย่าเปิดประตูรับใครเข้ามาเด็ดขาด

ไว้กลับมาฉันจะดูหูแมวของนายเอง”



Airi : “พะ พะ พี่...” ไอริอ้าปากค้างมองตามหลังของ LR ที่เดินจากไปด้วยท่าทางเคร่งเครียด


Airi : “ยะโฮ่ว มุขของ ซือเนี้ยว ได้ผลจริงๆ ด้วย!

ผมจะรอพี่ LR มาหาผมที่ห้องนะคร้าบบบ

ผมสัญญาว่าเราจะต้องสนุกกันทั้งคืน~”






LR หยุดกึก เขาหันหน้ากลับมาพร้อมยิ้มบางๆ “อืม...รออยู่ที่ห้องอย่าออกมาล่ะ ไอริ


Airi : “อะไรกัน...ปกติต้องโกรธนี่นา...หรือว่า” ไอริล้วงมือถือขึ้นมาแล้วพิมพ์ข้อความบางอย่าง...


-----------------------------------------------------------------


ปี้บ ปี้บ ปี้บ ข้อความเรียกเข้าในมือถือ คือรูปภาพปริศนา เวลา และสถานที่






<ขอแสดงความยินดี คุณคือผู้ได้รับเลือกให้เข้าสู่ สภากระต่ายใต้ดิน>

<การประชุมจะเริ่มในอีก 15 นาที>



“โผล่หน้าชั่วๆ ของแกออกมาแล้วสินะ Master Rabbit!” LR กระแทกเสียง


ณ สภากระต่ายใต้ดิน






... : “ยินดีต้อนรับ LR ไม่สิควรจะเรียกว่า Lady Rabbit มากกว่า”


บุคคลปริศนายืนรอต้อนรับ LR อยู่หน้าทางเข้า


... : “เอ...หรือจะให้เรียกว่า ウサギ●イレイ ดี? ウサギ●イレイ นี่ชื่อจริงของเธอใช่ไหมน้า

ชื่อตอนที่เธอยังเป็นคนธรรมดาแบบเมื่อ 9 ปีก่อน”



“อย่านึกว่าฉันไม่รู้” LR เดินเข้าไปหาด้วยใบหน้าเฉยชา


“แกพล่ามชื่อของฉัน เพราะต้องการแสดงให้เห็นว่าแกถือไพ่เหนือกว่า”


ชายสวมหน้ากากเดินนำ LR เข้าไปด้านใน


“อย่าคิดว่าฉันจะเล่นไปตามเกมของแก Master Rabbit


LR พูดเสียงต่ำก่อนนั่งลงตรงหน้าโต๊ะกลมที่ตั้งอยู่กลางห้อง






... : “ตอนนี้ผมไม่ใช่ผู้จัดเกมเมื่อ 9 ปีที่แล้ว

ผมเป็นเพียงกระต่ายธรรมดาตัวหนึ่ง ได้โปรดเรียกผมว่า ‘เพื่อน’ 



‘หึ ไม่ยอมเผยใบหน้า ไม่ยอมใช้ชื่อจริงในเกม มีคนอื่นอยู่ด้วยสินะ’


LR มองไปรอบๆ... หลอดไฟเก่าๆ ให้แสงเพียงเล็กน้อย มองเห็นเงาคนนับ 10 ขยับไหววูบๆ


“ต้องการอะไร?”


เพื่อน : “พวกเราอยากให้คุณเข้าร่วมกับ ‘สภากระต่ายใต้ดิน’ และโหวตคนที่เราคิดว่า ‘ใช่’

ด้วยวิธีนี้เราจะพิสูจน์ตัวตนของกระต่ายและกำจัดหมาป่าออกไป”


เพื่อน
 ยื่นกระดาษที่เขียนรายชื่อของคนที่เข้าร่วมการโหวตในวันที่ 6 และ 7 ให้ LR


เขารับมันมาพลางกลอกตาขึ้นลงอย่างไร้ความรู้สึก...


จากนั้นจึงหยักยิ้ม แล้วมองไปยังชายที่เรียกตัวเองว่า ‘เพื่อน’






“ไม่ ฉันปฏิเสธ”


เสียงฮือฮาดังขึ้นรอบๆ คลื่นความไม่พอใจรวมตัวกันแล้วมุ่งตรงไปยัง LR ทันที


เพื่อน : “คุณกำลังจะบอกว่าตัวเองเป็น หมาป่า เลยไม่ยอมเข้าร่วม สภากระต่ายใต้ดิน สินะ”


“หึ ยังน่ารังเกียจเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน” LR ยกเท้าขึ้นพาดโต๊ะด้วยท่าทีสบายๆ


“เงียบ!” เขาตะคอกเสียงต่ำ “อย่านึกว่าฉันจำแผนการยุยงของแกเมื่อ 9 ปีก่อนไม่ได้”


เพื่อน : “แผนการอะไรงั้นหรือ ผมไม่มีแผนการอะไร นอกจากต้องการเห็นหมาป่าถูกแขวนคอตายให้หมด

คุณพูดเหมือนมันเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ถ้าผมเข้าใจผิด ก็โปรดแก้ไขด้วย”



“แกสั่งให้ ‘สาวก’ โหวตกันเอง มีผู้ ‘เสียสละ’ ไปกี่คนแล้วล่ะ

ฉันดูรอยที่ ‘พวกเธอ’ กรีดตัวเองก่อนตายแล้ว มันเป็นสัญลักษณ์ของแกชัดๆ” 



เสียงฮือฮาดังขึ้นกว่าเดิม แต่คราวนี้ เพื่อน เพียงยกมือห้าม ทุกคนก็หุบปากทันที






“แผนการของแกเสี่ยงเกินไป แค่เทียบรายชื่อคนที่โหวตทั้ง 2 วันก็รู้แล้วว่าใครเป็นสาวกของแกบ้าง

และคนพวกนั้นกำลังเป็นเป้าหมายในที่โล่ง”



LR ประสานมือไว้ที่ท้ายทอย เอนตัวไปด้านหลังอย่างไม่ยี่หระ


“หึ เจ้าพวกกระต่ายตัวน้อยที่กำลังจะถูกหมาป่าล่าอย่างสนุกสนาน”


เพื่อน : “ไม่เคยได้ยินหรือครับว่า สงคราม...ย่อมต้องมีผู้เสียสละ

ทุกคนรู้สึกเป็นเกียรติต่างหาก ที่ได้ตายเพื่อช่วยเพื่อนๆ”



“…ไม่ใช่...ในจดหมายของ เธอ ไม่ได้เขียนแบบนั้น” LR พูดเบาๆ เหมือนจะกระซิบกับตัวเอง


เขารีบปัดความคิดของตัวเองออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนมองกลับมาที่ เพื่อน


“ถ้างั้น ทำไมแกไม่ยอมตายๆ ไปก่อนเป็นคนแรกล่ะ?”


เพื่อน : “ผมจะยินดีมากที่ได้ทำเช่นนั้น แต่ผมมีหลักฐานว่าตัวเองเป็นแค่กระต่ายน้อยธรรมดาๆ”


เพื่อน โชว์จดหมายรับรองจากผู้จัดให้ทุกคนดู


“ของจริงแน่นอนครับ การที่ผมยังมีชีวิตอยู่เป็นคะแนนเสียงให้พวกเขาย่อมต้องมีประโยชน์กว่า”


“หึ ฉันถึงบอกไงล่ะว่า แกมันไม่เคยเปลี่ยน คราวที่แล้วเป็นผู้จัด คราวนี้จะทำตัวเป็นเจ้าลัทธิ?”


LR ลุกขึ้นยืน เขาหันไปทางกลุ่มคนในเงามืด “เกาะกลุ่มกันไว้ให้ดีเถอะ เจ้าพวก กระต่ายน้อย หึ หึ หึ หึ

ในตอนที่จะจากไปนั้นเอง เงาร่างดำทะมึนของคน 4 คนก็เข้ามาปิดทางออกของ LR ไว้


“อะไร? อยากตายก่อนถึงเวลาโหวตหรือไง?”






Airi : “ผมนึกแล้วว่าพี่ LR ต้องมาที่นี่ ดีนะแอบล่วงหน้ามาเข้าประชุมก่อน”


ไอริเดินออกมาจากในเงามืดเป็นคนแรกแล้วหันไปทาง เพื่อน


“ข้อเสนอของนายก็ดีอยู่หรอก แต่ผมชอบทำตามที่หัวใจเรียกร้องมากกว่า~

ไปดูผมใส่หูแมวดีกว่าฮะพี่”



“หึ” LR เขกกระโหลกไอริไปเต็มรัก “ไม่ไป ฉันบอกให้แกรออยู่ในห้อง ไม่ใช่ให้มาที่นี่”


Airi : “โฮ โฮ โฮ พี่ LR ใจร้าย” ไอริร้องไห้แต่ก็ป้วนเปี้ยนไม่ยอมจากไปไหน




จากนั้น IAN กับ เบนวา ก็เดินตามออกมา


IAN ไม่ใส่สิ NAI นี่...’  LR พิจารณา ‘ยังไม่มีใครรู้’






NAI : “ฉันตามเธอมา IAN เป็นห่วงเธอมากนะรู้ไหม” เขาเดินเข้ามายืนข้างๆ แล้วกระซิบ






ageless_forever : “โทษทีนะพี่ชาย ผมชอบสาวๆ มากกว่าผู้ชายอ่ะ”


เบนวา โบกมืออย่างร่าเริงไปทาง เพื่อน แต่สายตาของเขาก็ยังแฝงเร้นไปด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก


และคนสุดท้าย…






EL : “ผมมารับครับ...คุณยังจำสัญญาของเราได้ใช่ไหม...ผมจะไปกับคุณเอง

‘Until death do us part.’ 



(ฟารา : พวกแกไปสัญญากันตอนไหน? // ต้องรออ่านอีเว้นของโมโมแล้วล่ะ ฮา~)


LR เดินแหวกทุกคนออกไปเงียบๆ


-----------------------------------------------------------------






".............................."


majin : “ท่าทางวันนี้คุณคงไม่อยากให้ใครรบกวน ผมไปก่อนดีกว่า” ว่าแล้วก็เดินออกไปจากห้อง


LR นอนอยู่บนเตียงคนเดียวในห้อง สายเหลือบไปเห็นซองจดหมายสีฟ้า






จดหมายที่เมื่อวานเขาเอาไปคืนแล้วแท้ๆ แต่เธอก็ยังส่งฉบับใหม่มาก่อนที่จะตาย


“…nhoice…” LR ยกซองจดหมายขึ้นมา ตอนแรกที่อ่าน เขาไม่ได้สนใจข้อความด้วยซ้ำ


ลูกอมสีฟ้าที่ค้างด้านในอยู่ไหลออกมาจากซองกระดาษ


ใช่แล้ว...ไหลลงมาเหมือนครั้งแรกที่เขาเปิดซองออก


‘คุณ LR ชอบทำหน้าเครียดตลอดเวลาเลยนะคะ

ถ้ายังไงลองอมลูกอมสีฟ้าของเราดูสิ อร่อยมากๆ เลยล่ะ~’



LR แกะห่อลูกอมที่เขาไม่เคยคิดจะแตะ ปลายนิ้วส่งลูกอมเม็ดเล็กๆ เข้าปาก


‘ฉันไม่อยากตายเลยค่ะ...ทำยังไงถึงจะรอดออกไปจากที่นี่ได้นะ’


ข้อความของสาวน้อยผู้ล่วงลับวนเวียนอยู่ในหัว เสียงเปียโนดังแว่วมาจากที่ไกลๆ




*คลิกเพื่อฟังเพลง*




LR นึกถึงภาพของตัวเองเมื่อ 9 ปีก่อน...ตอนที่เขาได้พบกับ Master Rabbit

ก่อนที่เขาจะกลายมาเป็นสมาชิกผู้ทรงเกียรติของ สภากระต่าย






(ウサギ●イレイ 9 ปีก่อน)


“หวาน...”  LR รู้สึกว่าขอบตาร้อนผะผ่าว



‘หึหึ ไม่นึกเลยว่า...เรายังมีความรู้สึกอยู่

เพราะมัน...Master Rabbit

Master Rabbit                 Master Rabbit

แกแน่ใจเหรอว่า สมาชิกสภาสูงทุกคนยินดีต้อนรับพวกเราเข้าสู่ สภากระต่าย

ซักวัน...ไม่แกก็ฉัน...สักคนจะต้องถูกพวกมันทรมานจนตาย’




LR นอนเอามือก่ายหน้าผาก มืออีกข้างกระชับปืนแน่น


เขาหลับไปทั้งอย่างนั้น เตรียมพร้อมสำหรับอันตรายที่จะเข้ามาท้าทาย


-----------------------------------------------------------------


ฟารา : ดราม่าโครตๆ อ่าตอนนี้...รั่วมาหลายตอนและ ขอดราม่ามั่ง ^^; หุหุ

ตอนนี้ชอบรูปเบนวามาก ทั้งสีสวย ท่าโพสแรด เอ๊ย แรง


ป.ล. 1 เดาได้รึเปล่าว่า Master Rabbit เป็นใคร?

ป.ล. 2 เรื่องนี้ไม่ใช่การเฉลยคลาส เขียนเพื่อให้อ่านกันเล่นๆ สนุกๆ เท่านั้นจ้า

ป.ล. 3 แต่ถ้าอยากรู้คลาส LR ก็นี่เลย *#3743 จิ้มโลด* อิอิ


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น