Rabbit Doubt : สภากระต่าย (บ้า) จอมโกหก

ตอนที่ 18 : SS2 : DAY 5 Event : วันที่เริ่มมีความหวัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 มี.ค. 54


DAY 5 : วันที่เริ่มมีความหวัง






ค่ำคืนนี้...สายฝนกำลังตกพรำๆ...

หยาดฝนเม็ดเล็กๆทิ่มแทงผิวเนื้อราวกับเข็ม

ทั้งเย็นเฉียบและกัดกร่อนลึกจนถึงก้นบึ้งของหัวใจ






Matsuura : “เธอเป็นหมาป่าไม่ผิดแน่!”


Punica Berry~* : “…มีหลักฐานอะไร?...”


Matsuura : “เธอคือคนที่ทำร้ายชั้นวันแรก! ชั้นจำได้!”


Punica Berry~* : “อ้อ แค่นั้นเองเหรอ? หมายความว่าทุกคนโหวตให้ฉันโดนแขวนคอวันนี้

เพราะเด็กคนนึงพูดเพ้อเจ้อโดยไม่มีหลักฐานจริงๆด้วยซ้ำ”


Matsuura : “อึก!...เธอ..เธอ เป็นหมาป่าแท้ๆ

ผิดแล้วยังไม่ยอมรับผิด จะตายแล้วยังไม่ยอมสารภาพอีก!”



Punica Berry~* : “รู้สึกดีใช่ไหมล่ะ?”


Matsuura : “หมายความว่ายังไง!?”


Punica Berry~* : “จริงๆแล้วเธอไม่รู้หรอกว่าใครคือหมาป่า เธอแค่หาแพะรับบาปเท่านั้น

ใช้ประโยชน์จากการที่รอดมาได้มาอ้างว่าตัวเองเคยเห็นหมาป่า ตัดสินชะตาชีวิตคนอื่นอย่างหน้าไม่อาย



ว่าไงล่ะ! ได้ชี้เป็นชี้ตายคนอื่น เธอรู้สึกดีใช่ไหมล่ะ!



Matsuura : “ไม่จริงซักหน่อย! คนที่หน้าไม่อายน่ะเธอต่างหาก

อะ อย่ามาทำเหมือนชั้นเป็นคนผิดนะ

เธอเป็นฆาตกรก็สมควรตายแล้วนี่!”



Punica Berry~* : “เธอที่ตัดสินให้คนอื่นตายก็เป็นฆาตกรเหมือนกันนั่นแหละ

เธอ เธอ เธอ

แล้วก็พวกเธอทุกคน อย่าคิดนะว่าจะรอดจากเกาะนี้ไปได้!

สุดท้ายทุกคนก็ต้องตายเหมือนชั้น ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”



“คุณ Punica Berry~* ได้เวลาประหารแล้วค่ะ มีอะไรจะสั่งเสียเป็นครั้งสุดท้ายไหม?”






Punica Berry~* : “ดอกไม้นี่หอมดีนะ ชั้นจะจำกลิ่นดอกไม้ไว้ก่อนตาย

พอตายไปแล้วชั้นจะได้ไปสวรรค์ที่มีแต่ทุ่งดอกไม้

ไปจากนรกคนเป็นที่มีแต่สัตว์ร้ายในร่างมนุษย์แบบนี้ คึ คึ คึ คึ”




หญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่บนแท่นประหาร มองกราดลงมาเบื้องล่างอย่างเหยียดหยัน






นัยน์ตาไร้แววนับสิบคู่จ้องกลับมา ทั้งเลื่อนลอยและเย็นชา

สุดท้าย...ภาพของเธอก็จางหายไปภายใต้สายฝนพรำ






=GRACE= : “แบบนี้ดีจริงๆเหรอ...”


Matsuura : “ดีสิ หมาป่าตายไปแล้วนะพวกเราควรจะดีใจสิ ใช่มั้ย!”




“จะ จริงด้วย..”


“นั่นสิ”


“ชะ ใช่!”


“แน่นอน ฮะ ฮะ ฮะ”


=GRACE= : “มีคนโดนแขวนคอตายตรงหน้าแต่พวกเธอกลับหัวเราะร่า...

ตอนนี้ชั้นไม่รู้แล้วว่าใครคือหมาป่ากันแน่...

ชั้นเหนื่อยแล้ว เกมพรรค์นี้ เกมที่ให้คนตัดสินชีวิตคนแบบนี้...

ชั้น.....”



Matsuura : “เดี๋ยวสิเกรซ เธอจะไปไหนน่ะ!”






Punica`Wonder~* : “น้อง =GRACE=?

แย่แล้วต้องรีบตามไป”



Punica`Wonder~* ออกวิ่งไล่ตามเงาของ =GRACE= เข้าไปในป่า

น่ายินดีที่เธอไม่ได้หันกลับมา

เพราะด้านหลัง...ไม่มีใครคิดจะขยับตัวแม้แต่คนเดียว


เปรี้ยง!






สายฟ้าฟาดผ่าท้องฟ้าสีดำทะมึนขุ่นข้น






- โบสถ์เก่า -


Punica`Wonder~* : “โอ้ย! อะ อะ อะ ไม่น่ะ”


majin : “เธอผิดเองที่วิ่งทะเล่อทะล่าเข้ามา”


ปี้บ ปี้บ






majin ก้มลงมองข้อความในมือถือแล้วแสยะยิ้มออกมา






Punica`Wonder~* : “อะ...อย่าทำฉัน อย่าฆ่าฉันเลย ฮือๆ

ฉันยังตายไม่ได้

ถ้าฉันตายล่ะก็ เด็กๆจะไม่เหลือใคร”



majin : “Punica`Wonder~* อายุ 22 ปี ครูอนุบาลผู้ดูแลสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่กำลังจะถูกปิด

เธอมาร่วมเกมเพราะต้องการเงินรางวัลไปให้เด็กพวกนั้นสินะ”



Punica`Wonder~* : “ชะ ใช่ ฉัน ฉันไม่รู้ว่าจะมีคนตายจริงๆ

ฮือๆ ถ้ารู้ตั้งแต่แรกล่ะก็...”



majin : “ถ้าเด็กๆรู้ว่าคุณครูมาเล่นเกมฆ่าคนแบบนี้ จะคิดยังไงนะ หึหึ”


Punica`Wonder~* : “อึก!”





‘หนูลัล รินริน อคิน แคปเปอร์ ครูขอโทษ ครูคงกลับไปหาพวกเธอไม่ได้แล้ว’






เปรี้ยง!






สายฟ้าผ่าทะเลเวิ้งว้าง ลมพายุโหมกระหน่ำ คลื่นม้วนตัวบ้าคลั่ง






เงาร่างของเด็กสาวคนหนึ่งยืนทอดอาลัยอยู่ริมหน้าผาสูงชัน

ทั้งโดดเดี่ยวและแสนเศร้า


=GRACE= : “บางที...พวกเราทุกคนอาจจะเป็นหมาป่าก็ได้...

อย่างน้อย...เวลานี้ ถ้าทำแบบนี้...ชั้นก็จะได้ตายในฐานะมนุษย์”




เปรี้ยง!



เมื่อสายฟ้าฟาดลงมาอีกครั้ง ร่างของเธอก็หายไป




----------------------------






…. : “หยุดนะ majin อย่าฆ่าเธอ!”


majin : “PinkMelon ทำไม...ก็เธอตายไปแล้วนี่”


“‘O Calm of heaven. Pleasure is a choosing.’

Pig, men, owl, snake, dove, and fox are eaten by devil.”





“O Calm of heaven. Pleasure is a choosing.’

Pig, men, owl, snake, dove, and fox are eaten by devil.


When the preys disappear, only ‘truth’ remains.”


“ช่างเป็นข้อความที่โรแมนติกจริงๆนะคะ

เห...แปลกใจหรือคะที่ดิฉันมาที่นี่

ที่เกาะนี้มีกฏอยู่นะคะ และ ดิฉัน ก็คือ กฏ ที่คุณไม่สามารถล่วงละเมิดได้

แต่ว่า...ก่อนที่จะสนใจดิฉัน สนใจคนรักของคุณก่อนดีกว่า”



majin : “PinkMelon…”


เขารวบตัวหญิงสาวที่ยืนตะลึงเข้ามากอด รัดแน่นจนเธอร้องด้วยความเจ็บ






PinkMelon : “majin เธอยังไม่ตายจริงๆเหรอเนี่ย...

เธอเป็นหมาป่าแบบที่ Lady Rabbit บอกจริงๆด้วย

ไม่น่าเชื่อเลย

อะ อย่า อย่าเข้ามานะ”



PinkMelon สะบัดตัวออกจากอ้อมแขน ฝันร้ายในคืนที่ถูกไล่ล่ากลับมาอีกครั้ง


แปะ! แปะ!


“เอ้าๆ มีสติหน่อยสิคะ”


majin : “มากับฉัน ฉันจะพาเธอออกไปจากเกาะนี้เอง”


PinkMelon : “ไม่ได้ เดี๋ยว! อย่า! ปล่อยนะ!”


“จดหมายของคุณจะไปถึงคุณนักสืบพรุ่งนี้เช้า คุณกำลังคิดจะเล่นตุกติกกับเกมสินะคะ

ดิฉันเลยพาคนรักของคุณมาเตือนว่า...ถ้าไม่ยอมเชื่อฟัง PinkMelonจะตายเอาจริงๆนะคะ”






PinkMelon : “ปลอกคอนี่เป็นระเบิด รีโมทอยู่ที่ Lady Rabbit”


majin : “!!!


“ยังมีรีโมทสำรองที่ดิฉันฝากไว้กับ ‘เพื่อน’ อีกคนด้วยนะ

ถ้าดิฉันเป็นอะไรไป เขาจะกดรีโมททันที

แล้ว หัว กับ ตัว ของเธอจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน”


majin : “...ต้องการอะไร”


“แหม~ว่าง่ายๆแบบนี้สิคะถึงจะดี คุณหมาน้อยที่น่ารัก”



-----------------------------------------------------

Rabbit Doubt DAY 5 END

Punica Berry~* - ถูกแขวนคอ






Punica`Wonder~* - ถูกหมาป่ากินแต่รอดมาได้ราวปาฏิหารย์

=GRACE= - หายสาบสูญ

PinkMelon - กลับเข้าสู่เกมพร้อมมีระเบิดติดคอ

เพิ่มเครดิต ปริศนาภาษาอังกฤษ โดย majin นะจ้า~



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น