Rabbit Doubt : สภากระต่าย (บ้า) จอมโกหก

ตอนที่ 17 : SS2 : DAY 5 Special Event : คนที่คิดว่าตายไปแล้ว (2.2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    18 มี.ค. 54


DAY 5 : Special Event : คนที่คิดว่าตายไปแล้ว 2.2



“คำพูด” “กระซิบ”





- EAST ROOM -






yoko : “ไง! พวกเธอมาทำอะไรที่นี่?”






“ถ้าคุณบอก ผมก็จะบอก...”




yoko : “แหมท่าทางขึงขังจังเลยนะ ลูกค้าของชั้นกำลังตามหาคู่หมั้นที่หายไป





นี่ไงคนในรูป พวกเธอเคยเห็นบ้างหรือเปล่า”






“คู่หมั้นผมหายไปได้ 2 คืนแล้ว ก่อนหน้านั้นเธอพูดถึงบ้านร้างทางทิศตะวันออก

แต่ผมพึ่งนึกออก เลยขอให้คุณบอดี้การ์ดพามาที่นี่”






“ส่วนผมเป็นของแถม! เย้~

อย่าใส่ใจเลย หะ หะ~ ผมเป็นเพื่อนกับหมอนี่ ตามมาเพราะเห็นว่ามันน่าสนุกดี”




“พวกเรามาที่นี่ก็เพราะ...”




“เพราะผมเจอแผนที่ของที่นี่ที่ห้องสมุด

มันเขียนกำกับไว้ด้วยชื่อแปลกๆ ผมเลยคิดว่าอาจจะมีอะไรข้างใน”



“อย่าพูดเรื่อง Lady Rabbit เรายังไว้ใจคนพวกนี้ไม่ได้”




“โอ้! คุณคือนักสืบคนนั้นนี่นา ตอนแรกผมก็คลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นที่ไหน

ในนิตยสารที่กองเต็มคฤหาสน์นี่เอง ฮะ ฮะ

แหม คนนึงก็นักสืบชื่อดัง อีกคนก็อัจฉริยะ ถ้ามีคุณสองคนก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว”




“ชั้นเคยเห็นผู้ชายใส่สูทคนนั้นในทีวีค่ะ

เป็นอัจฉริยะที่ได้รับการยกย่องจากนักดนตรีแล้วก็นักคณิตศาสตร์ทั่วโลก

ว่ากันว่าเขาแต่งเพลงที่ไพเราะเทียบเท่าโมซาร์ทตั้งแต่อายุ 7 ขวบ

แล้วในปีเดียวกันก็ชนะการแข่งขันโอลิมปิคคณิตศาสตร์

ระยะหลังมีข่าวลือว่าเขาเป็นตัวเก็ง Fields Medal* ด้วยนะคะ”




“นักดนตรีที่เก่งคณิตศาสตร์ระดับอัจฉริยะ?

ทั้งสมองซีกซ้ายและซีกขวาของหมอนี่ต้องทำงานหนักผิดมนุษย์แน่ๆ”




yoko : “ถ้าอย่างนั้นเข้าไปดูกันดีกว่า...”






“มีแต่ฝุ่น ไม่มีอะไรเลย”


“ไม่ มันแปลกๆ ทำไมฝุ่นถึงหนาไม่เท่ากัน โดยเฉพาะ ตรงนี้ กับ ตรงนี้”




!!!




นักสืบหนุ่มกระชากพรมออก ปรากฏรอยเลือดแห้งกรังสีดำคล้ำน่าสะอิดสะเอียน


“มีทางลงอยู่ตรงนี้ มาช่วยผมยกหน่อย”


“วิ้ว~”


yoko : “ตามมา ฉันมีไฟฉาย

คราบดำๆบนทางเดินนี่มันอะไรกันเนี่ย แค่กๆ”



“กลิ่นเหมือนสนิมเหล็กนะคะ”


“กลิ่นเลือดน่ะครับ”


“….……”


ปลายทางเดินแคบๆที่เต็มไปด้วหยากไย่ปรากฏประตูสีเทาเงินเปรอะเปื้อนมอซอ


กึง!





yoko : “ทำจากเหล็กกล้า แถมล็อคด้วยแป้นพิมพ์รหัส ไม่ใช่ธรรมดาแล้ว”


“ไม่น่าเชื่อว่าใต้บ้านร้างจะมีห้องลับ แถม ไฮเทคซะด้วย

แล้ว...เราจะรู้รหัสได้ยังไงกันน้า”



“ประตูแบบนี้ต้องใช้ไฟฟ้าแน่ๆ ถ้าเราตัดไฟล่ะค่ะ”


“ไม่ได้ ประตูหนาขนาดนี้แรงคนงัดไม่ออกหรอก”


yoko : “นี่! ที่กำแพงมีอะไรเขียนไว้ด้วย”






“สมการเลขฐาน 2 ยกกำลัง 10 มีความเป็นไปได้หลายพันรูปแบบ

แต่ถ้าไล่คำนวนตามตัวแปรที่มีลำดับแน่นอนแล้วน่าจะหารหัสได้ไม่ยาก**”



“แน่ใจเหรอ?”


“ครับ วิธีแก้มีลูกเล่นอยู่นิดหน่อย ก่อนอื่นก็ให้ x¶...”


“ถ้า x แทนค่าด้วย e ได้ล่ะ? แล้วยังมี ค่าแปรผันความน่าจะเป็นของ i กับ n ...”


yoko : “….……”






“………”






“ฮ่าๆ เอาน่าๆ มนุษย์ต่างดาวเค้าจะคุยกัน

เราอย่าไปสนใจ อย่าไปสนใจ”




“ถ้างั้นก็คงเป็นเลขชุดนี้แหละ”     “ไม่มีคำตอบอื่นที่สมบูรณ์ไปกว่านี้แล้วนี่ครับ”



ปี้บ ปี้บ ปี้บ...ปี้บ

ครืด

!!!






yoko : “กลิ่นอะไรเนี่ย...อุ๊ก แหวะ แค่ก แค่ก”


“อย่าดู!”






yoko : “นั่นคู่หมั้นของคุณนี่!

ศพเริ่มเน่าแล้ว...มันแปลกๆนะ ส่วนอื่นเหมือนถูกฉีกเป็นชิ้นๆแต่หัวกลับยังดีอยู่”



“คนทำคงทำให้แน่ใจละมั้งครับว่า เวลาเจอศพแล้วจะจำได้ไม่ผิดคน”


“สภาพแบบนี้ตายมาไม่ต่ำกว่าสองวันแล้วแน่ๆ”


“อ้ะ! ทางนั้นค่ะ ดูทางนั้น”





อาศัยจังหวะที่ทุกคนหันไปมองอีกทาง

นักสืบหนุ่มสังเกตเห็นเศษกระดาษแผ่นเล็กๆอยู่ในมือของศพ เขาจึงแอบกระชากมันออกมาอย่างรวดเร็ว

แต่เพราะศพแข็งตัวแล้ว กระดาษก็เลยขาดครึ่ง





“ชั้นได้ยินเสียงค่ะ เสียงลมหายใจ คนนี้...คนทางขวายังมีชีวิตอยู่”


l;ylfu : “....”


“พากลับไปที่คฤหาสน์เร็ว!”


yoko : “เดี๋ยว...แค่ก...ถ้าพากลับไปก็แปลว่าเด็กคนนี้ก็ต้องเข้าร่วมเกมนะ!”


“ถ้าปล่อยไว้เขาตายแน่ๆ พากลับไปอาจมีทางรอด

ถ้าอยากชนะเกมนี้เราต้องรักษาชีวิตคนไว้ให้มากที่สุด

คนตายทำอะไรไม่ได้ แต่คนเป็นคือความหวัง”


yoko : “เชอะ ทำเป็นพูดดีไป จะตายหลังจากนี้เอาสิไม่ว่า!

อุ้ก! อ่อก




อยู่ดีๆ yoko ก็กระอักเลือดออกมา

ลิ่มเลือดสีแดงสดไหลทะลักออกจากเบ้าตา จมูก ปาก หู และทวารที่เหลือ




yoko : “อ่อก อ่อก แค่ก แค่ก คะ คัน คันจังเลย

คัน คัน คัน คัน


ทำไมถึงคันแบบนี้! ม่ายยยย




แกรก! แกรก! แกรก! แกรก! แกรก!





yoko เกาคอตัวเองจนผิวหนังอ่อนนุ่มเหวอะหวะ

ชิ้นเนื้อชุ่มเลือดหลุดปนกันออกมาติดเต็มซอกเล็บ

เธอวิ่งหนีเหมือนคนเสียสติขึ้นไปด้านบน

หายลับเข้าไปในป่า!



----------------- Rabbit Doubt DAY 5 -----------------

yoko : หายสาบสูญ
l;ylfu : กลับเข้าสู่เกมในสภาพโคม่า




*Fields Medal = เหรียญฟิลด์ส รางวัลสูงสุดทางคณิตศาสตร์ที่จะมอบให้แก่นักคณิตศาสตร์ที่มีอายุไม่เกิน 40ปี มีค่าเทียบเท่ารางวัลโนเบล

**อันนี้มั่วนิ่มค่ะ คนเขียนเปื่อย เอ้ยป่วย เลยแอบขี้โกง ขี้เกียจคิดปริศนา 5 5 5 ไม่ต้องคิดตามนะ (หัวเราะกลบเกลื่อน)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น

  1. #41 Skin - walker (@pie-handsome) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2554 / 09:25

    เลขฐาน O_o!! นึกถึงตอนเรียนเลขตอนม.1 ขึ้นมาเลยอะ

    พอเห็นรูป ก็นึกถึงล็อค ลิตมิต ไฮเปอร์โบลา พาราโบลา = =ll พวกนั้น

    พอเห็น e ในเรื่องก็นึกถึง ลอน (ลอกฐาน e)

    พอพี่พูดถึงค่าแปลผัน ก็นึกถึงสถิติ พวกสัมประสิทธิ์การแปรผัน ค่ามาตรฐาน ควอไทล์ เดไซ มาหมด = =ll

    แถมพี่ยังพูดถึงความน่าจะเป็นอีก ออกมาเป็นแผนภาพต้นไม้แล้วครับตอนนี้

    หัวกำลังเบลอได้ที่ นี่พี่ตั้งใจจะทบทวนคณิตให้คนอ่านเลยใช่ไหมอะ = =ll

    ฮ่าๆ อำเล่นนะครับ ฮา โยโกะอะ คันจนเลือดทะลัก



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 เมษายน 2554 / 09:37
    #41
    0