หลงกิเลนจันทร์ [หยิน]

ตอนที่ 31 : บทที่ ๒๕ ข้อแลกเปลี่ยนของราชันมังกร (ฉบับร่าง 100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,158
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    25 ก.ค. 53

A/N 100%แล้วค่ะ ราชันกิเลนใช้อะไรแลกเปลี่ยนกับราชันมังกร อ่านได้เลยค่ะ

 

บทที่ ๒๕

ข้อแลกเปลี่ยนของราชันมังกร

 

ไม่ว่าผู้ใดที่ได้มีโอกาสมาเยือนพระราชวังฉางอันเทียนโกว ก็ล้วนแล้วแต่อดไม่ได้ที่จะต้องหลงใหลชื่นชมไปกับความงดงามของลานหินธรรมชาติที่ถูกจัดแต่งไว้อย่างวิจิตรบรรจง หินแม่น้ำกลมเกลี้ยงก้อนเล็กก้อนใหญ่ถูกเทลาดปูสลับสีไว้จนกลายเป็นลวดลายราวกับภาพวาดจากปลายพู่กันของจิตรกรเอก

ในยามเช้าของวันที่สงบสดใส ภายในลานกว้างอันมีฉากหลังเป็นพระราชวังต้องห้ามสีแดงชาดนั้น ความเงียบสงบที่กำลังดำเนินไปอย่างแช่มช้าได้ถูกเสียงแห่งความกราดเกรี้ยวกัมปนาทเสียงหนึ่งดังก้องสะท้อนทำลายจนหมดสิ้น

 

ไม่ ข้าไม่อนุญาต!”

เย่วเทียนอ๋าวร้องขึ้นอย่างเอาแต่ใจ ใบหน้าอ่อนเยาว์เผยริ้วรอยโกรธขึ้ง แพขนตาดกหนาสีดำสนิทปิดแน่น ริมฝีปากสีชมพูอ่อนเม้มเป็นเส้นโค้งลงทั้งยังเข่นเขี้ยวจนแก้มพอง

เจ้าต้องไปเย่วจินหรงกับข้า เจ้าเป็นทาสของข้านะคิดจะทิ้งเจ้านายไปไหนกัน

เทียนอ๋าวยื่นคำขาด ไม่แม้แต่จะมองหน้าฝ่ายตรงข้าม

 

เทียนหมิงจับจ้องกิริยาของน้องชายที่กำลังดื้อรั้นกับเพื่อนเพียงคนเดียวด้วยความอ่อนอกอ่อนใจ ทั้งยังอดลอบยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วยความเอ็นดูอย่างเสียมิได้

เทียนอ๋าว เจ้าฟังเหตุผลของท่านจื่อหงก่อนดีกว่าไหม

 

น้องชายผู้ถูกปรามเพียงกอดอกสะบัดหน้าพรืด ทำท่าทางไม่รับฟังอันใด

 

กงหยางจื่อหงได้แต่ยิ้มน้อยๆก่อนเดินเข้าหาพลางวางมือตบไหล่

เทียนอ๋าว หลังจากแยกกับพวกเจ้าข้าก็ได้รับฟังคำทำนายถึงอนาคตของข้าจากเทพพยากรณ์ ทั้งยังมีสารจากเสด็จแม่เพื่อเรียกตัวข้ากลับพิภพมาร ในฐานะบุตรแห่งตระกูลกงหยาง สิ่งนี้เป็นหน้าที่ที่ข้าไม่อาจละเลยได้

 

เทพพยากรณ์? นางพูดอะไรกับเจ้า

เทียนอ๋าวหันหน้ามาหาจื่อหงทันที เพียงแค่ได้ยินว่าคำทำนายแววตาสีดำก็ส่องประกายคมกล้าจริงจัง

 

เรื่องนั้น..ข้าไม่สามารถเอ่ยได้ จื่อหงอึกอัก นัยน์ตาสีม่วงแดงหลุบลงต่ำ

ข้าได้ยินมาว่าพวกเจ้าเองก็ครอบครองคำทำนายที่เกี่ยวพันอย่างลึกซึ้งกับของชะตาของตนเองเช่นกัน เช่นนั้นเจ้าก็จะคงเข้าใจดีว่า ความลับสวรรค์บางเรื่องมิสมควรแพร่งพราย

 

เจ้า! คิดจะมีความลับกับข้างั้นเรอะ

เทียนอ๋าวคิ้วขมวดจนแทบจะชนกัน จิตใจไพล่นึกถึงบิดาบังเกิดเกล้าอย่างเสียมิได้

 

ในขณะที่น้องชายกำลังจะเริ่มอาละวาดนั้นเอง เทียนหมิงก็รีบเอ่ยปาก

เทียนอ๋าว เกอเกอรู้ดีว่าเจ้ากำลังเป็นกังวลเกี่ยวกับคำทำนายของพวกเรา เกอเกอเองก็รู้สึกเช่นเดียวกันกับเจ้า หากคำทำนายของท่านจื่อหงเป็นเรื่องที่ถูกตัดสินใจว่าสมควรเก็บงำไว้ เราก็สมควรเคารพในทางเลือกนั้น

 

อย่างไม่อาจทราบ จื่อหงสามารถสัมผัสได้ว่าบางสิ่งในคำพูดของสองพี่น้องมิได้กล่าวถึงเรื่องของตนเท่านั้น

ท่านเทียนหมิงแล้วก็..เทียนอ๋าว ข้าขอโทษด้วยที่ไปส่งไม่ได้ อีกไม่นานก็จะมีทูตจากพิภพมารมารับข้ากลับไปแล้ว..

 

โดยไม่ทันขาดคำ แผ่นดินโดยรอบก็สั่นไหวอย่างรุนแรง สั่นสะเทือนเสียขนาดที่ว่า หากบรรดานายช่างที่รับหน้าที่จัดแต่งสวนหินอันงดงามแห่งนี้มาเห็นเข้า ก็คงจะตีอกชกหัวตัวเองอย่างบ้าคลั่งด้วยความเสียอกเสียใจสุดซึ้งที่ผลงานชิ้นเอกพังพินาศสิ้นจนไม่เหลือชิ้นดี

 

เส้นแสงสีแดงประกายส้มราวกับเปลวไฟส่องทะลุผ่านขึ้นมาบนพื้นดิน ปลายแต่ละด้านลากทอเชื่อมโยงกันเป็นวงอักขระเวทย์ ท้ายที่สุดแผ่นดินที่สั่นไหวก็หยุดลงอย่างกะทันหันพอๆกับตอนที่เริ่มต้น

ภายใต้เงาหมอกขมุกขมัวซีดจาง เงาร่างของนักรบโปร่งบางสูงสง่าท่านหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น ขุนพลในชุดเกราะหนักสีทองคำคารวะคุกเข่าลง

ข้าได้รับมอบหมายให้มาเชิญเสด็จ องค์ชายกงหยางจื่อหง

เสียงทุ้มต่ำของคนผู้นี้ฟังดูมีเสน่ห์อย่างประหลาดและมิอาจฟังเป็นเสียงของบุรุษไปได้ เมื่อพิศมองโครงร่างปราดเปรียวและกล้ามเนื้อได้รูปที่ซ่อนอยู่ภายใต้เกราะเกล็ดอ่อนให้ถนัดตา จะเห็นได้ว่าขุนพลผู้นี้คือสตรีไม่ผิดแน่

 

ถึงกับส่งท่านที่เป็นหนึ่งในเทพพิทักษ์ขององค์จักรพรรดิมาเช่นนี้ เห็นทีเสด็จแม่คงกำลังร้อนใจ รบกวนท่านแล้วจริงๆ

จื่อหงประสานมือคารวะตอบ

 

ไม่เป็นไรมิได้ อาคมเคลื่อนธรณีของข้ามีประโยชน์เพื่อการนี้ เฟิ่งหลันกุ้ยฟางจึงวานธุระได้ไม่ผิดคน ขอเชิญเสด็จเถิด

ขุนพลสาวผายมือออกเป็นทำนองเชื้อเชิญ

 

จื่อหงเพียงหันกลับมาหาเทียนอ๋าวพลางยิ้มกว้างจริงใจ

ข้าต้องไปแล้วเทียนอ๋าว ไม่ทราบว่าอีกนานเท่าไรจึงจะได้พบกันอีกครั้ง แต่สักวันหนึ่งข้าจะไปหาเจ้าอย่างแน่นอนเพราะเจ้าเป็นเพื่อนคนสำคัญของข้า

 

เทียนอ๋าวรู้สึกประหม่าโดยไม่ทราบสาเหตุ แม้จะประกาศตนว่าต้องการเอาเปรียบจื่อหงมาโดยตลอด แต่ผู้มีปัญญาย่อมสังเกต ทีละเล็กทีละน้อย เย่วเทียนอ๋าวได้ยอมรับในมิตรภาพที่ถูกหยิบยื่นมาอย่างบริสุทธิ์ใจ

ก็ได้ เมื่อเจ้าจัดการธุระเสร็จเรียบร้อย ก็จงมาที่อาณาจักรจันทราทอง เพื่อนของข้าจะต้องได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี

ว่าพลางก็ตั้งแขนชูกำปั้นขึ้น

 

จื่อหงจึงเคาะกำปั้นของตนตอบ ฮื่อ ข้าสัญญา~”

ว่าแล้วจึงเดินเข้าหาขุนพลแห่งพิภพมาร

 

เมื่อมือของแม่ทัพสาวสัมผัสกับไหล่ของจื่อหง แผ่นดินก็เริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรงอีกครั้ง แม้ฝุ่นควันเบาบางจะปิดบังโฉมหน้าที่แท้จริงของขุนพลแห่งพิภพมาร กระนั้นสองพี่น้องกิเลนก็ยังรับรู้ได้ถึงสายตาเฉียบคมของนางที่จับจ้องมาอย่างประเมินค่าไม่หยุด

เมื่อแผ่นดินไหวครั้งใหญ่สงบลง เงาร่างของอาคันตุกะจากพิภพมารทั้งสองก็ได้อันตรธารหายไป

 

เทียนหมิงและเทียนอ๋าวพากันกระโดดขึ้นขี่อาชาคู่ใจ อาชาสีขาวและดำวิ่งทะยานขึ้นไปบนฟากฟ้า เมื่อควบผ่านระเบียงไม้สลักลายชาดแดง ก็แลเห็นจักรพรรดิจูเก่อเฟยเสวียนประทับยืนอยู่ เทพพิทักษ์ทั้งสามนางทางด้านหลังโน้มศีรษะลงเล็กน้อยเพื่อเป็นการคารวะส่งลา

 

แล้วพบกัน ท่านพี่เฟย!”

เทียนหมิงเหลียวหน้ามาร้องพลางประสานมือคารวะ ก่อนจะชักม้าขึ้นตีคู่กันกับเทียนอ๋าว เพื่อมุ่งหน้ากลับสู่เย่วจินหรง

 

โอรสกิเลนเข้มแข็งกว่าที่เจ้าประเมินไว้งั้นรึข่งเชว่

จูเก่อเฟยเสวียนรำพึงเบาๆพลางพ่นไอควันหอมอบอวลออกจากริมฝีปากได้รูป กล้องยาสูบเรียวยาวถูกเคาะลงบนฝ่ามือเป็นจังหวะช้าๆ ในขณะที่นัยน์ตาสีหางนกยูงค่อยๆหรี่ลงต่ำจนแพขนตาสีเงินหม่นแทบจะปิดชิดสนิทกัน

หากได้ทราบถึงสิ่งตอบแทนที่ราชันกิเลนใช้แลกเปลี่ยนกับราชันมังกร ข้าก็อยากจะรู้นักว่าทารกพวกนี้จะมีสีหน้าแบบไหน หึหึ

คำพูดสุดท้ายของจักรพรรดิแห่งแดนมนุษย์ช่างฟังดูเย็นชาและเหยียดหยันอยู่ในที

 

เย่วจินหรง อาณาจักรจันทราทองอันเป็นที่รัก มาตุภูมิเพียงหนึ่งเดียวของชนชาวพิภพกิเลน ระยะทางจากพิภพมนุษย์ถึงเมืองหลวงบนสรวงสวรรค์นั้นช่างยาวไกลนัก กระทั่งผู้มีอาคมธรรมดาก็ยังต้องใช้เวลารอนแรมอยู่นานนับปี

แต่สำหรับโอรสกิเลนผู้ครอบครองอาชาวิเศษ การเดินทางจึงถูกย่นย่อลงเป็นเพียงหลายราตรี ทั้งสองเดินทางโดยไม่ยอมหยุดพัก เร่งรีบด้วยความห่วงกังวลที่รบกวนจิตใจอย่างประหลาด

 

ในที่สุดเงาแห่งพระราชวังจันทราทองก็ปรากฏอยู่ปลายสายตา บนยอดเขาสูงชันเหนือธารน้ำตกสิบสองชั้นคือวังหลวงแห่งราชวงศ์กิเลน

 

ทุกผู้ที่เงยหน้าขึ้นมองฟากฟ้าล้วนแล้วแต่ได้ประจักษ์ชื่นชมในความงามสง่าของอาชาสองสีที่กำลังวิ่งทะยานควบอยู่เคียงคู่กัน ชนชาวกิเลนพร้อมใจกันร่ำร้องยินดี

ในที่สุดโอรสกิเลนทั้งสองก็ได้เดินทางกลับสู่มาตุภูมิเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

กลางลานกว้างด้านหน้าพระราชวังจันทราทองได้ปรากฏเงาร่างงามล้ำบอบบางสองร่างยืนต้อนรับอยู่ ชูเจินอวี้เหวินในชุดสีครามราวกับสายน้ำใสเย็นพร้อมด้วยมู่ตานกุ้ยฮวาในชุดเสื้อคลุมสีแดงสดดั่งดอกโบตั๋น

 

เสด็จแม่~”

เทียนหมิงและเทียนอ๋าวประสานเสียงเริงร่า

 

ไม่ทันที่กีบเท้าของเจ้าขาวและเจ้าดำจะได้สัมผัสพื้นดี ผู้เป็นบุตรก็รีบกระโดดลงมาโดยไม่แม้แต่จะยอมเสียเวลาเพียงเสี้ยวหนึ่ง ทั้งสองพากันวิ่งเข้าหาเหล่ามารดา

 

เจ้าเทียนอ๋าวตัวร้ายโผเข้าสู่อ้อมกอดของมู่ตานกุ้ยฮวา ให้นางลูบหลังลูบไหล่พร้อมหอมแก้มซ้ายแก้มขวาไม่หยุด

 

ในขณะที่เทียนหมิงเพียงยกฝ่ามือนุ่มนวลขาวสะอาดของชูเจินอวี้เหวินขึ้นแนบใบหน้าตน

พวกข้ากลับมาแล้วเสด็จแม่ รำพึงอย่างโล่งใจ ความเหนื่อยล้าสะสมค่อยๆผ่อนคลาย

 

นางกิเลนวารีดึงร่างบุตรชายขึ้นแนบอก ฝ่ามือหอมกรุ่นลูบศีรษะอ่อนโยนแผ่วเบา

ยินดีต้อนรับกลับบ้านจ้ะ

 

เทียนหมิงเหลียวซ้ายแลขวาก่อนถาม

น้องเล็กอยู่ที่ไหนหรือพะย่ะค่ะ พวกข้าได้รับมอบตราประทับอมตะแห่งทะเลเมฆาคงถงเพื่อมาเป็นของกำนัลแด่นาง

ว่าพลางสอดมือเข้าไปในอกเสื้อสีขาว แล้วจึงล้วงหยิบตราประทับโลหะรูปทรงหกเหลี่ยมออกมามอบให้แก่มารดา

 

ประกายสีเงินแวววาวส่องแสงตัดกับอักขระสีแดงสด เงาสะท้อนบนผิวโลหะเผยให้เห็นสีหน้าเคร่งเครียดของชูเจินอวี้เหวิน เสียงไพเราะตอบเศร้าสร้อย

น้องเล็กของพวกเจ้ากำลังพักผ่อนอยู่ ร่างกายของนางอ่อนแอลงยิ่งนัก

 

พี่ชูเจิน อย่างไรเทียนหมิงกับเทียนอ๋าวก็นำตราประทับอมตะกลับมาแล้ว ในเมื่อได้รับมอบจากรัชทายาทมังกรโดยตรง มันจึงไม่ถือว่าเป็นสมบัติของเผ่ามังกรอีกต่อไป ข้าว่าเราน่าจะลองใช้สุดยอดสิ่งวิเศษชิ้นนี้ดู

มู่ตานกุ้ยฮวาเอ่ยขึงขัง ประกายตาสีชมพูคมกล้า ริมฝีปากแดงสดเหยียดยิ้มขึ้นเล็กน้อย แลดูเจ้าเล่ห์ระคนเย่อหยิ่ง เมื่อพิศให้ดีก็อาจกล่าวได้ว่าเย่วเทียนอ๋าวได้ถอดแบบสีหน้านี้ของมารดามาหลายส่วน

 

ท่านแม่รู้เรื่องเจ้าเด็กเผ่ามังกรด้วยหรือ?”

เทียนอ๋าวเงยหน้าถามด้วยความสงสัย ในขณะที่พยายามเบี่ยงตัวจากการกอดรัดของมารดา

 

โฮะๆ ต้องยกความดีให้คันฉ่องวารีของเสด็จแม่ชูเจินจ้ะ พวกแม่มีเรื่องอยากจะถามเยอะแยะเลย แต่รอให้พวกเจ้าได้พักผ่อนเสียก่อนจะดีกว่า

            มู่ตานกุ้ยฮวาหยิกแก้มเทียนอ๋าวด้วยความหมั่นเขี้ยว

 

พวกข้าก็มีเรื่องที่ต้องการจะถามเช่นกัน เทียนหมิงเอ่ยขึ้นทันที

 

เสด็จพ่ออยู่ที่ไหนหรือพะย่ะค่ะ เทียนอ๋าวช่วยเสริม

 

ครั้งนี้มารดาทั้งสองพร้อมใจกันนิ่งอึ้งไปชั่วขณะหนึ่ง สีหน้าของพวกนางคล้ายจะหนักใจ ทว่าเพียงชั่วแวบเดียวพิรุธนั้นก็จางหายไปจนหมดสิ้น

เสด็จพ่อกำลังสนทนาธุระกับแขกคนสำคัญจ้ะ ทรงเสียดายเช่นกันที่ไม่สามารถมาต้อนรับพวกเจ้าได้

ชูเจินอวี้เหวินรีบเอ่ย

 

ถ้าเช่นนั้นหากรอจนเสร็จธุระ พวกข้าจะได้พบกับเสด็จพ่อใช่หรือไม่

เทียนหมิงถาม ทว่าคำตอบกลับมีเพียงความเงียบงัน

 

ราวกับนกรู้ เทียนหมิงเพียงหันไปสบตา พยักหน้าให้กับน้องชาย

 

เทียนอ๋าวรีบสะบัดตัวออกจากอ้อมกอดของมู่ตานกุ้ยฮวาทั้งที่มีสีหน้าเรียบเฉย

พวกข้าจะไปเข้าเฝ้าเสด็จพ่อ ร้องอย่างเด็ดขาดก่อนจะทะยานตัวเข้าไปด้านใน

 

โปรดอภัยในความไร้มารยาทด้วย พวกเราเพียงแค่ต้องการทราบความจริง

เทียนหมิงเผยสีหน้าเด็ดเดี่ยวพลางประสานมือคารวะแล้วจึงทะยานตัวจากไปเช่นกัน

 

รู้สึก ถึงแต่ละย่างก้าวที่ปะปนไปด้วยความอึดอัด คาดหวัง ระคนหวาดระแวง โอรสกิเลนทั้งสองกระโจนเข้าสู่ความไม่รู้ที่ไม่อาจคาดเดาได้ เสียงสนทนาแว่วมาแต่ไกล ภายในพระราชวังจันทราทองช่างดูเงียบเหงาราวกับเป็นที่พำนักของวิญญาณกระนั้น

 

เสด็จพ่อ!”

เทียนหมิงและเทียนอ๋าวโถมร่างผลักบานทวารสู่ท้องพระโรงอย่างรีบร้อน ภาพแรกที่เห็นคือแผ่นหลังกว้างใหญ่ของราชันกิเลนเย่วหรงเต๋อ เส้นผมสีน้ำตาลละเอียดที่ปกติจะถูกรวบเกล้าไว้กลับถูกปล่อยยาวสยาย

 

กลับมาแล้วรึบุตรข้า

เสียงทรงอำนาจเอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวล ทว่ายังไม่ทันที่ผู้เป็นบุตรจะได้ตอบรับอันใด บุคคลผู้หนึ่งก็เอ่ยขัดขึ้น

 

โฮ่ กิเลนจันทร์ผู้สูงส่งกลับมีกิริยาต่ำทราม ทะเล่อทะล่าเข้ามาเช่นนี้ช่างไร้มารยาทนัก

เสียงอันแหบทุ้มหยิ่งยะโสดังกึกก้องมาจากทางด้านหน้าของเย่วหรงเต๋อ คันฉ่องวารีบานใหญ่ที่ทอดตัวจากพื้นจรดเพดานได้ส่องสะท้อนภาพจากพิภพที่ห่างไกล

ปุยเมฆสีงาช้างตัดกับผืนนภาสีครามเข้ม บัลลังก์เมฆาอันโดดเด่นประดับไว้ด้วยรูปปั้นมังกรทองคำที่กำลังแยกเขี้ยวอย่างหยิ่งผยอง ผู้ที่ประทับอยู่บนสัญลักษณ์แห่งอำนาจเพียงหนึ่งเดียวของอาณาจักรมังกรสวรรค์คือราชันมังกรหลงหวางไห่ อาคันตุกะของราชันกิเลนนั่นเอง

ทารกน้อยเห็นเปิ่นหวางกลับไม่รีบแสดงความเคารพ ฤา ชนชาวกิเลนจะได้รับการอบรมที่บกพร่องผิดธรรมดา

หลงหวางไห่เอ่ยดูแคลนเมื่อเห็นว่าโอรสกิเลนทั้งคู่ยังคงยืนนิ่งอยู่

 

เทียนอ๋าวขมวดคิ้วแน่นแทบจะชักสีหน้า โชคดีที่เทียนหมิงรีบแตะไหล่เป็นเชิงปรามแล้วจึงประสานมือเป็นการคารวะนำ

เย่วเทียนหมิงแห่งพิภพกิเลน คารวะราชันมังกร

แม้กิเลนแห่งแสงจะแสดงท่าทีโอนอ่อนเปี่ยมมารยาท แต่ทว่าภายใต้สีหน้าสำรวมสงบนิ่งนั้นกลับไม่สามารถคาดเดาความคิดภายในได้

 

ฝ่ายเทียนอ๋าวเพียงจ้องกลับไปยังหลงหวางไห่ด้วยสายตาท้าทาย ก่อนจะน้อมศีรษะประสานมือคารวะตามพี่ชาย กิเลนแห่งความมืดแสยะยิ้มจนมุมปากยกรั้งขึ้นสูงก่อนเอ่ย

จากที่ได้เป็นพยานในวีรกรรมของหลงช๊วงวู๋ ข้าเองก็ติดใจในจารีตวิถีแห่งชนชาวพิภพมังกรไม่น้อย สามารถประหัตประหารกระทั่งสายเลือดเดียวกันได้เพื่อราชบัลลังก์ ช่างน่าสะท้อนใจนัก

 

ริ้วรอยดุดันเครียดเขม็งปรากฏบนสีหน้าไร้เมตตาของหลงหวางไห่ ริมฝีปากสั่นระริกจนหนวดเคราขาวโพลนกระตุกน้อยๆ ราวกับถูกแตะเกล็ดย้อน ราชันมังกรได้ระเบิดเสียงข่มขวัญ

ฉลาดเจรจานักเจ้าทารกตัวจ้อย ฉลาดไม่เลวเลยทีเดียว สมแล้วที่เย่วหรงเต๋อทุ่มเทให้พวกเจ้าจนมีสภาพเป็นเช่นนี้

 

หลงหวางไห่!” ราชันกิเลนขึ้นเสียงเฉียบพลัน

 

ท่านได้ประกาศสัจจะสัญญาออกมาก่อนหน้าแล้วใช่หรือไม่ เรื่องราวธุระของพิภพกิเลน ชนชาวกิเลนย่อมมีหน้าที่จัดการรับมือด้วยตนเอง ธุระของท่านที่ถามไถ่ถึงตราประทับแห่งคงถงได้เสร็จสิ้นแล้ว ในเมื่อไม่มีเรื่องอื่นใดข้าคงต้องขอตัว

ราชันกิเลนวาดมือขึ้นเพื่อจะสลายอาคมสื่อสาร ได้ยินเสียงหลงหวางไห่พ่นลมหายใจดัง เฮอะออกมาคราหนึ่ง

 

โปรดหยุดก่อนเสด็จพ่อ พวกข้ามีเรื่องใคร่วานถาม ทั้งท่านและราชันมังกร

เทียนหมิงเงยหน้าขึ้นทันควัน

 

เย่วหรงเต๋อได้ยินเสียงบุตรชายจึงหยุดมือชั่วครู่หนึ่ง

บุตรเอ๋ย หากมีเรื่องอันใดบิดาจะตอบข้อสงสัยให้แก่เจ้า ไม่จำเป็นต้องเดือดร้อนรบกวนถึงราชันมังกร

 

แต่สิ่งที่พวกข้าจะถามเกี่ยวพันโดยตรงกับราชันมังกรและสัญญาแลกเปลี่ยนสิ่งตอบแทนของพวกท่านนะพะย่ะค่ะ

เทียนอ๋าวแทรกประโยคทันที

 

สัญญาแลกเปลี่ยนสิ่งตอบแทน? ได้ยินมาจากที่ไหนงั้นรึกิเลนน้อย

เย่วหรงเต๋อถามทั้งที่ยังหันหลัง ทั่วร่างชะงักค้าง สุ้มเสียงท่าทางเหมือนกำลังคาดคั้นหลงหวางไห่ในเรื่องใดสักเรื่องหนึ่ง

 

ราชันมังกรเพียงลูบเคราสีขาวโพลน สีหน้าไม่ยินดียินร้ายนั้นดูเจ้าเล่ห์น่าชังในสายตาของโอรสกิเลนยิ่งนัก เทียนหมิงและเทียนอ๋าวจึงพร้อมใจกันเปล่งสุ้มเสียงอ่อนเยาว์ทว่าแฝงไว้ด้วยอารมณ์สงบนิ่งของผู้ชราที่ผ่านโลกมาเหลือคณานับ

 

สามจักรพรรดิ สี่ราชันย์สวรรค์ ยี่สิบเอ็ดเทพพิทักษ์

กิเลนจันทร์แห่งหยินและหยาง กิเลนจันทร์แห่งแสงสว่างและความมืด"

จักก่อการทำลายที่ล่มสลายสวรรค์

เปลี่ยนผู้สมถะซ่อนตนให้ละโมบลุ่มหลง เปลี่ยนผู้กล้าเปี่ยมปัญญาให้ขลาดเขลา

เปลี่ยนวิญญาณพิสุทธิ์ให้โหดเหี้ยมอำมหิต

วงล้อชะตากรรมแห่งพรหมลิขิตจักวนเวียนมาอีกครั้ง

 

คำทำนายที่เกี่ยวพันถึงชะตากรรมของบุตรชายที่เย่วหรงเต๋อได้รับฟังพร้อมๆกับผู้สูงศักดิ์แห่งแดนสวรรค์เมื่อสิบสองปีที่แล้ว บัดนี้ได้ถูกประกาศออกมาอีกครั้งจากปากของกิเลนจันทร์

 

เหม่ยข่งเชว่แห่งพิภพมนุษย์ได้แจ้งคำพยากรณ์นี้แก่พวกเรา ทั้งยังบอกด้วยว่า เพื่อปิดเป็นความลับท่านจึงได้ทำสัญญาแลกเปลี่ยนสิ่งตอบแทนกับราชันมังกร

เทียนอ๋าวเอ่ยเสียงกร้าว

 

เสด็จพ่อ พวกข้ารู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างยิ่ง บุญคุณผู้ให้กำเนิดยิ่งใหญ่กว่าขุนเขา ลูกไม่อาจยอมให้ท่านเสียสละเพื่อพวกเราไปมากกว่านี้ ในเมื่อได้สดับฟังคำพยากรณ์แล้ว เราก็ยินดีที่จะเผชิญหน้ามัน ได้โปรดยกเลิกสัญญากับราชันมังกรเถิดพะย่ะค่ะ

เทียนหมิงช่วยเสริมอย่างขึงขัง

 

บุตรเอ๋ย...เย่วหรงเต๋อรำพึงเบาๆ

 

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่าๆๆๆ ราชันมังกรระเบิดเสียงหัวเราะขบขันอย่างไม่ปิดบัง

 

มีอะไรน่าขัน!” เทียนอ๋าวตะคอก

 

ในเมื่อแกะมันตายไปเสียแล้วเจ้าจะอุดคอกไปเพื่อเหตุใด[1] พิภพมังกรได้รับของขวัญตอบแทนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกเจ้าคงไม่คาดหวังว่าจักได้คืนเพราะเย่วหรงเต๋อเกิดเปลี่ยนใจเอาทีหลังหรอกนะ ฮ่าฮ่า

 

เสด็จพ่อ ไม่ว่าจะเป็นของวิเศษล้ำค่าขนาดไหนที่ท่านใช้แลกเปลี่ยนไป ลูกก็จักทวงถามกลับคืนมาให้จงได้

เทียนอ๋าวกระโจนเข้ารั้งชายเสื้อตัวนอกของบิดาแน่น เนื้อผ้าไหมสีขาวอมทองถูกมือเล็กๆทว่าแข็งแกร่งขยุ้มรั้งจนเป็นรอยยับยู่ยี่

 

เทียนอ๋าว...

เย่วหรงเต๋อเอ่ยอย่างเมตตาพร้อมหันร่างกลับมา จากนั้นจึงค่อยๆย่อกายลงเพื่อโอบกอดบุตรชายไว้ ในระดับสายตาที่เท่ากัน เทียนอ๋าวจ้องลึกกลับไปยังใบหน้าของบิดา เส้นผมอ่อนนุ่มสีน้ำตาลไหม้ได้ปิดบังซีกหน้าด้านซ้ายไว้

 

เทียนอ๋าวเอื้อมปลายนิ้วสะกิดปอยผมนั้นขึ้นอย่างแผ่วเบาแล้วก็มีอันต้องผงะถอย ใบหน้าเล็กๆที่ยามปกติเย่อหยิ่งถือดีอยู่เสมอเริ่มบิดเบี้ยวตกใจ

ไม่จริง…” รำพึงเสียงเบาหวิว

 

เทียนหมิงสะกิดใจในท่าทีของน้องชาย จึงรีบแทรกตัวเข้ามาทันที ฝ่ามือขาวสะอาดบรรจงยกเส้นผมอ่อนนุ่มของบิดาขึ้นอย่างระมัดระวัง หัวใจของเทียนหมิงกระตุกไม่เป็นส่ำเมื่อภาพใบหน้าซีกซ้ายของราชันกิเลนได้ปรากฏ

โพรงสีดำสนิทปรากฏแทนที่ดวงตาสีเขียวมรกต นัยน์ตาซ้ายของบิดาที่เคยมองมาอย่างอ่อนโยนเป็นนิจได้อันตรธานหายไปสิ้น ซ้ำร้ายบาดแผลยังคงเปิดให้เห็นผิวเนื้อสดแดง

พาดผ่านใบหน้าด้านซ้ายจากหน้าผากจรดปลายคางคืออักขระเวทย์สีแดงชาดที่เปล่งประกายอย่างน่ารังเกียจ

 

หึหึ เป็นผลงานที่ปราณีตนักใช่หรือไม่ อักขระอาคมที่ข้าเป็นผู้กำกับด้วยตนเอง ขั้นตอนออกจะยุ่งยากอยู่สักหน่อย ต้องลงมือควักนัยน์ตาของราชันย์กิเลนอย่างบรรจงที่สุด มิให้มีริ้วรอย จากนั้นจึงค่อยลงอาคมเชื่อมชีวิตเพื่อให้นัยน์ตายอมรับร่างใหม่

หลงหวางไห่พยักเพยิดไปทางด้านหลัง ภาพในคันฉ่องวารีสะท้อนเงาร่างรัชทายาทมังกรผู้องอาจที่กำลังคุกเข่าอยู่ไม่ไกล

 

หลงฟงหลางเงยใบหน้าดั่งรูปสลักขึ้นอย่างไร้อารมณ์ ประกายนัยน์ตาสองสีวาวโรจน์แหลมคมและเสียดแทงหัวใจโอรสกิเลนยิ่งนัก

หนึ่งแดงดั่งทับทิมกลางเปลวไฟ หนึ่งเขียวสว่างใสราวยอดมรกต

 

ได้ยินเสียงแว่วของราชันมังกรที่กำลังอวดโอ่อย่างไร้น้ำใจ

ฟงหลางเอ๋ย นัยน์ตาใหม่ที่บิดาหามาให้เจ้านั้น ใช้ได้ไม่เลวเลยทีเดียวใช่ไหม

 

 

 

------------------------------------------

 

            A/N จริงๆตอนแรกนึกว่าตอนนี้จะเป็นตอนสุดท้ายก่อนบทส่งท้าย แต่ฟาราปิดเรื่องไม่ลง (>.<) แง้วๆ เรื่องของเสด็จพ่อยังมีต่อค่ะ ไคล์แม็กซ์แล้วก็บทส่งท้าย ใครอยากรู้ว่าเทียนหมิง เทียนอ๋าวจะมีปฏิกิริยายังไง ตอนหน้าเลยค่ะ T_T (แอบสงสารเด็จพ่อ)

 

 

 



[1] สำนวนจีน แกะตายอุดคอกมีความหมายเดียวกับสำนวนไทย วัวหายล้อมคอก

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,503 ความคิดเห็น

  1. #1499 ลีไลอา (@ice-fairy) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2556 / 19:38
    ไอมังกรสวะสารเลวไปตายซะ
    #1,499
    0
  2. #1035 Nerissa (@Nerissa) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2553 / 22:02
    กร๊าซซซซซซซซซซซซซซ

    เสด๊จพ่อกิเลน...
    OTL

    ไม่นะ ตาแก่มังกือ 5 เล็บใจโฉด!!!
    ไม่สิ มันต้องโทษ เจ้ามังกือตัวลูกตัวที่ 5

    มันน่านัก!!!
    #1,035
    0
  3. #806 sella turcica (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2553 / 18:27
    หลงหวางไห่ เจ้าแก่ใจโหด มาควักลูกกะตาท่านหรงเต๋อได้ยังไงกัน!!!!!



    ไม่ยอมนะไม่ยอม ต้องกำจัดเจ้าแก่นี่ให้ได้นะสองกิเลน
    #806
    0
  4. #805 Rose (@rosme) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2553 / 10:31
    ไปฆ่ามันเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย \(*[ ]*)/

    ยกกองทัพไปฆ่ามันถึงที่เลย บังอาจมาก บังอาจที่สุด

    แกกล้าควักลูกตาของสเด็จพ่อได้ยังไง ราชันมังกร

    ฉันจะสาปแช่งแกกกกกกกกกก

    สงสารป๊ะป๋าที่สุดเลย T^T ไรท์เตอร์รีบๆ กลับมาแต่งต่อนะ
    #805
    0
  5. #803 GoodDavil (@eieeei) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2553 / 21:59
    อิมังกรเลววว T^T

    โหดร้ายที่สุดดดด

    กี้สสสส...อ้ายชั่ววว


    แง้ๆๆๆ หมิง..อ๋าวว ปัยอาวคืนมาเร้ยย


    ฮึกๆๆ 
    #803
    0
  6. #802 -Alice- (@tomoyo01) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2553 / 09:13
    มาอ่านรอบสองก็ กริ้ดดดดดดดดดดด(รอบ2) รับม่ายได้ ไรท์ฟาราจ้า~ แต่งให้ไอ(ปี้ดๆๆ)(<<เซ็นเซอร์) (แปล ราชามังกร) มันไปตายเร็วๆเถิด ให้เทียนอ่าวเจี้ยนซะก็ดี คุณพ่อดีเด่นแบบนี้ออกจะหายากนะ แง เสียโฉมงะ เสียโฉม
    #802
    0
  7. #800 -Alice- (@tomoyo01) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2553 / 23:04
     กริ้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ร้าบม่ายด้ายยยยยยกริ้ดดดดดดดดด
    ไรท์ฟาราโหดร้ายที่สูดดดดดดด แงงงงงงงงงงงงงงง
    คุณพ่อดีเด่นแบบนี้เสียโฉมหมด กริ้ดดดดดดดด
    #800
    0
  8. #799 mdd~ (@perfectharu) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2553 / 20:18
    อ้าคคคค

    แกควักลูกตาทามไม เสียโฉมเลยย

    ฮือออๆๆ

    รับไม่ได้ !!!

    เค้าไม่ยอมน้าาาาา
    #799
    0
  9. #798 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2553 / 11:11
    แบบนี้ก็เป็นความผิดของเทพพยากรณ์ด้วยสิ ที่ทำนายต่อหน้าธารกำนัลแบบนั้น
    #798
    0
  10. #797 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2553 / 11:10
    ชั่วช้าจริงๆ แบบนี้ราชากิเลนก็เสียโฉมสิเนี่ย
    #797
    0
  11. #794 KAMI (@pKiS) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2553 / 22:18
    ไม่ได้เข้ามานาน กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    บ้าที่สุด พ่อตาของชั้นโดนควักลูกกะต๊าา ไปแล้ววว

    เลววววว ฮือT^T  อะไรกันนี่ไรท์!! ทำร้ายจิตใจเรายิ่งนัก แงงงง
    #794
    0
  12. #793 RayGuard (@RayGuard) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2553 / 21:13
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    แก๊!!! ไอราชันมังกรบร้า! ถ้าเค้ากระโดดเข้าไปในเรื่องได้ล่ะก็  จะขอเอาบาทายันหน้าซะทีให้หายแค้น
     
    ฮึ้ย!! เกลียดจริงๆเลย  + * - (ไม่ได้เกลียดใครเท่านี้มานานแล้วนะเนี่ย!)

    ปล. ขออภัยในความไม่สุภาพเจ้าค่ะ แต่อ่านแล้วมันปริ๊ด.....ฮือราชันกิเลนของเค้า~~ T+T 

    ปลล. ฟาราใจร้าย TOT โฮ~~~~  (ตอนนี้อยู่ในอารมณ์หดหู่ใจ อย่าถือสาเค้าน้า~~ TOT)

    ปลลล. แล้วก็เจออีกเรื่องที่ไม่สามารถเดาความเป็นไปของตัวละครได้

    อาจมีตัวละครถูกกลั่นแกล้งให้พิกลพิการ หรือถ้ามากกว่านั้น...ก็ลงโลงได้ง่ายๆ ฮือ......

    ถึงจะชอบ...แต่ตอนนี้มันบีบคั้นหัวใจจริงๆ

    แค่คิดว่า ตอนสลักอักขระ ค่อยๆกรีดเส้นลงไปบนเนื้อทีละขีดทีละขีดแล้ว โฮ~~

    ท่านพ่อต้องเจ็บมากแน่ๆ แล้วไหนจะตาอีกล่ะ ฮือ~~ เย่วหลงเต๋อ~~~

    ปลลลลล. ชักกังวลกับตอนจบ เพราะดูท่าไรเตอร์จะชอบกลั่นแกล้งลูกรักของตัวเอง TOT

    หวังว่า  อ๋าว-หมิ่ง จะอยู่รอด ครบ 32 จนถึงสุดท้าย และหวังว่าสองพี่น้องยังคงรักกับปานจะกลืนแบบนี้ไปจนท้ายสุด

    ฮือ~~ แม้ความตายก็แยกอ๋าว-หมิงไม่ได้เถอะน้า~~ ไรเตอร์ขา~~ TOT

    (หมดน้ำตาไปหลายปี๊บ...)




    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 กรกฎาคม 2553 / 21:27
    #793
    0
  13. #791 cizur's (@sojuiruye) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2553 / 21:04
    อ่านตอนนี้แล้วรู้สึกไม่ชอบราชันมังกรอย่างรุนแรง = ='
    ทำร้ายป๊ะป๊าของสองพี่น้องได้ T T แต่เป็นขอแลกเปลี่ยน
    ที่คุ้มค่าแล้วใช่ไหม ป๊ะป๊าถึงยอม ชาวมังกรนี่โหดร้ายกัน
    น่าดูจริง ๆ อ๋าวหมิงรู้แบบนีแล้วจะตอบโต้ไปยังไงเนี่ย
    คงไม่ใช่ควักลูกตาเอามาคืนเสด็จพ่อหรอกนะ TT
    รอ ลุ้น ๆ เรื่องยิ่งเข้มข้นทุกที ๆ รอ ๆ ฟาราอัพจ้า

    ป.ล.เพิ่งสอบเสร็จ TT เหนื่อยแทบแย่เลย
    แต่สอบเสร็จปุ๊บก็รีบเข้ามาอ่านนิยายทันที 55
    #791
    0
  14. #790 Artela^^" (@artela-ran) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2553 / 18:33
    อ็าก ทำไมทำกับท่านพ่อเช่นนี้

    ราชามังกรเจ้าเลห์ขี้เหนียว หนังเหนียว

    เทียนอ๋าวฆ่ามันทิ้งเลย
    #790
    0
  15. #775 sella turcica (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2553 / 21:16
    องค์ชายกงหยางก็มีคำทำนายกับเขาด้วยเหรอเนี่ย ไม่รู้จะเกี่ยวพันถึงสองพี่น้องกิเลนหรือเปล่าเนอะ



    ช่วงนี้sella ยุ่งอย่างแรงเลยค่ะ...อาทิตย์ที่แล้วอยู่เวรไปซะหกวันเลย เหนื่อยอย่างแรง
    #775
    0
  16. #774 RayGuard (@RayGuard) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2553 / 16:49
    อ่า...ชอบคำพูดของอ๋าวจริงๆ ชะตาของตัวเองก็ต้องเป็นตัวเองที่กำหนดสิ 

    ถึงจะมองเห็นอนาคตได้ แต่ในเมื่อมันยังไม่เกิด มันก็เปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลานั่นล่ะ

    เพราะไม่มีอะไรที่จะกำหนดได้ยากกว่าความคิดและจิตใจของคนอยู่แล้วนี่นะ ฮิฮิ

    และแล้ว...ก็จะได้รู้ซักทีว่าราชากิเลนเอาอะไรแลกเปลี่ยน คงไม่ใช่พลังฤทธิ์ที่มีทั้งหมดหรอกนะ!

    อีก 40 % ^O^
    #774
    0
  17. #773 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2553 / 15:05
    อืม ราชากิเลนเป็นอะไรเอ่ย รอลุ้นครับ
    #773
    0
  18. #769 mdd~ (@perfectharu) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2553 / 17:48
    อืมๆๆ

    ราชากิเลนทำอะไรกันแน่???
    #769
    0
  19. #762 mdd~ (@perfectharu) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2553 / 18:25
    เทียนอ๋าวนี่น้า

    0+0
    #762
    0
  20. #761 ไม้มงคล (@yasuragi) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2553 / 07:52
    โอ้ ในที่สุดก็มาแล้ว แม้เทียนอ๋าวช่างห่วงเพื่อนเสียจริง กลายเป็นทาสซะงั้น
    #761
    0