หลงกิเลนจันทร์ [หยิน]

ตอนที่ 3 : อารัมภบท : กำเนิดกิเลนจันทร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,011
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    25 ม.ค. 53

อ า รั ม ภ บ ท

 

กำเนิดกิเลนจันทร์

 

 

            ในห้วงแห่งรัตติกาลลึกล้ำ จันทร์กระจ่างเต็มดวงที่งดงามอย่างเป็นที่สุดกำลังลอยล่องโดดเด่น...

 

ความสงบเยือกเย็นปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณทั้งผืนดินและแผ่นฟ้า ค่ำคืนศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกเรียกว่าเป็นราตรีแห่งการก่อกำเนิด... แสงจันทร์สีทองอร่ามเรืองสาดส่องทั่วท้องนภากาศสีเข้มเจือประกายสีครามหม่น แสงดาริกานับพันดวงทอแสงระยับทอดผ่านแนวยาวจรดสุดปลายฟ้า เสียงเพลงบรรเลงอย่างไพเราะที่สุดแว่วมาคลอเคลียทว่าหาใช่เกิดจากเครื่องดนตรีชิ้นใดไม่... เหล่าพฤกษาพนาไพร ทั้งสายลม ผืนดิน และผืนน้ำล้วนเข้าร่วมบรรเลงทำนองสูงต่ำอันมีจังหวะแช่มช้าอ่อนหวานอย่างตั้งอกตั้งใจ...

ที่ใจกลางทะเลสาบเงียบสงบ... ผิวน้ำสีเงินยวงด้วยแสงจันทร์ขยับไหวเป็นระลอกคลื่นน้อยๆ ฝูงหิ่งห้อยบินไล่วนหยอกเย้าเหนือแผ่นวารี ไล่ตามเส้นทางแสงจันทร์พิสุทธิ์ที่รวมกันสาดส่องตกกระทบสองยอดปทุมมาสีเขียวหยกขนาดโอฬารที่ลอยเด่นอยู่เหนือทะเลสาบ... กึ่งกลางระหว่างบุปผาล้ำค่าทั้งสองปรากฏเรือนร่างบุรุษผู้งามสง่าอย่างหาได้ยากยิ่งในสามพิภพ สี่เขตแดนสวรรค์ ยืนนิ่งสงบอยู่เบื้องหน้านั้น

เขาคือราชันย์กิเลนปฐพีแห่ง เย่วจินหรง แผ่นดินแห่งจันทราทองบนพิภพสวรรค์ ร่างสูงโปร่งในอาภรณ์สีขาวอมทองล้ำค่าแห่งราชันย์ยืนหลับตาประสานมือสงบนิ่งเพื่อเฝ้ารอคอยบางสิ่งบางอย่าง... ไกลออกไปยังชายขอบริมทะเลสาบยังปรากฏเงาร่างแห่งราชันย์สัตว์เทพศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามในร่างมนุษย์ยืนจ้องมองดอกบัวคู่แฝดเหนือแผ่นวารีนิ่งสงบไม่วางตา ทั้งหงส์ มังกร และ เต่าฟ้า เฝ้ารอคอยปรากฏการณ์พิเศษที่กำลังเกิดขึ้นด้วยตระหนักดีว่า...อุบัติได้ ยากอย่างยิ่งในรอบหมื่นแสนขวบปีแห่งสามพิภพ

           

เวลาแห่งการกำเนิดกิเลนจันทร์

 

อย่างเชื่องช้า...เสียงดนตรีแว่วหวานค่อยหยุดบรรเลงอย่างเงียบงัน หิ่งห้อยตัวน้อยหยุดบินขยับไหว ราชันย์กิเลนแห่งปฐพีปรือตาจากห้วงภวังค์ ใบหน้างามสง่าแหงนมองจันทราเต็มดวงที่ส่องประกายอย่างเต็มที่ นัยน์ตาหงส์สีเขียวมรกตจับจ้องอย่างชื่นชม เรียวปากได้รูปคลี่ยิ้มอ่อนโยน เสียงทุ้มเอ่ยก้องกังวานอย่างเป็นสุข

 

            เยว่จินหรง แด่ความรุ่งโรจน์แห่งจันทราทอง

           

            พระจันทร์สีทองอร่ามเรืองฉายแสงสว่างวาบ ฉับพลัน! บังเกิดเงามืดลึกล้ำและแสงสว่างสุกใสพุ่งเข้าปะทะรุนแรงไปทั่วอาณาบริเวณ เริ่มแรกคลับคล้ายแสงสีขาวและเงามืดดำจะแบ่งดวงจันทร์บนฟ้าออกเป็นสองฟาก หากมินานกลับส่งแรงดึงดูดเข้าหากัน แปรเปลี่ยนเป็นรูปหยดน้ำหมุนวนผสมผสานราวกับภาพปลาสองตัวแหวกว่ายวนเวียนนิรันดร์อยู่ข้างในดวงจันทร์กระจ่าง... บังเกิดเป็นสัญลักษณ์แห่งความสมดุลอันเป็นเอกอุในโลกหล้า

           

หยิน และ หยาง รวมเป็นหนึ่งก่อกำเนิดกิเลนจันทร์

 

ราชันย์กิเลนปฐพีแห่งเย่วจินหรง เอ่ยก้องกังวานอย่างภาคภูมิใจ....สำหรับกิเลนที่กำเนิดจากปฐพีเช่นเขา ดวงจันทร์งามบนฟากฟ้าเปรียบเสมือนดวงประทีปส่องทางอันแสนอ่อนโยนไม่มีวันดับ น่ายินดียิ่งนัก บัดนี้บุตรทั้งสองของเขากำลังถือกำเนิดด้วยการอำนวยพรแสนประเสริฐแห่งไอจันทราทิพย์ !

จันทราหยินหยางดวงนั้นสาดส่องประกายทั้งแสงสว่างและความมืด...แสงพิสุทธิ์แห่งหยางอันร้อนแรงสว่างจ้าอาบไล้ดอกบัวงามทางฝั่งซ้ายแห่งราชันย์กิเลนปฐพี ในขณะแสงสีดำลึกล้ำแห่งหยินผสานไอเย็นหนาวเหน็บทาบทับดอกบัวคู่แฝดอีกฟากฝั่ง กลีบบัวบางสีเขียวหยกแปรเปลี่ยนเป็นสีขาวบริสุทธิ์และสีดำนิลกาฬตามอำนาจแห่งไอจันทราทิพย์ที่ได้รับแล้วค่อยเงียบสงบลง

 

เพียงชั่วครู่...กลีบดอกบัวบางเบาค่อยขยับแย้มบานอย่างช้าๆ  

 

เสียงอุทานเซ็งแซ่แผ่วแว่วมาจากทุกสารทิศ เหนือแผ่นน้ำแห่งผิวทะเลสาบยังปรากฏร่างภูติแห่งแสงสว่างและปีศาจแห่งความมืดหลากหลายแบ่งฝั่งโอบล้อมดอกบัวสีขาวพิสุทธิ์และสีดำนิลกาฬอย่างรื่นเริงยินดี บัดนี้ราชันย์แห่งแสงสว่างและความมืดจักก่อกำเนิดเป็นกิเลนจันทร์ศักดิ์สิทธิ์ สุดยอดสิ่งวิเศษสุดที่มีชีวิตแห่งสามพิภพจบแดนสวรรค์ !

ดอกปทุมมางามล้ำทั้งสองค่อยดูดเอาพลังไอจันทราทิพย์จนหมดสิ้นประกายแสงสุดท้าย แสงและเงาที่ว่ายวนหยอกล้อบนผิวดวงจันทร์ต่างถูกกลืนเข้าไปในดอกบัวคู่นั้นจนเต็มอิ่ม ในที่สุดกลีบบัวบางทบซ้อนนับพันชั้นก็คลี่บานอย่างเริงร่า เผยให้เห็นสตรีผู้งามล้ำเหนือใครในแผ่นดินสองนางนั่งอยู่ใจกลางดอกบัวแต่ละฟาก นางทั้งสองคือราชินีแห่งราชันย์กิเลนปฐพี... ชูเจินอวี้เหวิน นางกิเลนวารีในปทุมมาสีขาว และ มู่ตานกุ้ยฮวา นางกิเลนบุปผาในปทุมมาสีดำ

สองราชินีประคองร่างน้อยในอ้อมแขนอย่างรักใคร่ ในอ้อมแขนของชูเจินอวี้เหวินนั้นเป็นกิเลนสีขาวตัวน้อย เกล็ดทั่วร่างเป็นสีใสส่องสว่างจ้าราวดวงแสงตะวัน ในขณะมู่ตานกุ้ยฮวาบรรจงประคองร่างทารกกิเลนน้อยสีดำลึกล้ำไว้แนบอก ผิวเกล็ดใสเป็นประกายดั่งเพชรสีดำที่ดูดกลืนบรรยากาศรอบด้าน  กลิ่นหอมอันชวนมัวเมาลุ่มหลงแห่งดอกบัวคู่ขจรขจายไปตามสายลม เสียงโห่ร้องยินดีของเหล่าภูติปีศาจก้องกระหึ่มอื้ออึง

ต้นท้อหมื่นปีริมทะเลสาบเสมือนยินดีไปกับเสียงชื่นชมนั้นด้วย เปลือกไม้สีน้ำตาลเข้มด้านบนของลำต้นแยกออกกลายเป็นโพรงไม้สีดำสนิทในทันใด ส่วนเนื้อไม้ด้านล่างปริแตกเป็นแนวขวางส่งเสียงเสียดสีน่าพิศวงก่อนเปลี่ยนเป็นเสียงใสกังวานของสตรีนางหนึ่งที่เฝ้ามองการก่อกำเนิดแห่งกิเลนจันทร์มาตลอดด้วยเช่นกัน

 

สามจักรพรรดิ สี่ราชันย์สวรรค์ ยี่สิบเอ็ดเทพพิทักษ์

กิเลนจันทร์แห่งหยินและหยาง กิเลนจันทร์แห่งแสงสว่างและความมืด

จักก่อการทำลายที่ล่มสลายสวรรค์

เปลี่ยนผู้สมถะซ่อนตนให้ละโมบลุ่มหลง เปลี่ยนผู้กล้าเปี่ยมปัญญาให้ขลาดเขลา

เปลี่ยนวิญญาณพิสุทธิ์ให้โหดเหี้ยมอำมหิต

วงล้อชะตากรรมแห่งพรหมลิขิตจักวนเวียนมาอีกครั้ง

 

            นับเป็นการประกาศถ้อยคำแสดงความยินดีอันไร้จิตใจอย่างร้ายกาจยิ่ง !  ท่ามกลางบรรยากาศรื่นเริงน่าชื่นชม หากเทพพยากรณ์แห่งพิภพมนุษย์กลับส่งสารอันก่อให้เกิดความเคลือบแคลงมายังผู้สูงศักดิ์ทั้งหลายแห่งสวรรค์ ไร้เสียงวิพากษ์วิจารณ์ มีเพียงบางคนที่ลอบถอนหายใจ บางคนกล้ำกลืนคำพูดฝืดคอให้หายลับ... เฝ้ารอการตัดสินใจของราชันย์กิเลนปฐพีแห่งเย่วจินหรง

            ทว่าราชันย์แห่งจันทราทองกลับมิได้แสดงถึงความเดือดเนื้อร้อนใจ ราชินีกิเลนทั้งสองประคองบุตรชายในร่างกิเลนน้อยไว้แนบอก ก้าวเข้ามายืนเคียงข้างซ้ายขวาแห่งราชันย์ หนึ่งบุรุษงามสง่าและสองสตรีผู้งามล้ำงดงามราวภาพฝัน ดวงพักตร์นิ่งสงบแห่งราชันย์กิเลนจ้องมองแน่วแน่ไปยังต้นท้อหมื่นปีที่เป็นที่สิงสู่แห่งเทพพยากรณ์ ประกายตาที่สบมองคมกล้าด้วยอำนาจแห่งราชันย์ เสียงทรงอำนาจประกาศก้อง

            เริ่มงานฉลองเถิด

ในเวลานั้น อาณาจักรกิเลนเย่วจินหรงได้ทำการเฉลิมฉลองไปถึงสามสิบวันสามสิบคืนเพื่อเป็นเกียรติแด่ กิเลนจันทร์  อีกทั้ง คำทำนายแห่งเทพพยากรณ์อันแสนกำกวมน่าหวาดระแวงก็มิได้ถูกถ่ายทอดออกไป เพียงเก็บงำเงียบไว้กับเหล่าผู้นำของแต่ละเผ่าพันธุ์สัตว์เทพเท่านั้น...

 

           

ห่างไกลออกไปยังหน้าผาสูงชันที่ปกคลุมด้วยต้นดอกเหมยผลิดอกสวยสดบานสะพรั่ง...

 

ยังผิวดินเงียบสงบเต็มไปด้วยกลีบดอกไม้ ทั้งอาหารและสุราชั้นดีถูกจัดวางบนผืนผ้าหนาที่ปูลาด เงาร่างองอาจงามสง่าแห่งบุรุษสองคนกำลังนั่งจิบสุราอย่างออกรส... โดยที่เหล่าสัตว์เทพไม่รู้ตัวสักนิด อาคันตุกะแปลกหน้ารับชม การกำเนิดแห่งกิเลนจันทร์ที่สมควรเป็นความลับแก่บุคคลภายนอกมาตั้งแต่ต้น.. การก่อกำเนิดแห่งดวงวิญญาณหยินและหยางที่มีชีวิตอันหาได้ยากยิ่ง

สมควรนับเป็นเรื่องที่น่าหนักใจโดยแท้ เหล่าราชันย์สัตว์เทพผู้ทรงอำนาจทั้งหมดกลับมิอาจสัมผัสถึงตัวตนของคนแปลกหน้าคู่นี้ได้ ย่อมหมายความว่า บุรุษทั้งสองต้องครอบครองพลังอำนาจอย่างเหนือชั้นจนสามารถซ่อนจิตปิดบังไว้ได้อย่างมิดชิด กระทั่งราชันย์กิเลนปฐพีแห่งเย่วจินหรง ผู้ใกล้ชิดกับผืนดินที่สุดยังไม่อาจไหวตัวทัน !

            ชายหนุ่มผู้เยาว์วัยกว่ารินสุรามธุรสจากขวดหยกขาวสู่จอกหยกในมือชายอีกคนอย่างแคล่วคล่อง

ไม่นึกเลยมาเยี่ยมเกอเกอ[1]ครั้งนี้ จะมีโอกาสได้ชมสิ่งวิเศษที่หมื่นแสนปีจักมีสักครั้ง

ยอดสุราในคืนจันทราหยินและหยาง จักมีสิ่งใดประเสริฐยิ่งกว่าทิวทัศน์เช่นนี้เล่า สมแล้วที่มีคำเรียกขาน สัตว์เทพศักดิ์สิทธิ์แห่งพิภพสวรรค์ กิเลนจันทร์

เสียงทรงอำนาจเจือเสียงหัวเราะรื่นรมย์จากบุรุษผู้มีวัยวุฒิสูงกว่า ดวงตาเรียวยาวดุจค่ำคืนลึกล้ำเหม่อมองกิเลนจันทร์น้อยทั้งคู่ไม่วางตา เรียวปากหยักสีเรื่อยิ้มกว้างเปิดเผย ดวงหน้างามสง่าภายใต้เงาจันทร์สูดลมหายใจลึก เพลิดเพลินในกลิ่นสุราชั้นดีคลุกเคล้ากลิ่นดอกปทุมมางดงามที่ขจรขจายมาไกล

น่าเสียดายที่ชายทั้งสองมิได้สดับฟัง คำทำนายแห่งเทพพยากรณ์ หาไม่แล้ว ด้วยสติปัญญาอันเฉียบแหลมของทั้งคู่ อาจทำให้คิดคาดเดาความหมายของคำพยากรณ์ที่เกี่ยวข้องกับพวกตนได้ส่วนเสี้ยวหนึ่งและยังอาจหวังให้เกิดการหลีกเลี่ยงโศกนาฏกรรมที่จักถล่มทลายฟ้าดินในกาลอนาคตได้ ทว่า...ความมุ่งหวังนั้น ยามนี้กลับเป็นเพียงความเพ้อฝัน

 

อย่างเงียบงันเย็นชา กงล้อแห่งพรหมลิขิตอันหนักอึ้งได้เริ่มหมุนวนอย่างไร้ความปราณี และพร้อมที่จะบดขยี้ชะตากรรมของทุกผู้คน !!


 (บุรุษนิรนามจิบสุราชมจันทร์)

 

 

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 

 



[1] เกอเกอ (Gege) เป็นคำเรียกของพี่น้องที่แปลว่า พี่ชาย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,503 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 4 ตุลาคม 2555 / 16:47
    น่าติดตาม
    #1,483
    0
  2. #1481 jaja (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2555 / 11:54
    อ่านไปขนลุกไป ยิ่งตอนที่พูดคำทำนายนะ

    ขนมันลุกตั้งแต่หัวจนถึงปลายเท้าเลย

    เพลงก็พาไปด้วย พูดได้คำเดียว...

    สุดยอด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #1,481
    0
  3. #1479 เลเซอร์บีม (@beamjija) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2555 / 18:48
     นับถือสกิลภาษาของท่านผู้เขียนจริงๆ ภาษาสวยบรรยายแบบจีน สัมภัสได้ถึงกลิ่นอายของความโบราณและศักดิ์สิทธิ์กันเลยทีเดียว(เว่อร์ไปมั้ยนี่) น่าติดตามมากครับ
    #1,479
    0
  4. #1468 mikami (@worawichani) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2555 / 12:48

    เข้ามาอ่านครั้งแรกฝากตัวด้วยนะขอรับ

    #1,468
    0
  5. #1425 daylily_lixuan (@lixuan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2554 / 16:02
     ได้เข้ามาอ่านจริงๆจังสักที เหอๆๆๆ
    จะตามทันไหมนี่ ><

    #1,425
    0
  6. #1351 Fan Ei (@fanei) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:49
    เริ่ดดดดด พะยะค่ะ ภาษาสวยมากก ขออนุญาติมาศึกษานิยายเรื่องนี้นะค่ะ^^(ว่าจะเข้ามาอ่านหลายทีแล้วมิเคยได้ลองมาอ่านจริงจังซักที แต่พอมาอ่านแล้วคาดว่านี่จะเป็นอีกหนึ่งนิยายที่เราตามติดงอมแงม>

    ว่าแล่วก็ไปตามอ่านต่อเลยยยย> #1,351
    0
  7. #1294 NaaBee (@sasiboom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 23:52
    อ่านเข้าจัยดีนะ ง่ายๆ สวยๆ
    #1,294
    0
  8. #1259 •Zol2iäc• (@yuletied) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2553 / 13:41
    ในภาษาจีนรู้จักเเต่คำว่า "เกอเกอ"นี่ล่ะ 555+
    #1,259
    0
  9. #1223 jaja (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2553 / 17:39
    น่าติดตามตั้งแต่แนะนำตัวละครแล้ว เป็นกำลังใจให้นะค่ะ
    #1,223
    0
  10. #994 เกล็ดน้ำตาล (@yaimoo_noi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 20:36
    ภาษาสวยมากค่ะ อ่านเเล้วเคลิ้มทีเดียว
    ตอนนี้อยากรู้แล้วว่าทำไมถึงมีคำพยากรณ์มาแบบนั้น
    #994
    0
  11. #820 PeTonG : (@369582147) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2553 / 15:55
    ภาษาสวยมากๆมายย

    ยิ่งอ่าน ยิ่งชอบ 
    #820
    0
  12. #782 -+::* MESSIAH *::+- (@lawrence) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2553 / 22:36

    อุบัติได้ยากอย่างยิ่ง ในรอบหมื่นแสนขวบปีแห่งสามพิภพ

    สรุปมันกี่ปีคะ? แล้วก็ขวบปีงั้นเหรอ ทำไมไม่เป็นปีอย่างเดียว?

    #782
    0
  13. #746 entask (@entask) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2553 / 09:27
    แปะโป้งเรื่องนี้ไว้นาน วันนี้ว่างละ แวะมาชื่นชมละเลียดงานได้แล้ว

    เปิดอ่านตอนแรกก็รับรู้ได้ถึงการบรรยายใช้ภาษาที่สวยงาม สูงส่ง

    กิเลนจันทร์ผู้สูงส่ง  เพลงก็เพราะค่ะ ตอนนี้ฝนตกพรำ ๆ ด้วยแล้ว

    สมใจแล้ว สมใจแล้ว
    #746
    0
  14. #641 GoodDavil (@eieeei) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2553 / 20:46
     กร๊าากก บทนี้เริดอิ่กแร้วว^^
    #641
    0
  15. #545 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 12:46

    เพิ่งได้มาอ่าน ภาษางามแท้ๆ

    #545
    0
  16. #517 RayGuard (@RayGuard) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 22:29

    อลังการงานสร้างมากเจ้าค่ะ!!

    เปิดๆ แง้มๆ เยี่ยมๆ มองๆ มาอยู่หลายวัน!

    ในที่สุดก็ตัดสินใจอ่านในคืนวันที่ 23 เดือน 5 ปี 10   ณ เวลา 22 นาฬิกา 10 นาที....

    แม่เจ้า....รู้แบบนี้นั่งอ่านมันตั้งนานแล้ว TOT คืนนี้จนถึงพรุ่งนี้เช้า ยกเวลาให้หลงกิเลนจันทร์เลยเจ้าค่ะ

    นั่งอ่านมันให้ตาแฉะกันไปข้างเนี่ยแหละ  ว่าแล้วก็ไปต่อโลด~~~

    #517
    0
  17. #424 pirean (@chichi-sema) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 09:25
    ภาษาสวยมากๆ !!


    อ่านแล้วเห็นภาพตามเลย



    #424
    0
  18. วันที่ 8 พฤษภาคม 2553 / 10:25
    เกริ่นเริ่มแรกได้สวยทีเดียวค่ะ  น่าติดตามและน่าสนใจมาก บทบรรยายบรรยายได้เห็นภาพจริง  ถ้อยคำสละสลวย  และกลอนเพราะจริงๆค่ะ  เดี๋ยวจะมาตามอ่านต่อตอนที่เหลือนะคะ
    #400
    0
  19. #397 ความจำ (@namehallo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2553 / 23:04
    สุดยอดดดดดจริงจริงค่ะ

    คนแต่งเก่งสุดๆ

    บรรยายได้เห็นภาพและบรรยากาศของเรื่องจริง
    #397
    0
  20. #341 ไร้นาม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 03:39
    สุดยอด ท่านผู้แต่ง



    ท่านช่างได้จินตนาการ ล้ำลึกยิ่งนัก



    ภาษา บรรยายเสียจน นึกว่า

    ได้เข้าไปอยู่ในบรรยากาศนั้นเสียจริงๆ
    #341
    0
  21. #323 The blue rose^_^ (@sindy_comment99) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2553 / 16:18
    ภาษาสวยโคตรรรรรรรร
    เวลาอ่านเเล้ว
    เหมือนกำลังชมภาพวาดพู่กันจีนเลย
    ขอบใจที่เขียนนิยายดีๆมาให้อ่านนะจ๊ะ
    #323
    0
  22. #180 Miraio (@Miraio) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2553 / 23:32

    ภาษาสวย....บุรุษนิรนามทั้งสองก็สวยยย  (เอ๊ะ? ควรพูดว่าหล่อ  ไม่ก็งามสง่าสินะ เอิ๊กกกก)



    ปล.รูปสวยจริงจัง^^

    #180
    0
  23. #143 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2553 / 16:28
    อืม ไม่ชอบโศกนาฏกรรม งั้นขออ่านแต่เพียงนี้นะขอรับ
    #143
    0
  24. #121 ni-noina (@ni-noina) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2553 / 15:59

    น่าสนุก

    #121
    0
  25. #82 นางสาวสมทรง (@pui-puy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2553 / 06:40
    เขียนได้ดีเลิศมากเลยชอบมายภาษาสวยงาม
    #82
    0