Elven Almanac ภาค ♰ แดงทมิฬ (Yaoi)

ตอนที่ 6 : บทที่ 1 พ่อลูกพบหน้า (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    13 มี.ค. 62

หากเดินผ่านค่ายทหารในเวลาดึกสงัดขนาดนี้ หลังม่านประตูกระโจมคือทหารที่กำลังเสพสุขอยู่ ในค่ายทหารของเดลการานมิได้ห้ามเรื่องแบบนี้ หากอยู่ในเวลาพักผ่อนมิต้องเข้าเวรก็สามารถทำได้ เสียงเนื้อกระทบเนื้อผ่านกระโจมจึงเป็นเสียงชินหู ยิ่งกระโจมไหนจุดไฟ ก็จะเห็นเงาร่างของคนที่กำลังซ้อนทับกันอย่างลามกด้วย

นายบำเรอของพวกทหารมิได้มีร่างกายอ้อนแอ้นบอบบาง แต่เป็นชายหนุ่มดาร์กเอลฟ์และมนุษย์ในวัยแข็งแรงสมบูรณ์ หากมีนายบำเรอมาใหม่ ทหารยศสูงย่อมได้เสพสุขก่อน ทหารบางตนทำความรู้จักกับนายบำเรออย่างเร่าร้อนจนมันครางกระเส่า อ้อนวอนขอความรักความเมตตาอีก พวกทหารที่อยู่ด้านนอกไม่มีเนื้ออุ่นๆ ให้แนบก็ได้แต่นอนเหงา บ้างก็หามุมลอบปลดเปลื้องอารมณ์ โดยภาพจินตนาการที่ถูกนำมาใช้ยามกลางคืนของทหารส่วนมากมักเป็นเส้นผมสีเงินกับร่างกายกำยำของใครบางคนที่ในความเป็นจริงพวกมันไม่กล้าอาจเอื้อม

หลายคนคิดฝัน แต่กาลเวลาพิสูจน์มาแล้วว่าผู้ที่พวกมันใฝ่ฝันไม่ใคร่เสพสุขกับบุรุษนัก จากที่เรียกใช้งานโดยมากเป็นสตรี

ในเวลาเดียวกัน บุตรและบิดาที่เพิ่งพบหน้าก็ทำความรู้จักกันอย่างเข้มข้นอยู่

เบเลธใช้ขวาน เดลการานใช้ดาบ ทั้งสองใช้อาวุธคู่มือโดยไม่สวมเกราะ ดาบของเดลการานฟาดไว รุนแรงหนักหน่วง เบเลธใช้ขวานรับโดยเกร็งท่อนแขนงัดกลับ ใบขวานพุ่งใส่เดลการาน พริบตาเดียวกลับถูกหลบได้ คมขวานจามพื้นดินแตกเป็นเสี่ยงๆ

เดลการานเปลี่ยนมาแทง ปกติแล้วคู่ต่อสู้ต้องถอย แต่เบเลธใช้ใบขวานกระแทกกลับ แรงปะทะไม่สามารถทำอะไรสองพ่อลูกได้ก็จริง แต่ทหารที่อยู่โดยรอบถึงกับสะเทือนไปทั้งร่าง แท่นวางคบไฟกระเด็นคว่ำจากคลื่นการปะทะ สะเก็ดไฟจากท่อนฟืนสีแดงก่ำลวกหน้าลวกแขนพวกมันจนร้องโอดโอย

หากคิดว่าเบเลธเดินทางมาไกลโดยไม่หยุดพัก วันนี้ทั้งวันก็ยังมิได้พักผ่อนเพราะเฝ้ากระโจมของมาตาวี ส่วนเดลการานเองเพิ่งกลับจากสนามรบ มาถึงก็ยังมิได้พักผ่อนเช่นกัน การที่ทั้งสองยังประลองอาวุธกันอย่างรุนแรงโดยมิรู้จักเหน็ดเหนื่อย ก็สมแล้วที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นสัตว์ประหลาดด้วยกันทั้งคู่

จะดูถูกสายเลือดนี้ไม่ได้เลย

กลางแสงจันทร์กระจ่างและแสงคบไฟสีส้มแดง เส้นผมยาวตรงของเดลการานส่องประกายสีเงินจับตา สีนั้นเหมือนแร่เงินบริสุทธิ์ ละม้ายเหล็กกล้าและใบดาบคมกริบ เป็นสีเงินที่ให้ความรู้สึกเก่าแก่แลสูงศักดิ์ ดั่งสีผมของชนเผ่าอันเป็นที่รักแห่งเทพีจันทร์ ทั้งยังเปรียบได้กับสีผมของเอลฟ์สกุลรูเมเรียร์ที่มีผมสีทองสุกปลั่งดั่งทองคำอันศักดิ์สิทธิ์ แตกต่างจากสามัญชนทั่วไป

ยามมองบิดา ดวงตาของเบเลธเต็มไปด้วยแรงดึงดูดลึกลับ เหมือนจะดูดกลืนทุกอย่างที่มองเข้าไป เป็นดวงตาของผู้ที่อยากรู้และพร้อมซึมซับทั้งหมด

นี่คือบิดาที่เคยเห็นแต่ในภาพวาด เขาคิดว่าภาพนั้นวาดได้ไม่เลว เพราะตัวจริงช่างเหมือนกับในภาพ ต่างกันแค่เส้นผม เส้นผมที่เขาเห็นตรงหน้านี้สวยกว่าในภาพวาดมากนัก

สวย...

เบเลธโหมบุกโดยไม่ทำให้บิดาผิดหวัง แต่เดลการานมีความรู้สึกว่านี่ยังมิใช่ฝีมือทั้งหมดของบุตรชายคนโต

“เจ้ามีฝีมืออะไรบ้าง นักรบแห่งเหยี่ยว”

“ปรุงกาแฟเก่งขอรับ” เบเลธตอบอย่างมั่นใจ ทว่าเรียกเสียงหัวเราะดูแคลนจากทหารของบิดาโดยรอบ

“กาแฟ?” เดลการานรับขวานที่เหวี่ยงมา “กาแฟนี่ฆ่าใครในสนามรบได้บ้าง” เขาเยาะ ทั้งแปลกใจกับคำตอบ หรือนี่อาจเป็นอีกแง่มุมหนึ่งของเบเลธที่เขาควรรับทราบไว้

เบเลธเอียงใบหน้า ดวงตาเหมือนหลุมดำสีแดงดูดกลืนภาพ สีเงิน อย่างสนใจใคร่รู้

สีเงินหมายถึงบิดา...เขานิยามบิดาจากสีผมไปเสียแล้ว “ฆ่าได้ทุกตนขอรับ”

“ฆ่าด้วยเครื่องดื่มของเจ้าน่ะรึ เลติเชียส่งบุตรชายที่ถนัดชงเครื่องดื่มมาให้เราหรือ”

“มีวิธีการมากมาย เช่นถ้าใส่ยาพิษก็สามารถฆ่าได้ขอรับ”

ความโดดเด่นในการรบของเดลการานอยู่ที่การใช้กำลังเข้ากำราบศัตรูจนราบคาบ เขาปรายตามองเหยียดบุตรชายซึ่งเสนอวิธีการต่อสู้อันอ่อนแอเหมือนคนจับอาวุธไม่เป็น “เหยาะแหยะเหลือเกิน เลติเซียยังเอาเรื่องกว่าเจ้าเสียอีก”

พูดจบก็ใช้ด้ามดาบกระแทกอกเบเลธ แรงเหมือนกะเอาให้ตาย!

เบเลธทรุดพร้อมจุกขึ้นมาถึงคอหอย เขาเห็นการโจมตีแล้ว แต่ไม่ได้ปัดป้องเอง เมื่อเงยหน้าก็เห็นบิดายืนค้ำศีรษะ ดวงตาสีเงินของอีกฝ่ายวาวโรจ

“จงไปบอกเลติเซีย ถ้าส่งพวกทำเป็นเล่นมาข้าไม่ต้องการ”

เหยาะแหยะเป็นคำใหม่ ในเผ่าเหยี่ยวไม่เคยมีผู้ใดใช้คำนี้นิยามเบเลธมาก่อน เขาจดคำนี้ลงในหัว ก่อนล็อกแขนบิดาแล้วกระแทกข้อมืออีกฝ่ายจนดาบหลุดจากมือ

“เหยาะแหยะหรือขอรับ” เบเลธถามโดยสีหน้าสงบนิ่งไม่เปลี่ยน ไม่มีความลำพองใจใดๆ เหมือนแค่ถามอย่างสนใจ

เดลการานเงียบไปครู่ แม้ประหลาดใจกับแรงกำลังของบุตรชายก็ไม่แสดงออกทางสีหน้า เบเลธทำเขาต้องปล่อยมือจากดาบ ข้อมือยังสั่นจากแรงกระแทกพร้อมความเจ็บที่แผ่กระจายขึ้นมา

เดลการานหรี่ตา จะฟาดหน้าเบเลธ แต่ก็ค้างมือไว้เมื่ออีกฝ่ายมองตรงมา ไม่ป้องกันตัวเองเหมือนยอมรับโทษแต่โดยดี

ผู้เป็นบิดายิ้ม แล้วจู่ๆ ก็หัวเราะลั่น เขาสะบัดแขนออกจากมือเบเลธ “เจ้าทำให้ข้าสนใจได้”

นั่นถือเป็นคำชมแล้ว ทหารซึ่งอยู่ใต้บังคับบัญชาของเดลการานต่างรู้ดี

“มะรืนนี้ เราจะบุกเขตวอร์กูรใต้ ใครสังหารศัตรูได้มากที่สุดมีรางวัล” เดลการานออกคำสั่งกะทันหัน ทว่าทหารคนสนิทย่อมชินแล้ว คำสั่งจะถูกถ่ายทอดออกไปตั้งแต่ยามเช้าของวันนี้ หรือก็คือในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า นายทหารทุกระดับชั้นย่อมต้องกระเหี้ยนกระหือรือในการทำความดีความชอบ

“รางวัลคืออะไรขอรับ” เบเลธถามพลางกำหมัดทาบอกเพื่อตอบรับคำสั่งแรกจากบิดา

ทหารรับใช้ชักสีหน้ากับคำถามนั้น ผลงานยังไม่ได้ทำก็ถามรายละเอียดค่าตอบแทนแล้วหรือ ที่จริงรางวัลจะเป็นอะไรก็ต้องแล้วแต่ไซร์เป็นผู้มอบให้ ไม่บังควรเรียกร้องสิ่งใดทั้งสิ้น กลับกัน ผู้ติดตามจากเผ่าเหยี่ยวตื่นเต้นดีใจ โอกาสที่เจ้านายของพวกมันจะได้แสดงฝีมือมาถึงเร็วดีจริงๆ

“ผู้ชนะอยากได้อะไรก็ย่อมได้ ฆ่าให้มาก จงแสดงหลักฐานด้วย” เดลการานพยักหน้าอนุญาตให้ทหารคนสนิทเข้ามาเก็บดาบ เขาหมดความสนใจจะประลองกับเบเลธแล้ว ตั้งแต่ต้นจนจบการพบหน้ากัน ไม่มีการทักทายแบบพ่อลูกที่จากกันไปนาน หรือการแสดงความรักความห่วงใยแม้แต่นิด มีเพียงการทดสอบ

เดลการานเดินออกจากสนามประลอง ผู้ติดตามของเบเลธเข้ามารับขวานของเจ้านายไปถือไว้ ระหว่างนั้นก็ต้องตกตะลึงเพราะเบเลธกำลังยิ้มน้อยๆ เหมือนพอใจ เป็นรอยยิ้มที่มองออกยาก เพราะเป็นเพียงการยกมุมปาก

“รางวัลคืออะไรก็ได้...อืม” ผู้เป็นบุตรรำพึงรำพันขณะมองตามแผ่นหลังเปลือยและเส้นผมสีเงินของบิดา

---------------------------------

A/N สวัสดีค่ะ ตอนนี้จบบทที่ 1 นะคะ เรื่องนี้มีทั้งหมดประมาณ 10 บท ซึ่งเราจะลงให้อ่านถึงบทที่ 5 (หากไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง) มีคำถามทั้งหน้าไมค์หลังไมค์ว่า เรื่องนี้มีความรักเข้ามาเกี่ยวข้องไหม ขอตอบว่ามีนะคะ และอาจท้าทายศีลธรรมในใจท่านสักนิด /แค็กๆ หากต้องการสอบถามเพิ่มเติมหรือพูดคุยกัน ทิ้งคอมเมนต์ไว้หรือจะส่งข้อความมาคุยกับนักเขียนก็ได้ค่ะ! (ทั้งทาง FB, ไลน์, หรือ Twitter)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น

  1. #11 Pie2Na (@pie-handsome) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 06:19

    ของรางวัลที่เบลเลธจะขอนี่คิดดีไม่ได้เลย
    #11
    1
    • #11-1 I L L R E I (@illreris) (จากตอนที่ 6)
      19 มีนาคม 2562 / 14:19
      คิดอะไรอยู่ ฮา
      #11-1
  2. #3 Loposs (@153142536) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 14:46
    ถึงกับต้องอุทานว่า ขุ่นพระ! เลยหละค่ะ พูดตรงๆว่าไม่เคยคิดถึงเรื่องสองพ่อลูกคู่นี้แนวนี้มาก่อน สงสัยต้องสั่งหนังสือแล้วหละค่ะ
    #3
    1
    • #3-1 I L L R E I (@illreris) (จากตอนที่ 6)
      13 มีนาคม 2562 / 23:37
      ขอบคุณนะคะ สั่งรอบพรีได้ปกพิเศษแถมฟรีด้วยนะคะ คุ้มมากๆ เลย /ขูดลายเส้นให้ดูว่าของเขาดีจริงๆ ;w;
      ป.ล. เรื่องสองพ่อลูก หากอ่านเล่มนี้จบแล้ว ลองกลับไปอ่านภาคราชันพันธนาการเล่ม 1 นะคะ อาจจะได้มองเรื่องราวเปลี่ยนไปค่ะ!
      #3-1
  3. #2 Kwan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 10:19

    เรื่องนี้incestหรอคะ เราอยากให้สองพ่อลูกเขาลงเอยกันจังเลยค่ะ

    #2
    1
    • #2-1 I L L R E I (@illreris) (จากตอนที่ 6)
      13 มีนาคม 2562 / 23:38
      ในเรื่องมีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่หากบอกมากกว่านั้นจะเป็นการสปอยล์ โปรดติดตามต่อไปนะคะ
      #2-1