Elven Almanac ภาค ♰ แดงทมิฬ (Yaoi)

ตอนที่ 3 : บทนำ (2) เหยี่ยวภูเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    8 มี.ค. 62

เลติเซียเป็นหัวหน้าเผ่า เหยี่ยวชนเผ่าดาร์กเอลฟ์ผิวสีเทาอมแดงเหมือนแร่หินเหล็ก อาศัยอยู่ ณ ดินแดนที่ราบสูง เผ่าเหยี่ยวเกรียงไกร ดาร์กเอลฟ์จากชนเผ่านี้เป็นนักรบเก่งกล้าทั้งสตรีและบุรุษ เพียงเอ่ยว่าเป็นคนจากเผ่าเหยี่ยว กอปรกับสีผิว สีผม และสีตาอันแดงดุดัน ก็ไม่มีใครกล้าลองดี

ตอนนางอายุสิบแปดปี บิดาของเลติเซียจัดการประลองหานักรบดาร์กเอลฟ์ผู้แข็งแกร่งที่สุดมาเคียงคู่กับบุตรีคนสำคัญ นักรบผู้นั้นจักต้องชนะการประลองโดยสังหารศัตรูทั้งหมด ไม่ว่าจะมีกี่สิบกี่ร้อยคนก็ตาม เวลาผ่านไปจนพระจันทร์เต็มดวงครบสามครั้ง เลติเซียได้คู่เป็นบุรุษดาร์กเอลฟ์ไม่มีหัวนอนปลายเท้า มันไม่มีเผ่า มีแต่นามชื่อตนกับลักษณะสีผิวแลสีผมดั่งดาร์กเอลฟ์เชื้อสายสูงศักดิ์

ที่สำคัญที่สุด มันเก่งกล้าจนนักรบกล้าแห่งเผ่าเหยี่ยวใจสั่น ร่ำไห้ด้วยความตื้นตันหลงใหลในความแข็งแกร่งอันอำมหิตไร้ปรานีของมัน

นามของมันคือ เดลการาน อายุสิบแปดปีเท่ากับนาง

เดลการานสมรสเป็นสามีคนแรกของเลติเซีย มันควรเป็นดาร์กเอลฟ์ต่างเผ่าตนแรกที่ได้รับตำแหน่งหัวหน้าเผ่าเหยี่ยว แต่หลังจากเลติเซียตั้งครรภ์ เดลการานออกจากเผ่าเหยี่ยวในวันนั้น จากไปไม่เคยกลับมาเหยียบที่เผ่าอีกเป็นครั้งที่สอง มันไม่บอกลานางด้วยซ้ำ ไม่เคยสิ้นเปลืองเวลามอบคำโกหกใดๆ เพื่อปลอบใจนาง

คืนที่สมรสกัน มันบอกว่าที่เลือกนางกับเผ่าของนางเป็นเผ่าแรกเพราะสายพันธุ์ดี มันต้องการมีบุตรชายบุตรสาวให้มาก จากหลายๆ เผ่าที่สายพันธุ์ไม่ด้อยกว่าเผ่าของนาง

สายพันธุ์ดีคำนี้ฟังแล้วลดคุณค่าของนางลงแลเหยียดหยามอยู่มาก แต่นางก็หน้ามืดตาบอด ชอบความดิบห่ามหยาบกระด้างของมัน

นางชอบบุรุษที่แข็งแกร่งและมีจิตใจเข้มแข็งเด็ดขาด นางรู้ตัวดี แม้นั่นอาจหมายถึงบุรุษผู้นั้นสามารถใจร้ายกับนาง แต่คนร้ายกาจย่อมน่าท้าทาย น่าตื่นเต้นกว่าคนที่ยอมโอนอ่อนตามใจนาง

นางจึงตอบว่า ไม่เป็นไรดอก ข้าก็เห็นว่าท่านมีลักษณะที่ดีเหมาะจะเป็นผู้ชายของข้าเฉกกัน

เดลการานหัวเราะกับคำตอบของนาง มัดกล้ามบนหน้าอกกระเพื่อมตามกระแสเสียงทุ้มต่ำ ร่างกายกำยำที่แนบชิดนางอยู่แผ่ไอร้อนเปี่ยมพลัง ทั้งน่าพึ่งพาและน่าหลงใหล มันยังเยาว์วัย แต่ก็เหมือนเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว รอยยิ้มของมันเจิดจ้าเหมือนพระอาทิตย์ร้อนแรง ทำเอานางตาพร่า หัวใจเต้นรัว

“ทำตามที่ใจท่านต้องการเถิด” นางคิดอย่างมั่นใจว่าเมื่ออยู่กินกันไป ตนจะสามารถเปลี่ยนใจมัน ให้สุดท้ายมีนางเป็นเมียรักเมียเอกเพียงคนเดียว หรือหากมีสตรีอื่น สตรีเหล่านั้นย่อมมิได้สมรสกับมัน เป็นได้แค่นางบำเรอเท่านั้น

“เช่นนั้นเมื่อเจ้าตั้งครรภ์ เราจะไป” มันกล่าวขณะจุมพิตกลีบปากนาง “จงเลี้ยงดูบุตรของเรา ให้มันใช้นามเผ่าของเจ้า สักวันหนึ่ง เราจะเรียกใช้งานมัน”

“ท่านไม่ทราบอนาคตดอก” นางหัวเราะคิกพลางกรีดรอยยิ้มหวานหยด รู้สึกลำพองใจว่าคืนนี้ตนจะทำให้สามีหลงเสน่ห์จนโงหัวไม่ขึ้น

เวลานั้นนางไม่รู้เลยว่า เมื่อตนเองตั้งครรภ์แล้ว เดลการานจะทำตามคำพูดของตนทุกประการ สามีคนแรกผู้แสนเลวทรามไม่แม้กระทั่งเอ่ยปากบอกลานาง

เลติเซียทั้งโกรธแค้นทั้งชิงชัง จู่ๆ นางก็ถูกสามีทิ้ง เป็นได้แค่คนสร้างทายาทให้มัน ที่ช้ำใจยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด เดลการานไปสมรสกับสตรีดาร์กเอลฟ์เผ่าจระเข้—คู่แค้นของเผ่าเหยี่ยว แม้ดาร์กเอลฟ์สมรสได้หลายครั้งเป็นเรื่องปกติ แต่นางก็ไม่พอใจที่ถูกหยามหน้า ถึงขั้นไปท้ารบกับเผ่าจระเข้อยู่หลายครั้งทั้งๆ ที่ยังตั้งครรภ์

ทว่าเดลการานไม่ยอมมารบกับนาง ซ้ำยังไม่ให้เผ่าจระเข้ต่อสู้กับนางที่ตั้งครรภ์

ต่อมานางได้ข่าวว่า นางเมียคนใหม่ นางแพศยาธิดาของหัวหน้าเผ่าจระเข้ตั้งครรภ์ และเดลการานก็ทิ้งมันไปสมรสกับธิดาเผ่าอื่น นางสะใจเป็นที่สุด พร้อมเริ่มเข้าใจธาตุแท้ของสามีคนแรกขึ้นมานิดหนึ่ง

มันเป็นคนน่าหลงใหล เพียบพร้อมด้วยพรอันประเสริฐจากเหล่าบิดามารดา ดลให้มันทั้งรูปงามและแข็งแกร่งหาใครเปรียบ ทว่าพวกท่านเอาหัวใจของมันไป มันไม่มีความรักให้แก่ใครทั้งสิ้น และต้องอยู่อย่างเดียวดายตั้งแต่ถือกำเนิดตราบจนสิ้นชีวิต

ทว่าความโกรธแค้นชิงชังก็ยังเป็นความโกรธแค้นชิงชัง

นางทั้งรักทั้งชังเดลการาน!

ผ่านมายี่สิบห้าปี บุตรชายของเลติเซียกับเดลการานเติบโตมาอย่างองอาจและเป็นนักรบอันดับหนึ่งของเผ่าเหยี่ยว นามของบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนตนนี้คือ เบเลธ

หน้าตามันไม่คล้ายบิดาเลยสักเสี้ยว แต่คล้ายกับบิดาของเลติเซีย ทั้งสีผิว สีตา และสีผมก็สืบทอดไปจากนางทั้งหมด แต่มันเป็นบุตรชายของเดลการานที่ได้รับสายเลือดอันเก่งฉกาจของบิดามาอย่างไม่มีข้อกังขา

เลติเซียเรียกเบเลธมาหา กล่าวกับบุตรชายว่า

“ไปหาบิดาของเจ้าเสีย มันอยู่กับลูกของนางแพศยาเผ่าจระเข้ ตอนนี้บิดาเจ้ามีกองทัพเป็นของตัวเองแล้ว กำลังสู้กับออร์คภูเขา มันต้องชนะแน่ และยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก ถ้ามันไล่พวกออร์คไปได้ มันจะมีที่ดินมากกว่าเผ่าเล็กๆ รวมกันหลายเผ่า ไปอยู่กับมัน ทวงสิทธิ์ของบุตรชายคนโต อย่าให้บุตรของนางจระเข้ได้ดีกว่าบุตรของข้า”

นางลูบแก้มบุตรชายผู้เฉลียวฉลาด เก่งกาจสรรพวิชา ตนคลอดและเลี้ยงดูบุตรชายที่ดีขนาดนี้ให้เดลการาน จะส่งไปให้สามีคนแรกดูสักที ให้มันนึกละอายใจที่ทิ้งนาง

เบเลธในวัยยี่สิบห้าขวบปีนั้นรูปร่างสูงใหญ่ ดวงตาสีแดงดุคม ยามพูดกันโดยเลติเซียนั่ง เบเลธคุกเข่า สายตาของนางกับบุตรชายอยู่ในระดับเดียวกัน

“ขอรับ ท่านแม่” เบเลธรับคำอย่างว่าง่ายด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง มันเป็นบุตรชายที่เชื่อฟัง แต่มีนิสัยประหลาด เลติเซียเลี้ยงดูมาโดยพร่ำสอนให้มันเกลียดเดลการาน แต่มันไม่เคยเกลียด นางไม่เคยเห็นมันเกลียดใครสักคน

“ข้าจะไปอยู่กับท่านพ่อ ตามที่ท่านแม่ประสงค์” เบเลธไม่ถามไถ่อะไรมากกว่านั้น เมื่อออกจากกระโจมของนาง มันก็เตรียมตัวออกเดินทางไปพบบิดา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น