Elven Almanac ภาค ♰ แดงทมิฬ (Yaoi)

ตอนที่ 10 : บทที่ 2 สีเงิน (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    17 มี.ค. 62

เบเลธเดินเข้าไปหาบิดา เขามอง สีเงินหรือเดลการานอย่างพินิจ เหมือนว่าทุกครั้งที่เจอหน้ากัน อีกฝ่ายช่างน่าสนใจจนมองได้ไม่มีเบื่อ

“มารับรางวัลขอรับ” เบเลธกล่าวโดยไม่อ้อมค้อม

“จะบอกว่าเจ้าสังหารศัตรูได้มากที่สุดหรือ” เดลการานจิบสุรา

“ขอรับ”

วิเซอร์ กาคิมสบถพลางชักสีหน้า มันโพล่งว่า “ไอ้ขี้โกง!” หากเดลการานไม่อยู่ตรงนี้มันคงถ่มน้ำลายรดพี่ชายไปแล้ว

“เจ้าสังหารศัตรูได้มากที่สุดด้วยวิธีใด ทำได้อย่างไร ไหนลองเล่าให้เราฟัง” เดลการานลดจอกเหล้ามามองเบเลธ เขาย่อมได้รับรายงานเรื่องนี้แล้ว แต่อยากฟังจากปากบุตรชายคนโตมากกว่า ว่า เหยี่ยว ได้แผลงฤทธิ์ใดในสงครามครั้งแรกที่เขามอบหมายให้

เบเลธล้วงอกเสื้อแล้วหยิบถุงหนังขนาดเล็กออกมา เขาแบมือให้เดลการานเห็นได้ถนัด “นี่คือพิษที่ข้าเป็นคนปรุง ออร์คในค่ายตายด้วยพิษของเผ่าเหยี่ยว”

รายงานที่เดลการานได้รับตรงกับที่เบเลธกล่าว ในเช้าวันที่สองของการรบ ค่ายทหารของออร์คเงียบสงัดเหมือนสุสาน ทั้งที่ในคืนก่อนหน้าพวกมันยังอยู่ดี มีการจุดคบไฟ เฝ้ายาม เดินลาดตระเวน เมื่อหน่วยสอดแนมของทัพเดลการานเข้าไปสืบข่าวก็พบศพออร์คภูเขานอนตายกันเกลื่อน ลำคอออร์คแต่ละตนดำคล้ำเหมือนถูกเผา ซ้ำภายในค่ายยังมีนักรบเผ่าเหยี่ยวคอยไล่เก็บออร์คที่ยังไม่ตายสนิทด้วยการแทงหัวใจ

วิธีนับจำนวนว่าใครทำผลงานได้มากกว่าคือนับศพของศัตรู หากศัตรูทั้งหมดในค่ายตายด้วยพิษดังที่อ้าง ชัยชนะย่อมเป็นของเบเลธโดยไม่ต้องสงสัย

“จะบอกว่าเจ้ามีดีที่การปรุงเครื่องดื่มจริงๆ รึ” เดลการานกล่าวอย่างมีอารมณ์ขัน เขาหยิบถุงหนังจากมือเบเลธแล้วเทของเหลวด้านในใส่จอกของตน เขาดมกลิ่นเหล้า ไม่พบความผิดปกติ “ไร้สี ไร้กลิ่น เป็นพิษที่ออกฤทธิ์อย่างไรบ้าง”

“ถ้าดื่มเข้าไปจะทำให้ชาทั้งร่างจนเป็นอัมพาต เผาลำคอกับกระเพาะอาหาร เลือดเป็นพิษ”

“งั้นหรือ พิษแรงดีจริงๆ ชนะโดยไม่ต้องสู้รบ”

“อาจใช้ได้ไม่บ่อยขอรับ จากนี้พวกออร์คคงระวังตัวมากขึ้น”

เดลการานยื่นจอกเหล้า “งั้นเจ้ากล้าดื่มเหล้าจอกนี้หรือไม่”

เบเลธเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบ “หากเป็นคำสั่งของบิดา”

“เจ้ามียาแก้พิษหรือไม่”

“มีขอรับ”

เดลการานพยักหน้า ทำให้ทหารรอบกายเขานึกสยดสยองว่า ไซร์เอาจริงหรือ จะให้บุตรชายคนโตลองพิษให้ดูว่ายาพิษเป็นของจริง มีฤทธิ์ดังที่กล่าวมางั้นหรือ แล้วจากนั้นเป็นอย่างไร...เบเลธแห่งเผ่าเหยี่ยวยอมดื่มพิษของตัวเอง เลติเซียผู้เป็นมารดาจะโมโหจนขาดสติ มาท้ารบกับสามีคนแรกหรือไม่ หากทำให้นักรบเผ่าเหยี่ยวแข็งข้อไม่พอใจ เราอาจต้องรับศึกสองด้านแทนที่จะได้กำลังเสริม...ไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก

เดลการานยกมุมปากอย่างอำมหิต ดวงตาสีเงินสะท้อนกับแสงไฟจนวาวเรือง

“ถ้าเป็นบุตรของเรา ย่อมไม่ตายด้วยพิษแค่นี้ใช่หรือไม่”

วิเซอร์ กาคิมตื่นเต้นจนออกนอกหน้า บิดาโกรธอยู่อย่างไม่ต้องสงสัย ท่านย่อมดูแคลนคนขี้ขลาดที่ใช้ยาพิษเอาชนะศัตรู มีหรือจะตบรางวัลให้เบเลธ ทุกอย่างเป็นไปตามที่คาเวินแนะนำ

อันที่จริง ตอนทราบเรื่องเบเลธใช้ยาพิษ วิเซอร์ กาคิมอาละวาดเหมือนคนบ้าจนใครก็เข้าหน้าไม่ติด มันใช้เวลาสงบสติอารมณ์อยู่นานกว่าจะสามารถปั้นหน้ายิ้มแย้มมาร่วมงานเลี้ยงได้

เบเลธรับจอกเหล้าจากบิดา “เมื่อดื่มแล้ว ข้าจะได้รับรางวัลใช่หรือไม่”

คนรอบข้างไม่รู้จะกล่าวถึงบุตรชายคนโตของไซร์ว่าอย่างไรดี มาถึงขั้นนี้แล้วแทนที่จะห่วงตัวเอง กลับกลัวไม่ได้รับรางวัล อยากรู้นักว่ามันคิดขออะไร ถึงคุ้มค่ากับการดื่มยาพิษ ถ้าอยากได้ยศตำแหน่งเพื่อแข่งขันกับวิเซอร์ กาคิม ไปใช้วิธีการอื่นไม่ดีกว่าหรือ

นักรบเผ่าเหยี่ยวมีท่าทางไม่ยินยอม ราทัลที่มองอยู่ก็รู้สึกเป็นห่วงเบเลธขึ้นมา

ทว่าเบเลธไม่ลังเล เขายกจอกเหล้าจรดริมฝีปาก ใจคิดว่าคงใช้เวลาไม่นานเท่าไรเพื่อให้พิษออกฤทธิ์

“จะดีหรือ”

จู่ๆ ก็มีเสียงสตรีถามขึ้นมา เสียงนั้นเยือกเย็นจนเสกให้คนกลายเป็นน้ำแข็งได้ พื้นดินกลางลานจัดงานเลี้ยงฉลองกระเพื่อมเหมือนวงน้ำ ดินบริเวณนั้นผุดขึ้นแล้วก่อตัวเป็นร่างคน ครู่หนึ่งจึงเห็นว่าเป็นรูปร่างของสตรี เนื้อดินเหลวเยิ้มย้อยลงตามทรวดทรงของนาง ส่วนศีรษะผลิบานเหมือนดอกไม้ตูม เส้นผมที่หลุดจากเปลือกดินเป็นสีดำสนิท ผิวทั่วร่างเป็นสีเทาอ่อนจาง ใบหน้าอ่อนเยาว์เหมือนหน้ากากที่ช่างฝีมือบรรจงแกะสลัก ริมฝีปากอิ่มเต็มแดงสด ดวงตาสีแดงเรืองแสงเหมือนเปลวไฟสองดวง

แม่มด!

ทหารดาร์กเอลฟ์พากันชักอาวุธ แม่มดคือสิ่งที่ออร์คบูชา เล่าลือกันว่านางปีศาจพวกนี้ใช้เวทมนตร์นอกรีตเพื่อให้พวกตนมีชีวิตอมตะ เวทมนตร์ทมิฬที่ชั่วร้ายและนอกรีตที่สุดก็ยังไม่ทำความเสียหายแก่ชีวิตเท่ากับเวทมนตร์ของพวกนาง

แม่มดเผ่าทมิฬที่มีอำนาจร้ายกาจอาศัยอยู่ในดินแดนต้องสาป พวกนางไม่นับถือเหล่าบิดามารดา ยกเว้นบิดาแห่งความตายที่จำต้องหวาดเกรงและถวายเครื่องบูชายัญเพื่อต่อรองกับชีวิตของตน

เบเลธขยับตัวเล็กน้อยเพื่อใช้ร่างกายบังบิดา

“งานฉลองที่มีการดื่มยาพิษ คงไม่น่ารื่นรมย์ใช่หรือไม่” แม่มดยื่นมือมาข้างหน้า นางขยับนิ้วที่สวมปลอกเล็บยาว เหล้าในจอกก็เดือดเป็นไอแล้วแห้งเหือดไป

“ลิลิเบธ” เดลการานเอ่ยทักนางแม่มด เขาโบกมือให้ทหารลดอาวุธลง แล้วผายมือเป็นการเชื้อเชิญ “มิน่า ถึงรู้สึกไม่สบายตัวตั้งแต่เช้า เพราะมีแม่มดคอยสูบพลังอยู่ใกล้ๆ นี่เอง”

ทหารตกตะลึง ไม่ทราบมาก่อนว่านายของตนติดต่อคบหากับแม่มดด้วย

ลิลิเบธคุกเข่าแทบเท้าพลางเงยหน้า“ข้าทำให้ท่านรู้สึกไม่สบายตัวหรือ เดลการาน” วิธีเรียกอย่างสนิทสนมทำให้ทหารหลายตนอดคิดไม่ได้ว่านางอาจเป็นภรรยาอีกคนของไซร์

“เจ้ามาถึงนี่เพราะตอบรับคำเชิญของเรา?

“ถ้าข้าไม่ตอบรับท่าน ก็คงไม่มา” นางเกาะท่อนขาอีกฝ่าย จากนั้นหันมองเบเลธด้วยสีหน้าเรียบเฉย “นี่คือบุตรชายคนโตของท่าน”

“อืม สนใจหรือ” เดลการานลูบผมนาง

แม่มดหลุบตาพริ้ม นางไม่ได้ยิ้ม แม้ยามเอ่ยเหมือนมารดาเมตตาบุตรว่า “สนใจอยู่บ้างเล็กน้อย”

ทั้งสองสนทนาเหมือนทราบเรื่องกันเพียงสองคน คำเชิญอันใด ตอบรับเรื่องใด เหล่าทหารต่างสงสัยในตัวแม่มดที่จู่ๆ ก็โผล่มา

ทว่าผู้ที่ไม่ใส่ใจกับการปรากฏตัวนี้คือเบเลธ เขาเพียงทวงถามรางวัลของตนอีกครั้ง “หากข้าต้องการรางวัล ยังต้องดื่มยาพิษอีกหรือไม่”

“ไม่ต้องแล้ว” เดลการานตัดบทคล้ายหมดความสนใจจะยัดเยียดยาพิษให้เบเลธ “อยากได้อะไรก็ว่ามา”

“ท่านพ่อ!” วิเซอร์ กาคิมร้องอย่างไม่พอใจ

“มีอะไร” เดลการานหันมองบุตรชายคนรอง

“มันใช้วิธีขี้ขลาด ไม่สมควรได้รางวัล!” วิเซอร์ กาคิมทนไม่ไหวในที่สุด ตอนแรกยังตั้งตัวไม่ทัน แต่พอได้ยินว่าบิดาจะตบรางวัลให้พี่ชายจริงๆ ก็เหมือนโดนน้ำเย็นสาด ไม่สามารถนิ่งเฉยอีกต่อไป

“ขี้ขลาดงั้นหรือ แล้วการที่เจ้าให้คนรอฆ่าศัตรูซึ่งอ่อนแรงเพราะสู้กับทหารหน่วยอื่น ควรเรียกว่าอะไร” เดลการานเอ่ยเสียงเย็น ทำเอาบุตรชายคนรองกลืนน้ำลายดังเอื๊อก “เจ้ากับคนของเจ้าแย่งเหยื่อของผู้อื่น ซ้ำทำให้สูญเสียกำลังทหารที่ไม่ควรเสีย การใช้ยาพิษยังส่งผลดีต่อกองทัพของข้ามากกว่าสิ่งที่เจ้าทำ”

เดลการานย่อมรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในสนามรบและในกองทัพของเขา

วิเซอร์ กาคิมรู้สึกเสียหน้าอย่างที่สุด เวลานี้ไม่มีใครกล้าหัวเราะเยาะก็จริง แต่มันรู้ดีว่าในใจของทหารแต่ละตนย่อมสะใจที่มันถูกบิดาต่อว่า

“บอกสิ่งที่เจ้าต้องการมา” เดลการานหันไปสนใจเบเลธ ไม่ใส่ใจบุตรชายคนรองอีก

“ข้าต้องการ สีเงิน ขอรับ” เบเลธตอบโดยไม่สนใจวิเซอร์ กาคิมเช่นกัน

บิดาที่นั่งขัดสมาธิอยู่โน้มตัวมาหาบุตรชาย “สีเงินของอะไรล่ะ ดาบ โล่ หรือเครื่องประดับเหมือนที่บรรดาภรรยาของเราอยากได้”

คำตอบนี้เรียกเสียงหัวเราะครึกครื้น บางคนเมากรึ่มหน่อยก็กล้าพูดว่า หรือเหยี่ยวจะชอบของสีเงินเป็นประกายเหมือนอีกา

“เส้นผมของท่าน” เบเลธเอ่ยต่อโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า

คำขอนี้ทำให้เหล่าทหารหยุดหัวเราะ พวกมันบางตนทำหน้าไม่ถูก เหมือนได้ยินอะไรที่หลุดโลกเอามากๆ พึงรู้ว่าการขอเส้นผมในธรรมเนียมดาร์กเอลฟ์หมายถึงการขอสิ่งแทนใจจากผู้เป็นที่รัก ส่วนการมอบเส้นผมให้คือการบอกรัก มอบให้แก่คนที่ตนรักเพียงเท่านั้น

มีใครเขาขอเส้นผมของบิดาตัวเองกันเล่า! บุตรจากเผ่าเหยี่ยวมีสามัญสำนึกบ้างหรือไม่!

“ท่านพี่ ล้อเล่นแรงเกินไปแล้ว” วิเซอร์ กาคิมแทรก

เบเลธมองน้องชายแวบหนึ่ง แต่ไม่กล่าวอะไร

“เส้นผมข้าถูกใจเจ้าหรือ เหยี่ยว” เดลการานถาม

“เป็นสีเงินที่สวยดีขอรับ ถ้าถักกับด้ามขวานคงเข้าที” เบเลธตอบ ใบหน้าเรียบเฉยดูจริงจัง ไม่มีแววหยอกล้อใดๆ สีหน้าแบบนี้เหมือนคนที่เกิดมาโดยลืมพกอารมณ์มาด้วย

ราทัลแม้อยู่ไกลๆ ก็อดไม่ได้ที่จะจับเส้นผมของตัวเองไปพร้อมนึกถึงตอนที่เบเลธจับเส้นผมของเขา เขาเผลอคิดไปว่าอีกฝ่ายอยากจับเส้นผมของไซร์เช่นกันใช่หรือไม่ แล้วก็ส่ายหน้า ลบความคิดอันผิดธรรมเนียมนี้ออกไปอย่างรวดเร็ว

วิเซอร์ กาคิมกระแทกจอกเหล้าในมือ “เจ้าจงใจลบหลู่บิดา!”

ทหารที่นั่งข้างเดลการานหน้าซีด พวกมันนึกอยากขอตัว เพราะคาดเดาอารมณ์ของไซร์ไม่ถูก

เดลการานมองเบเลธ พลางแตะลิลิเบธให้ขยับตัวออกไปเล็กน้อย เขาหยิบมีดสั้นโค้งที่เหน็บข้างเอวขึ้นมา รวบเส้นผมสีเงินยาวของตน แล้วตัดออกทั้งหมดในครั้งเดียว!

เบเลธขยับปากคล้ายจะอุทานว่า โอ... เมื่อเห็นเส้นผมที่เหลืออยู่ของบิดาสั้นเพียงต้นคอ

“เอาไปเถิด เป็นรางวัลตามที่สัญญา” เดลการานโยนเส้นผมที่เพิ่งตัดลงพื้นง่ายๆ ปล่อยให้เรือนผมหนาสีเงินยวงตกบนพื้นเลอะฝุ่น

อาจมีบ้างที่บิดามารดามอบเส้นผมของตนให้แก่บุตรด้วยความรักความเมตตา ให้สิ่งนั้นแทนขวัญกำลังใจ บอกว่าลูกเป็นแก้วตาดวงใจของพ่อแม่ แต่คำอธิบายนี้ย่อมใช้กับเดลการานและเบเลธไม่ได้ แม้ไม่ทราบว่าเบเลธคิดอย่างไรกับบิดา ทว่าทหารนายกองแต่ละตนมั่นใจว่า นายของตนมิได้รักบุตรชายคนโต หรือบุตรคนไหนๆ อย่างแก้วตาดวงใจเป็นแน่

“ขอบพระคุณขอรับ” เบเลธเก็บเส้นผม สีหน้ามันดูจะเปลี่ยนไปนิดๆ เหมือนยิ้ม

“ไม่เป็นไร มารดาเจ้าคงไม่ได้สั่งสอนเท่าไรนัก จึงไม่รู้มารยาท” บิดาหันไปรับจอกเหล้ามาดื่ม ทำท่าจะพูดคุยกับทหารต่อโดยไม่ใส่ใจเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น ที่จริงเขาจะตัดผมให้เบเลธเพียงปอยเดียวก็ได้ แต่เดลการานมิใช่คนตระหนี่

อยากได้ก็ยกให้ เอาไปเถิด

“นางสอนข้ามามากขอรับ แต่ข้าคิดว่าท่านคงไม่ใส่ใจกับเรื่องแค่นี้เลยกล้าขอ” เบเลธกล่าวเหมือนรู้เท่าทันความคิดของบิดา

ปากดี... เดลการานนิยามเบเลธเช่นนี้

คืนนั้นทั้งคืน เขาไม่ใส่ใจบุตรชายคนโตอีก

---------------------------------


A/N มีใครเดาไว้บ้างไหมคะว่า หากเบเลธได้รางวัล เขาจะขอรางวัลเป็นอะไร และถ้าเดาไว้ คำตอบที่ได้อ่านตรงใจคุณไหมคะ

(เห็นเบเลธนิ่งๆ แต่จริงๆ แล้วกวนอารมณ์บิดาได้มากกว่าใคร)

ป.ล. เราชอบแม่มดค่ะ หมายถึงชอบเขียนตัวละครแนวแม่มด เราว่าผู้หญิงที่ลึกลับ รอบรู้ มีความคิดขบถ และไม่อยู่ในกรอบนี่น่าหลงใหลจริงๆ ค่ะ ;)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น

  1. #13 Pie2Na (@pie-handsome) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 22:14
    พ่อลูกคู่นี้เขาจะมีหวานกันบ้างไหม ฮือ รอหนังสือค่ะ ค้างคามากมาย เสียดายเรื่องไม่ยาว อยากให้มีสัก 400 หน้า up TT
    #13
    1
    • #13-1 I L L R E I (@illreris) (จากตอนที่ 10)
      19 มีนาคม 2562 / 05:10
      ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะคะ คอมเมนต์ให้กำลังใจมากๆ ซึ้ง ;w;
      #13-1
  2. #9 faii56620 (@faii56620) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 10:11
    ชอบมากๆเลยภาษาสวย ติดตามมาตั้งแต่ราชาพันธนาการแว้วววสู้ๆนะคร้าาาา
    #9
    1
    • #9-1 I L L R E I (@illreris) (จากตอนที่ 10)
      19 มีนาคม 2562 / 14:20
      ขอบคุณมากค่ะ ฝากติดตามภาคนี้ด้วยนะคะ!
      #9-1