Of Vivid Creatures (Yaoi) (ตีพิมพ์สนพ. SENSE BOOK)

ตอนที่ 6 : Jill & Hunter 06

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 782
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    30 มิ.ย. 58


หน้าที่ของฟรานซิสในสมาคมมีหลายอย่าง และบางครั้งก็จะเป็นคนกลางคอยไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่างสมาชิก

"เขาอยู่สมาคมเดียวกันแล้วมันเกี่ยวอะไรกับการที่ทนายโจเอลกรีดสามีของผมเกือบตาย" จิลถามตรงๆ เขาไม่เคยไปสมาคมใต้ดิน แค่รู้ว่าเป็นที่ทำ งานนอก ของฮันเตอร์

ฟรานอึ้งนิดๆ ดูเหมือนเขาจะเจองานหินเข้าแล้ว

"ผมถามว่า..." จิลจะพูดอีก แต่ฮันท์พูดแทรกเสียก่อน

"ที่รัก เรื่องนี้ผมจัดการเอง" ฮันเตอร์ลูบศีรษะเมีย แต่ก็โดนปัดมือออก

"ตอนแรกผมนึกว่าคุณเป็นคนธรรมดา..." ฟรานกระแอม "ผมให้นามบัตรคุณเพื่อกันโจเอลเอาคุณไปทำงานศิลปะ"

"มิน่าละ ผมถึงเคลิ้มไปกับเขา เพราะเขามีกลิ่นเลือดติดตัวนี่เอง" จิลพึมพำ นึกถึงทนายที่หวังเคลมเขา แล้วหันไปพูดกับฟรานซิส "ผมแค่จะจับคุณมากรีดสักทีแบบที่โจเอลกรีดสามีผม แต่ไม่เป็นไร ในเมื่อคุณไม่ใช่คนรักของเขาผมก็ต้องขอโทษด้วยครับ"

จิลพูดจาตรงไปตรงมาจนดูไม่ปกติ เพราะคนปกติคงไม่พูดว่าจะ กรีดคนอื่นได้หน้าตาเฉยหรอก

ฟรานซิสเองก็เริ่มเข้าใจความไม่ปกติที่ทำให้อิกเนเชียสไม่ยอมให้เขามาคนเดียวแล้ว

"คุณจะบอกว่าผมผิดเหรอ ใช่ผมผิดที่จะทำร้ายคุณ แต่ผมต้องการทำร้ายคุณจริงๆ ผมจึงทำ" จิลเห็นสายตาระแวดระวังของของฟรานซิสจึงอธิบายสิ่งที่เขาคิดให้ฟัง "แต่เชื่อเถอะ ผมไม่ได้ต้องการฆ่าคุณ ผมแค่อยาก ทำร้าย บ้าง ตอนนั้นผมควบคุมตัวเองไม่ได้จริงๆ แต่แฟนคุณก็ทำร้ายผมตอบแล้ว ผมคิดว่าเราหายกันในระดับหนึ่ง แต่ถ้าคุณต้องการทุบผมคืนหรือกรีดผม ผมก็โอเคนะ"

ฟรานเครียดเลย เขาใช้เวลาครู่หนึ่งเรียบเรียงคำพูด "ผมไม่ได้อยากทำร้ายคุณ ผมไม่ชอบใจนักที่ถูกคุณทำร้าย และจะไม่ชอบใจถ้าโดนกรีด..."

"ผมขอโทษ" จิลพูดแทรก ตาแดงๆ "ผมสิ้นคิด ผมตั้งใจทำร้ายคุณจริงๆ แต่ผมไม่ได้ต้องการฆ่าคุณ" เขาย้ำประโยคเดิมแบบเริ่มฟังดูน่ากลัวแล้ว...

ฟรานซิสอึ้งอีกรอบ...แต่เขาก็มองออกว่าเจเรไมน์ขอโทษจากใจจริง และรู้สึกได้ถึงความเป็นคนของโลกใต้ดินจากตัวอีกฝ่าย

ฮันท์ลูบหน้าลูบตาจิลให้สงบ

อิกเนเชียสมองสัตว์สองตัวปลอบกัน คิดว่างานครั้งต่อไป ทำเป็น 'คู่' อาจจะน่าสนใจมากขึ้น

ทว่าจิลปัดมือฮันท์ออกอีกรอบ

เมียจ๋าโกรธ...ฮันเตอร์หงอยทันที

"ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าฉัน-จะ-หย่า ไม่ต้องมาทำดีนักเลย!" จิลยังไม่ลืม ถึงแขนจะเดี้ยงไปข้างก็ตาม

"ไม่หย่า!" ฮันท์เถียง

ฟรานซิสไปต่อไม่ถูก สามีภรรยาคู่นี้ไหงวนมาทะเลาะกันเองได้ละเนี่ย นอกจากปัญหาของสมาคมแล้วพวกเขายังมีปัญหาครอบครัวอีก...

อิกเนเชียสเลยดึงฟรานซิสกลับ

"เดี๋ยวๆ ไม่ได้" ฟรานขืนตัว

"ผมขอใช้สิทธิ์ล้างแค้นตามกฎของสมาคม" ฮันเตอร์บอกก่อนที่แขกทั้งสองคนจะออกไป "สกัลล์กับเฮดีส"

เวรแล้วไง! ฟรานซิสคิด "คุณทำได้...แต่..." เขามองอิกเนเชียส แล้วก็มองจิล

อิกเนเชียสสบายๆ

"ไม่ได้!" เป็นจิลที่แหววขึ้นมา

อะไรล่ะเมียรัก ฮันท์มอง...นี่ห้ามเขากระทั่งการล้างแค้นเลยเหรอ

"ฉันบอกแล้วว่าอยากหย่า ไม่ได้อยากให้นายตาย!" คำตอบคือประโยคฮิตของเจเรไมน์ในช่วงนี้ที่น่าไปจดลิขสิทธิ์

"แต่มันทำเมีย..."

"ต้องรู้จักประเมินตัวเองไม่ใช่รึไง" ...คือจิลว่าฮันท์แพ้แน่ถ้าโดนตัวเอ้รุมสอง

ฮันเตอร์เลยจ๋อยอีกรอบ

ฟรานซิสก็ยืนฟัง คิดว่าจะเอายังไงดี เขาต้องแก้ที่ตรงไหนก่อน "เอ่อ ผมทราบมาว่าคุณจ้างโจเอลเป็นทนาย..." เขาเกริ่น คิดว่าถ้าพูดถึงเรื่องนี้ จิลที่ใจเย็นลงแล้วอาจจะยังไม่วู่วามล้างแค้น เพราะยังต้องให้โจเอลเป็นทนาย จากนั้นก็ค่อยไกล่เกลี่ย...

จิลหันขวับมาคุยกับฟรานซิสทันที "ใช่ ผมต้องการให้เขาช่วยฟ้องหย่า!" จิลว่าเขาพูดเรื่องหย่ามาจนเริ่มเบื่อตัวเองแล้ว แต่เขาก็เล่าสาเหตุคร่าวๆ แบบฉายหนังซ้ำ ซึ่งนี่ก็เริ่มเบื่อแล้วเหมือนกัน แต่ยังไงๆ เขาก็จะหย่า!

"อ้อ" ฟรานซิสฟังสาเหตุแล้วเหลือบมองอิกเนเชียส "ผมว่าการหย่าก็เป็นความคิดที่ดีนะครับ แฟนผมเองก็เพิ่งนอกใจผมเหมือนกัน อีกฝ่ายอายุพอๆ กับหลานชายผมด้วยซ้ำ"

ฟรานยิ้มๆ แบบคนที่ได้ระบายความในใจบ้าง...

ซึ่งอิกเนเชียสก็ไม่ได้ว่าอะไร

จิลยิ้ม ดีใจที่มีคนเข้าใจเขาแล้ว แทบจะจับมือฟรานมาเขย่า

"ผมก็เพิ่งรู้ว่าเขานอนกับโจเอลแบบเต็มใจ และนอนกับแฟนของหลานชายเขาเอง" อิกเนเชียสพูดนิ่มๆ เชือดหนักๆ

ฟรานหันขวับกลับมาด้วยใบหน้านิ่งเฉย ในใจคำรามว่า อิก-เน-เชียส

จิลอึ้ง ว้าว! "นอกใจนี่เป็นเทรนเหรอครับ"

"เปล่า มันเป็นไปเอง" อิกเนเชียสตอบ "ขนาดคนที่ดูดีมีศีลธรรมยังทำเลย" คราวนี้เขายิ้มให้ฟรานซิส

ฟรานซิสไม่ตอบ ฝ่ายจิลก็ถลึงตาใส่อิกเนเชียสว่าใครพูดกับนาย

อิกเนเชียสหัวเราะขณะมองจิล คิดว่าเป็นลูกสัตว์น่ารัก ทำเอาฮันเตอร์ถลึงตาบ้างว่ามามองเมีย

"แต่คุณก็คงไม่ชอบเห็นเขาพาชู้ขึ้นเตียง" จิลถามฟรานซิส

ฟรานที่หน้าชาอยู่ผงกศีรษะตอบรับ ที่จริงเขาโกรธอิกเนเชียส แต่ขอทำงานก่อน

"เอางี้ ถ้าสมาคมทำให้ฮันท์หย่ากับผมได้ ผมจะไม่เอาเรื่องอะไรอีก" จิลกุมมือฟรานซิสพร้อมยิ้มแย้ม

"คุณแน่ใจเหรอ" ฟรานถาม

"แน่ใจครับ แขนที่หักก็ช่างมัน ผมไม่ไปแก้แค้นโจเอลก็ได้" จิลย้ำความต้องการของตัวเอง

ฮันท์หน้าเสีย เขาเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันแล้วเดินออกไปเลย ทิ้งทุกอย่างไว้ที่โรงพยาบาล...รวมถึงจิลด้วย

ประตูห้องคนไข้เปิดกว้าง จิลมองตามฮันเตอร์ พอเห็นว่าลับสายตาไปแล้วก็ปล่อยมือฟรานซิสแล้วนั่งลงบนเตียงอย่างหมดแรง "ผมแน่ใจจริงๆ นะ" เขารำพึง

"ทำไมล่ะ" ฟรานซิสถาม

"เขาเริ่มเบื่อผมแล้ว ถึงอยู่กันต่อไปเดี๋ยวเขาก็นอกใจอีก" จิลเจ็บที่ต้องย้ำกับตัวเองเรื่องเดิมๆ คนอื่นอาจจะเห็นว่าฮันเตอร์ยังรักเขาอยู่ แต่มันมีสาเหตุที่เขากับฮันเตอร์สวนทางกันแล้ว ที่ไม่ได้แสดงออกมาชัดเจนก็เพราะเขาคอยหลบเลี่ยงมันอยู่

แล้วจิลก็กลับขึ้นไปนอนบนเตียงตามเดิม...ขดตัวเข้ามุมเงียบๆ

ฟรานซิสเห็นท่าทางของจิลแล้วก็ไม่อยากรับปาก เขาจึงขอตัวกลับก่อนแล้วบอกว่าจะมาเยี่ยมใหม่วันหลัง

--------------------------------------------------

วันต่อมามีเอกสารหย่าส่งมาถึงจิล ในเอกสารมีลายเซ็นของฮันเตอร์เซ็นไว้เรียบร้อยแล้ว ทว่าไม่ใช่ฝีมือของสมาคม เป็นมาร์คที่เอามาส่งให้เอง

"ฉันเห็นมันวางอยู่ในห้องครัว พี่คงแอบเข้ามาตอนฉันไม่อยู่" มาร์คบอก

จิลมองเอกสารอย่างอึ้งๆ "อืม" เขารู้สึกหนักมือตอนยกปากกาแล้วก็เซ็นชื่อลงไป...แค่แกร๊กเดียว เขาหย่ากับฮันเตอร์แล้ว...

"ไม่เป็นไรนะ" มาร์คปลอบ

"ฮือ" จิลสูดจมูก "ไม่เป็นไร มันจบแล้ว" เขาอยากได้ใบหย่ามาตลอด แต่พอเอาเข้าจริงทำไมร้องไห้

จิลสะอึกสะอื้น

มาร์คถอนหายใจ เก็บเอกสารเข้ากระเป๋า เขาลูบศีรษะปลอบจิลแล้วดึงเข้าไปกอด "มาอยู่กับฉันก่อนก็ได้"

"ไม่เป็นไร..." จิลปาดน้ำตา เขาตอบตามตรงเพราะไม่อยากรบกวนมาร์ค

"แล้วจะไปอยู่ที่ไหน" มาร์คยื่นผ้าเช็ดหน้าให้

"ยังคิดไม่ออกเลย ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่กับฮันท์นานแล้ว เมื่อก่อนเคยอาศัยอยู่ในรถบ้านกับแม่ แต่แม่ก็ตายไปแล้ว ฉันไม่มีพ่อ กลับอเมริกาไปก็ไม่มีใครรออยู่ ฉันยังพอมีเงินติดบัญชี ถ้าไปอยู่นอกเมืองที่ค่าใช้จ่ายถูกกว่านี้คงพออยู่ได้ แล้วค่อยหางานทำ" จิลเล่าเรื่องของตัวเองให้มาร์คฟังเป็นครั้งแรก เขาเพิ่งรู้ตัวว่าเขาไม่มีอะไรเลย ทั้งบ้านเกิดให้กลับไปหรือครอบครัวคนอื่นๆ

การหาแฟนใหม่ก็ดูเลื่อนลอย หมายถึง จิลนั่นแหละที่หมดแรงใจจะหาแฟนใหม่จนเลื่อนลอย

แผนการฟ้องหย่ากับเอาฮันเตอร์เข้าคุกของเขาทำไมมันจบง่ายๆ...

"มาอยู่ที่บ้านฉันก่อน เอาไงต่อค่อยคิด" มาร์คกอดจิลไว้

"ไม่เป็นไร ฉันไปรับอัลเฟรดแล้วไปหาโมเต็ลถูกๆ อยู่ไปก่อนก็ได้" จิลเอาจริงนะเนี่ย แบบมีแววดราม่ามาแต่ไกล

"เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ ถึงนายจะเลิกกับพี่ฉันแล้ว" มาร์คโอ๋ๆ คนในอ้อมกอด "บ้านฉันออกกว้าง นายมาอยู่อีกคนก็ไม่เป็นไรหรอก"

"...ขอคิดดูก่อนนะ" จิลตอบ

ทว่าที่จิลยังไม่รู้ก็คือฮันท์ลบตัวตนไปแล้ว เขาเริ่มจากลาพักร้อนโดยที่บริษัทไม่ทราบว่าเขาไปไหน เขาเผาบ้านทิ้ง ห้องลับที่ใช้ทำงานนอกก็ปรับให้เป็นห้องธรรมดา อัลเฟรดที่เข้าโรงแรมสัตว์เลี้ยงตอนจิลกับฮันท์เข้าโรงพยาบาลก็มีคนมารับไปแล้ว

จิลมารู้ตอนที่ออกจากโรงพยาบาล เขายืนอึ้งอยู่หน้าซากบ้านที่เคยอยู่มาสิบปีโดยมีมาร์คที่ขับรถมาส่งยืนข้างๆ

ฮันเตอร์เผาบ้านทิ้งทุกตารางนิ้วอย่างมืออาชีพ เหลือแต่ที่ดินเปล่าๆ กับซากตอตะโกที่ดูไม่ออกว่าเคยเป็นอะไร

มาร์ครู้มานานแล้วว่าพี่มีอะไร 'พิเศษ' อะไรที่ทะแม่งๆ แต่ไม่เคยถาม เขากลัวว่าถามออกไปแล้วชีวิตจะเปลี่ยนไปตลอดกาล

เขาเป็นธุระเรื่องบ้านให้ คอยกลบเกลื่อนเรื่องพี่ให้

จิลรู้สึกหายใจไม่ออก

"ไฟฟ้าลัดวงจร" มาร์คบอกจิล

"ฮืออออ" แล้วจิลก็ร้องไห้หนักกว่าเดิม เขาเดินวนอยู่ตรงซากบ้านเป็นนานสองนานอย่างกับสัตว์ติดที่ ทั้งเนื้อทั้งตัวเหลือแค่เสื้อผ้าที่ใส่ไปโรงพยาบาลชุดเดียวกับกระเป๋าสตางค์และสมาร์ตโฟน

รถของจิลไปไหนแล้วก็ไม่รู้...ถือว่าฮันเตอร์ทำแสบ

"อัลเฟรดล่ะ" ตอนแรกจิลตั้งใจจะไปรับลูกหลังจากมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้าน แต่มาร์คที่อิดออดอยู่นานบอกเขาแบบเป็นห่วงว่า ไม่มีบ้านแล้ว ตอนแรกจิลนึกว่ามาร์คล้อเล่นแรง แต่พอมาเห็นซากบ้าน...เขาก็สังหรณ์ใจไม่ดีเลย

"พี่เอาไป" มาร์คบอก แล้วรีบเสริมว่า "จิล พี่แค่โมโหร้าย เดี๋ยวเขาก็มาง้อ..."

"เขาไม่มาหรอก! แต่เขาเอาลูกฉันไปไม่ได้!" จิลโกรธจัดทั้งๆ ที่เพิ่งร้องไห้ วันนี้ตาบวมเป็นไข่ห่านแน่

สุดท้ายเขาก็ตามไปอยู่บ้านมาร์ค เพราะโกรธฮันเตอร์ที่เอาลูกของเขาไป เลยหาที่อยู่เป็นฐานบัญชาการเอาลูกคืน!

--------------------------------------------------

“ฮึ่ยๆๆๆ!!!” จิลอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็มานั่งชกหมอนบนโซฟาบ้านมาร์ค

"โกรธมากตีนกาขึ้นนะ" มาร์คหน้าเหมือนฮันท์ แต่นิสัยต่างกันสุดๆ รวมถึงมาร์คไม่เจ้าชู้ น่าแปลกใจที่จิลไม่สปาร์กมาร์ค

"ฮึ่ยยยย" กว่าจิลจะพอใจ หมอนก็โดนทำร้ายจนน่วมแล้ว

มาร์คส่ายหัว ขำ เอาน้ำสัมให้

"แล้วฉันจะไปหาเขาได้ที่ไหน" จิลที่ไหล่หายดีแล้วงึมงำ "ลูกฉันอีก!"

"ครั้งที่พี่หนีออกจากบ้าน พี่ไปตอนอายุสิบเจ็ด กลับมาอีกทีก็ยี่สิบสาม บอกว่าจะแต่งงาน"

"ถ้าเขาหายไปหกปีอีกอัลเฟรดก็แก่หง่อมแล้ว" จิลซุกหน้ากับหมอน

"ถามจริงๆ นะจิล พี่ทำอะไรไม่ดีรึเปล่า"

"ก็เขานอกใจ!" นั่นแหละที่ไม่ดี

"ใช่ ใช่...แต่..." ถึงขั้นเผาบ้านเนี่ยนะ

"แต่อะไรเหรอ" จิลถามตาใส "อ้อ เขาลักพาตัวอัลเฟรดไป นั่นแหละที่แย่มาก!"

"เขาไม่ได้ทำร้ายนายใช่มั้ย" มาร์คตัดสินใจถาม

จิลจับต้นคอ "ไม่นะ ไม่ได้ทำร้ายหรอก" ที่จริงก็คือจิลชินกับเซ็กซ์แบบนั้นแล้ว ฮันเตอร์ทำบ่อย แล้วเขาก็ชอบ...

มาร์คสังเกตเห็นท่าจับต้นคออย่างไม่แน่ใจของจิลแล้ว ในฐานะจิตแพทย์ เขาพอมองออกว่าจิลมีความกังวลเมื่อถูกถามเรื่องการทำร้าย

ถ้าพี่ทำร้ายจิล...ก็ดีแล้วที่หย่า มาร์คคิด แม้จะไม่ค่อยมั่นใจว่าพี่ชายของเขาจะทำร้ายจิลโดยตั้งใจหรือเปล่า

--------------------------------------------------

อีกด้านหนึ่ง ฮันเตอร์มาหาแดเนียล เขาอ้าแขนกว้างอย่างไม่สบอารมณ์ "ฉันหย่าแล้ว"

แดเนียลที่ถือถุงขยะมาทิ้งหลังร้านอึ้งไปเลย อะ-ไร-นะ แม่หย่ากับฮันท์แล้วเหรอ?

"ง่ายยังกับแต่ง"

"เอาจริงสิฮะ" แดเนียลวางถุงขยะลงข้างลังใส่ขวดเบียร์

"จริง จิลต้องการ...เมียต้องการ ฉันก็ให้" ฮันท์อยากเตะถังขยะ

"ผมต้องกอดปลอบใจไหม"

"มาสิ ต้องการกอด"

แดเนียลเลยกอดปลอบใจคนอกหัก เขาสูงแค่อกของฮันเตอร์เอง

"จูบด้วย" ฮันท์บอก

"เฮ้ มากไป"

ฮันท์หัวเราะ "ชีวิตคนโสด"

ทว่าหนุ่มน้อยเงยหน้ามอง...แล้วก็จูบเบาๆ "ผมก็เพิ่งเลิกกับแฟน เขาห่วย"

"ไหนบอกว่ามากไป" ฮันท์มองแดเนียล

"อันนี้ผมอยากจูบเอง" เด็กหนุ่มตอบ

"ต้องกอดคืนมั้ย"

แดเนียลหัวเราะ "อยากปลอบใจผมไหม"

"ขึ้นอยู่กับว่าฉันและนายเสียใจแค่ไหน" ไม่ทิ้งลายเลยฮันเตอร์...

แดเนียลเลยพาฮันท์ไปที่ห้องเช่า เขาชอบจิล แต่ก็ชอบฮันท์ด้วย หย่าแล้วไม่เป็นไรมั้ง

พวกเขามีเซ็กซ์กัน แดเนียลคิดว่าฮันท์ลีลาสุดยอดแบบแฟนเก่าเทียบไม่ติดเลย ทว่าพอเสร็จแล้วฮันท์กลับเงียบๆ ออกไปสูบบุหรี่ที่ริมระเบียง ดวงตาสีเทาเหม่อลอย แดเนียลเหมือนเห็นว่ามีน้ำตาด้วย

เด็กหนุ่มนอนมอง...คิดว่าอาการหนัก เขายังเด็กเลยไม่ได้คิดมาก ถือว่าเป็นเซ็กซ์เฟรนด์

ฮันท์เข้ามานอนกกแดเนียลต่อ เขาจูบแก้ม ไซ้ "ปลอบหน่อยสิ"

แดเนียลใจเต้นตึกตัก เขาจูบฮันท์แบบที่จิลเคยจูบ คือลูบหน้าลูบตาแล้วก็ประทับปาก แล้วก็กอด

ฮันท์ร้องไห้กับอกแดเนียล แล้วก็ทำ...อีกหลายรอบด้วย ทำกันจนเช้านั่นแหละ

"เดี๋ยวๆ" แดดแยงหน้าแล้ว แดเนียลอิ่มมาก ไม่เข้าใจว่าแม่หย่าแฟนทำไม ตอนนี้เขานอนหงาย มีฮันเตอร์คร่อมข้างบน แทบจมลงไปในเตียง

ผู้ชายแบบฮันเตอร์มีเสน่ห์ร้าย ไม่เคยขาดคู่นอน แถมยังฉลาดเป็นกรดและระวังตัว แต่เขาลืมคิดไปอย่างว่าทำไมแดเนียลที่หนีออกจากบ้านมีเงินเช่าห้องอยู่คนเดียว...

"แดเนียล เธอเห็นฮันเตอร์บ้าง...ไหม..." จิลเปิดประตูผางเข้ามากลางฉากเลิฟซีน

จิลอึ้งเลย...ยืนค้างหน้าประตูห้อง มือยังถือกุญแจสำรองห้องแดเนียล

ฮันท์ไม่หลบด้วยซ้ำ เขามองจิลแบบเฉยชา คิดว่าเมียไม่รักแล้ว เมียไม่รู้สึกอะไรหรอก...เสียใจ

เรื่องก็คือ ตอนแดเนียลหนีออกจากบ้าน จิลแอบให้เงินแดเนียลมาเช่าห้องอยู่ แล้วก็คอยมาดูแลบ้าง ยังไงก็เลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก แต่เขาไม่เคยบอกฮันเตอร์เพราะกลัวโดนหาว่าใจอ่อน

จิลน้ำตาร่วงผล็อยๆ เหมือนภาพการนอกใจถูกฉายซ้ำ แล้วเขาก็ยืนร้องไห้ตรงหน้าประตูแบบไม่รู้ตัว

อุ...เมียร้องไห้ ไม่แข็งใจไว้สิ ฮันเตอร์บอกตัวเอง

"ฮืออออ" คราวนี้ต่างออกไปจากวันที่เจอชู้บนเตียง จิลเข้ามาทุบตีฮันเตอร์ "ไอ้คนเลว!"

แดเนียลกลิ้งตัวหลบแล้วรีบสวมเสื้อผ้า คิดว่าเผ่นก่อนดีกว่า...

ฮันท์รับพายุอารมณ์ของเมียรัก จะเชือดด้วยคำพูดก็คิดไม่ออก จะกอดก็กลัวโดนผลักไส เฮ้อ...เขาไม่คิดว่าจิลจะมาเจอนะเนี่ย

จิลเอาหมอนทุบฮันเตอร์ "เลว เลวมาก! ไหนบอกจะไม่นอนกับแดเนียล!" จิลด่า น้ำหูน้ำตาไหล

ฮันท์กอดให้หยุดอาละวาด “ก็เด็กมันยั่ว”

คำตอบช่างสมกับเป็นฮันเตอร์...

"แล้วเผาบ้านทำไม ลูกฉันอีก!" จิลทุบไม่ยั้งเลยคราวนี้

"ก็หย่าไง! ถ้าจะหย่ากับฉัน ก็จะไม่มีพ่อบ้านคนนั้นอีก!"

นี่จิลมาเจอฮันท์เร็ว อันที่จริงปล่อยไว้อีกหน่อย ฮันเตอร์จะล่าอย่างบ้าคลั่ง

จิลเขวี้ยงหมอนทิ้งแล้วตบหน้าอดีตสามีดังฉาด!

ฮันเตอร์รวบแขนอีกฝ่ายไว้ข้างหลัง จ้องเขม็ง "ทำไม นายอยากหย่าเองนะที่รัก รู้มั้ยว่าบอนนี่กับไคลด์ลงเอยกันยังไง โดนตำรวจวิสามัญ แต่ตอนนี้ไม่มีตำรวจ มีแค่ฉันกับนาย อยากให้มันจบอีกแบบไหมหืม!"

จิลฮึดฮัด เอาเข่าดันแล้วดิ้นขลุก "ไคลด์ไม่เคยบอกนี่ว่าอยากมีเมียหลายคน!"

"ฉันมีเมียคนเดียว! เมียขอหย่าแล้วด้วย"

"นายเพิ่งได้เมียใหม่นี่!

เมียใหม่ที่ว่า—เจ้าหนูแดเนียล ชิ่งหนีไปแล้ว...

"แดเนียลไม่ใช่เมีย!"

"แล้วเป็นอะไร!"

"คนที่ปลอบใจฉันเพราะเมียบอกเลิก!"

"เลวมาก!" จิลสะบัดแขนหลุดแล้วตบฮันเตอร์อีกฉาด

"ใช่! ฉันเลว" อา...เลวก็ประกาศว่าเลว ฮันท์ให้ตบ บีบไหล่จิล "เลวนักก็เลิกกันไปสิ อา...เราเลิกกันแล้วนี่"

ฮันเตอร์หัวเราะ เขาเหวี่ยงจิลลงกับเตียงของแดเนียล ดึงเข็มขัดออกมามัดแขนมัดขา

"อะ...อะไร" จิลมึนๆ ที่หัวกระแทกเบาะแข็งๆ รู้ตัวอีกทีก็โดนมัดแล้ว

แต่ฮันท์แค่มัดไว้เฉยๆ เหมือนไม่อยากให้จิลหนี พอสงบก็นั่งลงข้างๆ เตียง เอามือกุมหัว ดวงตาแดงก่ำมองจิลไป ปากก็พึมพำไม่ได้ศัพท์

"ฮันเตอร์ นายมัดฉันไว้ทำไม...ฮันเตอร์" จิลอยู่แบบสงบสุขมานานจนลืมไปว่าฮันเตอร์เป็นนักล่า

เชื่อเถอะว่าฮันเตอร์ไม่ได้คิดอะไรแบบที่คนปกติเขาควรคิดกันหรอก...


--------------------------------------------------

A/N สงสารจิลอะ ;w; โดนเผาบ้านราบเป็นหน้ากลองเลย แงๆ ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจนะคะ มารอลุ้นกันดีกว่าว่าคู่นี้จะจบยังไง ใครเชียร์ให้หย่า ใครเชียร์ให้ไม่หย่า แสดงตัวกันหน่อยค่า!


คุณสามารถติดตามข่าวสารจากนิยายเรื่องอื่นๆ ของเราได้ที่ FB เพจ ILLREI ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น

  1. #45 fredfefe (@fredfefe_12) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 06:02
    นี่ว่ายังไงฮันท์ก็ไม่เหมาะกับจิลอะ ถ้าเป็นฮันท์กับแดเนียลจะเข้ามากกว่านะผีเน่ากับโลงผุอะไม่มีจิตสำนึกทั้งคู่ ผิดหวังจริงๆไม่คิดเลยว่าแดนี่จะเป็นอย่างนี้แล้วก็ปกติสุขจนตอนจบ คนที่ไว้ใจสุดท้ายร้ายสุดนี่แหละ บางทีชีวิตก็ไม่ยุติธรรมกับจิลและจริงๆทั้งฮันท์และแดนี่ก็ไม่ควรได้โอกาสดีๆอีก
    #45
    0
  2. #41 riva0 (@Riva) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 21:03
    ที่เหลือก็แค่ยอมรับมัน และอยู่ให้ได้ก็เป็นพอ หัวใจพังแล้วไง ชีวิตพังแล้วไง ยังมีลมหายใจอยู่นิ
    #41
    0
  3. #32 ฮ่อยจ๊อ (@21298) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 23:25
    คำว่า ชิ_ห_ยดังขึ้นในหัว
    #32
    0
  4. วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 00:07
    ไม่เชียร์ให้หย่าค่ะ โอ๊ย สงสารจิลอ่ะ ทำไมแดเนียลทำแบบนี้กับจิลล่ะ จิลอุตส่าห์เลี้ยงดูปูเสื่อ แย่มากๆ ฮันท์ด้วย งานนี้จิลน่าสงสารที่สุดแล้ว ฮือ สงสารจิล เริ่มเกลียดฮันท์แล้ว!
    #20
    1
    • #20-1 IL Z Elixir (@zofra-team) (จากตอนที่ 6)
      3 กรกฎาคม 2558 / 01:23
      โอ๋ๆ ใจเย็นๆ ร่มๆ นะคะ ^^a ตอนใหม่มาแล้ว ให้ฮันท์แก้ตัวน้า
      #20-1
  5. #18 Mew Mew Ichigo (@mewmewichigo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 22:52
    เชียร์หย่าผิดมั้ย ถึงจะไม่มีหวังก็เถอะแต่อยากให้ไปเจอคนที่ดีกว่านี้
    #18
    1
    • #18-1 IL Z Elixir (@zofra-team) (จากตอนที่ 6)
      3 กรกฎาคม 2558 / 01:24
      ถ้าทำได้จิลก็ทำไปนานแล้ว แต่จิลรักฮันท์มากๆ นี่สิคะ แงงงง
      #18-1
  6. #17 Alice (@baivan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 21:56
    อยากจะลุกไปตบฮันท์อีกสักฉาด เลววววววววว
    #17
    1
    • #17-1 IL Z Elixir (@zofra-team) (จากตอนที่ 6)
      3 กรกฎาคม 2558 / 01:25
      ใจเย็นๆ ใจร่มๆ ค่ะ ไม่เอา อย่าแหย่กรงเสือดุ ^^;
      #17-1
  7. #16 La le Laur (@lalelaur) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 21:50
    รอมาทั้งวัน ในที่สุดก็อัพแล้ว เย่ๆ ตายล่ะ ฮันต์คงไม่หน้ามืดเอาไขควงแทงจิลใช่ไหม ค้างมากจริงๆ
    #16
    1
    • #16-1 IL Z Elixir (@zofra-team) (จากตอนที่ 6)
      3 กรกฎาคม 2558 / 01:26
      มืดไม่มืดไปอ่านตอนใหม่ได้เลยค่า
      #16-1