Of Vivid Creatures (Yaoi) (ตีพิมพ์สนพ. SENSE BOOK)

ตอนที่ 3 : Jill & Hunter 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 896
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    26 มิ.ย. 58


และแล้วกิลเลียนก็นอนนิ่งบนเตียงที่ฮันท์ใช้ทำงานนอก

"ส่งมีดมาหน่อย ที่รัก" ฮันท์เรียกจิล

"ฉันไม่ใช่ที่รักนาย!" จิลที่นั่งกอดอัลเฟรดร้องไห้ เขาจะหย่า เขาต้องไม่ฆ่าใครดิ โว้ยยยย

ส่วนอัลเฟรดร้องงี้ดยาวๆ ขนของมันมีแต่ของเหลวเหม็นคาวที่เริ่มแห้งแล้ว

ฮันท์ที่สวมเสื้อกันฝนถอนหายใจยาว "เราตั้งใจจะไม่ให้อัลเฟรดกินศพนะ นายต้องช่วยฉัน" เขามองคนรักอายุน้อยกว่าสามปีร้องไห้ฮือๆ กอดลูกบนพื้นห้องทำงาน

"นายเอาลูกมาอ้างได้ไม่ตลอดหรอก!" จิลยอมช่วยในที่สุด ถามว่าเขาอาลัยกิลเลียนไหม ใช่ ในแวบแรก ชายคนนี้คือโอกาสที่เขาจะได้เริ่มชีวิตใหม่ เป็นหนึ่งในตัวเลือกของอนาคต

"สุขภาพดี มีคนซื้อแน่ ไม่ต้องห่วง" ฮันท์แปลความกังวลของจิลผิดไป

“ฮึ่ย!” จิลมองกิลเลียน คิดไปก็หั่นไป เขาจะหย่า ต้องไม่มีร่องรอยให้ใครสาวตัวได้ เพราะงั้นเขาจะหั่นหมอนี่ให้เละเป็นโจ๊กจนไม่รู้ว่าใครทำเลยคอยดู!

จิลอย่างกับปีศาจ

"ระวังเนื้อส่วนนั้น ราคาดี"

"นี่ของฉัน ฉันไม่ขาย ฉันจะหั่นแบบที่ฉันอยากได้!" จิลใช้แรงทั้งตัวตั้งใจชำแหละกว่าที่เคยทำมาในรอบสิบปี

"จะกินหรือไง"

"จะเอาไปทำปุ๋ย!" จิลเอาเลื่อยฉลุชี้หน้าฮันเตอร์ เขาหั่น หยิบมีดมาสับ และหั่นต่อ

"คืนดีกันได้ไหม" ฮันท์มองเงินที่กลายเป็นปุ๋ย

"ไม่!" จิลทุบกะโหลกด้วยค้อน ทุบแรงมากเสียด้วย

นั่นขายสกัลล์ได้...

หายวับ...

"ฮัน-เตอร์-!" จิลทุบไปก็เข่นเขี้ยวชื่อสามีไป พอพูดชื่อแล้วออกแรงง่ายชะมัด

นั่นก็ขายโบนได้...

หายต๋อม...

"ฮันเตอร์! ฮันเตอร์! ฮันเตอร์!" ภาพสามีขย่มเด็กหนุ่มบนเตียงแวบเข้ามา และร่างบนเตียงตรงหน้า...ก็ใช้เป็นอาหารปลาได้แล้ว

ฮันท์วางมือมากอดจิลจากด้านหลัง จูบต้นคอขาวๆ "ทำยังไงถึงจะหายโกรธหืม"

"เอาไขควงแทงตาตัวเองทั้งสองข้าง" จิลพูดแบบไม่ลังเลเลยและเสริมในใจว่า และนายจะตาบอดสนิทเข้าคุก

"ฉันมีภาพนายทุบหมอนี่ มีภาพนายหักคอหมอนี่ด้วย" ฮันท์กระซิบด้วยเสียงของมัจจุราช

จิลลืมไปนานแล้วว่าฮันท์มีเสียงที่น่าหวาดหวั่นแค่ไหน จนกระทั่งขนคอลุกเกรียว "มันก็ต้องติดภาพนายด้วย" เขาเถียง

"ไม่เป็นไรที่รัก ฉันอยู่ในคุกได้ นายล่ะ...อยู่ได้ไหม" เขาใช้ข้อนิ้วดันคางอีกฝ่ายขึ้น แล้วไล้ตามลูกกระเดือก

จะ-บ้า-เหรอ เจเรไมน์ไม่เข้าไปอยู่ในคุกแน่ "นายจะไม่ชนะไปตลอดหรอก" เขาเข่นเขี้ยว วางค้อนในมืออย่างแรงบนถาดเครื่องมือ

"ฉันไม่เคยคิดอย่างนั้น" ฮันท์กระซิบข้างใบหู ปากร้อนๆ เม้มติ่งหูกลมมน "เหยื่อคนแรกของเรา นายหามา จำได้ไหม"

"ไม่ต้องมาพยายามรำลึกความหลัง" จิลเบือนหน้าออก แต่สังเกตว่ามือของฮันท์ลูบลงไปที่หน้าท้องแล้ว "ฮันเตอร์ เราจะไม่!"

"พี่ชายข้างบ้านคนนี้ไม่ทำให้นายใจเต้นแล้วหรือ"

กลิ่นเลือดกับเนื้อโชยมาแตะจมูก จิลข่มความรู้สึกอยากโดนขย่มตรงนี้ด้วยภาพฮันเตอร์ขย่มคนอื่น

"นายนอนกับเด็กฝึกงานในบริษัทของตัวเองครั้งแรกที่โกดังของเล่นหลังไหนล่ะ" จิลแทบจะนึกภาพการพบกันของฮันท์กับคู่ขาใหม่ออก คงเอากันในโกดังทั้งที่เด็กมันยังถอดกางเกงไม่พ้นเท้านั่นแหละ "ชอบก็บอก นิสัยนายชอบแล้วมันเลิกไม่ได้"

"ฉันจะแต่งงานกับนายทำไม ถ้าเด็กพวกนั้นทำให้ฉันอิ่ม" ฮันท์ลูบมือหนึ่งลงไปใต้ท้องน้อยของจิล อีกมือหนึ่งกำรอบคอ

"ทุเรศ" พวกเขาเถียงกันตรงโต๊ะทำงาน...ที่มีกลิ่นเลือดอบอวล "การแต่งงานกับนายเพราะนายเจ๋งแม่งเป็นความผิดพลาดของฉันที่เป็นวัยรุ่นชัดๆ"

"เหรอ..." ฮันท์เลียใบหูของจิล ซึมซับความโกรธแค้นมาเป็นของตน เขากอดภรรยาเหมือนปล้ำสัตว์ตัวเล็กที่กำลังหงุดหงิด อ่อนโยน แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้รู้สึกถึงพละกำลัง

จิลถอนหายใจแรงๆ "ฉัน-ไม่-มี-อา-รมณ์"

แต่ฮันท์เคยฟังไหม แล้วร่างกายของจิลบอกต่างจากคำพูด

"เจเรไมน์" ฮันท์บอก "ฉันรักนายเหลือเกิน" เขาแทรกขาโดนส่วนอ่อนไหวของจิล

"อือ อื้อ!" จิลหลับตา ส่ายหน้าไปตามแรงเสียดสี บทรักคราวนี้นุ่มเนิบ แต่เพราะเป็นอย่างนั้นจิลเลยหายใจไม่ออก นุ่มและเนิบ...เหมือนถูกรัดปากและจมูกด้วยผ้านุ่มหนา

ฮันท์ดื่มกินความใคร่ที่มาพร้อมกับอารมณ์รุนแรงของมนุษย์ เขาหลงภรรยาคนนี้ หย่าหรือ ไม่มีวันหรอก


ช่วงไฟดับมาอีกแล้ว ;) สามารถหาสวิชต์เปิดไฟได้ที่ Inbox ของเพจ ILLREI นะคะ


จากนั้นจิลก็จัดการงานที่เหลือจนเสร็จ เขาเอาของบนโต๊ะทั้งหมดใส่ถุง แล้วไปอาบน้ำโดยเอาอัลเฟรดไปอาบด้วย

ฮันท์เก็บเศษที่ยังใช้ได้ ราคาสูงนะ จากนั้นก็ตามไปคุยต่อหน้าห้องน้ำ

"เขาอายุยี่สิบกว่าๆ" ฮันท์บอกจิล "สเป็กนายเลย" ราคาดี ราคาดี...อายุน้อย สุขภาพเยี่ยม

"จะอาบก็เข้ามา ปิดประตูห้องน้ำด้วย"  จิลหันมาดุหลังขยี้แชมพูบนขนอัลเฟรดค้างไว้

ฮันท์ผิวปาก โอ...เมียจ๋า ดุแล้วเซ็กซี่จริงๆ เขายืนกอดอก ดูเมียรักเปล่าเปลือย อาบน้ำให้ลูกชายคนเดียว

จิลล้างแชมพูให้อัลเฟรด ปิดน้ำ เช็ดขน

ฮันท์ที่มองอยู่ตลอดระบายลมหายใจ คนที่เขาแต่งงานด้วยยังหนุ่มและน่ารัก แต่ขาดอะไรบางอย่าง อาจเป็นเปลวไฟ...ใช่ เปลวไฟที่ลุกโชติช่วงในแววตาไม่มีแล้ว ความอยากรู้อยากเห็นก็หายไป เด็กข้างบ้านที่ตามเขาต้อยๆ พยายามถ่ายรูปแบล็กเมล์ เด็กคนที่ไม่กลัวอาวุธของเขาแต่กลับอ้อนวอนขอให้แทงมันเข้ามา

ฮันท์ต้องการเด็กคนนั้น

จิลให้อัลเฟรดไปนอนรอข้างฮีตเตอร์ แล้วก็มองคนที่ต้องอาบน้ำอีกคน "อาบไหม" แก้มแดงๆ ตอนชวนก็ดูน่ารักดี

ฮันท์ยักไหล่แล้วเข้าไปอาบด้วย "นายไม่ล่ามานานแล้วนะ" เขาเปิดเรื่อง "คนชั่วเต็มไปหมด ไม่คิดจะลดจำนวนพวกมันแล้วหรือ"

คนชั่วในที่นี้ต้องตรง 'รสนิยม' ของจิลด้วย ใช่ว่าคนชั่วแบบที่คนทั่วไปตัดสินจะตรงรสนิยมได้

จิลเอาฝักบัวล้างเลือดบนแผ่นอกกำยำ มือก็ลูบปาดคราบเลือดออก "ฉันจะล่าก็เวลาฉันอยากล่า ไม่ใช่เพื่อเอาใจใคร"

"ก็ไม่เห็นอยากล่ามานานแล้วเลยถาม"

"เหรอ" จิลยิ้มสวย ปากแดงๆ สวยเชียว แต่ไม่รู้คิดอะไรอยู่ "สระผมเปล่า"

ฮันท์พยักหน้า ลงอ่างอาบน้ำ หันหลังให้จิลสระผมให้ เขาสักรูปสามเหลี่ยมไว้ที่ต้นคอ หัวไหล่ด้านซ้ายเป็นรูปเมียรัก

งดงามราวกับพระแม่

จิลมองต้นคอของสามี มือลูบโครงหน้าหล่อเหลาจากด้านหลัง ในใจคิดว่า...ถ้าหักคอทิ้งจะได้หย่าสมใจไหมวะเนี่ย

แล้วจิลกอดแบบเฮดล็อก ให้ฮันท์พิงอก

"เจเรไมน์ ฉันรู้ว่านายกำลังคิดอะไร" ฮันท์ลูบแขนที่ล็อกตัวเองอยู่

"ใจเย็นฮันเตอร์ ฉันยังเสียดายความหล่อของนายอยู่" จิลขยี้เส้นผมนุ่มมือ...ชิ

อีกฝ่ายยิ้มให้ ยิ้มแบบนี้แหละที่ล่อเหยื่อได้นักต่อนัก จิลอดไม่ได้ที่จะจูบคลอเคลีย เขาพอรู้ตัวว่าฮันท์เบื่อเพราะอะไร แต่เขาก็มีเหตุผลของตัวเอง

"คิดอีกที ถ้าบิดดีๆ เอาแค่กระดูกเคลื่อนก็ได้นี่นา" จิลล็อกแขนแน่นขึ้นสามระดับ

นอกจากเมียจะอยากหย่า เมียยังอยากฆ่าด้วย

"เมียจ๋า" ฮันท์ยึดหัวไหล่จิล "สามีที่เป็นอัมพาตไม่สนุกหรอก"

ช่าย แต่ก็มีเวลาให้ฉันเผ่นหนี จิลคิด แต่ก็ยอมสระผมให้ดีๆ "บาร์เทนเดอร์น่ารักไหม" เขาเปรย

"ก็เด็กข้างบ้านไง นายว่าน่ารักไหมละ" ฮันท์หมายถึงเด็กที่ชอบเกาะจิลแล้วเรียกว่าแม่ เดี๋ยวนี้โตเป็นหนุ่มแล้ว แอบไปทำงานที่บาร์

"จะนอนกันเมื่อไหร่ล่ะ" จิลคงไม่ปลื้มกับฮันท์ แน่ละ...

"ฉันไม่นอนกับเด็กนั่นหรอก เขาเหมือนลูกของเรานะที่รัก"

"ดีแล้วที่เขาไม่ใช่ เพราะเรากำลังจะหย่า" จิลไซ้ผมอย่างเบามือ แล้วก็ล้างผมให้ "ฉันไม่แตะเรื่องเมื่อกี้ก็ได้ฮันเตอร์ แต่ฉันมีภาพนายเล่นชู้ นายเตรียมตัวโดนฟ้องหย่าได้เลย"

"ฉันก็มีภาพนายเอาชู้มากกที่ห้องน้ำ แต่น่าเสียดายที่กลายเป็นภาพนายช่วยตัวเอง ชู้กลับนอนเลือดอาบอยู่บนพื้น"

จิลเสียรู้ ภาพคบชู้ที่เขามีฮันท์ก็มี แถมของเขายังหนักกว่า ถือว่าฮันท์แก้เกมได้ดี เขาอยากข่วนหน้าอีกฝ่ายชะมัด แต่ที่เขาทำคือเช็ดศีรษะให้พลางคิดว่าจะเล่นงานด้วยวิธีไหนดี

ฮันท์หันหน้าเข้าหาจิล มองอีกฝ่ายด้วยตาสีเทาเหมือนหินบนหลุมศพ มือจับมือที่กำลังเช็ดผมให้

"ฉันจะฟ้องหย่าฮันเตอร์ และเราจะไม่แตะเรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยว" จิลจ้องตอบ ตาเป็นประกาย

ฮันท์เอาผมทัดหูให้จิล "ไม่หย่า" จะว่ายังไงก็ไม่หย่า ไม่มีทางและไม่มีวันหย่า

ฮันท์จูบแก้มเมียรัก ดูสิ เขาหลงขนาดนี้ เทิดทูนขนาดนี้ คนอื่นก็แค่ฆ่าเวลา

"เดี๋ยวเราก็รู้ ฮันเตอร์" จิลตอบเสียงเย็นชา

-------------------------------------

วันต่อมา พอฮันท์ไปทำงาน จิลก็จูงลูกรักไปหามาร์ค น้องชายของฮันท์

"ฉันจะหย่ากับฮันเตอร์" เขาพูดขึงขัง

"อะไรหอบมา...ล่ะ" มาร์คยังไม่ทันทักทาย จิลก็ยิงตรง

"ลมแห่งการหย่า!"

"อา..." มาร์คหนักใจ เขากำลังตัดหญ้าอยู่เลยปิดเครื่องให้เรียบร้อย "ฉันอยู่ระหว่างการพักร้อน เพราะเรื่องล่าสุดที่คนไข้มาปรึกษาคือเรื่องผัวๆ เมียๆ" มาร์คเอามือตบหน้าผากหล่อๆ ของตัวเอง จากนั้นก็ยิ้ม จิลรู้แล้วว่านี่เป็นมุกที่ไม่ค่อยฮาสไตล์มาร์คนั่นเอง

แต่เขาลาพักร้อนจริงๆ นะ

มาร์คเป็นจิตแพทย์ เปิดคลินิกส่วนตัว ลูกค้าส่วนมากเป็นคุณหญิงคุณนายที่กลุ้มใจเรื่องสามี ปมใหญ่หลวงคือพวกหล่อนว่าง ไม่ได้ทำงาน เวลาหมดไปกับสมาคมซุบซิบ ฟิตเนส และสถาบันเสริมความงาม

คุณหญิงคุณนายเหล่านั้นยังสวย แต่พวกหล่อนคิดว่ายังสวยไม่พอมัดใจสามี

"แล้วยังไงต่อ" จิลกอดอก

"เข้าไปดื่มอะไรเย็นๆ ก่อนมั้ย" มาร์คชวน

จิลเดินตามเข้ามาอย่างว่าง่าย อัลเฟรดดมกลิ่นมาร์คฟุดๆ แล้วแกว่งหางอย่างรักใคร่

"เมื่อฮันเตอร์นอกใจ เขาต้องได้การหย่าเป็นค่าตอบแทน" จิลมองบ้านของมาร์ค ยังแต่งแบบโคซี่เหมือนเดิม

มาร์คเอาน้ำส้มร้อยเปอร์เซ็นต์มาให้ "ฮันท์ก็ไม่ไหวจริงๆ"

"ใช่ไหมล่ะ ฉันเลยมาปรึกษานาย เขาจะได้ฆ่าที่ปรึกษาของฉันไม่ได้" จิลดื่มน้ำส้มอึกๆๆ "นายยังหย่าเมียที่นอกใจได้ นายต้องเข้าใจฉันสิ ใช่ไหม มาร์ค แอนโธนี่" ยิ่งพูดจิลก็ยิ่งใส่อารมณ์

"แค่มาปรึกษาหาทางออก พี่ไม่บ้าขนาดฆ่าฉันหรอก ถึงเขาจะโมโหร้าย" มาร์คทำตาโต เขาไม่รู้เรื่องงานนอกของฮันท์ มาร์คผู้แสนดี เป็นลูกของพระเจ้า "ส่วนเรื่องหย่า ฉันพยายามให้โอกาสแล้ว แต่นิกก็ทำอีก"

-------------------------------------

"เมียจ๋าไม่สนใจฉัน" ฮันท์นั่งดื่มที่บาร์ "จะหย่าท่าเดียว"

"คุณนอกใจรอบที่เท่าไหร่แล้วฮะ" เด็กบาร์ถาม...บาร์เทนเดอร์นะ

"นั่นไม่ใช่ประเด็น ใจความสำคัญอยู่ที่ฉันรักเขา" ฮันท์บอก ใสเชิ้ต ผูกเนกไทเรียบร้อย แต่มุ่งมาบาร์ที่ยังไม่เปิด เจ้าหนุ่มหนีออกจากบ้านมาอยู่ที่นี่ ฮันท์รู้ว่ายังไงก็ได้เจอ

"แล้วไงล่ะฮะ เขาจะหย่าหนิ" เด็กบาร์ตอบ

"ฉัน-ไม่-หย่า แดเนียล" ฮันท์ย้ำหนักแน่น มองแดเนียลสูบบุหรี่แก่แดด

"คุณนี่หัวดื้อ แต่คุณนอกใจแม่ผม คุณก็สมควรโดนเขาทิ้งแล้วแหละ" แดเนียลพ่นควันบุหรี่

จิลช่วยแม่แดเนียลดูแลแดเนียลบ้าง เพราะยังไงก็อยู่แต่ที่บ้าน แล้วตั้งแต่ช่วยเลี้ยงแดเนียลจิลก็ใจดีขึ้นเรื่อยๆ

"ฉันกำลังหาทางง้อ เธอมีวิธีดีๆ บ้างไหม" ฮันท์สูบบุหรี่บ้าง พับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้น ไม่สนใจการประชุมวันนี้แล้ว

“ก็มี แต่คุณต้องจ่ายมา” แดเนียลทำนิ้วเป็นรูปวงกลม แปลว่า เอาเงินค่าปรึกษามา

-------------------------------------

"ใช่ไหม คนที่หมดโอกาสก็คือหมดโอกาสแล้ว" จิลพูดเรื่องที่มาร์คหย่าไปแล้วกับเรื่องที่ตัวเองกำลังจะหย่า

"นายให้โอกาสฮันท์แล้ว?" มาร์คถาม

"ให้แล้ว" จิลตอบอ้อมแอ้ม ที่จริงเขาก็ไม่แน่ใจนัก แบบว่าฮันเตอร์หมดโอกาสกับเขาจริงหรือเปล่า แต่เขาก็ยังอยากหย่า คล้ายว่าแพ้ไม่ได้นั่นแหละ

มาร์คมองจิลที่อมทุกข์แล้วสงสาร เมื่อสิบกว่าปีก่อน พี่ที่หายไปจากบ้านแอบกลับมาหาเขาพร้อมกับเด็กหนุ่มคนหนึ่ง บอกด้วยความภาคภูมิใจว่า 'ฉันจะแต่งงาน'

แล้วพี่ก็แต่งงานจริงๆ แต่งแบบถูกต้องตามกฎหมายทุกอย่าง

"ฉันรู้ว่าเขามีชู้มานานแล้ว แต่วันก่อนจับได้คาตาบนเตียง เมื่อคืนฉันก็นอนโซฟา" จิลบ่นเรื่องฮันท์เอาชู้เข้ามาหยามในบ้าน

มาร์คอึ้ง พี่แม่ง...ทำบนเตียงเลยเหรอวะ

"ฉันก็เลยพาชู้มา จะทำบนเตียงบ้าง แต่ก็ทำไม่ลง" จิลน้ำตาร่วงผล็อยๆ

"ดีแล้วละ ไม่งั้นฮันท์ฆ่าชู้นายแน่" มาร์คส่งผ้าเช็ดหน้าให้ เขาสนิทกับจิลช่วงหลังจากออกมาสร้างครอบครัว แต่ถึงสนิทก็ยังไม่รู้ปูมหลังของอีกฝ่ายมากนัก

จิลไม่อยากจะพูดว่า ฆ่าไปแล้ว เลยเช็ดน้ำตาป้อยๆ แทน

เขาได้บทเรียนแล้วว่าคราวหน้าต้องไม่พาชู้เข้าบ้าน

ฮึ่ย!

"นายพอแนะนำทนายดีๆ ได้มั้ย ฉันจะฟ้องหย่า แต่ยังไม่คิดไม่ออกว่าฟ้องเรื่องอะไรได้บ้าง ไหนๆ นายก็เคยหย่ามาก่อน นายน่าจะเข้าใจนะ" จิลถาม

"ถ้านั่นคือทางที่ดีที่สุด ฉันจะช่วย แต่ในฐานะน้อง...ฉันก็อยากเข้าข้างพี่ตัวเอง ฮันท์มีบางสิ่งบางอย่างที่พิเศษ ฉันไม่รู้ว่าคืออะไร แต่นายรู้ และนายควบคุมมันได้"

แววตาของพี่เปลี่ยนไปในคืนที่พาจิลมาหา

จิลก็เลยเล่าว่าช่วงหลังๆ ฮันท์ไปกิ๊กนอกบ้าน กลับดึกบ้าง กลับมาก็ไม่ทำการบ้าน โม้ไปเรื่อยๆ

"เขาพกถุงยางด้วยนะ!" จิลเข่นเขี้ยว ถ้าเมียอยู่บ้านแล้วจะพกถุงยางออกนอกบ้านหาสวรรค์วิมานอะไรวะ

"...อา" คุยกันนานสองนาน มาร์คก็หานามบัตรทนายให้ "คิดดีๆ ก่อนนะจิล"

เย้! จิลซ่อนรอยยิ้มไว้ไม่มิด "แพงไหม ชื่ออะไร" เขาพลิกๆ นามบัตรอย่างกับเด็กได้ของเล่น ประมาณว่าชนะการเอาแต่ใจแล้ว

มาร์คเห็นแล้วแทบจะเก็บกลับมา แต่งเรื่องเองรึเปล่า จะฮุบสมบัติพี่เขามั้ยนะ

จิลเอ่ยขอบคุณมาร์คแล้วก็พาอัลเฟรดไปเดินเล่นต่อ ก่อนกลับมาร์คเอามือวางบนหัวจิล โยกไปโยกมาเหมือนเด็กน้อย อัลเฟรดยิ้มแหะๆๆๆ แบบโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ หางแกว่งแรงแทบหลุด มาร์คก็ลูบๆ หัวอัลเฟรดบ้าง มีรัศมีอบอุ่นใจดี

จิลจูบแก้มขอบคุณมาร์ค แล้วก็เดินออกมา "ถ้าฮันท์ซื่อสัตย์กับเมียได้สักครึ่งของนายก็คงดี"

"ถ้าหย่า...ยังมีฉันนะ" มาร์คพูดเบาๆ...คนเรามันก็มีความชั่วในใจกันทั้งนั้นแหละ

เอ๋? จิลสงสัยว่ามาร์คพูดกับเขาหรือหมาวะ

"ถึงหย่าฉันก็ไม่ทิ้งอัลเฟรดหรอกน่า"

จิลตัดสินใจว่ามาร์คพูดกับหมา...



-------------------------------------

A/N เตียงจะล่มรึเตียงจะไม่ล่ม จะหย่าสำเร็จไหม มีมือที่ 3 หรือไม่ (=.=) ต้องคอยลุ้นกันนะคะ

คุณสามารถติดตามข่าวสารจากนิยายเรื่องอื่นๆ ของเราได้ที่ FB เพจ ILLREI ค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น

  1. #42 Noonittaya (@Noonittaya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 21:11
    เพิ่งได้เข้ามาอ่าน เห็นแวบๆในธัญนึกว่าดราม่า ที่ไหนได้ฮานายเอกมาก แต่ก็เอ็นดูการนอกใจไม่ใช่เรื่องตลกของชีวิตคู่เลยจริงๆ
    #42
    1
    • #42-1 I L L R E I (@illreris) (จากตอนที่ 3)
      14 มีนาคม 2561 / 02:24
      ขอบคุณนะคะ :)
      #42-1
  2. #38 riva0 (@Riva) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 20:11
    นู้นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ฆ่าตัวตายเลยดีไหม ห๊ะ ถ้ามันอยากมากก็ไปเอาน้อยอื่นๆ แบบที่แล้วๆมาสิ ชอบไม่ใช่เหรอ // โทษที
    #38
    0
  3. #24 MiChiiz (@mif28) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 20:41
    ชอบจิลแรงฮืออออ
    นางโฮกฮากมากค่ะ แอร้ยยยย
    #24
    0
  4. #11 +_Nakasa:::Kana_+ (@kanityada) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 16:24
    จิลคะ.. มาร์คจะเอาหมาไปทำอะไร..
    #11
    1
    • #11-1 IL Z Elixir (@zofra-team) (จากตอนที่ 3)
      3 กรกฎาคม 2558 / 01:27
      จิลคิดว่ามาร์คแสนดีอ่าค่ะ...
      #11-1