[END] ➤ └ อย่ามาอยู่กับกุ้ง ┐(BL)

ตอนที่ 1 : บทนำ | ชื่อกุ้ง บ้านอยู่บางขุนเทียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 70,373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,689 ครั้ง
    2 ต.ค. 61

บทนำ

 

 

          ใครเคยนอนกับกุ้งบ้าง?

            [กระทู้หนึ่งในกรุ๊ป Facebook เฟรชชี่รหัส 61 มหาวิทยาลัยXX]

           

            ตั้งโดย DewsX

          เนื้อหา :

เรื่องฮอตวันนี้ กุ้งเซนต์เจมส์ฯ คนดัง สอบติดสินกำรอบสอง

ผมเลยจะมาขอถามตรงๆ นะ...ใครเคยนอนกับกุ้งบ้างครับ?

(ยังไม่มีใครลากกุ้งเข้ามาในกรุ๊ปนี้ใช่ปะวะ?)

 

            เม้นท์แรก

            เคยครับ

 

            เม้นท์สิบแปด

            ทำไมจะไม่เคย กุ้งคนดัง กุ้งของผมมมม

 

            เม้นที่ห้าสิบ

            บอกได้แค่ว่าตัวนุ่ม+หอมมากครับ เล่นซะเหนื่อยเลย

 

            DewsX

          โห...ทำไมเยอะขนาดนี้เนี่ย  คนดังทั้งนั้นเลย...

            คนธรรมดาอย่างผมหมดสิทธิ์ อุตส่าห์คาดหวัง!

 

          เม้นที่แปดสิบ

            ผมยังไม่เคย แต่ก็เล็งไว้นานแล้วเหมือนกันว่าจะจำขย้ำสักที ...มาเรียนที่เดียวกันแบบนี้คงได้เจอกันหน่อยล่ะสาดดดดด หึๆ

            แต่เค้าจะสนใจผมมั้ยน้อ อยู่คณะที่รุ่นพี่เสี้ยมให้หยิ่งขนาดนั้น

 

            เม้นที่ร้อยสอง

            เปิดเทอมผมจะไปดักที่หน้าหอ จำคำผมไว้ ผมจะมาเม้นว่า บรรลุแล้วโว้ยยยย ในนี้บ้าง!!

            – ไอ้หนุ่มบัญชี

 

            เม้นที่สามร้อย

            อย่ายุ่ง ของกู

 

          อ่านต่ออีก 250 คอมเม้นท์....

 


           

            “เฮ้ยคุณ!!!??” เสียงแสบแก้วหูทะลุเข้าโสตประสาทอย่างไม่เกรงใจว่าอนาคตผมจะหูดับ ทำไมคณะนี้มันต้องมีโซตัสด้วยวะเนี่ย เดี๋ยวจะบอกแม่ให้แจ้งตำรวจซะให้เข็ด

            ผมนั่งก้มหน้าซ่อนความหล่ออยู่นอกแถว เป็นคนเดียวที่โดดเด่นท่ามกลางเพื่อนๆ ซึ่งนั่งกันเรียบร้อยเรียงหน้ากระดานในท่าเข้าระเบียบ ส่วนคนที่มุงผมอยู่อีกข้างก็คือบรรดาพี่ปีสองสุดโหดที่ดุแม่งอย่างกับหมา ดุแบบไม่บันยะบันยัง! ดุเหมือนจะให้ผมน้ำลายฟูมปากชักตายอยู่ตรงนี้!!

อะไรกันวะ แค่ไม่มีท่าแนะนำตัวแค่นี้เองทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ ก็คนอื่นๆ ส่วนมากมันติดรอบแรกโดนเรียกมารับน้องก่อนมันก็ต้องพร้อมแล้วปะ

เอิ่มแต่แก้ตัวไปก็ใช่เรื่อง จะบอกว่าไอ้พวกที่ติดรอบสองแบบเดียวกับผมอีกสิบกว่าคนก็ไม่รู้เอาความคิดสร้างสรรค์มาจากไหน ผ่านเข้ารอบเข้าไปนั่งในแถวแล้วเรียบร้อย กลายเป็นว่าเหลือแค่ผมคนเดียวที่ยังเป็นแกะดำเด๋อด๋าอยู่แบบนี้ โธ่วุ้ยยยยย

            “ไอ้สัสกุ้ง! มึงอย่านิ่ง!” คนที่ส่งเสียงกระซิบมุบมิบในปากจนดังออกมานอกแถวคนนี้ชื่ออู๋ มันเป็นเพื่อนสนิทของผมเอง เด็กชายวัยรุ่นหน้าตาดีแต่โคตรลุยคนนี้เคยอยู่โรงเรียนเดียวกับผมตอนมัธยมปลาย และที่สำคัญมันเป็นคนแนะนำให้ผมเข้ามาสอบที่นี่ด้วยหลังจากที่ไปสอบที่อื่นแล้วปิ๋วจนจิตตก ต้องขอบคุณมันเหมือนกันนะที่ติวเข้มผมจนได้มานั่งอยู่ตรงนี้และไม่เป็นบ้าไปซะก่อน

            “เฮ้ยไอ้ประธานรุ่น!” นั่นไง มึงโดนแล้วสัสอู๋!!

 พี่ว้ากหน้าหล่อผู้มีเครางาม (แต่ดุเชี่ยๆ แง๊) กระแทกเท้าเข้ามายืนตรงหน้าไอ้เพื่อนรัก ผมนี่ก้มหน้านับฝุ่นที่พื้นเลยครับ กลัวอะ

“ทำไม!? อยากช่วยเพื่อนเหรอ อยากโชว์สกิลผู้นำหรือไง!

            “...”

            “เอ๊า!!! ผมถามให้ตอบ!!” พี่เคราแพะก้มลงตะโกนใส่ไอ้อู๋ จนอีกฝ่ายสะดุ้งโหยง ไม่ใช่แค่มันนะ ผมเนี่ยก็สะดุ้งงง ตกใจโว้ยยยย ตะโกนไรนักหนาอ่าเพ่

            “เปล่าครับ!” ไอ้อู๋เงยหน้า ตามองตรงแทบไม่กระพริบ

            “คุณจะนั่งเก้าอี้ลมเองหรือจะให้เพื่อนคุณนั่ง” พี่ว้ากคนเดิมชี้มาตรงนี้ ห่างกับหัวผมแค่นิดเดียว จนต้องถอนหายใจ

            ฟู่วววว บ้าเอ๊ย เล่นเอาเสียววาบ

            “ผมขอนั่งเองครับ” โหไอ้อู๋... มึงนี่ก็มีจิตวิญญาณประธานรุ่นจริงๆ

            “เชิญ!

            เพื่อนรักเหล่มองผมแปบนึง ก่อนจะลุกขึ้นทำท่าที่ว่า

            เก้าอี้ลม เป็นการทำโทษแบบหนึ่ง มันคือการนั่งยองๆ แล้วเหยียดแขนทั้งสองข้างไปข้างหน้า คล้ายๆ กับการนั่งมอเตอร์ไซด์นั่นแหละครับแต่แค่คุณต้องจินตนาการเอาเอง ผมโคตรเกลียดท่านี้เลย ชวนให้เมื่อยชิบเป๋ง

            “ยังไงคุณกุ้ง จะเอาแต่มองเพื่อนเหรอ”

            โอ๊ยยยย อย่ากดดันกันเซ่ ขอคิดก่อน

            “ใจเย็นๆ นะคะน้องกุ้ง ค่อยๆ คิดนะ” พี่หน้าสวยคนหนึ่งแทรกตัวผ่านกลุ่มพี่ว้ากเข้ามานั่งยองๆ ตรงหน้า เธอคือพี่สันใจดีที่ผมปลื้มใจทุกครั้งเมื่อเห็นหน้า ฮือออ นางฟ้าของเค้า

            “ผมคิดไม่ออกอะพี่” ผมกระซิบตอบ

            “ลองคิดว่าอะไรจะแสดงตัวตนของกุ้ง แล้วก็ลองปรับใช้ดูนะ”

            “ผมกลัวโดนด่าอะ”

            “อย่ากลัว ออกไปก่อน ผิดถูกอย่างน้อยก็ได้ทำนะ ถ้าไม่ดียังไงพวกมันก็ต้องปรับแก้ให้อยู่แล้ว ไอ้พวกนี้มันมีเหตุผลมากพอ”

            หูยยยย นี่ถ้าคนอื่นพูดจะไม่เชื่อนะเนี่ย แต่พอพี่อาหมวยสุดสวยคนนี้พูดแล้วเหมือนบัญชาจากสวรรค์ยังไงก็ไม่รู้แฮะ

            “กระซิบอะไรครับพี่สัน ไปนั่งเก้าอี้ลม!!!

            เฮ้ยยยย อย่าทำกับพี่ใจดีของผมอย่างนี้เด่ะ เขามาช่วยผมนะโว้ยยยย

            “ขออนุญาตช่วยพี่ครับ!” เพื่อนๆ ผู้ชายในแถวยกมือกันทุกคน มันคือวิธีอาสาเวลามีผู้หญิงถูกทำโทษ และตอนนี้ วิธีแมนๆ ของพวกมันกำลังกดดันผมแบบสุดๆ

            “เชิญ! เชิญทุกคน!!” พี่ว้ากเครางามจ้องมาที่ผมอีกครั้ง “คุณจะนั่งคิดจนกว่าเพื่อนจะหมดแรงก็ได้นะ”

            โอ๊ยยยย กดดันกันเข้าป๊ายยยย

            เอาวะ เอาเหอะ ...สิ่งที่เป็นผมใช่มั้ย ก็ด้ายยยยย ผมจะลองดู๊!!

            “ขออนุญาตแนะนำตัวครับ!” ผมยกมือข้างขวาขึ้น แขนแนบหูตามระเบียบการรับน้อง

            “เชิญ!

            ฮือออ ใจเต้นแรงจนจะหลุดออกมาแดดิ้นที่พื้นแล้วเนี่ย

            ผมลุกขึ้นเดินไปยืนหน้าแถว หันมาทางเพื่อนๆ ผู้หญิงที่นั่งอยู่ รวมถึงผู้ชายที่นั่งเก้าอี้ลมอยู่ด้านหลังด้วย

            พวกมึงอย่ามองแบบนั้นสิวะ กูกดดั๊นนนน

            “เอาไง พร้อมมั้ย!

            “พร้อมครับพี่”

            “เชิญ!

            เอาละนะ….

            “ผมชื่อนายอิสระ นามสกุลปัจฉิมสหะ ชื่อเล่น กุ้ง....”

            ผมเห็นทุกสายตากำลังจับจ้องมาทางนี้

            เอ้อเออเอ่อเอ๋ยยยย จะเล่าไปถึงสถาบันครั้งมอปลาย ได้เล่าเรียนศิลป์จีนถึงสามสมัย (มีลูกคอ) จบจากโรงเรียน...”

            “เดี๋ยวๆ” พี่ว้ากคนเดิมเดินเข้ามาใกล้ “ทำอะไรของคุณวะเนี่ย!?

            “แนะนำตัวไงครับ...” ผมอธิบาย มือไม้ยังค้างอยู่ในท่าเต้นของหวายอยู่เลย

            “แล้วมันเป็นคุณตรงไหน...”

            “พะ...พ่อผมชอบกุ้งสุทธิราช ที่เป็นลิเกอะครับ แล้วพี่สันเขาบอกว่าให้ลองพรีเซ้นท์ความเป็นตัวเองก็เลย...” ผมมองไปทางพี่ผู้หญิงคนที่เข้ามาช่วย แต่ตอนนื้ทำหน้าเสียเหมือนเจอผี อ้าวเจ๊ ไม่เวิร์คหรอกเหรอ

            “แล้วคุณชอบมั้ยที่ทำแบบนี้?”

            “ก็อายๆ นิดหน่อยครับ แต่ผมว่าเท่ดี” ผมพยักหน้า

            “เอาดีๆ ให้โอกาสคิด

            “ขอเอื้อนมากกว่านี้ก็ได้ครับ”

            จังหวะนั้นเหมือนเวลาหยุดหมุน ทุกคนมองหน้ากัน เพื่อนผู้หญิงในแถวพยายามกลั้นขำ ส่วนพวกผู้ชายบางคนที่อยู่ข้างหลังตัวสั่นกันหมดแล้วแบบห้ามใจไม่อยู่

            มีอะไรตลกกันวะ พี่กุ้งเค้าเป็นตำนานลิเกไทยเลยนะโว้ย

            “ก้มหน้าหลับตา!!” พี่คนเดิมสั่งดังลั่น และปีหนึ่งทุกคนก็ทำอย่างว่าง่าย คำสั่งนี้เป็นอันรู้กันว่าพวกพี่มีอะไรที่ต้องประชุมกันแน่ๆ โชคดีที่ผมยืนอยู่นอกแถวแบบนี้เลยได้ยินเสียงกระซิบกระซาบชัดเจน

            “ไอ้สัส!” เสียงนั้นแปลกไปไม่มีฟอร์มดุจนผมไม่แน่ใจว่าเป็นพี่คนไหนกันแน่ “น้องเทคมึงแม่งเอ๋อเปล่าวะ เหมือนมึงตอนรับน้องเลยอะ”

            “สัสเอ๊ยพวกมึง กูงงอะ คือกูต้องยังไงวะ ขำก็ขำ จะว่าน่ารักก็เออน่ารัก”

ว๊าววว พี่เทคของผมเป็นผู้ชายเหรอเนี่ยยยย เอ...แต่เสียงไม่คุ้นเลยแฮะ เดายากจัง

“เออ ตอนที่มันบอกว่าเท่ดีแม่งโคตรจริงจังอะ ตล๊กกกก”

            “ชู่ว อย่าเสียงดัง!” น้ำเสียงนี้กำลังกลั้นขำเต็มที่ “เอาไงมึง ให้น้องเทคกูผ่านมะ”

            “ผ่านก็เหี้ยแล้ว สงสารน้อง เดี๋ยวคณะอื่นขำ หรือมึงอยากให้น้องเทคมึงดังขึ้นไปอีก”

            “เอาไง คิดใหม่มั้ยล่ะ?” อันนี้เสียงพี่ผู้หญิงใจดี ผมจำได้ ที่มะกี้ทำหน้าเห็นผีนั่นแหละ

            “เออ ให้พวกพี่สันช่วยคิดให้น้องหน่อย”

            “กูว่าให้มันลองทำอีกที ถ้าไม่เวิร์คก็ค่อยคิดให้มัน”

            การประชุมเพลิงจบลงพร้อมกับเสียงฝีเท้าของรุ่นพี่ที่แตกฮือคล้ายกับว่าชุมนุมเสร็จแล้ว

            โห่...ได้ยินแบบนี้ก็รู้หมดดิว่าพี่เทคผมอยู่แถวนี้ อยากเจอจังเลยอะ ผมชอบนะ เขาซื้อขนมมาให้ผมบ่อยดี อร่อยๆ ทั้งน้านนนน แต่ทำไมเวลาเขียนจดหมายต้องแอ๊บว่าเป็นผู้หญิงด้วย โด่ว! โป๊ะแตกแล้วเฮียยย

            “ลืมตาได้!” กลับมาวางฟอร์มว้ากกันอีกละ “ใช้อะไรคิดครับคุณกุ้ง!!

            ทำไมพี่ๆ เขาทำหน้าซีเรียสจัง ไม่มีร่องรอยการแอบขำเมื่อกี้เลย แหมมม ไม่ต้องดุกันก็ได้ คุยกันดีๆ เซ่ะ รักษาอิมเมจจัง

            “เอาไง! จะให้โอกาสทำอีกที โอเคมั้ย!?

            “ครับ...” ทำกะผมเลือกได้ที่ไหนกันเล่า

            “เร็ว คิดตรงนี้แหละไม่ต้องเข้าไปนั่งมันแล้ว”

            “เอ๊า...”

            “เอ๊าอะไร?”

            “เอ๊าแบบโอ๊ยยยย มันคือการอุทานน่ะครับ คือว่าถ้าผมยืนตรงนี้กลัวคิดไม่ออก”

            แล้วพี่ว้ากคนนั้นก็เดินเข้ามายืนกอดอกประจันหน้าจ้องผมเต็มที่ อะหือออ หน้าตาดีเหมือนกันนะครับ ถึงจะเคราเยอะดูเซอร์ไปหน่อยก็เหอะ

            “จะมองกูหรือจะคิดฮะ!

            “มันกดดันทั้งสองทางเลยอะพี่...”

            “เร็ว!

            “ก็ได้ๆ คร้าบบบ...” ไม่เห็นต้องตะโกนเลยนี่

            ผมสูดหายใจรวบรวมความกล้าอีกรอบ ถ้างั้นก็ต้องใช้ไม้ตายแล้วสินะ หึ คราวนี้ถ้าไม่ผ่านให้มันรู้ไป

            ไอ้อู๋ที่กำลังนั่งเก้าอี้ลมจนเหงื่อซ่กทำปากขมุบขมิบให้กำลังใจผมเต็มที่ โอเค...คราวนี้มึงไม่ผิดหวังแน่เพื่อนรัก

            “ผมพร้อมแล้วครับ”

            “เชิญ!” พี่ว้ากสุดโหดถอยออกไป ผมกลับมาประจันหน้ากับทุกคนอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้พวกเขาทำหน้าลุ้นกันหนักกว่าเดิมอีก

            “ผมชื่อนายอิสระ นามสกุลปัจฉิมสะหะ ชื่อเล่นกุ้ง...”

            “....”

            ผมตั้งการ์ดขึ้นมาในท่ากังนัมสไตล์ เตรียมทำท่าแบ๊วเต็มที่

            น้องกุ้งน่ารัก ใครไม่รักก็บ้าแล้วววววว (ทำเป็นจิ้มแก้ม) จบจากโรงเรียนเซนต์เจมส์... ยอม! ยอมเป็นข้าวมันไก่! (ทำท่าไก่ขัน กะต๊าก กะต๊าก) อยู่เอกการแสดงและกำกับการแสดง”

            ผมแอบเห็นรอยยิ้มที่มุมปากของพี่ว้ากหน้าโหดเคราแพะคนนั้นอยู่แปบนึง แต่เมื่อผมจ้องไปเขากลับปั้นหน้าโหดซะดื้อๆ มันเลยเดาไม่ได้ว่าพี่เขาโอเคหรือเปล่า

            “พวกพี่ว่าไง” หัวหน้าว้ากหันไปถามรุ่นพี่คนอื่นๆ

            ทุกคนพยักหน้าหงึกๆ พวกพี่ใจดีบางคนแอบมีรอยยิ้มด้วย เฮ้ยยย มีหวัง แปลว่ามีสิทธิ์ผ่านใช่ปะ?

            “เออ ก็ดี” พี่เครางามพยักหน้าส่งๆ แหมมม ชอบก็บอกมาเถอะพี่แพะภูเขา

            “ครับ...”

            “แต่ผมจะถามความเห็นคนอื่นหน่อย คุณเดินตามผมมานี่...”

            ผมขมวดคิ้วทำหน้างงใส่ แต่ก็เดินตามเขาไปแต่โดยดี พี่ว้ากสุดเซอร์คนนี้พาผมไปยังลานคณะวิทยาศาสตร์ที่อยู่ใกล้ๆ กัน ตรงนั้นมีพี่ปีโตกำลังทำกิจกรรมสร้างสรรค์ให้น้องๆ เต้นรอบกลองอย่างเอาเป็นเอาตาย เห็นแล้วอิจฉาจนอยากจะเข้าไปกลางวงแล้วจัดสักสามสี่เสต็ป เห็นมะเขาไม่เห็นต้องดุใส่กันก็ยังรักกันเลยนี่ โธ่!

            “ไอ้เก่ง!” พี่ว้ากตะโกนเรียกผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งกำลังหันหลังเท้าเอวมองดูน้องๆ คณะตัวเองเต้นอยู่

            “ว่าไงมึง” เสียงไม่เท่าไหร่ พอหันมาเท่านั้นแหละผมนี่แทบสตั๊นเลย คนอะไรมันจะหน้าตาดีขนาดนี้อะ!!!

            แงงง จาอาววว จาอาวววว

            “มึงดูน้องกูแนะนำตัวหน่อย”

            พี่วิทยาคนนั้นเปรยตามองมองผมช้าๆ พร้อมกับรอยยิ้ม “จะให้ดูทำไม น้องเขาดังอยู่แล้วนี่”

            อึ๋ยยยยยเขินนนนน รู้จักกันด้วยเหรอออออ

            เอ๊ะ...ที่ว่าดัง เขาหมายถึงดังในด้านไหนหว่า

            “กูหมายถึงท่าแนะนำตัว”

            “อ๋อ เอาดิ” พี่สุดหล่อหน้าใสคนนั้นหันไปหยุดน้องๆ ที่กำลังเต้นอย่างบ้าคลั่ง “ปีหนึ่งพักก่อน มาดูสินกำแนะนำตัวกันเร็ว”

            พอได้ยินคำว่าสินกำทุกคนก็ให้ความสนใจทันที พวกเขามองมาทางผมแสดงทีท่าอย่างกับเห็นดารา แหงะ ไม่ต้องมองกันอย่างนั้นก็ได้ครับ รู้ว่าการแนะนำตัวของคณะเรามันเจ๋ง แต่สำหรับผมอาจจะเห่ยก็ได้นะ อย่าคาดหวังเลยเพื่อนๆ

            “พร้อมแล้วเริ่มเลยนะคุณ” พี่ว้ากหันมาบอก “อย่าให้เดือนมหาลัยปีที่แล้วผิดหวังนะ”

            หาอะไรนะ!? พี่สุดหล่อคนนี้เป็นเดือนมหาลัยเลยเหรอ... มิน่าล่ะ หล่อสวรรค์ปั้นแบบนี้ อยากจะยกนิ้วให้... ยกตัวให้ด้วยก็ได้เอ๊า!

            “สู้ๆ นะครับน้องกุ้ง” พี่เก่งยิ้มหวาน

            โอ๊ยยย ได้ฮักกับอ้ายยยย เหมือนใจได้ปริญญา

            “ขออนุญาตแนะนำตัวครับ!” ผมยกมือ ก้าวขาเข้าไปข้างหน้าด้วยความมั่นใจ “ผมชื่อนายอิสระ นามสกุลปัจฉิมสะหะ ชื่อเล่นกุ้ง น้องกุ้งน่ารัก ใครไม่รักก็บ้าแล้ว! จบจากโรงเรียนเซนต์เจมส์...ยอม! ยอมเป็นข้าวมันไก่! อยู่เอกการแสดงและกำกับการแสดง...”

            ผมได้ยินเสียง “งื้อออออออ” แบบเก็บอารมณ์มาจากสาวๆ กลุ่มหนึ่ง ผมไม่ได้หันไปมองหรอกเพราะสายตายังจบจ้องไปที่ดวงตาคู่สวยของพี่เก่ง คนอะไรตาหวานชะมัด นี่กะจะให้ผมละลายอยู่ตรงนี้เลยใช่มั้ยเอ่ย

            ยืนยันคำเดิมว่าจาอาววววว จาอาววววว

            “มึงโอเคมั้ย” พี่ว้ากคณะผมเดินเข้ามา

            “ไม่เคก็เหี้ยแล้ว น้องน่ารักขนาดนี้”

            งุ้ยยยยยยย ตัวจะระเบิดเป็นปลาปั๊กกะเป้าแล้วนะถ้าหยอดหรือจิ้มอีกทีอะ

            “งั้น...ท่าแนะนำตัวของคุณ ผ่าน!

            “เย่สสสส” ถึงจะกำลังปลาบปลื้มกับคนหน้าตาดี แต่พอได้ยินประโยคนั้นจากพี่ว้ากผมถึงกับกระโดดตบมือเลยทีเดียว ฮือออ ในที่สุดก็ผ่านแล้วโว้ยยยยยยย

            “เชิญคุณกลับไปที่แถวด้วย” แล้วพี่แสนโหดก็หันหลังขวับเดินกลับไป โดยไม่ลืมโบกมือลาเพื่อนอย่างพี่เก่งที่ยังไม่หยุดยิ้มให้ผมเลย

            “สู้ๆ นะน้องกุ้ง พี่รู้รับน้องสินกำมันเหนื่อย”

            “เอ่อ...” เอ๊า พี่เก่งชวนคุยแบบนี้ ไปต่อไม่ถูกเลยสิฮะ เอแต่เขาไม่มีกฎห้ามคุยกับรุ่นพี่คณะอื่นนี่นา “ขอบคุณนะครับพี่”

            “ดีใจด้วยนะครับที่สอบติด ตั้งใจเรียนนะ”

            “แน่นอนครับพี่...” ผมทำทีจะหันหลัง แต่ไม่รู้ทำไม๊ทำไมอยากมองหน้าเขาชัดๆ อีกครั้ง ของดีๆ แบบนี้ไม่อยากให้หลุดมือไปง่ายๆ อะ

            “พี่เก่งครับ” ผมย่นจมูกด้วยความเขิน

            “ว่าไงเอ่ย?”

            “พี่ เอ่อ...” เอาวะ ฮึบ! “พี่มีแฟนยังอะครับ”

            พี่เก่งเหมือนจะงงๆ กับความกล้าบ้าบิ่น แต่พอตั้งสติได้เขาก็ยิ้มออกมาอย่างน่าเอ็นดู

            “ยังไม่มีครับ”

            “ถ้างั้น...” ผมเดินเข้าไปประชิดตัวเดือนมหาลัยคนล่าสุดจากคณะวิทย์ “ผมขอนอนกับพี่ได้มั้ย”

            “หืม?” พี่เก่งเอียงคอ

            “นะฮะ”

            ถึงจะนิ่งกันอยู่นาน สุดท้ายพี่สุดหล่อคลี่ยิ้มบางๆ ในที่สุด

            “ทำไมจะไม่ได้ล่ะ”

            ไชโย! ติดกับแล้วหนึ่ง ผมนี่ยิ้มแป้นเพราะความเขินเต็มที่เลย เย่! ชีวิตมหาลัยเริ่มสดใสแล้วโว้ยยยยย

            “คุณกุ้ง!” เราทั้งสองคนสะดุ้งเมื่อมีเสียงตะโกนมาจากอีกฟากของลานกว้าง “จะคุยกับผู้ชายอีกนานมั้ย!! กลับมาที่แถว! สิบ เก้า แปด เจ็ด....”

            แว๊กกกกก ผมรีบโบกมือลาคนตรงหน้าอย่างเสียดายก่อนจะรีบใส่เกียร์วิ่ง

เดี๋ยวคุยกันนะพี่เก่ง ต้องกลับไปลงนรกก่อน

โอ้โห ชีวิตมหาลัยมันสบายๆ ง่ายๆ อย่างกับซื้อของที่ลาซาด้าแบบนี้นี่เอง ตื่นเต้นรอวันเปิดเทอมไม่ไหวแล้ววววว



TBC*

 :hao7: :hao7: :hao7: :hao7:

แวะมาเปิดเรื่องใหม่ ต้อนรับลมหนาวๆ แบบนี้
ฝากน้องกุ้งไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะครับบบบบบบ

พูดคุยกันได้ที่ https://www.facebook.com/thene0classic
หรือ #อย่ามาอยู่กับกุ้ง ก็ได้นะฮัพ แต่ถ้าใครเม้นกับบวกเป็ดให้เนี่ยจะเต้นแบบน้องกุ้งเรยยยยย
ถือเป็นแรงใจต้านภัยหนาวนะคร้าบบบ <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.689K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,510 ความคิดเห็น

  1. #5504 Wafuii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 13:57
    ขอกันง่ายๆแบบนี้เลยหรออ
    #5,504
    0
  2. #5435 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 13:20
    ชอบตอนนางแนะนำตัว555555
    #5,435
    0
  3. #5428 After_TeaTime (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 22:57
    น้องกุ้งงงงงงงงง น้องว้อยยยยยยย น๊องงงงงงงงง 5555555ขำหนักมาก5555555 น้องทำอาร๊ายยยยยย คำว่านอนมันตีได้หลายความหมายนะลู๊กกกกกกก555555
    #5,428
    0
  4. #5420 Jibangrin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 17:32
    น้องโว้ยยยยยย5555555
    #5,420
    0
  5. #5410 คนบ้าวาย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 05:22

    คือเพิ่งมาอ่าน แต่อ่านครั้งแรกก็ตกใจเลย ขอนอนด้วย?? มันต้องมีจุดเริ่มต้นมาจากการที่มีคนเข้าใจผิดนางใช่มั้ย55

    #5,410
    0
  6. #5388 TTHHUUNNDDEERR (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 16:15
    โอ้ยยน้องงงง
    #5,388
    0
  7. #5361 Shipnielong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 11:40
    น้องงงงง เดี๋ยวก๊อนนนน
    #5,361
    0
  8. #5358 Xialyu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 21:49
    พาคนเค้าคิดไปไกลนะลูก
    #5,358
    0
  9. #5337 BPJK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 00:08

    เด๋ววววววววววววว คำว่านอนของเราเท่ากันรึเปล่าคะน้องกุ้ง55555555555

    #5,337
    0
  10. #5333 PATASIQI (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 19:13
    น้องงงงงงง ไม่ได้นะลูกกก มือกำไม้เรียวสุด!
    #5,333
    0
  11. #5326 PINKLAND (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:04
    น้อง!!!
    #5,326
    0
  12. #5289 lills (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:41
    555555555555555ตลก
    #5,289
    0
  13. #5283 toonytoony (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:05
    เริงมากกกก555
    #5,283
    0
  14. #5237 fumio101 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:40
    แงงงงงเจ้ากุ้งน่ารักจังเลย อยากหยิกอะ น้องดูดื้อ แล้วชวนไปนอนด้วย พูดยังงี้ใครจะไม่คิดไปไกลถึงดาวพลูดโตบ้าง หืออออ
    #5,237
    0
  15. #5220 PaulaPum (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:38
    น้องกุ้งตกลงหนูใสหรือป่าวลูกกก
    #5,220
    0
  16. #5194 oiLL (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:55

    นอนอะไร นอนยังงายยยยยยย

    #5,194
    0
  17. #5187 Callmeyou (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 11:08
    ก็พูดแบบนั้นคนเขาก็เข้าใจผิดซิหนู
    #5,187
    0
  18. #5126 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 16:47
    ยอม! ยอมเป็นข้าวมันกุ้ง! เอ้ย ไก่!!
    #5,126
    0
  19. #5124 BATz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 15:02
    ยอมจ้าาาาาาาาาาาาาย๊อมมมมมม
    #5,124
    0
  20. #5050 nutcharin_fang (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:57
    โอ้วโห รุกแรงเวอร์
    #5,050
    0
  21. #5010 PCY_BBH_PLOY (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 10:30
    น้องงงงงงโว้ยยยยยยยยยย
    #5,010
    0
  22. #4936 ojay2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 17:06
    น้องงงงงง ออกตัวแรงงงมากกก
    #4,936
    0
  23. #4895 mmyu24 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 23:21
    น้องกุ้งลูก 55555 เอางี้เลยนะ
    #4,895
    0
  24. #4879 K_57 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 22:44
    น้องงงง น้องนอนยังไง นอนดูดาวเหรอหนู โอ๊ยยยยยยยยยยย ใจจจจจจจจจ
    #4,879
    0
  25. #4841 MManatsawan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 12:56
    น้องงงงงงกุ้ง
    #4,841
    0