เว่ยซูฮวา สนมร้ายยอดดวงใจ

ตอนที่ 20 : นางกำลังจะไม่สบาย!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,758
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 688 ครั้ง
    21 ก.ค. 62

ตอนที่ 20


     ภายในตำหนักคุนหนิงตำหนักที่สตรีทั่วทั้งแผ่นดินหวังที่จะได้เข้ามาอาศัยอยู่นั้น สตรีงดงามผู้เป็นเจ้าของในชุดปักลายหงส์ สัญลักษณ์แห่งอำนาจที่เหนือคนนับหมื่นอยู่ใต้เพียงผู้เดียว เรียวนิ้วยาวที่สวมปลอกเล็บยื่นไปหยิบปิ่นลายหงส์อันเป็นเครื่องประดับประจำตำแหน่งของฮองเฮา นางลูบไล้มันอย่างช้า ๆ ทะนุถนอมยิ่ง ทว่าแม้มันจะสูงค่าทั้งยังมาพร้อมกับอำนาจ แต่หากมันแลกเปลี่ยนกับพระทัยของผู้เป็นพระสวามีได้ นางก็ยินดีจะแลก


     “ฮองเฮาเพคะ”


     เฉินหว่าอิ๋งวางปิ่นสูงค่าในมือลงแล้วเอ่ยถาม “มีอันใดหรือ”


     สวีจิ้งนางกำนัลคนสนิทเอ่ยเล่าเรื่องราวของเฉินไฉเหริน “...ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้พระองค์เป็นผู้ลงโทษเฉินไฉเหรินเพคะ”


     “หึ” ได้ฟังเรื่องราวของน้องสาวต่างมารดา เฉินหว่าอิ๋งก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มเย้ยหยัน นางคิดว่าตัวเองเป็นผู้ใด คิดว่าวังหลังแห่งนี้เป็นจวนตระกูลเฉินหรืออย่างไร ที่จะมาแสร้งบีบน้ำตาทำตัวเป็นสตรีอ่อนแอถูกรังแกแล้วจะได้รับความเห็นใจ เว่ยเจาอี๋ก็นับว่ามีฝีมืออยู่ไม่น้อยที่สามารถฉีกหน้ากากจนเฉินซืออินที่มักจะระวังตัวให้หลุดกิริยาต่อล้อต่อเถียงออกมาได้ “นางคงคิดว่าตัวนางเป็นนางเอกละครงิ้วกระมัง แสร้งทำเป็นอ่อนแอ ทำตัวน่าสงสารเพื่อขอความเห็นใจจากบุรุษ ทว่าน่าเสียดายที่ฝ่าบาทมิใช่บุรุษทั่วไป ทั้งยังหลงใหลในตัวเว่ยเจาอี๋ถึงเพียงนั้น คิดจะแย่งชิงฝ่าบาทกับเว่ยเจาอี๋ก็ต้องดูด้วยว่าตนนั้นมีความสามารถหรือไม่” 


     “ฮองเฮาจะทรงลงโทษเฉินไฉเหรินเช่นไรหรือเพคะ” สวีจิ้งส่งถ้วยชาให้ฮองเฮา


     “ฝ่าบาททรงสู้อุตส่าห์เห็นแก่หน้าข้า ให้ลงโทษน้องสาวที่น่ารักด้วยตนเองจะทำให้พระองค์ผิดหวังได้อย่างไร” ย้อนกลับไปเมื่อคราที่นางยังเป็นเพียงคุณหนูใหญ่ตระกูลเฉิน นางกลับถูกน้องสาวต่างมารดาผู้เกิดจากอนุชั้นต่ำปั่นหัวครั้งแล้วครั้งเล่า แสร้งทำเป็นหญิงสาวผู้อ่อนแอบอบบาง จนใคร ๆ ก็มองว่านางเป็นตัวร้ายเป็นสตรีร้ายกาจ ยามนางกลายเป็นฮองเฮา น้องสาวตัวดีก็ยังเล่นเล่ห์ใส่ท่านพ่อขอให้ส่งตัวมาเป็นผู้ช่วยนาง เหอะ! อยากได้ตำแหน่งของนางเสียไม่ว่า!


     “ถ่ายทอดคำสั่ง เฉินไฉเหรินไม่รู้ความให้ไปนั่งคุกเข่าขออภัยเว่ยเจาอี๋อยู่หน้าตำหนักเหลียนฮวาสักสองชั่วยาม หลังจากนั้นให้คัดกฎระเบียบของวังหลังห้าร้อยจบ ห้ามย่างเท้าออกจากตำหนักจนกว่าจะคัดเสร็จ” เพราะเป็นถึงบุตรีของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย แม้จะเป็นเพียงบุตรอนุแต่ก็ไม่เคยต้องคุกเข่าขออภัยผู้ใด มาในยามนี้กลับต้องคุกเข่าขออภัยคงทำให้เฉินซืออินแทบกระอักเลือดเลยกระมัง




     เว่ยซูฮวาที่กำลังนั่งกินขนมฝีมือพ่อครัวหลวงประจำฮ่องเต้อย่างเอร็ดอร่อย ก็ต้องสำลักเมื่อนางกำนัลมาแจ้งว่าฮองเฮาสั่งลงโทษให้เฉินไฉเหรินมานั่งคุกเข่าอยู่หน้าตำหนักเหลียนฮวา ฮองเฮาต้องการสร้างความอับอายให้แก่น้องสาวของตนเอง เช่นนั้นนางก็จะช่วยส่งเสริมก็แล้วกัน


     เฉินซืออินที่กำลังนั่งคุกเข่าอยู่หน้าตำหนักเหลียนฮวาเป็นอันต้องงุนงงต่อการกระทำของเหล่านางกำนัล ที่ยกโต๊ะตัวเล็กและเก้าอี้ออกมาวางอยู่ใต้ต้นไม้หน้าตำหนัก ไม่ห่างจากที่นางคุกเข่าอยู่มากนัก ไหนจะชาและของหวาน ทว่ายามร่างบอบบางของผู้เป็นเจ้าของตำหนักก้าวเท้าออกมานั่ง เฉินซืออินก็ได้แต่จิกมือลงหน้าขาของตัวเอง


     หญิงสาวยกยิ้มแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน “เฉินไฉเหรินต้องมานั่งคุกเข่าขออภัยข้าเช่นนี้ หากข้ายังคงนั่งอยู่แต่ในตำหนักคงทำให้ผู้อื่นคิดว่าข้าไม่เห็นใจต่อความตั้งใจของเฉินไฉเหริน ดังนั้นข้าจะออกมานั่งดูความตั้งใจของน้องไฉเหรินให้เต็มตาก็แล้วกัน”


     เหอะ ทำเป็นพูดดี! เหตุใดนางจะไม่รู้ว่านางปีศาจจิ้งจอกนี่ต้องการเยาะเย้ยนาง รอก่อนเถิด รอก่อน หากวันใดที่นางก้าวเท้าไปอยู่ในจุดที่เหนือกว่าผู้ใด นางจะเยียบพวกมันทุกคนให้จมดิน!


     เว่ยซูฮวาเห็นสายตาอาฆาตแค้นก็หยักไหล่ไม่สนใจ ยังคงจิบชาและขนมอย่างสบายอารมณ์





     

     ค่ำคืนนี้สนมทุกผู้คนต่างแต่งกายอย่างงดงามประณีตมากกว่าที่เคย ด้วยหวังให้ตนได้เป็นนกยูกผู้ถูกยิง(มาจากสำนวนนกยูงบนฉากถูกเลือก เดิมหมายถึงการเลือกลูกเขย ต่อมาใช้หมายถึงเป็นผู้ได้รับเลือกจากตัวเลือกจำนวนมาก) เป็นผู้ที่ฝ่าบาททรงเลือกที่จะมอบทายาทมังกรให้ พวกนางทุกคนต่างหวังให้ฝ่าบาทเสด็จมาหา แม้ความหวังนั้นจะริบรี่ก็ตามที


     เว่ยซูฮวานั่งแช่อยู่ในอ่างน้ำที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ คราแรกแรกนางก็ไม่ได้คิดที่จะแต่งตัวอย่างประณีตเช่นผู้อื่น ทว่าพอคิดไปคิดมาในเวลาที่สนมทุกผู้คนต่างแต่งตัวให้งดงามออกมายืนชม้ายชายตารอให้ฮ่องเต้เสด็จมาหา แต่นางกลับไม่ยอมโผล่ออกไปร่วมวงก็ดูจะแปลกอยู่ไม่น้อย


     หลินผิงและหว่านรั่วทำเพียงม้วยผมของนางขึ้นโดยใช้ปิ่นปักผมหนึ่งอันปักลงไป ไม่ลืมที่จะดึงปรอยผมเล็กน้อยให้ลงมาละใบหน้าและลำคอระหง ใบหน้าก็เพียงผัดแป้งบาง ๆ ทาน้ำมันลงบนริมฝีปากให้ดูเอิบอิ่ม กลางหน้าผากถูกแต่งแต้มด้วยดอกเหมยฮวา เว่ยซูฮวาสวมใส่ชุดสีฟ้าอ่อนแสนเบาบางอวดเรือนร่างอรชร


     หากเทียบกับสนมนางอื่น การแต่งกายของเว่ยซูฮวาก็แสนจะธรรมดา ทว่าไม่รู้เหตุใดการแต่งกายเช่นนี้กลับทำให้เว่ยซูฮวายิ่งดูเย้ายวน 


     สนมนางในที่อยู่ใกล้ ๆ กับตำหนักเหลียนฮวา เห็นเว่ยเจาอี๋ปรากฏกายก็พาลทำให้ความมั่นใจที่ตนมีนั้นมลายหายไปกับสายลม แวบหนึ่งพวกนางอดคิดไม่ได้ว่าหากตนเป็นชาย ตนก็คงจะยอมทำทุกอย่างเพียงเพื่อหวังให้ได้เชยชมสตรีนางนี้


     เพียงไม่นานขบวนเสด็จของฮ่องเต้ก็ผ่านตำหนักต่าง ๆ มาเรื่อย ๆ สนมตำหนักเหล่านั้นก็ได้แต่น้ำตาตกใน เมื่อตนนั้นไม่ได้ถูกยิง


     หลี่หยางฮุ่ยเห็นร่างอรชรในชุดพริ้วไหวออกมายืนรอรับ ใจพลันรู้สึกหวานล้ำ นี่คือความรู้สึกของสามีที่ทำงานหนักแล้วกลับมาเจอภรรยารักออกมายืนรอรับใช่หรือไม่


     หญิงสาวย่อกายกำลังจะถวายความเคารพก็ถูกร่างหนาดึงเขาสู่อ้อมแขน “ร้อนเพียงนี้เหตุใดจึงออกมายืนด้านนอก”


     “เพื่อรอฝ่าบาทร้อนแค่ไหนหม่อมฉันก็ทนได้เพคะ” เว่ยซูฮซากล่าวด้วยรอยยิ้มเขินอาย


     “เจ้าน่ารักถึงเพียงนี้ เราคงต้องให้รางวัล” หลี่หยางฮุ่ยเชยคางของหญิงสาวให้สบตาตน แล้วประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากอวบอิ่มนั้น


     สัมผัสแผ่วเบาดุจแมลงปอสัมผัสผิวน้ำ จากนั้นก็ค่อย ๆ เน้นหนักลงมา ทำให้ก้อนเนื้อในอกซ้ายของเว่ยซูฮวาเต้นแรงราวกับจะกระเด็นออกจากอก ใบหน้างามเห่อร้อนจวนเจียนจะระเบิด 


     ศิษย์พี่แสดงงิ้วสมจริงเกินไปแล้ว!


     สนม ขันที นางในในที่นั้นต่างก็ก้มหน้าหลุบสายตาลงกับพื้น ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ เขินอายต่อการแสดงความรักของฮ่องเต้กับพระสนม


     เมื่อรับรู้ได้ถึงลมหายใจที่ค่อย ๆ ติดขัดของนาง หลี่หยางฮุ่ยถอนริมฝีปากของตนออกจากริมฝีปากบางอย่างแสนเสียดาย มีเพียงยามอยู่ต่อหน้าผู้คนเช่นนี้เขาถึงจะได้ทำตามความต้องการที่อยู่ในส่วนลึกของจิตใจอันดำมืดของตน แม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าไม่ควรเอาเปรียบนาง ทว่าเขาก็ไม่อาจหักห้ามใจได้จริง ๆ


     เห็นเจ้าตัวน้อยในอ้อมแขนกระพริบตาปริบ ๆ ทั้งใบหน้าก็ขึ้นสี หลี่หยางฮุ่ยก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบา ๆ 


     เสียงนั้นทำให้สติของเว่ยซูฮวากลับเข้าร่างของตน ระลึกได้ว่าตนยังอยู่ท่ามกลางสนม นางในมากมาย จึงยกมือทุบหน้าอกของชายหนุ่ม “ฝ่าบาท ทำอันใดน่ะเพคะ”


     “เจ้าจักอายอันใด ผู้คนเยอะแยะ” หลี่หยางฮุ่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน


     “ฝ่าบาท!” เว่ยซูฮวากล่าวด้วยความแง่งอน ทว่าใบหน้ายังคงแดงระเรื่อไม่เปลี่ยนแปลง


     “หึหึ เอาล่ะเราจะไม่แกล้งสนมรักแล้ว” หลี่หยางฮุ่ยยกยิ้มแล้วกระชับแขนพานางเดินเข้าไปยังในตำหนัก


     เมื่ออยู่กันเพียงสองคนเว่ยซูฮวาก็ออกตัววิ่งเร็วจี๋กระโดดขึ้นเตียงนอนของตน แล้วหยิบผ้าห่มขึ้นมาคลุมเหลือไว้เพียงแต่ดวงตาที่บัดนี้ไม่ต่างจากแววตาของกวางน้อย 


     หลี่หยางฮุ่ยยกยิ้มแล้วเอ่ยถามนาง “เป็นอันใดไป”


     “ขะ…ข้าไม่เป็นอันใดเจ้าค่ะ” จะให้นางบอกอย่างไร นางรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะป่วย! ใจก็เต้นแรงราวกับจะระเบิด ใบหน้าเห่อร้อน เห็นหรือไม่ว่านางกำลังจะไม่สบาย! ทว่านางก็ไม่เข้าใจเหตุใดยิ่งเข้าใกล้ศิษย์พี่ก็ยิ่งรู้สึกถึงอาการป่วยมากยิ่งขึ้น


     หลี่หยางฮุ่ยเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวแล้วดึงผ้าห่มที่ปิดหน้าของนางลง “เจ้าไม่สบายหรือ” ทั้ง ๆ ที่รู้ดีอยู่แก่ใจว่านางกำลังเขินอาย แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะเย้าแหย่


     “ข้าก็คิดเช่นนั้นเจ้าค่ะ” เว่ยซูฮวาทำหน้าตาดุจแมวน้อยน่าสงสาร 


     “ไหนอาการของเจ้าเป็นเช่นไร” 


     “ก็…” เมื่อย้อนนึกไปถึงงิ้วที่ศิษย์พี่แสดงที่หน้าตำหนัก ใจก็ยิ่งเต้นแรงมากยิ่งขึ้น ใบหน้าก็เห่อร้อนยิ่งกว่าเดิม “แง ข้าก็ไม่รู้เจ้าค่ะ!” เว่ยซูฮวาว่าแล้วก็คลุมโปง ล้มตัวลงนอนแล้วม้วนตัวกับผ้าห่มกลิ้งเข้าไปด้านใน


     หลี่หยางฮุ่ยมองนางด้วยแววตารักใคร่ ไม่คิดจะทำให้นางลำบากใจไปมากกว่านี้ เพียงเท่านี้เจ้าตัวน้อยก็สับสนมากเกินไปแล้ว เขาจะอดทนรอค่อย ๆ ก้าวทีละก้าว




     ข่าวการเสด็จไปยังตำหนักเหลียนฮวาของฝ่าบาทก็กระจายไปอย่างรวดเร็ว แม้ไม่ได้เหนือความคาดหมาย เพราะที่ผ่านมาฝ่าบาทเสด็จตำหนักในห้าครั้งก็ไปหาเว่ยเจาอี๋ไปแล้วเสียสี่ครั้ง เพียงแต่พวกนางนึกว่าในครานี้ฝ่าบาทจะเสด็จตำหนักหวางกุ้ยเฟยหรือไม่ก็โจวซูเฟยก่อนผู้ใดก็เท่านั้น 


     เอาเถิด จะโทษก็ต้องโทษที่พวกนางมิได้มีใบหน้าล่อลวงผู้คนดุจนางปีศาจจิ้งจอกเช่นสตรีแซ่เว่ยผู้นั้น!


     หญิงงามร่างบอบบางในชุดสีน้ำเงินอันประณีต ใบหน้างามที่เคยถูกตบแต่งให้งดงามเฉิดฉัน น้ำตาที่เปอะเปื้อนอยู่บนใบหน้าก็ทำลายความงดงามนั้นให้เหลือเพียงความเศร้าหมองระคนทุกข์ใจ    


     “ฮึก ฮือ ๆ” นางน่าจะรู้แต่แรกว่าไม่ว่าเช่นไร ฝ่าบาทก็ไม่มีทางเสด็จมาหานาง แต่นางก็ยังคงหวัง หวังว่าพระองค์จะเสด็จมา หวังให้บุรุษที่นางหลงรักมอบโอรสของเขาให้แก่นาง


     ช่างน่าสมเพชนัก!


     “คุณหนู” เสี่ยวหลิงเอ่ยเรียกคุณหนูของตนเบา ๆ สาวใช้คนสนิทอดไม่ได้ที่จะน้ำตาซึมเมื่อเห็นความเจ็บปวดจวนเจียนใจสลายของผู้เป็นนาย


     “ข้าไม่ดีตรงไหนหรือ” หวงรุ่นหงปราดน้ำตาของตนแล้วหันไปหาสาวใช้คนสนิท


     “ไม่เลยเจ้าค่ะ คุณหนูของบ่าวดีที่สุดเจ้าค่ะ” เสี่ยวหลิงส่ายหน้า มือทั้งสองข้างของนางจับอยู่ที่ข้อเท้าของผู้เป็นนาย


     “แล้วเหตุใดฝ่าบาทถึงไม่เคยเหลียวแลข้า” ทั้ง ๆ ที่นางมาก่อนผู้ใด รักพระองค์มาก่อนใคร เหตุใดพระองค์ถึงได้มองข้ามนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เหตุใดพระองค์จึงไม่เห็นใจนางบ้าง  





     เช้าวันต่อมายามที่เจิ้งตงต้าเจียงจวินก้าวเท้าเข้าไปยังด้านในท้องพระโรง บรรดาขุนนางน้อยใหญ่ต่างก็กระตือรือร้นเข้ามาทำความเคารพ พูดจาประจบสอพลอ ทั้งยังไม่ลืมกล่าวถึงบุตรีที่เป็นพระสนมของฝ่าบาท เอ่ยชื่นชมความงดงามของนางอย่างไม่ขาดปาก


     เว่ยจิ่นสือเพียงยกมุมปากคล้ายยิ้มไม่คล้ายยิ้ม หาได้ยินดีต่อคำสรรเสริญจอมปลอมเหล่านั้น เช่นไรตระกูลเว่ยก็ต้องเดินทางมาถึงจุดนี้ในไม่ช้าก็เร็ว เฮ้อ ก็ผู้ใดใช้ให้บุตรีของเขาเป็นดั่งดวงใจของมังกรกันเล่า ที่จริงเขาหาได้ชื่นชอบการแกร่งแย่งอำนาจชิงดีชิงเด่น และก็ไม่หวังให้บุตรสาวมาเผชิญหน้าเช่นเดียวกัน ทว่ายามเห็นถึงความจริงใจ ความรักใครที่ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดินมอบให้นางแล้ว เขาก็อดจะถอนหายใจออกมา จะหาชายใดที่รักใคร่บุตรีของเขาได้เท่าบุรุษผู้นี้เห็นทีจะไม่มี


     ดังนั้นแล้วเพื่อความสุขของบุตรสาว เพื่อความสงบสุขของแผ่นดิน เพื่อความมั่นคงต่อราชสำนัก ไม่อยากยุ่งเกี่ยวก็คงต้องยุ่งเกี่ยว ไม่อยากมีอำนาจก็คงต้องมีอำนาจ 


     ใบหน้าที่ทักทายอย่างยิ้มแย้มของตระกูลเฉิน หาได้แตกต่างจากของตระกูลหวางและตระกูลโจว ทว่าไฉนเขาจึงจะไม่รู้ภายใต้ใบหน้ายิ้มแย้มคงซ่อนแผ่นการกำจัดตระกูลเว่ยไว้มากมาย


     แต่เขา เว่ยจิ่นสือ หากไม่แน่จริงก็คงไม่สามารถยืนหยัดมาได้ถึงสองแผ่นดิน เขาก็ไม่ใช่ตะเกียงที่ขาดน้ำมัน จะปล่อยให้ถูกกระทำแต่ฝ่ายเดียวได้อย่างไร 


     แววตาของแม่ทัพผู้มากประสบการณ์วาววับ


     พยัคฆ์ข้างบัลลังก์เป็นเช่นไร หากไม่กลัวตายก่อนเชิญเอามือมาแหย่เถิด






     ไม่เพียงวังหน้าที่เกิดการประจบสอพลอ สรรเสริญเยินยอ วังหลังก็หาได้ต่างกัน ยามเห็นเว่ยเจาอี๋จากเมื่อก่อนที่แม้นางจะถือว่าเป็นคนโปรดแต่พวกนางก็ล้วนมีท่าทีไม่อยากคบค้าสมาคมหรืออยากเข้าใกล้นางปีศาจจิ้งจอกที่แสนเหย่อหยิ่งจองหอง บัดนี้ยามเดินไปยังที่ใดก็มีคนเข้ามาทักทายไม่ขาดสาย 


     ยามเข้าเฝ้าฮองเฮาแม้พระสนมยศใหญ่ ๆ ทั้งหลายจะกล่าวยินดีกับนาง ทว่าสายตาที่มองมานั้นกลับปกปิดความอิจฉาริษยา และอาการอยากเข้ามาฉีกกระชากเว่ยซูฮวาไม่มิด 


     อันที่จริงเว่ยซูฮวาค่อนข้างจะขบขันอยู่ไม่น้อย ในสายตาคนภายนอกก็อาจจะใช่ที่เมื่อคืนฮ่องเต้เสด็จตำหนักนาง นั้นหมายความว่าฮ่องเต้ทรงคาดหวังให้เว่ยเจาอี๋อุ้มครรภ์มังกร ทว่าในความจริงแล้วครรภ์มังกรหาได้เกิดง่ายเพียงเพราะเสด็จภายในคร้ังเดียวกระมัง เหตุใดจึงต้องตื่นเต้นอิจฉาริษยาถึงเพียงนี้ นี่ยังไม่นับว่าทั้งนางและศิษย์ไม่ได้มีการเข้าหอกันจริง ๆ หากนางจะท้องก็คงได้แต่ท้องลมกระมัง




ไรท์ : มาแบบเน้นๆ!




นี่ขนาดอีพี่บอกจะอดทนค่อย ๆ ก้าวทีละก้าวเด้อ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 688 ครั้ง

594 ความคิดเห็น

  1. #592 niyaiismylife (@niyaiismylife) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 21:23
    แงงงงงงง คิดถึงน้องมากกก รีบๆกลับมานะคะ
    #592
    0
  2. #589 jarawee13 (@jarawee13) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 21:28
    มาต่อๆด่วนๆให้น้องเข้าหอจริงๆรอๆนะไรท์คนดี
    #589
    0
  3. #588 tongjub (@tongjub) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 13:43
    รอนะคะ ชอบมากค่า นางเอกฉลาด พระเอกสายเปย์ให้ท้ายสุดๆ555 สนุกค่ะมาอัพเร็วๆนะคะ ขอบคุณค่ะ
    #588
    0
  4. #587 realtasha (@realtasha) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 16:21
    อย่าเทนะคะ รอๆๆๆๆ
    #587
    0
  5. #573 n'yaa (@ruzriyaa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 17:12
    แอบเคือง​เต้อะ ทำไม​ต้องมีอะไรกับพวกสาวงามไม่รู้เนอะไรท์เนอะ
    #573
    0
  6. #570 นาวหวาน (@manow-seed) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 21:02

    รออ่านนะคะ รีบมาน๊าาาาา

    #570
    0
  7. #569 kokopoinut8936 (@kokopoinut8936) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 16:40
    มาต่อเร็วๆนะะะะะะะะะ
    #569
    0
  8. #568 สายลม (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 20:11

    ตอนละสองเดือน

    #568
    0
  9. #566 Neme Sis Allianz (@millens) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 20:30
    มาต่อไววเน้อค่าสส
    #566
    0
  10. #564 moonbless (@moonbless) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 04:00
    กลับมาอัพต่อเร็วเถิด รอนานแล้วจร้า เรื่องกำลังสนุกเลย อยากให้นางเอกได้รู้ว่าพระเอกรักนางเร็วๆ
    #564
    0
  11. #562 KR-Rainstorm (@KR-Rainstorm) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 09:44

    คิดถึงงงงง อย่าหายไปนานรีดใจคอไม่ดีเด้อ
    #562
    0
  12. #552 Noiwannee (@Noiwannee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 21:39
    มาต่อหรือยังคะ
    #552
    0
  13. #551 Japan21 (@Japan21) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 05:13
    สนุกมากค่ะขอบคุณมากนะคะ
    #551
    0
  14. #550 Koykanta123 (@Koykanta123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 19:03
    รอมีe-bookเมื่อไรค่ะ
    #550
    0
  15. #549 noo_nan_na_rak (@noo_nan_na_rak) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 10:36
    ศิษย์น้องรู้ใจตัวเองได้แล้วววว สงสารศิษย์พี่
    #549
    0
  16. #548 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 06:54
    อดทนจริงๆ อิอิ
    #548
    0
  17. #546 Pumpkin_pie (@Pploy_thongjutha) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 20:06
    แกร่งแย่ง​ ต้องเขียนอย่างนี้ป่าว.แก่งแย่ง
    #546
    0
  18. #545 cvin (@littledarklike) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 19:09
    การปรากฏตัวของอ๋อง ต้องมีเบื้องหลัง 5555 เห็นพี่น้องเขาหวานกัน อิจฉา เลยนอกเรื่อง หุหุ
    #545
    0
  19. #543 ++Muses++ (@aanadarling) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 13:34

    สนุกกกกกกกกกกกเมื่อไรศิษย์พี่ใหญ่เราจะสมหวังสักทีสงสาร5555
    #543
    0
  20. #542 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 22:15
    ศิษย์พี่ใหญ่ข้าสงสารท่านจริงๆ
    #542
    0
  21. #541 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 20:26

    ขอบคุณ

    #541
    0
  22. #538 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 15:08
    พี่เต้เป็นคนใจเย็นมากกกกกกกกกกกกกก
    #538
    0
  23. #537 วิภา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 09:21

    ชอบๆๆๆๆๆ

    #537
    0
  24. #536 failAM (@fai-lAM) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 09:11
    จูบได้ละมุนมากกก
    #536
    0
  25. #535 อ้นเฟอะฟะ (@aon5036) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 08:51

    เมื่อไหร่น้องเล็กจะใจอ่อนให้อิพี่ซักทีน้ออ

    #535
    0