อัญมณีเริงไฟ

ตอนที่ 14 : เริ่มแผนการ (105%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,639
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    5 ก.ย. 62

จิรัชยาก็กรีดร้องจนสุดเสียง ก่อนจะล้มตัวลงไปกองบนพื้นหญ้า ยกมือขึ้นอุดหูทั้งสองข้างเหมือนเด็กเอาแต่ใจ และทำร้ายตัวเองด้วยการตบตีและกระชากผมอย่างแรง อัคคีพยายามห้ามปรามแต่ก็ไม่เป็นผล จนเขาต้องนั่งลงจับเธอเข้ามากอดไว้

พี่คีใจร้าย! จีนรักพี่คี!

ตาคี! มีอะไรลูก!” วรรณาและสุทินที่นั่งพูดคุยกันอยู่ในบ้านถึงกับวิ่งออกมาดูเพราะเสียงของจิรัชยา

หนูจีนเป็นอะไรไป น้องเป็นอะไรลูก” อัคคีเองก็ไม่รู้ว่าหญิงสาวเป็นอะไร

พาน้องเข้าบ้านเราก่อนตาคี” วรรณารีบเสนอความคิดเห็น อัคคีเลยอุ้มจิรัชยาเข้าไปในบ้าน

อัญมณีเดินออกมาจากพุ่มไม้ หลังที่ทุกคนพากันเข้าไปในบ้านหมดแล้ว เธอกำลังคิดว่าจิรัชยาต้องการเรียกร้องความสงสาร และคงเคยใช้พฤติกรรมแบบนี้กับอัญญารินทร์ แต่มันคงใช้กับเธอไม่ได้ ขณะที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ เธอก็รับรู้ได้ว่ามีคนยืนอยู่ด้านหลังอีกที อัญมณีเริ่มหวาดระแวงเธอจะทำอย่างไรดี แต่ก็ทำเป็นใจดีสู้เสือหันกลับไปมองด้านหลังโดยเร็ว

นายธี! นายมาทำอะไรที่นี่มืดๆ ค่ำๆ” เธอรู้สึกโล่งใจเมื่อรู้ว่าเป็นคนของบิดา”

ผมเห็นบ้านคุณอุ้มเปิดไฟสว่างแต่เปิดประตูเอาไว้ เรียกคุณอุ้มก็ไม่ได้ยิน กลัวจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น เลยออกมาดูรอบๆ น่ะครับ”

ขอบใจมาก ฉันแค่มาเดินเล่นน่ะ”

คุณอุ้มต้องระวังตัวหน่อยนะครับ เราไม่รู้ว่าคนร้ายเป็นใคร และจะกลับมาอีกไหม”

อัญมณีมองกลับไปที่บ้านหลังน้อย แม้มันจะแน่นหนาขึ้นเพราะบิดาเพิ่งสั่งให้ช่างเข้ามาซ่อมแซม แต่มันก็คงยังไม่แข็งแรงมากพอ

ขอบใจมากนะ”

งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”

เมธีหมุนตัวกลับไปทางเดิม คนที่เดินตามมองแผ่นหลังแข็งแรงจากการทำงานอย่างชื่นชม แต่บางอย่างก็ทำให้เธอสะดุดตา...

... เสื้อสีดำแขนยาวกับหุ่นและรูปร่างแบบนี้

... ไม่หรอกเธอคงคิดไปเอง

อัญมณีกลับเข้าบ้านปิดประตูลงกลอน ไม่ได้สนใจกับเรื่องของจิรัชยาอีก เพราะเพียงเท่านั้นก็ทำให้เธอนอนหลับฝันดีไปตลอดทั้งคืน

สุทินและวรรณานั่งปลอบใจจิรัชยาร่วมครึ่งชั่วโมงจนเธอใจเย็นลงและยอมกลับบ้าน ท่านทั้งสองถึงกับส่ายหน้าอย่างระอาใจ เห็นใจบุตรชายหากต้องแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้จริงๆ แต่อย่างว่า... หากลูกเลือกแล้วคนเป็นพ่อเป็นแม่จะทำอะไรได้นอกเสียจากทำใจยอมรับ ลูกรักใครก็คงต้องรักคนนั้นด้วย แม้ว่าหลังๆ มานี้สิ่งที่พวกตนเห็นจิรัชยาจะกระทำกับอัญญารินทร์ไม่ค่อยน่ารักก็ตาม

ผมไปส่งจีนที่บ้านก่อนนะครับ”

วรรณาลังเลกลัวจะไปเกิดเรื่องระหว่างทาง แต่บุตรชายพยักหน้าให้มารดา บอกให้ท่านรู้ว่าเขาไหว เขาเดินตามหลังจิรัชยามาช้าๆ รู้ว่าเธอยังมีเรื่องราวค้างคาในใจและคงไม่พ้นเรื่องขอ

อัญมณี... ทำไมเขาต้องนึกเป็นห่วงอีกคนอย่างบอกไม่ถูก คงเพราะฤทธิ์เดชที่ได้เห็นเมื่อสักครู่ทำให้นึกหวนไปถึงอดีต มันจะไม่มีวันเกิดขึ้นกับใครอีก... เขาสัญญา

จีนขอโทษพี่คีด้วยนะคะสำหรับเรื่องวันนี้ จีนคงเครียดกับงานเกินไปจริงๆ”

คนพูดยังคงหันหลังให้เขาอยู่ เธอรู้ตัวว่าได้แสดงความไม่น่ารักออกไปให้เขาเห็น แต่มันควบคุมตัวเองไม่อยู่จริงๆ เพราะรับไม่ได้หากเขาจะมีใครอื่นที่ไม่ใช่เธอ

พี่ไม่ถือโทษอะไรหรอก”

จีนละอายใจจังค่ะ”

พรุ่งนี้อยากหยุดงานพักผ่อนสักวันไหม พี่จะบอกกับฝ่ายบุคคลให้”

ค่ะ” จิรัชยาครุ่นคิดชั่วครู่ก่อนตอบรับเบาๆ  ทั้งคู่กำลังเดินผ่านหน้าบ้านของอัญมณี ไฟยังคงเปิดสว่างจ้าทั้งหลัง

จีนรู้สึกผิดจังค่ะที่คิดไม่ดีกับพี่อุ้มและพี่คี จีนขอโทษนะคะพี่คี”

เธอหยุดเดินหันมาก้มกราบเขาแทบอก แล้วสวมกอดเขาก่อนจะยอมผละออกเอง ทุกอย่างรวดเร็วจนอัคคีเองก็ตั้งตัวไม่ทัน

พี่คีไม่โกรธจีนได้ไหมคะ”

น้ำเสียงอ่อนลงแววตาใสซื่อที่ส่งตรงมายังเขา ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงเชื่อได้สนิทใจ แต่ตอนนี้บอกเลยว่าเขาไม่เชื่อ แต่อัคคีก็ทำได้เพียงพยักหน้า เพื่อไม่ให้หญิงสาวอาละวาดขึ้นมาอีก

พี่คีส่งจีนแค่นี้ก็พอค่ะ จีนกลับเองได้”

หญิงสาวส่งยิ้มหวานให้เขา ก่อนจะผละออกไปเสียดื้อๆ ทำเอาชายหนุ่มตามอารมณ์ของเธอแทบไม่ทัน เขายืนรอจนแน่ใจว่าจิรัชยาเข้าบ้านไปแล้วจึงหมุนตัวจะกลับบ้าน แต่ก็ต้องเปลี่ยนใจเดินเข้าไปยังบ้านหลังน้อย เมื่อเห็นว่าเจ้าของบ้านยังคงไม่หลับและเชื้อเชิญเขาด้วยชากลิ่นหอมจางๆ

ชาสักถ้วยไหมคะ” อัญมณียืนอยู่หน้าระเบียงบ้าน ส่งยิ้มให้เขาอย่างกันเอง

ดื่มชาตอนนี้แล้วจะหลับตอนไหนเหรอ” เขาก็ถามไปอย่างนั้น ขณะยื่นมือรับถ้วยชาร้อนกรุ่น มือหนายกถ้วยใบน้อยขึ้นสูดกลิ่นหอมจางๆ

ชาของน้าอรทำให้ผ่อนคลายและหลับง่ายค่ะ อุ้มจะดื่มประจำเวลานอนไม่หลับ”

หอมดี” เขาลองจิบปลายลิ้น รสหอมอวลในปากคล้ายชาฝรั่งเศสที่เขาเคยดื่ม แต่กลิ่นหอมกว่าเล็กน้อย

ทำไมถึงยังไม่เข้านอนล่ะ”

เพิ่งคุยโทรศัพท์กับน้าอรเสร็จน่ะค่ะ และได้ยินเสียงคุยกันอยู่หน้าบ้านพอดี ตั้งใจจะไปชงชามาเผื่อยายจีนด้วยแต่พอออกมารายนั้นก็หายตัวไปเสียแล้ว” อัคคีพยักหน้า ก่อนจะให้ความสนใจกับถ้วยชาในมือต่อ

ฝากวิวาห์ผูกขาด // By ไอลดา ด้วยน๊า


วิวาห์ผูกขาด
ไอลดา
www.mebmarket.com
“เรามีเรื่องต้องคุยกัน”“ฉันไม่มี!” น้ำเสียงเด็ดเดี่ยวไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มลดความพยายาม เธอทำคนผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วนอย่างเขาหวั่นไหวอย่างประหลาด ทำเขาจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว อย่าคิดเลยว่าจะหนีรอดไปได้ง่ายๆ ! “แล้วเรื่องวันนั้นล่ะ”“ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น”“นี่ตั้งใจจะจับตัวเองใส่ตะกร้าล้างน้ำ แล้วส่งต่อให้หลานชายฉันอย่างนั้นเหรอ” ชายหนุ่มเลิกคิ้วถามหน้าตาเฉย ทำเอาคนฟังโกรธจนเลือดขึ้นหน้า “คุณต้องการอะไรกันแน่” คนถามเสียงสั่น เสมองไปทางอื่นหลบสายตาคมคู่นั้น หากแต่ทำเอาเขากลั้นขำแทบไม่อยู่“ต้องการคุยกันให้รู้เรื่อง”“ก็แค่... วันไนต์แสตนด์” เธอจิกแขนตัวเองขณะพูดประโยคนี้ออกมา “เอาอย่างนั้นใช่ไหม”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. #17 jeanie~☆ (@jeanie-star) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 22:14
    ถ้าพี่เค้าไม่เอาเธอ ก็คือไม่เอานะคะจีนนนนน

    สู้ๆนะคะ
    #17
    0