[Fanfic]Ep!LoGue VaLenT!ne My Heart OnLy You [SSxHP]

ตอนที่ 4 : Chaotic Morning

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    14 ก.พ. 57

   

      แฮร์รี่!!!” เสียงของหนุ่มผมแดงแทบจะตะโกนเมื่อเห็นว่าคนที่ถูกปลุกไม่ยอมตื่นแต่โดยดี 




     “ฮื่อ เสียงประท้วงเบาๆ ในลำคอจากคนขี้เซา แต่ร่างนั้นก็ยังคงฝังติดกับเตียงอย่างไม่มีทีท่าจะ
ลุกขึ้นมาง่ายๆ




     “เอาไงล่ะรอน  เธอจะทิ้งให้เขานอนอยู่อย่างนี้จริงๆหรอ”



     “เช้านี้ฉันตะโกนเรียกไม่รู้กี่สิบรอบแล้วนะ โธ่เอ๊ย เวลาตอนเช้ายิ่งผ่านไปเร็วๆอยู่”



     “ตื่นเซ่ ไอ้เพื่อนขี้เซา!!! หนุ่มผมแดงทั้งเขย่าทั้งแหกปากเรียกจนแทบอยากจะยันโครมคนตรงหน้าให้ตกเตียงไปเลย




     “คนใจร้ายทำไมไม่ยอมเปิดโอกาสให้ผมบ้างทั้งที่ผมคองมองคุณมาตลอด




     ให้คายสิ!!! นี่ถึงกับละเมอเลยรึไงเนี่ย” รอนถึงกับเอามือขยี้ผมอย่างเซ็งจัด วันนี้เขากะว่าจะรีบลง
ไปห้องโถงเพราะจะได้มีโอกาสได้กินช็อกโกแลตที่จัดไว้ให้นักเรียนที่ตื่นเช้าเป็นพิเศษ แถมมีจำนวนจำกัดซะด้วย!!!




     “ถ้านายทำให้ฉันอดกินช็อกโกแลต ฉันจะกินหัวนายแทนซะ แฮร์รี่!!!



     โธ่รอน ฉันเพิ่งรู้นะว่าเธอมันตะกละขนาดนี้ เฮ้อ ฉันทำให้เองก็ได้นะ” เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้ากับพฤติกรรมของคนข้างๆ ก่อนจะถอนใจเฮือกใหญ่  คำพูดที่แฮร์รี่ละเมอเมื่อกี้ทำให้เธอรู้สึกสะกิดใจตงิดๆ



     คำสรรพนามที่แทนตัวของแฮร์รี่คือผม ส่วนคุณนี่เป็นคำแทนคนเป็นผู้ใหญ่กว่าไม่ใช่เหรอ ถ้าเป็นอย่างที่เจ้าตัวละเมอพูดออกมา  แสดงว่าเพื่อนรักคนนี้จะต้องแอบชอบใครอยู่ แล้วก็คงยังไม่สมหวังแน่ๆ เพราะคนๆนั้นไม่ยอมรับความรู้สึกของแฮร์รี่ แต่ว่า  ใครกันนะที่แฮร์รี่ชอบ แถมเป็นผู้ใหญ่กว่าซะด้วยสิ



     ผู้ใหญ่งั้นหรอก็มีแต่พวกอาจารย์น่ะสิ สาวเจ้าผู้มีความคิดปราดเปรื่องอย่างเฮอร์ไมโอนี่ครุ่นคิดถึงตัวเลือกที่น่าจะพอเป็นไปได้สำหรับบรรดาอาจารย์ทั้งหลายในฮอกวอตส์  อาจารย์ผู้หญิงที่อายุห่างจากพวกเราไม่มากนักก็มีแต่ ศ.รีลอนีย์ แต่แฮร์รี่คงไม่ชอบหน้าเธอนักหรอก  



     ‘อ๊คนที่ไม่ชอบหน้า…’ เธอหยุดกึกเมื่อนึกถึงคำว่าไม่ชอบหน้า  พลันใบหน้าของคนๆหนึ่งก็ลอยขึ้นมาอย่างเด่นชัดราวกับเป็นคำตอบที่แน่ชัดสำหรับสิ่งที่กำลังสงสัยอยู่ 




 

     ไม่จริงน่า!’ สาวเจ้าชะงักงันกับความคิดที่แล่นขึ้นมา ภาพของคนๆนั้นกับแฮร์รี่ทำให้เธอเหวอไป
ชั่วขณะ แต่แล้วก็กระตุกยิ้มพร้อมทั้งกลั้นหัวเราะกับมโนภาพที่ไม่ได้ผ่านการคัดกรองจากระบบ
ประมวลผลในสมอง





     “เพี้ยนไปแล้วหรอ เฮอร์ไมโอนี่ ฉันเห็นเธอเหม่อพืมพำ เดี๋ยวก็ตกใจ เดี๋ยวยิ้ม เดี๋ยวหัวเราะ”




     “เปล่าๆ ฉันแค่นึกถึงคำที่แฮร์รี่ละเมอ เป็นไปได้มั้ยว่าเขาอาจจะชอบสเนป…




     “เมื่อกี้เธอว่าแฮร์รี่ชอบใครนะ!?” หนุ่มผมแดงหลุดจากอาการเซ็งจิตชั่วขณะมาสนใจคำพูดของ
คนตรงหน้าแทน




     “เอ่อ…ฉันบอกว่าเขาอาจจะชอบใครสักคนในฮอกวอตส์” สาวผมน้ำตาลรีบแก้คำพูดทันที



     “เมื่อกี้ฉันว่าเธอไม่ได้พูดอย่างนี้นะ เหมือนชื่อใครสักคน”




     ”ฉันว่าเธอคงหูฝาดซะมากกว่า สงสัยซ้อมควิดดิชทุกวันได้ยินเสียงนกหวีดมาดามฮู้ชจนหูตึงแน่เลย”




     ”ถึงมันจะหูตึงเพราะเสียงนกหวีด แต่ฉันไม่ได้หูดับซะหน่อยนี่นา




     ”เอาเวลายืนเถียงไปปลุกแฮร์รี่ดีกว่ามั้ยรอน เมื่อกี้ยังมีใครบางคนงกช็อกโกแลตจัดขนาดจะ
กินหัวเพื่อนอยู่แล้วไม่ใช่รึไงห๊ะ


 

     ”โอ๊ย! ให้ตายสิ ก็เธอเล่นทำให้ฉันอยากรู้แล้วจบไปดื้อๆทำไมล่ะ คนถูกประชดทำหน้างอกลับสู่โหมดโวยวายเหมือนเดิม พร้อมเบ้ปากอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเดินไปเขย่าตัวเพื่อนตัวดีที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะยอมตื่นง่ายๆ



     ฮู่ เฮอร์ไมโอนี่แอบถอนใจยาวอย่างหวุดหวิดกับสิ่งที่หลุดปากออกไป แม่สาวน้อยคนเก่งยัง
ไม่มั่นใจนักว่านั่นจะเป็น
คนเดียวกับที่เพื่อนรักอย่างแฮร์รี่ถึงกับเอามาละเมอหรือเปล่า แล้วจะมี
ความเป็นไปได้มากน้อยแค่ไหนกันเชียว




 

     ”นายปลุกเขาแบบนี้เมื่อไหร่จะได้เรื่องล่ะ มานี่เดี๋ยวฉันจะปลุกเอง เจ้าแม่จอมวางแผนดันเพื่อนรัก
อีกคนออกไปจากรัศมี เธอกระหยิ่มยิ้มย่องเล็กน้อยกับแผนที่เพิ่งนึกได้เมื่อกี๊นี้
ขอให้ฉันได้พิสูจน์ให้
หายข้องใจสักหน่อยเถอะ โทษตัวเองที่ละเมอออกมาให้ฉันได้ยินก็แล้วกันนะ




     ”แฮร์รี่!! ถ้าเธอยังมัวชักช้าลีลามากแบบนี้คงสายเกินกว่าจะได้บอกความรู้สึกที่แท้จริงให้คนพิเศษ
ของเธอได้รับรู้ ไม่แน่เขาอาจจะตอบรับรักใครอีกคนที่มาก่อนแล้วก็เหมาะสมกว่าเธอก็ได้




     ”ให้โอกาสผมสักครั้งเถอะเซฟ!!!”



     เสียงตะโกนตอบกลับมาจากเด็กหนุ่มผมสีดำ คนขี้เซากระเด้งขึ้นมาจากเตียงราวกับติดสปริง
เขาหอบน้อยๆพร้อมเอามือ
ปาดเหงื่อที่ซึมตามหน้าผาก น้ำตาจากดวงตาสีมรกตเอ่อขึ้นมาปริ่มๆขอบตาเพราะความฝัน ฝันร้ายที่มันเหมือนจริงซะเหลือเกิน



 

     ‘ทำไมกัน ทำไมคุณถึงคอยพูดจาเชือดเฉือนและผลักไสผมขนาดนี้




     ”เป็นอะไรรึเปล่าแฮร์รี่” เสียงเพื่อนสาวแล่นเข้าสู่โสตประสาท เจ้าของชื่อสะดุ้งหันกลับมามองเจ้าของเสียงที่ยืนกอดอกอยู่ข้างๆ เตียงกับเพื่อนรักที่ยังคงทำหน้าเซ็งจัด




     ปะ…เปล่า ไม่มีอะไรเฮอร์ไมโอนี่” เด็กหนุ่มรีบปาดน้ำตาจากใบหน้าที่เริ่มร้อนผ่าวและรีบทำเสียง
ให้ปกติที่สุด




     อรุณสวัสดิ์เฮอร์ไมโอนี่รอน…เอ่อนายเป็นอะไรรึเปล่า ทำไมดูอารมณ์เสียแต่เช้าเลยล่ะ



     ”ไม่มีอะไรหรอกแฮร์รี่ แค่คนบางคนแถวนี้เค้างกของฟรีจัด แต่พอปลุกเธอไม่ยอมตื่นซะทีเลยทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาอยู่นี่แหละ เด็กสาวผมน้ำตาลส่ายหน้าน้อยๆ กับพฤติกรรมของคนที่ถูกพาดพิง



     ”เอ่อ ขอโทษทีรอน ฉันไม่นึกว่าจะทำให้นายรอจนหงุดหงิด เจ้าของดวงตามรกตทำหน้าเจื่อนเล็กน้อยตามประสาคนรู้สึกผิด ก่อนจะรีบลุกจากเตียงไปจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จสรรพอย่างรวดเร็วปานหายตัวจากบ้านโพรงกระต่ายไปตรอกไดแอกอนด้วยเครือข่ายผงฟลู และวิ่งตามเพื่อนทั้งสองที่ล่วงหน้าลงไปคอยหน้าห้องโถง

                              

              .........................................................................


 

     บรรยากาศตอนเช้าวันศุกร์ในห้องโถงที่คึกคักอยู่แล้ว ยิ่งคึกคักมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า ไม่สิ
ต้องเรียกว่าวุ่นวายเลยจะดีกว่า
  เพราะนักเรียนทุกบ้านแห่กันลงมาเพื่อรับช็อกโกแลตวันวาเลนไทน์
ที่อาจารย์ใหญ่สัญญาว่าจะจัดให้นักเรียนที่ตื่นเช้าเป็นพิเศษ

 



     แฮร์รี่วิ่งตามรอนที่ลงมาจากหอนอนเร็วปานหายตัว เด็กหนุ่มผมดำแทบเซถลาไปกองบนพื้นเมื่อนักเรียนกลุ่มใหญ่กรูกันเข้าไปในห้องโถงราวกับซีกเกอร์ที่ไล่ตามลูกสนิชอย่างมุ่งมั่น ครั้นจะหันไปว่า คนต้นเหตุที่ชนเขาก็หายไปซะแล้ว เจ้าตัวเลยได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเองอย่างเหนื่อยใจกับศึกแย่งช็อกโกแลตที่เกิดขึ้น ณ ขณะนี้



      ‘ก็แค่ช็อกโกแลตฟรี ทำอย่างกับที่นั่งวีไอพีของ ควิดดิชเวิล์ดคัพฟรีอย่างงั้นล่ะ




     ”ไง พอตเตอร์ ตื่นเช้าเป็นกับเขาด้วยหรอ เสียงยียวนกวนประสาทแบบนี้ ไม่ต้องหันไปมองก็รู้เลย
ว่าใคร  




     ”เวลาเข้าเรียนเห็นสายตลอด ทีเรื่องของกินนี่คงจะเด้งจากเตียงลงมาเลยล่ะสิ




     ”ฉันตื่นเช้าหรือสายแล้วมันหนักหัวกบาลนายตรงไหนไม่ทราบ คนถูกกวนประสาทตอกกลับอย่างไม่สบอารมณ์ เมื่อกี๊ถูกชนซะเกือบกระเด็นแล้วยังมาถูกเจ้าเฟอเรตหัวทองกวนบาทาอีก อะไรนักหนาเนี่ย




     ”โธ่ อย่าพูดแบบนี้สิที่รัก ทำหน้าเครียดๆ แบบนั้นบ่อยๆ เดี๋ยวจะแก่เร็วนะ




     คำพูดของคู่อริตัวฉกาจทำให้เด็กหนุ่มไม่เชื่อกับสิ่งที่ได้ยินกับตัวเอง แม้กระทั่งเจ้าตัวเองก็ทำหน้า
ไม่ถูกกับสิ่งที่หลุดปากออกไป
ทำไมฉันต้องเรียกพอตเตอร์ว่าที่รักด้วยเนี่ย แต่ท่าทางตอนที่หมอนี่
ถูกแกล้งก็น่ารักดีเหมือนกันนะ
เจ้าของตาสีเทานึกถึงท่าทางกระฟัดกระเฟียดที่คนตรงหน้าแสดงออก



     ‘
ห๊ะ!? น่ารักงั้นหรอ นี่ฉันคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ย โอ๊ย บ้าชิบ ด้วยความเป็นสลิธีริน เขารีบปรับสีหน้า
ให้ปกติก่อนจะยิ้มเหยียดตามแบบฉบับของมัลฟอย  




 

     ”ฉันไม่ได้พิศวาสอะไรนายสักหน่อย ก็แค่แกล้งพูดไปอย่างนั้นแหละ แต่นายก็หลงตัวเองไม่เบา
เลยนะ คิดว่าฉันจะชอบนายจริงๆ ล่ะสิ





     เหอะ คนที่หลงตัวเองคือนายซะมากกว่า ทำเป็นเก๊ก คิดว่าคนอื่นจะต้องมารุมชอบล่ะสิ
คนถูกกล่าวหาใช้หางตามองอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกสมเพช ก่อนจะตัดบทด้วยการเดินหนี ทิ้งเจ้าคนกวนประสาทให้ยืนเหวออยู่ตรงนั้นคนเดียว


 

     แฮร์รี่ปลีกตัวจากการโต้คารมแบบไร้สาระกับคุณชายพรีเฟคบ้านสลิธีรินได้สักพัก ตอนนี้เขากำลังพยายามมองหารอนกับเฮอร์ไมโอนี่เพื่อนรักทั้งคู่ของเขาอยู่ ห้องโถงยังคงวุ่นวายทั้งจำนวนนักเรียนและเสียงคุยกันอย่างสนุกสนานของทุกคน      




     บรรยากาศที่เขาเห็นส่วนใหญ่ตั้งแต่ลงมาจากหอกริฟฟินดอร์ก็คือพวกนักเรียนหญิงและชายที่เป็นคู่รักกันบ้าง หรือคนที่ตามจีบอีกฝ่ายบ้าง ต่างก็มีช็อกโกแลตและดอกกุหลาบเป็นของขวัญให้อีกฝ่ายทั้งนั้น เด็กหนุ่มถอนใจยาวกับตัวเอง วันวาเลนไทน์ก็เป็นแบบนี้ทุกปีนั่นแหละ สำหรับเขาแล้วมันก็เป็นแค่
วันธรรมดาๆวันหนึ่ง ไม่ได้มีความหมายอะไรพิเศษทั้งนั้น ถึงเขาจะเคยได้รับช็อกโกแลตจากแฟนคลับสาวๆรุ่นเดียวกันหรือรุ่นน้องก็เถอะ




     ”แฮร์รี่ สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ เสียงคุ้นหูปลุกเขาออกจากห้วงความคิด เด็กสาวผมยาวสีบลอนด์ทักทายด้วยท่าทางร่าเริง ก่อนจะยื่นอะไรบางอย่างให้ ฉันทำมาเผื่อเธอด้วย



     ขอบใจนะ ลูน่า เขายิ้มเจื่อนๆ ให้กับเพื่อนสาวบ้านเรเวนคลอ “ขอโทษที่ฉันไม่มีอะไรตอบแทนให้เธอเลย”




     ”ไม่เป็นไรหรอก พอดีว่าฉันเพิ่งลองทำช็อกโกแลตครั้งแรก สาวๆในบ้านเรเวนคลอชวนฉันมาหัด
ทำช็อกโกแลตกันก่อนวันวาเลนไทน์ พวกนั้นเขามีคนที่อยากจะให้อยู่แล้ว ส่วนฉันตั้งใจจะทำให้เพื่อนๆน่ะ





     ”เธอใจดีจัง ยังไงก็ขอบใจมากนะ




     ”อื้อ ฉันไปก่อนนะ สาวร่างบางยิ้มตอบ ก่อนจะหอบหิ้วถุงช็อกโกแลตไปหาเป้าหมายต่อไปราวกับเป็นซานต้าแจกของขวัญเด็กตอนวันคริสต์มาส เด็กหนุ่มมองห่อขนมที่ได้รับมา เขายิ้มให้กับความมีน้ำใจของเพื่อนต่างบ้าน ก่อนจะเริ่มค้นหาเพื่อนสนิทอีกครั้ง

 

                                                   ..............................................................
 

 

     แฮร์รี่!!” สาวผมน้ำตาลโบกไม้โบกมือให้เขา เฮอร์ไมโอนี่กับรอนยืนคุยกันอยู่แถวๆโต๊ะที่วางกล่องช็อกโกแลต ของที่ตั้งอยู่บนโต๊ะนั้นถูกแย่งกันเกือบหมดภายในเวลาชั่วพริบตาเดียว เห็นได้ชัดว่าของขวัญพิเศษที่อยู่ในวันพิเศษมักได้รับความสนใจเป็นพิเศษเสมอ




     ”หายไปไหนตั้งนานแฮร์รี่ นึกว่านายตกส้วมไปแล้ว กะจะส่งหน่วยกู้ภัยไปช่วยเลยนะเนี่ย เด็กหนุ่มผมแดงขมวดคิ้วและรัวคำถามใส่ไม่ยั้ง แต่มันกลับทำให้เขารู้สึกขำและอารมณ์ดีขึ้นบ้างหลังจากที่ถูก
คนบางคนกวนประสาทแต่เช้า





     เว่อร์ไปแล้วรอน ฉันยังไม่ตายสักหน่อย และคงไม่ตายอนาถแบบนั้นแน่ๆ เด็กชายผู้รอดชีวิตหัวเราะกับคำพูดของเพื่อนรัก ขนาดตอนเด็กฉันยังรอดจากคาถาปลิดชีพของโวลเดอมอร์มาได้เลย
แล้วจะมาตายแบบทุเรศๆแบบนี้เนี่ยนะ ไม่มีทาง!’





     ”แล้วตกลงนายหายไปไหนมาเนี่ย พวกเรายืนรอจนรากงอกแล้วนะ” รอนบ่นอุบ แต่ไม่ได้มีท่าทางอารมณ์บ่จอยเป็นเด็กมีปัญหาเหมือนเมื่อเช้าตอนมาปลุกเขาให้ตื่น ช็อกโกแลตคงทำให้เพื่อนคนนี้สงบ
ไปได้มากทีเดียว





     ”ไม่ได้ไปไหนหรอก ก็แค่เสียเวลาปะทะคารมแบบไร้สาระกับไอ้เจ้าพรีเฟคบ้านสลิธีรินน่ะสิ




     ”แน่ใจนะว่าแค่ทะเลาะกับเฟอเรตหัวทองนั่น รอนพูดทีเล่นทีจริงพลางมองไปยังห่อขนมในมือ
อีกฝ่าย




     ”แล้วนั่นใครให้นายมาล่ะ แฟนคลับหรอ




     ”เปล่าหรอก ลูน่าเขาหัดทำช็อกโกแลตกับสาวๆ บ้านเรเวนคลอแล้วเอามาแจกเพื่อนๆน่ะเขายื่น
ห่อขนมในมือให้เพื่อนช่างสังสัยดู แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ สุดท้ายเขาก็เลยชี้ไปที่ลูน่า
ที่กำลังทำตัวเป็นซานตาคลอสผิดเทศกาล





  เพื่อนตัวดีทำท่าเหมือนจะเลิกเซ้าซี้ แต่แล้วก็โพล่งขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเขาเห็นเด็กผู้หญิงบ้านเดียวกัน
เดินมาทางแฮร์รี่ ดูแล้วน่าจะเป็นรุ่นน้องที่เป็นแฟนคลับ



     ”นายนี่มันป๊อปในหมู่สาวๆจริงๆ เพิ่งจะได้รับของขวัญจากลูน่าแป๊ปเดียวก็มีคนดั้นด้นเอาของขวัญ
มาให้ถึงที่เลยนะ





     ”เธออิจฉาแฮร์รี่หรือไง เฮอร์ไมโอนี่ที่เงียบอยู่นานเพราะถูกคู่แข่งแย่งพูด ได้โอกาสออกความเห็น
จี้จุดคนพูดมากบ้าง





     ”อิจฉาอะไร ไม่มีรอนขึ้นเสียงสูง ฉันก็แค่ติดไม่ถึงว่าเขาจะมีแฟนคลับเยอะขนาดนี้




     เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้าน้อยๆ และหัวเราะเบาๆกับปฏิกิริยาของคนที่ถูกจี้ใจดำ เมื่อไหร่ที่เขาพูดเสียงสูงแสดงว่าเริ่มรู้สึกงอนและน้อยใจเล็กๆ เจ้าตัวไม่ยอบรับหรอก แต่เธอก็จับความรู้สึกนั้นได้อยู่ดี




     ”รุ่นพี่ สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะคะ เด็กสาวร่างเล็กเจ้าของผมสีดำยาวประบ่ายื่นของในมือให้แฮร์รี่




     ”พี่คงไม่รังเกียจที่จะรับไว้นะคะ ดวงตาสีดำแฝงการขอร้องให้คนที่ได้ชื่อว่าเป็นรุ่นพี่รับน้ำใจจากเธอ



     เขามองคนที่เป็นรุ่นน้องอย่างลังเลด้วยความรู้สึกผิดและเกรงใจแฟนคลับทั้งหลายที่เสียเวลาทำ
หรือไม่ก็เสียเงินซื้อช็อกโกแลตให้เขาทุกปี แต่ถึงจะได้รับของขวัญวาเลนไทน์ เขาก็ยังรู้สึกขาดอะไร
บางสิ่งไปอยู่ดี





     ”เอ่อ ขอบใจมากนะ เขาพยักหน้าตอบเด็กสาวพร้อมกับรับของที่เธอยื่นให้ถึงมือ เธอยิ้มแก้มแทบปริก่อนจะสวมกอดเขาและรีบวิ่งจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้เด็กหนุ่มยืนอึ้ง จะตะโกนตามหลังก็พูดไม่ออก




     ‘อ๊ะ!!’ ความตกใจไม่ได้หยุดอยู่แต่เพียงแค่นั้น แฮร์รี่สะดุ้งสุดตัวเมื่อรู้สึกเหมือนถูกจับจ้องอยู่
ความรู้สึกบางอย่างจุกอยู่ที่คอ





     เด็กหนุ่มกลืนน้ำลายด้วยความตระหนก และค่อยๆหันไปเผชิญกับสิ่งที่ทำให้หัวใจแทบหยุดเต้น สายตาเย็นชาบนใบหน้าที่ดูไร้ความรู้สึกจ้องมาที่เขาพร้อมกับรอยยิ้มเหยียดชวนโมโหเช่นทุกครั้ง
หากแต่ครั้งนี้เขารวบรวมความกล้าทั้งหมดสบตาอีกฝ่ายราวกับจะมองให้ทะลุความคิดที่ยากจะคาดเดาของร่างสูง เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนตกอยู่ในภวังค์ของดวงตาสีนิลคู่สวย แวบหนึ่งที่เขาเห็นบางสิ่งในแววตาดุดันและแข็งกร้าวนั่น มันมีความรู้สึกหลายอย่างผสมปนเปกัน ทว่าคลุมเครือเสียจนคล้ายกับภาพลวงตา





     ‘บ้าจริง ต้องเพี้ยนไปแล้วแน่ๆเจ้าของดวงตามรกตสะบัดหน้าไล่ความคิดออกไป คนอย่างศาสตราจารย์ปรุงยาน่ะเหรอจะมารู้สึกอะไรกับนักเรียนที่เป็นศัตรูตลอดกาลอย่างเขา ร่างเล็กหันกลับไปอีกครั้ง แต่อาจารย์ประจำบ้านสลิธีรินก็หายไปอย่างรวดเร็วเพียงชั่วพริบตาเดียว




     ”โอ๊ย!!!” ความรู้สึกเจ็บดึงสติคนเหม่อลอยให้หลุดจากภวังค์ เขาลูบหน้าผากป้อยๆก่อนจะหันมาประท้วงคนที่มาดีดแผลเป็นกลางหน้าผากเขาพอดี




     ”ทำอะไรของเธอเนี่ย มันเจ็บนะ




     ”ไม่เจ็บแล้วจะเรียกว่าดีดกะโหลกหรอ เฮอร์ไมโอนี่แหวเข้าให้ นายมัวแต่เหม่ออะไรอยู่ ฉันเรียก
ตั้งหลายทียังไม่รู้สึกตัวอีก





     ”ไม่มีอะไร ฉันคงรู้สึกไปเองน่ะ เจ้าของชื่อรีบปรับสีหน้าให้ปกติและส่ายหน้าเพื่อตัดคำถาม
ที่อาจโถมเข้ามาเป็นกอง





     ”ไปกันเถอะ เขาเดินนำหน้าเพื่อนทั้งสองไปยังโต๊ะกริฟฟินดอร์




     เวลาอาหารเช้าจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า เด็กหนุ่มสะบัดหน้าไล่ความคิดฟุ้งซ่านที่เกิดขึ้นชั่วครู่ที่ผ่านมา
รอนทำหน้าสงสัยกับท่าทาง
ของเพื่อนรัก แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก ตอนนี้เสียงท้องเขาประท้วงให้
เจ้าตัวต้องรีบไปที่โต๊ะอาหารให้เร็วที่สุด

 


     คนที่เธอแอบชอบคือเขาคนนั้นจริงๆสินะ เด็กสาวคนเก่งครุ่นคิดและสรุปคำตอบที่ค้างคาใจตั้งแต่เมื่อเช้าจนถึงเมื่อครู่ที่ผ่านมา



     'น่าสนใจ'  เธอยิ้มกริ่มกับข้อสรุปนั้นก่อนเดินตามเพื่อนทั้งสองไปติดๆ




 

TBC.


 

Talk:  โอ้ส!!! ในที่สุดก็ปั่นฟิคเสร็จไปอีกหนึ่งตอนแล้วก็มาอัพตามคำเรียกร้องแล้ว

ผ่านวาเลนไทน์ไปอีกปีนึงซะแล้ว เซฟก็ยังคงอยู่ในโหมดเจ้าชายน้ำแข็งอยู่เลย เศร้า


ต้องขอโทษด้วยที่หายหัวไปนานเลย ไรท์เตอร์ยังมีชีวิตอยู่นะครับ T^T แต่อยู่มหาลัยแล้วมันก็

เรียนหนักอ่ะ เพิ่งกลับจากจีนด้วย (ฟิคลงไหดองตั้งแต่ปีสอง ปีสี่เพิ่งจะโผล่หัวมาอัพ)

ประเด็นมันอยู่แค่ว่าผมต่อฟิคจากตอนที่ค้างไม่ถูก ร้างไปนานเกิน พอเห็นไรท์เตอร์คนอื่นอัพฟิค

มันก็คันไม้คันมืออยากจะแต่งต่อให้จบซะที ยังไงก็ต้องขอบคุณไอเดียดีๆ กับแรงผลักดัน

(ทวงฟิค) จากคุณเพื่อนทั้งหลาย และขอโค้งงามๆให้รีดเดอร์ทุกคนที่ชอบและติดตามผลงาน

ฟิค(ดอง)เรื่องนี้ของผมครับ  (- -)(_ _) 


PS. หลังจากนี้ผมจะพยายามปั่นฟิคแล้วก็มาอัพเรื่อยๆ นะครับ อาจจะช้าหน่อยแต่ไม่ข้ามปี

เหมือนที่ผ่านมาแน่นอน ถ้าทนรอไม่ไหวก็มาเขกกบาลไรท์เตอร์ได้นะฮะ (= =^ เตรียมเผ่น)



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #121 kay (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 23:51
    กี๊ดดด เฮอร์ไมโอนี่เธอคือตัวแทนของหมู่บ้านนนนน สู้เขาลูกทำให้สองคนนั้นสมหวังแล้วเลาจะมีความสุข

    สงสารแฮรี่รักเขาแต่เขาก็ซึนไม่ยอมเปิดโอกาสให้ คลใจรว้ายย จริงๆแอบหึงเขาก็บอกมาา ลำไย

    รู้หัวใจตัวเองซะทีว์
    #121
    0
  2. #106 DreamerDoll (@tukkata-narak) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 21:18
    เฮอร์มี่ ฉันรักเธอวววววว์//ฉลาดมาก เธอมันอัจฉริยะ
    แฮร์รี่ ไปบอกรักเซฟี่ซะ!!!//ไม่ใช่ละ!
    #106
    0
  3. #93 NuCee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 21:30
    เฮอไมโอนี่เมพมากกกกก



    รอลุ้นๆ
    #93
    0
  4. #92 NuCee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 22:08
    แหม่



    สนใจเขาก็ไม่ยอมบอกอ่ะนะ ชึนไปก่อนเถอะ
    #92
    0
  5. #69 ลักยิ้ม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 21:34
    เฮอร์ไมโอนี่ฉลาดฝุดๆ
    #69
    0
  6. #56 KATAE (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:18
    โอยยย หึงก็บอกมาาาา 5555
    #56
    0
  7. #29 Detective Patt (@csi-patt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 12:43
    ชอบตอนนี้ที่สุดอ่ะ 555

    ชอบที่เห็นพระเอกหึง //น่ารักกกกก
    #29
    0
  8. #23 kyuhwan_cincin (@lee-seung-woo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 22:21
    เฮ้ยยยยยยย 

    รู้ใจตัวเองเถอะสงสารรี่

    เดี้ยวปัดพ่อแต่งให้ตายตอนสารภาพรักซะนี้!!!!!=[]=

    แง่มไรเตอร์หายไปนานเร้ย (ลีดเดอร์ก็หายนิรู้สึก=[]= )

    สงสารรี่อ่าเพ้อหาฝันหาเลย เซฟคร้าบบบรู้ใจตัวเองซะที่เถอะน่าาาา

    ไรเตอร์ก็สู้ๆนะครับ ผมเป็นกำลังใจให้น่า~~~~

    #23
    0
  9. #18 Maru maru (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กันยายน 2556 / 00:23
    สเนป.... แฮรี่เขารู้ใจตัวเองแล้วนะ นายทำอะไรอยู่!!

    ว่าแล้วคนเขียนเปิดเป็นฮาเร็มแฮรี่เลยดีกว่า 55
    #18
    0
  10. #14 Rokugatsu Giugno (@Senji) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2556 / 09:42
    ชอบอะ... ชอบฟีลเจ้าชายน้ำแข็งกับเคะที่น่าสงสารมากเลย สเนปแอบหึงสินะ หึหึหึ
    #14
    0