[Fanfic]Ep!LoGue VaLenT!ne My Heart OnLy You [SSxHP]

ตอนที่ 2 : Bittet Sweet Memory2--Bitter Memory

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 751
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    14 ก.พ. 57

    

     พวกเขาหารู้ไม่ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันแห่งความรักที่ดูเหมือนอะไรๆจะราบรื่นและเป็นใจให้ทั้งสองได้อยู่ด้วยกันเพียงสองต่อสอง ได้อยู่ในสายตาของใครบางคนที่เต็มไปด้วยความโกรธปนเกลียดชังเพราะความอิจฉา หลังจากวันวาเลนไทน์ของเซฟและลิลี่



 
      เซเวอร์รัสรับรู้ได้ถึงสายตาของใครจ้องมาที่เขา มันมีความรู้สึกหลายๆอย่างปนเปกันไปหมด ทั้งความน้อยใจ โกรธ อิจฉา และเกลียดชัง ทำให้กลายเป็นความรู้สึกที่รุนแรง ตลอดสัปดาห์นั้น เขาโดนกลั่นแกล้งจากคนที่ไม่เขาไม่รู้ว่าใคร แกล้งตั้งแต่ทำให้ข้าวของเครื่องใช้หายไป ทำให้เขาต้องเสียเวลาตามหาอยู่นับครั้งไม่ถ้วน แต่สุดท้ายก็ไปเจอในที่ๆคาดไม่ถึงเกือบทุกครั้ง


 
    
      และลางร้ายของความสัมพันธ์ระหว่างเขากับลิลี่ก็เริ่มต้น เด็กหนุ่มบ้านสลิธีรินได้รับจดหมายของคนพิเศษของเขา ลิลี่ เธอต้องการเจอเขาที่ลานข้างโรงเรียนเพื่อบอกความในใจของเธอ
ที่มีต่อเขา เขาเองก็ตั้งใจว่าจะบอกรักกับเธอให้ได้ แต่ทว่าการบอกรักครั้งนี้คงจะเป็นไปไม่ได้
เสียแล้วเพราะมีอุปสรรคอย่างใหญ่หลวง



    
     “เหอะ!! เซเวอร์รัส ไม่มีเพื่อนรึไงวันนี้ถึงได้อยู่คนเดียวเป็นหมาหัวเน่าน่ะ” เสียงกวนประสาทของใครบางคนที่คุ้นหูดังขึ้นมาด้านหลัง พร้อมปรากฏร่างของเพื่อนๆแก๊งตัวกวนทั้งสี่


 
      “ไอ้เจมส์บ้า แกกำลังพาดพิงฉันอยู่นะโว้ย!!” เสียงของเด็กหนุ่มอีกคนตะโกนอย่างหัวเสีย
จะเป็นใครไม่ได้นอกจากซิเรียส แบล็ก เจ้าของชื่อที่เป็นแอนิเมจัสหมาสีดำสมชื่อ



 
      “เออ ขอโทษเว้ย ไอ้เท้าปุย!”


 
      “อย่ามายุ่งกับฉันพอตเตอร์ อีกอย่ามาเรียกชื่อ ฉันไม่อนุญาต!!” 



 
      “กลัวตายเลย อย่างกับฉันอยากเรียกชื่อแกงั้นล่ะ!!” ร่างสูงกว่าของเจมส์ พอตเตอร์ย่างสามขุมเข้ามาหาเขา ‘ความรู้สึกนี่มัน เหมือนที่ฉันรับรู้ได้จากดวงตาที่จ้องมองมาตลอดสัปดาห์เลยนี่ หรือว่า..’ เขาแค่คิดแต่ราวกับคนตรงหน้าอ่านความคิดเขาได้



 
      “หึ ไม่โง่นี่ แกแก่งมากที่สามารถรับรู้อารมณ์ ความรู้สึกจากสายตาของฉันได้ ใช่! เป็นฉันเองที่หาเรื่องแกล้งแกตลอดสัปดาห์นี้ ”เขากระตุกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ  



 
     “แกทำอย่างนั้นทำไมพอตเตอร์! ฉันไปทำอะไรให้แกรึไงถึงได้จงเกลียดจงชังแล้วก็คอย
หาเรื่องกันแบบนี้”   



 
     “ทำอะไรน่ะหรอ แกก็น่าจะรู้ดีแก่ใจไม่ใช่รึไง”



 
     “อะไรของแกน่ะ ฉันไม่เห็นเข้าใจ”



 
     “อย่านึกว่าฉันไม่รู้เรื่องที่แกออกไปฮ็อกซ์มี้ตแล้วก็อี๋อ๋อกับลิลี่สองต่อสองอยู่ทั้งวันนะ!!!”  


 
     “แกรู้!!!” 


 
     “ใช่!!! ยอมรับก็ได้ว่าฉันแอบตามไปดูแกกับลิลี่ยังไงล่ะ” เจมส์ตะคอกอย่างหัวเสีย
เด็กหนุ่มที่ถูกต้อนจนมุมเบิกตากว้างด้วยความตกใจ มือที่กำหมัดแน่นสั่นน้อยๆด้วยความตะลึง
ที่ถูกศัตรูคู่แค้นเห็นอะไรต่ออะไรเข้า



 
     “สนิฟเวลลัส ไอ้ขี้แงเ!! แกมันเป็นแค่คนขี้ขลาด ถึงลิลี่จะพูดว่าแกเป็นคนพิเศษ แต่มันก็ไม่ได้มีความหมายอะไรมากไปกว่าการที่ต้องดูแลลูกแหง่ล่ะวะ!! ลิลี่เค้าไม่สนแกหรอก ฉันจะแย่งลิลี่มาจากแก แล้วก็ทำให้แกไม่เหลืออะไรเลย!!!”


 
     “พลั่ก!!!” ความอดทนที่มีอยู่น้อยนิดขาดสะบั้นลง เซเวอร์รัสกระแทกหมัดหนักๆใส่ใบหน้า
ที่จัดว่าหล่อเหลาซะจนหน้าหงาย



 
     “นี่สำหรับที่แกมาดูถูกฉันว่าขี้ขลาด !! แกนั่นแหละขี้ขลาด สู้คนเดียวไม่ได้ต้องเอาหมาหมู่
มารุม! อ้อ ใช่สิ ฉันลืมไปว่าในหมู่พวกแกมีหมาตั้งสองตัว แก ซี แบล็กไอ้หมาแอนิเมจัส แล้วก็แก ลูปินไอ้มนุษย์หมาป่า!!!”



 
     “ผลั่วะ!!!” ซีเรียสปรี่เข้ามาถวายหมัดงามๆใส่หน้าเขาเช่นกัน “นี่สำหรับที่แกดูถูกว่าพวกฉันเป็นหมาหมู่ แล้วก็สำหรับที่แกมาดูถูกฉันกับรีมัส!!!” เขารัวหมัดเข้าที่หน้าและท้องของศัตรูคู่แค้นแบบไม่ยั้งจน เขาหอบหายใจเล็กน้อยและหัวเราะอย่างบ้าคลั่งเหมือนสะใจที่ได้แก้แค้น


 
     “แฮ่กๆ พวกแกรุมฉันเหมือนหมาหมู่ชัดๆ ไอ้พวกขี้ขลาด” ร่างของเด็กหนุ่มกระเสือกกระสนลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก มือปาดเลือดที่มุมปากออกและกุมท้องด้วยความเจ็บปวดจากแรงหมัด แต่กระนั้นเขาก็ยังสามารถใช้สายตาอันเย็นยะเยือกไล่จ้องรายตัวจนทำให้ทุกคนในที่นั้นรู้สึกขนลุกขึ้นมาจับใจ แต่เจมส์เป็นคนแรกที่ตั้งสติได้และเสกคาถาใส่คนที่มองเขาอย่างจ้องจะกินเลือดกินเนื้อได้แล้ว


 
    “อ๊าก!! ปล่อยฉันลงไปเดี๋ยวนี้ พอตเตอร์!!!”


 
     “ปล่อยให้โง่สิ ฉันจะทำให้แกต้องอับอายจนไม่มีที่ซุกหน้าเลย!!!” เจมส์หันหน้าไปทางเด็กหนุ่มตัวกลมๆ


 
    “เอ้า หางหนอนแกอยากจะเล่นอะไรก็ตามสบายนะ ฉันยกไอ้นี่ให้!!!”


 
    “ฮ่าๆ เสียใจด้วยนะ เขาแหลมยกหน้าที่แกล้งแกให้เป็นของฉันแล้ว ฉันก็อยากเล่นอะไรสนุกๆ ซะหน่อย ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ทำนายตายหรอกน่า อย่างมากก็แค่ขายหน้าเท่านั้น”ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์เดินออกมาข้างหน้าพร้อมหัวเราะอย่างเย้ยหยัน เขาเสกคาถาใส่เด็กหนุ่มที่ถูกจับห้อยหัวบน
กิ่งไม้ใหญ่ กางเกงของเขาถูกเสกให้ขาดวิ่นเป็นริ้วๆจนแทบเห็นกางเกงใน      



 
     “ฮ่าๆๆ สนิฟเวลลัสไม่ใส่กางเกงโว้ย!!!”


 
     “เอาสบู่ไปล้างตัวซะ ล้างปากของแกด้วย จะได้เลิกพูดพล่อยๆ มาดูถูกพวกฉันอีก” 
ปีเตอร์เสกให้มีฟองสบู่ออกมาจากปากของเด็กหนุ่มจนตรอก­ที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา 



 
     “แค่กๆ! ไอ้..พวก…สาระ…เลว!!!!” เซเวอร์รัสดิ้นพล่านเพราะฟองสบู่กำลังจะทำให้เขา­สำลัก ไม่ไหว โธ่เว้ย! อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปตอนนี้นะ ฉันยังไม่ได้แก้แค้นพวกแกทุกคนที่ทำฉันเจ็บแสบแล้วก็ขายหน้าอย่างแรงด้วยซ้ำ !!! ฉันยังไม่ได้บอกรักลิลี่ด้วย!!


 
     เจมส์ ซีเรียส และปีเตอร์หัวเราะท้องคัดท้องแข็งอย่างสะใจกับสิ่งที่ได้เห็น จะมีก็แต่รีมัสที่นั่งหลบมุมอยู่กัดริมฝีปากอย่างแรง น้ำตาที่กลั้นไว้เอ่อคลอเบ้าตา เขา ปิดหูแน่นและหลับตาปี๋ราวกับไม่อยากจะรับรู้กับเรื่องที่เกิดขึ้นตรงหน้า


 
     ‘ไม่นะ!! เดี๋ยวเขาก็ตายหรอก!! ทำไมถึงต้องแกล้งกันขนาดนั้นด้วย สเนปก็ไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอะไรนักหนานี่ ฉันไม่อยากเป็นหนึ่งในต้นเหตุที่ทำให้ใครเจ็บตัวทั้งนั้น!! ฉันอยากจะห้าม
พวกนาย อยากจะเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อทุกคนแล้วก็บอกว่าพอซะที เลิกแกล้งกันได้แล้ว!!
ฉันอยากจะมีความกล้าสักนิดเหมือนที่สเนปกล้าต่อยพวกนาย แต่ฉันมันอ่อนแอ ใช่! ฉันมันขี้ขลาดเหมือนที่เขาพูดไม่มีผิด!! พวกเราทุกคนก็ขี้ขลาดเหมือนกัน! ขี้ขลาดที่สู้กับเขาแบบหมาหมู่ ทั้งๆที่สเนปเค้ามีตัวคนเดียว ความสามารถย่อมไม่เท่ากับพวกเราอยู่แล้ว!!



 
     “กรี๊ดดด!!! ปล่อยเซฟลงมาเดี๋ยวนี้นะ!!!!” เสียงเล็กของเด็กสาวผมแดงแผดดังไปทั่วบริเวณ
ลิลี่ตวาดใส่หน้าแก๊งตัวกวนทั้งสี่ที่กำลังแกล้งเด็กหนุ่มที่เป็นเพื่อนสนิทคนเดียวของเธอ เธอนับลูปินรวมกับพวกที่แกล้งเขาด้วยเพราะถึงเธอจะเห็นว่าเขานั่งปิดตาปิดหูไม่ยอมรับรู้อะไรก็เท่ากับเป็นการเพิกเฉยและไม่ยอมให้ความช่วยเหลือกับคนที่ถูกทำร้ายสาหัสอย่างเซฟ



 
     “ตุ้บ!! ร่างที่ถูกถวายหมัดจนน่วมตกลงมาจากการพันธนาการของเชือกและคาถา” เจมส์นั่นเองที่เป็นคนร่ายคาถาปล่อยตัวเขาลงมาจากการห้อยหัวกับกิ่งไม้ และเสกให้ฟองสบู่ทั้งหมดหายไป

 

     “เหอะ ที่ฉันปล่อยแกไปก็เพราะเอฟเวนส์ขอร้องหรอกนะ!!”เด็กหนุ่มรางสูงโปร่งมองร่างที่ตกลงมาผ่านแว่นตาอย่างชิงชัง เด็กหนุ่มร่างบางกว่าหายใจหอบอย่างแรงเพราะอาการเหนื่อยอ่อน เลือดที่ไหลลงไปกองที่หัวเป็นเวลาสักพักใหญ่รวมทั้งฟองสบู่เกือบจะฆ่าเขาตาย สายตา
ที่พร่ามัวมองไปยังคนที่มาช่วยชีวิตเขาไว้อีกครั้ง



 
     “ฮึก…ลิลี่ เธออีกแล้วหรอ…” เขากัดริมฝีปากและกำหมัดแน่น น้ำตาลูกผู้ชายไหลพรากเพราะความอับอายที่ต้องให้ผู้หญิงที่เขาแอบรักอยู่ตลอดมา ต้องมาเห็นสภาพสุดสมเพชของตัวเอง เขาไม่มีปัญญาแม้กระทั่งจะปกป้องตัวเองเลย แล้วจะมีปัญญาที่ไหนไปปกป้องลิลี่คนที่เขารัก
สุดหัวใจ เขาไม่อยากให้ลิลี่ต้องมาเห็นสภาพนี้อีกแล้ว ไม่อยากถูกดูถูกว่าอ่อนแอ ไม่อยากให้
ผู้หญิงมาคอยปกป้อง มันเหมือนลูกแหง่อย่างที่ไอ้เจ้าพอตเตอร์มันพูดนั่นแหละ 



 
     “เซฟ!!! เป็นยังไงบ้าง ฉันเป็นห่วงเธอมากรู้มั้ย!!! ฉันตกใจมากที่เห็นเธอถูกพวกตัวกวนทำร้ายเอาน่ะ” เด็กสาวผมแดงเขย่าตัวเขาอย่างบ้าคลั่ง เธอกอดร่างของเด็กหนุ่มตรงหน้าที่เต็มไปด้วยร่องรอยการต่อสู้ ดวงตาสีมรกตแสนสวยมองหน้าเขาด้วยความเป็นห่วงเป็นใย น้ำตาที่คลอเบ้าร่วงเผาะลงมาอาบแก้มของเขา แต่ยิ่งเธอทำร้องไห้มากเท่าไหร่กลับยิ่งทำให้ใจของเซเวอร์รัสชา และรู้สึกถึงความอ่อนแอและน่าสมเพชของตัวเองมากขึ้นเท่านั้น ดวงตาสีสวยที่เขาปรารถนาจะมองมันตลอดเวลาและต้องการครอบครองแต่เพียงผู้เดียวกลับทำให้เขามีอาการต่อต้านเด็กสาวที่กำลังลูบใบหน้าของเขาอยู่


 
     “ฉันไม่ต้องการความเป็นห่วงจากเธอ ยัยเลือดสีโคลน!!!”


 
     “ซ..เซฟ!!!!” ดวงตาสีมรกตเบิกกว้างด้วยความตกใจ เสียใจ และผิดหวังอย่างร้ายแรง คำพูดที่เด็กสาวไม่เคยคิดเลยว่าจะได้ยินจากเพื่อนสนิทที่สุด และกำลังจะกลายเป็นคนพิเศษของอย่างเต็มตัวในความคิดของเธอ คำพูดนี้ทำให้ใจของเธอชาเมื่อถูกตบหน้าฉาดใหญ่ น้ำตาไหลพรากจากดวงตาสีมรกต แต่เธอก็ปาดมันทิ้งและกลั้นใจไม่ให้ร้องไห้ออกมาต่อหน้าคนใจร้ายที่นอนเจ็บอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่แค่เธอที่อึ้ง แต่แก๊งตัวกวนทั้งหมดก็เบิกตากว้าง อ้าปากค้างอย่างสะอึกกับ
คำพูดที่ได้ยินอย่างไม่เชื่อหู ทำไมเจ้าบ้านี่ ถึงพูดคำที่ร้ายกาจอย่างนี้ออกมา!!!



 
     “สนิฟเวลลัส ไอ้สารเลวเอ๊ย!!! ขอโทษเอฟเวนส์เดี๋ยวนี้นะ!!!”


 
     “พอตเตอร์!!! เธอไม่ต้องบังคับให้เขาขอโทษหรอกนะ เพราะตัวเธอเองก็เลวไม่แพ้กันหรอก!!! ดีแต่รังควาญคนที่อ่อนแอกว่ากว่า แถมยังใช่วิธีสู้แบบขี้ขลาดแบบหมาหมู่รุมคนอื่นอีก!!! ไอ้คนอวดดี คิดว่าตัวเองเก่งนักหรือไง!! คิดว่าอยู่กริฟฟินดอร์แล้วตัวเองต้องเป็นคนเด่นคนดัง ดีกว่า
คนอื่นงั้นเหรอ!! เที่ยวตัดสินคนอื่นแค่หน้าตาแล้วก็เป็นคนที่อยู่บ้านต่างกับตัวเอง!! จะบอกอะไรให้นะ เด็กสลิธีรินที่เธอดูถูกดูแคลนว่าเป็นพวกนิยมศาสตร์มืดยังจะมีจิดใจที่อ่อนโยนและเห็นแก่คนอื่นมากกว่าเด็กกริฟฟินดอร์อย่างเธอซะอีก!!! ฉันผิดหวังมากที่อยู่บ้านเดียวกับคนอย่างนาย
ถ้าฉันเลือกได้ก็จะขออยู่สลิธีรินไปตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว!!”



 
     เด็กสาวตวาดอย่างเหลืออดกับพฤติกรรมของเด็กหนุ่มทั้งหมดที่เธอต้องมาพบในวันนี้
โดยเฉพาะเซเวอร์รัสคนที่เธอคิดว่าเขาน่าจะเป็นคนพิเศษของเธอได้ แต่ก็ช่างน่าผิดหวังและ
เสียใจจริงๆที่เขาพูดคำๆนั้นออกมา ส่วนเจมส์และแก๊งตัวกวนของเขาก็เป็นเด็กบ้านกริฟฟินดอร์
ที่เธอไม่คิดว่าเขาจะมีนิสัยร้ายกาจแบบนี้ เธอจ้องกลับไปที่เซฟอย่างหมดอาลัยตายอยาก 

    

 
     “ฮึก ฉันขอถอนคำพูดวันนั้นทั้งหมด เซเวอร์รัส ในเมื่อเธอเห็นว่าฉันเป็นพวกเลือดสีโคลน
ที่น่ารังเกียจ ฉันก็จะไม่มาให้เธอเห็นหน้าอีกต่อไป จากนี้จะไม่มีเซฟที่เป็นคนพิเศษและคนที่ฉันจะรักสุดหัวใจอีกต่อไปแล้ว!!!!”



 
     ลิลี่เดินเสกคาถาซ่อมแซมเสื้อผ้าให้กับเซฟเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะกระแทกเท้าออกไปจากตรงนั้นด้วยหัวใจที่แตกสลาย      

        
  
     “ลาก่อนเซเวอร์รัส ตลอดไป!!!”


 
      “ไม่!!!ไม่จริงงงง!!! ฉันพูดอะไรออกไป!!!!! ฮืออออ!!!!!” เด็กหนุ่มกรีดเสียงก้องบริเวณอย่างเจ็บปวด ‘ฉันพูดอะไรร้ายกาจออกไป เพราะฉันเป็นคนอ่อนแอใช่มั้ย!!! ฉันแค่ไม่อยากถูกมองอย่างสมเพช ไม่อยากถูกมองว่าเป็นไอ้คนน่ารังเกียจ!! คนขี้ขลาดที่ต้องให้ผู้หญิงมาปกป้องเหมือนลูกแหง่ติดแม่!!! ไม่จริง ฉันไม่ได้อยากพูดกับเธอแบบนั้น!!! แต่ว่าตอนนี้ฉันคงไม่มีโอกาสได้ครอบครองเจ้าของดวงตาสีมรกตและรอยยิ้มอบอุ่นแต่เพียงผู้เดียวแล้วสินะ ดวงตาคู่นั้น
จะไม่มีวันมองกลับมาที่ฉันอีกแล้วใช่มั้ย รอยยิ้มนั่นจะไม่มีวันยิ้มให้ฉันอีกแล้วใช่ไหม...



    ถ้าเปรียบเหมือนฉันเป็นโลก เธอเป็นดวงจันทร์ ทุกๆปีดวงจันทร์จะโคจรห่างโลกออกไปเรื่อยๆ และถูกแสงอาทิตย์กลืนกินไปในที่สุด เจ้าพอตเตอร์นั่นกำลังพรากเธอไปจากฉัน ตอนนี้ฉันเหมือนโลกที่โดดเดี่ยวและไร้ชีวิต 



    วันนี้โลกทั้งใบเหมือนจะถล่มลงมาตรงหน้าฉัน เรี่ยวแรงที่มีมันหายไป ทิฏฐิที่เคยยึดและความเอาแต่ใจมันหายไปไหนกันหมด จะสายไปไหมถ้าฉันจะขอโทษเธอจากใจจริง ฉันอยากบอกว่า ลิลี่ ฉันรักเธอจากก้นบึ้งของหัวใจ ต่อให้จะต้องตาย วิญญาณสลายสักกี่ครั้งก็จะรักเธอตลอดไปไม่มีวันเปลี่ยนแปลง’

 


 
TBC.

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #119 kay (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 23:39
    แต่แล้วฝันนั้นก็สลายไปในพริบตา

    ตอนแรกยังสวีทกันอยู่แท้ๆ

    มะเป็งไรเดี๋ยวก็มีคนมาดามใจแล้วนะเซฟ กิ้กิ้
    #119
    0
  2. #114 Arinquex (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:48
    //เอามือทาบอก//มรั่ยยย!!!

    ตอนที่แล้วยังหวานกันอยู่เลย
    #114
    0
  3. #104 DreamerDoll (@tukkata-narak) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 21:13
    ง่าาาาา ทำไมอ่า ทำม้ายยยยย//กัดผ้าเช็ดหน้าแพพ อุอิ
    #104
    0
  4. #90 NuCee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 22:13
    เอิ่มมมมมมมมมมม



    เงิบเลยครับ

    แต่พระเอก 4 ชีวิตก็น่าเตะชะจริงๆ
    #90
    0
  5. #85 ฺฺฺฺBG (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 21:40
    เศร้าเลยตอนนี้ TT
    #85
    0
  6. #80 littleluv (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 00:01
    เริ่มเข้าสู่โซนดราม่านะคะ...

    แต่ก็เข้าใจเซฟนะ...

    หมั่นไส้แก๊งค์ตัวกวนนะ 55+
    #80
    0
  7. #77 สาวกวาย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 16:58
    เศร้าอ่าา TT^TT
    #77
    0
  8. #75 สาวกวาย☆☆ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 07:51
    เศร้าอ่าาา T^T
    #75
    0
  9. #67 ลักยิ้ม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 21:04
    เศร้า Y^Y

    #67
    0
  10. #55 KATAE (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:33
    โอยยย ทำไมเป็นงี้หละะะะะะะ;_____;
    #55
    0
  11. #27 Detective Patt (@csi-patt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 12:38
    โหดร้าย T^T
    #27
    0
  12. #22 tonnam1827 (@tonnam1827) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2556 / 21:00
    ดราม่า T.T
    #22
    0
  13. #16 Maru maru (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2556 / 00:09
    สเนปน่าสงสารเลย

    ไม่เป็นไร รอแฮรี่เกิดก็ได้

    ว่าแล้วก็กินมาม่าต่อ
    #16
    0
  14. #12 Rokugatsu Giugno (@Senji) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 21:21
    สงสารเซฟด้วยคน T_T


    แฮร์รี่ดามใจเซฟดีๆน้า
    #12
    0
  15. #9 CSbread (@pangpond-c7) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 12:43
    ฮื้อออออ สงสารเซฟ T____________T~
    #9
    0
  16. #6 posy (@posy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 14:27
    =[]=....ดราม่าซะแล้ว
    #6
    0